ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၁၃

 

အခန်း ၁၃

chapter 13

1 God mustereth the armies of his wrath. 6 He threateneth to destroy Babylon by the Medes. 19 The desolation of Babylon.

၁ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ အမျက်တော်စစ်တပ်များကို စုရုံးစေတော်မူ၏။ ၆ ကိုယ်တော်သည် မေဒိလူမျိုးတို့အားဖြင့် ဗာဗုလုန်မြို့ကို ဖျက်ဆီးမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်တော်မူ၏။ ၁၉ ဗာဗုလုန်မြို့၏ ပျက်စီးခြင်းတော ဖြစ်ရခြင်းအကြောင်း။

1. The burden. Or, “load”; technically, as here, “oracle,” “solemn message.” This title is often employed by Isaiah for messages delivered against various powers (see chs. 15:1; 17:1; 19:1; 21:1; 22:1; 23:1). This “burden” continues through ch. 14:28 (see on ch. 14:1). It came in the year 716/715 (see on ch. 14:28). Having delivered a series of messages against Judah and Jerusalem, Isaiah now directs his attention to the surrounding nations. This section includes chs. 13–23. These messages were borne, not primarily to the nations mentioned in them, but to God’s own people, Israel, in order that they might understand God’s dealings with the nations about them. Isaiah begins with Babylon and, in turn, discusses such nations as Moab, Syria, Ethiopia, and Tyre. In the patriarchal period Babylon had been the great power of the Orient. But about 800 years before the time of Isaiah, Babylon passed into a state of eclipse, while such nations as Egypt, Assyria, and the Hittite empire occupied dominant places in Near Eastern affairs.

၁။ ဗျာဒိတ်တော်ဝန်။ သို့မဟုတ် “ဝန်ထုပ်”၊ စည်းကမ်းချက်အရ ဤနေရာ၌ “ဗျာဒိတ်တော်”၊ “လေးနက်သော သတင်းစကား” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤအမည်နာမကို ဟေရှာယသည် အခြားသော အင်အားကြီးနိုင်ငံများကို ဆန့်ကျင်၍ ပေးပို့သော သတင်းစကားများအတွက် မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ရှိသည် (အခန်းကြီး ၁၅:၁၊ ၁၇:၁၊ ၁၉:၁၊ ၂၁:၁၊ ၂၂:၁၊ ၂၃:၁ ကို ရှုပါ)။ ဤ “ဗျာဒိတ်တော်ဝန်” သည် အခန်းကြီး ၁၄:၂၈ အထိ ဆက်လက်တည်ရှိသည် (အခန်းကြီး ၁၄:၁ ရှိ မှတ်ချက်ကို ရှုပါ)။ ၎င်းသည် ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၇၁၆/၇၁၅ ခုနှစ်တွင် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၁၄:၂၈ ရှိ မှတ်ချက်ကို ရှုပါ)။ ယုဒပြည်နှင့် ဂျေရုဆလင်မြို့ကို ဆန့်ကျင်သော သတင်းစကားများစွာကို ပေးပို့ပြီးနောက်၊ ဟေရှာယသည် ယခုအခါ မိမိ၏ အာရုံကို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။ ဤအပိုင်းတွင် အခန်းကြီး ၁၃ မှ ၂၃ အထိ ပါဝင်သည်။ ဤသတင်းစကားများသည် ၎င်းတို့တွင် ဖော်ပြထားသော လူမျိုးများထံသို့ အဓိကပေးပို့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်ပိုင်လူမျိုးတော်ဖြစ်သော အစ္စရေးတို့ထံသို့ ပေးပို့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများနှင့် ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်၏ စီရင်ဆောင်ရွက်မှုများကို နားလည်နိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယသည် ဗာဗုလုန်မြို့ဖြင့် စတင်ပြီးနောက် မောဘ၊ ဆီးရီးယား၊ အီသီယိုးပီးယားနှင့် တုရုကဲ့သို့သော လူမျိုးများကို အစဉ်လိုက် ဆွေးနွေးထားသည်။ ဘိုးဘေးတို့ခေတ်တွင် ဗာဗုလုန်သည် အရှေ့တိုင်း၏ ကြီးမားသော အင်အားကြီးနိုင်ငံ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဟေရှာယခေတ်မတိုင်မီ နှစ်ပေါင်း ၈၀၀ ခန့်တွင် ဗာဗုလုန်သည် မှေးမှိန်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး အီဂျစ်၊ အာဆီးရီးယားနှင့် ဟိတ္တိအင်ပါယာကဲ့သို့သော လူမျိုးများက အရှေ့နီးပါးဒေသ၏ အရေးကိစ္စများတွင် လွှမ်းမိုးသောနေရာများကို ရယူထားခဲ့ကြသည်။

Though, in Isaiah’s day, a vassal kingdom of the Assyrian Empire, Babylon was beginning to regain its lost power, and within another century was again to be the outstanding nation of Western Asia. In 729/728 Tiglath-pileser III of Assyria became king of Babylon, ruling under the name of Pulu, and in 709 Sargon became king of Babylon. During the reigns of Sargon and Sennacherib, Merodach-baladan of Babylon posed a serious threat to Assyrian power. He was repeatedly driven from Babylon, but always came back. It was Merodach-baladan who courted an alliance with Hezekiah, to assist him in his struggles against Assyria. Infuriated by the frequent revolts of Babylon, Sennacherib, in 689, destroyed the city, which was rebuilt later in that century. On this period see Vol. II, pp. 61–65, 87, 88, 156, 157.

ဟေရှာယခေတ်တွင် ဗာဗုလုန်သည် အာဆီးရီးယားအင်ပါယာ၏ လက်အောက်ခံနိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်း၏ ဆုံးရှုံးခဲ့သော တန်ခိုးကို ပြန်လည်ရရှိရန် စတင်နေပြီဖြစ်ကာ အခြားသော ရာစုနှစ်တစ်ခုအတွင်း အနောက်အာရှ၏ ထူးခြားထင်ရှားသော လူမျိုးတစ်ဖန် ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၇၂၉/၇၂၈ ခုနှစ်တွင် အာဆီးရီးယားဘုရင် တိဂလတ်ပိလေဟာ တတိယသည် 'ပုလု' ဟူသောအမည်ဖြင့် ဗာဗုလုန်၏ ဘုရင်ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ၇၀၉ ခုနှစ်တွင် သာဂုန်သည် ဗာဗုလုန်၏ ဘုရင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သာဂုန်နှင့် သနာခရိပ်တို့ စိုးစံစဉ်ကာလအတွင်း ဗာဗုလုန်မြို့မှ မေရောဒတ်ဗာလဒန်သည် အာဆီးရီးယားအာဏာကို ပြင်းထန်စွာ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။ သူသည် ဗာဗုလုန်မြို့မှ အကြိမ်ကြိမ် မောင်းထုတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသော်လည်း အမြဲတမ်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အာဆီးရီးယားကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် မိမိအား ကူညီရန် ဟေဇကိနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သူမှာ မေရောဒတ်ဗာလဒန် ဖြစ်သည်။ ဗာဗုလုန်၏ မကြာခဏ ပုန်ကန်မှုများကြောင့် အမျက်ဒေါသထွက်ခဲ့သော သနာခရိပ်သည် ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၆၈၉ ခုနှစ်တွင် ထိုမြို့ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး ၎င်းကို ထိုရာစုနှစ်၏ နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ဤကာလနှင့် ပတ်သက်၍ တွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၆၁–၆၅၊ ၈၇၊ ၈၈၊ ၁၅၆၊ ၁၅၇ တို့ကို ရှုပါ။

2. Lift ye up a banner. God was to give the signal for the destruction of Babylon. It was He who so directed affairs among the nations that one power after another was to turn its attention against the proud and wicked city until finally it would be utterly destroyed. A banner set upon a mountain would be clearly seen, and thus it was with the Lord’s signal for Babylon’s doom. The shaking, or waving, of the hand was a gesture of anger and threatened judgment against the city (see on ch. 10:32). High mountain. Literally, “smooth mountain,” or “a mountain swept bare.”

၂။ လံပတ်ကို ထူကြလော့။ ဘုရားသခင်သည် ဗာဗုလုန်မြို့ ပျက်စီးခြင်းအတွက် အချက်ပြချက်ကို ပေးတော်မူမည်ဖြစ်သည်။ ထိုထောင်လွှား၍ ဆိုးညစ်သောမြို့သည် နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝဥဿုံ ဖျက်ဆီးခြင်းခံရသည့်တိုင်အောင် အင်အားကြီးနိုင်ငံတစ်ခုပြီးတစ်ခုက ၎င်းကို ဆန့်ကျင်ရန် အာရုံစိုက်လာစေရန် လူမျိုးတို့အလယ်၌ အရေးကိစ္စများကို ထိုသို့ လမ်းညွှန်ပြဌာန်းခဲ့သူမှာ ကိုယ်တော်ပင် ဖြစ်သည်။ တောင်ပေါ်တွင် ထူထားသော လံပတ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သကဲ့သို့၊ ဗာဗုလုန်၏ ပျက်စီးခြင်းဘေးအတွက် အရှင်မြတ်၏ အချက်ပြချက်သည်လည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်သည်။ လက်ကို ရမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ဝှေ့ယမ်းခြင်းသည် ထိုမြို့အပေါ် အမျက်ထွက်ခြင်းနှင့် တရားစီရင်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ခြင်း၏ အမူအရာဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၁၀:၃၂ ရှိ မှတ်ချက်ကို ရှုပါ)။ မြင့်သောတောင်။ စာသားအရ “ချောမွေ့သောတောင်” သို့မဟုတ် “အပင်ကင်းစင်နေသော တောင်ကုန်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

3. My sanctified ones. Or, “my dedicated ones,” “my consecrated ones” (RSV)—those set apart for the performance of a particular task. The Assyrians (Isa. 10:5), the Babylonians (Jer. 25:9; Hab. 1:6), and later the Medes and Persians (Isa. 13:17; Isa. 45:1–4; cf. Dan. 5:30, 31) were ordained to play their assigned roles upon the stage of history. Them that rejoice in my highness. Literally, “my haughty [or, high] exulting ones.” Assyria (see ch. 10:7–14) and Babylon (see Dan. 4:30; 5:20–28) were haughty and arrogant in exercising the power permitted them by Heaven.

၃။ ငါ့အဖို့ သန့်ရှင်းစေသောသူတို့။ သို့မဟုတ် “ငါ့အဖို့ ရည်စူးထားသောသူတို့”၊ “ငါ့အဖို့ ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသောသူတို့” (RSV) — သီးခြားတာဝန်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်ရန် သီးသန့်ခွဲထားသောသူများ ဖြစ်သည်။ အာဆီးရီးယားလူမျိုးများ (ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၁၀:၅)၊ ဗာဗုလုန်လူမျိုးများ (ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း ၂၅:၉၊ ဟဗက္ကုက်အနာဂတ္တိကျမ်း ၁:၆)၊ ထို့နောက်တွင် မေဒိနှင့် ပေရသိလူမျိုးများ (ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၁၃:၁၇၊ ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၄၅:၁–၄၊ ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၅:၃၀၊ ၃၁ ကို နှိုင်းယှဉ်ရှုပါ) တို့သည် သမိုင်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် မိမိတို့အား သတ်မှတ်ပေးထားသော အခန်းကဏ္ဍများအတိုင်း ပါဝင်ဆောင်ရွက်ရန် ခန့်အပ်ခြင်း ခံခဲ့ရကြသည်။ ငါ့ဘုန်းအာနုဘော်ကြောင့် ဝမ်းမြောက်သောသူတို့။ စာသားအရ “ငါ၏ ထောင်လွှားသော [သို့မဟုတ် မြင့်မြတ်သော] ရွှင်လန်းသူတို့” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အာဆီးရီးယား (အခန်းကြီး ၁၀:၇–၁၄ ကို ရှုပါ) နှင့် ဗာဗုလုန် (ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၄:၃၀၊ ၅:၂၀–၂၈ ကို ရှုပါ) တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံက ၎င်းတို့အား ခွင့်ပြုထားသော တန်ခိုးအာဏာကို အသုံးပြုရာတွင် ထောင်လွှားရိုင်းစိုင်းပြီး မာနကြီးခဲ့ကြသည်။

4. Noise of a multitude. Literally, “noise of tumult.” The mountains. In Hebrew ch. 13 is poetic, and Isaiah probably uses “mountains” in a simple poetic sense. It is improbable that these are symbolic “mountains” because this is not a symbolic prophecy. Mustereth the host. Compare Jer. 50:9, 10, 14, 29–31; Eze. 38:14–16; Joel 3:1, 2, 9–17; Zeph. 3:8; Zech. 14:2, 3; Rev. 16:13, 14; 17:14, 17; 19:11–21. The host is mustered for the battle against Babylon. It should be remembered that Isa. 13 is entitled “the burden of Babylon” (v. 1), and that in its entirety the chapter is a literal prediction of the fall and desolation of literal Babylon. But NT writers have presented the fall of literal Babylon as a figure of the fall of mystical Babylon (see Rev. 14:8; 17:16; 18:4; 19:2). Therefore, the description here given of the fall of literal Babylon may also be considered descriptive of the fall of mystical Babylon insofar as Inspiration has made application of the details to the fall of mystical Babylon. Concerning the dual fulfillment of certain predictions, see on Deut. 18:15; see also p. 35. Of the battle. That is, “to battle,” or “for battle.”

၄။ လူအစုအဝေးတို့၏ အသံ။ စာသားအရ “ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်သော အသံ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ တောင်များ။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် အခန်းကြီး ၁၃ သည် ကဗျာလင်္ကာပုံစံဖြစ်ပြီး ဟေရှာယသည် “တောင်များ” ကို ရိုးရှင်းသော ကဗျာဆန်ဆန် သဘောဖြင့် အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤအရာများသည် ပုံဆောင်ချက်ဆိုင်ရာ အနာဂတ္တိစကား မဟုတ်သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် ပုံဆောင်တောင်များ ဖြစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ စစ်တပ်ကို စုရုံးစေတော်မူ၏။ ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း ၅၀:၉၊ ၁၀၊ ၁၄၊ ၂၉–၃၁၊ ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၃၈:၁၄–၁၆၊ ယောလအနာဂတ္တိကျမ်း ၃:၁၊ ၂၊ ၉–၁၇၊ ဇေဖနိအနာဂတ္တိကျမ်း ၃:၈၊ ဇာခရိအနာဂတ္တိကျမ်း ၁၄:၂၊ ၃၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၆:၁၃၊ ၁၄၊ ၁၇:၁၄၊ ၁၇၊ ၁၉:၁၁–၂၁ တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ရှုပါ။ ဗာဗုလုန်မြို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် စစ်တပ်ကို စုရုံးစေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း အခန်းကြီး ၁၃ ကို “ဗာဗုလုန်မြို့၏ ဗျာဒိတ်တော်ဝန်” (အငယ် ၁) ဟု အမည်ပေးထားကြောင်းနှင့် ဤအခန်းကြီးတစ်ခုလုံးသည် ပကတိဗာဗုလုန်မြို့၏ ကျဆုံးခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းတောဖြစ်ခြင်းကို ပကတိအတိုင်း ကြိုတင်ဟောစွဲချက်ဖြစ်ကြောင်း သတိရသင့်သည်။ သို့သော် ဓမ္မသစ်ကျမ်းရေးသားသူများသည် ပကတိဗာဗုလုန်၏ ကျဆုံးခြင်းကို နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် ပုံဆောင်ဗာဗုလုန်ကျဆုံးခြင်း၏ ပုံရိပ်အဖြစ် တင်ပြခဲ့ကြသည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄:၈၊ ၁၇:၁６၊ ၁၈:၄၊ ၁၉:၂ ကို ရှုပါ)။ ထို့ကြောင့်၊ ဝိညာဉ်တော်မှုတ်သွင်းခြင်းက ပုံဆောင်ဗာဗုလုန်၏ ကျဆုံးခြင်းသို့ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို အသုံးချထားသရွေ့ ဤနေရာ၌ ဖော်ပြထားသော ပကတိဗာဗုလုန် ကျဆုံးခြင်း ဖော်ပြချက်ကို ပုံဆောင်ဗာဗုလုန် ကျဆုံးခြင်းကို ဖော်ပြချက်အဖြစ်လည်း မှတ်ယူနိုင်သည်။ အချို့သော အနာဂတ္တိစကားများ၏ နှစ်ထပ်ပြည့်စုံခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ တရားဟောရာကျမ်း ၁၈:၁၅ ရှိ မှတ်ချက်ကို ရှုပါ၊ စာမျက်နှာ ၃၅ ကိုလည်း ရှုပါ။ စစ်တိုက်ခြင်းအဖို့။ ဆိုလိုသည်မှာ “စစ်ပွဲသို့” သို့မဟုတ် “စစ်တိုက်ရန်အတွက်” ဟု ဖြစ်သည်။

5. The weapons. That is, God’s means of bringing judgment upon Babylon. Compare the plagues on Egypt and God’s “indignation” against other nations and at the end of the world (see Ex. 7:19 to 12:30; Isa. 26:20; 34:2–8; Nahum 1:5–7; Rev. 14:10; 15:1).

၅။ လက်နက်များ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဗာဗုလုန်မြို့အပေါ်သို့ တရားစီရင်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းရန် ဘုရားသခင်၏ နည်းလမ်းများဖြစ်သည်။ အီဂျစ်ပြည်အပေါ် ကျရောက်သော ဘေးဒဏ်များနှင့် အခြားသောလူမျိုးများအပေါ်၌လည်းကောင်း၊ လောကီအဆုံး၌လည်းကောင်း ကျရောက်မည့် ဘုရားသခင်၏ “အမျက်တော်” နှင့် နှိုင်းယှဉ်ရှုပါ (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၇:၁၉ မှ ၁၂:၃၀၊ ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၂６:၂၀၊ ၃၄:၂–၈၊ နာဟုံအနာဂတ္တိကျမ်း ၁:၅–၇၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄:၁၀၊ ၁၅:၁ ကို ရှုပါ)။

6. The day of the Lord. This expression occurs at least 20 times in the writings of the various OT prophets. It is always used in reference to a time of divine judgment upon a city or nation (rather than upon individuals), or eventually upon the inhabitants of the whole world. In contrast, what might be called “the day of man” is described in Scripture as the “day of salvation” (Isa. 49:8; 2 Cor. 6:2), “an acceptable time” (Ps. 69:13; Isa. 49:8), the time when probation for men as individuals or as nations still lingers (see Ps. 95:7, 8, Heb. 4:7).

၆။ အရှင်မြတ်၏နေ့ရက်။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်း ပရောဖက်အသီးသီးတို့၏ ရေးသားချက်များတွင် အနည်းဆုံး အကြိမ် ၂၀ မျှ ပါရှိသည်။ ၎င်းကို (တစ်ဦးချင်းစီအပေါ် တရားစီရင်ခြင်းထက်) မြို့တစ်မြို့ သို့မဟုတ် လူမျိုးတစ်မျိုးအပေါ်သို့၊ သို့မဟုတ် နောက်ဆုံးတွင် တစ်လောကလုံးရှိ වැසියတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်မည့် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း အချိန်ကာလကို ရည်ညွှန်းရာတွင် အမြဲတမ်း အသုံးပြုသည်။ ထိုအရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော “လူသား၏နေ့ရက်” ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည့် အရာကိုမူ ကျမ်းစာ၌ “ကယ်တင်ခြင်းနေ့ရက်” (ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၄၉:၈၊ ကောရိန္သုဒုတိယစာစောင် ၆:၂)၊ “လက်ခံဖွယ်သောအချိန်” (ဆာလံကျမ်း ၆၉:၁၃၊ ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၄၉:၈) ဟု ဖော်ပြထားပြီး၊ လူသားတစ်ဦးချင်းစီ သို့မဟုတ် လူမျိုးများအလိုက် နောင်တရရန် စမ်းသပ်ကာလသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေသေးသော အချိန်ဖြစ်သည် (ဆာလံကျမ်း ၉၅:၇၊ ၈၊ ဟေဗြဲဩဝါဒစာ ၄:၇ ကို ရှုပါ)။

Conversely, “the day of the Lord” is the time when, historically, the probation of a city or a nation closes, and ultimately when the destiny of all men is forever fixed. During the “day of salvation” men and nations are free to exercise their God-given power to choose between right and wrong, but with the arrival of “the day of the Lord” God’s will becomes supreme, being no longer circumscribed by the exercise of the human will.

ပြောင်းပြန်အားဖြင့် “အရှင်မြတ်၏နေ့ရက်” သည် သမိုင်းကြောင်းအရ မြို့တစ်မြို့ သို့မဟုတ် လူမျိုးတစ်မျိုး၏ စမ်းသပ်ကာလ ကုန်ဆုံးသည့်အချိန်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် လူသားအားလုံး၏ ကံကြမ္မာကို ထာဝရအတည်ပြု သတ်မှတ်မည့် အချိန်ဖြစ်သည်။ “ကယ်တင်ခြင်းနေ့ရက်” အတွင်းတွင် လူသားများနှင့် လူမျိုးများသည် အမှားနှင့် အမှန်ကို ရွေးချယ်နိုင်ရန် ဘုရားသခင် ပေးသနားထားသော တန်ခိုးကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုခွင့်ရှိသော်လည်း၊ “အရှင်မြတ်၏နေ့ရက်” ရောက်ရှိလာသောအခါ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်သည် အထွတ်အထိပ် ဖြစ်လာပြီး လူသားတို့၏ အလိုဆန္ဒအတိုင်း ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် ကန့်သတ်ထားခြင်း မရှိတော့ပေ။

“The day of the Lord” against Judah (see Isa. 2:12; Joel 1:15; 2:1; Zeph. 1:7) was thus the day when, as a nation, it was no longer permitted to continue on in its reprobate course and divine judgment was meted out against it (see Eze. 12:21–28). The same was true with the northern kingdom, Israel (Amos 5:18), with Egypt (Eze. 30:3), with Edom (Obadiah 15), and with other nations of antiquity (see Dan. 5:22–31). What happens to a city or to an entire nation when “the day of the Lord” comes to it is similar to what will happen to the whole world at the close of its probation. In Matt. 24, for instance, Christ’s description of “the day of the Lord” upon the city of Jerusalem and the Jewish nation is manifestly similar in many respects to what will also be true of the entire world at the time of Christ’s “coming, and of the end of the world” (Matt. 24:3; Luke 21:20; cf. Matt. 24:30). Thus, principles that apply when “the day of the Lord” comes to any city or nation also apply when “the day of the Lord” comes upon the world as a whole, and an OT prophetic description of the fate of some ancient city or nation in terms of “the day of the Lord” applies also in principle to “the great day of the Lord” (Zeph. 1:14) at the end of time. In view of the fact that NT writers make of the fate of ancient Babylon a figure of the fate of spiritual Babylon (see on Isa. 13:4), and because they apply the expression, “the day of the Lord,” to the time when Christ returns to earth in judgment (1 Cor. 5:5; 2 Cor. 1:14; 1 Thess. 5:2; 2 Peter 3:10), “the day of the Lord” upon Babylon, as described in Isa. 13 is, in many respects, also descriptive of “the great day of the Lord” at the end of time.

ယုဒပြည်ကို ဆန့်ကျင်သော “အရှင်မြတ်၏နေ့ရက်” သည် (ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၂:၁၂၊ ယောလအနာဂတ္တိကျမ်း ၁:၁၅၊ ၂:၁၊ ဇေဖနိအနာဂတ္တိကျမ်း ၁:၇ ကို ရှုပါ) ထိုလူမျိုးအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဆိုးညစ်သော လမ်းစဉ်အတိုင်း ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းရန် ခွင့်မပြုတော့ဘဲ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ၎င်းတို့အပေါ် သွန်းလောင်းခဲ့သော နေ့ရက်ဖြစ်သည် (ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၁၂:၂၁–၂၈ ကို ရှုပါ)။ မြောက်ပိုင်းအစ္စရေးနိုင်ငံ (အာမုတ်အနာဂတ္တိကျမ်း ၅:၁၈)၊ အီဂျစ်ပြည် (ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၃၀:၃)၊ ဧဒုံပြည် (ဩဗဒိအနာဂတ္တိကျမ်း ၁၅) နှင့် ရှေးခေတ်အခြားသော လူမျိုးများ၌လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ခဲ့သည် (ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၅:၂၂–၃၁ ကို ရှုပါ)။ မြို့တစ်မြို့ သို့မဟုတ် လူမျိုးတစ်မျိုးထံသို့ “အရှင်မြတ်၏နေ့ရက်” ရောက်ရှိလာသောအခါ ဖြစ်ပျက်သမျှသောအရာများသည် စမ်းသပ်ကာလ ကုန်ဆုံးချိန်တွင် တစ်လောကလုံး၌ ဖြစ်ပျက်မည့်အရာများနှင့် ဆင်တူသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် ၂၄ တွင် ဂျေရုဆလင်မြို့နှင့် ယုဒလူမျိုးတို့အပေါ် ကျရောက်မည့် “အရှင်မြတ်၏နေ့ရက်” ကို ခရစ်တော် ဖော်ပြထားခြင်းသည် ခရစ်တော် “ကြွလာတော်မူခြင်းနှင့် ကမ္ဘာဦးအဆုံးဖြစ်မည့်” အချိန်တွင် (မဿဲခရစ်ဝင် ၂၄:၃၊ လုကာခရစ်ဝင် ၂၁:၂၀၊ မဿဲခရစ်ဝင် ၂၄:၃၀ ကို နှိုင်းယှဉ်ရှုပါ) တစ်လောကလုံး၌ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်လာမည့် အရာများနှင့် အချက်အလက်များစွာတွင် သိသာစွာ တူညီနေသည်။ သို့ဖြစ်၍ မည်သည့်မြို့ သို့မဟုတ် လူမျိုးထံသို့မဆို “အရှင်မြတ်၏နေ့ရက်” ရောက်လာသောအခါ အကျုံးဝင်သည့် မူဝါဒများသည် တစ်လောကလုံးအပေါ်သို့ “အရှင်မြတ်၏နေ့ရက်” ရောက်လာသောအခါတွင်လည်း အကျုံးဝင်ပြီး၊ “အရှင်မြတ်၏နေ့ရက်” ဟူသော စကားရပ်ဖြင့် ရှေးခေတ်မြို့ သို့မဟုတ် လူမျိုးတစ်မျိုး၏ ကံကြမ္မာကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၌ ပရောဖက်ပြုဖော်ပြချက်သည် ကမ္ဘာဦးအဆုံးရှိ “အရှင်မြတ်၏ ကြီးမြတ်သောနေ့ရက်” (ဇေဖနိအနာဂတ္တိကျမ်း ၁:၁၄) တွင်လည်း မူဝါဒအရ အကျုံးဝင်သည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းရေးသားသူများသည် ရှေးခေတ်ဗာဗုလုန်၏ ကံကြမ္မာကို ဝိညာဉ်ရေးရာဗာဗုလုန်၏ ကံကြမ္မာဆိုင်ရာ ပုံရိပ်အဖြစ် ဖော်ပြထားခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း (ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၁၃:၄ ရှိ မှတ်ချက်ကို ရှုပါ)၊ “အရှင်မြတ်၏နေ့ရက်” ဟူသော ဖော်ပြချက်ကို ခရစ်တော်သည် တရားစီရင်ရန် မြေကြီးသို့ ပြန်လည်ကြွလာမည့် အချိန်ကာလသို့ အသုံးချထားခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း (ကောရိန္သုပထမစာစောင် ၅:၅၊ ကောရိန္သုဒုတိယစာစောင် ၁:၁၄၊ သက်သာလောနိတ်ပထမစာစောင် ၅:၂၊ ပေတရုဒုတိယစာစောင် ၃:၁၀)၊ ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၁၃ တွင် ဖော်ပြထားသော ဗာဗုလုန်အပေါ် ကျရောက်မည့် “အရှင်မြတ်၏နေ့ရက်” သည် အချက်အလက်များစွာတွင် ကမ္ဘာဦးအဆုံးရှိ “အရှင်မြတ်၏ ကြီးမြတ်သောနေ့ရက်” ကို ဖော်ပြခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

It shall come as a destruction. “The day of the Lord” is never referred to in Scripture as a time when men will have a second chance, another opportunity to accept salvation. “The day of the Lord” is always, without exception, a day of judgment, a day of destruction, a day of darkness (see Joel 1:15; 2:1, 2; Amos 5:18–20; etc.).

၎င်းသည် ဖျက်ဆီးခြင်းဘေးကဲ့သို့ ရောက်လိမ့်မည်။ “အရှင်မြတ်၏နေ့ရက်” ကို လူတို့အနေဖြင့် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အခွင့်အရေး၊ ကယ်တင်ခြင်းကို လက်ခံရန် နောက်ထပ်အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ရရှိမည့်အချိန်အဖြစ် ကျမ်းစာ၌ မည်သည့်အခါမျှ ရည်ညွှန်းထားခြင်းမရှိပါ။ “အရှင်မြတ်၏နေ့ရက်” သည် ချွင်းချက်မရှိဘဲ အမြဲတမ်း တရားစီရင်ရာနေ့၊ ဖျက်ဆီးရာနေ့၊ မှောင်မိုက်ရာနေ့ ဖြစ်သည် (ယောလအနာဂတ္တိကျမ်း ၁:၁၅၊ ၂:၁၊ ၂၊ အာမုတ်အနာဂတ္တိကျမ်း ၅:၁၈–၂၀ စသည်တို့ကို ရှုပါ)။

7. Be faint. Literally, “relax,” “drop,” “droop.” This posture of the hands reflects feelings of discouragement, helplessness, and sometimes, as here, hopelessness. Men in abject despondency or terror let their hands fall helplessly to their sides (see Heb. 12:12).

၇။ အားလျော့လိမ့်မည်။ စာသားအရ “လျော့ရဲခြင်း”၊ “ပြုတ်ကျခြင်း”၊ “တွဲလွဲဆွဲခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ လက်များ၏ ဤသို့သောအမူအရာသည် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း၊ ကိုးကိုးရာမဲ့ခြင်းနှင့် ဤနေရာ၌ကဲ့သို့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းဆိုင်ရာ ခံစားချက်များကို ထင်ဟပ်စေသည်။ အလွန်အမင်း စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း သို့မဟုတ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း ခံရသော လူတို့သည် မိမိတို့၏လက်များကို အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် ဘေးသို့ ချထားတတ်ကြသည် (ဟေဗြဲဩဝါဒစာ ၁၂:၁၂ ကို ရှုပါ)။

8. A woman that travaileth. This figure of speech appears often as a description of extreme pain and anguish (see Ps. 48:6; Jer. 4:31; 6:24; 13:21; 49:24; 50:43). As flames. As men look at one another in utter horror, eyes glazed with terror, fear flashes forth with the intensity of a flame.

၈။ သားဖွားအံ့သောမိန်းမ။ ဤပုံဆောင်စကားရပ်သည် ပြင်းထန်သော နာကျင်ခြင်းနှင့် ဝေဒနာခံစားရခြင်းကို ဖော်ပြချက်အဖြစ် မကြာခဏ ပါရှိတတ်သည် (ဆာလံကျမ်း ၄၈:၆၊ ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း ၄:၃၁၊ ၆:၂၄၊ ၁၃:၂၁၊ ၄၉:၂၄၊ ၅၀:၄၃ ကို ရှုပါ)။ မီးလျှံကဲ့သို့။ လူတို့သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လျက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကြစဉ်၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် မျက်ဝန်းများ ဝေဝါးသွားကာ ကြောက်စိတ်သည် မီးလျှံ၏ ပြင်းအားကဲ့သို့ တောက်လောင်ထွက်ပေါ်လာသည်။

9. The day of the Lord. See on v. 6. Lay the land desolate. The end of sin is not life and prosperity, but desolation, ruin, and death. Sin laid waste the once prosperous nations of Assyria and Babylon, it destroyed many of the greatest cities of the earth, and it will ultimately lay desolate the entire world. This prophecy, originally a description of the fall of literal Babylon, is applied by NT writers to the desolation of mystical Babylon at the second coming of Christ (see on v. 4).

၉။ အရှင်မြတ်၏နေ့ရက်။ အငယ် ၆ ရှိ မှတ်ချက်ကို ရှုပါ။ ပြည်တော်ကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။ အပြစ်၏ အဆုံးသတ်သည် အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် ကြီးပွားချမ်းသာခြင်း မဟုတ်ဘဲ လူသူကင်းမဲ့ခြင်း၊ ပျက်စီးခြင်းနှင့် သေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အပြစ်သည် တစ်ချိန်က ကြီးပွားချမ်းသာခဲ့သော အာဆီးရီးယားနှင့် ဗာဗုလုန်လူမျိုးတို့ကို ပျက်စီးစေခဲ့ပြီး၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကြီးကျယ်ဆုံးသော မြို့ကြီးအများအပြားကို ဖျက်ဆီးခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် တစ်လောကလုံးကို လူသူမဲ့ကန္တာရ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ မူလက ပကတိဗာဗုလုန် ကျဆုံးခြင်းကို ဖော်ပြချက်ဖြစ်သော ဤအနာဂတ္တိစကားကို ဓမ္မသစ်ကျမ်းရေးသားသူများက ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူချိန်တွင် ပုံဆောင်ဗာဗုလုန်၏ ပျက်စီးခြင်းတောဖြစ်ခြင်းသို့ အသုံးချထားကြသည် (အငယ် ၄ ရှိ မှတ်ချက်ကို ရှုပါ)။

Destroy the sinners. The destruction of the sinner is not, as some think, an arbitrary act on the part of God. God loves sinners and seeks to save them (Eze. 18:23, 31, 32; 2 Peter 3:9). But it is sin that ultimately destroys the sinner. Men who walk in the ways of iniquity ultimately become so corrupt, so cruel, so devoid of reason, that the measures they take to destroy those about them involve all in a common fate. “Whoso sheddeth man’s blood, by man shall his blood be shed” (Gen. 9:6). “All they that take the sword shall perish with the sword” (Matt. 26:52; cf. Rev. 13:10). History has proved these statements true. Babylon took the sword and perished by it. That was also true of the Hittites, of Assyria, of Greece, and of Rome. One day this principle will seal the fate of the sinful world.

ပြစ်မှားသောသူတို့ကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။ အပြစ်ရှိသူကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည် အချို့သူများ ထင်မှတ်သကဲ့သို့ ဘုရားသခင်ဘက်မှ မတရားတယူသန် ပြုမူသော အမှုမဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ရှိသူတို့ကို ချစ်တော်မူ၍ ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ရန် ရှာဖွေတော်မူ၏ (ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၁၈:၂၃၊ ၃၁၊ ၃၂၊ ပေတရုဒုတိယစာစောင် ၃:၉)။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် အပြစ်ရှိသူကို ဖျက်ဆီးသည်မှာ အပြစ်တရားကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်သည်။ ဒုစရိုက်လမ်း၌ လျှောက်လှမ်းသော လူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် အလွန်ပျက်စီးယိုယွင်းကာ၊ အလွန်ရက်စက်ပြီး ဆင်ခြင်တုံတရား ကင်းမဲ့လာကြသဖြင့် မိမိတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများကို ဖျက်ဆီးရန် ၎င်းတို့လုပ်ဆောင်သော နည်းလမ်းများသည် လူအားလုံးကို တူညီသော ကံကြမ္မာဆိုးထဲသို့ ရောက်ရှိသွားစေသည်။ “လူ၏အသွေးကို သွန်းသောသူသည် လူလက်ဖြင့် မိမိအသွေး သွန်းခြင်းကို ခံရမည်” (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၉:၆)။ “ထားကို ကိုင်ဆောင်သောသူရှိသမျှတို့သည် ထားဖြင့် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်” (မဿဲခရစ်ဝင် ၂၆:၅၂၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃:၁０ ကို နှိုင်းယှဉ်ရှုပါ)။ သမိုင်းကြောင်းက ဤဖော်ပြချက်များ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဗာဗုလုန်သည် ထားကို ကိုင်စွဲခဲ့ပြီး ထားဖြင့်ပင် ပျက်စီးခဲ့ရသည်။ ဟိတ္တိ၊ အာဆီးရီးယား၊ ဂရိနှင့် ရောမတို့တွင်လည်း ထိုနည်းတူပင် မှန်ကန်ခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် ဤမူဝါဒသည် အပြစ်ရှိသော လောကကြီး၏ ကံကြမ္မာကို အဆုံးအဖြတ်ပေးလိမ့်မည်။

10. The stars. A supernatural darkness in which the luminaries of heaven withhold their light is often mentioned as one of the phenomena accompanying the great and terrible “day of the Lord” (Joel 2:10, 11; 13:15, 16; Amos 8:9; see also Matt. 24:29; Mark 13:24, 25; Luke 21:25; Rev. 6:12, 13; GC 636, 637). See EW 41.

၁၀။ ကြယ်များ။ ကောင်းကင်ရှိ အလင်းပေးသောအရာများက မိမိတို့၏အလင်းကို ပိတ်ပင်ထားသည့် သဘာဝထက်လွန်သော မှောင်မိုက်ခြင်းသည် ကြီးမြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော “အရှင်မြတ်၏နေ့ရက်” နှင့်အတူ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဖြစ်စဉ်များထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် မကြာခဏ ဖော်ပြခြင်းခံရသည် (ယောလအနာဂတ္တိကျမ်း ၂:၁၀၊ ၁၁၊ ၁၃:၁၅၊ ၁၆၊ အာမုတ်အနာဂတ္တိကျမ်း ၈:၉၊ မဿဲခရစ်ဝင် ၂၄:၂၉၊ မာကုခရစ်ဝင် ၁၃:၂၄၊ ၂၅၊ လုကာခရစ်ဝင် ၂၁:၂၅၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ６:၁၂၊ ၁၃၊ GC ၆၃၆၊ ၆၃၇ တို့ကိုလည်း ရှုပါ)။ EW ၄၁ ကို ရှုပါ။

11. Punish the world. Justice requires that wrong be punished. God is just, and will not permit the wickedness of men to go unpunished. Sinners need to realize that a day of reckoning for their misdeeds is sure to come (see Eccl. 8:11).

၁၁။ လောကီသားတို့ကို ဆုံးမပြစ်ပေးမည်။ မတရားမှုကို အပြစ်ပေးရန် တရားမျှတမှုက တောင်းဆိုသည်။ ဘုရားသခင်သည် တရားသဖြင့် စီရင်တော်မူသောကြောင့် လူတို့၏ ဆိုးညစ်မှုကို အပြစ်မပေးဘဲ ချန်ထားတော်မူမည်မဟုတ်။ အပြစ်ရှိသူတို့သည် မိမိတို့၏ ဒုစရိုက်မှုများအတွက် စာရင်းရှင်းရမည့်နေ့ရက် မလွဲမသွေ ရောက်လာလိမ့်မည်ကို သဘောပေါက်ရန် လိုအပ်သည် (ဒေသနာကျမ်း ၈:၁၁ ကို ရှုပါ)။

12. More precious. Or, “more rare.” The judgment upon the wicked involves the depopulation of the earth, and leaves it is a desolate ruin (v. 9). Only the righteous remnant will escape the general destruction. Few in number, they will be as “precious,” or “rare,” as the fine gold of Ophir.

၁၂။ သာ၍ အဖိုးတန်စေမည်။ သို့မဟုတ် “သာ၍ ရှားပါးစေမည်။” ဆိုးညစ်သူတို့အပေါ် ကျရောက်သော တရားစီရင်ခြင်းသည် မြေကြီးပေါ်တွင် လူဦးရေ ကင်းမဲ့သွားခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ၎င်းကို လူသူမဲ့ ပျက်စီးခြင်းတောအဖြစ် ချန်ထားခဲ့သည် (အငယ် ၉)။ ဖြောင့်မတ်သော ကျန်ကြွင်းသူတို့သာလျှင် ထိုအများဆိုင်ရာ ဖျက်ဆီးခြင်းဘေးမှ လွတ်မြောက်ကြလိမ့်မည်။ အရေအတွက်အားဖြင့် နည်းပါးလှသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဩဖိရရွှေစင်ကဲ့သို့ “အဖိုးတန်” သို့မဟုတ် “ရှားပါး” လိမ့်မည်။

13. Shake the heavens. With respect to the fall of literal Babylon, vs. 13, 14 are a figurative description of the utter desolation portrayed more literally in vs. 19–22. With respect to the end of the world, they are literal (see Heb. 12:26; Rev. 6:14; PP 340). Tremendous convulsions will mark the closing scenes of earth’s history (see Rev. 6:14; 16:18, 21). It is the voice of God that “shakes the heavens and the earth” (GC 637; cf. Isa. 2:21).

၁၃။ ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေမည်။ ပကတိဗာဗုလုန် ကျဆုံးခြင်းနှင့် စပ်လျဉ်း၍ အငယ် ၁၃၊ ၁၄ တို့သည် အငယ် ၁၉–၂၂ တွင် သာ၍ ပကတိအတိုင်း ပုံဖော်ထားသော လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးခြင်းတောဖြစ်ခြင်းကို ပုံဆောင်ဖော်ပြချက် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာဦးအဆုံးနှင့် စပ်လျဉ်း၍မူ ၎င်းတို့သည် ပကတိအတိုင်း ဖြစ်ပျက်မည့်အရာများ ဖြစ်ကြသည် (ဟေဗြဲဩဝါဒစာ ၁၂:၂၆၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၆:၁၄၊ PP ၃၄၀ ကို ရှုပါ)။ ကြီးမားလှသော လှုပ်ခတ်တုန်လှုပ်မှုများသည် မြေကြီးသမိုင်း၏ နိဂုံးချုပ်အခန်းများကို မှတ်သားဖော်ပြလိမ့်မည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၆:၁၄၊ ၁６:၁၈၊ ၂၁ ကို ရှုပါ)။ “ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေတော်မူသော” အရာမှာ ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ပင် ဖြစ်သည် (GC ၆၃၇၊ ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၂:၂၁ ကို နှိုင်းယှဉ်ရှုပါ)။

His fierce anger. That is, against literal Babylon (see v. 19; see on v. 4). With respect to mystical Babylon and the end of the world, the scenes here described constitute the closing events of the seventh of the seven last plagues, wherein “great Babylon came in remembrance before God, to give unto her the cup of the wine of the fierceness of his wrath” (Rev. 16:19).

ပြင်းစွာသောအမျက်တော်။ ဆိုလိုသည်မှာ ပကတိဗာဗုလုန်မြို့ကို ဆန့်ကျင်သော အမျက်တော်ဖြစ်သည် (အငယ် ၁၉ ကို ရှုပါ၊ အငယ် ၄ ရှိ မှတ်ချက်ကို ရှုပါ)။ ပုံဆောင်ဗာဗုလုန်နှင့် ကမ္ဘာဦးအဆုံးနှင့် စပ်လျဉ်း၍မူ ဤနေရာ၌ ဖော်ပြထားသော မြင်ကွင်းများသည် နောက်ဆုံးသော ဘေးဒဏ်ခုနစ်ပါးအနက် သတ္တမမြောက်ဘေးဒဏ်၏ နိဂုံးချုပ်ဖြစ်ရပ်များဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် “ဗာဗုလုန်မြို့ကြီးသည် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ အောက်မေ့ခြင်းသို့ ရောက်၍၊ ပြင်းစွာသော အမျက်တော်စပျစ်ရည်ဖလားကို ၎င်းအား ပေးတော်မူ၏” (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၆:၁၉)။

14. As the chased roe. Or, “like a hunted gazelle” (RSV). See on v. 4. In the last days the wicked of all nations will be scattered as sheep without a shepherd. As in fright animals seek places that have, in the past, been places of shelter and refuge, so the wicked will seek for some place to hide from the final wrath of God, but will find none.

၁၄။ လိုက်လံညှဉ်းဆဲခြင်းခံရသော ဒရယ်ကဲ့သို့။ သို့မဟုတ် “လိုက်လံအမဲလိုက်ခြင်းခံရသော ဒရယ်ငယ်ကဲ့သို့” (RSV)။ အငယ် ၄ ရှိ မှတ်ချက်ကို ရှုပါ။ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် လူမျိုးတကာတို့မှ ဆိုးညစ်သူတို့သည် သိုးထိန်းမရှိသော သိုးများကဲ့သို့ ကွဲလွင့်ကြလိမ့်မည်။ တိရစ္ဆာန်များသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သောအခါ အတိတ်ကာလက ခိုလှုံရာနှင့် ပုန်းကွယ်ရာ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော နေရာများကို ရှာဖွေကြသကဲ့သို့၊ ဆိုးညစ်သူတို့သည်လည်း ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးအမျက်တော်မှ ပုန်းကွယ်ရန် တစ်နေရာရာကို ရှာဖွေကြလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း မည်သည့်နေရာကိုမျှ တွေ့ရှိကြလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

15. Shall be thrust through. The prophet continues his graphic description of the fall of Babylon, applied by NT writers to the second coming of Christ (see on v. 4). The Babylonians flee before their enemies.

၁၅။ ထိုးဖောက်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ ပရောဖက်သည် ဗာဗုလုန်ကျဆုံးခြင်း၏ စိတ်စွဲမှတ်ဖွယ် ဖော်ပြချက်ကို ဆက်လက်ရေးသားထားပြီး၊ ၎င်းကို ဓမ္မသစ်ကျမ်း ရေးသားသူများက ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းသို့ အသုံးချထားကြသည် (အငယ် ၄ ရှိ မှတ်ချက်ကို ရှုပါ)။ ဗာဗုလုန်လူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ ရန်သူများရှေ့မှ ထွက်ပြေးကြသည်။

17. The Medes. In the time of Isaiah, Assyria was the chief enemy of Babylon. In the year 689, for instance, the armies of Sennacherib utterly demolished that city (see Vol. II, p. 65). But the Median kingdom was then a relatively insignificant power. Here, prophecy forecasts a time when Media would play a prominent part in the downfall of Babylon. When Babylon fell into the hands of Cyrus in 539, the Medes cooperated with the Persians in bringing about its downfall. In the final struggle Darius the Mede played a very important part (Dan. 5:31). Isaiah also predicted the part that Cyrus was to play in the struggle against Babylon (Isa. 44:27, 28; Isa 45:1–3). However, the final ruin of Babylon came centuries later (see on v. 19).

၁၇။ မေဒိလူမျိုးများ။ ဟေရှာယခေတ်တွင် အာဆီးရီးယားသည် ဗာဗုလုန်၏ အဓိကရန်သူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၆၈၉ ခုနှစ်တွင် သနာခရိပ်၏ စစ်တပ်များသည် ထိုမြို့ကို လုံးဝဥဿုံ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည် (တွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၆၅ ကို ရှုပါ)။ သို့သော် မေဒိနိုင်ငံသည် ထိုအချိန်က နှိုင်းယှဉ်ချက်အားဖြင့် အရေးမပါသော အင်အားစုမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤနေရာ၌ အနာဂတ္တိစကားသည် မေဒိပြည်က ဗာဗုလုန် ကျဆုံးခြင်းတွင် ထင်ရှားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာမည့် အချိန်ကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၅၃၉ ခုနှစ်တွင် ဗာဗုလုန်သည် ကုရုမင်း၏ လက်သို့ ကျရောက်သောအခါ၊ မေဒိလူမျိုးတို့သည် ပေရသိလူမျိုးများနှင့် ပူးပေါင်း၍ ၎င်းကျဆုံးအောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲတွင် မေဒိလူ ဒါရိမင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည် (ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၅:၃၁)။ ဟေရှာယသည် ဗာဗုလုန်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် ကုရုမင်း ပါဝင်ဆောင်ရွက်ရမည့် အခန်းကဏ္ဍကိုလည်း ကြိုတင်ဟောပြခဲ့သည် (ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၄၄:၂၇၊ ၂၈၊ ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၄၅:၁–၃)။ သို့သော်လည်း ဗာဗုလုန်၏ နောက်ဆုံးလုံးဝပျက်စီးခြင်းသည် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးမှသာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည် (အငယ် ၁၉ ရှိ မှတ်ချက်ကို ရှုပါ)။

Silver. The Medes are here pictured as a people whose chief concern was not booty. They sought Babylon itself, and were not primarily interested in its wealth. They sought power. They came, not to pillage, but to conquer.

ငွေ။ မေဒိလူမျိုးတို့ကို ဤနေရာ၌ တိုက်ရိုက်ရရှိမည့် လုယက်ရာပစ္စည်းများကို အဓိကစိတ်မဝင်စားသော လူမျိုးအဖြစ် ပုံဖော်ထားသည်။ ၎င်းတို့သည် ဗာဗုလုန်မြို့ကိုသာ လိုချင်ကြပြီး ၎င်း၏ စည်းစိမ်ချမ်းသာကို အဓိက စိတ်မဝင်စားကြချေ။ ၎င်းတို့သည် အာဏာတန်ခိုးကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် လုယက်ဖျက်ဆီးရန် မဟုတ်ဘဲ အောင်နိုင်သိမ်းပိုက်ရန် လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

19. The glory of kingdoms. It was not until a century after the time of Isaiah that, under the Chaldean dynasty, Babylon reached the peak of fame and achieved universal renown for its splendor and beauty. Sodom. See on Gen. 19:24. Jeremiah, who saw Babylon at the height of its power, also predicted that its overthrow would be like that of Sodom and Gomorrah (Jer. 50:40). Its destruction would be absolute—it would never be rebuilt (Jer. 51:64). Such is also to be the fate of mystical Babylon at the end of the world (Rev. 18:21). During the lifetime of Isaiah the city of Babylon was utterly destroyed by Sennacherib (see on v. 17), yet it was soon rebuilt by Sennacherib’s son, Esarhaddon. Later, when Nebuchadnezzar became king of Babylon, he made it one of the most beautiful cities of the ancient world. Upon capturing Babylon in 539 the Medes and Persians did not destroy the city, but made it their capital. Half a century later, when the city rebelled, Xerxes partly destroyed it. Thenceforth it was never completely restored and lost its former pre-eminence. However, it became, in a partly ruined state, a capital of Alexander the Great after he took it in 331. This prophecy of Isaiah was therefore not fulfilled till some centuries after his death.

၁၉။ နိုင်ငံတို့၏ ဘုန်းအသရေ။ ဟေရှာယခေတ်ပြီးနောက် ရာစုနှစ်တစ်ခု ကြာပြီးမှသာ၊ ခါလဒဲမင်းဆက်အောက်တွင် ဗာဗုလုန်သည် ကျော်စောခြင်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် လှပမှုကြောင့် တစ်လောကလုံး၌ ကျော်ကြားမှုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သောဒုံမြို့။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၉:၂၄ ရှိ မှတ်ချက်ကို ရှုပါ။ ဗာဗုလုန်မြို့ကို ၎င်း၏ တန်ခိုးအာဏာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေစဉ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ယေရမိသည်လည်း ၎င်း၏ မှောက်လှန်ဖျက်ဆီးခြင်းခံရမှုသည် သောဒုံမြို့နှင့် ဂေါမောရမြို့တို့ကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကြိုတင်ဟောပြခဲ့သည် (ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း ၅၀:၄၀)။ ၎င်း၏ ပျက်စီးခြင်းသည် လုံးဝဥဿုံ ဖြစ်လိမ့်မည် — ၎င်းကို မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည်တည်ဆောက်လိမ့်မည်မဟုတ် (ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း ၅၁:၆၄)။ ကမ္ဘာဦးအဆုံးရှိ ပုံဆောင်ဗာဗုလုန်၏ ကံကြမ္မာသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈:၂၁)။ ဟေရှာယ အသက်ရှင်စဉ်ကာလအတွင်း ဗာဗုလုန်မြို့သည် သနာခရိပ်၏ လက်ချက်ဖြင့် လုံးဝဖျက်ဆီးခြင်း ခံခဲ့ရသော်လည်း (အငယ် ၁၇ ရှိ မှတ်ချက်ကို ရှုပါ)၊ သနာခရိပ်၏ သားတော် ဧသရဟဒ္ဒုန်က ၎င်းကို မကြာမီ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် ဗာဗုလုန်၏ ဘုရင်ဖြစ်လာသောအခါ၊ သူသည် ၎င်းကို ရှေးဟောင်းကမ္ဘာ၏ အလှပဆုံး မြို့ကြီးများထဲမှ တစ်မြို့ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၅၃၉ ခုနှစ်တွင် ဗာဗုလုန်ကို သိမ်းပိုက်မိသောအခါ မေဒိနှင့် ပေရသိလူမျိုးတို့သည် ထိုမြို့ကို မဖျက်ဆီးခဲ့ဘဲ မိမိတို့၏ မြို့တော်အဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ရာစုနှစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ထိုမြို့က ပုန်ကန်သောအခါ၊ ဇေရဇုမင်း (Xerxes) က ၎င်းကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ၎င်းသည် မည်သည့်အခါမျှ လုံးဝဥဿုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်းမရှိတော့ဘဲ ၎င်း၏ ယခင်အဆင့်အတန်း မြင့်မားမှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း၊ ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၃၃၁ ခုနှစ်တွင် အလက်ဇန်းဒါးသည် ထိုမြို့ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်၊ ၎င်းသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပျက်စီးနေသော အခြေအနေဖြင့် အလက်ဇန်းဒါးသည်းဂရိတ်၏ မြို့တော်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဟေရှာယ၏ ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် သူကွယ်လွန်ပြီးနောက် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသည့်တိုင်အောင် ပြည့်စုံခြင်းမရှိသေးပေ။

Not until the reign of Seleucus Nicator (312–280 b.c.) over the eastern division of Alexander’s empire (see on Dan. 7:6) did Babylon lose its place of importance. About 305 this king established a new capital on the Tigris 34 mi. (54 km.) north-northeast of Babylon, on the site of Opis, and named it Seleucia, after himself. The materials and part of the population of the new city were taken from Babylon, whose pre-eminence was thus permanently destroyed. Yet Babylon continued to be of some importance for perhaps two centuries more. By the time of Strabo, about 20 b.c. or a little later, the greater part of the city had become a vast desolation (Strabo xvi. 1. 5), though still inhabited. In the reign of Trajan (a.d. 98–117) it was a complete ruin.

အလက်ဇန်းဒါးအင်ပါယာ၏ အရှေ့ဘက်အပိုင်းကို စီလူးကပ် နီကေတာ စိုးစံစဉ်ကာလ (ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၃၁၂–၂၈၀) ရောက်မှသာ (ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၇:၆ ရှိ မှတ်ချက်ကို ရှုပါ) ဗာဗုလုန်သည် ၎င်း၏ အရေးပါသော နေရာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၃၀၅ ခုနှစ်ခန့်တွင် ဤဘုရင်သည် ဗာဗုလုန်မြို့၏ မြောက်-အရှေ့မြောက်ဘက် ၃၄ မိုင် (၅၄ ကီလိုမီတာ) အကွာရှိ တိုက်ဂရစ်မြစ်ပေါ်တွင် အိုပစ် (Opis) မြို့တည်နေရာ၌ မြို့တော်အသစ်တစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ မိမိကိုအစွဲပြု၍ 'စီလူးစီးယား' (Seleucia) ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ မြို့သစ်အတွက် ဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းများနှင့် လူဦးရေ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဗာဗုလုန်မြို့မှ ယူဆောင်ခဲ့သဖြင့် ဗာဗုလုန်၏ ကြီးမြတ်မှုသည် ဤသို့ဖြင့် အမြဲတမ်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း ဗာဗုလုန်သည် အခြားသော ရာစုနှစ်နှစ်ခုခန့်အထိ အချို့သောအဆင့်အတန်းတွင် ဆက်လက်အရေးပါနေခဲ့သေးသည်။ စထရာဘို (Strabo) ခေတ်၊ ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၂၀ ခုနှစ်ခန့် သို့မဟုတ် ထိုထက် အနည်းငယ်နောက်ပိုင်းတွင်၊ မြို့၏ ကြီးမားသောအပိုင်းသည် လူအချို့ ဆက်လက်နေထိုင်နေကြသေးသော်လည်း ကျယ်ပြောလှသော လူသူမဲ့ကန္တာရ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည် (Strabo xvi. ၁. ၅)။ ထရာဂျန် (Trajan) မင်းစိုးစံစဉ်ကာလ (ခရစ်သက္ကရာဇ် ၉၈–၁၁၇) တွင်မူ ၎င်းသည် လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အဆောက်အအုံဟောင်းမျှသာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

20. Never be inhabited. When Babylon was finally in ruins it became a forsaken city. A century after Isaiah, Jeremiah uttered a similar prediction (Jer. 51:37). The Arabian. The term “Arabian” is employed as a general designation for the nomadic tribes of Bedouins that wander to and fro in the desert east of Palestine. Pitch tent. Since the desolation of Babylon in ancient times (see on v. 19) the site has not been inhabited. Visitors of past generations sometimes reported that Bedouins of that vicinity avoided the ruins out of superstitious horror of the place. This may indeed have been true at some time in the past, but the reason the Bedouins give today is simply that the ancient ruins do not provide a suitable place for human habitation. As in millenniums past, “the Arabian” does not “pitch his tent there.”

၂၀။ မည်သည့်အခါမျှ လူမနေရ။ ဗာဗုလုန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးသွားသောအခါ စွန့်ပစ်ခံရသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဟေရှာယပြီးနောက် ရာစုနှစ်တစ်ခုအကြာတွင် ယေရမိသည်လည်း ဆင်တူသော ကြိုတင်ဟောစွဲချက်ကို မြွက်ဆိုခဲ့သည် (ယေရမိအနာဂတ္တိကျမ်း ၅၁:၃၇)။ အာရပ်လူမျိုး။ “အာရပ်လူမျိုး” ဟူသော စကားရပ်ကို ပါလက်စတိုင်းပြည်၏ အရှေ့ဘက်ရှိ ကန္တာရထဲတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ လှည့်လည်သွားလာနေထိုင်ကြသော ဘက်ဒူးအင် (Bedouins) လှည့်လည်သွားလာသူ မျိုးနွယ်စုများအတွက် ယေဘုယျသတ်မှတ်ချက်အဖြစ် အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ တဲကိုမဆောက်ရ။ ရှေးခေတ်က ဗာဗုလုန်မြို့ ပျက်စီးသွားကတည်းက (အငယ် ၁၉ ရှိ မှတ်ချက်ကို ရှုပါ) ထိုနေရာတွင် လူတစ်ဦးမျှ နေထိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ လွန်ခဲ့သော မျိုးဆက်များမှ လာရောက်လည်ပတ်သူအချို့က ထိုပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဘက်ဒူးအင်လူမျိုးများသည် ထိုနေရာအပေါ် အယူသီးသော ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံဟောင်းများကို ရှောင်ရှားကြသည်ဟု တစ်ခါတစ်ရံ တင်ပြခဲ့ကြဖူးသည်။ ဤအရာသည် အတိတ်ကာလက တစ်ချိန်ချိန်တွင် အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ယနေ့ခေတ် ဘက်ဒူးအင်လူမျိုးများ ပေးသော အကြောင်းပြချက်မှာ ရှေးဟောင်းအပျက်အစီးများသည် လူသားများ နေထိုင်ရန် သင့်လျော်သောနေရာကို မပေးစွမ်းနိုင်ခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ထောင်စုနှစ်များစွာကကဲ့သို့ပင် “အာရပ်လူမျိုး” သည် “ထိုနေရာ၌ မိမိတဲကို မဆောက်ရ” ပေ။

Nevertheless, a Bedouin settlement on the site of ancient Babylon would not invalidate Isaiah’s prediction. The prophet was not so much concerned with its impregnable walls and stately palaces as with its pagan religion, heathen culture, and military might. His graphic picture of the city as an abandoned ruin emphatically declares that the proud empire of his day would vanish from the earth. The centuries testify to the accuracy of Isaiah’s prediction, for nothing remains of that ancient civilization but its ruins. See also on Eze. 26:14.

သို့သော်လည်း ရှေးခေတ်ဗာဗုလုန် တည်နေရာပေါ်တွင် ဘက်ဒူးအင်တို့၏ အခြေချနေထိုင်မှု ရှိခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းသည် ဟေရှာယ၏ ကြိုတင်ဟောစွဲချက်ကို ပျက်ပြယ်စေမည်မဟုတ်ပါ။ ပရောဖက်သည် ၎င်း၏ ဖောက်ထွင်း၍မရသော မြို့ရိုးများနှင့် ခန့်ညားထည်ဝါသော နန်းတော်များကို အဓိကအာရုံစိုက်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏ မိစ္ဆာကိုးကွယ်မှု၊ အယူမှားယဉ်ကျေးမှုနှင့် စစ်ရေးအင်အားတို့ကိုသာ အဓိကထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမြို့ကို စွန့်ပစ်ထားသော အပျက်အစီးတစ်ခုအဖြစ် သူ၏ ထင်ရှားလှသော ပုံဖော်ချက်သည် သူ၏ခေတ်ကာလက ထောင်လွှားခဲ့သော အင်ပါယာကြီးသည် မြေကြီးပေါ်မှ ကွယ်ပျောက်သွားလိမ့်မည်ဟု ပြတ်ပြတ်သားသား ကြေညာထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှု၏ အပျက်အစီးများမှတစ်ပါး အခြားဘာမျှ မကျန်ရှိတော့သောကြောင့် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာက ဟေရှာယ၏ ကြိုတင်ဟောစွဲချက် တိကျမှန်ကန်မှုကို သက်သေခံနေပါသည်။ ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၂၆:၁၄ ရှိ မှတ်ချက်ကိုလည်း ရှုပါ။

21. Wild beasts. After its desertion by men the site of ancient Babylon became the habitation of wild animals. Instead of strong men and beautiful women, beasts of the wild would inhabit the city. Doleful creatures. Heb. ’ochim, a word that occurs only here and whose meaning is not certain. The word ’ochim is thought to imitate the creature’s cry. Some think the eagle owl is here meant; others translate ’ochim as “shriekers.” Owls. Heb. benoth ya‘anah, “ostriches.” Satyrs. Heb. śe‘irim, plural of śa‘ir, literally, “hairy,” or “shaggy.” Because goats are unusually hairy, the expression “hairy [one]” came into use as meaning “goat.” The name Seir (Gen. 32:3) is from the same Hebrew word. Śa‘ir was later used of mythical demons supposed to have the appearance of goats, but there is no evidence that Isaiah here refers to demons. The other creatures mentioned in Isa. 13:21, 22 are literal animals. As here used, śa‘ir means simply “[wild] goat.”

၂၁။ တောသားရဲများ။ လူတို့ စွန့်ပစ်သွားပြီးနောက် ရှေးခေတ်ဗာဗုလုန် တည်နေရာသည် တောတိရစ္ဆာန်များ ကျက်စားရာနေရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ခွန်အားကြီးသော လူယောက်ျားများနှင့် လှပသော မိန်းမပျိုများအစား၊ တောတွင်းမှ သားရဲတိရစ္ဆာန်များသည် ထိုမြို့၌ နေထိုင်ကြလိမ့်မည်။ မြည်တွန်တတ်သော သတ္တဝါများ။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် 'အိုခင်းမ်' (’ochim) ဖြစ်ပြီး ဤနေရာတစ်ခုတည်း၌သာ ပါရှိသော စကားလုံးဖြစ်ကာ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို အတိအကျ မသိရပေ။ 'အိုခင်းမ်' ဟူသော စကားလုံးသည် ထိုသတ္တဝါ၏ အော်မြည်သံကို အတုယူထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ အချို့က ဤနေရာ၌ လင်းတဇီးကွက် (eagle owl) ကို ဆိုလိုသည်ဟု ထင်ကြပြီး၊ အခြားသူများကမူ 'အိုခင်းမ်' ကို “စူးစူးဝါးဝါး အော်တတ်သော သတ္တဝါများ” ဟု ဘာသာပြန်ကြသည်။ ဇီးကွက်များ။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် 'ဗင်နုတ် ယာအာနား' (benoth ya‘anah) ဖြစ်ပြီး “မီးကုလားအုတ်များ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ သိုးထီးများ (သို့မဟုတ် ဆိတ်ရိုင်းများ)။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် 'ဆေအီရင်မ်' (śe‘irim) ဖြစ်ပြီး 'ဆာအီရ်' (śa‘ir) ၏ ဗဟုဝုစ်ပုံစံဖြစ်ကာ စာသားအရ “အမွေးထူသော” သို့မဟုတ် “အမွေးအမှင်များသော” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဆိတ်များသည် ပုံမှန်ထက်ထူးကဲစွာ အမွေးထူသောကြောင့် “အမွေးထူသော [အရာ]” ဟူသော ဖော်ပြချက်ကို “ဆိတ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရရှိရန် အသုံးပြုလာကြသည်။ စိရ (Seir) ဟူသောအမည်သည်လည်း (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၂:၃) ထိုဟေဗြဲစကားလုံးမှပင် လာခြင်းဖြစ်သည်။ 'ဆာအီရ်' ကို နောက်ပိုင်းတွင် ဆိတ်၏အသွင်သဏ္ဍာန်ရှိသည်ဟု ယူဆရသော ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဆိုးများအတွက် အသုံးပြုခဲ့ကြသော်လည်း ဟေရှာယက ဤနေရာ၌ နတ်ဆိုးများကို ရည်ညွှန်းထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟူသော သက်သေအထောက်အထား မရှိပါ။ ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း ၁၃:၂၁၊ ၂၂ တွင် ဖော်ပြထားသော အခြားသော သတ္တဝါများသည် ပကတိ တိရစ္ဆာန်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဤနေရာ၌ အသုံးပြုထားသည့်အတိုင်း 'ဆာအီရ်' သည် ရိုးရှင်းစွာ “[တော] ဆိတ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

22. Wild beasts. Heb. ’iyyim, probably meaning “jackals” or “hyenas.” Instead of the music of the gay Babylonian feasts there would be heard in the ruins of the ancient palaces the doleful wailing of the various wild creatures here mentioned. Dragons. Heb. tannim, “jackals.” The translation “dragons” is due to confusing tannim with tannin, which means “dragon,” or “whale” (see on Ps. 74:13). Near to come. The city of Babylon was completely destroyed by Sennacherib in the year 689 b.c., during the lifetime of Isaiah (see on vs. 17, 19). This was not its final end, however, as the city was rebuilt.

၂၂။ တောသားရဲများ။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် 'အီယင်မ်' (’iyyim) ဖြစ်ပြီး၊ ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ “မြေခွေးများ” သို့မဟုတ် “ပွေးကောင်များ” (hyenas) ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော ဗာဗုလုန်ပွဲတော်များ၏ တေးဂီတသံများအစား ရှေးဟောင်းနန်းတော်ပျက်ကြီးများထဲတွင် ဤနေရာ၌ ဖော်ပြထားသော အမျိုးမျိုးသော တောရိုင်းသတ္တဝါတို့၏ စိတ်မချမ်းမြေ့ဖွယ် အော်ဟစ်မြည်တမ်းသံများကို ကြားရလိမ့်မည်။ နဂါးများ။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် 'တန်နင်မ်' (tannim) ဖြစ်ပြီး “မြေခွေးများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ “နဂါးများ” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုမိခြင်းမှာ 'တန်နင်မ်' ကို “နဂါး” သို့မဟုတ် “ဝေလငါး” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော 'တန်နင်' (tannin) နှင့် မှားယွင်းရောထွေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည် (ဆာလံကျမ်း ၇၄:၁၃ ရှိ မှတ်ချက်ကို ရှုပါ)။ ရောက်လုနီးပြီ။ ဗာဗုလုန်မြို့သည် ဟေရှာယ အသက်ရှင်စဉ်ကာလအတွင်း ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၆၈၉ ခုနှစ်တွင် သနာခရိပ်၏ လက်ချက်ဖြင့် လုံးဝဥဿုံ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံခဲ့ရသည် (အငယ် ၁၇၊ ၁၉ ရှိ မှတ်ချက်များကို ရှုပါ)။ သို့သော်လည်း ထိုမြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သောကြောင့် ၎င်းသည် ၎င်း၏ နောက်ဆုံးအဆုံးသတ်တော့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ellen g. white comments

6 GC 638

7, 8 PP 340

9 EW 66; GC 310; PP 167

11 Ev 219; GC 310; PK 276, 532; PP 340

12 AH 32; CG 193; CH 285; COL 374; DA 287, 790; FE 87; MB 81, 89; MH 182; ML 121, 263; MYP 108; PP 223; SR 49; Te 287; 1T 538; 2T 184, 593; 3T 254; 4T 541, 607; 5T 98, 439, 482; 9T 186

13 PP 340

19 Ed 176

19–22 PK 533

အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက်၏ မှတ်ချက်များ ၆ GC ၆၃၈ ၇၊ ၈ PP ၃၄၀ ၉ EW ၆၆၊ GC ၃၁၀၊ PP ၁၆၇ ၁၁ Ev ၂၁၉၊ GC ၃၁၀၊ PK ၂၇၆၊ ၅၃၂၊ PP ၃၄၀ ၁၂ AH ၃၂၊ CG ၁၉၃၊ CH ၂၈