ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၁

 

chapter 1

1 Isaiah complaineth of Judah for her rebellion. 5 He lamenteth her judgments. 10 He upbraideth their whole service. 16 He exhorteth to repentance, with promises and threatenings. 21 Bewailing their wickedness, he denounceth God’s judgments. 25 He promiseth grace, 28 and threateneth destruction to the wicked.

အခန်း ၁

 ၁ ဟေရှာယသည် ယုဒအမျိုး၏ ပုန်ကန်မှုကို အပြစ်တင်ညည်းတွားသည်။ ၅ သူသည် ယုဒအမျိုး ခံရမည့် တရားစီရင်ခြင်းများအတွက် မြည်တမ်းသည်။ ၁၀ သူသည် သူတို့၏ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုတစ်ခုလုံးကို ပြစ်တင်ဝေဖန်သည်။ ၁၆ သူသည် ကတိတော်များနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့်အတူ နောင်တရရန် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်သည်။ ၂၁ သူတို့၏ ဆိုးသွမ်းမှုကို မြည်တမ်းလျက် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများကို ရှုတ်ချကြေညာသည်။ ၂၅ သူသည် ကျေးဇူးတော်ကို ကတိပေးပြီး ၂၈ မတရားသောသူတို့ကို ပျက်စီးခြင်းဖြင့် ခြိမ်းခြောက်သည်။

1.    The vision of Isaiah. Isaiah’s own title for the entire book. The term “vision” here denotes the revelation itself rather than the process by which it was imparted. In earlier times a prophet was called a “seer” (1 Sam. 9:9), but the term eventually fell into disuse. Prophets, nevertheless, continued to be seers in the sense that, with inspired insight, they were able to see things not revealed to common men. In vision the eyes of the prophet pierce the veil that separates this world from the world of the spirit, and see such things as the Lord sees fit to reveal to him. The Lord might reveal the significance of current events, the shape of things to come, or the divine purpose concerning individuals or nations. Warning, admonition, and instruction were frequently given. All of these are found in Isaiah’s “vision.” In the “vision of Obadiah” (Obadiah 1) and “the book of the vision of Nahum” (Nahum 1:1) the Lord revealed to those prophets His purpose concerning Edom and Nineveh. Isaiah’s visions were chiefly concerned with Judah and Jerusalem, but also dealt with the surrounding nations and with the world as a whole. In “the vision of Isaiah” it is our privilege to see things as God sees them and chose to reveal them to us through His prophet.

၁။ ဟေရှာယမြင်ရသောအဆင်းအာရုံ။ ဤသည်မှာ ကျမ်းစာစောင်တစ်ခုလုံးအတွက် ဟေရှာယကိုယ်တိုင်ပေးထားသော အမည်စာတန်းဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် “အဆင်းအာရုံ” ဟူသော ဝေါဟာရသည် ဗျာဒိတ်တော် ပေးအပ်ခြင်းခံရသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ထက် ဗျာဒိတ်တော်ကိုယ်နှိုက်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ရှေးခေတ်က ပရောဖက်တစ်ဦးကို “ပရောဖက်မျက်မြင်” (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၉:၉) ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း ထိုဝေါဟာရသည် နောက်ပိုင်းတွင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ပရောဖက်များသည် မှုတ်သွင်းခြင်းခံရသော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုဖြင့် သာမန်လူတို့အား မဖော်ပြထားသောအရာများကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အဓိပ္ပာယ်အရ “မျက်မြင်ဆရာများ” အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့သည်။ အဆင်းအာရုံတွင် ပရောဖက်၏ မျက်စိသည် ဤကမ္ဘာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာကမ္ဘာကို ပိုင်းခြားထားသော ကုလားကာကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ပြီး၊ အရှင်ထာဝရဘုရားက သူ့အား ဖော်ပြရန် သင့်တော်သည်ဟု မြင်သောအရာများကို မြင်တွေ့ရသည်။ အရှင်ထာဝရဘုရားသည် လက်ရှိဖြစ်ရပ်များ၏ အရေးပါမှု၊ နောင်လာမည့်အရာများ၏ ပုံသဏ္ဌာန် သို့မဟုတ် လူပုဂ္ဂိုလ်များ သို့မဟုတ် လူမျိုးများနှင့် ပတ်သက်သော ဘုရားသခင့်ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြနိုင်သည်။ သတိပေးချက်၊ ဆုံးမစာနှင့် ညွှန်ကြားချက်များကို မကြာခဏ ပေးလေ့ရှိသည်။ ယင်းတို့အားလုံးကို ဟေရှာယ၏ “အဆင်းအာရုံ” တွင် တွေ့ရသည်။ “ဩဗဒိ၏အဆင်းအာရုံ” (ဩဗဒိ ၁) နှင့် “နာဟုံမြင်ရသောအဆင်းအာရုံကျမ်း” (နာဟုံ ၁:၁) တို့တွင် အရှင်ထာဝရဘုရားသည် ဧဒုံပြည်နှင့် နိနေဝေမြို့တို့နှင့် ပတ်သက်သော ကိုယ်တော်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ထိုပရောဖက်များထံ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဟေရှာယ၏ အဆင်းအာရုံများသည် ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့တို့ကို အဓိကထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများနှင့် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကိုလည်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့သည်။ “ဟေရှာယ၏အဆင်းအာရုံ” တွင် ဘုရားသခင် မြင်တော်မူသည့်အတိုင်း အရာရာကို မြင်တွေ့ခွင့်ရခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ ပရောဖက်မှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ်တို့အား ဖော်ပြရန် ရွေးချယ်ခဲ့သောအရာများကို မြင်တွေ့ခွင့်ရခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အခွင့်ထူးဖြစ်သည်။

The son of Amoz. The only occurrence of this name in the Bible. Nothing further is known of Isaiah’s father. The name Amoz should not be confused with Amos. In Hebrew the two are distinctly different.

အာမုတ်၏သား။ ဤအမည်သည် သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဤတစ်ကြိမ်သာ ပါရှိသည်။ ဟေရှာယ၏ ဖခင်အကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ထပ်မံသိရှိရခြင်းမရှိပါ။ အာမုတ် (Amoz) ဟူသောအမည်ကို အာမုဒ် (Amos) နှင့် မမှားသင့်ပါ။ ဟေဗြဲဘာသာစကားတွင် ထိုနှစ်ခုသည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသည်။

Concerning Judah and Jerusalem. See chs. 2:1; 3:1; 4:3; 5:3; 40:2; 52:1; 62:1; 65:9, 19. Isaiah’s messages were addressed primarily to the people of Judah and Jerusalem, and were intended for their benefit. Many of the messages were probably spoken directly to the people in the form of sermons.

ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့တို့၏အကြောင်း။ အခန်းကြီး ၂:၁၊ ၃:၁၊ ၄:၃၊ ၅:၃၊ ၄၀:၂၊ ၅၂:၁၊ ၆၂:၁၊ ၆၅:၉၊ ၁၉ တို့ကို ကြည့်ပါ။ ဟေရှာယ၏ ဗျာဒိတ်တော်များသည် ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့သူမြို့သားများထံ အဓိက ရည်ညွှန်းထားပြီး၊ သူတို့၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် ရည်ရွယ်သည်။ ဗျာဒိတ်တော် အများစုကို လူထုထံ တရားဒေသနာ ပုံစံဖြင့် တိုက်ရိုက် ဟောပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

In the days. According to the chronology employed in this commentary, Uzziah died in 740/739 b.c., and Hezekiah in 687/686 (see p. 88).

လက်ထက်၌။ ဤအဖွင့်ကျမ်းတွင် အသုံးပြုထားသော အချိန်မှတ်တမ်းအရ ဩဇိမင်းသည် ဘီစီ ၇၄၀/၇၃၉ တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး၊ ဟေဇကိမင်းသည် ဘီစီ ၆၈၇/၆၈၆ တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည် (စာမျက်နှာ ၈၈ ကိုကြည့်ပါ)။

2.    Hear, O heavens. See on Deut. 32:1; cf. Micah 6:1. Isaiah’s first discourse opens with an indictment of the professed people of God. Their utter failure to appreciate and profit by the unprecedented opportunities afforded them as a nation is amazing beyond words. As it were, Isaiah calls upon the inhabitants of heaven to witness the extraordinary spectacle—a literary device similar in purpose to that of Joel (ch. 1:2, 3), designed to impress the dull senses of the people with the enormity of their transgression.

၂။ အို မိုးကောင်းကင်၊ နားထောင်လော့။ တရားဟောရာကျမ်း ၃၂:၁ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ၊ မိက္ခာ ၆:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ဟေရှာယ၏ ပထမဦးဆုံးသော ဟောပြောချက်သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်ဟု ခံယူထားသူများကို စွဲချက်တင်ခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ လူမျိုးတစ်မျိုးအနေဖြင့် သူတို့အား ပေးသနားထားသော မကြုံစဖူးသော အခွင့်အလမ်းများကို တန်ဖိုးထားရန်နှင့် အကျိုးရှိအောင် အသုံးချရန် လုံးဝပျက်ကွက်ခြင်းသည် နှုတ်ဖြင့် ဖော်ပြမရနိုင်အောင် အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။ ဟေရှာယသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်သူများအား ဤထူးခြားဆန်းပြားသော မြင်ကွင်းကို သက်သေအဖြစ် စောင့်ကြည့်ရန် ဆင့်ခေါ်ထားသကဲ့သို့ဖြစ်သည်—ယင်းသည် ယောလကျမ်း (အခန်း ၁:၂၊ ၃) ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဆင်တူသော စာပေအရေးအသား အနုပညာတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ လူတို့၏ ထုံထိုင်းနေသော အာရုံခံစားမှုများကို သူတို့၏ ပြစ်မှားခြင်း အတိုင်းအဆ ကြီးမားပုံဖြင့် နိုးကြားစေရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

The inhabitants of other worlds are acquainted with God’s law and know of the rebellion of the inhabitants of this world against Heaven. They understand the plan of salvation and know of the opportunities granted to Israel as the chosen people of God. As it were, God calls upon them as witnesses to the astounding situation among those for whom He has done so much and who have been so utterly unmindful of Him. Before the universe the rebellious people of God stand guilty, and God is justified in the course He is about to take against the rebels.

အခြားသောကမ္ဘာများမှ အခြေစိုက်နေထိုင်သူများသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ကြပြီး၊ ဤကမ္ဘာဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ လူသားများ ကောင်းကင်ဘုံကို ပုန်ကန်ခြင်းအကြောင်းကိုလည်း သိကြသည်။ သူတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ကို နားလည်ကြပြီး ဘုရားသခင်၏ ရွေးကောက်ခြင်းခံရသော လူမျိုးတော်အဖြစ် ဣသရေလလူမျိုးတို့အား ပေးသနားထားသော အခွင့်အရေးများကို သိကြသည်။ ဘုရားသခင်က မိမိအလွန်အကျွံ ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့ပြီး မိမိကို လုံးဝမေ့လျော့နေကြသော ထိုလူတို့အကြား ဖြစ်ပွားနေသည့် တုန်လှုပ်ဖွယ် အခြေအနေကို သက်သေခံရန် သူတို့အား ဆင့်ခေါ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ စကြာဝဠာကြီးတစ်ခုလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပုန်ကန်တတ်သော ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးများသည် အပြစ်ရှိကြောင်း ထင်ရှားနေပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ပုန်ကန်သူများကို အရေးယူတော့မည့် လုပ်ဆောင်ချက်တွင် တရားမျှတမှု ရှိနေပါသည်။

I have nourished. The relationship between God and His people has been that of father and son. Everything a father could do for his children, God has done for His people. Being the recipients of His fatherly care, God’s people should have accepted the responsibilities of sonship along with its privileges.

ငါသည် ကျွေးမွေး၍ ကြီးပွားစေပြီ။ ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော့်လူမျိုးတော်တို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် အဖေနှင့်သား ဆက်ဆံရေးကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဖခင်တစ်ဦးက မိမိသားသမီးများအတွက် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော့်လူမျိုးတော်အတွက် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ဖခင်သဖွယ် ဂရုစိုက်မှုကို ခံရသူများဖြစ်သည့်အတွက်၊ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်သည် သားဖြစ်ခြင်း၏ အခွင့်အရေးများနှင့်အတူ သားကောင်းပီသစွာ နေထိုင်ရမည့် တာဝန်များကိုလည်း လက်ခံသင့်ခဲ့သည်။

Rebelled. They renounced the authority of their Father in heaven and ignored the requirements He made of them.

ပုန်ကန်ကြပြီ။ သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ သူတို့၏ အဖခမည်းတော်၏ အာဏာကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော် တောင်းဆိုထားသော လိုအပ်ချက်များကို ဥပေက္ခာပြုခဲ့ကြသည်။

3.    The ox. Domestic animals know who supplies them their daily provender. Even unthinking brutes know where to find their food, and consequently acquire a certain attachment for the one who provides for them. But not so the people of God! They have been guilty of the most ungrateful stupidity, unmindful and unappreciative of their heavenly Father’s tender care. They have not even shown the intelligence of dumb animals.

၃။ နွားသည် မိမိအရှင်ကို သိ၏။ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များသည် သူတို့အတွက် နေ့စဉ်အစာကို မည်သူက ကျွေးမွေးသည်ကို သိကြသည်။ စဉ်းစားဆင်ခြင်ဉာဏ်မရှိသော တိရစ္ဆာန်များပင်လျှင် မိမိတို့အစာကို မည်သည့်နေရာတွင် ရှာရမည်ကို သိကြပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို အစာကျွေးမွေးသူအပေါ် သံယောဇဉ် တွယ်တာတတ်ကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်မူကား ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ သူတို့သည် သူတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံအဖခမည်းတော်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဂရုစိုက်မှုကို မေ့လျော့ပြီး တန်ဖိုးမထားဘဲ၊ အဆိုးဝါးဆုံးသော ကျေးဇူးကန်းသည့် မိုက်မဲမှုကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် စကားမပြောနိုင်သော တိရစ္ဆာန်များလောက်ပင် ဉာဏ်ပညာ မရှိကြချေ။

Israel doth not know. The term “Israel” here refers specifically to Judah in the sense that, as descendants of Jacob, they are heirs to the promises made to the fathers of the nation (see on vs. 1, 8).

ဣသရေလအမျိုးမူကား မသိ။ ဤနေရာတွင် “ဣသရေလ” ဟူသော ဝေါဟာရသည် ယာကုပ်၏ သားမြေးများဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ၊ ၎င်းတို့သည် ထိုလူမျိုး၏ ဘိုးဘေးများထံ ပေးထားသော ကတိတော်များကို အမွေဆက်ခံမည့်သူများ ဖြစ်သည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ယုဒအမျိုးကို အထူးရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည် (ငယ် ၁၊ ၈ ၏ မှတ်ချက်များကို ကြည့်ပါ)။

4.    Ah sinful nation. The very ones God had chosen to be “an holy people” unto Him (Deut. 14:2) had become a sinful nation. Ingratitude for the blessings bestowed upon them was the cause of their unholy state (see on Deut. 8:10–20; Hosea 2:8, 9; Rom. 1:21, 22). Forgetting God as the giver of the good things they enjoyed, they became openly apostate and flagrantly disobedient. Negative forgetfulness developed into positive rebellion.

၄။ အပြစ်ပါသောလူမျိုး၊ အချင်းချင်း ညည်းတွားစရာရှိသော အမျိုး။ ဘုရားသခင်က ကိုယ်တော့်အတွက် “သန့်ရှင်းသောလူမျိုး” ဖြစ်စေရန် ရွေးကောက်ထားသူများ ကိုယ်တိုင် (တရားဟောရာကျမ်း ၁၄:၂) အပြစ်ရှိသော လူမျိုးဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူတို့အပေါ် ပေးသနားတော်မူသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများအတွက် ကျေးဇူးမသိခြင်းသည် သူတို့၏ မသန့်ရှင်းသော အခြေအနေ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည် (တရားဟောရာကျမ်း ၈:၁၀-၂၀၊ ဟောရှေ ၂:၈၊ ၉၊ ရောမ ၁:၂၁၊ ၂၂ ၏ မှတ်ချက်များကို ကြည့်ပါ)။ မိမိတို့ခံစားရသော ကောင်းသောအရာများကို ပေးသနားတော်မူသော အရှင်အဖြစ် ဘုရားသခင်ကို မေ့လျော့ကာ၊ သူတို့သည် ဗြောင်ကျကျ ဘာသာတရား စွန့်လွှတ်သူများနှင့် ပြစ်မှားစော်ကားစွာ နားမထောင်သူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ သာမန်မေ့လျော့ခြင်း ဘဝမှသည် ထင်ရှားသော ပုန်ကန်မှုအဆင့်သို့ တိုးတက်ဖြစ်ပွားလာခဲ့သည်။

Seed of evildoers. See on ch. 5:4. They who might have been an “holy seed” (ch. 6:13) became an evil plant producing worthless fruit.

အဆိုးပြုတတ်သောသူတို့၏ အမျိုးအနွယ်။ အခန်းကြီး ၅:၄ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။ “သန့်ရှင်းသော အမျိုးအနွယ်” (အခန်းကြီး ၆:၁၃) ဖြစ်လာနိုင်ခွင့်ရှိခဲ့သူများသည် တန်ဖိုးမရှိသော အသီးကို သီးတတ်သော မကောင်းသော အပင်ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

Forsaken the Lord. That is, in preference for another master, the prince of evil (see on John 8:44).

ထာဝရဘုရားကို စွန့်ပစ်ကြပြီ။ ဆိုလိုသည်မှာ မကောင်းမှု၏မင်းဖြစ်သော အခြားအရှင်တစ်ပါးကို ပို၍နှစ်သက်သဖြင့် စွန့်ပစ်ကြခြင်းဖြစ်သည် (ယောဟန် ၈:၄၄ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

Provoked. Divine love “is not easily provoked” (Cor. 13:5; cf. Eze. 18:23, 31, 32; 2 Peter 3:9), but Israel had so spurned Gods’s grace and so disregarded His precepts that He could no longer bear with them without denying His own character and confirming them in their evil ways.

အမျက်တော်ကို နှိုးဆော်ကြပြီ။ ဘုရားသခင့်မေတ္တာသည် “အမျက်ထွက်လွယ်ခြင်းမရှိ” (၁ ကောရိန္သု ၁၃:၅၊ ယေဇကျေလ ၁၈:၂၃၊ ၃၁၊ ၃၂၊ ၂ ပေတရု ၃:၉ တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ သို့သော် ဣသရေလလူမျိုးသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို အလွန်အကျွံ ပယ်ချပြီး ကိုယ်တော်၏ ပညတ်ချက်များကို အလွန်အမင်း မလေးမခန့် ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ သဘာဝစရိုက်တော်ကို မငြင်းပယ်ဘဲနှင့် သော်လည်းကောင်း၊ သူတို့ကို သူတို့၏ ဆိုးသွမ်းသောလမ်းစဉ်တွင် အတည်မပြုဘဲနှင့် သော်လည်းကောင်း သူတို့ကို ဆက်လက် သည်းခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

The Holy One of Israel. A favorite expression of Isaiah. He uses it altogether 25 times, as compared with only 6 by all other OT writers. When Isaiah first saw God in vision, seated upon His throne, he also heard the angelic choir singing, “Holy, holy, holy, is the Lord of hosts” (ch. 6:3). The holy character of God made a deep impression upon the prophet. He recognized God as, above all else, a holy being, and aspired to be like Him. Henceforth, Isaiah’s great task in life was to keep before Israel a picture of the holiness of God and the importance of putting away sin and striving earnestly for holiness of life.

ဣသရေလအမျိုး၏ သန့်ရှင်းသောဘုရား။ ဤသည်မှာ ဟေရှာယ အလွန်နှစ်သက်သော အသုံးအနှုန်းဖြစ်သည်။ အခြားသော ဓမ္မဟောင်းကျမ်း ရေးသားသူအားလုံး စုစုပေါင်း ၆ ကြိမ်သာ အသုံးပြုထားခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဟေရှာယသည် ဤအသုံးအနှုန်းကို စုစုပေါင်း ၂၅ ကြိမ်တိုင်တိုင် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဟေရှာယသည် ဘုရားသခင်ကို ကိုယ်တော်၏ ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် စိုးစံလျက် အဆင်းအာရုံ၌ ပထမဦးဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်က၊ “ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားသည် သန့်ရှင်းတော်မူ၏၊ သန့်ရှင်းတော်မူ၏၊ သန့်ရှင်းတော်မူ၏” (အခန်းကြီး ၆:၃) ဟု ကောင်းကင်တမန် အကျူးအအေး သီဆိုသံကိုလည်း ကြားခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော စရိုက်လက္ခဏာတော်သည် ပရောဖက်အပေါ် နက်ရှိုင်းသော အထင်အကြီးမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ကို အရာအားလုံးထက် သန့်ရှင်းသော အရှင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်နှင့် တူလိုစိတ် ပြင်းပြခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဟေရှာယ၏ ဘဝတွင် ကြီးမားသော တာဝန်မှာ ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းခြင်း ပုံရိပ်ကိုလည်းကောင်း၊ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပြီး သန့်ရှင်းသော ဘဝအသက်တာအတွက် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုးပမ်းရန် အရေးကြီးပုံကိုလည်းကောင်း အမြဲတစေ တင်ပြပေးရန် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Gone away backward. Instead of drawing ever closer to God and walking with Him, they were estranged from Him. They veered ever further from the pathway of holiness. Hosea, a contemporary of Isaiah, commented mournfully that “Israel slideth back as a backsliding heifer” (Hosea 4:16).

နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြပြီ။ ဘုရားသခင်ထံသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာပြီး ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းရမည့်အစား၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် စိမ်းကားသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သန့်ရှင်းခြင်း လမ်းကြောင်းမှ ပိုမိုဝေးကွာသွားခဲ့ကြသည်။ ဟေရှာယနှင့် ခေတ်ပြိုင်ဖြစ်သော ဟောရှေက “ဣသရေလအမျိုးသည် ဆိုးသောနွားမကဲ့သို့ ဆုတ်သွားတတ်၏” ဟု ဝမ်းနည်းစွာ မှတ်ချက်ပြုခဲ့သည် (ဟောရှေ ၄:၁၆)။

5.    Why? Or, “where?” The body is so covered with lacerations and bruises that the father hesitates to administer further punishment, though it is needed, and in mercy prefers not to strike the son where the wounds of previous beatings have not healed.

၅။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ သို့မဟုတ် “အဘယ်နေရာ၌နည်း။” ခန္ဓာကိုယ်သည် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များနှင့် ဖူးရောင်နာများဖြင့် အလွန်အမင်း ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့်၊ ဖခင်သည် ထပ်မံ၍ ဆုံးမပဲ့ပြင်ရန် လိုအပ်နေသော်လည်း ထပ်မံရိုက်နှက်ရန် ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီး၊ ကရုဏာတော်ကြောင့် ယခင်ရိုက်နှက်ထားသော ဒဏ်ရာများ မကျက်သေးသော နေရာများကို ထပ်မံမရိုက်နှက်လိုတော့ပေ။

Stricken any more. By their sins the professed people of God had brought woe upon themselves. The deeper they went into sin, the greater the weight of woe they took upon themselves (see ch. 5:18). Isaiah endeavored to reason with them, asking why they chose to pursue so foolish a course of action. The picture is of a persistently rebellious son who has suffered beating after beating for his misdeeds until his entire body is lacerated.

ထပ်၍ အရိုက်ခံရဦးမည်လော။ မိမိတို့ကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ဟု ခံယူထားသူများသည် မိမိတို့၏ အပြစ်များကြောင့် မိမိတို့အပေါ်သို့ ဒုက္ခဆိုးများကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ အပြစ်ထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်လေလေ၊ သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာမည့် ဒုက္ခဝေဒနာ အလေးချိန်သည် ပိုမိုကြီးမားလေလေ ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၅:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဟေရှာယသည် သူတို့နှင့်အတူ အကျိုးအကြောင်းပြ ဆွေးနွေးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ပြီး၊ သူတို့သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှမိုက်မဲသော လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်လျှောက်လှမ်းကြသနည်းဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဤပုံရိပ်သည် မိမိ၏ မကောင်းမှုများကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး စုတ်ပြတ်သတ်သွားသည်အထိ တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် အရိုက်ခံရသော်လည်း ဇွတ်တရွတ် ပုန်ကန်နေဆဲဖြစ်သော သားတစ်ဦး၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ဖြစ်သည်။

Ye will revolt more and more. Rather, “that ye continue to revolt.” Isaiah was not predicting rebellion, but commenting on the fact that persistence in evil had occasioned the continuing strokes of corrective punishment from which they suffered.

သာ၍ ပုန်ကန်ကြဦးမည်လော။ သို့မဟုတ် “သင်တို့သည် ဆက်လက်၍ ပုန်ကန်နေကြဆဲပင်။” ဟေရှာယသည် ပုန်ကန်မှုကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ မကောင်းမှု၌ ဇွတ်တရွတ် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခြင်းကြောင့် သူတို့ခံစားနေရသော ပဲ့ပြင်ဆုံးမခြင်းဆိုင်ရာ ဆက်တိုက်ဒဏ်ချက်များကို ခံရခြင်းဖြစ်ကြောင်း မှတ်ချက်ပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

6.    No soundness in it. The entire body suffers. Wherever Isaiah looked in Jerusalem and Judah he saw evidences of the results of transgression.

၆။ တစ်ကိုယ်လုံး၌ ကျန်းမာခြင်းမရှိ။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ခံစားနေရသည်။ ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ယုဒပြည်၏ မည်သည့်နေရာသို့မဆို ဟေရှာယ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရာတွင် ပညတ်တော်ကို လွန်ကျူးခြင်း၏ ရလဒ်သက်သေများကိုသာ တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။

Putrifying sores. That is, open, festering, and bleeding sores. Sin is a loathsome thing that defies human remedies. It produces, as it were, a mass of infected, open sores filled with purulent matter and neither bandaged nor treated with “ointment”—commonly olive oil in Palestine. Not only is Israel inwardly sick, but outwardly it reveals the fearful effects of the poison that has been at work. The nation is in a critical, disordered state; the patient is about to perish in his loathsome condition.

ရပြည်ပုပ်သော အနာစိမ်းများ။ ဆိုလိုသည်မှာ ပွင့်ထွက်နေသော၊ ပြည်တည်နေသော၊ နှင့် သွေးထွက်နေသောအနာများ ဖြစ်သည်။ အပြစ်သည် လူသားတို့၏ ကုထုံးများကို ဆန့်ကျင်သော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ရာအရာ ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် ပြည်ပုပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စည်းနှောင်ခြင်းလည်းမရှိ၊ “ဆီမွှေး” (ပါလက်စတိုင်းပြည်တွင် အသုံးများသော သံလွင်ဆီ) ဖြင့်လည်း ကုသခြင်းမရှိသော ကူးစက်ပွင့်အနာများ ဖြစ်ပွားစေသည်။ ဣသရေလလူမျိုးသည် အတွင်းပိုင်း၌သာ ဖျားနာနေသည်မဟုတ်ဘဲ၊ အလုပ်လုပ်နေသော အဆိပ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သက်ရောက်မှုများကို အပြင်ပန်း၌လည်း ထင်ရှားစွာ ပြသနေသည်။ ထိုလူမျိုးသည် စိုးရိမ်ရသော၊ ပျက်စီးနေသော အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး၊ လူနာသည် မိမိ၏ စက်ဆုပ်ဖွယ် အခြေအနေတွင် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

7.    Your country is desolate. From his figurative description of the land (vs. 2–6) the prophet turns to a literal description. The picture here given aptly represents the situation of Judah at the time of the Assyrian invasions. With their customary ruthless cruelty the Assyrians had swept through the country, burning, pillaging, and killing. Many of the strong cities had been taken, countless small villages had been smitten, and much of the land had been reduced to a desolate waste. It appeared that the end was not far away.

၇။ သင်တို့ပြည်သည် ဆိတ်ညံလျက်ရှိ၏။ ပရောဖက်သည် ပြည်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ မိမိ၏ ပုံဆောင်ချက်ဖြင့် ဖော်ပြခြင်း (ငယ် ၂-၆) မှသည် တကယ့်ပကတိ ဖော်ပြချက်သို့ လှည့်ပြောင်းလိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် ပေးထားသော ပုံရိပ်သည် အာရှုရိလူမျိုးတို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာချိန်၌ ယုဒပြည် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခြေအနေကို လျော်ကန်စွာ ကိုယ်စားပြုသည်။ အာရှုရိလူမျိုးများသည် သူတို့၏ ထုံးစံအတိုင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာဖြင့် တစ်ပြည်လုံးကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်း၊ လုယက်ခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်လျက် ဖြတ်သန်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ခိုင်ခံ့သောမြို့များစွာကို သိမ်းပိုက်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး၊ ရေတွက်မကုန်နိုင်သော ရွာငယ်ဇနပုဒ်များ ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရကာ၊ ပြည်တော်၏ အစိတ်အပိုင်းအတော်များများသည် လူဆိတ်ညံရာ သဲကန္တာရအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ အဆုံးသတ်သည် ဝေးတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားနေခဲ့သည်။

It is desolate. A scroll from Qumrân Dead Sea scroll 1QIsa (see Vol. I, p. 31; Vol. IV, p. 86), reads “its desolation is over it.”

ဆိတ်ညံလျက်ရှိ၏။ ကူမ်ရန် (Qumran) ပင်လယ်သေလိပ်စာစောင် ၁ကျူအိုင်အက်စ်အေ (1QIsa) (အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၃၁၊ အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၈၆ ကိုကြည့်ပါ) တွင် “ယင်း၏ ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ယင်း၏အပေါ်၌ ရှိ၏” ဟု ဖတ်ရသည်။

8.    The daughter of Zion. That is, Jerusalem (see Lam. 2:8, 10, 13, 18; Micah 4:8, 10, 13). Zion was originally the ancient Jebusite stronghold, the city of David (2 Sam. 5:7; 1 Kings 8:1; see on Ps. 48:2), but later the name was applied in an extended sense to the entire city. Cities with their inhabitants, thought of in a poetical sense, are frequently referred to as women (see Isa. 47:1; Ps. 45:12; Lam. 2:15).

၈။ ဇိအုန်သခင်မ။ သို့မဟုတ် “ဇိအုန်သမီးကညာ”။ ဆိုလိုသည်မှာ ယေရုရှလင်မြို့ ဖြစ်သည် (မြည်တမ်းစကား ၂:၈၊ ၁၀၊ ၁၃၊ ၁၈၊ မိက္ခာ ၄:၈၊ ၁၀၊ ၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဇိအုန်သည် မူလက ရှေးဟောင်း ယေဗုသိလူတို့၏ ရဲတိုက်ဖြစ်ပြီး ဒါဝိဒ်၏မြို့ ဖြစ်သည် (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၅:၇၊ ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၈:၁၊ ဆာလံ ၄၈:၂ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအမည်ကို မြို့တော်တစ်ခုလုံးသို့ ကျယ်ပြန့်သော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုခဲ့သည်။ မြို့များနှင့် ယင်းတို့တွင် နေထိုင်သူများကို ကဗျာဆန်ဆန် စိတ်ကူးစိတ်သန်းအရ အမျိုးသမီးများအဖြစ် မကြာခဏ ရည်ညွှန်းလေ့ရှိသည် (ဟေရှာယ ၄၇:၁၊ ဆာလံ ၄၅:၁၂၊ မြည်တမ်းစကား ၂:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။

A cottage. That is, a hut or booth in which the keeper of the vineyard or members of his family dwelt during the vintage season. Those dwelling in such structures were, of course, isolated from the rest of the community and unprotected. Thus it was with Jerusalem during the period in question.

တဲ။ ဆိုလိုသည်မှာ စပျစ်သီးဆွတ်ခူးသည့် ရာသီအတွင်း စပျစ်ဥယျာဉ်စောင့် သို့မဟုတ် သူ၏ မိသားစုဝင်များ နေထိုင်ကြသော တဲငယ် သို့မဟုတ် ရွက်ဖျင်တဲ ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အဆောက်အအုံများတွင် နေထိုင်သူများသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် သီးခြားခွဲထွက်နေပြီး အကာအကွယ်မဲ့ ဖြစ်နေကြသည်။ အထက်ပါ ကာလအတွင်း ယေရုရှလင်မြို့၏ အခြေအနေသည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

A lodge. Cucumbers and similar plants were common in the East. A booth was often erected in the field, where the caretaker would live during the summer to keep watch over the crops against thieves.

စောင့်စရာတဲ။ သခွားသီးနှင့် အလားတူအပင်များသည် အရှေ့ဖျားဒေသတွင် အလွန်များပြားသည်။ လယ်ကွင်းထဲတွင် တဲတစ်လုံးကို ဆောက်လုပ်လေ့ရှိပြီး၊ ၎င်းနေရာတွင် အစောင့်သည် နွေရာသီအတွင်း ခိုးသူများရန်မှ ကောက်ပဲသီးနှံများကို စောင့်ကြည့်ရန် နေထိုင်လေ့ရှိသည်။

A besieged city. At the time of Sennacherib’s invasion Jerusalem was literally surrounded by the Assyrian armies. It alone stood when all the rest of the land of Judah had fallen into enemy hands.

ဝိုင်းထားသောမြို့။ သီနာခရိပ် (Sennacherib) ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ယေရုရှလင်မြို့သည် အာရှုရိစစ်တပ်များ၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို တကယ့်ပကတိ ခံခဲ့ရသည်။ ယုဒပြည်၏ ကျန်ရှိသော နယ်မြေအားလုံး ရန်သူ့လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင် ၎င်းမြို့တစ်မြို့တည်းသာ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

9.    The Lord of hosts. This is the divine title used by the angels in Isaiah’s vision of the glory of God (ch. 6:3). It refers to God as commander of the hosts, or armies, of heaven.

၉။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား။ ဤသည်မှာ ဟေရှာယ မြင်တွေ့ရသော ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်အဆင်းအာရုံတွင် ကောင်းကင်တမန်များ အသုံးပြုခဲ့သည့် ဘုရားသခင့် ဘွဲ့တော်ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၆:၃)။ ယင်းသည် ဘုရားသခင်ကို ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေ သို့မဟုတ် စစ်တပ်များ၏ ဗိုလ်ချုပ်အဖြစ် ရည်ညွှန်းသည်။

Small remnant. All of Judea, except Jerusalem, fell into enemy hands. The capital alone stood, seemingly insecure and in desperate peril. Except for this “small remnant” the nation of Judah would have met its doom as certainly as Sodom and Gomorrah.

အနည်းငယ်မျှသော အကြွင်းအကျန်။ ယေရုရှလင်မြို့မှလွဲ၍ ယုဒပြည်တစ်ခုလုံး ရန်သူ့လက်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ မြို့တော်တစ်ခုတည်းသာလျှင် လုံခြုံမှုမရှိဘဲ အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမားစွာ ရပ်တည်နေခဲ့သည်။ ဤ “အနည်းငယ်မျှသော အကြွင်းအကျန်” သာမရှိခဲ့လျှင်၊ ယုဒလူမျိုးသည် သောဒုံမြို့နှင့် ဂေါမောရမြို့တို့ကဲ့သို့ အသေအချာ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

10.                   Ye rulers of Sodom. The title “Sodom,” here figuratively applied to Judah in view of the fact that similar conditions now prevailed there, stands as a terrible indictment of the nation that professed to rule in the name of God. The rulers of the country had strayed so far from the Lord that, in policy and practice, they differed but little from the rulers of the most sinful nations on earth. Accordingly, a most solemn summons was now addressed to them, a message from God that involved the doom of the entire nation unless it repented.

၁၀။ သောဒုံမင်းတို့။ ယခုအခါ ယုဒပြည်တွင်လည်း ထိုနည်းတူစွာ အခြေအနေများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို ထောက်ရု၍ “သောဒုံ” ဟူသော အမည်နာမကို ပုံဆောင်ချက်အဖြစ် ယုဒပြည်သို့ အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ဖြင့် အုပ်ချုပ်ပါသည်ဟု ဝန်ခံထားသော လူမျိုးအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွဲချက်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ထိုပြည်၏ အုပ်စိုးသူများသည် ထာဝရဘုရားထံမှ အလွန်ဝေးကွာစွာ လမ်းလွဲသွားခဲ့ကြသဖြင့်၊ မူဝါဒနှင့် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုများတွင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အပြစ်အများဆုံးသော လူမျိုးတို့၏ အုပ်စိုးသူများနှင့် သိပ်မထူးခြားတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ သူတို့ထံသို့ အလွန်လေးနက်သော ဆင့်ခေါ်ချက်တစ်ရပ်ကို ပေးပို့လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ နောင်တမရလျှင် တစ်မျိုးသားလုံး ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်မည့်အကြောင်း ဘုရားသခင်ထံမှ လာသော ဗျာဒိတ်တော် ဖြစ်သည်။

11.                   To what purpose? Judah was still, outwardly, a very religious nation. Great numbers of sacrifices were offered at the Temple, but there was little true religion. While maintaining the external forms of religion the professed people of God had forgotten what it was that God really wanted of them. They were willing to offer sacrifices, but not to give their hearts to the Lord. They knew the forms of religion, but they did not understand their need of a Saviour or the meaning of righteousness. Isaiah endeavored to bring the people to their senses and to cause them to realize the folly of their course. By a series of pointed questions he hoped to bring home to them the fact that a religion consisting only of outward forms was an offense in the sight of God. Throughout the ages God’s spokesmen have endeavored to make clear that what God requires is obedience rather than sacrifice, righteousness rather than ritualism (see 1 Sam. 15:22; Ps. 40:6; 51:16–19; Jer. 6:20; 7:3–12; 14:12; Hosea 6:6; Amos 5:21–24; Micah 6:6–8).

၁၁။ အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း။ ယုဒလူမျိုးသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် အလွန်ဘာသာတရားကို ရိုသေကိုးကွယ်သော လူမျိုးဖြစ်နေဆဲပင်။ ဗိမာန်တော်တွင် ယဇ်ပူဇော်မှု အမြောက်အမြားကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ စစ်မှန်သော ဘာသာတရား ကိုးကွယ်မှုကား နည်းပါးလှသည်။ ဘာသာရေး၏ ပြင်ပပုံစံများကို ထိန်းသိမ်းထားစဉ်၊ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ဟု ဝန်ခံသူများသည် ဘုရားသခင် သူတို့ထံမှ တကယ်အလိုရှိသောအရာကို မေ့လျော့နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ယဇ်ပူဇော်ရန် အလိုရှိကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ နှလုံးသားကိုမူ ထာဝရဘုရားထံ မပေးလိုကြချေ။ သူတို့သည် ဘာသာရေးပုံစံများကို သိကြသော်လည်း၊ ကယ်တင်ရှင်ကို သူတို့လိုအပ်ကြောင်း သို့မဟုတ် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ကြချေ။ ဟေရှာယသည် လူတို့ကို သတိပြန်ဝင်လာစေရန်နှင့် သူတို့၏ လမ်းစဉ်၏ မိုက်မဲမှုကို သဘောပေါက်လာစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ စူးရှထက်မြက်သော မေးခွန်းများ ဆက်တိုက်မေးမြန်းခြင်းအားဖြင့်၊ အပြင်ပန်းပုံစံများသာ ရှိသော ဘာသာတရားသည် ဘုရားသခင့်မျက်မှောက်တော်တွင် စော်ကားမှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူတို့နားလည်လာစေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူများသည် ဘုရားသခင် တောင်းဆိုသောအရာမှာ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းထက် နားထောင်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ဘာသာရေးထုံးတမ်းစဉ်လာထက် ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ တင်ပြရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၅:၂၂၊ ဆာလံ ၄၀:၆၊ ၅၁:၁၆-၁၉၊ ယေရမိ ၆:၂၀၊ ၇:၃-၁၂၊ ၁၄:၁၂၊ ဟောရှေ ၆:၆၊ အာမုတ် ၅:၂၁-၂၄၊ မိက္ခာ ၆:၈ ကိုကြည့်ပါ)။

12.                   To appear before me. To “appear before God” was the normal phrase for visiting the Temple at the great religious services (Ps. 42:2; 84:7; Ex. 34:23). The Hebrews rightly believed that when they came to the Temple they came into the immediate presence of God. It is true that the sanctuary had been built in order that the Lord might dwell among them (Ex. 25:8). But it is not necessarily true that everyone who came to the Temple also entered into the presence of God. Through Isaiah the Lord proclaims that He dwells “in the high and holy place, with him also that is of a contrite and humble spirit” (Isa. 57:15).

၁၂။ ငါ့မျက်မှောက်သို့ လာသောအခါ။ “ဘုရားသခင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာခြင်း” ဟူသည်မှာ ကြီးမားသော ဘာသာရေး ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုပွဲများတွင် ဗိမာန်တော်သို့ သွားရောက်ခြင်းအတွက် သာမန်သုံးစွဲသော စကားစုဖြစ်သည် (ဆာလံ ၄၂:၂၊ ၈၄:၇၊ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃၄:၂၃)။ ဟေဗြဲလူမျိုးများသည် ဗိမာန်တော်သို့ လာသောအခါ ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်ဟု မှန်ကန်စွာ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့တွင် ကျိန်းဝပ်တော်မူစေရန် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းမှာ မှန်ပါသည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၅:၈)။ သို့သော် ဗိမာန်တော်သို့ လာသူတိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရသည်ဟုတော့ အမြဲတမ်း မမှန်ကန်နိုင်ပါ။ ဟေရှာယအားဖြင့် အရှင်ထာဝရဘုရားက ကိုယ်တော်သည် “မြင့်မြတ်သန့်ရှင်းသော အရပ်၌လည်းကောင်း၊ စိတ်နှိမ့်ချလျက် နောင်တရသောသူနှင့်လည်းကောင်း” အတူကျိန်းဝပ်တော်မူသည်ဟု ကြေညာတော်မူသည် (ဟေရှာယ ၅၇:၁၅)။

13.                   Vain oblations. Sacrifices offered without contrition and genuine repentance were offered in vain (1 Sam. 15:22; Matt. 5:24; Mark 12:33). They were valueless.

အချည်းနှီးသော ပူဇော်သက္ကာ။ နှလုံးကြေကွဲခြင်းနှင့် စစ်မှန်သော နောင်တမရှိဘဲ ပူဇော်သော ယဇ်များသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၅:၂၂၊ မဿဲ ၅:၂၄၊ မာကု ၁၂:၃၃)။ ယင်းတို့သည် တန်ဖိုးမရှိချေ။

An abomination. Instead of being delighted with the offering of sweet incense before Him the Lord was highly displeased. The formalities of religion mean nothing when its true spirit is lacking. God has made it clear that where obedience is lacking, even prayer is an abomination to Him (Prov. 28:9).

စက်ဆုပ်ဖွယ်အရာ။ ကိုယ်တော့်ရှေ့မှောက်၌ မွှေးကြိုင်သော နံ့သာပေါင်းကို ပူဇော်ခြင်းအတွက် ဝမ်းမြောက်မည့်အစား၊ အရှင်ထာဝရဘုရားသည် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်တော်မူခဲ့သည်။ စစ်မှန်သော ဘာသာရေး စိတ်ဓာတ်ကင်းမဲ့နေပါက ဘာသာရေး၏ အခမ်းအနား ပုံစံများသည် ဘာမျှအဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ နားထောင်ခြင်း ကင်းမဲ့နေပါက ဆုတောင်းခြင်းသည်ပင် ကိုယ်တော့်အတွက် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ရာ ဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည် (သုတ္တံကျမ်း ၂၈:၉)။

New moons and sabbaths. The sacred days here mentioned are coupled in such references as 2 Kings 4:23; 2 Chron. 8:13; Amos 8:5. It was an essential part of Hebrew religion to observe these sacred days. They had been appointed by the Lord Himself, and it was He who had required Israel to observe them (Ex. 23:12–17; Lev. 23; Num. 28; 29; Deut. 16:1–17). But the outward observance of these forms of religion was not enough. Ritual and ceremony are without meaning when righteousness is lacking. God made it clear that the formal observance of the sacred days He Himself had commanded was offensive when obedience was lacking.

လဆန်းနေ့နှင့် ဥပုသ်နေ့။ ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော သန့်ရှင်းသော နေ့ရက်များကို ၄ ဓမ္မရာဇဝင် ၄:၂၃၊ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၈:၁၃၊ အာမုတ် ၈:၅ ကဲ့သို့သော ကျမ်းချက်များတွင် တွဲဖက်ဖော်ပြထားသည်။ ဤသန့်ရှင်းသော နေ့ရက်များကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ဟေဗြဲဘာသာရေး၏ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယင်းတို့ကို အရှင်ထာဝရဘုရားကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဣသရေလလူမျိုးတို့အား စောင့်ထိန်းရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်လည်း ကိုယ်တော်ပင် ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၂:၁၂-၁၇၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၃၊ တောလည်ရာကျမ်း ၂၈၊ ၂၉၊ တရားဟောရာကျမ်း ၁၆:၁-၁၇)။ သို့သော် ဤဘာသာရေး ပုံစံများကို အပြင်ပန်း စောင့်ထိန်းခြင်းသည် မလုံလောက်ပါ။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ကင်းမဲ့နေချိန်တွင် ထုံးတမ်းစဉ်လာနှင့် အခမ်းအနားများသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိချေ။ နားထောင်ခြင်း မရှိပါက ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ပညတ်ထားတော်မူသော သန့်ရှင်းသော နေ့ရက်များကို တရားဝင် စောင့်ထိန်းခြင်းသည်ပင် စော်ကားမှုဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင် ရှင်းလင်းစွာ ပြသခဲ့သည်။

It is iniquity. The words “it is” are not in the Hebrew. The latter part of v. 13 would preferably read, “I cannot endure iniquity and the solemn meeting.” The thought is that the solemn services of religion, when accompanied by a life of iniquity, are an offense to the Lord. At the time of Isaiah the Hebrews were “long” on the forms of religion but “short” on righteousness. Many who strictly observed the formal requirements of the ceremonial law openly violated the solemn commands of the law of God. Their course was a mockery of religion and a disgrace in the sight of God.

ဒုစရိုက်ကို ပြုခြင်း။ “၎င်းသည် ဖြစ်၏” ဟူသော စကားလုံးများသည် ဟေဗြဲမူရင်းကျမ်းတွင် မပါရှိပါ။ ငယ် ၁၃ ၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို “ငါသည် ဒုစရိုက်ကိုလည်းကောင်း၊ ဓမ္မစည်းဝေးခြင်းကိုလည်းကောင်း မးအောင့်နိုင်” ဟု ဖတ်လျှင် ပို၍ကောင်းမွန်သည်။ အတွေးအခေါ်မှာ ဒုစရိုက်အသက်တာနှင့် ယှဉ်တွဲနေသော လေးနက်သော ဘာသာရေး ဝတ်ပြုမှုများသည် အရှင်ထာဝရဘုရားအား စော်ကားခြင်း ဖြစ်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ၏ ခေတ်ကာလတွင် ဟေဗြဲလူမျိုးများသည် ဘာသာရေး ပုံစံများကို “အရှည်ကြီး” ပြုလုပ်ကြသော်လည်း၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတွင်မူ “အတိုလေး” သာ ရှိကြသည်။ ထုံးတမ်းစဉ်လာ ပညတ်ချက်များ၏ တရားဝင် တောင်းဆိုမှုများကို တိကျစွာ စောင့်ထိန်းသူ အများအပြားသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၏ လေးနက်သော အမိန့်တော်များကို ဗြောင်ကျကျ ချိုးဖောက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ လမ်းစဉ်သည် ဘာသာတရားကို လှောင်ပြောင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင့်ရှေ့မှောက်တွင် အရှက်ရဖွယ်ရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

14.                   My soul hateth. God was speaking to a group of people who were outwardly very religious. They engaged in the ceremonies of religion because they thought in this way to earn the favor of God. But the Lord informed them that He was highly displeased with their course of action—He hated the observance of their appointed feasts, He rejected their worship, and resented their hypocritical pretense. They were actually defying God by refusing to walk in His ways, and no cloak of religious formalism could cover their sins.

၁၄။ ငါ့စိတ်နှလုံး စက်ဆုပ်ရွံရှာ၏။ ဘုရားသခင်သည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် အလွန်ဘာသာတရား ရိုသေသော လူစုတစ်စုအား စကားပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဤနည်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာကို ရရှိနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်သောကြောင့် ဘာသာရေး အခမ်းအနားများကို လုပ်ဆောင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အရှင်ထာဝရဘုရားက သူတို့၏ လုပ်ဆောင်မှု လမ်းစဉ်ကို အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်တော်မူကြောင်း အကြောင်းကြားခဲ့သည်—ကိုယ်တော်သည် သူတို့သတ်မှတ်ထားသော ပွဲနေ့များကို စောင့်ထိန်းခြင်းကို မုန်းတီးတော်မူ၏၊ သူတို့၏ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုကို ငြင်းပယ်တော်မူ၏၊ နှင့် သူတို့၏ လှည့်စားတတ်သော ဟန်ဆောင်မှုကို စိတ်ဆိုးတော်မူ၏။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ လမ်းစဉ်များတွင် လျှောက်လှမ်းရန် ငြင်းဆင်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ကို တကယ်တမ်း ဆန့်ကျင်နေကြခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ မည်သည့် ဘာသာရေး စနစ်ပုံစံ ဝတ်ရုံကမျှ သူတို့၏ အပြစ်များကို မဖုံးလွှမ်းနိုင်ပေ။

15.                   When ye spread forth your hands. When the Hebrews prayed they frequently stretched out their hands toward God (see Ex. 9:29, 33; 17:11; 1 Kings 8:22; Ezra 9:5; Job 11:13; Ps. 88:9; 143:6).

သင်တို့သည် လက်ဝါးတို့ကို ချီမြှောက်သောအခါ။ ဟေဗြဲလူမျိုးများသည် ဆုတောင်းသောအခါ ဘုရားသခင်ထံသို့ သူတို့၏ လက်များကို မကြာခဏ ဆန့်တန်းချီမြှောက်လေ့ရှိသည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၉:၂၉၊ ၃၃၊ ၁၇:၁၁၊ ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၈:၂၂၊ ဧဇရ ၉:၅၊ ယောဘ ၁၁:၁၃၊ ဆာလံ ၈۸:၉၊ ၁၄၃:၆ တို့ကိုကြည့်ပါ)။

I will not hear. Compare Ps. 66:18; James 4:3. To be heard, prayer must be sincere. The prayers of hypocrites will not be heard (Matt. 6:5; Luke 18:14). Prayers may be long and frequent, yet be of no avail (Matt. 6:7). The prayers of evildoers whose hands are stained with blood and who persist in their evil ways will not reach the throne of grace. The Hebrews in the days of Isaiah appeared outwardly to be a very religious people who made much of prayer, but they refused to forsake their sins. Their prayers came from the lips but not from the heart. Such prayers, God made it clear, He refused to hear.

ငါသည် နားမထောင်ဘဲ နေမည်။ ဆာလံ ၆၆:၁၈၊ ယာကုပ် ၄:၃ တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ဆုတောင်းချက်ကို နားညောင်းခံရရန်အတွက် ဆုတောင်းခြင်းသည် စစ်မှန်ရမည်။ ဟန်ဆောင်သူတို့၏ ဆုတောင်းချက်များကို နားညောင်းတော်မူမည်မဟုတ် (မဿဲ ၆:၅၊ လုကာ ၁၈:၁၄)။ ဆုတောင်းချက်များသည် ရှည်လျားပြီး မကြာခဏ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အကျိုးမရှိနိုင်ပါ (မဿဲ ၆:၇)။ မိမိတို့လက်တွင် သွေးစွန်းနေပြီး မိမိတို့၏ ဆိုးသွမ်းသော လမ်းစဉ်များတွင် ဇွတ်တရွတ် လုပ်ဆောင်နေသော ဒုစရိုက်ပြုသူတို့၏ ဆုတောင်းချက်များသည် ကျေးဇူးတော်ပလ္လင်သို့ ရောက်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ဟေရှာယခေတ်က ဟေဗြဲလူမျိုးများသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် ဆုတောင်းခြင်းကို အလွန်အလေးထားသော ဘာသာရေးလူမျိုးဟု ထင်ရသော်လည်း၊ သူတို့၏ အပြစ်များကို စွန့်ပယ်ရန် ငြင်းဆင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ဆုတောင်းချက်များသည် နှုတ်ခမ်းဖျားမှ လာသော်လည်း နှလုံးသားမှ လာခြင်းမဟုတ်ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ဆုတောင်းချက်များကို ဘုရားသခင် နားမထောင်ရန် ငြင်းပယ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။

Full of blood. The recently discovered Dead Sea scroll 1QIsa (see Vol. I, p. 31; Vol. IV, p. 86) adds, “and your fingers, of guilt,” thus making a couplet whose first member is, “your hands are full of blood.”

သွေးနှင့် ပြည့်လျက်ရှိ၏။ မကြာသေးမီက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော ပင်လယ်သေလိပ်စာစောင် ၁ကျူအိုင်အက်စ်အေ (1QIsa) (အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၃၁၊ အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၈၆ ကိုကြည့်ပါ) တွင် “သင်တို့၏ လက်ချောင်းများသည်လည်း အပြစ်နှင့် ပြည့်လျက်ရှိ၏” ဟု ထပ်လောင်းထားသဖြင့်၊ ပထမအပိုဒ်ဖြစ်သော “သင်တို့လက်သည် သွေးနှင့်ပြည့်လျက်ရှိ၏” ဟူသောအပိုဒ်နှင့် တွဲဖက်လင်္ကာ ဖြစ်စေသည်။

16.                   Wash you. Sin results in moral pollution and spiritual decay. When David sinned, his prayer was, “Wash me, and I shall be whiter than snow” (Ps. 51:7). He recognized the defilement of sin and asked God to give him a clean heart ( v. 10), and his prayer was heard. Every sinner is in need of moral purification; his heart must be cleansed of its moral corruption. God calls upon the sinner to wash his heart of wickedness (Jer. 4:14), to cleanse his hands of iniquity (James 4:8). He promises to write His law in the heart (Jer. 31:33) and to cleanse man from all unrighteousness (1 John 1:9). Isaiah called for Jerusalem to put on her beautiful garments, for the time was coming when the unclean would no longer enter there (Isa. 52:1). John declared that nothing that defiles will in any wise enter into the Holy City (Rev. 21:27). The lesson Isaiah endeavored to impress upon Israel was that God, “the Holy One of Israel,” requires holiness of His people.

၁၆။ ကိုယ်ကို ဆေးကြောကြလော့။ အပြစ်သည် ကိုယ်ကျင့်တရား ညစ်ညမ်းခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဒါဝိဒ် အပြစ်ကျူးလွန်မိသောအခါ သူ၏ဆုတောင်းချက်မှာ “ကျွန်ုပ်ကို ဆေးကြောတော်မူပါ။ ထိုသို့ပြုလျှင် မိုးပွင့်ထက် သာ၍ ဖြူပါလိမ့်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည် (ဆာလံ ၅၁:၇)။ သူသည် အပြစ်၏ ညစ်ညမ်းမှုကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်ထံ သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားကို ပေးသနားရန် တောင်းခံခဲ့သည် (ငယ် ၁၀)၊ ထိုဆုတောင်းချက်ကိုလည်း နားညောင်းတော်မူခဲ့သည်။ အပြစ်သားတိုင်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရား သန့်စင်ရန် လိုအပ်နေသည်; သူ၏ နှလုံးသားသည် ကိုယ်ကျင့်တရား ပျက်စီးခြင်းမှ သန့်ရှင်းခြင်း ခံရမည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်သားအား မိမိ၏ နှလုံးသားကို ဆိုးသွမ်းခြင်းမှ ဆေးကြောရန် (ယေရမိ ၄:၁၄)၊ မိမိ၏လက်ကို ဒုစရိုက်မှ သန့်စင်ရန် (ယာကုပ် ၄:၈) နှိုးဆော်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ပညတ်တော်ကို နှလုံးသားထဲတွင် ရေးမှတ်ရန် (ယေရမိ ၃၁:၃၃) နှင့် လူကို မဖြောင့်မတ်ခြင်း ရှိသမျှတို့မှ သန့်ရှင်းစေရန် (၁ ယောဟန် ၁:၉) ကတိပြုတော်မူသည်။ ဟေရှာယသည် ယေရုရှလင်မြို့အား မိမိ၏ လှပသော အဝတ်တန်ဆာများကို ဝတ်ဆင်ရန် နှိုးဆော်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ မသန့်ရှင်းသောသူသည် ထိုနေရာသို့ နောက်ထပ် ဝင်ရောက်ခွင့်ရတော့မည်မဟုတ်သော ကာလ ရောက်လာတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၅၂:၁)။ ယောဟန်က ညစ်ညမ်းစေသောအရာ တစ်စုံတစ်ခုမျှ သန့်ရှင်းသောမြို့တော်ထဲသို့ လုံးဝ ဝင်ရောက်ခွင့်ရမည်မဟုတ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁:၂၇)။ ဟေရှာယက ဣသရေလလူမျိုးတို့အား နားလည်စေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော သင်ခန်းစာမှာ “ဣသရေလအမျိုး၏ သန့်ရှင်းသောဘုရား” တည်းဟူသော ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော့်လူမျိုးတော်ထံမှ သန့်ရှင်းခြင်းကို တောင်းဆိုတော်မူသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

Cease to do evil. God called upon His people to cease from sin. He was holy, and they were to be holy. Evil must be put out of the life of every child of God. Sin will not exist in the pure atmosphere of heaven, and all who enter there will wear the garments of righteousness.

မကောင်းသောအမှုကို ပြုခြင်းကို ဖြတ်ကြလော့။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော့်လူမျိုးတော်အား အပြစ်ပြုခြင်းမှ ရပ်တန့်ရန် နှိုးဆော်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် သန့်ရှင်းတော်မူသကဲ့သို့ သူတို့သည်လည်း သန့်ရှင်းရမည်။ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးတိုင်း၏ ဘဝအသက်တာထဲမှ မကောင်းမှုကို ဖယ်ရှားရမည်။ အပြစ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ သန့်ရှင်းသော လေထုထဲတွင် တည်ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်သူတိုင်းသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်း အဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ကြရလိမ့်မည်။

17.                   Learn to do well. Those who serve God will “hate the evil, and love the good” (Amos 5:15). Negative “goodness”—refraining from evil acts—is not sufficient for any Christian. Godliness is an active principle, and the cultivation of righteousness is the surest guarantee against iniquity. Whatever his previous inclination may have been, a man will purpose not only to cease doing evil, but to put forth sincere efforts to do his best. In attaining this objective he will need both firmness of purpose and assistance from Heaven. Men are not born into the Christian life with perfection of character, but must learn, slowly and painstakingly, to walk in the ways of God. By study and diligence, patience and perseverance, determination and practice, they can, in time, acquire habits of right living. Every man who now does well has gone through the slow and painstaking process of learning to do well, and no man has truly learned to do well until right ways have become habitual with him.

၁၇။ ကောင်းသောအမှုကို ပြုအံ့သောငှာ သင်ကြလော့။ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုသူများသည် “မကောင်းသောအမှုကို မုန်း၍ ကောင်းသောအမှုကို ချစ်ကြလိမ့်မည်” (အာမုတ် ၅:၁၅)။ အပျက်သဘောဆောင်သော “ကောင်းမြတ်ခြင်း”—မကောင်းသောအမှုများကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းမျှသာ—သည် မည်သည့် ခရစ်ယာန်အတွက်မျှ မလုံလောက်ပါ။ ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ခြင်းသည် တက်ကြွလှုပ်ရှားသော မူဝါဒတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ပျိုးထောင်ခြင်းသည် ဒုစရိုက်ကို ဆန့်ကျင်ရန် အသေချာဆုံးသော အာမခံချက် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ယခင်က စိတ်တိမ်းညွတ်မှု မည်သို့ပင်ရှိခဲ့စေကာမူ၊ လူတစ်ဦးသည် မကောင်းမှုပြုခြင်းကို ရပ်တန့်ရန်သာမက၊ မိမိအတတ်နိုင်ဆုံး အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်ရန် စစ်မှန်သော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို ပြုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်လိမ့်မည်။ ဤရည်မှန်းချက် အောင်မြင်ရန်အတွက် သူသည် ခိုင်မာသော ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံမှ အကူအညီ နှစ်ခုစလုံးကို လိုအပ်လိမ့်မည်။ လူတို့သည် ခရစ်ယာန်အသက်တာထဲသို့ ပြည့်စုံသော စရိုက်လက္ခဏာဖြင့် မွေးဖွားလာကြခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ လမ်းစဉ်များတွင် လျှောက်လှမ်းရန် နှေးကွေးစွာနှင့် ပင်ပန်းကြီးစွာ သင်ယူကြရမည် ဖြစ်သည်။ လေ့လာခြင်း၊ ဝီရိယရှိခြင်း၊ စိတ်ရှည်ခြင်း၊ ဇွဲရှိခြင်း၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ချခြင်းနှင့် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်းတို့အားဖြင့်၊ သူတို့သည် အချိန်တန်လျှင် မှန်ကန်စွာ နေထိုင်တတ်သော အလေ့အထများကို ရရှိနိုင်ကြသည်။ ယခုအခါ ကောင်းသောအမှုကို ပြုနေသော လူတိုင်းသည် ကောင်းသောအမှုကို ပြုရန် သင်ယူခြင်း၏ နှေးကွေးပြီး ပင်ပန်းလှသော လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြရပြီး၊ မှန်ကန်သော လမ်းစဉ်များသည် မိမိ၏ အလေ့အထ မဖြစ်လာမချင်း မည်သူမျှ ကောင်းသောအမှုကို ပြုရန် အမှန်တကယ် သင်ယူပြီးမြောက်ခြင်း မရှိသေးပေ။

Judgment. That is, “justice.”

တရားသဖြင့် စီရင်ခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ “တရားမျှတခြင်း” ဖြစ်သည်။

Relieve the oppressed. Preferably, “straighten out oppression,” or “right wrong.” Many in Israel were being oppressed by their fellows. It was the duty of those who loved God to correct this situation. Oppressors must be restrained and the oppressed given the needed relief.

ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံရသောသူတို့ကို ကူညီကြလော့။ သို့မဟုတ် “ညှဉ်းဆဲခြင်းကို တည့်မတ်ပေးကြလော့”၊ သို့မဟုတ် “အမှားကို ပြင်ဆင်ပေးကြလော့”။ ဣသရေလပြည်တွင် လူအများအပြားသည် မိမိတို့၏ အပေါင်းအဖော်များ၏ ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံနေကြရသည်။ ဤအခြေအနေကို ပြုပြင်ပေးရန်မှာ ဘုရားသခင်ကို ချစ်သောသူတို့၏ တာဝန် ဖြစ်သည်။ ညှဉ်းဆဲသူများကို တားဆီးရမည်ဖြစ်ပြီး ညှဉ်းဆဲခံရသူများကို လိုအပ်သော ကယ်ဆယ်မှုများ ပေးရမည်။

Judge the fatherless. Those who love the right will champion the cause of the fatherless and see that justice is done them.

မိဘမရှိသောသူတို့၏ အမှုကို စောင့်ကြလော့။ မှန်ကန်သောအရာကို ချစ်မြတ်နိုးသူများသည် မိဘမဲ့ကလေးများ၏ ဘက်မှ မားမားရပ်တည်ပေးကြမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့အတွက် တရားမျှတမှု ရရှိစေရန် ဆောင်ရွက်ပေးကြလိမ့်မည်။

Plead for the widow. The poor and needy, the unfortunate and oppressed, were in desperate need of relief. The leaders among the professed people of God were taking advantage of these unfortunate classes and enriching themselves at their expense. This situation called for correction. True love and sympathy would manifest themselves in efforts to redress wrong and to establish justice for all. No religion is worth the name that does not grapple with the problems of this present life and bring men into harmony with the principles of the kingdom of heaven. A religion that consists of the observance of magnificent ceremonies but neglects the needs of orphans and widows is meaningless. For further comment, see on James 1:27.

မုဆိုးမဘက်၌ ကူညီ၍ ပြောကြလော့။ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများနှင့် လိုအပ်နေသူများ၊ ကံမကောင်းသူများနှင့် ညှဉ်းဆဲခံရသူများသည် ကယ်ဆယ်မှုကို အလွန်အမင်း လိုအပ်နေကြသည်။ မိမိတို့ကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ဟု ခံယူထားကြသော ခေါင်းဆောင်များသည် ဤကံမကောင်းသော လူတန်းစားများကို အမြတ်ထုတ်ကာ သူတို့၏ စရိတ်ဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ချမ်းသာအောင် လုပ်နေကြသည်။ ဤအခြေအနေသည် ပြုပြင်ရန် လိုအပ်နေသည်။ စစ်မှန်သော မေတ္တာနှင့် ကရုဏာစိတ်သည် အမှားကို ပြုပြင်ရန်နှင့် လူတိုင်းအတွက် တရားမျှတမှုကို တည်ဆောက်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများတွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်လိမ့်မည်။ ယခုလက်ရှိဘဝ၏ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးခြင်းမရှိဘဲ၊ လူတို့ကို ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏ မူဝါဒများနှင့် သဟဇာတဖြစ်အောင် မဆောင်ရွက်ပေးနိုင်သော မည်သည့် ဘာသာတရားမျှ အမည်နာမနှင့် ထိုက်တန်ခြင်းမရှိပေ။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အခမ်းအနားများကို စောင့်ထိန်းခြင်းသာရှိပြီး မိဘမဲ့များနှင့် မုဆိုးမများ၏ လိုအပ်ချက်များကို ဥပေက္ခာပြုထားသော ဘာသာတရားသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိချေ။ ထပ်မံ၍ မှတ်ချက်သိရှိလိုပါက၊ ယာကုပ်ဝတ္ထု ၁:၂၇ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

18.                   Come now. God here invites men to meet with Him for a free and frank discussion of their problems. He is not an inconsiderate judge or an arbitrary tyrant, but a kindly father and friend. Man’s interests are His interests, and man’s good is His good. All His admonitions are given for the good of man. This He desires man to understand and believe. It is hardly possible to conceive of a more appealing exhibition of the wonderful love and goodness of God than is found in this gracious invitation to “reason” with the Lord of heaven and earth. God is reasonable, and desires men to realize that it is to their advantage to forsake sin and to walk in the ways of righteousness. Man’s reasoning powers were given him to use, and he can make no better use of them than to discover the benefits of obedience and the woes of transgression.

၁၈။ လာကြလော့၊ ငါတို့သည် ဆွေးနွေးကြစို့။ ဘုရားသခင်သည် ဤနေရာတွင် လူသားတို့အား မိမိတို့၏ ပြဿနာများကို လွတ်လပ်ပွင့်လင်းစွာ ဆွေးနွေးရန် ကိုယ်တော်နှင့် တွေ့ဆုံဖို့ ဖိတ်ခေါ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် စာနာမှုကင်းမဲ့သော တရားသူကြီး သို့မဟုတ် အာဏာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ၊ ကြင်နာတတ်သော အဖေနှင့် မိတ်ဆွေတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လူသား၏ စိတ်ဝင်စားမှုများသည် ကိုယ်တော်၏ စိတ်ဝင်စားမှုများဖြစ်ပြီး၊ လူသား၏ အကျိုးစီးပွားသည် ကိုယ်တော်၏ အကျိုးစီးပွား ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ ဆုံးမပဲ့ပြင်ချက် အားလုံးသည် လူသား၏ အကျိုးအတွက် ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းကို လူသားတို့ နားလည်ပြီး ယုံကြည်စေရန် ကိုယ်တော် အလိုရှိသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရှင်သခင်နှင့်အတူ “အကျိုးအကြောင်းပြ ဆွေးနွေးရန်” ပေးထားသော ဤကျေးဇူးတော်နှင့်ပြည့်စုံသော ဖိတ်ခေါ်ချက်ထက် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော ဘုရားသခင်၏ ထူးဆန်းသော မေတ္တာနှင့် ကောင်းမြတ်ခြင်း ပြသမှုကို စိတ်ကူးမိရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ ဘုရားသခင်သည် အကျိုးအကြောင်း သိမြင်တော်မူသော အရှင်ဖြစ်ပြီး၊ လူတို့အနေဖြင့် အပြစ်ကို စွန့်ပယ်ကာ ဖြောင့်မတ်ခြင်း လမ်းစဉ်တွင် လျှောက်လှမ်းခြင်းသည် မိမိတို့အတွက် အကျိုးရှိကြောင်း သဘောပေါက်လာစေရန် အလိုရှိတော်မူသည်။ လူသား၏ ဆင်ခြင်တုံတရား စွမ်းပကားများကို အသုံးပြုရန် ပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ နားထောင်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် ပညတ်တော်လွန်ကျူးခြင်း၏ ဒုက္ခများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းထက် ထိုစွမ်းပကားကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အသုံးချနိုင်သည့် နည်းလမ်းမရှိပေ။

Though your sins. In this promise the worst of sinners may find comfort and hope. God here assures us that however guilty we may have been in the past, however deep dyed our sin may have been, it is possible to be restored to purity and holiness. This promise deals not only with the results of sin but with sin itself. It can be eradicated and completely put out of the life. With the help of God the sinner may secure complete mastery over his every besetment (see on 1 John 1:9).

သင်တို့အပြစ်သည် စွဲသောအရောင် ရှိသော်လည်း။ ဤကတိတော်တွင် အဆိုးရွားဆုံးသော အပြစ်သားများသည်ပင် သက်သာရာရခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်ကို ရှာတွေ့နိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အတိတ်က မည်မျှပင် အပြစ်ကြီးလေးခဲ့စေကာမူ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်သည် မည်မျှပင် နက်ရှိုင်းစွာ အရောင်စွဲနေခဲ့စေကာမူ၊ စင်ကြယ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်ကြောင်း ဘုရားသခင်သည် ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့အား အာမခံထားသည်။ ဤကတိတော်သည် အပြစ်၏ ရလဒ်များကိုသာမက၊ အပြစ်ကိုယ်နှိုက်ကိုပါ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးသည်။ ယင်းကို ဘဝအသက်တာထဲမှ လုံးဝ အမြစ်ပြတ် ဖယ်ရှားပစ်နိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အကူအညီဖြင့်၊ အပြစ်သားသည် မိမိကို နှောင့်ယှက်တတ်သော အပြစ်ရှိသမျှကို လုံးဝ အောင်နိုင်စွမ်း ရရှိနိုင်သည် (၁ ယောဟန် ၁:၉ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

19.                   If ye be willing and obedient. Isaiah here sets forth the fruitage of obedience. A life of joy and blessedness is the natural result of obedience to the laws of God, for God cannot bless those who do not do their best. The joys of heaven are not arbitrary gifts of God to those who follow Him, but the natural result of compliance with His requirements. God sets before man the ways of righteousness because they are right and because they bring blessing in their train.

၁၉။ သင်တို့သည် အလိုရှိ၍ နားထောင်လျှင်။ ဟေရှာယသည် ဤနေရာတွင် နားထောင်ခြင်း၏ ရလဒ်အသီးအပွင့်များကို တင်ပြထားသည်။ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် ပြည့်စုံသော အသက်တာသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို နားထောင်ခြင်း၏ သဘာဝကျသော ရလဒ်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ မိမိတို့ အစွမ်းကုန် မကြိုးစားသောသူများကို ဘုရားသခင် ကောင်းချီးမပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းများသည် ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်သောသူများအတွက် ဘုရားသခင်က စိတ်အလိုရှိတိုင်း ပေးသော လက်ဆောင်များမဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်တော်၏ လိုအပ်ချက်များကို လိုက်နာခြင်း၏ သဘာဝကျသော ရလဒ်သာ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဖြောင့်မတ်ခြင်း လမ်းစဉ်များကို ချထားပေးခြင်းမှာ ယင်းတို့သည် မှန်ကန်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့နောက်တွင် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ သယ်ဆောင်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Ye shall eat. This promise applies both to this world and to the world to come. The harvest of obedience is reaped not only in heaven but also on earth (see on Matt. 19:29). Before Israel entered the Promised Land Moses set forth the blessings that would be theirs if they walked in the ways of the Lord (Deut. 28:1–13). Isaiah points out that these blessings had not been realized because of Israel’s failure to obey the commands of the Lord, God now assures them that these blessings may still be theirs if they will repent and walk in the ways of righteousness.

မြေကြီး၏ အသီးအနှံကောင်းကို စားရကြလိမ့်မည်။ ဤကတိတော်သည် ယခုပစ္စုပ္ပန်ကမ္ဘာနှင့် နောင်လာမည့်ကမ္ဘာ နှစ်ခုစလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ နားထောင်ခြင်း၏ အသီးအနှံကို ကောင်းကင်ဘုံ၌သာမက မြေကြီးပေါ်၌လည်း ရိတ်သိမ်းရသည် (မဿဲ ၁၉:၂၉ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ကတိထားတော်မူသောပြည်သို့ မဝင်ရောက်မီ၊ မောရှေသည် သူတို့အနေဖြင့် အရှင်ထာဝရဘုရား၏ လမ်းစဉ်များတွင် လျှောက်လှမ်းပါက ရရှိမည့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို တင်ပြခဲ့သည် (တရားဟောရာကျမ်း ၂၈:၁-၁၃)။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် အရှင်ထာဝရဘုရား၏ အမိန့်တော်များကို နားထောင်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သောကြောင့် ဤကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို မခံစားခဲ့ရကြောင်း ဟေရှာယက ထောက်ပြခဲ့သည်၊ ယခုမူကား သူတို့သည် နောင်တရပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်း လမ်းစဉ်များတွင် လျှောက်လှမ်းပါက ဤကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ဆက်လက်ရရှိနိုင်ဆဲဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင် အာမခံတော်မူသည်။

20.                   If ye refuse. It is not an arbitrary decree of God that condemns the sinner. He only reaps what he himself has sown. As blessings accompany right living, so woe does wickedness. When men transgress the commandments of God the inevitable result is death. This is simply the outworking of the natural law of cause and effect. When Israel turned from God they inevitably entered the pathway of ruin. Moses had made this truth clear before Israel entered the Promised Land (Deut. 28:15–68). When men rebel against God and refuse to obey His law they automatically invite destruction. Every man has his fate entirely in his own hands; it rests with him alone to determine whether his future will be one of happiness or of misery. The great truth Isaiah set before the people of God was that sin ultimately brings its own destruction. Iniquity can never become the basis for eternal joy and blessedness. In a very real sense sinners are self-destroyed.

၂၀။ ငြင်းဆင်၍ ပုန်ကန်လျှင်မူကား။ အပြစ်သားကို စီရင်သောကိစ္စသည် ဘုရားသခင်၏ စိတ်အလိုရှိတိုင်း ချမှတ်သော အမိန့်ဒီဂရီမဟုတ်ပါ။ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးခဲ့သောအရာကိုသာ ပြန်လည်ရိတ်သိမ်းရခြင်း ဖြစ်သည်။ မှန်ကန်စွာ နေထိုင်ခြင်းနောက်တွင် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ လိုက်ပါလာသကဲ့သို့၊ ဆိုးသွမ်းခြင်းနောက်တွင်လည်း ဒုက္ခဆိုးများ လိုက်ပါလာသည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို လွန်ကျူးသောအခါ ရှောင်လွှဲမရသော ရလဒ်မှာ သေခြင်းတရား ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အကြောင်းနှင့် အကျိုးဟူသော သဘာဝနိယာမ၏ အလုပ်လုပ်ပုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှ လှည့်ထွက်သွားသောအခါ၊ ရှောင်လွှဲမရဘဲ ပျက်စီးခြင်း လမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ မောရှေသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့ ကတိထားတော်မူသောပြည်သို့ မဝင်ရောက်မီ ဤသမ္မာတရားကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသခဲ့သည် (တရားဟောရာကျမ်း ၂၈:၁၅-၆၈)။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်ပြီး ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားကို နားထောင်ရန် ငြင်းဆင်သောအခါ၊ သူတို့သည် ပျက်စီးခြင်းကို အလိုအလျောက် ဖိတ်ခေါ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းတွင် မိမိ၏ ကံကြမ္မာသည် မိမိ၏ လက်ထဲ၌သာ လုံးလုံးလျားလျား ရှိနေသည်; မိမိ၏ အနာဂတ်သည် ပျော်ရွှင်ခြင်း ဖြစ်မလား သို့မဟုတ် ဆင်းရဲဒုက္ခ ဖြစ်မလားဆိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် သူကိုယ်တိုင်အပေါ်၌သာ တည်မှီနေသည်။ ဟေရှာယက ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ရှေ့၌ ချပြခဲ့သော ကြီးမားသော သမ္မာတရားမှာ အပြစ်သည် အဆုံးစွန်အားဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးခြင်းကိုသာ ယူဆောင်လာသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဒုစရိုက်သည် ထာဝရဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဘယ်သောအခါမျှ ဖြစ်မလာနိုင်ပါ။ အမှန်တကယ်အားဖြင့် အပြစ်သားများသည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။

The Lord hath spoken it. God has foretold the inevitable results of sin, but this is far from being an arbitrary decree. God has no pleasure in the death of the wicked (Eze 18:23, 31, 32; Eze 33:11), but knowing the inevitable result of sin, He has warned man exactly what the results of disobedience will be (see Hosea 13:9; 14:1; Rom. 6:21, 23; James 1:15; 2 Peter 3:9).

ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်တော်ထွက် ဗျာဒိတ်တော် ဖြစ်သတည်း။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်၏ ရှောင်လွှဲမရသော ရလဒ်များကို ကြိုတင်မိန့်တော်မူခဲ့သည်၊ သို့သော် ဤသည်မှာ စိတ်အလိုရှိတိုင်း ချမှတ်သောအမိန့်နှင့် အလွန်ဝေးကွာလှသည်။ ဘုရားသခင်သည် မတရားသောသူ သေခြင်း၌ အလျှင်း အားရနှစ်သက်တော်မမူပါ (ယေဇကျေလ ၁၈:၂၃၊ ၃၁၊ ၃၂၊ ယေဇကျေလ ၃၃:၁၁)၊ သို့သော် အပြစ်၏ ရှောင်လွှဲမရသော ရလဒ်ကို သိတော်မူသောကြောင့်၊ နားမထောင်ခြင်း၏ ရလဒ်သည် မည်သို့ဖြစ်မည်ကို လူသားအား အတိအကျ သတိပေးထားခြင်း ဖြစ်သည် (ဟောရှေ ၁၃:၉၊ ၁၄:၁၊ ရောမ ၆:၂၁၊ ၂၃၊ ယာကုပ် ၁:၁၅၊ ၂ ပေတရု ၃:၉ တို့ကိုကြည့်ပါ)။

21.                   Become an harlot. Zion, once the faithful city, has become faithless. Once the true wife of Jehovah, she has now turned from Him and given herself to others. She has become a harlot. Hosea uses the same figure (ch. 2), as do also Jeremiah (ch. 2:20, 21) and Ezekiel (ch. 16). The experience of Israel shows the depths to which men may fall. Once pure and upright, chosen of God and loved by Him, Israel departed far from God and from the ways of righteousness. Once true and obedient, holy and upright, Israel became vile and corrupt, a startling example of the terrible fruitage of unfaithfulness to God.

၂၁။ ပြည်တန်ဆာ ဖြစ်လာပါပြီတကား။ တစ်ခါက သစ္စာရှိသော မြို့ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် ဇိအုန်မြို့သည် ယခုအခါ သစ္စာမဲ့သွားခဲ့ပြီ။ တစ်ခါက ယေဟောဝါဘုရားသခင်၏ စစ်မှန်သော ဇနီးဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ယခုအခါ ကိုယ်တော့်ထံမှ လှည့်ထွက်သွားပြီး မိမိကိုယ်ကို အခြားသူများထံ အပ်နှံခဲ့သည်။ သူသည် ပြည်တန်ဆာ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ ဟောရှေသည်လည်း ဤပုံဆောင်ချက်အတိုင်း အသုံးပြုခဲ့ပြီး (အခန်းကြီး ၂)၊ ယေရမိ (အခန်းကြီး ၂:၂၀၊ ၂၁) နှင့် ယေဇကျေလ (အခန်းကြီး ၁၆) တို့ကလည်း ထိုနည်းတူ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ အတွေ့အကြုံသည် လူတို့ မည်မျှအထိ နက်ရှိုင်းစွာ ကျဆင်းသွားနိုင်သည်ကို ပြသနေသည်။ တစ်ခါက စင်ကြယ်ပြီး ဖြောင့်မတ်ခဲ့ကာ၊ ဘုရားသခင်၏ ရွေးကောက်ခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးသော ဣသရေလလူမျိုးသည် ဘုရားသခင်ထံမှလည်းကောင်း၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း လမ်းစဉ်များမှလည်းကောင်း ဝေးကွာစွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ တစ်ခါက မှန်ကန်ပြီး နားထောင်တတ်ကာ၊ သန့်ရှင်းပြီး ဖြောင့်မတ်ခဲ့ဖူးသော ဣသရေလလူမျိုးသည် ယုတ်မာပြီး ပျက်စီးသွားခဲ့ကာ၊ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာမဲ့ခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရလဒ်အသီးအပွင့်၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် စံနမူနာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Now murderers. Righteousness departed, and now corruption and depravity abode in its place. The city of saints had become a city of murderers and reprobates. Hosea (ch. 6:9) presents a similar picture: “As troops of robbers wait for a man, so the company of priests murder in the way.” Travelers on the highways and sojourners in the cities were exposed to outrage and murder, and this in a land where the people professed holiness and engaged in a great display of religion.

ယခုမူကား လူသတ်သမားတို့ဖြင့် ပြည့်လျက်ရှိ၏။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း တရားသည် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ယုတ်မာခြင်းတို့က ၎င်း၏နေရာတွင် အခြေစိုက်နေထိုင်ကြသည်။ သန့်ရှင်းသူတို့၏ မြို့သည် လူသတ်သမားများနှင့် လူဆိုးလူသွမ်းတို့၏ မြို့ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဟောရှေ (အခန်းကြီး ၆:၉) က ဆင်တူသော ပုံရိပ်ကို တင်ပြထားသည်- “ဓားပြအစုအဝေးတို့သည် လူကို ချောင်းမြောင်းသကဲ့သို့၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်အပေါင်းတို့သည် ထိုနည်းတူ လမ်း၌ လူကို သတ်တတ်ကြ၏။” လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ခရီးသွားလာသူများနှင့် မြို့များတွင် ခေတ္တတည်းခိုနေထိုင်သူများသည် စော်ကားဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းဘေးဒဏ်များကို ခံခဲ့ကြရပြီး၊ ဤသည်မှာ ထိုပြည်သူများက သန့်ရှင်းခြင်းကို ဝန်ခံလျက် ဘာသာရေးပွဲများကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ပြုလုပ်နေကြသော ပြည်၌ ဖြစ်ပွားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

22.                   Thy silver. By two apt figures Isaiah contrasts the present with the past. The character of the people had degenerated from precious silver to worthless dross. The pure wine of righteousness and holiness had become diluted. Jesus employed a similar figure when He spoke of the salt that had lost its savor (Matt. 5:13).

၂၂။ သင်၏ငွေ။ သင့်တော်သော ပုံဆောင်ချက်နှစ်ခုအားဖြင့် ဟေရှာယသည် ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အတိတ်ကို နှိုင်းယှဉ်ပြထားသည်။ လူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာသည် အဖိုးတန်သော ငွေမှသည် တန်ဖိုးမရှိသော ချေး (သို့မဟုတ်) မစင်အဖြစ်သို့ ယုတ်လျော့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းခြင်းတည်းဟူသော စင်ကြယ်သော စပျစ်ရည်သည် ရောနှောခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယေရှုသည်လည်း အရသာပေါ့သွားသော ဆားအကြောင်း မိန့်တော်မူစဉ်က ဆင်တူသော ပုံဆောင်ချက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည် (မဿဲ ၅:၁၃)။

23.                   Thy princes. Hosea (ch. 9:15) declares that “all their princes” were “revolters.” The chief men in Israel were stubborn and rebellious against the Lord, and the leaders in every form of crime (Isa. 3:12; 9:16; Micah 3:11).

သင်၏မင်းတို့။ ဟောရှေ (အခန်းကြီး ၉:၁၅) က “သူတို့မင်းအပေါင်းတို့သည် ပုန်ကန်သောသူဖြစ်ကြ၏” ဟု ကြေညာသည်။ ဣသရေလပြည်၏ အကြီးအကဲများသည် အရှင်ထာဝရဘုရားအပေါ် ခေါင်းမာပြီး ပုန်ကန်သူများ ဖြစ်ကြကာ၊ ရာဇဝတ်မှု ပုံစံအမျိုးမျိုးတွင် ဦးဆောင်သူများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည် (ဟေရှာယ ၃:၁၂၊ ၉:၁၆၊ မိက္ခာ ၃:၁၁)။

Companions of thieves. The leaders in Israel, whose duty it was to enforce the law, were actually in secret partnership with those who violated its precepts. Brigands who infested the highways were unmolested by the officials, with whom they shared their gains.

သူခိုးတို့၏ အပေါင်းအဖော် ဖြစ်ကြ၏။ ပညတ်တရားကို စိုးမိုးစောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ရှိသော ဣသရေလပြည်မှ ခေါင်းဆောင်များသည်၊ အမှန်တကယ်အားဖြင့် ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်သူများနှင့် တိတ်တဆိတ် ပူးပေါင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ လမ်းမကြီးများကို နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးနေသော ဓားပြများကို အရာရှိများက အရေးမယူဘဲ လွှတ်ထားကြပြီး၊ ၎င်းတို့ထံမှ ရရှိသော အမြတ်အစွန်းများကို ခွဲဝေယူကြသည်။

Every one loveth gifts. Micah (ch. 7:3) declares that “the prince asketh, and the judge asketh for a reward.” For every service the rulers in Israel expected a reward. Bribery was the order of the day.

လူတိုင်း လာဘ်ကိုနှစ်သက်ကြ၏။ မိက္ခာ (အခန်းကြီး ၇:၃) က “မင်းသည် တောင်းတတ်၏၊ တရားသူကြီးသည်လည်း အခကို မြော်လင့်တတ်၏” ဟု ကြေညာသည်။ ဣသရေလပြည်မှ အုပ်စိုးသူများသည် လုပ်ဆောင်ချက်တိုင်းအတွက် ဆုလာဘ် (သို့မဟုတ်) အခကို မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူခြင်းသည် ထိုခေတ်၏ ထုံးစံတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

They judge not. Judges turned a deaf ear to orphans and widows, who were usually not in a position to offer rewards like those given by their oppressors. It was easy for a judge to postpone indefinitely the hearing of the cases of the poor (see Luke 18:2–5).

တရားသဖြင့် မစီရင်ကြ။ တရားသူကြီးများသည် မိဘမဲ့ကလေးများနှင့် မုဆိုးမများ၏ စကားကို နားပိတ်ထားကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် များသောအားဖြင့် ညှဉ်းဆဲသူများ ပေးနိုင်သကဲ့သို့သော ဆုလာဘ်များကို မပေးနိုင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တရားသူကြီးတစ်ဦးအနေဖြင့် ဆင်းရဲသားတို့၏ အမှုအခင်းများကို ကြားနာစစ်ဆေးရန် အကန့်အသတ်မရှိ ရွှေ့ဆိုင်းထားရန် လွယ်ကူခဲ့သည် (လုကာ ၁၈:၂-၅ ကိုကြည့်ပါ)။

24.                   The mighty One of Israel. A similar title for God is used in chs. 49:26; 60:16. The judges in Promised Land were not interested in the poor, from whom they could expect little in the way of reward, but the cause of the poor had come before Him who is ruler of heaven and judge of all the earth. Little did these oppressors of the poor realize that they were arraying against themselves all the might and power of Heaven. Through Isaiah the Lord gave the message, “I will contend with him that contendeth with thee” (ch. 49:25).

၂၄။ ဣသရေလအမျိုး၏ တန်ခိုးရှင်။ ဘုရားသခင်အတွက် ဆင်တူသော ဘွဲ့တော်ကို အခန်းကြီး ၄၉:၂၆၊ ၆၀:၁၆ တို့တွင် အသုံးပြုထားသည်။ ကတိထားတော်မူသောပြည်မှ တရားသူကြီးများသည် ဆင်းရဲသားများထံမှ ဆုလာဘ်တစ်စုံတစ်ရာ မရနိုင်သဖြင့် ၎င်းတို့ကို စိတ်မဝင်စားကြသော်လည်း၊ ဆင်းရဲသားတို့၏ အမှုသည် ကောင်းကင်ဘုံကို အုပ်စိုးသောအရှင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို စီရင်သော တရားသူကြီးထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။ ဤဆင်းရဲသားများကို ညှဉ်းဆဲသူများသည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အစွမ်းတန်ခိုးနှင့် အာဏာရှိသမျှကို ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နေကြသည်ကို အနည်းငယ်မျှ သဘောမပေါက်ကြချေ။ ဟေရှာယအားဖြင့် အရှင်ထာဝရဘုရားက “သင့်ကို ရန်ဘက်ပြုသောသူတို့ကို ငါသည် ရန်ဘက်ပြုမည်” ဟူသော ဗျာဒိတ်တော်ကို ပေးခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၄၉:၂၅)။

Mine adversaries. The enemies of just men are enemies of God. The Lord is against injustice and oppression of every kind. Those who take advantage of their fellows are setting themselves up as adversaries of God. Accordingly, the leaders of Israel were rapidly placing themselves in a position where God would be forced to take action against them.

ငါ့ကို ရန်ဘက်ပြုသောသူတို့။ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့၏ ရန်သူများသည် ဘုရားသခင်၏ ရန်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ အရှင်ထာဝရဘုရားသည် မတရားမှုနှင့် ညှဉ်းဆဲမှု ပုံစံအားလုံးကို ဆန့်ကျင်တော်မူသည်။ မိမိတို့၏ အပေါင်းအဖော်များကို အမြတ်ထုတ်သောသူများသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏ ရန်သူများအဖြစ် တည်ဆောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဣသရေလပြည်မှ ခေါင်းဆောင်များသည် ဘုရားသခင်က သူတို့ကို မလွဲမသွေ အရေးယူရတော့မည့် အခြေအနေသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနေကြသည်။

Avenge me of mine enemies. God is not vindictive in meeting out judgement upon transgressors. His purpose is to save, not to destroy, but sin calls for judgment. Although God’s purpose is, if possible, to save the sinner from his sin, nevertheless those who persist in iniquity need to realize that the hour is coming when they must face the Judge of all the earth, who has pledged that He will not clear the guilty (Ex. 34:7; Num. 14:18).

ငါ့ရန်သူတို့၌ ငါ့အမျက်ကို ဖြေမည်။ ဘုရားသခင်သည် ပညတ်တော်လွန်ကျူးသူများအပေါ် တရားစီရင်ချက် ချမှတ်ရာတွင် အငြိုးအတေးဖြင့် ပြုလုပ်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကယ်တင်ရန်ဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီးရန်မဟုတ်ပါ၊ သို့သော် အပြစ်သည် တရားစီရင်ခြင်းကို ခေါ်ဖိတ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အပြစ်သားကို သူ၏အပြစ်မှ တတ်နိုင်သမျှ ကယ်တင်ရန် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဒုစရိုက်၌ ဇွတ်တရွတ် လုပ်ဆောင်နေသူများသည် မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို စီရင်သောအရှင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရင်ဆိုင်ရမည့်အချိန် ရောက်လာတော့မည်ကို သဘောပေါက်ရန် လိုအပ်သည်၊ ကိုယ်တော်သည် အပြစ်ရှိသောသူကို အပြစ်မရှိဟု ဘယ်သောအခါမျှ ဆုံးဖြတ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကတိပြုထားတော်မူသည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃၄:၇၊ တောလည်ရာကျမ်း ၁၄:၁၈)။

25.                   Turn my hand upon thee. The Judge of all the earth is also the Saviour of men. The guilty in Israel will surely be judged, but the penitent will as surely be saved. With threats of judgement God always offers promises of deliverance. Jerusalem must be judged, but she will also be saved. Though the faithful city had become a harlot (v. 21), she may yet become a holy city, a “new” Jerusalem, “prepared as a bride adorned for her husband” (Rev. 21:2; cf. Isa. 62:4). The Lord would “turn” His “hand” upon His people to redeem and to restore them.

၂၅။ ငါ့လက်ကို သင့်အပေါ်သို့ ငါလှည့်မည်။ မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို စီရင်သောအရှင်သည် လူသားတို့ကို ကယ်တင်သောအရှင်လည်း ဖြစ်သည်။ ဣသရေလပြည်မှ အပြစ်ရှိသူများသည် ဧကန်အမှန် တရားစီရင်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ နောင်တရသောသူများသည်လည်း ဧကန်အမှန် ကယ်တင်ခြင်း ခံရမည်။ တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့်အတူ ဘုရားသခင်သည် ကယ်လွှတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ကတိတော်များကို အမြဲတစေ ပေးသနားတော်မူသည်။ ယေရုရှလင်မြို့သည် တရားစီရင်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် ကယ်တင်ခြင်းကိုလည်း ခံရလိမ့်မည်။ သစ္စာရှိသောမြို့သည် ပြည်တန်ဆာ ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း (ငယ် ၂၁)၊ သူသည် သန့်ရှင်းသောမြို့၊ “မိမိခင်ပွန်းဖို့ တန်ဆာဆင်သော သတို့သမီးကဲ့သို့ ပြင်ဆင်လျက်ရှိသော” “ယေရုရှလင်မြို့သစ်” ဖြစ်လာနိုင်ပါသေးသည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁:၂၊ ဟေရှာယ ၆၂:၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အရှင်ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော့်လူမျိုးတော်ကို ရွေးနုတ်ရန်နှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်အတွက် ကိုယ်တော့် “လက်” ကို သူတို့အပေါ်သို့ “လှည့်” တော်မူလိမ့်မည်။

Dross. Waste product from smelting (see Isa. 1:22; cf. Mal. 3:2, 3). God would remove the accumulated dross of iniquity if Israel were only willing for Him to do so. The fires of affliction would remove the dross, and only the pure gold of holy character would remain (Job 23:10).

ချေး (သို့မဟုတ်) မစင်။ သတ္တု အရည်ကျိုခြင်းမှ ထွက်လာသော စွန့်ပစ်ပစ္စည်း ဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၁:၂၂ ကိုကြည့်ပါ၊ မာလခိ ၃:၂၊ ၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်အား ဆောင်ရွက်ခွင့်ပေးရန် အလိုရှိကြလျှင်၊ ဘုရားသခင်သည် စုပုံနေသော ဒုစရိုက်ချေးများကို ဖယ်ရှားပေးလိမ့်မည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခတည်းဟူသော မီးသည် ချေးများကို ဖယ်ရှားပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ သန့်ရှင်းသော စရိုက်လက္ခဏာတည်းဟူသော စင်ကြယ်သော ရွှေသာလျှင် ကျန်ရစ်လိမ့်မည် (ယောဘဝတ္ထု ၂၃:၁၀)။

Tin. Literally, “dross.” All the base traits of character would be removed, and only the pure gold would remain.

ခဲမဖြူ။ ပကတိအားဖြင့် “ချေး” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ယုတ်ညံ့သော စရိုက်လက္ခဏာများ အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ စင်ကြယ်သော ရွှေသာလျှင် ကျန်ရစ်လိမ့်မည်။

26.                   Restore thy judges. The prophet looks forward to a time when there would again be faithful judges like Samuel, David, and Solomon. Israel would be an ideal state with ideal rulers.

၂၆။ သင်၏တရားသူကြီးတို့ကို ရှေးကာလ၌ကဲ့သို့ ငါပြန်ပေးမည်။ ပရောဖက်သည် ရှမွေလ၊ ဒါဝိဒ်နှင့် ရှောလမုန်တို့ကဲ့သို့သော သစ္စာရှိသော တရားသူကြီးများ ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာမည့် ကာလကို မျှော်လင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဣသရေလပြည်သည် စံပြအုပ်စိုးသူများရှိသော စံပြနိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

The faithful city. There will be a Jerusalem marked by righteousness only when the New Jerusalem comes down from heaven after the thousand years (Rev. 21:1, 2). Then the city will be ruled by Jesus, the Son of David, who will “execute judgment and righteousness,” and the ideal city, no less than its righteous King, will be called “the Lord our righteousness,” (Jer. 33:15, 16; cf. Eze. 48:35).

သစ္စာမြို့။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားဖြင့် မှတ်သားခြင်းခံရသော ယေရုရှလင်မြို့သည် အနှစ်တစ်ထောင် ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ယေရုရှလင်မြို့သစ် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာချိန်တွင်မှသာ တည်ရှိလိမ့်မည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁:၁၊ ၂)။ ထိုအခါ ထိုမြို့ကို “တရားသဖြင့် စီရင်ခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို ကျင့်တော်မူမည့်” ဒါဝိဒ်၏သားတော် ယေရှုက အုပ်စိုးလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစံပြမြို့သည်လည်း ၎င်း၏ ဖြောင့်မတ်သော ရှင်ဘုရင်ကဲ့သို့ပင် “ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ခေါ်တွင်ခြင်း ခံရလိမ့်မည် (ယေရမိ ၃၃:၁၅၊ ၁၆၊ ယေဇကျေလ ၄၈:၃五 နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

27.                   Redeemed with judgment. Rather, “redeemed with justice.” It is a just Judge who will redeem and restore Zion by just judgment. In accord with His righteous decrees the dross of the sinful city will be thoroughly purged.

တရားသဖြင့် ရွေးနုတ်တော်မူလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ် “တရားမျှတခြင်းဖြင့် ရွေးနုတ်တော်မူလိမ့်မည်။” တရားမျှတသော တရားသူကြီးသည် ဖြောင့်မတ်သော တရားစီရင်ခြင်းအားဖြင့် ဇိအုန်မြို့ကို ရွေးနုတ်ပြီး ပြန်လည်တည်ဆောက်လိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်သော အမိန့်တော်များနှင့်အညီ၊ အပြစ်ရှိသော မြို့၏ ချေးများကို လုံးဝ စင်ကြယ်စေလိမ့်မည်။

Her converts. Literally, “her returning ones.” The “converts” in Zion are those who recognize their sins and repent. Only they will be saved, and only they will be righteous. Zion will be a holy city, ruled by a holy God and inhabited by a holy people (see ch. 4:2–4). The righteousness of Christ will be both the means and the goal of salvation. As Jesus is righteous, so all inhabitants of the Holy City will be righteous, for they will be like Him (1 John 3:2). The righteousness of Jesus is both imputed and imparted to all His followers. Salvation includes both the righteousness He imputes to them to atone for sins already committed and the righteousness He imparts to them to enable them to live above sin. Thus man will be fully restored to the image of God, in which he was originally created (Gen. 1:27).

နောင်တရသောသူတို့။ ပကတိအားဖြင့် “ပြန်လာသောသူတို့” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဇိအုန်မြို့တွင် “နောင်တရသောသူများ” ဟူသည်မှာ မိမိတို့၏ အပြစ်များကို သိမြင်ပြီး နောင်တရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သာလျှင် ကယ်တင်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့သာလျှင် ဖြောင့်မတ်ကြလိမ့်မည်။ ဇိအုန်မြို့သည် သန့်ရှင်းသော ဘုရားသခင် အုပ်စိုးတော်မူသော၊ သန့်ရှင်းသော လူမျိုးများ နေထိုင်ရာ သန့်ရှင်းသောမြို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည် (အခန်းကြီး ၄:၂-၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားသည် ကယ်တင်ခြင်း၏ နည်းလမ်းနှင့် ပန်းတိုင် နှစ်ခုစလုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ယေရှုသည် ဖြောင့်မတ်တော်မူသကဲ့သို့၊ သန့်ရှင်းသောမြို့တော်တွင် နေထိုင်သူအားလုံးသည်လည်း ဖြောင့်မတ်ကြလိမ့်မည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် တူကြလိမ့်မည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (၁ ယောဟန် ၃:၂)။ ယေရှု၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်သူအားလုံးအပေါ် မှတ်ယူစေတော်မူခြင်း (Imputed) နှင့် အပ်နှံပေးသနားတော်မူခြင်း (Imparted) နှစ်ခုစလုံး ပြုလုပ်တော်မူသည်။ ကယ်တင်ခြင်းတွင် ယခင်က ကျူးလွန်ခဲ့သော အပြစ်များအတွက် အပြစ်ဖြေရန် ကိုယ်တော်က သူတို့အပေါ် မှတ်ယူပေးတော်မူသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားနှင့်၊ အပြစ်ကို အောင်နိုင်လျက် နေထိုင်နိုင်စေရန် သူတို့အား ပေးသနားတော်မူသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရား နှစ်ခုစလုံး ပါဝင်သည်။ ထို့ကြောင့် လူသားသည် မူလက ဖန်ဆင်းခြင်းခံရစဉ်က ရှိခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်း လုံးလုံးလျားလျား ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခြင်း ခံရလိမ့်မည် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁:၂၇)။

28.                   Destruction. Those who rebel against God and engage in sin will perish. Rebellion against Heaven is a challenge to Jehovah to a trial of strength, and the result is inevitable. The threatened doom is total and certain.

ပျက်စီးခြင်း။ ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်ပြီး အပြစ်ထဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသူများသည် ပျက်စီးကြလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်ဘုံကို ပုန်ကန်ခြင်းသည် ယေဟောဝါဘုရားသခင်အား ခွန်အားချင်း ပြိုင်ဆိုင်ရန် စိန်ခေါ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ရလဒ်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ပါ။ ခြိမ်းခြောက်ထားသော ပျက်စီးခြင်း ကံကြမ္မာသည် လုံးဝဥဿုံ ဖြစ်ပြီး သေချာလှသည်။

Shall be consumed. God alone is the source of life. There can be no existence apart from Him. Having forsaken God, the wicked will face only one fate, and that is cessation of life. Not eternal life, but eternal death, will be the lot of all who forsake the Lord. “The wages of sin is death” (Rom. 6:23), and “the soul that sinneth, it shall die” (Eze. 18:4), “punished with everlasting destruction from the presence of the Lord” (2 Thess. 1:9). “The wicked shall perish, and the enemies of the Lord shall be as the fat of lambs; they shall consume; into smoke shall they consume away” (Ps. 37:20). “All that do wickedly, shall be stubble: and the day that cometh shall burn them up, saith the Lord of hosts, that it shall leave them neither root nor branch” (Mal. 4:1). “They shall be as though they had not been” (Obadiah 16). “For yet a little while, and the wicked shall not be: yea, thou shalt diligently consider his place, and it shall not be” (Ps. 37:10).

ဆုံးရှုံးခြင်းသို့ ရောက်ရကြလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာလျှင် အသက်၏ အသက်စမ်းရေ ဖြစ်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်နှင့် ကွဲကွာ၍ မည်သည့် တည်ရှိမှုမျှ မရှိနိုင်ပါ။ ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပယ်ပြီးနောက်၊ မတရားသောသူများသည် ကံကြမ္မာတစ်ခုတည်းကိုသာ ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းမှာ အသက်ချုပ်ငြိမ်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ထာဝရအသက်မဟုတ်ဘဲ၊ ထာဝရသေခြင်းတရားသည်သာ ထာဝရဘုရားကို စွန့်ပယ်သူအားလုံး၏ အဖို့အစု ဖြစ်လိမ့်မည်။ “အပြစ်တရား၏ အခကား သေခြင်းဖြစ်သတည်း” (ရောမ ၆:၂၃)၊ “ဒုစရိုက်ကို ပြုသောဝိညာဉ်သည် သေရမည်” (ယေဇကျေလ ၁၈:၄)၊ “အရှင်ထာဝရဘုရား၏ မျက်နှာတော်ရှေ့မှလည်းကောင်း၊ တန်ခိုးတော်၏ ဘုန်းအသရေမှလည်းကောင်း ကွာကွယ်၍ ထာဝရပျက်စီးခြင်းတည်းဟူသော အပြစ်ဒဏ်ကို ခံရကြလတ္တံ့” (၂ သက်သာလောနိတ် ၁:၉)။ “မတရားသောသူတို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်၍၊ ထာဝရဘုရား၏ ရန်သူတို့သည် သိုးသငယ်၏ အဆီကဲ့သို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်; သူတို့သည် ပျက်စီးကြလိမ့်မည်; မီးခိုးကဲ့သို့ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်” (ဆာလံ ၃၇:၂၀)။ “ဒုစရိုက်ကို ပြုသောသူအပေါင်းတို့သည် အမှိုက်ခြောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်: လာလတ္တံ့သောနေ့သည် သူတို့ကို မြစ်နှင့်တကွ အကိုင်းအခက်မျှမကျန်စေဘဲ လောင်လိမ့်မည်ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏” (မာလခိ ၄:၁)။ “သူတို့သည် ဘယ်သောအခါမျှ မတည်ရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်” (ဩဗဒိ ၁၆)။ “ခဏရုံမျှရှိပြီးမှ မတရားသောသူသည် မရှိရုန်း; သူ၏နေရာကို ရှာသော်လည်း မတွေ့ရုန်း” (ဆာလံ ၃၇:၁၀)။

29.                   The oaks. Heb. ’elim, trees of some kind, perhaps terebinth.

သပိတ်ပင်တို့။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် “အီလင်” (elim)၊ တစ်စုံတစ်ဦးသော သစ်ပင်မျိုးဖြစ်ပြီး၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တေရဗင့် (terebinth) သစ်ပင် ဖြစ်နိုင်သည်။

The gardens. Compare chs. 65:3; 66:17. These gardens were probably cultivated areas around the central tree or grove.

ဥယျာဉ်တို့။ အခန်းကြီး ၆၅:၃၊ ၆၆:၁၇ တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ဤဥယျာဉ်များသည် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဗဟိုချက်မရှိသော သစ်ပင် သို့မဟုတ် တောအုပ်ငယ်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် စိုက်ပျိုးထားသော နေရာများ ဖြစ်ကြသည်။

30.                   An oak. Like the objects of nature that they worshiped, the people also would perish.

သပိတ်ပင်။ သူတို့ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသော သဘာဝအရာဝတ္ထုများကဲ့သို့ပင်၊ ထိုလူတို့သည်လည်း ပျက်စီးကြလိမ့်မည်။

That hath no water. Without water no garden can prosper. With the Lord is the fountain of life (Ps. 36:9), and those who forsake Him forsake the fountain of living waters (Jer. 2:13). As a garden without water becomes an arid waste, so, without God, Israel would degenerate into a desolate field. By forsaking the Lord, the Source of life, Israel sealed its own doom.

ရေမရှိသော ဥယျာဉ်။ ရေမရှိလျှင် မည်သည့်ဥယျာဉ်မျှ မဖြစ်ထွန်းနိုင်ပါ။ အရှင်ထာဝရဘုရားထံ၌ အသက်စမ်းရေတွင်း ရှိပါ၏ (ဆာလံ ၃၆:၉)၊ ကိုယ်တော်ကို စွန့်ပယ်သောသူတို့သည် အသက်စမ်းရေတွင်းကို စွန့်ပယ်ကြခြင်း ဖြစ်သည် (ယေရမိ ၂:၁၃)။ ရေမရှိသော ဥယျာဉ်သည် ခြောက်သွေ့သော သဲကန္တာရဖြစ်လာသကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်ကင်းမဲ့သော ဣသရေလလူမျိုးသည်လည်း ဆိတ်ညံသော လယ်ကွင်းအဖြစ်သို့ ယုတ်လျော့သွားလိမ့်မည်။ အသက်၏ အသက်စမ်းရေဖြစ်တော်မူသော ထာဝရဘုရားကို စွန့်ပယ်ခြင်းဖြင့်၊ ဣသရေလလူမျိုးသည် မိမိ၏ ပျက်စီးခြင်း ကံကြမ္မာကို မိမိကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

31.                   As tow. Tow, the coarse and broken part of flax, hemp, or jute when ready for spinning, is highly inflammable. Men who consider themselves strong will be consumed in the unquenchable fire that devours the wicked.

ပိုက်ဆန်လျှော်ကဲ့သို့။ ချည်ငင်ရန် အသင့်ရှိသော ပိုက်ဆန်၊ လျှော် သို့မဟုတ် ဂုန်လျှော်တို့၏ ကြမ်းတမ်းပြီး ကျိုးပဲ့နေသော အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော ပိုက်ဆန်လျှော်သည် မီးလောင်လွယ်သောအရာ ဖြစ်သည်။ မိမိတို့ကိုယ်ကို သန်စွမ်းလှပါ၏ဟု ထင်မှတ်သော လူတို့သည် မတရားသောသူများကို ဖျက်ဆီးတတ်သော မငြိမ်းနိုင်သော မီးထဲတွင် လောင်ကျွမ်းခြင်း ခံရကြလိမ့်မည်။

The maker of it. Rather, “and his work.” Both the wicked and their works will perish in the consuming fire of the last days (Peter. 3:7, 10).

လုပ်သောသူသည်လည်း။ သို့မဟုတ် “သူ၏ အမှုအရာသည်လည်း။” မတရားသောသူများနှင့် သူတို့၏ အမှုအရာ နှစ်ခုစလုံးသည် နောက်ဆုံးသော နေ့ရက်များတွင် လောင်ကျွမ်းစေတတ်သော မီးထဲ၌ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည် (၂ ပေတရု ၃:၇၊ ၁၀)။

ellen g. white comments 5 PK 314 5, 6 DA 266; MH 70; SC 43 6 PK 315 9 PK 324 10–12 DA 590; PK 323 11–13 Te 232 11–15 MH 341 12 5T 626 15 MH 342 15–20 2T 36 16, 17 DA 590; MH 224, 227; MYP 124; PK 315; SC 44; TM 146; 2T 289, 565; 5T 630; 6T 149 16–19 FE 221 17 CS 128; Ed 141; ML 242; MYP 348 18 Ed 231; FE 239; MB 8; MH 123; PK 315; SC 43, 49; Te 287; 4T 294 18, 19 6T 200 18–20 5T 630; 6T 149 19 ML 164; 2T 166, 234 21 8T 250 21–23 FE 222 25 CS 165; DA 107; PK 188; 1T 83; 3T 67; 5T 81; 7T 214 25–27 7T 152 28 Te 33

အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက် ၏ မှတ်ချက်များ ၅ ပီကေ ၃၁၄ ၅၊ ၆ ဒီအေ ၂၆၆၊ အမ်အိတ်ခ်ျ ၇၀၊ အက်စ်စီ ၄၃ ၆ ပီကေ ၃၁၅ ၉ ပီကေ ၃၂၄ ၁၀–၁၂ ဒီအေ ၅၉၀၊ ပီကေ ၃၂၃ ၁၁–၁၃ တီအီး ၂၃၂ ၁၁–၁၅ အမ်အိတ်ခ်ျ ၃၄၁ ၁၂ ၅တီ ၆၂၆ ၁၅ အမ်အိတ်ခ်ျ ၃၄၂ ၁၅–၂၀ ၂တီ ၃၆ ၁၆၊ ၁၇ ဒီအေ ၅၉၀၊ အမ်အိတ်ခ်ျ ၂၂၄၊ ၂၂၇၊ အမ်ဝိုင်ပီ ၁၂၄၊ ပီကေ ၃၁၅၊ အက်စ်စီ ၄၄၊ တီအမ် ၁၄၆၊ ၂တီ ၂၈၉၊ ၅၆၅၊ ၅တီ ၆၃၀၊ ၆တီ ၁၄၉ ၁၆–၁၉ အက်ဖ်အီး ၂၂၁ ၁၇ စီအက်စ် ၁၂၈၊ အီးဒီ ၁၄၁၊ အမ်အယ်လ် ၂၄၂၊ အမ်ဝိုင်ပီ ၃၄၈ ၁၈ အီးဒီ ၂၃၁၊ အက်ဖ်အီး ၂၃၉၊ အမ်ဘီ ၈၊ အမ်အိတ်ခ်ျ ၁၂၃၊ ပီကေ ၃၁၅၊ အက်စ်စီ ၄၃၊ ၄၉၊ တီအီး ၂၈၇၊ ၄တီ ၂၉၄ ၁၈၊ ၁၉ ၆တီ ၂၀၀ ၁၈–၂၀ ၅တီ ၆၃၀၊ ၆တီ ၁၄၉ ၁၉ အမ်အယ်လ် ၁၆၄၊ ၂တီ ၁၆၆၊ ၂၃၄ ၂၁ ၈တီ ၂၅၀ ၂၁–၂၃ အက်ဖ်အီး ၂၂၂ ၂၅ စီအက်စ် ၁၆၅၊ ဒီအေ ၁၀၇၊ ပီကေ ၁၈၈၊ ၁တီ ၈၃၊ ၃တီ ၆၇၊ ၅တီ ၈၁၊ ၇တီ ၂၁၄ ၂column–၂၇ ၇တီ ၁၅၂ ၂၈ တီအီး ၃၃