ဆာလံကျမ်း ၁၃၇

 

ဆာလံ ၁၃၇ (Psalm 137)

Introduction.—Ps. 137 has been fittingly termed the Song of the Captive. It portrays the Israelites in the land of exile. Their minstrels are silent, while their captors taunt them, asking them to tune their harps and sing one of the songs of Zion. The captives’ hearts are heavy. The plaintive note in this psalm is one that never fails to draw out the sympathy of the reader for the distressed and disheartened captives.

နိဒါန်း။ ။ ဆာလံ ၁၃၇ ကို "အကျဉ်းသားတို့၏ တေးသီချင်း" ဟု သင့်လျော်စွာ ခေါ်ဆိုကြသည်။ ၎င်းသည် နယ်နှင်ခံရသော ပြည်တွင်ရှိသည့် ဣသရေလတို့ကို သရုပ်ဖော်ထားသည်။ သူတို့၏ တေးသီချင်းဆိုသူတို့သည် တိတ်ဆိတ်နေကြပြီး၊ ဖမ်းဆီးသူတို့ကမူ သူတို့ကို ကဲ့ရဲ့ကာ စောင်းကို တီး၍ ဇိအုန်မြို့တော်၏ သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ဆိုခိုင်းကြသည်။ အကျဉ်းသားတို့၏ နှလုံးသားမှာ လေးလံနေသည်။ ဤဆာလံရှိ ပူဆွေးသော လေသံသည် ဒုက္ခရောက်၍ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော အကျဉ်းသားတို့အတွက် စာနာမှုကို စာဖတ်သူ၏ ရင်ထဲတွင် အမြဲဖြစ်ပေါ်စေသည်။

1. Rivers of Babylon. Babylon was known as the land of “many waters” (Jer. 51:13). The most important watercourse was the Euphrates, which has many tributaries. The captives had resorted to the banks of these streams. We wept. The remembrance of the Holy City and especially of their Temple now in ruins made their hearts so sorrowful that they found it impossible to restrain their tears. To them there was no land like Canaan. It was a goodly land (Deut. 8:7–9). It held many precious memories for them.

၁။ ဗာဗုလုန်မြစ်တို့။ ဗာဗုလုန်သည် "ရေများစွာ" ရှိသောပြည်အဖြစ် လူသိများသည် (ယေရမိ ၅၁:၁၃)။ အရေးအကြီးဆုံး မြစ်မှာ မြစ်လက်တက်များစွာရှိသော ဥဖရတ်မြစ် ဖြစ်သည်။ အကျဉ်းသားများသည် ဤမြစ်ကမ်းပါးများသို့ ခိုလှုံခဲ့ကြသည်။ ငါတို့သည် ငိုကြွေးကြ၏။ သန့်ရှင်းသော မြို့တော်နှင့် အထူးသဖြင့် ယခုအခါ ပြိုပျက်နေသော ဗိမာန်တော်ကို အမှတ်ရခြင်းသည် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို အလွန်ဝမ်းနည်းစေသဖြင့် မျက်ရည်ကို မထိန်းနိုင်ကြတော့ပါ။ သူတို့အတွက် ခါနန်ပြည်ကဲ့သို့သော ပြည်ဟူ၍ မရှိပါ။ ၎င်းသည် ကောင်းသောပြည် ဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၈:၇-၉)။ ၎င်းတွင် သူတို့အတွက် အဖိုးတန်သော အမှတ်တရများစွာ ရှိသည်။

2. Hanged our harps. The music of the lyre (see p. 34) had been sweet and delightful to them, but now that calamity had overtaken them, their harps were silent.

၂။ စောင်းများကို ဆွဲထားကြ၏။ စောင်းသံ (စာမျက်နှာ ၃၄ ကို ကြည့်ပါ) သည် သူတို့အတွက် ချိုမြိန်ပြီး နှစ်သက်ဖွယ် ကောင်းခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ဘေးဒဏ်သင့်ရောက်ခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ စောင်းသံများ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

3. Required of us a song. For an Assyrian pictorial representation of this verse see Fig. 9, p. 35, together with comments made there. Songs of Zion. Their masters were deriding them and asking them to sing one of their sacred melodies.

၃။ သီချင်းကို ဆိုကြလော့ဟု တောင်းဆိုကြ၏။ ဤပိုဒ်အတွက် အာရှုရိလူတို့၏ ရုပ်ပုံဖော်ပြချက်ကို စာမျက်နှာ ၃၅ ရှိ ပုံ ၉ နှင့် ယင်းအတွက် မှတ်ချက်များကို ကြည့်ပါ။ ဇိအုန်သီချင်း။ သူတို့၏ သခင်များသည် သူတို့ကို ကဲ့ရဲ့၍ သူတို့၏ သန့်ရှင်းသော တေးသီချင်းတစ်ပုဒ်ကို ဆိုခိုင်းကြသည်။

5. If I forget. To have consented to sing a song of the Temple under these conditions would have seemed to the Israelite like being unfaithful to his beloved city, which he adored with all his heart. Sooner would he forget his most treasured possession than forget Zion, the pride and glory of Israel.

၅။ ငါမေ့လျှင်။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ဗိမာန်တော်၏ သီချင်းကို ဆိုရန် သဘောတူလိုက်ပါက၊ ဣသရေလတို့အတွက် သူအလွန်ချစ်မြတ်နိုးပြီး နှလုံးသားအပြည့်ဖြင့် ရိုသေခဲ့သော မြို့တော်ကို သစ္စာဖောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဣသရေလတို့၏ ဂုဏ်ကျက်သရေနှင့် ဝါကြွားစရာ ဖြစ်သော ဇိအုန်ကို မေ့သည်ထက် သူ၏ အဖိုးတန်ဆုံး ပိုင်ဆိုင်မှုကို မေ့လိုက်ခြင်းက ပို၍ လွယ်ကူလိမ့်မည်။

6. Tongue cleave. That is, lose the ability to speak.

၆။ လျှာသည် ကပ်ပါစေ။ ဆိုလိုသည်မှာ စကားပြောနိုင်စွမ်းကို ဆုံးရှုံးခြင်း ဖြစ်သည်။

7. The children of Edom. Edom manifested an unbrotherly spirit toward Israel on several occasions. Despite their kinship with the descendants of Jacob, the Edomites helped the Babylonians against the Israelites (Obadiah 10–14. Edom is repeatedly denounced by the prophets for its heartless treatment of a brother nation (Jer. 49:7; Lam. 4:21; Eze. 25:12–14; Joel 3:19; Amos 1:11).

၇။ ဧဒုံအမျိုးသားတို့။ ဧဒုံသည် ဣသရေလတို့အပေါ် ညီအစ်ကိုမဆန်သော စိတ်သဘောကို အကြိမ်ကြိမ် ပြသခဲ့သည်။ ယာကုပ်၏ အမျိုးအနွယ်များနှင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်သော်လည်း၊ ဧဒုံလူတို့သည် ဗာဗုလုန်လူတို့ဘက်မှ ပါ၍ ဣသရေလတို့ကို တိုက်ခိုက်ကူညီခဲ့ကြသည် (ဩဗဒိ ၁၀-၁၄)။ ဧဒုံသည် မိမိတို့၏ ညီအစ်ကိုနိုင်ငံကို ရက်စက်စွာ ဆက်ဆံမှုအတွက် ပရောဖက်တို့၏ ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခံခဲ့ရသည် (ယေရမိ ၄၉:၇၊ မြည်တမ်းစကား ၄:၂၁၊ ယေဇကျေလ ၂၅:၁၂-၁၄၊ ယောလ ၃:၁၉၊ အာမုတ် ၁:၁၁)။

9. Against the stones. The murder of innocent children, though customary in ancient warfare, was one of the cruelest and most abhorrent of all practices (2 Kings 8:12; Isa. 13:16; Hosea 10:14). In view of the fact that such stern treatment had been meted out by the Babylonians (see Jer. 51:24), the psalmist is simply enunciating a law of life—“as thou hast done, it shall be done unto thee” (Obadiah 15; cf. Matt. 7:2).

၉။ ကျောက်ဆောင်၌။ အပြစ်မဲ့သော ကလေးသူငယ်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ရှေးခေတ်စစ်ပွဲများတွင် ထုံးစံရှိခဲ့သော်လည်း၊ အဆိုးရွားဆုံးနှင့် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် အကောင်းဆုံး ကျင့်ထုံးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည် (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၈:၁၂၊ ဟေရှာယ ၁၃:၁၆၊ ဟောရှေ ၁၀:၁၄)။ ဗာဗုလုန်လူတို့က ထိုသို့သော ပြင်းထန်သည့် ဆက်ဆံမှုမျိုးကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြသည့်အချက် (ယေရမိ ၅၁:၂၄ ကို ကြည့်ပါ) ကို ထောက်ရှု၍၊ ဆာလံဆရာသည် ဘဝ၏ နိယာမတစ်ခုကိုသာ ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်—"သင်ပြုသကဲ့သို့ သင်၌ ပြုလိမ့်မည်" (ဩဗဒိ ၁၅၊ မဿဲ ၇:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။