ဆာလံကျမ်း ၁၁၄

 

ဆာလံ ၁၁၄ (Psalm 114)

Introduction.—Ps. 114 is noted for its perfection of form and dramatic vividness. This poem consists of four stanzas of two verses each. In each stanza the dominant note is set forth in terse language.

နိဒါန်း။—ဆာလံ ၁၁၄ သည် ဖွဲ့စည်းပုံ၏ စုံလင်ခြင်းနှင့် ပြဇာတ်ဆန်သော ပုံရိပ်ထင်ရှားမှုတို့ကြောင့် ထင်ရှားသည်။ ဤကဗျာသည် ပိုဒ်ငယ် နှစ်ခုစီပါဝင်သော အပိုဒ်လေးပိုဒ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ အပိုဒ်တိုင်းတွင် အဓိကကျသော အကြောင်းအရာကို တိုတိုနှင့် လိုရင်းကျရောက်သော ဘာသာစကားဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။

2. Judah. Here, the land of Judah, as shown by the feminine form of the Hebrew verb. The division of the lines in this verse is rhythmical, not logical. There is no contrast intended between the words “Judah” and “Israel.”

၂။ ယုဒ။ ဤနေရာတွင် ဟီဘရူးကြိယာ၏ အမျိုးသမီးပုံစံအရ ယုဒပြည်ကို ဆိုလိုသည်။ ဤပိုဒ်ငယ်ရှိ စာကြောင်းများကို ပိုင်းခြားထားခြင်းသည် ယုတ္တိဗေဒအရမဟုတ်ဘဲ စည်းချက်အရ ဖြစ်သည်။ “ယုဒ” နှင့် “ဣသရေလ” ဟူသော စကားလုံးနှစ်ခုကြားတွင် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုလိုသော ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါ။

3. The sea saw it. The Red Sea here is personified and is represented as hastening to prepare a path for the children of Israel to march through on dry ground.

၃။ ပင်လယ်သည် ထိုအမှုကို မြင်၏။ ဤနေရာတွင် ပင်လယ်နီကို လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကဲ့သို့ တင်စားထားပြီး၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ ခြောက်သွေ့သောမြေပေါ်တွင် ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်ရန် လမ်းကို အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်ပေးသည့်အလား ဖော်ပြထားသည်။

Jordan was driven back. The miraculous providences were seen at both the beginning and the ending of Israel’s journey from Egypt to Canaan. We can take courage in the fact that the same God who led us out of the Egyptian bondage of sin will conduct us safely through Jordan’s stormy billows to the Land of Promise on the farther shore.

ယော်ဒန်မြစ်သည် နောက်သို့ ပြန်လှည့်သွား၏။ အံ့ဖွယ်သော ဘုရားသခင်၏ စီမံတော်မူချက်များကို ဣသရေလတို့၏ အီဂျစ်ပြည်မှ ခါနာန်ပြည်သို့ ခရီးစဉ်၏ အစနှင့် အဆုံးနှစ်ရပ်စလုံးတွင် တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ကို အပြစ်တည်းဟူသော အီဂျစ်ကျွန်ခံဘဝမှ ခေါ်ထုတ်တော်မူသော ထိုဘုရားသခင်ပင်လျှင် ယော်ဒန်မြစ်၏ မုန်တိုင်းထန်သော လှိုင်းတံပိုးများအကြားမှတစ်ဆင့် တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ကတိတော်ထားရာပြည်သို့ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ပို့ဆောင်ပေးမည်ဟူသော အချက်ကို ယုံကြည်လျက် ကျွန်ုပ်တို့ အားယူနိုင်ပါသည်။

4. The mountains skipped. Evidently a poetical description of the earthquake that accompanied the giving of the law at Sinai (see Ex. 19:18). Between the two miraculous wonders of the Exodus from Egypt and the entrance into the Holy Land stands the great revelation of God when, with great solemnity, He gave His holy law at Sinai.

၄။ တောင်တို့သည် ခုန်ကြ၏။ ဤသည်မှာ ဆိုင်းနိုင်းတောင်တွင် ပညတ်တော်ကို ပေးသနားတော်မူစဉ်က ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ငလျင်လှုပ်ခြင်းကို ကဗျာဆန်ဆန် ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၁၈ ကို ကြည့်ပါ)။ အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်ခွာခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသောပြည်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းတည်းဟူသော အံ့ဖွယ်တန်ခိုးတော်နှစ်ရပ်ကြားတွင် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမားသော ဗျာဒိတ်တော် ပေါ်ထွန်းခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် အလွန်လေးနက်သော အခမ်းအနားဖြင့် ဆိုင်းနိုင်းတောင်တွင် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်ကို ပေးသနားခဲ့သည်။

5. What ailed thee? The poet is asking nature to explain her strange behavior, to account for the fact that she seems to be turned out of her regular course.

၅။ သင့်၌ အဘယ်သို့ဖြစ်သနည်း။ ကဗျာဆရာသည် သဘာဝတရား၏ ထူးဆန်းသော ပြုမူပုံအကြောင်းကို ရှင်းပြပေးရန် မေးမြန်းနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သဘာဝတရားသည် ၎င်း၏ ပုံမှန်လမ်းကြောင်းမှ လမ်းလွဲနေပုံရခြင်းအတွက် အကြောင်းပြချက်ကို ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်သည်။

7. Tremble. The answer to the questions raised in the preceding verses. The presence of God has changed the course of nature’s laws.

၇။ တုန်လှုပ်ခြင်း။ ယခင်ပိုဒ်ငယ်များတွင် မေးမြန်းခဲ့သော မေးခွန်းများအတွက် အဖြေဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိတော်မူခြင်းသည် သဘာဝနိယာမများ၏ လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

8. Turned the rock. The God who made water flow from the rock in Rephidim and from the cliff at Kadesh (see Ex. 17:6; Num. 20:8–11) provides streams of living water for His faithful servants (see John 4:14). He who continues to drink of this water will never thirst, but the water will become in him a never-failing spring to refresh both himself and the weary fellow traveler along the heavenly way.

၈။ ကျောက်ဆောင်ကို ပြောင်းလဲစေ၏။ ရေဖိဒိမ်ရှိ ကျောက်ဆောင်နှင့် ကဒေရှရှိ ကျောက်ကမ်းပါးတို့မှ ရေစီးဆင်းစေသော ဘုရားသခင်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၇:၆; တောလည်ရာ ၂၀:၈-၁၁ ကို ကြည့်ပါ) ကိုယ်တော်၏ သစ္စာရှိသော ကျွန်များအတွက် အသက်ရေစီးကြောင်းကို ပေးသနားတော်မူ၏ (ယောဟန် ၄:၁၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤရေကို ဆက်လက်သောက်သုံးသူသည် တစ်ဖန်မငတ်မွတ်တော့ဘဲ၊ ထိုရေသည် သူ၏အတွင်း၌ ကိုယ်တိုင်နှင့် ကောင်းကင်လမ်းခရီးတွင် ပင်ပန်းနေသော ခရီးဖော်တို့ကိုပါ လန်းဆန်းစေမည့် ဘယ်သောအခါမျှ မခန်းခြောက်သော စမ်းရေတွင်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်။