ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၁၀

 

chapter 10 

1 The woe of tyrants. 5 Assyria, the rod of hypocrites, for his pride shall be broken. 20 A remnant of Israel shall be saved. 24 Israel is comforted with promise of deliverance from Assyria.

အခန်း ၁၀ 

၁ ညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်သော မင်းဆိုးမင်းညစ်တို့၏ အမင်္ဂလာ ဘေးဒဏ်။ ၅ လျှို့ဝှက်သောသူတို့ကို ဒဏ်ခတ်ရာ ဓားပြတုတ်ဖြစ်သော အာရှုရိသည် မိမိမာနကြောင့် ကျိုးပဲ့ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။ ၂၀ ဣသရေလအမျိုးထဲက ကျန်ကြွင်းသောသူတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ရကြလိမ့်မည်။ ၂၄ အာရှုရိလက်မှ ကယ်နှုတ်မည်ဟူသော ဂတိတော်ဖြင့် ဣသရေလအမျိုးသည် သက်သာခြင်းသို့ ရောက်ရလိမ့်မည်။

1.    Unrighteous decrees. The evil here denounced is one of which Israel and Judah were both guilty. It is the evil already denounced in Judah in chs. 1:23 and 5:23. The crime was one of injustice against the poor and needy, against widows and orphans, against the unfortunate and the oppressed. Men were thinking only of themselves and of their own interests. The weakness of the age was selfishness and greed, an evil that was gnawing at the very heart of the nation.

၁။ မတရားသော စီရင်ချက်များ။ ယခု ဤနေရာတွင် ပြစ်တင်ရှုတ်ချထားသော ဒုစရိုက်သည် ဣသရေလနှင့် ယုဒအမျိုး နှစ်ဦးစလုံးတွင် အပြစ်ရှိခဲ့ကြသော ဒုစရိုက် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အခန်းကြီး ၁:၂၃ နှင့် ၅:၂၃ တွင် ယုဒပြည်၌ ပြစ်တင်ရှုတ်ချပြီးဖြစ်သော ဒုစရိုက်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုရာဇဝတ်မှုမှာ ဆင်းရဲသားများနှင့် ငတ်မွတ်သောသူများ၊ မုဆိုးမများနှင့် မိဘမဲ့များ၊ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျသူများနှင့် ညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်ခံရသူများအပေါ် မတရားသဖြင့် ပြုမူခြင်း ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင်နှင့် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားအတွက်သာ တွေးတောနေခဲ့ကြသည်။ ထိုခေတ်ကာလ၏ အားနည်းချက်မှာ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ခြင်းနှင့် လောဘရမ္မက်ကြီးခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် လူမျိုးတော်၏ နှလုံးသားအိမ်တည့်တည့်ကို ကိုက်ခဲဖျက်ဆီးနေသော ဆိုးညစ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

3.    The day of visitation. Instead of pronouncing judgment against the oppressors of the poor, the Lord, in asking this question, calls upon them to pronounce judgment against themselves. These unjust judges knew enough about justice and equity to know that they were guilty and that in the day of divine visitation there would be no way of escape for them. Isaiah had earlier pointed out how in the day of the Lord the wicked would flee to the rocks and caves to hide from the glory of God “when he ariseth to shake terribly the earth” (ch. 2:19).

၃။ စစ်ဆေးစီရင်ရမည့်နေ့။ ဆင်းရဲသားများကို ညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်သောသူတို့အပေါ် တိုက်ရိုက်တရားစီရင်ချက်ကို မိန့်တော်မမူဘဲ၊ ထာဝရဘုရားသည် ဤမေးခွန်းကို မေးမြန်းခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် မိမိတို့အပေါ် တရားစီရင်ချက် ချမှတ်ကြရန် တောင်းဆိုတော်မူသည်။ ထိုမတရားသော တရားသူကြီးများသည် တရားမျှတခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့အကြောင်းကို ကောင်းစွာသိရှိကြသဖြင့် မိမိတို့တွင် အပြစ်ရှိကြောင်းနှင့် ဘုရားသခင် စစ်ဆေးစီရင်တော်မူမည့်နေ့၌ လွတ်မြောက်နိုင်မည့်လမ်း လုံးဝရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်းကို သိနားလည်ခဲ့ကြသည်။ “မြေကြီးကို ပြင်းစွာတုန်လှုပ်စေခြင်းငှါ ထာဝရဘုရားသည် ထတော်မူသောအခါ” ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ရှေ့မှလည်းကောင်း၊ ဆိုးညစ်သောသူတို့သည် ကျောက်ဆောင်များနှင့် လှိုင်ဂူများထဲသို့ မည်သို့ထွက်ပြေးပုန်းရှောင်ကြလိမ့်မည်ကို ဟေရှာယသည် အစောပိုင်းကပင် ထောက်ပြခဲ့ဖူးသည် (အခန်း ၂:၁၉)။

4.    The prisoners. The Hebrew of the first part of v. 4 is not clear. However, the thought is that the unjust judges of vs. 1–3 will, in the day of the Lord’s visitation, find themselves among the prisoners, crouching down with them in terror before the Judge of the universe, and that they will meet the same doom—they will be numbered among the slain.

၄။ သုံ့ပန်းများ။ အပိုဒ်ငယ် ၄ ၏ ပထမပိုင်းဖြစ်သော ဟေဗြဲကျမ်းစာစကားလုံးသည် ရှင်းလင်းမှုမရှိပါ။ သို့သော်လည်း ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်မှာ အပိုဒ်ငယ် ၁ မှ ၃ ထိရှိသော မတရားသော တရားသူကြီးများသည် ထာဝရဘုရား စစ်ဆေးစီရင်တော်မူမည့်နေ့၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို သုံ့ပန်းများအကြားတွင် တွေ့ရှိကြရလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ စကြဝဠာ၏ တရားသူကြီးတော်ရှေ့၌ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် ၎င်းတို့နှင့်အတူ ဝပ်တွားနေကြရမည်ဖြစ်ကာ၊ တူညီသော ပျက်စီးခြင်းဘေးဒဏ်နှင့် တွေ့ကြုံရမည်—၎င်းတို့သည် အသေခံရသောသူတို့၏စာရင်းတွင် ထည့်သွင်းခြင်းခံရလိမ့်မည်။

5.    Rod of mine anger. Having enumerated the crimes for which His professed people were to be judged, the Lord now sets forth the means by which He will execute judgment against them. God has decreed the sentence, and Assyria is to be the means by which the sentence will be executed. Compare ch. 7:20, where Assyria is compared to a razor that has been hired.

၅။ ငါ့အမျက်တော်၏ တုတ်တောင်ဝေး။ မိမိ၏လူမျိုးတော်ဟု ဝန်ခံသောသူတို့ တရားစီရင်ခြင်းခံရမည့် ရာဇဝတ်မှုများကို ရေတွက်ပြီးနောက်၊ ထာဝရဘုရားသည် ၎င်းတို့အပေါ် တရားစီရင်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်မည့် နည်းလမ်းကို ယခုအခါ ဖော်ပြတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်စီရင်ချက်ကို ပြဋ္ဌာန်းတော်မူခဲ့ပြီး၊ အာရှုရိသည် ထိုစီရင်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်မည့် နည်းလမ်းဖြစ်လာမည်။ အာရှုရိကို ငှားရမ်းထားသော သင်တုန်းဓားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည့် အခန်းကြီး ၇:၂၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။

6.    An hypocritical nation. That is, Judah, for by this time Samaria has been subdued (v. 11). Spoil … prey. Compare the name of Isaiah’s son Maher-shalal-hash-baz (ch. 8:3), which means “speed the spoil, hasten the prey.” The Lord had commissioned Assyria to execute judgment against Israel and Damascus (ch. 8:4) as well as against Judah.

၆။ လျှို့ဝှက်သောလူမျိုး။ ၎င်းမှာ ယုဒပြည်ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ယခုအချိန်တွင် ရှမာရိမြို့သည် အောင်နိုင်ခြင်းခံရပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (အပိုဒ်ငယ် ၁၁)။ လုယူခြင်း ... ဖျက်ဆီးခြင်း။ “လုယူခြင်းအမှုသည် မြန်လိမ့်မည်၊ ဖျက်ဆီးခြင်းအမှုသည် သုတ်သင်လိမ့်မည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည့် ဟေရှာယ၏သား မဟာရှာလဟာရဟတ်ဗတ် (အခန်း ၈:၃) ၏ နာမတော်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။ ထာဝရဘုရားသည် အာရှုရိအား ယုဒပြည်ကိုသာမက ဣသရေလပြည်နှင့် ဒမာသက်မြို့တို့ကိုပါ တရားစီရင်ရန် တာဝန်ပေးစေခိုင်းခဲ့သည် (အခန်း ၈:၄)။

7.    He meaneth not so. This is an interesting revelation of the way the Lord works with nations. When certain powers needed to have judgment meted out against them, the Lord used Assyria as His rod for punishment. Assyria, however, had no idea that it was being used as a tool in the hands of the Lord. So far as Assyrian leaders were aware, their policies were determined entirely by their own selfish interests. In other words, it was not the Spirit of the Lord that influenced Assyria to go against Israel and Judah, but the spirit of the evil one. How, then, can it be said that Assyria was a tool in the hand of the Lord? God’s protecting hand was withdrawn from the power against whom judgment had been decreed, and Assyria was permitted to work out her selfish, evil will. It is thus that the Lord works out His sovereign will in a world that is in rebellion against Him. The purposes of men and demons are overruled to carry out the purposes of God (see on 2 Chron. 18:18; 22:8; Dan. 4:17).

၇။ သူသည် ထိုသို့သော အကြံမရှိ။ ၎င်းသည် တိုင်းနိုင်ငံများနှင့် ပတ်သက်၍ ထာဝရဘုရား အလုပ်လုပ်တော်မူပုံ၏ စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဖော်ပြချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အချို့သော တန်ခိုးကြီးသောအင်အားစုများသည် တရားစီရင်ခြင်းကို ခံယူရန် လိုအပ်သောအခါ၊ ထာဝရဘုရားသည် အာရှုရိကို ဆုံးမပြစ်ဒဏ်ခတ်ရာ တုတ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့သော် အာရှုရိသည် မိမိကိုယ်ကို ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်တွင် ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုခံနေရသည်ကို လုံးဝမသိရှိခဲ့ပါ။ အာရှုရိခေါင်းဆောင်များ သိရှိထားသရွေ့၊ ၎င်းတို့၏ မူဝါဒများသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားသက်သက်ဖြင့်သာ ဆုံးဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် အာရှုရိအား ဣသရေလနှင့် ယုဒတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်မှာ ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်မဟုတ်ဘဲ ဆိုးညစ်သောသူ၏ ဝိညာဉ်သာ ဖြစ်သည်။ သို့ဆိုလျှင် အာရှုရိသည် ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်၌ ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု မည်သို့ပြောနိုင်မည်နည်း။ တရားစီရင်ရန် စီရင်ချက်ချမှတ်ခြင်းခံရသော အင်အားစုထံမှ ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်သောလက်တော်ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်သဖြင့်၊ အာရှုရိသည် မိမိ၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး ဆိုးညစ်သောအလိုဆန္ဒကို လုပ်ဆောင်ခွင့် ရရှိသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် မိမိအား ပုန်ကန်နေသော ကမ္ဘာလောကကြီးထဲတွင် မိမိ၏ အချုပ်အခြာအာဏာတော် အလိုတော်ကို အကောင်အထည်ဖော်တော်မူသည်။ လူသားများနှင့် နတ်ဆိုးများ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်စုံစေရန်အလို့ငှါ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်တော်မူသည် (ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၁၈:၁၈၊ ၂၂:၈၊ ဒံယေလ ၄:၁၇ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်များကို ကြည့်ပါ)။

8.    My princes. The lords of Assyria were comparable in power and glory to the kings of other nations, so the Assyrians boasted. So great was their power and so glorious their majesty that the monarchs of neighboring nations were as nought before them. The rulers of Assyria were fond of giving long lists of vassal kings who paid tribute and did homage to them.

၈။ ငါ့မှူးမတ်များ။ အာရှုရိ၏ အရှင်သခင်များသည် အခြားသော တိုင်းနိုင်ငံများ၏ ရှင်ဘုရင်များနှင့် တန်ခိုးအာဏာ၊ ဘုန်းအသရေ တူညီကြသည်ဟု အာရှုရိလူတို့က ကြွားဝါခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ တန်ခိုးအာဏာသည် အလွန်ကြီးမားပြီး ၎င်းတို့၏ ဘုန်းအာနုဘော်သည် အလွန်ကြီးမြတ်လှသဖြင့် အိမ်နီးနားချင်း တိုင်းနိုင်ငံများ၏ မင်းမင်းတို့သည် ၎င်းတို့ရှေ့၌ ဘာမျှမဟုတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ အာရှုရိအုပ်စိုးသူများသည် မိမိတို့ကို အခွန်အတုတ်ဆက်သ၍ ဦးညွှတ်ခစားကြသော လက်အောက်ခံ ဘုရင်များ၏ အရှည်ကြီးသော စာရင်းများကို ထုတ်ပြရခြင်းကို နှစ်သက်ကြသည်။

9.    Calno as Carchemish. Calno (Calneh), the Assyrian Kullani, was a city taken by Assyria in 738. King Pisiris of Carchemish paid tribute to Tiglath-pileser at Arpad in 743. Carchemish was on the bend of the Euphrates, about 382 mi. (c. 615 km.) north-northwest of Jerusalem, and Kullani, about 47 mi. (75 km.) southwest of Carchemish. Hamath as Arpad. Nineteen districts of Hamath were brought under Assyrian power in 743 or soon thereafter. Arpad played a leading role in the Assyrian campaigns of 743, 742, 741, and 740. Arpad was a few miles from Kullani, and Hamath on the Orontes was 118 mi. (190 km.) north by east from Damascus. Damascus was about 100 mi. (c. 160 km.) northeast of Samaria. Samaria as Damascus. Tiglath-pileser’s campaigns of 733 and 732 were against Damascus, and in 727 there was still another campaign against that city. Samaria was besieged by Shalmaneser V and taken in 723/722 (see Vol. II, pp. 85, 160), and its citizens were then carried captive to Assyria. Most of the northern and eastern parts of the kingdom of Israel had, however, already been reduced by Tiglath-pileser by 732, some years before Samaria itself was forced to bow to Assyrian might.

၉။ ခါလနောမြို့သည် ခါခေမိတ်မြို့ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။ အာရှုရိဘာသာဖြင့် ကူလာနီ (Kullani) ဟုခေါ်သော ခါလနော (ခါလနေ) မြို့သည် ခရစ်တော်မပေါ်မီ ရာစုနှစ် ၇၃၈ ခုနှစ်တွင် အာရှုရိတို့ သိမ်းပိုက်ခြင်းခံရသော မြို့ဖြစ်သည်။ ခါခေမိတ်မြို့၏ ဘုရင် ပီဆီရစ် (Pisiris) သည် ၇၄၃ ခုနှစ်တွင် အာပဒ်မြို့၌ တိဂလတ်ပိလေသာမင်းထံ အခွန်ဆက်သခဲ့သည်။ ခါခေမိတ်မြို့သည် ဥဖရတ်မြစ်ကွေ့ပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ယေရုရှလင်မြို့၏ မြောက်-မြောက်အနောက်ဘက် ၃၈၂ မိုင် (ခန့်မှန်းခြေ ၆၁၅ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင် တည်ရှိကာ၊ ကူလာနီမြို့သည် ခါခေမိတ်မြို့၏ အနောက်တောင်ဘက် ၄၇ မိုင် (၇၅ ကီလိုမီတာ) ခန့်တွင် တည်ရှိသည်။ ဟာမတ်မြို့သည် အာပဒ်မြို့ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။ ဟာမတ်မြို့၏ ခရိုင် တစ်ဆယ့်ကိုးခုကို ၇၄၃ ခုနှစ် သို့မဟုတ် ၎င်းနောက် မကြာမီတွင် အာရှုရိတန်ခိုးအာဏာအောက်သို့ သွတ်သွင်းခဲ့သည်။ အာပဒ်မြို့သည် ၇၄၃၊ ၇၄၂၊ ၇၄၁ နှင့် ၇၄၀ ခုနှစ်များ၏ အာရှုရိစစ်ဆင်ရေးများတွင် ဦးဆောင်သော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ အာပဒ်မြို့သည် ကူလာနီမြို့မှ မိုင်အနည်းငယ်သာ ကွာဝေးပြီး၊ သံလွင်မြစ် (Orontes) ပေါ်ရှိ ဟာမတ်မြို့သည် ဒမာသက်မြို့၏ မြောက်ဘက် ခပ်စောင်းစောင်း ၁၁၈ မိုင် (၁၉၀ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင် ရှိသည်။ ဒမာသက်မြို့သည် ရှမာရိမြို့၏ အရှေ့မြောက်ဘက် ၁၀၀ မိုင် (ခန့်မှန်းခြေ ၁၆၀ ကီလိုမီတာ) ခန့်တွင် တည်ရှိသည်။ ရှမာရိမြို့သည် ဒမာသက်မြို့ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။ တိဂလတ်ပိလေသာ၏ ၇၃၃ နှင့် ၇၃၂ ခုနှစ် စစ်ဆင်ရေးများသည် ဒမာသက်မြို့ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ၇၂၇ ခုနှစ်တွင် ထိုမြို့ကို ဆန့်ကျင်သော အခြားစစ်ဆင်ရေးတစ်ခု ရှိခဲ့ပြန်သည်။ ရှမာရိမြို့သည် ရှာလမနေသာ ပဉ္စမမြောက်မင်း၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ၇၂၃/၇၂၂ ခုနှစ်တွင် သိမ်းပိုက်ခြင်း ခံခဲ့ရကာ (အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၈၅၊ ၁၆၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ ၎င်း၏ နိုင်ငံသားများသည် အာရှုရိပြည်သို့ သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဣသရေလနိုင်ငံ၏ မြောက်ဘက်နှင့် အရှေ့ဘက် အစိတ်အပိုင်းအများစုမှာ ရှမာရိမြို့ကိုယ်တိုင် အာရှုရိတန်ခိုးအာဏာအောက်သို့ မဒူးထောက်ရမီ နှစ်အနည်းငယ်အလို ၇၃၂ ခုနှစ်ကပင် တိဂလတ်ပိလေသာမင်း၏ နှိမ်နင်းခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

10.                   The kingdoms. Assyria had dealt successfully with the important cities named in v. 9. Their gods had been powerless to protect them against Assyrian might. Assyria regarded her gods as supreme over all others, and believed that her extensive conquests confirmed this. To the Assyrian king, as to all ancient peoples, the greatness of a god was measured by the power of the nation that worshiped that god. The “gods” of Jerusalem and Samaria were thus regarded as inferior to those of many of the nations already conquered by Assyria.

၁၀။ တိုင်းနိုင်ငံများ။ အာရှုရိသည် အပိုဒ်ငယ် ၉ တွင် အမည်ဖော်ပြထားသော အရေးပါသည့် မြို့ကြီးများကို အောင်မြင်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုမြို့များ၏ ဘုရားများသည် အာရှုရိ၏ တန်ခိုးအာဏာရှေ့မှောက်တွင် ၎င်းတို့ကို ကာကွယ်ရန် တန်ခိုးမဲ့ခဲ့ကြသည်။ အာရှုရိသည် မိမိ၏ဘုရားများကို အခြားသော ဘုရားတကာတို့ထက် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူခဲ့ပြီး မိမိ၏ ကျယ်ပြန့်သော အောင်နိုင်မှုများက ၎င်းကို သက်သေထူနေသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ရှေးဟောင်းလူမျိုးများနည်းတူ အာရှုရိဘုရင်အတွက်မူ ဘုရားတစ်ပါး၏ ကြီးမြတ်မှုကို ထိုဘုရားအား ကိုးကွယ်သော လူမျိုး၏ တန်ခိုးအာဏာဖြင့် တိုင်းတာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယေရုရှလင်နှင့် ရှမာရိမြို့တို့၏ “ဘုရားများ” ကို အာရှုရိတို့ အောင်နိုင်ပြီးဖြစ်သော အခြားတိုင်းနိုင်ငံ အများအပြား၏ ဘုရားများထက် နိမ့်ကျသည်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

11.                   Samaria and her idols. The Assyrians thought of the gods of other nations as being similar to their own gods. To them the God of Jerusalem was basically no different from the god of any other city. As the gods of Samaria had failed to save it, so the God of Jerusalem would not be able to save it from Assyrian might.

၁၁။ ရှမာရိမြို့နှင့် သူမ၏ ရုပ်တုများ။ အာရှုရိလူတို့သည် အခြားသော တိုင်းနိုင်ငံများ၏ ဘုရားများကို မိမိတို့၏ ဘုရားများနှင့် ဆင်တူသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့အတွက်မူ ယေရုရှလင်မြို့၏ ဘုရားသခင်သည် အခြေခံအားဖြင့် အခြားမည်သည့်မြို့၏ ဘုရားနှင့်မျှ ကွာခြားမှုမရှိဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ ရှမာရိမြို့၏ ဘုရားများသည် ၎င်းမြို့ကို မကယ်တင်နိုင်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ယေရုရှလင်မြို့၏ ဘုရားသခင်သည်လည်း အာရှုရိ၏ တန်ခိုးအာဏာလက်မှ ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

12.                   His whole work. God had a task to accomplish, one of bringing judgment upon Zion and Jerusalem. Assyria was to be the tool God used to perform that task. But when the work was done the Lord would, in turn, punish Assyria for its pride and arrogancy. I will punish. Literally, “I will call to account.” Note the change from the third person in the first part of the verse to the first person here, probably for emphasis.

၁၂။ ကိုယ်တော်၏ အမှုအလုံးစုံ။ ဘုရားသခင်တွင် ဇိအုန်တောင်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းဘေးဒဏ်ကို သက်ရောက်စေရန် ပြီးမြောက်ရမည့် အမှုတော်လုပ်ငန်းတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ အာရှုရိသည် ထိုအမှုကို လုပ်ဆောင်ရန် ဘုရားသခင် အသုံးပြုတော်မူသော ကိရိယာ ဖြစ်လာမည်။ သို့သော် ထိုအမှုပြီးစီးသောအခါတွင်မူ ထာဝရဘုရားသည် အာရှုရိ၏ မာနထောင်လွှားခြင်းနှင့် စော်ကားခြင်းတို့အတွက် ၎င်းကို တစ်ဖန်ပြန်၍ အပြစ်ဒဏ်ခတ်တော်မူမည်။ ငါသည် စစ်ဆေးစီရင်မည်။ စာသားအရ “ငါသည် စာရင်းတောင်းမည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အပိုဒ်ငယ်၏ ပထမပိုင်း၌ တတိယပုဒ် (ကိုယ်တော်) သုံးနှုန်းရာမှ ဤနေရာ၌ ပထမပုဒ် (ငါ) သို့ ပြောင်းလဲသုံးနှုန်းထားခြင်းသည် အလေးအနက်ပြုလိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

13.                   My hand. Compare Dan. 4:30. The analysis of Assyrian policy as set forth in Isa. 10:13 justifies God’s judgment upon that nation. At first glance it might appear that the Lord was unjust in using Assyria for the performance of a task and then punishing her for doing what He wanted done (see on Ex. 4:21; 9:16). So the reason is here clearly set forth. Assyria is thinking only of herself, not of God (see on Isa. 10:7). She is interested solely in plunder and conquest. When she has humbled Jerusalem she will regard herself and her gods as stronger than Jerusalem and its God. What she does not know is that in carrying out her own designs she is being used by Jehovah for the accomplishment of His purposes, and that she would be able to do nothing whatsoever against Judah or any other nation except as the Lord should permit. Assyria needed to learn that there is a God in heaven interested in questions of right and wrong, a God who will see that all transgressors receive their just dues, even those who outwardly profess to worship Him. Assyria was guilty before God for her ruthless subjugation of the various countries of the East. Her crimes against man and God, her proud boasting, her arrogance and perversity, called for judgment, and for these reasons the Lord would punish her. For a discussion of the principles on which God deals with the nations, see Ed 173–184; see on Dan. 4:17. The bounds of the people. That is, national boundaries. It was the purpose of Assyria to eliminate these boundaries and to forestall future revolts by a policy of wholesale deportations of peoples. It was in accord with this policy, initiated by Assyria, that the people of Israel were taken to various places in Mesopotamia and Media (2 Kings 17:6), and people from Babylon, Elam, and other distant nations were placed in the cities of Samaria (2 Kings 17:24; Ezra 4:9, 10). Robbed their treasures. See on v. 14. Assyria was proud of its depredations and its cruelty. Royal Assyrian inscriptions boast of booty taken and blood spilled. They list in detail the amount of silver and gold, of cattle and goods, carried away, of the number of bodies left impaled on stakes, of the pyramids of corpses left outside city walls, of the rivers of blood with which they drenched the hills and plains. God knew all about this boasting, and here sets forth the reasons why it was necessary that Assyria be called to account. Like a valiant man. Literally, “like a despot,” “like a tyrant.” The same Hebrew word is also translated “bull” or “bulls” (Ps. 50:13; Isa. 34:7), the attribute of strength being taken to designate an animal of exceptional strength. Assyria boasted incessantly of her might and of her ability to subdue and humiliate other powerful peoples of the earth.

၁၃။ ငါ့လက်ဝါး။ ဒံယေလ ၄:၃၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။ ဟေရှာယ ၁၀:၁၃ တွင် ဖော်ပြထားသော အာရှုရိ၏ မူဝါဒဆန်းစစ်ချက်သည် ထိုလူမျိုးအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို တရားမျှတစေသည်။ အပေါ်ယံကြည့်လျှင် ထာဝရဘုရားသည် လုပ်ငန်းတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန် အာရှုရိကို အသုံးပြုပြီးနောက် ကိုယ်တော်အလိုရှိသောအရာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အတွက် ၎င်းကို ပြန်လည်အပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းသည် မတရားသကဲ့သို့ ထင်ရနိုင်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၄:၂၁၊ ၉:၁၆ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်များကို ကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် အကြောင်းရင်းကို ဤနေရာတွင် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အာရှုရိသည် ဘုရားသခင်ကို မဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်ကိုသာ တွေးတောနေခြင်းဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၁၀:၇ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ သူမသည် လုယက်ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် အောင်နိုင်ခြင်းတို့၌သာ သက်သက်စိတ်ဝင်စားသည်။ သူမသည် ယေရုရှလင်မြို့ကို နှိမ့်ချပြီးသောအခါ၊ မိမိကိုယ်ကိုယ်နှင့် မိမိ၏ ဘုရားများသည် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ၎င်း၏ ဘုရားသခင်ထက် ပိုမိုတန်ခိုးကြီးသည်ဟု မှတ်ယူလိမ့်မည်။ သူမ မသိရှိသောအရာမှာ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အကြံအစည်များကို လုပ်ဆောင်ရာတွင် မိမိသည် ထာဝရဘုရား၏ ရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်စုံရန်အတွက် အသုံးပြုခြင်းခံနေရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထာဝရဘုရား ခွင့်ပြုတော်မမူလျှင် ယုဒပြည် သို့မဟုတ် အခြားမည်သည့် တိုင်းနိုင်ငံကိုမျှ မည်သို့မျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ဟူသောအချက် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ အမှားအမှန်ပြဿနာများကို စိတ်ဝင်စားတော်မူသော ဘုရားသခင်တစ်ပါး ရှိကြောင်း၊ ထိုဘုရားသခင်သည် အပေါ်ယံအားဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်ပါသည်ဟု ဝန်ခံသောသူများဖြစ်စေကာမူ ဒုစရိုက်ပြုသူအားလုံးကို ၎င်းတို့နှင့် ထိုက်တန်သော ပြစ်ဒဏ်ကို ခံရစေမည်ဖြစ်ကြောင်းကို အာရှုရိတို့ သင်ခန်းစာယူရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ အာရှုရိသည် အရှေ့အလယ်ပိုင်း တိုင်းနိုင်ငံအသီးသီးကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ နှိမ်နင်းခဲ့ခြင်းကြောင့် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ အပြစ်ရှိခဲ့သည်။ လူသားနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် သူမ ကျူးလွန်ခဲ့သော ရာဇဝတ်မှုများ၊ သူမ၏ မာနထောင်လွှားစွာ ကြွားဝါမှုများ၊ သူမ၏ စော်ကားမှုနှင့် ကောက်ကျစ်မှုတို့သည် တရားစီရင်ခြင်းကို ခေါ်ဖိတ်ခဲ့ပြီး၊ ဤအကြောင်းရင်းများကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် သူမကို အပြစ်ဒဏ်ခတ်တော်မူမည်။ ဘုရားသခင်သည် တိုင်းနိုင်ငံများကို မည်သည့်မူဝါဒများဖြင့် ကိုင်တွယ်တော်မူသည်ဟူသော ဆွေးနွေးချက်အတွက် Ed ၁၇၃–၁၈၄ နှင့် ဒံယေလ ၄:၁၇ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်များကို ကြည့်ပါ။ လူစုတို့၏ မြေမှတ်တိုင်များကို။ ၎င်းမှာ နိုင်ငံတော်၏ နယ်နိမိတ်များ ဖြစ်သည်။ နယ်နိမိတ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်နှင့် နောင်တွင် ပုန်ကန်မှုများ မဖြစ်ပွားစေရန် လူမျိုးများကို တစ်စုတစ်ဝေးတည်း အစုလိုက်အပြုံလိုက် အဝေးသို့ နှင်ထုတ်ဖမ်းဆီးသော မူဝါဒကို ကျင့်သုံးရန်မှာ အာရှုရိ၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်။ အာရှုရိတို့ စတင်ခဲ့သော ဤမူဝါဒနှင့်အညီ ဣသရေလလူတို့ကို မက်ဆိုပတေးမီးယားနှင့် မီဒီယာပြည်ရှိ နေရာအသီးသီးသို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး (ဓမ္မရာဇဝင်စတုတ္ထစောင် ၁၇:၆)၊ ဗာဗုလုန်၊ ဧလံနှင့် အခြားဝေးလံသော တိုင်းနိုင်ငံများမှ လူတို့ကို ရှမာရိမြို့များတွင် လာရောက်နေရာချထားခဲ့သည် (ဓမ္မရာဇဝင်စတုတ္ထစောင် ၁၇:၂၄၊ ဧဇရ ၄:၉၊ ၁၀)။ သူတို့၏ ဘဏ္ဍာများကို လုယူခဲ့ပြီ။ အပိုဒ်ငယ် ၁၄ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။ အာရှုရိသည် မိမိ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများအတွက် ဂုဏ်ယူဝံသာခဲ့သည်။ အာရှုရိဘုရင်တို့၏ ကျောက်စာများတွင် လုယူရရှိသော လက်ရဖာများနှင့် သွန်းလောင်းခဲ့သော သွေးများအကြောင်း ကြွားဝါထားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သိမ်းယူသွားသော ရွှေနှင့်ငွေ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် ကုန်စည်ပစ္စည်းများ၏ ပမာဏ၊ တံကျင်များပေါ်တွင် ထိုးစိုက်ထားခဲ့သော အလောင်းကောင် အရေအတွက်၊ မြို့ရိုးအပြင်ဘက်တွင် ပုံထားခဲ့သော လူသေကောင်တောင်ပို့ကြီးများ၊ တောင်ကုန်းများနှင့် လွင်ပြင်များကို စိုစွတ်စေခဲ့သော သွေးမြစ်ကြီးများအကြောင်းကို အသေးစိတ် စာရင်းပြုစုထားခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤကြွားဝါမှုအားလုံးကို သိမြင်တော်မူပြီး၊ အာရှုရိကို အဘယ်ကြောင့် စာရင်းတောင်းရန် လိုအပ်ကြောင်း အကြောင်းရင်းများကို ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ခွန်အားကြီးသောသူကဲ့သို့။ စာသားအရ “အာဏာရှင်ကဲ့သို့”၊ “မင်းဆိုးမင်းညစ်ကဲ့သို့” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤဟေဗြဲစကားလုံးကိုပင် “နွားလား” သို့မဟုတ် “နွားလားကြီးများ” ဟုလည်း ပြန်ဆိုထားပြီး (ဆာလံ ၅၀:၁၃၊ ဟေရှာယ ၃၄:၇)၊ ထူးခြားသော ခွန်အားရှိသည့် သတ္တဝါကို ရည်ညွှန်းရန် ခွန်အား၏ဂုဏ်ပုဒ်ကို ယူဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အာရှုရိသည် မိမိ၏ တန်ခိုးအာဏာနှင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အခြားသော အင်အားကြီးမားသည့် လူမျိုးများကို နှိမ်နင်းညှဉ်းဆဲနိုင်စွမ်းရှိပုံကို မပြတ်တမ်း ကြွားဝါခဲ့သည်။

14.                   As one gathereth eggs. See on v. 13. The treasures and possessions of the nations were regarded by Assyria as simply so much spoil to be taken away. In words very similar to the language of this text the Assyrian kings boasted of seizing the treasures of peoples near and far and carting them away. For instance, the famed library of Ashurbanipal contained, in large part, records and objects taken during the course of Assyrian conquests. None that moved. Where the Assyrian armies had been, nothing but death and devastation remained. Assyrian kings describe beautiful regions they left without inhabitant and laid utterly waste and bare. Isaiah has given a vivid and accurate picture of the proud boasts of these Assyrian kings.

၁၄။ စွန့်ပစ်သော ဥများကို ကောက်သကဲ့သို့။ အပိုဒ်ငယ် ၁၃ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။ တိုင်းနိုင်ငံများ၏ ဘဏ္ဍာများနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို အာရှုရိတို့က သိမ်းယူသွားရမည့် လက်ရဖာပစ္စည်းများမျှသာအဖြစ် မှတ်ယူခဲ့ကြသည်။ ယခုကျမ်းချက်ပါ စကားလုံးများနှင့် အလွန်ဆင်တူသော စကားများဖြင့် အာရှုရိဘုရင်တို့သည် နီးဝေးရှိ လူမျိုးတို့၏ ဘဏ္ဍာများကို သိမ်းပိုက်၍ သယ်ဆောင်သွားခဲ့ကြကြောင်း ကြွားဝါခဲ့ကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ကျော်ကြားလှသော အာရှုရဗနိပါလ (Ashurbanipal) ၏ စာကြည့်တိုက်ကြီးတွင် အာရှုရိတို့ အောင်နိုင်စစ်ပွဲများအတွင်း သိမ်းဆည်းရမိခဲ့သော မှတ်တမ်းများနှင့် အရာဝတ္ထုများ အများအပြား ပါဝင်ခဲ့သည်။ အတောင်ပံကို လှုပ်ရှားသောသူ တစ်ယောက်မျှမရှိ။ အာရှုရိစစ်တပ်များ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည့်နေရာတိုင်းတွင် သေခြင်းတရားနှင့် ပျက်စီးယိုယွင်းခြင်းမှတစ်ပါး ဘာမျှမကျန်ရစ်ခဲ့ပါ။ အာရှုရိဘုရင်တို့သည် လှပသော ဒေသများကို လူသူကင်းမဲ့စေလျက် လုံးဝပျက်စီးဆိတ်သုဉ်းစေကာ ကွက်လပ်ဖြစ်အောင် ချန်ထားခဲ့ပုံကို ဖော်ပြကြသည်။ ဟေရှာယသည် ဤအာရှုရိဘုရင်တို့၏ မာနထောင်လွှားသော ကြွားဝါမှုများကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းနှင့် တိကျမှန်ကန်စွာ ပုံဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။

15.                   Shall the axe? Assyria was an instrument in the hands of the Lord, but she was boasting as if she were mightier than God. Little did the kings of Assyria know of Jehovah, who sat on the throne of the universe and guided the affairs of earth, setting up and taking down those whom He would (see Dan. 5:19). No earthly monarch can accomplish anything without the permission of God, and no nation can continue to exist in opposition to the divine will. Like all the other nations of earth, Assyria was as a mere “drop of a bucket” and as the “small dust of the balance” before the might of God (Isa. 40:15). Assyria needed to learn that the hand of God “is stretched out upon all the nations,” and that His hand can never be turned back by man (ch. 14:26, 27). Shake itself. Literally, “make itself great.” Them that lift it up. Literally, “Him who lifts it up,” that is, God.

၁၅။ ပုဆိန်သည် ဝါကြွားရမည်လော။ အာရှုရိသည် ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်၌ ကိရိယာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမသည် ဘုရားသခင်ထက် ပို၍တန်ခိုးကြီးသကဲ့သို့ ဝါကြွားနေခဲ့သည်။ စကြဝဠာ၏ ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် စိုးစံလျက် ကမ္ဘာမြေ၏ အမှုအရာများကို လမ်းညွှန်ပြသကာ၊ မိမိအလိုရှိသောသူကို ချီးမြှောက်၍ နှိမ့်ချတော်မူတတ်သော ထာဝရဘုရားအကြောင်းကို အာရှုရိဘုရင်တို့သည် ဘာမျှမသိခဲ့ကြချေ (ဒံယေလ ၅:၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ လောကီရှင်ဘုရင် မည်သူမျှ ဘုရားသခင်၏ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မည်သည့်အရာကိုမျှ မတတ်နိုင်ကြသကဲ့သို့၊ မည်သည့်လူမျိုးမျှလည်း ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ဆန့်ကျင်၍ ဆက်လက်မတည်တံ့နိုင်ပါ။ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အခြားသော တိုင်းနိုင်ငံအားလုံးကဲ့သို့ပင် အာရှုရိသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ရှေ့၌ “ရေမှုန်တစ်စက်” ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ “ချိန်ခွင်၌ရှိသော မြေမှုန်” ကဲ့သို့လည်းကောင်း မျှသာ ဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၄၀:၁၅)။ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် “လူမျိုးအပေါင်းတို့အပေါ်မှာ ဆန့်လျက်ရှိကြောင်း” နှင့် ထိုလက်တော်ကို လူသားတို့အနေဖြင့် ဘယ်သောအခါမျှ ပြန်၍မတွန်းလှန်နိုင်ကြောင်းကို အာရှုရိတို့ သင်ခန်းစာယူရန် လိုအပ်ခဲ့သည် (အခန်း ၁၄:၂၆၊ ၂၇)။ ကိုယ်ကိုချီးမြှောက်ရမည်လော။ စာသားအရ “မိမိကိုယ်ကို ကြီးမြတ်အောင်လုပ်ရမည်လော” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ကိုင်ဆောင်သောသူ။ စာသားအရ “သူ့ကို ချီမြှောက်သောသူ”၊ ၎င်းမှာ ဘုရားသခင်ကို ဆိုလိုသည်။

16.                   Fat ones. For the symbolic use of the word translated “fat,” see on Gen. 49:20; Eze. 34:16-18. In Judges 3:29 the word is translated “lusty.” Obviously the “men of valour” there mentioned, that is, warriors, were not all literally “fat,” but rather, sturdy and vigorous. Here the “fat ones” are the well-fleshed rulers of Assyria, and, perhaps, the Assyrian army also. God will lay His hand upon them and leave them emaciated and gaunt. In other words, Assyrian power would vanish away. Fire. God would set their glorious palaces afire and make them a heap of smoking ruins (see Amos 1:4). A century after Isaiah uttered this declaration the Assyrian Empire lay in ruins. Nineveh was a mass of ashes, and Asshur, Calah, and Dur Sharrukin were being covered by the desert sands.

၁၆။ ဆူဖြိုးသောသူတို့။ “ဆူဖြိုးသော” ဟု ပြန်ဆိုထားသော စကားလုံး၏ ပုံဆောင်ချက်ဆိုင်ရာ အသုံးပြုမှုကို ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄၉:၂၀၊ ယေဇကျေလ ၃၄:၁၆-၁၈ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်များတွင် ကြည့်ပါ။ တရားသူကြီးမှတ်တမ်း ၃:၂၉ တွင် ထိုစကားလုံးကို “ခွန်အားကြီးသောသူ” ဟု ပြန်ဆိုထားသည်။ ထိုနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော “ခွန်အားကြီးသော စစ်သူရဲများ” မှာ စာသားအရ အားလုံး “ဝတုတ်” နေကြသူများ မဟုတ်ဘဲ သန်မာထွားကြိုင်း၍ တက်ကြွလှုပ်ရှားသူများ ဖြစ်ကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဤနေရာတွင် “ဆူဖြိုးသောသူတို့” ဆိုသည်မှာ စည်းစိမ်ချမ်းသာ ပြည့်စုံကြသော အာရှုရိ၏ အုပ်စိုးသူများကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အာရှုရိစစ်တပ်ကိုလည်း ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အပေါ် လက်တော်ကို တင်တော်မူ၍ ၎င်းတို့ကို ပိန်ချုံးခြောက်ကပ်သွားစေလိမ့်မည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် အာရှုရိ၏ တန်ခိုးအာဏာသည် ကွယ်ပျောက်သွားလိမ့်မည်။ မီး။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ ဘုန်းကြီးလှသော နန်းတော်များကို မီးရှို့ဖျက်ဆီး၍ မီးခိုးထွက်နေသော ပြိုပျက်ရာအပုံကြီး ဖြစ်စေတော်မူမည် (အာမုတ် ၁:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဟေရှာယက ဤမြွက်ဟချက်ကို မြွက်ဆိုခဲ့ပြီးနောက် ရာစုနှစ်တစ်ခုအကြာတွင် အာရှုရိအင်ပါယာကြီးသည် ပြိုပျက်ခဲ့ရလေသည်။ နိနေဝေမြို့သည် ပြာပုံအတိ ဖြစ်ခဲ့ရပြီး၊ အာရှုရ (Asshur)၊ ခါလဟ (Calah) နှင့် ဒူရ်ရှာရူကင် (Dur Sharrukin) မြို့တို့သည် သဲကန္တာရအောက်၌ မြုပ်နှံခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

17.                   The light of Israel. To sin and sinners the divine glory is a consuming fire (see Ex. 24:17; Deut. 4:24; 9:3; Isa. 33:14; Heb. 12:29). The Holy One, whose brightness is the glory and joy of the redeemed, is as a flame that consumes briers and thorns. “Briers” and “thorns” are favorite figures of Isaiah in describing the ruinous work of sin (see on Isa. 9:18). Ezekiel (ch. 2:6) also uses this figurative expression for the wicked, and Paul (Heb. 6:8) likewise speaks of briers and thorns as the cursed fruitage of evil, “whose end is to be burned.” In one day. These words point to some speedy and sudden destruction that would befall the Assyrians. Isaiah here looks forward to such scenes as the destruction of 185,000 men of Sennacherib’s army in one night (ch. 37:36).

၁၇။ ဣသရေလအမျိုး၏ အလင်းတော်။ ဒုစရိုက်နှင့် အပြစ်သားများအတွက်မူ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်သည် လောင်စာမီး ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၄:၁၇၊ တရားဟောရာ ၄:၂၄၊ ၉:၃၊ ဟေရှာယ ၃၃:၁၄၊ ဟေဗြဲ ၁၂:၂၉ တို့ကိုကြည့်ပါ)။ ကယ်တင်ခြင်းခံရသူတို့၏ ဘုန်းအသရေနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြစ်သော သန့်ရှင်းတော်မူသောဘုရား၏ တောက်ပခြင်းသည် ဆူးပင်နှင့် ခူးပင်တို့ကို လောင်ကျွမ်းစေသော မီးလျှံကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ “ဆူးပင်” နှင့် “ခူးပင်” တို့သည် ဒုစရိုက်၏ ဖျက်ဆီးတတ်သောအမှုကို ပုံဖော်ရာတွင် ဟေရှာယ နှစ်သက်စွာ အသုံးပြုသော ပုံဆောင်ချက်များ ဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၉:၁၈ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ ယေဇကျေလ (အခန်း ၂:၆) သည်လည်း ဆိုးညစ်သောသူတို့အတွက် ဤပုံဆောင်ချက်အသုံးအနှုန်းကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ပေါလု (ဟေဗြဲ ၆:၈) ကလည်း ဆူးပင်နှင့် ခူးပင်တို့ကို ဒုစရိုက်၏ ကျိန်ခြင်းခံရသော အသီးအပွင့်များအဖြစ် “အဆုံး၌ မီးရှို့ခြင်းသို့ ရောက်ရလတံ့” ဟု မိန့်ဆိုခဲ့သည်။ တစ်နေ့ခြင်းတွင်။ ဤစကားလုံးများသည် အာရှုရိလူတို့အပေါ် ကျရောက်မည့် လျင်မြန်ပြီး ရုတ်တရက်ဖြစ်သော ပျက်စီးခြင်းဘေးဒဏ်ကို ညွှန်ပြနေသည်။ ဟေရှာယသည် ဤနေရာ၌ သနာခရိပ်မင်း၏ စစ်တပ်မှ လူပေါင်း ၁၈၅,၀၀၀ တို့ တစ်ညတည်းတွင် ကွယ်ပျောက်ပျက်စီးခဲ့ရသော ဖြစ်ရပ်ကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကို မျှော်လင့်ကြည့်ရှုနေခြင်း ဖြစ်သည် (အခန်း ၃၇:၃၆)။

18.                   The glory of his forest. One day this Assyrian force was a thing of strength and glory; the next, it had vanished from the earth—like a vast and beautiful forest swept by flames. In the Bible, evil men and nations are compared to stately trees that will be shorn of their pride and beauty (Eze. 31:3–18; Dan. 4:10–26; cf. Isa. 30:27–33). A standardbearer. Heb. noses, a participial form of the verb nasas, “to falter,” and meaning here, literally, “a falterer.” Some suggest the meaning “sick man.” The LXX reads “he that flees,” as does also the Vulgate. The Assyrians are seen advancing on every side, and it appears that nothing can halt their progress. The prophet, however, foresees the time when Assyria will take sick, as it were, and fall. She will “falter” and faint. This translation of nasas is more appropriate to the context of vs. 16–19, and particularly with the first part of v. 18.

၁၈။ သူ၏ တောဘုန်းအသရေ။ ယနေ့တွင် ဤအာရှုရိစစ်အင်အားသည် ခွန်အားနှင့် ဘုန်းအသရေ ပြည့်စုံသောအရာ ဖြစ်သော်လည်း၊ နောက်တစ်နေ့တွင်မူ ၎င်းသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်မှ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ—မီးလျှံများ ဝါးမြိုသွားသော ကျယ်ပြော၍ လှပလှသည့် တောအုပ်ကြီးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာထဲတွင် ဆိုးညစ်သောလူများနှင့် တိုင်းနိုင်ငံများကို မိမိတို့၏ မာနနှင့် အလှအပများ ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးခြင်းခံရမည့် ခန့်ညားထည်ဝါသော သစ်ပင်ကြီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည် (ယေဇကျေလ ၃၁:၃–၁၈၊ ဒံယေလ ၄:၁၀–၂၆၊ ဟေရှာယ ၃၀:၂၇–၃၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ တံခွန်ဆွဲသောသူ။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် နိုဆတ် (noses) ဖြစ်ပြီး၊ “အားလျော့ခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည့် နာဆတ် (nasas) ကြိယာ၏ ပစ္စုပ္ပန်နာမဝိသေသနပုံစံ ဖြစ်ကာ၊ ဤနေရာ၌ စာသားအရ “အားလျော့သောသူ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အချို့က “လူနာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် အကြံပြုကြသည်။ ဆပ်တွားဂျင့် (LXX) ကျမ်းနှင့် ဗူလဂိတ် (Vulgate) ကျမ်းတို့တွင် “ထွက်ပြေးသောသူ” ဟု ဖတ်ရှုရသည်။ အာရှုရိတို့သည် အရပ်ရပ်တို့၌ ချီတက်လာနေကြသည်ကို မြင်ရပြီး ၎င်းတို့၏ ချီတက်မှုကို မည်သည့်အရာကမျှ တားဆီးနိုင်ပုံမပေါ်ပါ။ သို့သော် ပရောဖက်သည် အာရှုရိတို့ နာမကျန်းဖြစ်ကာ လဲပြိုမည့်အချိန်ကို ကြိုတင်မြင်ခဲ့သည်။ သူမသည် “အားလျော့” ၍ မူးမေ့လဲလိမ့်မည်။ နာဆတ် (nasas) ၏ ဤဘာသာပြန်ဆိုချက်သည် အပိုဒ်ငယ် ၁၆ မှ ၁၉ ထိ၏ အကြောင်းအရာနှင့် ပိုမိုကိုက်ညီပြီး၊ အထူးသဖြင့် အပိုဒ်ငယ် ၁၈ ၏ ပထမပိုင်းနှင့် ကိုက်ညီလှသည်။

19.                   The trees. That is, the people (see on v. 18). Reference may be made here to the loss of Sennacherib’s host before the gates of Jerusalem (ch. 37:36), inasmuch as Sennacherib and another part of his expeditionary forces succeeded in returning to Assyria (Isa. 37:37; see on 2 Kings 19:36). But after the “fire” (Isa. 10:16) had consumed the “forest” a very few “trees” remained—so few that a child could count them.

၁၉။ သစ်ပင်တို့။ ၎င်းမှာ လူတို့ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည် (အပိုဒ်ငယ် ၁၈ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ သနာခရိပ်မင်းနှင့် ၎င်း၏ စစ်တပ်အချို့သည် အာရှုရိပြည်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း (ဟေရှာယ ၃၇:၃၇၊ ဓမ္မရာဇဝင်စတုတ္ထစောင် ၁၉:၃၆ ကိုကြည့်ပါ)၊ ယေရုရှလင်မြို့တံခါးဝရှေ့၌ သနာခရိပ်မင်း၏ စစ်တပ်ကြီး ဆုံးရှုံးပျက်စီးခဲ့ရခြင်းကို ဤနေရာ၌ ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် “မီး” (ဟေရှာယ ၁၀:၁၆) သည် “တောအုပ်” ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီးနောက်၊ အလွန်နည်းပါးသော “သစ်ပင်တို့” သာ ကျန်ရစ်တော့သည်—ကလေးသူငယ်ပင် ရေတွက်နိုင်လောက်အောင် နည်းပါးလှသည်။

20.                   Remnant of Israel. After the prophet notes the fact that a few of the Assyrians would escape the judgment sent upon them, his mind goes out to those in Israel who would survive the Assyrian invasion. The work of destruction is seldom complete. Even in the northern nation there were a few who remained after the Assyrians had done their work, and in Judah the people of Jerusalem and a few others escaped the destruction resulting from Sennacherib’s invasion. The idea of the return, or survival, of a remnant, embodied in the name of Isaiah’s son Shear-jashub (ch. 7:3), is a thought to which the prophet constantly returns (chs. 10:21, 22; 11:11, l6; 46:3). Shall no more. Ahaz placed his confidence in Assyria (2 Kings 16:7–9; 2 Chron. 28:16–21) rather than in God. Assyria, however, was no friend of Judah, or of any other nation for that matter; she was interested only in herself. God intended that after the terrible destruction wrought by Sennacherib in Judah the “remnant” should place their confidence in Him. He it was who gave them deliverance in response to Hezekiah’s earnest prayer (Isa. 37:14–36), and in Him the faithful remnant would now place their trust. At last they recognized in Assyria a cruel master rather than a friend and helper. Reliance upon God was demonstrated as the only way to safety and victory.

၂၀။ ဣသရေလအမျိုးထဲက ကျန်ကြွင်းသောသူတို့။ အာရှုရိလူအနည်းငယ်သာ ၎င်းတို့အပေါ် ကျရောက်သော တရားစီရင်ခြင်းဘေးဒဏ်မှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်ဟူသောအချက်ကို ပရောဖက် မှတ်သားပြီးနောက်၊ သူ၏စိတ်သည် အာရှုရိတို့၏ ကျူးကျော်မှုမှ လွတ်မြောက်ကျန်ရစ်မည့် ဣသရေလလူတို့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဖျက်ဆီးခြင်းအမှုသည် လုံးဝဥဿုံ ပြီးဆုံးသွားခဲလှသည်။ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၌ပင် အာရှုရိတို့ လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ် ရှိခဲ့ပြီး၊ ယုဒပြည်၌လည်း ယေရုရှလင်မြို့သားများနှင့် အခြားအနည်းငယ်သောသူတို့သည် သနာခရိပ်မင်း၏ ကျူးကျော်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပျက်စီးခြင်းဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသည်။ ဟေရှာယ၏သား ရှာယာရှုပ် (Shear-jashub) (အခန်း ၇:၃) ၏ နာမတော်၌ ပါဝင်သော အကြွင်းအကျန်များ ပြန်လာမည့် သို့မဟုတ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မည့် အယူအဆသည် ပရောဖက် အစဉ်မပြတ် ပြန်လည်ဖော်ပြလေ့ရှိသော အတွေးအခေါ်တစ်ခု ဖြစ်သည် (အခန်း ၁၀:၂၁၊ ၂၂၊ ၁၁:၁၁၊ ၁၆၊ ၄၆:၃)။ နောက်တစ်ဖန် မပြုကြလိမ့်မည်။ အာခတ်မင်းသည် ဘုရားသခင်ကို ကိုးစားမည့်အစား အာရှုရိကို ကိုးစားခဲ့သည် (ဓမ္မရာဇဝင်စတုတ္ထစောင် ၁၆:၇–၉၊ ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၂၈:၁၆–၂၁)။ သို့သော် အာရှုရိသည် ယုဒပြည်၏ မိတ်ဆွေမဟုတ်ခဲ့သကဲ့သို့ အခြားမည်သည့်နိုင်ငံ၏ မိတ်ဆွေမျှလည်း မဟုတ်ခဲ့ချေ၊ သူမသည် မိမိကိုယ်ကျိုးကိုသာ စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။ ယုဒပြည်၌ သနာခရိပ်မင်း ကျူးလွန်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖျက်ဆီးခြင်းဘေးဒဏ်ပြီးနောက် “ကျန်ကြွင်းသောသူတို့” အနေဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ကိုးစားကြရန် ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့သည်။ ဟေဇကိမင်း၏ ထက်သန်သော ဆုတောင်းချက်ကို တုံ့ပြန်သောအားဖြင့် ၎င်းတို့ကို ကယ်နှုတ်တော်မူခဲ့သောအရှင်မှာ ဘုရားသခင်ပင် ဖြစ်ပြီး (ဟေရှာယ ၃၇:၁၄–၃၆)၊ ယခုအခါ သစ္စာရှိ၍ ကျန်ကြွင်းသောသူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ကိုးစားကြလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် အာရှုရိအား မိတ်ဆွေနှင့် ကူညီမည့်သူအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရှင်သခင်အဖြစ် သိမြင်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်ကို ကိုးစားခြင်းသည်သာ ဘေးကင်းလုံခြုံခြင်းနှင့် အောင်မြင်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသောလမ်း ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

21.                   Remnant shall return. Heb. she’ar yashub. Isaiah had in mind his son Shear-jashub (see on ch. 7:3). The supreme lesson Isaiah bore to Israel, however, was the lesson of Immanuel, “God with us” (see on chs. 7:14; 8:8). When the people placed their confidence in the Lord and had God with them, the greatest powers of earth could not prevail against them. God permitted these trying experiences to come upon His people in order to bring them back to Him (see on ch. 10:13).

၂၁။ ကျန်ကြွင်းသောသူတို့သည် ပြန်လာကြလိမ့်မည်။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် ရှာအာ ယာရှုပ် (she'ar yashub) ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယသည် မိမိ၏သား ရှာယာရှုပ်ကို စိတ်ထဲ၌ ထားရှိခဲ့သည် (အခန်း ၇:၃ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဟေရှာယက ဣသရေလလူတို့ထံ ဆောင်ယူခဲ့သော အထွတ်အထိပ် သင်ခန်းစာမှာ “ငါတို့နှင့်အတူရှိတော်မူသောဘုရား” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည့် ဧမာနွေလ၏ သင်ခန်းစာပင် ဖြစ်သည် (အခန်း ၇:၁၄၊ ၈:၈ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်များကို ကြည့်ပါ)။ လူတို့သည် ထာဝရဘုရားကို ကိုးစားပြီး ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူသောအခါ၊ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အကြီးမားဆုံးသော အင်အားစုများသည်ပင် ၎င်းတို့ကို မအောင်နိုင်ကြချေ။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးတော်အား မိမိထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာစေရန်အလို့ငှါ ဤကဲ့သို့သော ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသည့် စမ်းသပ်မှု အတွေ့အကြုံများကို သက်ရောက်ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် (အခန်း ၁၀:၁၃ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

22.                   Sand of the sea. The promised return of the remnant was a message of hope, and also a message of doom. For those who refused to return to the Lord and continued in their hypocritical and worldly ways, the message of the “remnant” brought no hope. The promise of restoration and salvation was for the “remnant” only. All others were to be lost. The doers of evil and those who knew God only in name would find no way of escape from the judgments soon to overtake the land. Though the numbers of Israel were as the sands of the sea (see Gen. 22:17; 32:12), only the faithful remnant would be saved. The consumption decreed. God would permit destruction to consume the land, but the result would be a higher level of righteousness. Though punitive, so far as the evildoers were concerned, the visitation would be primarily corrective. Judgment upon the wicked could not be averted, but a “remnant” would “return” to the Lord, and He would accomplish His work of righteousness in them. The apostle Paul applies this verse to the Lord’s great final work on earth (Rom. 9:27, 28; cf. 2 Peter 3:10–13).

၂၂။ သမုဒ္ဒရာသဲလုံးနှင့်အမျှ။ ကျန်ကြွင်းသောသူတို့ ပြန်လာကြလိမ့်မည်ဟူသော ဂတိတော်သည် မျှော်လင့်ခြင်း သတင်းစကားဖြစ်သကဲ့သို့ ပျက်စီးခြင်း သတင်းစကားလည်း ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်လှည့်လာရန် ငြင်းဆန်ပြီး မိမိတို့၏ လျှို့ဝှက်ခြင်းနှင့် လောကီနည်းလမ်းများအတိုင်း ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းသူများအတွက်မူ “ကျန်ကြွင်းသောသူတို့” ဟူသော သတင်းစကားသည် မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်မျှ ဆောင်ယူမလာခဲ့ချေ။ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်း ဂတိတော်သည် “ကျန်ကြွင်းသောသူတို့” အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ အခြားသူအားလုံးမှာ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရမည်။ ဒုစရိုက်ပြုသူများနှင့် ဘုရားသခင်ကို အမည်နာမမျှသာ သိသောသူတို့သည် မကြာမီ ပြည်တော်အပေါ် သက်ရောက်မည့် တရားစီရင်ခြင်းဘေးဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစကို တွေ့ရှိကြရလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ ဣသရေလလူတို့၏ အရေအတွက်သည် သမုဒ္ဒရာသဲလုံးနှင့်အမျှ များပြားသော်လည်း (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၂:၁၇၊ ၃၂:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ သစ္စာရှိ၍ ကျန်ကြွင်းသောသူတို့သာလျှင် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ရကြလိမ့်မည်။ စီရင်ချက်ချမှတ်ထားသော ဖျက်ဆီးခြင်းအမှု။ ဘုရားသခင်သည် ပြည်တော်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းဘေးဒဏ်ဖြင့် ဝါးမြိုခွင့်ပြုတော်မူမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ ရလဒ်မှာ ပိုမိုမြင့်မားသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဒုစရိုက်ပြုသူများနှင့် ပတ်သက်၍ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤစစ်ဆေးစီရင်မှုသည် အဓိကအားဖြင့် ပြုပြင်တည့်မတ်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆိုးညစ်သောသူတို့အပေါ် ကျရောက်မည့် တရားစီရင်ခြင်းကို လွှဲရှောင်၍မရနိုင်သော်လည်း၊ “ကျန်ကြွင်းသောသူတို့” သည် ထာဝရဘုရားထံသို့ “ပြန်လာကြလိမ့်မည်” ဖြစ်ကာ၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအမှုကို ၎င်းတို့အထဲ၌ ပြီးမြောက်စေတော်မူမည်။ တမန်တော်ပေါလုသည် ဤကျမ်းချက်ကို ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ထာဝရဘုရား၏ နောက်ဆုံးသော ကြီးမြတ်လှသည့် လုပ်ငန်းတော်တွင် အသုံးချထားသည် (ရောမ ၉:၂၇၊ ၂၈၊ ပေတရုဒုတိယစောင် ၃:၁၀–၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။

23.                   A consumption. Literally, “a burning,” one that would consume everything (see ch. 28:22).

၂၃။ ဖျက်ဆီးခြင်းအမှု။ စာသားအရ “လောင်ကျွမ်းခြင်းအမှု” ဖြစ်ပြီး၊ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေမည့်အရာ ဖြစ်သည် (အခန်း ၂၈:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

24.                   Be not afraid. This is the practical application of the lesson of Isaiah’s message (see on ch. 7:4, 7, 9). The Assyrians will come as a “rod” of judgment (see on ch. 10:5), but do not be afraid of them. They will smite, but they will not destroy. Remain faithful to God, put your confidence in Him, accept His presence with you, and you will be spared. Though many will be lost, a remnant will be saved. Be among that remnant, and “be not afraid.” God sends a similar message to us today. The manner of Egypt. Pharaoh had exerted all his wrath against the Israelites in Egypt, but could not prevent the Exodus. The Assyrians are also powerful and cruel, but a remnant will escape their blows.

၂၄။ မကြောက်နှင့်။ ၎င်းသည် ဟေရှာယ၏ သတင်းစကားသင်ခန်းစာကို လက်တွေ့အသုံးချခြင်း ဖြစ်သည် (အခန်း ၇:၄၊ ၇၊ ၉ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်များကို ကြည့်ပါ)။ အာရှုရိတို့သည် တရားစီရင်ရာ “တုတ်တောင်ဝေး” အဖြစ် လာကြလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း (အခန်း ၁၀:၅ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)၊ ၎င်းတို့ကို မကြောက်ကြနှင့်။ ၎င်းတို့သည် ရိုက်နှက်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိစွာ တည်နေလော့၊ ကိုယ်တော်ကို ကိုးစားလော့၊ သင်နှင့်အတူ ရှိတော်မူခြင်းကို လက်ခံလော့၊ သို့ပြုလျှင် သင်သည် ချန်ထားခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ လူအများအပြား ပျက်စီးကြရမည်ဖြစ်သော်လည်း ကျန်ကြွင်းသောသူတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ရကြလိမ့်မည်။ ထိုကျန်ကြွင်းသောသူတို့အထဲ၌ ပါဝင်လျက် “မကြောက်နှင့်။” ဘုရားသခင်သည် ယနေ့ခေတ်ကာလတွင်လည်း ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ အလားတူ သတင်းစကားကို ပေးပို့နေတော်မူသည်။ အဲဂုတ္တုပြည်၌ ပြုသကဲ့သို့။ ဖာရောဘုရင်သည် အဲဂုတ္တုပြည်ရှိ ဣသရေလလူတို့အပေါ် မိမိ၏ အမျက်ဒေါသရှိသမျှကို သွန်းလောင်းခဲ့သော်လည်း ထွက်မြောက်ခြင်းအမှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။ အာရှုရိတို့သည်လည်း တန်ခိုးကြီးမား၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြသော်လည်း ကျန်ကြွင်းသောသူတို့သည် ၎င်းတို့၏ ရိုက်နှက်ခြင်းဘေးမှ လွတ်မြောက်ကြလိမ့်မည်။

25.                   The indignation. That is, the Lord’s wrath against the wicked, both among those who professed to worship Him and among the heathen. The wicked would perish, and then the Lord’s indignation would cease. Again the destruction of the Assyrian hosts is foretold (see on v. 19).

၂၅။ အမျက်တော်။ ၎င်းမှာ ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်ပါသည်ဟု ဝန်ခံသောသူတို့အကြားရှိ ဆိုးညစ်သောသူများနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသားများအကြားရှိ ဆိုးညစ်သောသူများအပေါ် သက်ရောက်သော ထာဝရဘုရား၏ အမျက်တော် ဖြစ်သည်။ ဆိုးညစ်သောသူတို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ အမျက်တော်သည် ငြိမ်းလိမ့်မည်။ အာရှုရိစစ်တပ်ကြီး ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရမည့်အကြောင်းကို ထပ်မံ၍ ကြိုတင်ဗျာဒိတ်ပြုထားခြင်း ဖြစ်သည် (အပိုဒ်ငယ် ၁၉ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

26.                   The slaughter of Midian. In ch. 9:4 Isaiah had referred to the breaking of the rod of the “oppressor, as in the day of Midian.” Now he again likens the forthcoming destruction of the Assyrians to the blow delivered against the Midianites and their chieftains (Judges 7:19–25). His rod. In Egypt, Pharaoh wielded a rod of oppression, but God wielded a rod of deliverance. When the Lord’s rod was stretched over the sea, the hosts of Egypt perished. As the Lord had prepared a scourge for the enemies of His people in ancient times, so the Lord would again smite the enemies who came against Zion in the days of Isaiah. And what the Lord did then, He will do again today. The faithful remnant, not the wicked, will triumph.

၂၆။ မိဒျန်လူတို့ကို လုပ်ကြံသကဲ့သို့။ အခန်းကြီး ၉:၄ တွင် ဟေရှာယသည် “မိဒျန်အမျိုးသားတို့၏ နေ့ရက်၌ ကဲ့သို့၊ ညှဉ်းဆဲသောသူ၏ တုတ်ကို” ချိုးဖျက်ခြင်းအကြောင်း ရည်ညွှန်းခဲ့ဖူးသည်။ ယခုအခါ သူသည် ကျရောက်လတံ့သော အာရှုရိတို့၏ ပျက်စီးခြင်းဘေးဒဏ်ကို မိဒျန်လူမျိုးများနှင့် ၎င်းတို့၏ မင်းသားများအပေါ် ပေးအပ်ခဲ့သော ဒဏ်ချက်နှင့် ထပ်မံ၍ နှိုင်းယှဉ်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည် (တရားသူကြီးမှတ်တမ်း ၇:၁၉–၂၅)။ ကိုယ်တော်၏ လှံတံ။ အဲဂုတ္တုပြည်၌ ဖာရောဘုရင်သည် ညှဉ်းဆဲခြင်းတုတ်ကို ကိုင်စွဲခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် ကယ်နှုတ်ခြင်းလှံတံကို ကိုင်စွဲတော်မူခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရား၏ လှံတံတော်ကို ပင်လယ်အပေါ်သို့ ဆန့်တန်းလိုက်သောအခါ၊ အဲဂုတ္တုစစ်တပ်ကြီး ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ ရှေးဟောင်းကာလ၌ မိမိလူမျိုးတော်၏ ရန်သူများအတွက် ထာဝရဘုရားသည် ဒဏ်ခတ်ခြင်းကို ပြင်ဆင်တော်မူခဲ့သကဲ့သို့၊ ဟေရှာယ၏ ခေတ်ကာလတွင်လည်း ဇိအုန်တောင်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရန် လာကြသော ရန်သူများကို ထာဝရဘုရားသည် ထပ်မံ၍ ဒဏ်ခတ်တော်မူမည်။ ထိုစဉ်အခါက ထာဝရဘုရား ပြုတော်မူခဲ့သောအရာကို ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ကိုယ်တော် ထပ်မံပြုတော်မူမည်။ ဆိုးညစ်သောသူတို့ မဟုတ်ဘဲ သစ္စာရှိ၍ ကျန်ကြွင်းသောသူတို့သာလျှင် အောင်ပွဲခံကြရလိမ့်မည်။

27.                   Because of the anointing. The meaning of this expression is not clear in this context. The word translated “anointing” means “fat,” or “oil.” The translation “anointing” is given because oil is used in the rite of anointing. The RSV reconstructs the Hebrew text to read, “He has gone up from Rimmon.”

၂၇။ ဘိသိက်တော်ကြောင့်။ ဤအသုံးအနှုန်း၏ အဓိပ္ပာယ်သည် ယခုအကြောင်းအရာတွင် ရှင်းလင်းမှုမရှိပါ။ “ဘိသိက်ပေးခြင်း” ဟု ပြန်ဆိုထားသော စကားလုံးသည် “ဆီဥ” သို့မဟုတ် “ဆီ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဆီကို ဘိသိက်ပေးခြင်းမင်္ဂလာ禮儀တွင် အသုံးပြုသောကြောင့် “ဘိသိက်ပေးခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ RSV ကျမ်းမူ၌ ဟေဗြဲကျမ်းစာကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်၍ “သူသည် ရိမ္မုန်မြို့မှ တက်လာခဲ့ပြီ” ဟု ဖတ်ရှုရသည်။

28.                   He is come to Aiath. Here begins a poem that pictures an invader approaching from the north to the immediate vicinity of Jerusalem, striking terror to the hearts of the inhabitants. Whether it was intended as a prophecy of some particular Assyrian invasion, or is simply a poetic picture of the tide of invasion sweeping down upon the land of Judah (see on ch. 8:7, 8) is not clear. At the time of his first invasion (in the 14th year of Hezekiah) Sennacherib did not approach Jerusalem from the north. His armies reached the Mediterranean seacoast at Sidon, then marched southward to Philistia, and from there advanced inland toward the cities of Judah. It was to Lachish, southwest of Jerusalem, that Hezekiah sent his message promising tribute (2 Kings 18:14). But there seem to have been two invasions of Sennacherib (see Vol. II, p. 64). Isaiah’s poem here sets forth in a striking way the terror that would overwhelm the inhabitants of Jerusalem as the enemy force approached nearer and ever nearer the city, laying waste the country as they came. Some have assumed that we find here a description of an actual advance on Jerusalem by some Assyrian army, perhaps that of Sargon, the record of which has been lost. That is possible but not probable. It may refer to the approach of the portion of Sennacherib’s army sent against Jerusalem while the other force headed toward Egypt. The purpose of this poem is to picture the fright of the inhabitants of Jerusalem and the surrounding area as an enemy force draws near. The cities named do not all lie on a route such as an approaching army would actually follow. Aiath is probably at Ai, 93/4 mi. (15.6 km.) north by east from Jerusalem. Moving southward to Migron and Michmash, 71/8 mi. (11.4 km.) north-northeast of Jerusalem, the army lays up its baggage. It is not known whether the modern road, which dates from Roman times, represents the route followed by the highway in more ancient times. It is possible that the ancient highway was closer to the towns here named.

၂၈။ သူသည် အာယတ်မြို့သို့ ရောက်လာပြီ။ ယေရုရှလင်မြို့၏ အနီးအနားဝန်းကျင်သို့ မြောက်အရပ်မှ ချဉ်းကပ်လာကာ မြို့သားတို့၏ နှလုံးသားကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေသော ကျူးကျော်သူတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကို ဖော်ပြသည့် ကဗျာတစ်ပုဒ် ဤနေရာတွင် စတင်သည်။ ၎င်းသည် တစ်စုံတစ်ခုသော အာရှုရိတို့၏ သီးခြားကျူးကျော်မှု ဗျာဒိတ်တော်အဖြစ် ရည်ရွယ်ခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် ယုဒပြည်အပေါ်သို့ လွှမ်းမိုးတိုက်ခိုက်လာသော ကျူးကျော်မှုလှိုင်းတံပိုး၏ ကဗျာဆန်ဆန် ပုံဖော်ချက်မျှသာလော (အခန်း ၈:၇၊ ၈ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ) ဆိုသည်မှာ ရှင်းလင်းမှုမရှိပါ။ မိမိ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ကျူးကျော်မှု (ဟေဇကိမင်း နန်းစံ တစ်ဆယ့်လေးနှစ်မြောက်) တွင် သနာခရိပ်မင်းသည် မြောက်အရပ်မှ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ချဉ်းကပ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သူ၏စစ်တပ်များသည် ဇိဒုန်မြို့ရှိ မြေထဲပင်လယ်ကမ်းခြေသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီးနောက်၊ ဖိလိတ္တိပြည်သို့ တောင်ဘက်သို့ ချီတက်ခဲ့ကြကာ၊ ထိုနေရာမှတစ်ဆင့် ယုဒပြည်၏ မြို့များဆီသို့ ကုန်းတွင်းပိုင်းအတိုင်း တိုးဝင်လာခဲ့ကြသည်။ ဟေဇကိမင်းက အခွန်ဆက်သပါမည်ဟု သဝဏ်လွှာပေးပို့ခဲ့သည်မှာ ယေရုရှလင်မြို့၏ အနောက်တောင်ဘက်ရှိ လာခိရှမြို့သို့ ဖြစ်သည် (ဓမ္မရာဇဝင်စတုတ္ထစောင် ၁၈:၁၄)။ သို့သော် သနာခရိပ်မင်း၏ ကျူးကျော်မှု နှစ်ကြိမ်ရှိခဲ့ပုံရသည် (အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၆၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဟေရှာယ၏ ကဗျာသည် ရန်သူ့စစ်အင်အားစုများသည် မြို့တော်သို့ နီးကပ်ထက်နီးကပ်လာပြီး လမ်းခရီးတစ်လျှောက် တိုင်းပြည်ကို ဖျက်ဆီးလာစဉ် ယေရုရှလင်မြို့သားတို့အပေါ် လွှမ်းမိုးမည့် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုကို ထူးခြားပြောင်မြောက်စွာ ဖော်ပြထားသည်။ အချို့က ယခုနေရာတွင် ဖော်ပြထားချက်သည် သမိုင်းမှတ်တမ်းများ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သော ဆာဂုန်မင်း၏ စစ်တပ်ကဲ့သို့သော အာရှုရိစစ်တပ်တစ်ခုက ယေရုရှလင်မြို့သို့ အမှန်တကယ် ချီတက်လာခြင်းအကြောင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ ၎င်းသည် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အမှန်ဖြစ်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ ၎င်းသည် အခြားစစ်တပ်တစ်ခုက အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ဦးတည်သွားနေစဉ် ယေရုရှလင်မြို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် စေလွှတ်လိုက်သော သနာခရိပ်စစ်တပ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ချဉ်းကပ်လာခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤကဗျာ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရန်သူ့စစ်တပ် ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသရှိ မြို့သားတို့၏ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုကို ပုံဖော်ရန် ဖြစ်သည်။ အမည်ဖော်ပြထားသော မြို့အားလုံးသည် ချီတက်လာသော စစ်တပ်တစ်ခု အမှန်တကယ် လျှောက်လှမ်းမည့် လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် တည်ရှိနေခြင်း မဟုတ်ပါ။ အာယတ်မြို့သည် ယေရုရှလင်မြို့၏ မြောက်ဘက် ခပ်စောင်းစောင်း ၉ မိုင်ခွဲကျော် (၁၅.၆ ကီလိုမီတာ) အကွာရှိ အာယိမြို့တွင် ရှိပုံရသည်။ တောင်ဘက်ရှိ မိဂရုန်မြို့နှင့် မိခမတ်မြို့သို့ ရွှေ့ပြောင်းလာပြီး ယေရုရှလင်မြို့၏ မြောက်-မြောက်အရှေ့ဘက် ၇ မိုင်နှင့် ရှစ်ပုံတစ်ပုံ (၁၁.၄ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင် စစ်တပ်သည် မိမိတို့၏ အထုပ်အပိုးများကို ထားရစ်ခဲ့သည်။ ရောမခေတ်ကတည်းက တည်ရှိခဲ့သော ယခုခေတ် လမ်းမကြီးသည် ရှေးဟောင်းကာလက လမ်းမကြီး လျှောက်လှမ်းခဲ့သော လမ်းကြောင်း ဟုတ်မဟုတ်ကိုမူ မသိရှိရပါ။ ရှေးဟောင်းလမ်းမကြီးသည် ယခုနေရာတွင် အမည်ဖော်ပြထားသော မြို့များနှင့် ပိုမိုနီးကပ်စွာ တည်ရှိခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

29.                   The passage. From Michmash the route leads downward through a deep ravine and up a steep ascent to Geba, 53/4 mi. (9.2 km.) from Jerusalem. Ramah of Benjamin (15/8 mi., 2.6 km., west of Geba) and Gibeah, the city of Saul (21/8 mi., 3.4 km., south of Ramah), are on the direct road between Michmash and Jerusalem.

၂၉။ ချောက်ဝ။ မိခမတ်မြို့မှ လမ်းကြောင်းသည် နက်ရှိုင်းသော လျှိုမြောင်ကို ဖြတ်ကျော်လျက် အောက်သို့ဆင်းသွားပြီး ယေရုရှလင်မြို့မှ ၅ မိုင် မတ်တင်း (၉.၂ ကီလိုမီတာ) အကွာရှိ ဂေဗမြို့သို့ မတ်စောက်သော အတက်လမ်းအတိုင်း ရောက်ရှိသွားသည်။ ဗင်္ယာမိန်ခရိုင်ရှိ ရာမမြို့ (ဂေဗမြို့၏ အနောက်ဘက် ၁ မိုင်ခွဲကျော်၊ ၂.၆ ကီလိုမီတာ) နှင့် ရှောလုမင်း၏မြို့ဖြစ်သော ဂိဗာမြို့ (ရာမမြို့၏ တောင်ဘက် ၂ မိုင်ကျော်၊ ၃.၄ ကီလိုမီတာ) တို့သည် မိခမတ်မြို့နှင့် ယေရုရှလင်မြို့အကြား တိုက်ရိုက်လမ်းမပေါ်တွင် တည်ရှိကြသည်။

30.                   Gallim. Gallim has been identified with Khirbet Ka‘kûl, 11/4 mi. (2 km.) southeast of Gibeah of Saul (1 Sam. 25:44), and Laish was not far to the southeast. Anathoth, the home of Jeremiah, was 2 mi. (3.2 km.) southeast of Gibeah and 21/2 mi. (4 km.) northeast of Jerusalem.

၃၀။ ဂါလိမ်မြို့။ ဂါလိမ်မြို့ကို ရှောလုမင်း၏ ဂိဗာမြို့မှ အရှေ့တောင်ဘက် ၁ မိုင်ခွဲခန့် (၂ ကီလိုမီတာ) အကွာရှိ ခိရ်ဘက် ကာကူလ် (Khirbet Ka‘kûl) အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပြီး (ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၂၅:၄၄)၊ လာဣရှမြို့သည်လည်း အရှေ့တောင်ဘက် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိသည်။ ယေရမိ၏ မွေးရပ်မြေဖြစ်သော အာနသုတ်မြို့သည် ဂိဗာမြို့၏ အရှေ့တောင်ဘက် ၂ မိုင် (၃.၂ ကီလိုမီတာ) နှင့် ယေရုရှလင်မြို့၏ အရှေ့မြောက်ဘက် ၂ မိုင်ခွဲ (၄ ကီလိုမီတာ) အကွာတွင် တည်ရှိသည်။

31.                   Madmenah. Madmenah and Gebim have not been positively identified, but are thought to have been slightly to the north of Jerusalem.

၃၁။ မဒ်မေနမြို့။ မဒ်မေနမြို့နှင့် ဂေဗိမ်မြို့တို့ကို တိကျသေချာစွာ ရှာဖွေဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း၊ ယေရုရှလင်မြို့၏ မြောက်ဘက် အနည်းငယ်အကွာတွင် တည်ရှိခဲ့ကြသည်ဟု ယူဆရသည်။

32.                   Nob. Nob, the city of the priest Ahimelech and the site of the tabernacle in the days of Saul (1 Sam. 21:1), was possibly on Mt. Scopus, northeast of Jerusalem. Here the poem leaves the invader shaking his fist at the daughter of Zion, that is, at Jerusalem, a goal so near and yet so utterly beyond his reach. Compare the defiant words of the Rabshakeh standing just outside the walls of the city, but unable to enter (2 Kings 18:19–35).

၃၂။ နောဗမြို့။ ယဇ်ပုရောဟိတ် အဟိမလက်၏မြို့ ဖြစ်ပြီး ရှောလုမင်း၏ ခေတ်ကာလတွင် တဲတော်တည်ရှိရာနေရာ ဖြစ်သော နောဗမြို့သည် (ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၂၁:၁) ယေရုရှလင်မြို့၏ အရှေ့မြောက်ဘက်ရှိ စကိုပတ်စ်တောင် (Mt. Scopus) ပေါ်တွင် တည်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤနေရာတွင် ကဗျာသည် ဇိအုန်သမီးပျို တည်းဟူသော ယေရုရှလင်မြို့ကို လက်သီးပြ၍ ခြိမ်းခြောက်နေသည့် ကျူးကျော်သူကို ချန်ထားခဲ့သည်၊ ထိုပန်းတိုင်သည် အလွန်နီးကပ်နေသော်လည်း သူ လုံးဝမဆတ်နိုင်သော နေရာ ဖြစ်သည်။ မြို့ရိုးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်လျက် စိန်ခေါ်စကား ပြောကြားခဲ့သော်လည်း မြို့ထဲသို့ မဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သော ရာဗရှာခေ၏ စော်ကားသော စကားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ (ဓမ္မရာဇဝင်စတုတ္ထစောင် ၁၈:၁၉–၃၅)။

33.                   The Lord of hosts. See Vol. I, p. 173. Isaiah now lifts his eyes from the terror-stricken inhabitants of Jerusalem and beholds the Lord of hosts seated upon the throne of the universe, keeping watch above His own. The Assyrian had boasted that he would cut down the cedars and the firs of Lebanon (2 Kings 19:23), but the Lord now makes it clear that He will hew down the “trees” (see on Isa. 10:19) of lofty stature and cut down the “thickets of the forest” (v. 34). This is a continuation of the figure of vs. 18, 19. Man proposes, but God disposes. Proud and boastful Assyria plans to cut down Judah as she has the other nations of the East, but Assyria must learn that there is a God who rules the nations of earth. See 2 Kings 19:20–34 for Isaiah’s encouraging word to Hezekiah concerning the manner in which the Lord would reveal His power against the hosts of Sennacherib and save Jerusalem.

၃၃။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား။ အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၁၇၃ ကိုကြည့်ပါ။ ဟေရှာယသည် ယခုအခါ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော ယေရုရှလင်မြို့သားတို့ထံမှ သူ၏မျက်စိကို လွှဲဖယ်လျက် စကြဝဠာ၏ ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် စိုးစံကာ မိမိ၏လူတို့ကို စောင့်ရှောက်တော်မူသော ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားကို မျှော်ကြည့်လေသည်။ အာရှုရိလူသည် လေဗနွန်တောင်၏ အာရဇ်ပင်များနှင့် ထင်းရှူးပင်များကို ခုတ်လှဲပစ်မည်ဟု ကြွားဝါခဲ့သော်လည်း (ဓမ္မရာဇဝင်စတုတ္ထစောင် ၁၉:၂၃)၊ ထာဝရဘုရားသည် မြင့်မားသော “သစ်ပင်တို့” ကို ခုတ်လှဲ၍ “တောအုပ်၏ အဆောက်အအုံတို့ကို” ခုတ်ဖြတ်ပစ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ယခုအခါ ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြတော်မူသည် (အပိုဒ်ငယ် ၃၄)။ ၎င်းသည် အပိုဒ်ငယ် ၁၈၊ ၁၉ ၏ ပုံဆောင်ချက်ကို ဆက်လက်ဖော်ပြခြင်း ဖြစ်သည်။ လူက အကြံပြုသော်လည်း ဘုရားသခင်က စီရင်တော်မူသည်။ မာနထောင်လွှား၍ ကြွားဝါသော အာရှုရိသည် အရှေ့အရပ်ရှိ အခြားသော တိုင်းနိုင်ငံများကို ခုတ်လှဲခဲ့သကဲ့သို့ ယုဒပြည်ကိုလည်း ခုတ်လှဲရန် ကြံစည်ထားသော်လည်း၊ ကမ္ဘာမြေ၏ တိုင်းနိုင်ငံများကို အုပ်စိုးတော်မူသော ဘုရားသခင်တစ်ပါး ရှိကြောင်းကို အာရှုရိတို့ သင်ခန်းစာယူရမည်။ သနာခရိပ်၏ စစ်တပ်ကြီးကို ဆန့်ကျင်၍ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ တန်ခိုးတော်ကို မည်သို့ပြသကာ ယေရုရှလင်မြို့ကို ကယ်တင်တော်မူမည်ဟူသော အကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဟေဇကိမင်းအား ဟေရှာယ ပေးခဲ့သော အားပေးစကားကို ဓမ္မရာဇဝင်စတုတ္ထစောင် ၁၉:၂၀–၃၄ တွင် ကြည့်ပါ။

34.                   And Lebanon shall fall. When the mighty Sennacherib came against Judah he “reproached the Lord” with his proud boast: “With the multitude of my chariots I am come up to the height of the mountains, to the sides of Lebanon, and will cut down the tall cedar trees thereof, and the choice fir trees thereof: and I will enter into the lodgings of his borders, and into the forest of his Carmel” (2 Kings 19:23). These words can be understood both literally and figuratively. The Assyrians certainly planned to cut down the beautiful cedars of Lebanon for their own use. But they likewise planned to accomplish the ruin of nations symbolized by stately trees (see on Isa. 10:19). Israel had already been cut down, and Assyria planned that Judah should be next. The Lord, however, makes it clear that what will be accomplished in this regard will be by His direction and will, not by the purpose or might of man. Israel had fallen only because God had removed His protecting hand. Eventually, Judah would also fall, as Isaiah himself had predicted (ch. 2:11–13). It was the Lord, however, who would lay low the majestic tree of Judah, not Assyria, as Sennacherib purposed. Isaiah has foretold the doom of proud and mighty Assyria, but without forgetting that the pride of Judah would likewise be humbled, that those once beautiful and stately “trees” would be cut down before the Lord.

၃၄။ လေဗနွန်တောင်သည်လည်း လဲရလိမ့်မည်။ တန်ခိုးကြီးသော သနာခရိပ်မင်းသည် ယုဒပြည်သို့ ချီတက်လာသောအခါ၊ သူက မာနထောင်လွှားသော ကြွားဝါမှုဖြင့် “ထာဝရဘုရားကို ကဲ့ရဲ့စော်ကား” ခဲ့သည် - “ငါသည် ရထားအများတို့နှင့် တောင်ထိပ်တို့သို့လည်းကောင်း၊ လေဗနွန်တောင်နံဘေးတို့သို့လည်းကောင်း တက်၍၊ အမြင့်ဆုံးသော အာရဇ်ပင်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ အကောင်းဆုံးသော ထင်းရှူးပင်တို့ကိုလည်းကောင်း ခုတ်လှဲမည်။ နယ်စပ်၌ရှိသော အိမ်ထဲသို့လည်းကောင်း၊ သာယာသော တောထဲသို့လည်းကောင်း ဝင်မည်” (ဓမ္မရာဇဝင်စတုတ္ထစောင် ၁၉:၂၃)။ ဤစကားလုံးများကို စာသားအရလည်းကောင်း၊ ပုံဆောင်ချက်အရလည်းကောင်း နားလည်နိုင်သည်။ အာရှုရိတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အသုံးပြုမှုအတွက် လှပသော လေဗနွန်အာရဇ်ပင်များကို ခုတ်လှဲရန် အမှန်တကယ် ကြံစည်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ခန့်ညားထည်ဝါသော သစ်ပင်ကြီးများဖြင့် ပုံဆောင်ထားသည့် တိုင်းနိုင်ငံများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်လည်း အလားတူ ကြံစည်ခဲ့ကြသည် (ဟေရှာယ ၁၀:၁၉ ဆိုင်ရာ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ ဣသရေလပြည်သည် ခုတ်လှဲခြင်း ခံခဲ့ရပြီးဖြစ်ကာ၊ အာရှုရိသည် ယုဒပြည်ကို နောက်ထပ်ပန်းတိုင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ပြီးမြောက်မည့်အရာသည် လူသား၏ ရည်ရွယ်ချက် သို့မဟုတ် တန်ခိုးကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်ချက်နှင့် အလိုတော်ကြောင့်သာ ဖြစ်မည်ဟု ထာဝရဘုရားသည် ရှင်းလင်းစွာ မိန့်တော်မူသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ကာကွယ်သောလက်တော်ကို ရုတ်သိမ်းတော်မူခဲ့သောကြောင့်သာ ဣသရေလပြည်သည် လဲပြိုခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယကိုယ်တိုင် ကြိုတင်ဗျာဒိတ်ပြုခဲ့သည့်အတိုင်း နောက်ဆုံးတွင် ယုဒပြည်သည်လည်း လဲပြိုရလိမ့်မည် (အခန်း ၂:၁၁–၁၃)။ သို့သော် ယုဒပြည်ဟူသော ဘုန်းကြီးလှသည့် သစ်ပင်ကြီးကို နှိမ့်ချတော်မူမည့်အရှင်မှာ ထာဝရဘုရားသာ ဖြစ်ပြီး၊ သနာခရိပ် ကြံစည်ထားသည့်အတိုင်း အာရှုရိ မဟုတ်ချေ။ ဟေရှာယသည် မာနထောင်လွှားပြီး အင်အားကြီးမားသော အာရှုရိလူမျိုး၏ ကံကြမ္မာကို ကြိုဟောခဲ့သော်လည်း ယုဒလူမျိုး၏ မာနသည်လည်း နှိမ့်ချခံရမည်၊ တစ်ချိန်က လှပပြီး ခမ်းနားသော “သစ်ပင်များ” သည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ခုတ်လှဲခံရမည်ကို မမေ့ပါ။

34. And Lebanon shall fall.When the mighty Sennacherib came against Judah he “reproached the Lord” with his proud boast: “With the multitude of my chariots I am come up to the height of the mountains, to the sides of Lebanon, and will cut down the tall cedar trees thereof, and the choice fir trees thereof: and I will enter into the lodgings of his borders, and into the forest of his Carmel” (2 Kings 19:23). These words can be understood both literally and figuratively. The Assyrians certainly planned to cut down the beautiful cedars of Lebanon for their own use. But they likewise planned to accomplish the ruin of nations symbolized by stately trees (see on Isa. 10:19). Israel had already been cut down, and Assyria planned that Judah should be next.

The Lord, however, makes it clear that what will beaccomplished in this regard will be by His direction and will, not by thepurpose or might of man. Israel had fallen only because God had removed Hisprotecting hand. Eventually, Judah would also fall, as Isaiah himself had predicted(ch. 2:11–13). It was the Lord, however, who would lay low the majestic tree ofJudah, not Assyria, as Sennacherib purposed. Isaiah has foretold the doom ofproud and mighty Assyria, but without forgetting that the pride of Judah wouldlikewise be humbled, that those once beautiful and stately “trees” would be cutdown before the Lord.

၃၄။ လေဗနုန်တောင်သည် ကျဆုံးလိမ့်မည်။ တန်ခိုးကြီးသော သနာခရိပ်သည် ယုဒပြည်ကို တိုက်ခိုက်သောအခါ သူသည် သူ၏ မာနထောင်လွှားသော ကြွားဝါမှုဖြင့် “ထာဝရဘုရားကို ကဲ့ရဲ့” ခဲ့သည်- “ငါ၏ရထားအမြောက်အမြားဖြင့် ငါသည် တောင်ထိပ်သို့၎င်း၊ လေဗနုန်တောင်စွန်းသို့၎င်း တက်လာ၍ မြင့်သော အာရဇ်ပင်များနှင့် အကောင်းဆုံး ထင်းရှူးပင်များကို ခုတ်လှဲမည်။ သူ၏နယ်နိမိတ်ရှိ တဲများနှင့် သူ၏ ကရမေလတောထဲသို့ ငါဝင်မည်” (၄ ရာဇဝင် ၁၉:၂၃)။ ဤစကားများကို စာသားအတိုင်းရော ပုံဆောင်သဘောအရပါ နားလည်နိုင်သည်။ အာရှုရိလူမျိုးများသည် သူတို့ကိုယ်ပိုင်အသုံးပြုရန်အတွက် လေဗနုန်တောင်၏ လှပသော အာရဇ်ပင်များကို ခုတ်လှဲရန် သေချာပေါက် စီစဉ်ထားကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည်လည်း ခမ်းနားသော သစ်ပင်များဖြင့် ကိုယ်စားပြုသော လူမျိုးများကို ပျက်စီးစေရန် စီစဉ်ထားကြသည် (ဟေရှာယ ၁၀:၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဣသရေလကို ခုတ်လှဲပြီးဖြစ်ပြီး အာရှုရိလူမျိုးသည် နောက်တစ်ခုသည် ယုဒဖြစ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

သို့သော်လည်း ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ပြီးမြောက်အောင်မြင်မည့်အရာများသည် လူသားတို့၏ ရည်ရွယ်ချက် သို့မဟုတ် တန်ခိုးအာဏာဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့် အလိုတော်အတိုင်း ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထာဝရဘုရားက ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ကာကွယ်သောလက်တော်ကို ရုပ်သိမ်းခဲ့သောကြောင့်သာ ဣသရေလနိုင်ငံသည် ကျဆုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယကိုယ်တိုင် ကြိုတင်ဟောကြားခဲ့သည့်အတိုင်း (အခန်းကြီး ၂:၁၁-၁၃)၊ အဆုံးတွင် ယုဒနိုင်ငံသည်လည်း ကျဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သီနာခရိပ် ရည်ရွယ်ထားသကဲ့သို့ အဆုရိနိုင်ငံက မဟုတ်ဘဲ၊ ခန့်ညားထည်ဝါသော ယုဒနိုင်ငံတည်းဟူသော သစ်ပင်ကို နှိမ့်ချဖျက်ဆီးမည့်သူမှာ ထာဝရဘုရားသာ ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယသည် ဝါကြွားစော်ကားပြီး အင်အားကြီးမားသော အဆုရိနိုင်ငံ၏ ပျက်စီးခြင်းကို ကြိုတင်ဟောခဲ့သော်လည်း၊ ယုဒနိုင်ငံ၏ ထောင်လွှားစော်ကားမှုသည်လည်း ထို့အတူပင် နှိမ့်ချခြင်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ခါက လှပခန့်ညားခဲ့သော ထို “သစ်ပင်များ” သည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ခုတ်လဲခြင်းခံရမည်ကို မခြေဖျက်ဘဲ မေ့လျော့ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

ellen g. white comments 1, 2 PK 306 5 PK 291, 349 10, 11 PK 352 18 8T 41 20 PK 299 24–27 PK 350

အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက်၏ မှတ်ချက်များ ၁၊ ၂ ပီကေ ၃၀၆ ၅ ပီကေ ၂၉၁၊ ၃၄၉ ၁၀၊ ၁၁ ပီကေ ၃၅၂ ၁၈ ၈တီ ၄၁ ၂၀ ပီကေ ၂၉၉ ၂၄-၂၇ ပီကေ ၃၅၀