ကောရိန္သုဩဝါဒစာဒုတိယစောင် ၅ အပိုင်း ၂

 

၁၂။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ချီးမွမ်းခြင်းမပြု။ ကောရိန္သုသို့ စာနှစ်စောင်လုံးတွင်၊ ရှင်ပေါလ်သည် သူ၏ဝန်ကြီးအမှုကို ခုခံကာကွယ်ပြီး ချီးမြှောက်ခဲ့သည်၊ မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှင့်ရန်မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏သတင်းစကားနှင့် ဘုရားသခင်၏တမန်အဖြစ် သူ့အပေါ်တွင် ကောရိန္သုလူများ၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အကြား သူ၏ဟောပြောမှုသည် တန်ခိုးနှင့်ပြည့်စုံခဲ့သည် (၁ကော ၂:၄၊ ၁ကော ၁၅:၁, ၂)။ သူသည် ၎င်းတို့၏ဝိညာဉ်ရေးဖခင် (၁ကော ၄:၁၅) နှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာတွင် ၎င်းတို့၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၁၁:၁)။ သူ၏ဝန်ကြီးအမှုသည် “စာသား” မဟုတ်ဘဲ “ဝိညာဉ်” ၏ဝန်ကြီးအမှုဖြစ်ပြီး၊ ပြင်ပအသွင်အပြင်မဟုတ်ဘဲ အတွင်းစိတ်ပြောင်းလဲခြင်း၏ဝန်ကြီးအမှုဖြစ်သည် (၂ကော ၃:၆)။ ၎င်း၏အကြံပြုချက်သည် ထုတ်ဖော်ပြသထားသော သမ္မာတရား၏ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်မှုနှင့် သန့်ရှင်းမှုအပေါ် အခြေခံပြီး (အခန်းကြီး ၄:၁, ၂)၊ သမ္မာတရားအတွက် ရှင်ပေါလ်အဆက်မပြတ် ခံစားခဲ့ရသော စွန့်လွှတ်မှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများအပေါ် အခြေခံသည် (အခန်းကြီး ၄:၈-၁၀၊ ၁၁:၂၁-၃၀)။ ဤအရာအားလုံးကို ကောရိန္သုလူများက ကြွားဝါခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်သည်။ သူ၏ယခင်စာတွင် ဤသို့သော ကြေညာချက်များအပေါ် ဤအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမှုကို များစွာသောသူများက ထားရှိခဲ့ပြီး၊ ဤတွင် “ထပ်မံ” ဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြုခြင်းမှ ထင်ရှားသည် (အခန်းကြီး ၃:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူသည် ယခုအခါ သူရေးသားထားသမျှတွင် ကြွားဝါခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ကြေညာသည်။ သူ၏ဝန်ကြီးအမှုကို ခုခံကာကွယ်ရန် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဧဝံဂေလိတရား၏ရန်သူများနှင့် ဝိညာဉ်ရေးစစ်ပွဲတွင် ပါဝင်နေသော ကောရိန္သုလူများအား မှန်ကန်သောသတင်းအချက်အလက်နှင့် လုံလောက်သောအဖြေများကို ပေးရန်ဖြစ်သည်။

12. We commend not. Throughout both epistles to the Corinthians, Paul has been defending and magnifying his ministry, not to exalt himself, but to win the confidence of the Corinthians in his message and in himself as God’s messenger. His preaching among them had been with power (1 Cor. 2:4; 1 Cor. 15:1, 2). He was their spiritual father (1 Cor. 4:15) and their leader in spiritual things (ch. 11:1). His ministry had been one of the “spirit,” not of the “letter”; of inward transformation, not of outward appearance (2 Cor. 3:6). Its basis of recommendation was the transparency and purity of the truth proclaimed (ch. 4:1, 2), and the sacrifice and suffering Paul had continually endured for the truth’s sake (chs. 4:8–10; 11:21–30). All this the Corinthians might construe as boasting. Doubtless many had already placed this interpretation upon such declarations in Paul’s former epistle, as would appear from his use here of the word “again” (cf. ch. 3:1). He now declares categorically that in all he has written he is not boasting. His purpose is to answer the derogatory remarks of those who were belittling his ministry.

 

အခွင့်အရေး။ ဂရိဘာသာဖြင့် aphormē၊ “စစ်ဆင်ရေးအခြေစိုက်စခန်း”၊ “စတင်မှတ်အမှတ်”၊ “လှုံ့ဆော်မှု”။ ရှင်ပေါလ်သည် သူ၏ဝန်ကြီးအမှုကို ခုခံကာကွယ်ရန် လှုံ့ဆော်ပေးသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ယခုဖော်ပြသည်။ ကောရိန္သုလူများသည် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်တွင် ခေါင်းဆောင်ရာထူးများကို ရှာဖွေကာ ရှင်ပေါလ်ကို အဆင့်နှိမ့်ချခြင်းဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားသော ဧဝံဂေလိတရား၏ရန်သူများနှင့် ဝိညာဉ်ရေးစစ်ပွဲတွင် ပါဝင်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယုဒပြည်ရှိ ညီအစ်ကိုများထံမှ အကြံပြုစာများပုံစံဖြင့် အထောက်အထားများနှင့်အတူ ရောက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ရှင်ပေါလ်ကို ကိုယ်တိုင်ခန့်အပ်ထားသော လူသစ်တစ်ဦးအဖြစ် တင်ပြခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ကို တမန်တော်များထံမှ အခွင့်အာဏာရှိသူများအဖြစ် ကိုယ်စားပြုခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၃:၁ ကို ကြည့်ပါ)။ ထို့ပြင်၊ ၎င်းတို့သည် ခေါင်းဆောင်များနှင့် “ဝန်ကြီးများ” ဖြစ်ကြသည်ဟု ဆိုကြသည် (အခန်းကြီး ၁၁:၂၂, ၂၃)။ ရှင်ပေါလ်သည် ၎င်းတို့ကို “မမှန်ကန်သော တမန်တော်များ” နှင့် “လှည့်စားသောလုပ်သားများ” ဟု ရည်ညွှန်းသည် (အခန်းကြီး ၁၁:၁၃)။ ကောရိန္သုယုံကြည်သူများအနက် များစွာသောသူများသည် ဤလူများက လှည့်စားခံခဲ့ရပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ကောရိန္သုအသင်းတော်၏ ခေါင်းဆောင်မှုကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြံစည်ခဲ့ကြသည်။ သူ၏ဝန်ကြီးအမှုကို ခုခံကာကွယ်ရန် သူ၏တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤမမှန်ကန်သော တမန်တော်များကို တိတ်ဆိတ်စေရန် အသင်းတော်အား မှန်ကန်သောသတင်းအချက်အလက်နှင့် လုံလောက်သောအဖြေများကို ပေးရန်ဖြစ်သည်ဟု ရှင်ပေါလုကြေညာသည်။

Occasion. Gr. aphormē, “base of operations,” “starting point,” “incentive.” Paul now sets forth the purpose that prompted him to defend his ministry. The Corinthians were engaged in spiritual warfare with enemies of the gospel who sought positions of leadership in the church and who attempted to advance themselves by discrediting Paul. They had come with credentials in the form of letters of recommendation, supposedly from the brethren in Judea. They represented Paul as a self-appointed upstart, and themselves as vested with authority by the apostles (see on ch. 3:1). Not only so, they claimed to be leaders and “ministers” (ch. 11:22, 23). Paul refers to them as “false apostles” and “deceitful workers” (ch. 11:13). Evidently a considerable number of the Corinthian believers had been deceived by these men, who connived to take over the leadership of the Corinthian church. Paul declares that his sole object in defending his ministry is to provide the church with correct information and adequate answers with which to silence these false apostles.

 

ဂုဏ်ပြုခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ တစ်ဦးတစ်ယောက် သို့မဟုတ် တစ်ခုခုကို ဂုဏ်ယူခြင်း (အခန်းကြီး ၁:၁၄ ကို ကြည့်ပါ၊ ထိုတွင် ဆက်စပ်နာမ်သည် “ဝမ်းမြောက်ခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်)။

Glory. That is, be proud of some one or some thing (see on ch. 1:14, where the cognate noun is translated “rejoicing”).

 

အသွင်အပြင်။ စကားလုံးအရ “မျက်နှာ”၊ “မျက်နှာသွင်ပြင်”၊ ထို့ကြောင့် “ပြင်ပအသွင်အပြင်”။ ဤကိုယ်တိုင်ခန့်အပ်ထားသော တမန်တော်များသည် ၎င်းတို့ဟန်ဆောင်ထားသည့်အတိုင်း မဟုတ်ကြပေ၊ ထင်ရှားသည့်အတိုင်း မဟုတ်ကြပေ။ ၎င်းတို့တွင် “အကြံပြုစာများ” ရှိနိုင်သော်လည်း၊ ပြောင်းလဲယုံကြည်ပြီး သန့်ရှင်းသောသူများ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဝိညာဉ်တော်၏အတွင်းသက်သေမရှိပေ (အခန်းကြီး ၃:၁-၃ ကို ကြည့်ပါ)။ ပြင်ပအသွင်အပြင်အပေါ် အခြေခံသော ဆုံးဖြတ်ချက်ထုတ်သူများအပေါ် (၁မ ၁၆:၇ ကို ကြည့်ပါ)၊ ဤမမှန်ကန်သော ခေါင်းဆောင်များသည် ရှင်ပေါလ်တတ်နိုင်သည်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အထင်အမြင်ကို ဖန်တီးခဲ့သည် (၂ကော ၁၀:၁၀ ကို ကြည့်ပါ)။ ကောရိန္သုလူအချို့သည် ရှင်ပေါလ်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်များ—သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အားနည်းချက်နှင့် မျက်စိမကောင်းခြင်း—ကို ပြက်ရယ်ပြုခဲ့ကြသည် (၂ကော ၁၀:၁, ၁၇, ၁၂၊ ၁၂:၈-၁၀၊ ဂလာတိ ၄:၁၃-၁၅၊ ၂ကော ၁၂:၇-၉ ရှိ EGW ဖြည့်စွမ်းမှုကို ကြည့်ပါ)။ ထို့ပြင်၊ ရှင်ပေါလ်သည် သူ့ကိုယ်သူ “ရိုင်းစိုင်းပြီး” ရိုးရှင်းသော စကားပြောသူဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည် (၂ကော ၁၁:၆)။ မမှန်ကန်သော တမန်တော်များ၏ သာလွန်သော ဝန်ကြီးအမှုအာဏာပိုင်ဆိုင်မှုဆိုင်ရာ တောင်းဆိုချက်သည် ပို၍ရင်းနှီးသော တမန်တော်များနှင့် ဆက်နွယ်မှုနှင့် ဟီဘရူးသြသဒေါက်စ်၏ “စာသား” ကို တင်းကြပ်စွာ လိုက်နာမှုအပေါ် အခြေခံထားပုံရသည် (အခန်းကြီး ၃:၁-၃ ကို ကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့၏ ကြွားဝါမှုသည် လုံးဝပြင်ပတန်ဖိုးများအပေါ် အခြေခံသည်။ ၎င်းတို့သည် ရှင်ပေါလ်ကြွားဝါရန် ရွေးချယ်သော ပိုမိုမြင့်မားသော ဝိညာဉ်ရေးဂုဏ်ရည်များကို လျစ်လျူရှုထားပုံရသည် (ဂလာတိ ၆:၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Appearance. Literally, “face,” “countenance,” and thus “outward appearance.” These self-appointed apostles are not what they pretend, and appear to be. They may have “letters of commendation,” but they do not have the inward witness of the Spirit in the hearts of converted and consecrated men and women (see on ch. 3:1–3). Upon those whose judgment was based on external appearance (see on 1 Sam. 16:7), these false leaders made a better impression than Paul had been able to make (see 2 Cor. 10:10). Some Corinthians had even been led to make sport of Paul’s personal defects—his bodily weakness and his poor sight (2 Cor. 10:1, 17, 12; 12:8–10; Gal. 4:13–15; see EGW Supplementary Material on 2 Cor. 12:7–9). Furthermore, Paul acknowledged himself “rude” and simple of speech (2 Cor. 11:6). The claim of the false apostles to superior ministerial authority was apparently based on a closer personal association with older apostles and on rigorous adherence to the “letter” of Hebrew orthodoxy (see on ch. 3:1–3). Their boast was based on purely external values. They appeared to be oblivious of those higher, spiritual qualities of which Paul chooses to boast, if boast he must (cf. Gal. 6:14).

 

၁၃. ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အပြင်ထွက်ခြင်း။ ဂရိလို existēmi၊ “အနေအထားမှထုတ်ပယ်ခြင်း” ဟုအဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး၊ ထို့ကြောင့် “စိတ်မမှန်ခြင်း” သို့မဟုတ် “ရူးသွပ်ခြင်း” ဟုဖြစ်သည်။ ၎င်းကို “အံ့အားသင့်ခြင်း”၊ “မဆုံးနိုင်သောအံ့သြခြင်း” ဟုလည်းအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသည်။ ဤနေရာ၌ အကြောင်းအရာအရ ရူးသွပ်ခြင်းဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကိုလိုအပ်သည်။ ပေါလု၏ဆန့်ကျင်သူများသည် ပေါလုအား စိတ်မမှန်သူဟု စွပ်စွဲခဲ့ပုံရပြီး၊ ၎င်းတို့၏စွပ်စွဲချက်သည် သူ၏အံ့ဖွယ်သောကူးပြောင်းခြင်း၊ သူ၏ထိုးထွင်းမြင်နိုင်မှုများ (၂ကော။ ၁၂:၁–၄၊ ဂလာတိ ၁:၁၂)၊ ဘုရားအတွက် သူ၏ထကြွသောစိတ်အားထက်သန်မှု၊ သူ၏ဧကန္တ အာဇာနည်ဖြစ်ရန်နီးစပ်သောပုံပေါက်မှု (၂ကော။ ၁၂:၁၀)၊ နှင့်သူ၏သင်ကြားမှု၏တော်လှန်ရေးဆန်သောသဘောကို အခြေခံထားပုံရသည်။ နှစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဖေးစတပ်စ်သည်လည်း ထိုစွပ်စွဲချက်ကို ပြုခဲ့သည် (တ။ ၂၆:၂၄)၊ ၎င်းသည် ယေရှု၏မိတ်ဆွေများကပင် ယေရှုအား တစ်ကြိမ်ပြုခဲ့သော စွပ်စွဲချက်တစ်ခုဖြစ်သည် (မာ။ ၃:၂၁၊ ဆက်စပ်၍ မတ်။ ၁၂:၂၄)။

13. Beside ourselves. Gr. existēmi, “to throw out of position,” hence, “to be out of one’s mind,” or “to be insane.” It is also defined “to be astonished,” “to be amazed.” Here the context requires the former definition. Paul’s opponents had apparently charged Paul with being mentally deranged, perhaps basing their accusation on his miraculous conversion, his visions (2 Cor. 12:1–4; Gal. 1:12), his burning zeal for God, his apparent courting of almost certain martyrdom (2 Cor. 12:10), and the revolutionary character of his teaching. Some years later Festus made the same charge (Acts 26:24), one that even Jesus’ friends had once made against Jesus (see on Mark 3:21; cf. Matt. 12:24).

 

ဘုရားထံသို့ဖြစ်သည်။ ပေါလု၏ဘဝနှင့်ဓမ္မအမှုတာဝန်များတွင် သူ၏ရန်သူများက စိတ်မမှန်ခြင်း၏လက္ခဏာများအဖြစ် ညွှန်ပြခဲ့သော အသွင်အပြင်များသည် အမှန်တကယ်တွင် သခင်ဘုရားအပေါ် သူ၏ဆက်ကပ်အပ်နှံမှု၏သက်သေများဖြစ်သည်။

It is to God. Those aspects of Paul’s life and ministry to which his enemies might have pointed as symptoms of mental derangement were actually evidences of his devotion to the Lord.

 

သတိထားခြင်း။ ဂရိလို sōphroneō၊ “စိတ်မမှန်ကန်ခြင်း”၊ “စိတ်မှန်ကန်နေခြင်း” ဟုအဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး၊ “ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အပြင်ထွက်ခြင်း” ၏ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ သတိထားမှုနှင့်သင့်တင့်မှုကိုထင်ဟပ်သော လုပ်ဆောင်ချက်များသည် သူ၏ယုံကြည်သူများ၏ အကျိုးစီးပွားနှင့်အား ကယ်တင်ခြင်းအတွက်ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် စွပ်စွဲချက်များကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါ။ သူ၏ရန်သူများက သူ့ကိုရူးသွပ်သည်ဟု ထင်ခဲ့လျှင်ရော ဘာဖြစ်မည်နည်း။ သူ့တွင် တစ်ခုတည်းသောရည်မှန်းချက်ရှိသည်—ဘုရား၏ဂုဏ်အသရေနှင့် သူ၏လူသားများ၏ကယ်တင်ခြင်းဖြစ်သည်။

Sober. Gr. sōphroneō, “to be of sound mind,” “to be in [one’s] right mind,” the opposite of being “beside” oneself. Acts reflecting sober-mindedness and moderation were for the welfare and salvation of his converts. Paul cared not about the charges. What if his enemies did think him insane? He had but one objective in view—the honor and glory of God and the salvation of his fellow men.

သင်တို့၏အကြောင်းအတွက်။ သူ့ကိုယ်သူ အမြဲမေ့လျော့ထားပြီး၊ သူ၏မရပ်မနားလုပ်ဆောင်မှုများနှင့် မကြာခဏခံစားရသောဆင်းရဲဒုက္ခများက သက်သေပြသည့်အတိုင်း၊ ပေါလုသည် အခြားသူများအတွက်နေထိုင်ခဲ့သည်။

For your cause. Ever forgetful of himself, as his ceaseless labors and frequent sufferings made evident, Paul lived for others.

 

၁၄. ချစ်ခြင်းမေတ္တာ။ ဂရိလို agapē (မတ်။ ၅:၄၃၊ ၄၄; ၁ကော။ ၁၃:၁ ကိုကြည့်ပါ)။

14. Love. Gr. agapē (see on Matt. 5:43, 44; 1 Cor. 13:1).

 

ခရစ်တော်၏။ ပေါလုသည် ခရစ်တော်၏သူ့အပေါ်ထားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ သူ၏ခရစ်တော်အပေါ်ထားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မဟုတ်ပေ (ရော။ ၅:၅၊ ၈:၃၅၊ ၃၉၊ ၂ကော။ ၁၃:၁၄၊ ဧဖက်။ ၃:၁၉၊ ၄တိ ၄၅၇၊ ၇တိ ၁၃၉၊ ဂျီဒဗလျူ ၂၉၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာမှလွဲ၍ ဘဝတွင် လုံလောက်သောထိန်းချုပ်မှုအားအဖြစ် မည်သည့်အရာမျှမရှိသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏သူ့အပေါ်ထားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည်လည်း အရေးကြီးသည်မှာ မှန်ပါသည်။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်ထားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် အမြဲတမ်းအဓိကအချက်ဖြစ်သည်—“ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ့ကိုချစ်ကြသည်၊ အကြောင်းမူကား သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဦးစွာချစ်ခဲ့သည်” (၁ယော။ ၄:၁၉၊ ဆက်စပ်၍ ယော။ ၃:၁၆)။

Of Christ. Paul doubtless refers to Christ’s love for him, rather than to his love for Christ (see Rom. 5:5; 8:35, 39; 2 Cor. 13:14; Eph. 3:19; cf. 4T 457; 7T 139; GW 293). Although nothing but the love of Christ can be an adequate controlling power in the life, it is true that our love for Him is also vital. But Christ’s love for us is ever the dominant factor—“we love him, because he first loved us” (1 John 4:19; cf. John 3:16).

 

ထိန်းချုပ်သည်။ ဂရိလို sunechō၊ “အတူတကွဆုပ်ကိုင်ထားခြင်း”၊ “ခိုင်မြဲစွာဆုပ်ကိုင်ထားခြင်း”၊ “တိုက်တွန်းခြင်း”၊ “တွန်းအားပေးခြင်း”၊ “ထိန်းချုပ်ခြင်း”။ ခရစ်တော်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် လမ်းညွှန်ခံရန် ရွေးချယ်သူသည် တာဝန်လမ်းကြောင်းမှ ညာဘက်သို့ဖြစ်စေ၊ ဘယ်ဘက်သို့ဖြစ်စေ လှည့်မထွက်ဘဲ၊ ပေါလုကဲ့သို့ သခင်ဘုရား၏အမှုတာဝန်တွင် မလှုပ်မယှက် စိတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် ရှေ့သို့တက်လှမ်းမည် (တ။ ၂၀:၂၄၊ ၂ကော။ ၄:၇–၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ယုံကြည်သူအား ကျဉ်းမြောင်းသောလမ်းကြောင်းတွင် လုံခြုံစွာထားရှိပေးသည် (မတ်။ ၇:၁၃၊ ၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Constraineth. Gr. sunechō, “to hold together,” “to hold fast,” “to urge,” “to impel,” “to control.” He who chooses to be guided by the love of Christ will not turn aside from the path of duty, whether to the right hand or to the left, but will, like Paul, press forward in the Lord’s work, undaunted and with singleness of mind (see Acts 20:24; 2 Cor. 4:7–11). The love of Christ keeps the believer safely in the strait and narrow way (see on Matt. 7:13, 14).

 

ကျွန်ုပ်တို့ဤသို့ဆုံးဖြတ်သည်။ သို့မဟုတ် “ကျွန်ုပ်တို့ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်”၊ “ကျွန်ုပ်တို့ယုံကြည်စိတ်ချသည်”။ ပေါလု၏အပ်နှံခြင်းဆိုင်ရာ ကြေငြာချက်သည် သူ၏ကူးပြောင်းခြင်းအချိန်တွင် သူရောက်ရှိခဲ့သော ဆုံးဖြတ်ချက်၏ထုတ်ဖော်မှုဖြစ်သည် (တ။ ၉:၆၊ ၂၆:၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုအချိန်မှစ၍၊ ခရစ်တော်၏အပြစ်ဖြေခြင်းဆိုင်ရာ ကြီးမားသောအမှန်တရားသည် သူ၏ဘဝတွင် လှုံ့ဆော်မှုနှင့်ထိန်းချုပ်မှုအကြောင်းရင်းဖြစ်ခဲ့သည်။

We thus judge. Or, “we have decided,” “we are convinced.” Paul’s declaration of consecration in vs. 14, 15 is doubtless an expression of the decision to which he came at conversion (see Acts 9:6; 26:19). Ever since, the great truth of Christ’s atonement has been the motivating and controlling factor in his life.

 

အကယ်၍ … ထို့ကြောင့်။ ဂရိလို ei … ara။ စာသားသက်သေအရ (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ) ei ကိုဖယ်ထားရန်ထောက်ခံသည်။ ဤဖယ်ထားမှုကိုလက်ခံပါက၊ ara ကို “ထို့ကြောင့်”၊ “အရာအားဖြင့်”၊ “ရလဒ်အနေဖြင့်” ဟုဘာသာပြန်ရမည်။

If … then. Gr. ei … ara. Textual evidence attests (cf. p. 10) the omission of ei. Accepting this omission, ara should be translated “and so,” “accordingly,” “consequently.”

 

တစ်ဦးသည်အားလုံးအတွက်သေခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏အစားထိုးသေခြင်းသည်၊ အပြစ်သားအစားသေခြင်းသည်၊ “အကယ်၍” ဟုဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုပါ (ဟေရှာ။ ၅၃:၄၊ မတ်။ ၂၀:၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။ အာဒံ၏နေရာယူရာတွင် (၁ကော။ ၁၅:၂၂၊ ၄၅) ခရစ်တော်သည် လူသားမျိုးနွယ်၏ဦးခေါင်းဖြစ်လာပြီး၊ လူသားမျိုးနွယ်၏ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ကားစင်ပေါ်တွင်သေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်၊ တစ်နည်းအားဖြင့်၊ သူသေသောအခါ လူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးသည် သူနှင့်အတူသေခဲ့သည်။ သူသည်လူသားအားလုံးကိုကိုယ်စားပြုသောကြောင့်၊ သူ၏သေခြင်းသည် အားလုံး၏သေခြင်းအတွက်ရပ်တည်ခဲ့သည် (၁ပေ။ ၃:၁၈၊ ၁ယော။ ၂:၂၊ ၄:၁၀၊ ရော။ ၅:၁၂၊ ၁၈၊ ၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ သူ၌လူသားအားလုံးသေခဲ့သည်။ သူသည်ဥပဒေ၏တောင်းဆိုမှုများကို အပြည့်အဝပေးဆပ်ခဲ့သည် (ယော။ ၃:၁၆၊ ရော။ ၆:၂၃)။ သူ၏သေခြင်းသည် အပြစ်အားလုံး၏ဒဏ်ကိုပေးဆပ်ရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် လူသားအားလုံးကယ်တင်ခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ၊ အကြောင်းမူကား တစ်ဦးချင်းအပြစ်သားသည် ကယ်တင်ရှင်မှပေးအပ်သော အပြစ်ဖြေခြင်းကို လက်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို သူ့အမှုတွင်ထိရောက်စေရန်ဖြစ်သည် (ယော။ ၁:၉–၁၂၊ ယော။ ၃:၁၆–၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ “အားလုံး” ဟူသောစကားလုံးကို ရွေးချယ်ထားသောလူနည်းစုတစ်စုအဖြစ်ကန့်သတ်ရန် သမ္မာကျမ်းစာအရ အခြေအမြစ်မရှိပါ၊ ကျန်လူသားများသည် ကားစင်၏ကယ်တင်ခြင်းကျေးဇူးမှ ဖယ်ထုတ်ခံရပြီး ထို့ကြောင့် ဆုံးရှုံးရန် ကံကြမ္မာဖြစ်သည် (ယော။ ၃:၁၆–၂၁၊ ဧဖက်။ ၁:၄–၆ ကိုကြည့်ပါ)။

One died for all. The vicarious, substitutionary death of Christ, the truth that He died in the place of the sinner, is not open to question, as an “if” might imply (see on Isa. 53:4; Matt. 20:28). In taking Adam’s place (1 Cor. 15:22, 45) Christ became the head of the human race, and died on the cross as its representative. Thus, in a sense, when He died the entire race died with Him. As He represented all men, so His death stood for the death of all (1 Peter 3:18; 1 John 2:2; 4:10; see on Rom. 5:12, 18, 19). In Him all men died; He paid in full the claims of the law (John 3:16; Rom. 6:23). His death was adequate to pay the penalty for all sin. This does not, however, mean universal salvation, for each individual sinner must accept the atonement provided by the Saviour in order to make it effective in his own case (see on John 1:9–12; John 3:16–19). On the other hand, there is no scriptural basis for limiting the word “all” to a supposedly elect minority, with the rest of mankind excluded from access to the saving grace of the cross and therefore predestined to be lost (see on John 3:16–21; Eph. 1:4–6).

 

ခရစ်တော်၏သေခြင်းသည် အပြစ်အတွက် အပြစ်ဖြေခြင်းကိုပေးအပ်ရုံသာမက၊ ထို့ကြောင့် နောင်တရသောအပြစ်သားများကို ဒုတိယသေခြင်းမှ (ဗျာ။ ၂၀:၅၊ ၁၄ ကိုကြည့်ပါ) ကယ်တင်ရုံသာမက၊ ၎င်းသည် သူတို့၏ယိုယွင်းသောသဘာဝသေဆုံးခြင်းနှင့် ဘဝသစ်တွင်လျှောက်လှမ်းရန်လည်း ဖြစ်နိုင်စေခဲ့သည် (ရော။ ၆:၃၊ ၄၊ ဆက်စပ်၍ ဂလာ။ ၂:၁၉၊ ၂၀၊ ဖိလိပ္ပိ ၃:၁၀၊ ကောလော။ ၃:၃ ကိုကြည့်ပါ)။

Not only did the death of Christ provide an atonement for sin, and thereby deliver repentant sinners from the second death (see Rev. 20:5, 14), it also made possible their dying to the depraved, unregenerate nature and their rising to walk in newness of life (see on Rom. 6:3, 4; cf. Gal. 2:19, 20; Phil. 3:10; Col. 3:3).

 

 

၁၄ (ယော။ ၁၃:၃၄၊ ၁ယော။ ၄:၇၊ ၈)။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် သန့်ရှင်းသောဆန္ဒ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်။—ခရစ်တော်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် နှလုံးသားတွင်လိုအပ်သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သည် ကားစင်မှာတင်ရန်လိုအပ်သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သည် ခရစ်တော်ထဲတွင် နစ်မြှုပ်သောအခါ၊ စစ်မှန်သောချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် သဘာဝအလျောက်ပေါက်ဖွားလာသည်။ ၎င်းသည် စိတ်ခံစားမှု သို့မဟုတ် တွန်းအားတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ၊ သန့်ရှင်းသောဆန္ဒ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခံစားမှုတွင်မဟုတ်ဘဲ၊ နှလုံးသား၊ ဝိညာဉ်၊ နှင့်စရိုက်လက္ခဏာတစ်ခုလုံး၏ပြောင်းလဲမှုတွင်ရှိပြီး၊ ၎င်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အတွက်သေဆုံးပြီး ဘုရားအတွက်အသက်ရှင်နေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်နှင့်ကယ်တင်ရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကိုသူ့ထံသို့ အပ်နှံရန်တောင်းဆိုသည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဘုရားထံအပ်နှံခြင်းသည် သူတောင်းဆိုသမျှဖြစ်ပြီး၊ သူမြင်သည့်အတိုင်း အသုံးပြုရန် ကျွန်ုပ်တို့ကိုသူ့ထံအပ်နှံခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအပ်နှံခြင်းအချက်သို့ မရောက်မချင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ပျော်ရွှင်စွာ၊ အကျိုးရှိစွာ၊ သို့မဟုတ် အောင်မြင်စွာ အလုပ်လုပ်မည်မဟုတ်ပါ (စာ ၉၇၊ ၁၈၉၈)။

14 (John 13:34; 1 John 4:7, 8). Love the Decision of a Sanctified Will.—The love of Christ in the heart is what is needed. Self is in need of being crucified. When self is submerged in Christ, true love springs forth spontaneously. It is not an emotion or an impulse, but a decision of a sanctified will. It consists not in feeling, but in the transformation of the whole heart, soul, and character, which is dead to self and alive unto God. Our Lord and Saviour asks us to give ourselves to Him. Surrendering self to God is all He requires, giving ourselves to Him to be employed as He sees fit. Until we come to this point of surrender, we shall not work happily, usefully, or successfully anywhere (Letter 97, 1898).

 

 

၁၅. အသက်ရှင်သူများ။ ပေါလုသည် ခရစ်တော်၏သေခြင်း၏အရေးပါမှုကို ချဲ့ထွင်ရှင်းပြသည် (အပိုဒ် ၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် “သူ၏သေခြင်းထဲသို့ဗတ္တိဇံပေးခံရသူများ” (ရော။ ၆:၃) နှင့် “ဘဝသစ်တွင်လျှောက်လှမ်းရန်” (ရော။ ၆:၄၊ ဧဖက်။ ၂:၅–၇ ကိုကြည့်ပါ) ထသူများ၏အတွေ့အကြုံနှင့်ပတ်သက်၍ ပြောဆိုသည်။ ဥပဒေအရ၊ သူတို့၏အပြစ်အကြွေးသည် ဖျက်သိမ်းပြီးဖြစ်ပြီး၊ သူတို့သည် ဘုရားရှေ့တွင် ဖြောင့်မတ်သူအဖြစ်ရပ်တည်သည်။ ဝိညာဉ်ရေးအရ၊ သူတို့သည် ဘုရား၏ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ဘုရားနှစ်သက်ဖွယ်ဘဝကို ဤနေရာနှင့်ယခုအချိန်တွင်နေထိုင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ ထာဝရတည်မြဲသည်။ ဤနေရာ၌အလေးပေးထားသည်မှာ ဘဝ၏လုံးဝပြန်လည်ဦးတည်မှုဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်မှဘုရားသို့ဖြစ်သည်။ ဘဝသစ်သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ပြောင်းလဲပေးသောတန်ခိုးကို သက်သေထူသည်။ နှလုံးသား၏အနွေးထွေးဆုံးသောခံစားမှုများနှင့် အကောင်းဆုံးသောစွမ်းအင်များကို ခရစ်တော်ထံသို့ပေးအပ်သည်၊ ဘဝ၏သေးငယ်သောအရာများအတွက်ရော ကြီးမားသောအရာများအတွက်ပါဖြစ်သည်။ ဘဝသည် ဝိညာဉ်တော်၏အသီးအနှံများကို သီးမြှလာပြီး (ဂလာ။ ၅:၂၂၊ ၂၃) ဘုရား၏အလိုတော်ကိုလုပ်ဆောင်ရာတွင် ဝိညာဉ်၏ဝမ်းမြှောက်မှုကို ထင်ဟပ်ပြသည် (ဆာ။ ၁:၂၊ ၁၁၉:၉၇)။ ဘုရားအပေါ်ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် လူသားများအပေါ်ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ဘဝ၏ထိန်းချုပ်သောရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်လာပြီး၊ ဘုရား၏ဂုဏ်အသရေသည် အားလုံးသောအတွေးနှင့်လုပ်ဆောင်မှု၏ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သောဘဝသည် အပြစ်အား ပို၍ထိလွယ်ရှလွယ်ဖြစ်လာပြီး၊ ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်လိုအပ်ချက်ကို ပို၍သတိပြုမိလာပြီး၊ ခရစ်တော်၏ကျေးဇူးတော်အပေါ် ပို၍မှီခိုရန်အဆင်သင့်ဖြစ်လာသည်။

15. They which live. Paul proceeds to amplify the import of Christ’s death (see on v. 14). He speaks concerning the experience of those who have been “baptized into his death” (Rom. 6:3) and have risen to “walk in newness of life” (Rom. 6:4; cf. Eph. 2:5–7). Legally, their debt of sin is canceled, and they stand justified before God. Spiritually, they are enabled by divine grace to live a life acceptable to God, here and now, and through all eternity. The emphasis here is the complete reorientation of the life from self to God. The new life bears witness to the transforming power of the Holy Spirit. The heart’s warmest affections and best energies are given to Christ, in the small things of life as well as in the great. The life brings forth the fruits of the Spirit (Gal. 5:22, 23) and reflects the soul’s delight in doing the will of God (Ps. 1:2; 119:97). Love to God and to one’s fellow men becomes life’s controlling motive, and the glory of God is the end of all thought and action. Such a life becomes more and more sensitive to sin, more conscious of its own need, and more ready to depend upon the grace of Christ.

 

၁၆. ကျွန်ုပ်တို့သိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့သည်တန်ဖိုးဖြတ်သည်။ ဂရိလို “ကျွန်ုပ်တို့” သည် အလေးပေးထားသည်။ ပေါလုသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အခြားသူများနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက်ထားပြီး၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကောရိန္တုရှိသူ၏ဆန့်ကျင်သူများဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဥပဒေ၏ “စာလုံး” ကိုအလေးပေးကာ ပြင်ပအသွင်အပြင်ကို အလွန်အရေးတယူပြုခဲ့သည် (အခန်း ၃:၁–၃၊ ၄:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။

16. Know we. That is, we form an estimate of. In the Greek the “we” is emphatic. Paul places himself in contrast with others, probably his opponents in the Corinthian church, who stressed the “letter” of the law and made so much of external appearances (see on chs. 3:1–3; 4:18).

 

ဇာတိပကတိအရ။ ပေါလုသည် လူများကို ပြင်ပအသွင်အပြင်အပေါ်အခြေခံ၍ တန်ဖိုးဖြတ်ရန်ငြင်းဆိုသည်။ လူမျိုးစု၊ ဘိုးဘွားစဉ်ဆက်၊ ပညာရေး၊ ယဉ်ကျေးမှု၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာ၊ ရာထူး၊ နှင့်လူသား၏အသိအမှတ်ပြုမှုကဲ့သို့သော ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုများသည် သူလူသားများကို အကဲဖြတ်ရန်အဆိုပြုသောစံသတ်မှတ်ချက်များမဟုတ်ပါ (၁ကော။ ၁:၂၆၊ ၂ကော။ ၁:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ “ဖန်ဆင်းမှုသစ်” သည်သာ အရေးကြီးသည် (အခန်း ၅:၁၇)။ ပေါလုသည် ယခုလူများကို ခရစ်တော်၏ရှုထောင့်မှအကဲဖြတ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏စရိုက်နှင့်ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာအရာများအပေါ်သဘောထားအရ အကဲဖြတ်သည် (မတ်။ ၅:၁၉၊ ၇:၂၀–၂၇၊ ၁၂:၄၆–၅၀ ကိုကြည့်ပါ)။ လူများကိုအကဲဖြတ်ရန်ဤစံသတ်မှတ်ချက်သစ်သည် ခရစ်တော်၏သေခြင်းနှင့်ခမ်းနားသောရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ရလဒ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ရင့်ကျက်သောခရစ်ယာန်သည် လူတိုင်းကို ကယ်တင်ခံရရန်နှင့် ဘုရား၏ပုံသဏ္ဌာန်သို့ပြန်လည်ထူထောင်ခံရရန်အပြစ်သားအဖြစ်မြင်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်နိုင်ငံအတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီသူဖြစ်လာသည်။ မျက်နှာပြင်အသွင်အပြင်သည် တန်ဖိုးနည်းပါးသည်။ နှလုံးသားသည်သာ အရေးကြီးသည် (၁ရာ။ ၁၆:၇၊ ၂ကော။ ၄:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤရှုထောင့်မှ အလွန်ကြီးမားသောစည်းစိမ်ဥစ္စာရှိသူသည် အလွန်ဆင်းရဲနိုင်ပြီး၊ ကြီးမားသောပညာရှိသူသည် လုံးဝအသိဉာဏ်မရှိသူဖြစ်နိုင်သည် (မတ်။ ၆:၁၉–၃၄၊ ၁ကော။ ၁:၂၁–၂၃၊ ကောလောသဲ ၂:၈ ကိုကြည့်ပါ)။

After the flesh. Paul refuses to evaluate men on the basis of outward appearance. Such considerations as nationality, ancestry, education, culture, wealth, position, and human approbation are not the standards by which he proposes to judge mankind (cf. 1 Cor. 1:26; 2 Cor. 1:17). It is the “new creature” that counts (ch. 5:17). Paul now estimates men from Christ’s point of view, according to their character and attitude toward spiritual things (see Matt. 5:19; 7:20–27; 12:46–50). This new standard for evaluating men is another result of the death and glorious resurrection of Christ. The mature Christian sees every man as a sinner to be saved and restored to the image of God, and thus to be made a candidate for the kingdom of heaven. Superficial appearance is of little value; it is the heart that counts (see on 1 Sam. 16:7; 2 Cor. 4:18). From this point of view a man of immense wealth may be extremely poor, and a man of great learning altogether ignorant (see on Matt. 6:19–34; 1 Cor. 1:21–23; Col. 2:8).

 

ခရစ်တော်ကိုသိသည်။ ကူးပြောင်းခြင်းမတိုင်မီ၊ ပေါလုသည် ခရစ်တော်ကို လူသားရှုထောင့်မှသာကြည့်မြင်ခဲ့ပုံရသည်—ဖိစွမ်းခံရသောနာဇရက်သူ၊ နိမ့်ကျသောမွေးဖွားမှုရှိသူ၊ တရားဝင်ပညာရေးမရှိသူ၊ ဆင်းရဲသူ၊ နှင့်ပယ်ထုတ်ခံရပြီး ကားစင်တင်ခံရသော လူလိမ်သူတစ်ဦးအဖြစ်ဖြစ်သည်။

Known Christ. Prior to conversion Paul had evidently looked upon Christ from a purely human viewpoint—as a despised Nazarene, a man of lowly birth and without a formal education, a pauper, and an impostor who had been rejected and crucified.

 

ရာစုနှစ်များတစ်လျှောက် ရုပ်ခန္ဓာစိတ်ရှိသူများစွာသည် ထိုသို့သောအမှားကိုပြုခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ခေတ်သည် ခရစ်တော်၏လူသားဆန်သောအကဲဖြတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ပညာရှိများသည် သူ့ကို ကြီးမြတ်သောဆရာအဖြစ်ပြောဆိုကြပြီး၊ ဒဿနိကဗေဒပညာရှင်များသည် သူ့ကို အမှန်တရားနှင့်ဉာဏ်ပညာ၏အာရုံအဖြစ်မြင်ကြပြီး၊ လူမှုဗေဒပညာရှင်များသည် သူ့ကို ကြီးမြတ်သောလူမှုပြုပြင်ပြောင်းလဲသူအဖြစ် ဂုဏ်ပြုကြပြီး၊ စိတ်ပညာရှင်များသည် သူ့ကို လူသားသဘာဝ၏လေးနက်သောသင်ကြားသူအဖြစ်မြင်ကြပြီး၊ ဓမ္မပညာရှင်များသည် သူ့ကို ကမ္ဘာ့ကြီးမြတ်သောဘာသာတရားများ၏တည်ထောင်သူများအနက် ထိပ်တန်းအဖြစ်သတ်မှတ်ကြသည်။ သို့သော် ဤလူများအတွက် ယေရှုသည် ကမ္ဘာ့ကြီးမြတ်သော၊ ဉာဏ်အမြော်အမြင်ဆုံး၊ နှင့်အကောင်းဆုံးသောလူသားများအနက် အများဆုံးဖြစ်သည်။ ပညာရှင်ကမ္ဘာသည် လူသားယေရှု၏သမိုင်းနှင့်ယဉ်ကျေးမှုနောက်ခံကို ပြန်လည်ဖန်တီးရန် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများပြုခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ဘုရားဖြစ်မှုနှင့် အပြစ်မှကယ်တင်သူအဖြစ်သူ၏အခန်းကဏ္ဍကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာတန်ဖိုးထားရန် များစွာလျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းစာကို အခြားစာအုပ်များကဲ့သို့ဖတ်ရှုခြင်းသည် ခရစ်တော်ကို အခြားလူသားများနှင့်တူသောလူသားအဖြစ်သာမြင်ရန်ဖြစ်သည်။ ယေရှု၏ဘဝ၏သိရှိထားသောဖြစ်ရပ်များကို အာရုံစိုက်ရန်၊ သူ့အပေါ်မြင့်မြတ်သောအယူအဆတစ်ခုဖွဲ့စည်းရန်၊ နှင့်သူ၏သင်ကြားမှုများမှ လှပသောကျင့်ဝတ်စနစ်တစ်ခုတည်ဆောက်ရန်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ဧဝံဂေလိတရား၏အရေးအပါဆုံးသောအမှန်တရားများကို လွဲချော်နိုင်သည်။ ဇာတိပကတိနှင့်သွေးသားဖြင့် သူ၌ဘုရားနှင့်လူသားသားတော်ကို မပိုင်းခြားနိုင်ပါ (မတ်။ ၁၆:၁၇)။ ဝိညာဉ်ရေးထိုးထွင်းမြင်နိုင်မှုသာလျှင် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာအရာများကို ပိုင်းခြားနိုင်စွမ်းရှိသည် (၁ကော။ ၂:၁၄)။ ခရစ်တော်ယေရှုတွင် ဖန်ဆင်းမှုသစ်ဖြစ်သောသူ (၂ကော။ ၅:၁၇) သည် သမိုင်းဆိုင်ရာခရစ်တော်ကို မသေးစားမြင်ပေမယ့်၊ ဤနိမ့်ကျသောပုဂ္ဂိုလ်ကို သခင်နှင့်ဘုရားအဖြစ် ချီးမြှောက်ရန် ထိုအယူအဆကိုကျော်လွန်သွားသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် ဉာဏ်အလင်းရရှိသောကြောင့် ဤသို့ပြုသည်။ “ယေရှုသည် သခင်ဖြစ်သည်ဟု သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်မှတစ်ဆင့်မဟုတ်လျှင် မည်သူမျှမပြောနိုင်ပါ” (၁ကော။ ၁၂:၃)။

Through the centuries countless thousands of carnal-minded men have made the same mistake. Our day is replete with humanistic evaluations of Christ. Men of learning speak of Him as a great teacher, philosophers look upon Him as an oracle of truth and wisdom, sociologists credit Him with being a great social reformer, psychologists see Him as a profound student of human nature, and theologians consider Him as foremost among the founders of the world’s great religious. But to these men Jesus is at most the greatest, wisest, and best of the world’s great men. The scholarly world has put forth laborious effort designed to re-create the historical and cultural background of the human Jesus, but has largely neglected to strive for a deeper appreciation of His divinity and of His role as man’s Saviour from sin. To read the Bible as one would read other books is to see in Christ no more than a man like other men. It is possible to dwell on the known incidents of the life of Jesus, to form a lofty conception of Him, and to construct a beautiful system of ethics from His teachings, and yet miss the most important truths of the gospel. Flesh and blood does not discern in Him the divine-human Son of God and of man (Matt. 16:17). Spiritual perception alone is competent to discern spiritual things (1 Cor. 2:14). The man who is created anew in Christ Jesus (2 Cor. 5:17) does not minimize the historical Christ, but he goes beyond that conception of Him to magnify this lowly personage as Lord and God. He does this because his mind is illumined by the Spirit. “No man can say that Jesus is the Lord, but by the Holy Ghost” (1 Cor. 12:3).

 

ယခုမှစ၍။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏အယူအဆပြောင်းလဲခဲ့သော ကူးပြောင်းခြင်းအချိန်မှဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မတိုင်မီ၊ သူသည် ခရစ်တော်နှင့်အခြားသူများကို ဂျူးဘာသာ၏ကျဉ်းမြောင်းသောမျက်စိဖြင့်ကြည့်မြင်ခဲ့သည်။ ရှောလုအဖြစ်၊ ပေါလုသည် ခရစ်တော်တွင် “အလှတရား” မမြင်ခဲ့ပါ၊ ၎င်းသည် သူ့ကို ကယ်တင်ရှင်ကို “ဆန္ဒပြုရန်” ဦးတည်စေခဲ့သည် (ဟေရှာ။ ၅၃:၂)။ မလွှဲမရှောင်သာသောရလဒ်မှာ ယေရှုကို မက်ဆီယာအဖြစ်နှင့် သူ၏နောက်လိုက်များအပေါ် မုန်းတီးမှုဖြစ်ခဲ့သည် (တ။ ၈:၃၊ ၉:၁)။

Now henceforth. That is, from the time of his conversion, when his viewpoint had changed. Prior to that time he had looked at Christ and other men through the narrow eyes of Judaism. As Saul, Paul had seen “no beauty” in Christ that led him to “desire” the Saviour (Isa. 53:2). The inevitable result had been hatred for Jesus as the Messiah and for His followers (Acts 8:3; 9:1).

 

ကျွန်ုပ်တို့သည်သူ့ကိုထိုနည်းဖြင့်မသိတော့ပါ။ ဆိုလိုသည်မှာ ကူးပြောင်းခြင်းမတိုင်မီ သူယခင်ကိုင်စွဲထားသော ပြန်လည်မဖြစ်ပေါ်သောရှုထောင့်မှဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် ယခုကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံဖြင့်သိပြီး၊ ကြားသိရုံမျှမဟုတ်ပါ။ ကောရိန္တုရှိပေါလု၏ဆန့်ကျင်သူများသည် ယေရုဆလင်ရှိတမန်တော်များနှင့်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယေရှုနှင့်ပင်ဆက်နွယ်မှုအပေါ်အခြေခံ၍ ပိုမိုကြီးမားသောအခွင့်အာဏာနှင့်အခွင့်အရေးကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်ကို “ဇာတိပကတိအရ” သိမှုအပေါ်အလေးပေးခြင်းသည် သူ့အကြောင်းကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ယာယီဖြစ်သောအရာများ၏အရေးပါမှုကို ချဲ့ကားစေပြီး၊ သူ၏ဘဝနှင့်သင်ကြားမှုများတွင် ပြတ်သားစွာသို့မဟုတ် သွယ်ဝိုက်ဖော်ပြထားသော ပိုမိုမြင့်မားသောဝိညာဉ်ရေးအမှန်တရားများကို လျစ်လျူရှုရန် သို့မဟုတ် လုံးဝလျစ်လျူရှုစေသည်။

Know we him no more. That is, from the unregenerate point of view that he held prior to conversion. Paul now knew by personal experience, not simply by hearsay. Paul’s opponents at Corinth claimed greater authority and privilege on the basis of their association with the apostles at Jerusalem, and perhaps even with Jesus. But emphasis upon a knowledge of Christ “after the flesh” leads men to exaggerate the importance of those things about Him that were physically seen and were temporal, and to subordinate or ignore altogether the higher spiritual truths explicit and implicit in His life and teachings.

 

၁၇. ခရစ်တော်ထဲတွင်။ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးဖြစ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ပေါလု၏အနှစ်သက်ဆုံးအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ဖြစ်သည်။ သူခရစ်ယာန်ဖြစ်လာသောအခါ၊ သူသည် “ယေရှုခရစ်တော်ထဲသို့” ဗတ္တိဇံပေးခံရပြီး (ရော။ ၆:၃)၊ ထို့နောက်သူနေထိုင်သောဘဝသစ်သည် ခရစ်တော်ကိုဗဟိုပြုသည် (ယော။ ၁၅:၃–၇)။ သူသည် ခရစ်တော်နှင့်ဆက်နွယ်ပြီး သူ၏ဘဝ၊ တန်ခိုး၊ လွှမ်းမိုးမှု၊ နှင့်စကားလုံးတို့အားလုံးကို လုံးဝလိုက်နာသည်။ ပေါလု၏ဘဝတစ်ခုလုံးသည် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာနယ်ပယ်သစ်တစ်ခုတွင်ရွေ့လျားသည်။ မည်သည့်အရာမျှမပါဝင်ပါ။

17. In Christ. Paul’s favorite definition of what it is to be a Christian. When he became a Christian he was baptized “into Jesus Christ” (Rom. 6:3), and the new life he lives henceforth is centered in Christ (John 15:3–7). He is joined to Christ and wholly subject to His life, power, influence, and word. Paul’s whole life moves in a new, spiritual sphere. Nothing is exempted.

 

ခရစ်တော်ထဲတွင်သာလျှင် အပြစ်သားသည် ဘုရားနှင့်လက်ခံမှုကိုရှာဖွေနိုင်ပြီး (ဖိလိပ္ပိ ၃:၉) ဘဝသစ်နေထိုင်ရန်အတွက် ထောက်ပံ့မှုကိုရှာဖွေနိုင်သည် (ယော။ ၁၅:၄၊ ၅၊ ဂလာ ၂:၂၀)။ ဘဝ၏ဝမ်းမြှောက်မှုနှင့်ဝမ်းနည်းမှု၊ အောင်မြင်မှုနှင့်ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် အားလုံး “ခရစ်တော်ထဲတွင်” ဖြစ်သည် (ရော။ ၁၄:၁၇၊ ဖိလိပ္ပိ ၃:၉၊ ၁၀)။ သေခြင်းပင်လျှင် ၎င်း၏ဒဏ်ချက်ကိုဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး၊ “သခင်ထဲတွင်သေဆုံးသူများ” သည် ကောင်းချီးခံရသည် (ဗျာ။ ၁၄:၁၃)။ ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် လူသားအတွေ့အကြုံနှင့်တာဝန်ဝတ္တရားအားလုံးကို “ခရစ်တော်ထဲတွင်” ဟူသောအသုံးအနှုန်းဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော ဆက်နွယ်မှုသစ်တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်ပေးသည်။

Only “in Christ” can a sinner find acceptance with God (Phil. 3:9) and sustenance for living the new life (John 15:4, 5; Gal 2:20). The joys and sorrows, triumphs and sufferings, of life are all “in Christ” (Rom. 14:17; Phil. 3:9, 10). Even death is robbed of its sting, for those who “die in the Lord” are blessed (Rev. 14:13). Christianity elevates every human experience and obligation into a new relationship, designated by the term “in Christ.”

 

သတ္တဝါ။ ဂရိစကားလုံး ktisis၊ “ဖန်ဆင်းခြင်း”၊ “ဖန်ဆင်းထားသောအရာ”၊ “သတ္တဝါ”။ လူတစ်ဦးသည် ခရစ်တော်၏မေတ္တာဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုအလိုရှိရာအတွက်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်အတွက်နေထိုင်ရန်၊ လူတို့ကို ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ဖြင့်မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်ဖြင့်အကဲဖြတ်ရန်၊ ခရစ်တော်ကို ဇာတိပကတိအရ မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်အရ သိရှိရန် သတ္တဝါအသစ်အဖြစ် ဖန်ဆင်းခံရရမည်။ ပျက်စီးနေသောအပြစ်သားတစ်ဦးကို “သတ္တဝါအသစ်” အဖြစ်ပြောင်းလဲရန် မူလအစတွင် အသက်ကိုဖြစ်ပေါ်စေသော ဖန်ဆင်းမှုစွမ်းအားနှင့်အတူတူပင်ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၃:၃၊ ၅၊ ရောမ ၆:၅၊ ၆၊ ဧဖက် ၂:၁၀၊ ကောလောသဲ ၃:၉၊ ၁၀)။ ၎င်းသည် သာမန်လူ့အတွေ့အကြုံတွင် လုံးဝသဘာဝမကျသော အလွန်ထူးခြားသည့်လုပ်ဆောင်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

Creature. Gr. ktisis, “creation,” “thing created,” “creature.” For a man to be constrained by the love of Christ to live no longer unto self but unto God, to judge men no longer by appearance but by the spirit, to know Christ according to the spirit and not according to the flesh, he must be created a new being. To transform a lost sinner into a “new creature” requires the same creative energy that originally brought forth life (John 3:3, 5; Rom. 6:5, 6; Eph. 2:10; Col. 3:9, 10). It is a supernatural operation, altogether foreign to normal human experience.

 

ဤသဘာဝအသစ်သည် လူတစ်ဦးတွင် မွေးရာပါရှိပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန်သာလိုအပ်သည်ဟု ယူဆထားသော ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်မှု၏ရလဒ်မဟုတ်ပေ။ ခရစ်ယာန်ဖြစ်ကြောင်းထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းမရှိဘဲ၊ “သတ္တဝါအသစ်” မဟုတ်သော ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်သည်ဟုဆိုသူ ထောင်ပေါင်းများစွာရှိသည်။ သဘာဝအသစ်သည် ဖြောင့်မတ်စွာပြုလုပ်ရန် ဆန္ဒသက်သက်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုသက်သက်ဖြစ်စေ (ရောမ ၇:၁၅–၁၈)၊ အချို့သောအယူဝါဒများကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ သဘောတူခြင်း၊ ယူဆချက်တစ်စုံတစ်ခုကို အခြားတစ်ခုနှင့်လဲလှယ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် အပြစ်အတွက် ဝမ်းနည်းခြင်းသက်သက်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် လူတစ်ဦးထဲသို့ ထူးခြားသည့်ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုထည့်သွင်းခြင်း၏ရလဒ်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် အပြစ်အတွက်သေဆုံးပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်၏ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း အသစ်ဖန်ဆင်းခံရပြီး၊ ဘုရားသခင်၏သားသမီးများအဖြစ် မွေးစားခံရပြီး၊ လမ်းသစ်တစ်ခုပေါ်တွင် စတင်လျှောက်လှမ်းခံရသည် (ယေဇကျေလ ၃၆:၂၆၊ ၂၇၊ ယောဟန် ၁:၁၂၊ ၁၃၊ ၃:၃–၇၊ ၅:၂၄၊ ဧဖက် ၁:၁၉၊ ၂:၁၊ ၁၀၊ ၄:၂၄၊ တိတု ၃:၅၊ ယာကုပ် ၁:၁၈)။ ဤသို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏သဘာဝတရားတွင် ပါဝင်သူများဖြစ်လာပြီး၊ ထာဝရအသက်ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရရှိသည် (၂ ပေတရု ၁:၄၊ ၁ ယောဟန် ၅:၁၁၊ ၁၂)။ ယုံကြည်သူအသစ်သည် ရင့်ကျက်ပြီး ပြည့်စုံသော ခရစ်ယာန်အဖြစ် မွေးဖွားလာခြင်းမဟုတ်၊ သူသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ အတွေ့အကြုံမရှိမှုနှင့် မရင့်ကျက်မှုကို ကလေးငယ်အဆင့်တွင် ဦးစွာရှိသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏သားတစ်ဦးအဖြစ် သူသည် ခရစ်တော်၏ပြည့်စုံသောအဆင့်သို့ ရင့်ကျက်လာရန် အခွင့်အရေးနှင့် အခွင့်အာဏာရှိသည် (မဿဲ ၅:၄၈၊ ဧဖက် ၄:၁၄–၁၆ ၂ ပေတရု ၃:၁၈)။

This new nature is not the product of moral virtue presumed by some to be inherent in man, and requiring only growth and expression. There are thousands of so-called moral men who make no profession of being Christians, and who are not “new” creatures. The new nature is not merely the product of a desire, or even of a resolution, to do right (Rom. 7:15–18), of mental assent to certain doctrines, of an exchange of one set of opinions or feelings for another, or even of sorrow from sin. It is the result of the presence of a supernatural element introduced into a man, which results in his dying to sin and being born again. Thus are we created anew in the likeness of Christ, adopted as sons and daughters of God, and set on a new path (see Eze. 36:26, 27; John 1:12, 13; 3:3–7; 5:24; Eph. 1:19; 2:1, 10; 4:24; Titus 3:5; James 1:18). Thus we are made partakers of the divine nature and are granted possession of eternal life (2 Peter 1:4; 1 John 5:11, 12). The new believer is not born a full-grown, mature Christian; he first has the spiritual inexperience and immaturity of infancy. But as a son of God he does have the privilege and opportunity to grow up into the full stature of Christ (see on Matt. 5:48; Eph. 4:14–16; 2 Peter 3:18).

 

အသစ်ဖြစ်လာခြင်း။ ရောမ ၆:၄–၆ ကိုကြည့်ပါ။ စာသားအထောက်အထားများအရ (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ) “အရာအားလုံး” ဟူသောစကားလုံးများကို ချန်လှပ်ထားရန် ထောက်ခံပြီး၊ အခန်းကဏ္ဍ ၁၇ ၏နောက်ဆုံးဝါကျသည် “၎င်းတို့သည် အသစ်ဖြစ်လာသည်” ဟုဖတ်ရှုရသည်။

Become new. See on Rom. 6:4–6. Textual evidence favors (cf. p. 10) the omission of the words “all things,” the last clause of v. 17 thus reading “they are become new.”

 

၁၇ (ယောဟန် ၁:၁၂၊ ၁၃၊ ၃:၅–၈)။ မွေးရာပါမဟုတ်သော ကျေးဇူးတော်။—အသွေးအသားနှင့် ဇာတိပကတိဆန္ဒမှ မွေးဖွားလာသော သဘာဝဟောင်းသည် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ကို အမွေမဆက်ခံနိုင်ပါ။ ဟောင်းနွမ်းသောနည်းလမ်းများ၊ မွေးရာပါအလေ့အကျင့်များ၊ ယခင်အကျင့်များကို စွန့်လွှတ်ရမည်၊ အကြောင်းမူကား ကျေးဇူးတော်သည် မွေးရာပါမဟုတ်ပေ။ မွေးဖွားခြင်းအသစ်သည် ရည်ရွယ်ချက်အသစ်များ၊ အရသာအသစ်များ၊ သဘောထားအသစ်များ ရှိခြင်းတွင်ပါဝင်သည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ဖြင့် အသက်သစ်သို့ မွေးဖွားခံရသူများသည် ဘုရားသခင်၏သဘာဝတရားတွင် ပါဝင်သူများဖြစ်လာပြီး၊ ၎င်းတို့၏အကျင့်အမူအားလုံးတွင် ခရစ်တော်နှင့်ဆက်နွယ်မှု၏သက်သေကို ပြသမည်။ ခရစ်ယာန်ဖြစ်ကြောင်းထုတ်ဖော်ပြောဆိုသော်လည်း ၎င်းတို့၏သဘာဝချို့ယွင်းချက်များနှင့် စရိုက်လက္ခဏာများကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသူများသည် လောကီလူများနှင့် ၎င်းတို့၏အနေအထားတွင် မည်သို့ကွဲပြားသနည်း။ ၎င်းတို့သည် သန့်ရှင်းစေသောတရားနှင့် သန့်စင်ပေးသောတရားအဖြစ် သမ္မာတရားကို တန်ဖိုးမထားကြပါ။ ၎င်းတို့သည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမခံရပါ (RH ဧပြီ ၁၂၊ ၁၈၉၂)။

17 (John 1:12, 13; 3:5–8). Grace Not Inherited.—The old nature, born of blood and the will of the flesh, cannot inherit the kingdom of God. The old ways, the hereditary tendencies, the former habits, must be given up; for grace is not inherited. The new birth consists in having new motives, new tastes, new tendencies. Those who are begotten unto a new life by the Holy Spirit, have become partakers of the divine nature, and in all their habits and practices they will give evidence of their relationship to Christ. When men who claim to be Christians retain all their natural defects of character and disposition, in what does their position differ from that of the worldling? They do not appreciate the truth as a sanctifier, a refiner. They have not been born again (RH April 12, 1892).

 

(၁ ယောဟန် ၂:၆၊ ဗျာဒိတ် ၃:၁၄–၁၇)။ ခရစ်တော်ကို အတုယူသော သန့်ရှင်းသောဘာသာ။—သန့်ရှင်းသောဘာသာသည် ခရစ်တော်ကို အတုယူခြင်းဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကိုယုံကြည်မှုနှင့် ကိုယ်ကျိုးရှာမှုပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသောဘာသာသည် တန်ဖိုးမရှိပါ။ စစ်မှန်သောခရစ်ယာန်သည် ခရစ်တော်၏တပည့်ဖြစ်သည်။ ဤတပည့်ဖြစ်မှုသည် အလင်းထဲတွင်လျှောက်လှမ်းခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ကောင်းကင်ဧည့်သည်ကို လက်ခံရန် နှလုံးသားဖွင့်ထားရမည်။ ထိုဧည့်သည်ဝင်ရောက်ခြင်းကို နှလုံးသားပိတ်ထားသရွေ့၊ စိတ်နှလုံးတွင် တည်မြဲသောငြိမ်းချမ်းမှုမရှိနိုင်ပါ။ ဝိညာဉ်ရေးရာဗိမာန်၏အခန်းများကို အလင်းရောင်ဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော နေရောင်ခြည်မရှိပါ၊ မြူခိုးများနှင့် တိမ်တိုက်များကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ခြင်းမရှိပါ။

(1 John 2:6; Rev. 3:14–17). Pure Religion an Imitation of Christ.—Pure religion is an imitation of Christ. A religion that is built on self-confidence and selfishness is worthless. The true Christian is a follower of Christ. This following means walking in the light. The heart must be opened to receive the heavenly guest. As long as the heart is closed against His entrance, there can be in it no abiding peace. No sunshine can flood the chambers of the soul temple, breaking through the mist and cloud.

 

ဘုရားသခင်သည် အပြစ်နှင့် အလျှော့အတင်းမပြုပါ။ စစ်မှန်သောပြောင်းလဲခြင်းသည် မွေးရာပါဖြစ်စေ၊ ဖွံ့ဖြိုးလာသောဖြစ်စေ၊ မတော်မတရားသောသဘောထားများကို ပြောင်းလဲပေးသည်။ ဘုရားသခင်၏ဘာသာသည် မရေမတွက်နိုင်သောချည်မျှင်များဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော ခိုင်မာသောအထည်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် သတိဖြင့် ယက်လုပ်ထားသည်။ ဘုရားသခင်ထံမှလာသောဉာဏ်ပညာသာလျှင် ဤအထည်ကို ပြည့်စုံစေနိုင်သည်။ အစပိုင်းတွင် ကောင်းမွန်သောပုံပေါက်သော အထည်များစွာရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် စမ်းသပ်မှုကို မခံနိုင်ပါ။ ၎င်းတို့သည် ဆေးကြောလျှင် ပျက်စီးသည်။ အရောင်များသည် တည်မြဲမှုမရှိပါ။ နွေရာသီ၏အပူဒဏ်တွင် ၎င်းတို့သည် မှေးမှိန်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အထည်သည် ကြမ်းတမ်းသောကိုင်တွယ်မှုကို မခံနိုင်ပါ။

God makes no compromise with sin. A genuine conversion changes hereditary and cultivated tendencies to wrong. The religion of God is a firm fabric, composed of innumerable threads, and woven together with tact and skill. Only the wisdom which comes from God can make this fabric complete. There are a great many kinds of cloth which at first have a fine appearance, but they cannot endure the test. They wash out. The colors are not fast. Under the heat of summer they fade away and are lost. The cloth cannot endure rough handling.

 

လူများစွာ၏ဘာသာတရားသည် ဤသို့ဖြစ်သည်။ စရိုက်လက္ခဏာ၏အခြေခံဖွဲ့စည်းမှုသည် စမ်းသပ်မှုဒဏ်ကို မခံနိုင်သောအခါ၊ ၎င်းဖွဲ့စည်းထားသောပစ္စည်းသည် တန်ဖိုးမရှိပါ။ ဟောင်းနွမ်းသောအထည်ကို အသစ်ဖြင့်ပြုပြင်ရန် ကြိုးစားမှုများသည် အခြေအနေကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေမည်မဟုတ်၊ အကြောင်းမူကား ဟောင်းနွမ်းပြီး ပျော့ပျောင်းသောအထည်သည် အသစ်မှ ခွာထွက်သွားပြီး၊ ယခင်ထက် ပိုမိုကြီးမားသော အက်ကွဲမှုကို ချန်ထားခဲ့သည်။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းသည် အဆင်မပြေပါ။ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ ဟောင်းနွမ်းသောအဝတ်ကို လုံးဝစွန့်ပစ်ပြီး လုံးဝအသစ်တစ်ထည်ကို ဝယ်ယူရန်ဖြစ်သည်။

So it is with the religion of many. When the warp and woof of character will not stand the test of trial, the material of which it is composed is worthless. The efforts made to patch the old with a new piece do not better the condition of things; for the old, flimsy material breaks away from the new, leaving the rent much larger than before. Patching will not do. The only way is to discard the old garment altogether, and procure one entirely new.

 

ခရစ်တော်၏အစီအစဉ်သည် တစ်ခုတည်းသောဘေးကင်းသောနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ သူကဆိုသည်၊ “အကယ်၍ ငါသည် အရာအားလုံးကို အသစ်ဖြစ်စေသည်”။ “အကယ်၍ လူတစ်ဦးသည် ခရစ်တော်ထဲတွင်ရှိလျှင်၊ သူသည် သတ္တဝါအသစ်ဖြစ်သည်”။ ခရစ်တော်သည် အများစုမှာ မိမိကိုယ်ကိုနှင့် ခရစ်တော်အနည်းငယ်ပါဝင်သော ပြုပြင်ဖာထေးထားသော စရိုက်ကို လက်ခံမည်ဟု လူကို အားမပေးပါ။ ဤသည်မှာ လအိုဒိစီယံအသင်းတော်၏အခြေအနေဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် မိမိကိုယ်ကိုအနည်းငယ်နှင့် ခရစ်တော်အနည်းငယ်ပါဝင်ပုံရသည်။ သို့သော် မကြာမီ ၎င်းသည် မိမိကိုယ်ကိုအားလုံးဖြစ်သွားပြီး ခရစ်တော်မပါဝင်တော့ပါ။ ကိုယ်ကျိုးရှာမှု၏အမြစ်သည် ပေါ်လွင်လာသည်။ ၎င်းသည် ဆက်လက်ကြီးထွားပြီး၊ အမြစ်များကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်သွားကာ၊ ၎င်း၏အကိုင်းအခက်များသည် မလိုလားအပ်သောအသီးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ခရစ်တော်သည် ပေါင်းစပ်စရိုက်ရှိသူများကို သနားကရုဏာဖြင့်ကြည့်ရှုသည်။ ထိုသို့သောစရိုက်ရှိသူများသည် ခရစ်တော်နှင့် ဆက်နွယ်မှုသည် အလွန်အားနည်းပြီး တန်ဖိုးမရှိသည် (စာလွှာ ၁၀၅၊ ၁၈၉၃)။

Christ’s plan is the only safe one. He declares, “Behold, I make all things new.” “If any man be in Christ, he is a new creature.” Christ gives man no encouragement to think that He will accept a patchwork character, made up mostly of self, with a little of Christ. This is the condition of the Laodicean church. At first there seems to be some of self and some of Christ. But soon it is all of self and none of Christ. The root of selfishness is revealed. It continues to grow, striking its roots deeper and deeper, till its branches are covered with objectionable fruit. Christ looks with pitying tenderness on all who have combination characters. Those with such a character have a connection with Christ so frail that it is utterly worthless (Letter 105, 1893).

 

လက်ခံနိုင်ဖွယ်မရှိသော ပြုပြင်ဖာထေးစရိုက်။—[၂ ကောရိန္သု ၅:၁၇ ကိုးကားထားသည်။] ပြုပြင်ဖာထေးထားသောဘာသာသည် ဘုရားသခင်အတွက် အနည်းငယ်မျှပင် တန်ဖိုးမရှိပါ။ သူသည် နှလုံးသားတစ်ခုလုံးကို တောင်းဆိုသည်။ ၎င်း၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုမျှ မွေးရာပါဖြစ်စေ၊ ဖွံ့ဖြိုးလာသောဖြစ်စေ၊ မတော်မတရားသောသဘောထားများအတွက် ထိန်းသိမ်းထားရန်မလိုအပ်ပါ။ ကြမ်းတမ်းခြင်း၊ ပြင်းထန်ခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကိုအလွန်အရေးကြီးသည်ဟုထင်ခြင်း၊ ကိုယ်ကျိုးရှာခြင်း၊ မိမိ၏ကိုယ်ကျိုးကိုသာ ရှာဖွေပြီး အခြားသူများကို ကိုယ်ကျိုးမရှာဘဲ ပြုမူရန် စိတ်အားထက်သန်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်အတွက် ရွံရှာဖွယ်သောဘာသာတစ်ခုဖြစ်သည်။ လူများစွာသည် ထိုသို့သောအတွေ့အကြုံကို နေ့စဉ်ရှိသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ခရစ်တော်၏စရိုက်ကို မမှန်ကန်စွာ ကိုယ်စားပြုခြင်းဖြစ်သည် (စာလွှာ ၃၁အေ၊ ၁၈၉၄)။

Patchwork Character Not Acceptable.—[2 Cor. 5:17 quoted.] The patchwork religion is not of the least value with God. He requires the whole heart. No part of it is to be reserved for the development of hereditary or cultivated tendencies to evil. To be harsh, to be severe, too self-important, selfish, to look out for one’s own selfish interest and yet be zealous that others shall deal unselfishly is a religion which is an abomination to God. Many have just such an experience daily, but it is a misrepresentation of the character of Christ (Letter 31a, 1894).

 

၁၈။ အရာအားလုံး။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ အခန်းကဏ္ဍ ၁၇ တွင်ဖော်ပြထားသော “အသစ်” သောအရာများအားလုံးနှင့် အထူးသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ဝန်ကြီးဌာနအသစ် (အခန်းကဏ္ဍ ၃:၆; ၄:၁) နှင့် စရိုက်လက္ခဏာကို အကဲဖြတ်ခြင်းအသစ်တို့ပါဝင်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၅:၁၆)။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းအားလုံး၏အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။

18. All things. That is, all of the “new” things of v. 17 in particular, and thus also the new ministry (chs. 3:6; 4:1) and the new discernment of character (ch. 5:16). God is the source of them all.

 

ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး katallagē၊ “လဲလှယ်ခြင်း”၊ “ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်း”၊ “မျက်နှာသာပြန်ရရှိခြင်း”။ ရောမ ၅:၁၁ တွင် ဤစကားလုံးကို “အပြစ်ဖြေခြင်း” ဟုဘာသာပြန်ထားသည် (ထိုနေရာတွင် မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ၎င်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်ရင်းနှီးမှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းကို ဆိုလိုသည် (ရောမ ၅:၁၊ ၁၀၊ ကောလောသဲ ၁:၂၀)။ ဘုရားသခင်နှင့်ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်း၏အယူအဆသည် အတိတ်ကာလတွင် ဘုရားသခင်နှင့်လူသားတို့သည် ရင်းနှီးမှုအခြေအနေတစ်ခုရှိခဲ့ကြောင်း၊ ယခုအခါ ခွဲခွာနေရသောအခြေအနေတစ်ခုရှိသည် (ရောမ ၈:၇)၊ ဘုရားသခင်သည် ဤအခြေအနေကို အဆုံးသတ်ရန် ဦးစွာလုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် လူသားသည် ဘုရားသခင်နှင့်ရင်းနှီးမှုကို ထပ်မံခံစားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

Reconciliation. Gr. katallagē, “exchange,” “reconciliation,” “restoration to favor.” In Rom. 5:11 the same word is translated “atonement” (see comment there). In the NT it denotes a return to favor with God (see Rom. 5:1, 10; Col. 1:20). The idea of reconciliation to God implies that in the past God and man enjoyed a state of fellowship, that there now exists a state of separation (Rom. 8:7), that God has taken the initiative to terminate this state, and that it is therefore again possible for man to enjoy fellowship with God.

 

ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ဘက်တွင် ပြောင်းလဲမှုမပါဝင်ပါ၊ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် ဘယ်သောအခါမျှ မပြောင်းလဲပါ (မာလခိ ၃:၆၊ ယာကုပ် ၁:၁၇၊ ဟေဗြဲ ၁၃:၈ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်ကို လူသားနှင့်ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန်မလိုအပ်ပါ၊ လူသားသည် ဘုရားသခင်နှင့်ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန်လိုအပ်သည် (၂ ကောရိန္သု ၅:၁၈–၂၀၊ ဧဖက် ၂:၁၆၊ ကောလောသဲ ၁:၂၀–၂၁)။ ဘုရားသခင်၏ဘက်တွင် ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုမရှိခဲ့ပါ။ လူအချို့သည် ဘုရားသခင်ကို အပြစ်သားများအပေါ် ဒေါသထွက်လွယ်သော၊ ချော့မော့ရန်ခက်ခဲသော၊ သနားကရုဏာမရှိသော၊ အပြစ်တင်ရန်အသင့်ရှိသော တရားသူကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ထင်မြင်ကြသည်။ ဤသတ်မှတ်ချက်သည် သူ့ကိုမမှန်ကန်စွာ ကိုယ်စားပြုခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့အပေါ် စော်ကားမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်ကို ဖျောင်းဖျရန်အတွက် ကားစင်ပေါ်သို့တက်ရန်မလိုအပ်ခဲ့ပါ၊ သို့သော် သူ၏မေတ္တာကို သရုပ်ပြရန်အတွက်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏သားတော်၏သေဆုံးမှုကို တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပါ၊ သို့သော် အဆုံးမရှိသောမေတ္တာနှလုံးသားဖြင့် သူ့ကိုပေးအပ်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၃:၁၆၊ ၁ ယောဟန် ၄:၉၊ ရောမ ၃:၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ဥပဒေကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ၎င်း၏ချိုးဖောက်မှု၏အကျိုးဆက်များကို ရှောင်ရှားနိုင်ခြင်းမရှိပါ၊ ၎င်းသည် သူ၏စရိုက်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား သူ၏ဥပဒေသည် သူ၏စရိုက်၏ထုတ်ဖော်မှုဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ကို အမြဲမုန်းတီးသည်။ သူသည် ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုကို တူညီစွာဆက်ဆံရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ အပြစ်ဖြေခြင်းသည် ဥပဒေကို ပြောင်းလဲပေးခြင်းမဟုတ်ပါ၊ ၎င်းသည် ၎င်း၏ချိုးဖောက်မှုကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုကို ပြောင်းလဲပေးသည်။ ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းသည် ဥပဒေ၏လိုအပ်ချက်များကို အစားထိုးဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းဖြင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Reconciliation involves no change on God’s part, for God never changes (Mal. 3:6; James 1:17; cf. Heb. 13:8).  It is not God who needs to be reconciled to man, but man who needs to be reconciled to God (see 2 Cor. 5:18–20; Eph. 2:16; Col. 1:20–21).  There has never been enmity on God’s part.  Men sometimes conceive of God as a stern judge, angry with sinners, hard to be placated, unmerciful, ready to condemn. This characterization misrepresents Him and is an affront to Him. Christ did not have to go to the cross in order to appease God, but as a demonstration of His love. God did not demand the death of His Son, but gave Him out of a heart of infinite love (John 3:16; 1 John 4:9; see on Rom. 3:25). On the other hand, God cannot set aside His law and avert the consequences that follow its violation without denying His own character, of which His law is an expression. God has always hated sin. He cannot, in fairness, treat good and evil alike. The atonement does not change the law; it changes the enmity that resulted from its violation. Reconciliation removes the enmity by means of a substitutionary fulfillment of the law’s requirements.

 

၁၉။ ဆိုလိုသည်မှာ။ ခေတ်သစ်အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် “အမှန်စင်စစ်” သို့မဟုတ် “ဆိုလိုသည်မှာ”။

19. To wit. In modern English, “namely,” or “that is to say.”

 

ဘုရားသခင်သည် ခရစ်တော်ထဲတွင်ရှိတော်မူသည်။ ပထမဝါကျ၏ဂရိဘာသာကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာဘာသာပြန်လျှင်၊ “ဘုရားသခင်သည် ခရစ်တော်အားဖြင့် လောကကို မိမိနှင့်ပြန်လည်သင့်မြတ်စေတော်မူသည်” ဖြစ်သည်။ လူသားများသည် သားတော်သည် ကားစင်ပေါ်တွင် သေဆုံးခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် “ဘုရားသခင်၏သိုးသငယ်” အဖြစ်သေဆုံးခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်ရမည် (ယောဟန် ၁:၂၉)။

God was in Christ. A clearer rendition of the Greek of the first clause would be, “God was reconciling the world unto Himself in Christ [or “through Christ”].” Men must realize that although it was the Son who died on the cross, He died so as “the Lamb of God” (John 1:29).

 

လောကကိုပြန်လည်သင့်မြတ်စေခြင်း။ အပြစ်ဝင်ရောက်လာမှုသည် လူသားများကို ဘုရားသခင်နှင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့စေခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်သည် ဤလောကသို့လာရောက်ခြင်း၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူသားများ၏မေတ္တာနှင့် သစ္စာစောင့်သိမှုကို ဘုရားသခင်ဆီသို့ ပြန်လည်ရရှိရန်ဖြစ်သည်။

Reconciling the world. The entrance of sin had set men at enmity with God, and it was the purpose of Christ in coming to this world to win back the affection and loyalty of men toward God.

 

ရေတွက်မထားခြင်း။ သို့မဟုတ် “တွက်ချက်မထားခြင်း”၊ “ရေတွက်မထားခြင်း”။ အပြစ်များသည် မှတ်တမ်းတွင်ရှိနေပြီး၊ ၎င်းတို့ကိုကျူးလွန်သူများအပေါ် စွပ်စွဲထားသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏သနားကရုဏာနှင့် တရားမျှတမှုသည် ၎င်းတို့ကို အပြစ်မရှိသူများအဖြစ် ဆက်ဆံရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ အပြစ်သည် အကြွေးတစ်ခုဖြစ်သည် (မဿဲ ၆:၁၂)၊ ၎င်းအတွက် အပြစ်သားသည် တစ်နေ့တွင် စာရင်းရှင်းရမည် (မဿဲ ၂၅:၁၉ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် ခရစ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့်ပြန်လည်သင့်မြတ်သူများကို ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ကို ရေတွက်မထားပါ (ဆာလံ ၃၂:၂)။

Not imputing. Or, “not reckoning,” “not counting.” The trespasses are there on the record, charged against those who committed them, but divine mercy and justice have found a way to deal with the offenders as though they were not guilty. Sin is a debt (Matt. 6:12) for which the sinner must someday render an account (cf. Matt. 25:19). But God will not impute sin to those who have been reconciled to Him through Christ (Ps. 32:2).

 

ချိုးဖောက်မှုများ။ မဿဲ ၆:၁၄ ကိုကြည့်ပါ။

Trespasses. See on Matt. 6:14.

 

ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့အပ်နှံထားသည်။ ဤတွင် ဘုရားသခင်၏မေတ္တာနှင့် ခွင့်လွှတ်လိုစိတ်ရှိမှု၏ နောက်ထပ်သက်သေတစ်ခုဖြစ်သည်။ ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်း၏သတင်းစကားသည် ၎င်းကို မိမိအတွက်လက်ခံသူများ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အပ်နှံထားပြီး၊ အခြားသူများထံသို့ ဖြန့်ဝေရန်ဖြစ်သည်။

Committed unto us. Here is further proof of the love of God and of His willingness to forgive. The message of reconciliation has been deposited, as it were, in the minds and hearts of all who accept it for themselves, for distribution to others.

 

စကားလုံး။ ယောဟန် ၁:၁ ကိုကြည့်ပါ။

Word. See on John 1:1.

 

၁၇ (ယောဟန် ၁:၁၂၊ ၁၃၊ ၃:၅–၈)။ မွေးရာပါမဟုတ်သော ကျေးဇူးတော်။—အသွေးအသားနှင့် ဇာတိပကတိဆန္ဒမှ မွေးဖွားလာသော သဘာဝဟောင်းသည် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ကို အမွေမဆက်ခံနိုင်ပါ။ ဟောင်းနွမ်းသောနည်းလမ်းများ၊ မွေးရာပါအလေ့အကျင့်များ၊ ယခင်အကျင့်များကို စွန့်လွှတ်ရမည်၊ အကြောင်းမူကား ကျေးဇူးတော်သည် မွေးရာပါမဟုတ်ပေ။ မွေးဖွားခြင်းအသစ်သည် ရည်ရွယ်ချက်အသစ်များ၊ အရသာအသစ်များ၊ သဘောထားအသစ်များ ရှိခြင်းတွင်ပါဝင်သည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ဖြင့် အသက်သစ်သို့ မွေးဖွားခံရသူများသည် ဘုရားသခင်၏သဘာဝတရားတွင် ပါဝင်သူများဖြစ်လာပြီး၊ ၎င်းတို့၏အကျင့်အမူအားလုံးတွင် ခရစ်တော်နှင့်ဆက်နွယ်မှု၏သက်သေကို ပြသမည်။ ခရစ်ယာန်ဖြစ်ကြောင်းထုတ်ဖော်ပြောဆိုသော်လည်း ၎င်းတို့၏သဘာဝချို့ယွင်းချက်များနှင့် စရိုက်လက္ခဏာများကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသူများသည် လောကီလူများနှင့် ၎င်းတို့၏အနေအထားတွင် မည်သို့ကွဲပြားသနည်း။ ၎င်းတို့သည် သန့်ရှင်းစေသောတရားနှင့် သန့်စင်ပေးသောတရားအဖြစ် သမ္မာတရားကို တန်ဖိုးမထားကြပါ။ ၎င်းတို့သည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမခံရပါ (RH ဧပြီ ၁၂၊ ၁၈၉၂)။

17 (John 1:12, 13; 3:5–8). Grace Not Inherited.—The old nature, born of blood and the will of the flesh, cannot inherit the kingdom of God. The old ways, the hereditary tendencies, the former habits, must be given up; for grace is not inherited. The new birth consists in having new motives, new tastes, new tendencies. Those who are begotten unto a new life by the Holy Spirit, have become partakers of the divine nature, and in all their habits and practices they will give evidence of their relationship to Christ. When men who claim to be Christians retain all their natural defects of character and disposition, in what does their position differ from that of the worldling? They do not appreciate the truth as a sanctifier, a refiner. They have not been born again (RH April 12, 1892).

 

(၁ ယောဟန် ၂:၆၊ ဗျာဒိတ် ၃:၁၄–၁၇)။ ခရစ်တော်ကို အတုယူသော သန့်ရှင်းသောဘာသာ။—သန့်ရှင်းသောဘာသာသည် ခရစ်တော်ကို အတုယူခြင်းဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကိုယုံကြည်မှုနှင့် ကိုယ်ကျိုးရှာမှုပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသောဘာသာသည် တန်ဖိုးမရှိပါ။ စစ်မှန်သောခရစ်ယာန်သည် ခရစ်တော်၏တပည့်ဖြစ်သည်။ ဤတပည့်ဖြစ်မှုသည် အလင်းထဲတွင်လျှောက်လှမ်းခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ကောင်းကင်ဧည့်သည်ကို လက်ခံရန် နှလုံးသားဖွင့်ထားရမည်။ ထိုဧည့်သည်ဝင်ရောက်ခြင်းကို နှလုံးသားပိတ်ထားသရွေ့၊ စိတ်နှလုံးတွင် တည်မြဲသောငြိမ်းချမ်းမှုမရှိနိုင်ပါ။ ဝိညာဉ်ရေးရာဗိမာန်၏အခန်းများကို အလင်းရောင်ဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော နေရောင်ခြည်မရှိပါ၊ မြူခိုးများနှင့် တိမ်တိုက်များကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ခြင်းမရှိပါ။

(1 John 2:6; Rev. 3:14–17). Pure Religion an Imitation of Christ.—Pure religion is an imitation of Christ. A religion that is built on self-confidence and selfishness is worthless. The true Christian is a follower of Christ. This following means walking in the light. The heart must be opened to receive the heavenly guest. As long as the heart is closed against His entrance, there can be in it no abiding peace. No sunshine can flood the chambers of the soul temple, breaking through the mist and cloud.

 

ဘုရားသခင်သည် အပြစ်နှင့် အလျှော့အတင်းမပြုပါ။ စစ်မှန်သောပြောင်းလဲခြင်းသည် မွေးရာပါဖြစ်စေ၊ ဖွံ့ဖြိုးလာသောဖြစ်စေ၊ မတော်မတရားသောသဘောထားများကို ပြောင်းလဲပေးသည်။ ဘုရားသခင်၏ဘာသာသည် မရေမတွက်နိုင်သောချည်မျှင်များဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော ခိုင်မာသောအထည်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် သတိဖြင့် ယက်လုပ်ထားသည်။ ဘုရားသခင်ထံမှလာသောဉာဏ်ပညာသာလျှင် ဤအထည်ကို ပြည့်စုံစေနိုင်သည်။ အစပိုင်းတွင် ကောင်းမွန်သောပုံပေါက်သော အထည်များစွာရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် စမ်းသပ်မှုကို မခံနိုင်ပါ။ ၎င်းတို့သည် ဆေးကြောလျှင် ပျက်စီးသည်။ အရောင်များသည် တည်မြဲမှုမရှိပါ။ နွေရာသီ၏အပူဒဏ်တွင် ၎င်းတို့သည် မှေးမှိန်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အထည်သည် ကြမ်းတမ်းသောကိုင်တွယ်မှုကို မခံနိုင်ပါ။

God makes no compromise with sin. A genuine conversion changes hereditary and cultivated tendencies to wrong. The religion of God is a firm fabric, composed of innumerable threads, and woven together with tact and skill. Only the wisdom which comes from God can make this fabric complete. There are a great many kinds of cloth which at first have a fine appearance, but they cannot endure the test. They wash out. The colors are not fast. Under the heat of summer they fade away and are lost. The cloth cannot endure rough handling.

 

လူများစွာ၏ဘာသာတရားသည် ဤသို့ဖြစ်သည်။ စရိုက်လက္ခဏာ၏အခြေခံဖွဲ့စည်းမှုသည် စမ်းသပ်မှုဒဏ်ကို မခံနိုင်သောအခါ၊ ၎င်းဖွဲ့စည်းထားသောပစ္စည်းသည် တန်ဖိုးမရှိပါ။ ဟောင်းနွမ်းသောအထည်ကို အသစ်ဖြင့်ပြုပြင်ရန် ကြိုးစားမှုများသည် အခြေအနေကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေမည်မဟုတ်၊ အကြောင်းမူကား ဟောင်းနွမ်းပြီး ပျော့ပျောင်းသောအထည်သည် အသစ်မှ ခွာထွက်သွားပြီး၊ ယခင်ထက် ပိုမိုကြီးမားသော အက်ကွဲမှုကို ချန်ထားခဲ့သည်။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းသည် အဆင်မပြေပါ။ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ ဟောင်းနွမ်းသောအဝတ်ကို လုံးဝစွန့်ပစ်ပြီး လုံးဝအသစ်တစ်ထည်ကို ဝယ်ယူရန်ဖြစ်သည်။

So it is with the religion of many. When the warp and woof of character will not stand the test of trial, the material of which it is composed is worthless. The efforts made to patch the old with a new piece do not better the condition of things; for the old, flimsy material breaks away from the new, leaving the rent much larger than before. Patching will not do. The only way is to discard the old garment altogether, and procure one entirely new.

 

ခရစ်တော်၏ အစီအစဉ်သည် တစ်ခုတည်းသော လုံခြုံသောနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ သူကဖြင့်၊ “ဟတ်လေ၊ ငါသည် ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို အသစ်ဖြစ်စေသည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ “အကယ်၍ လူတစ်ဦးသည် ခရစ်တော်ထဲတွင် ရှိလျှင်၊ သူသည် သစ်လွင်သော ဖန်ဆင်းမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။” ခရစ်တော်သည် မိမိအများစုနှင့် ခရစ်တော်အနည်းငယ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ပြုပြင်ထားသော စရိုက်လက္ခဏာကို လက်ခံမည်ဟု လူကို အားမပေးပါ။ ဤသည်မှာ လျောဒိကိယခရစ်ယာန်အသင်းတော်၏ အခြေအနေဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် မိမိကိုယ်ကိုနှင့် ခရစ်တော်အနည်းငယ်ရှိသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ မကြာမီ ခရစ်တော်မရှိဘဲ မိမိကိုယ်ကိုသာ ဖြစ်လာသည်။ ကိုယ်ကျိုးရှာမှု၏ အမြစ်သည် ထင်ရှားလာသည်။ ၎င်းသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်ပြီး၊ အကိုင်းအခက်များသည် မနှစ်မြို့ဖွယ်သော အသီးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသည်အထိ ကြီးထွားလာသည်။ ခရစ်တော်သည် ပေါင်းစပ်ထားသော စရိုက်လက္ခဏာရှိသူအားလုံးကို သနားညှာတာသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်ရှုသည်။ ထိုသို့သော စရိုက်ရှိသူများသည် ခရစ်တော်နှင့် ချိတ်ဆက်မှု အလွန်အားနည်းသောကြောင့် ၎င်းသည် လုံးဝတန်ဖိုးမရှိပါ (စာလွှာ ၁၀၅၊ ၁၈၉၃)။

Christ’s plan is the only safe one. He declares, “Behold, I make all things new.” “If any man be in Christ, he is a new creature.” Christ gives man no encouragement to think that He will accept a patchwork character, made up mostly of self, with a little of Christ. This is the condition of the Laodicean church. At first there seems to be some of self and some of Christ. But soon it is all of self and none of Christ. The root of selfishness is revealed. It continues to grow, striking its roots deeper and deeper, till its branches are covered with objectionable fruit. Christ looks with pitying tenderness on all who have combination characters. Those with such a character have a connection with Christ so frail that it is utterly worthless (Letter 105, 1893).

 

ပြုပြင်ထားသော စရိုက်သည် လက်ခံနိုင်ဖွယ်မရှိပါ။—[၂ ကောရိန္သု ၅:၁၇ ကိုးကားထားသည်]။ ပြုပြင်ထားသော ဘာသာသည် ဘုရားသခင်အတွက် အနည်းဆုံးတန်ဖိုးမရှိပါ။ သူသည် နှလုံးသားတစ်ခုလုံးကို တောင်းဆိုသည်။ ၎င်း၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုမျှ မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော မကောင်းသော သဘောထားများအတွက် ထိန်းသိမ်းထားရန် မဖြစ်ပါ။ ကြမ်းတမ်းခြင်း၊ တင်းကျပ်လွန်းခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကို အလွန်အရေးကြီးသည်ဟု ထင်မြင်ခြင်း၊ ကိုယ်ကျိုးရှာခြင်း၊ မိမိ၏ ကိုယ်ကျိုးအတွက် ဂရုစိုက်ပြီး အခြားသူများကို ကိုယ်ကျိုးမဖြည့်ဆည်းရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြုမူခြင်းသည် ဘုရားသခင်အတွက် ရွံရှာဖွယ်သော ဘာသာတစ်ခုဖြစ်သည်။ လူအများသည် ဤသို့သော အတွေ့အကြုံကို နေ့စဉ်ရရှိသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ခရစ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို မမှန်ကန်စွာ ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည် (စာလွှာ ၃၁အေ၊ ၁၈၉၄)။

Patchwork Character Not Acceptable.—[2 Cor. 5:17 quoted.] The patchwork religion is not of the least value with God. He requires the whole heart. No part of it is to be reserved for the development of hereditary or cultivated tendencies to evil. To be harsh, to be severe, too self-important, selfish, to look out for one’s own selfish interest and yet be zealous that others shall deal unselfishly is a religion which is an abomination to God. Many have just such an experience daily, but it is a misrepresentation of the character of Christ (Letter 31a, 1894).

 

၁၉ (ယောဟန် ၁:၁၈)။ စာတန်သည် ခရစ်တော်တွင် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာ၏ ထင်ရှားမှုကို မြင်သည်။—ဤလောက၌ ခမည်းတော်၏ ပြီးပြည့်စုံသော ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးရှိခဲ့သည်၊ သူ၏ စရိုက်နှင့် လုပ်ဆောင်မှုများသည် ဘုရားသခင်နှင့်ပတ်သက်သော စာတန်၏ မမှန်ကန်သော ဖော်ပြချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ စာတန်သည် ဘုရားသခင်ထံသို့ သူကိုယ်တိုင်ပိုင်ဆိုင်သော အရည်အချင်းကို စွပ်စွဲခဲ့သည်။ ယခုတွင် ခရစ်တော်တွင် သူသည် ဘုရားသခင်၏ စစ်မှန်သော စရိုက်လက္ခဏာ—သနားကရုဏာရှိသော၊ ကရုဏာစိတ်ရှိသော ခမည်းတော်တစ်ဦးကို မြင်ခဲ့ရသည်၊ မည်သူမျှ ပျက်စီးရန် မလိုလားဘဲ၊ အားလုံးသည် နောင်တရမှုဖြင့် သူ့ထံသို့ လာရောက်ပြီး ထာဝရအသက်ရရှိရန် လိုလားသည် (အက်စ်တီဂျွန် ၉၊ ၁၈၉၈)။

19 (John 1:18). Satan Sees in Christ a Manifestation of God’s Character.—There stood in the world One who was a perfect representative of the Father, One whose character and practices refuted Satan’s misrepresentation of God. Satan had charged upon God the attribute he himself possessed. Now in Christ he saw God revealed in His true character—a compassionate, merciful Father, not willing that any should perish, but that all should come to Him in repentance, and have eternal life (ST June 9, 1898).

 

 

၂၀။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သံတမန်များဖြစ်သည်။ ဂရိဘာသာ “ပရက်စဗျူအို” သည် စကားလုံးအရ “သက်ကြီးရွယ်အိုဖြစ်ရန်” ဟု ဆိုလိုပြီး၊ ထို့ကြောင့် “အသက်ကြီးသူဖြစ်ရန်”၊ “သံတမန်ဖြစ်ရန်” ဟု ဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် သံတမန်ကို ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အတွေ့အကြုံဖြင့် ထူးခြားသူတစ်ဦးအဖြစ် ဖော်ပြသည်၊ ထို့ကြောင့် အာဏာပိုင်စွမ်းရှိသည်။ ခရစ်တော်၏ သံတမန်များသည် သူနှင့် သူ၏အကြောင်းတရားနှင့် ကြိုတင်ချိတ်ဆက်မှုရှိခြင်းဖြင့် ထိုသို့ဖြစ်လာသည် (တိုင်ကြားရာကျမ်း ၁၄:၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှု (၁ ကောရိန္သု ၄:၁၊ ၂၊ ၁ တိမောသေ ၁:၁၂)၊ ၎င်းတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှု၊ ဧဝံဂေလိတရား၏ ကြီးမြတ်သောအမှန်တရားများနှင့် ၎င်းတို့၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ နားလည်မှုနှင့် အတွေ့အကြုံ၊ လေ့လာမှု၊ ဆုတောင်းမှု၊ ဝိညာဉ်ရရှိရေးနှင့် အသင်းတော်တည်ဆောက်ရေးတွင် ၎င်းတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတို့ဖြင့် ထူးခြားသည်။ ခရစ်တော်နှင့် ကောင်းကင်နိုင်ငံအတွက် သံတမန်ဖြစ်ခြင်းထက် ပိုမိုကြီးမြတ်သော ဂုဏ်သိက္ခာ သို့မဟုတ် ဂုဏ်ပြုမှုမရှိပါ။

20. We are ambassadors. Gr. presbeuō, literally, “to be older,” and thus “to be an elder,” “to be ambassador.” This characterizes the ambassador as one distinguished by dignity and experience, and therefore vested with authority. Christ’s ambassadors become such by virtue of prior attachment to Him and to His cause (see on Acts 14:23). They are distinguished for their fidelity (1 Cor. 4:1, 2; 1 Tim. 1:12), their zeal, their personal understanding of and experience with the great truths of the gospel, and their diligence in study, in prayer, in soul winning, and in building up the church. There is no greater dignity or honor than that of being an ambassador for Christ and the kingdom of heaven.

 

ဘုရားသခင်ကဲ့သို့။ ခရစ်တော်အတွက် သံတမန်သည် “ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးစကား” (အခန်းကြီး ၁၉) ကို ပြောဆိုသူဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏သံတမန်များမှတစ်ဆင့် လူသားများထံသို့ မိန့်တော်မူသည်၊ ခရစ်တော်မှတစ်ဆင့် လောကကို သူ့ထံသို့ ပြန်လည်သင့်မြတ်စေသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။ အပြစ်သားများအတွက် ဘုရားသခင်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွေးနွေးရန် ဟေရှာယ ၁:၁၈၊ ယေရမိ ၄၄:၄ ယေဇကျေလ ၃၃:၁၁၊ ဟောရှေ ၁၁:၈ ကိုကြည့်ပါ။

As though God. It is the ambassador for Christ who speaks “the word of reconciliation” (v. 19). God speaks to men through His ambassadors, even as He reconciled the world to Himself through Christ. For a discussion of God’s interest in sinners see Isa. 1:18; Jer. 44:4; Eze. 33:11; Hosea 11:8.

 

ခရစ်တော်၏ အစား။ စကားလုံးအရ “ခရစ်တော်အတွက်” ဟု ဆိုလိုပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ ခရစ်တော်ကိုယ်စား ဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်သံတမန်သည် ခရစ်တော်အတွက် အစားထိုးသူမဟုတ်ဘဲ၊ ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးကို အကျိုးသက်ရောက်စေသော သူဖြစ်သည်။ သူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဆိုင်ရာ ဖျန်ဖြေသူမဟုတ်ပါ၊ အကြောင်းမှာ “ဘုရားသခင်နှင့် လူသားများအကြား ဖျန်ဖြေသူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်၊ ၎င်းသည် လူသားခရစ်တော်ယေရှု” (၁ တိမောသေ ၂:၅) ဖြစ်သည်။ ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးသည် ခရစ်တော်ထဲတွင် ပြီးသားဖြစ်သည်။ ဓမ္မဆရာသည် “ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးစကား” (၂ ကောရိန္သု ၅:၁၉) ကို အခြားသူများထံသို့ ကြေညာသော အေးဂျင့်သာဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်း၏ ဖန်တီးသူ သို့မဟုတ် ဖြန့်ဝေသူမဟုတ်ပါ။ သူသည် လူများကို ဘုရားသခင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဦးဆောင်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးကို ကိုယ်တိုင်ခံစားရသည်။ သူ၏တာဝန်မှာ ဘုရားသခင်သည် ခရစ်တော်ထဲတွင် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးကို ပေးထားပြီးဖြစ်ကြောင်း လူများကို ယုံကြည်စေရန်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယုံကြည်သူတစ်ဦးစီသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိပြီး ဆက်ဆံသည် (ရောမ ၅:၁၊ ဧဖက် ၂:၁၃၊ ၁၆–၁၈၊ ၃:၁၂၊ ဟေဗြဲ ၄:၁၄–၁၆)။

In Christ’s stead. Literally, “for Christ,” that is, on behalf of Christ. The Christian ambassador is in no sense a substitute for Christ, but simply the one through whom reconciliation is effected. He is in no sense a priestly mediator, for there is only “one mediator between God and men, the man Christ Jesus” (1 Tim. 2:5). Reconciliation has already been provided in Christ. The minister is simply the agent by whom “the word of reconciliation” (2 Cor. 5:19) is proclaimed to others. He is not the creator or dispenser of it. He leads men and women into the presence of God, where they experience reconciliation for themselves. His task is to convince men that God has provided reconciliation in Christ. Each believer thus has access to, and deals directly with, God (Rom. 5:1; Eph. 2:13, 16–18; 3:12; Heb. 4:14–16).

 

ပြန်လည်သင့်မြတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေး၏ ဖန်တီးသူနှင့် ဖြန့်ဝေသူဖြစ်ပြီး၊ လူသားများသည် လက်ခံသူများဖြစ်သည်။ လူသားများသည် အတိတ်အပြစ်များအတွက် ငိုကြွေးခြင်း၊ ခက်ခဲသောဝန်ဆောင်မှုများ လုပ်ဆောင်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် သတ်မှတ်ထားသော ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို ကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ အပြစ်များကို နောင်တရပြီး ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာလက်ဆောင်ကို လက်ခံခြင်းဖြင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးကို ရရှိသည်။

Be ye reconciled. God is the author and dispenser of reconciliation, men are the recipients. Men cannot reconcile themselves to God by lamentation over past sins, by performing arduous service, or by practicing certain prescribed ceremonies. They receive reconciliation simply by repenting of their sins and accepting the gift of divine mercy.

 

၂၁။ အပြစ်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို အပြစ်သားတစ်ဦးအဖြစ် ဆက်ဆံခဲ့သည်၊ ၎င်းသည် သူမဟုတ်ပါ (ဒီအေ ၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။ အခန်းကြီး ၂၁ တွင်ဖော်ပြထားသော အမှန်တရားများသည် သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုလုံးတွင် အလွန်နက်ရှိုင်းပြီး အရေးပါသော အရာများဖြစ်သည်။ ဤအခန်းကါးသည် ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ကို အကျဉ်းချုံးဖော်ပြထားပြီး၊ ခရစ်တော်၏ အပြစ်ကင်းစင်မှု၊ သူ၏ယဇ်ပူဇော်မှု၏ အစားထိုးသဘောသဘာဝ၊ နှင့် သူမှတစ်ဆင့် လူသားများ၏ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်မှုကို ကြေညာသည်။ ယောဟန် ၃:၁၆ ကိုကြည့်ပါ။

21. Made him to be sin. That is, God treated Him as if He were a sinner, which He was not (see DA 25). The truths stated in v. 21 are among the most profound and significant in all the Bible. This verse sums up the plan of salvation, declaring the absolute sinlessness of Christ, the vicarious nature of His sacrifice, and man’s freedom from sin through Him. See on John 3:16.

 

အပြစ်ကိုမသိခဲ့ပါ။ ယေရှုသည် လူသားတစ်ဦးအဖြစ် ဤလောကသို့ မည်သို့ရောက်ရှိလာပြီး “အချက်အားလုံးတွင်” ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခံရသော်လည်း “အပြစ်ကင်းစင်သည်” (ဟေဗြဲ ၄:၁၅) ဖြစ်သည်မှာ နားမလည်နိုင်သော နက်နဲသောအရာဖြစ်သည်။ သူသည် စကားဖြင့်၊ အတွေးဖြင့်၊ သို့မဟုတ် အကျင့်ဖြင့် အပြစ်ကို ဘယ်သောအခါမှ မကျူးလွန်ခဲ့ပါ။ သူ၏ဘဝတစ်ခုလုံးတွင် သူသည် သန့်ရှင်းသော၊ မညစ်ညမ်းသော၊ သန့်စင်သောဘဝကို နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ ခမည်းတော်၏ အလိုတော်နှင့် အမြဲသဟဇာတဖြစ်ကြောင်း သတိရှိခဲ့သည် (ယောဟန် ၈:၄၆၊ ၁၄:၃၀၊ ၁၅:၁၀၊ ဟေဗြဲ ၇:၂၆၊ ယောဟန် ၁ ၏ ထပ်လောင်းမှတ်စုကိုကြည့်ပါ; လုကာ ၂:၅၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အပြစ်ကင်းစင်သောသူ ခရစ်တော်သည် အပြစ်ရှိသော လူသားများကို သူ၏ နွေးထွေးသော မေတ္တာနှလုံးသားထဲသို့ ယူဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဒုက္ခပေးသော စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများကို ခံစားခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးကို အနည်းငယ်မျှ မအောင်မြင်ခဲ့ပါ။ သူသည် “အပြစ်သားများနှင့် မိမိကိုယ်ကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ခဲ့သည်” (ဒီအေ ၁၁၁)။ ကားစဉ်းလမ်းပေါ်တွင် ယေရှုသည် ဤလောကသို့ ဝင်ရောက်လာရသည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ (ယောဟန် ၈:၂၀၊ ၁၂:၂၃၊ ၂၇၊ ၁၃:၁၊ ၁၇:၁၊ ၁၈:၃၇)၊ သူသည် “လူများစွာ၏ အပြစ်များကို ထမ်းဆောင်ရန် ပူဇော်ခံခဲ့ရသည်” (ဟေဗြဲ ၉:၂၈) ဖြစ်ပြီး “လောက၏အပြစ်ကို ဖယ်ရှားသော ဘုရားသခင်၏သိုးသငယ်” (ယောဟန် ၁:၂၉) ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Knew no sin. How Jesus could come to this world as a human being and “in all points” be “tempted like as we are, yet without sin” (Heb. 4:15) is an unfathomable mystery. He never committed sin, in word, in thought, or in deed. Throughout the entire course of His life He kept Himself from sin in every way. Here on earth He lived a holy, undefiled, and pure life, ever conscious of being in harmony with the Father’s will (John 8:46; 14:30; 15:10; Heb. 7:26; see Additional Note on John 1; see on Luke 2:52). Christ, the Sinless One, took sinful humanity to His warm heart of love and experienced the temptations that beset us without being in the least degree overcome by them. He “identified Himself with sinners” (DA 111). When, on the cross, Jesus came to the hour for which He had entered the world (John 8:20; 12:23, 27; 13:1; 17:1; 18:37), He was “offered to bear the sins of many” (Heb. 9:28) and became the “Lamb of God, which taketh away the sin of the world” (John 1:29).

 

လောက၏ အပြစ်များ၏ အပြစ်ဒဏ်ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အဖြစ်သို့ ရေတွက်ခဲ့သည် (ဟေရှာယ ၅၃:၃–၆၊ ၁ ပေတရု ၂:၂၂–၂၄)။ “သူသည် ဆိုးယုတ်သူများနှင့် ရေတွက်ခံခဲ့ရသည်” (မာကု ၁၅:၂၈)။ ခရစ်တော်သည် အပြစ်နှင့် ခွဲခြားသတ်မှတ်ခံခဲ့ရပြီး၊ သူသည် ၎င်းကို သူကိုယ်တိုင် အမှန်တကယ် ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်နှင့် ခွဲခွာခြင်း၏ ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

The guilt of the sins of the world was reckoned to Him as if it were all His own (Isa. 53:3–6; 1 Peter 2:22–24). “He was numbered with the transgressors” (Mark 15:28). Christ became identified with sin; He took it to Himself in a real sense and felt the horror of separation from God.

 

ဘုရားသခင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း။ ရောမ ၅:၁၉ ကိုကြည့်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များကို ခရစ်တော်၏ အပြစ်အဖြစ် ရေတွက်ခဲ့သကဲ့သို့၊ သူ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအဖြစ် ရေတွက်သည်။

The righteousness of God. See on Rom. 5:19. As our sins were reckoned to Christ, as if they were His, so His rightheouness is reckoned to us as if it were ours.

 

ellen g. white comments

1 6T 214

7 AA 51; Ev 64; ML 342; PK 175; 2T 339; 3T 14

10 PK 716; Te 143; 1T 123; 2T 312; 4T 84, 384; 5T 34,  483, 510; 6T 89; 7T 218

14 CH 633; COL 235; CSW 52; DA 564, 660; Ed 66, 297; FE 264, 294; MH 500; MM 316; 3T 188; 4T 457; 5T 206; 7T 139

15 COL 326; 5T 542

17 AA 476; Ed 172; FE 264; GC 461; LS 40; MH 492; ML 26; SC 57; SL 55; 1T 32; 2T 294; 4T 625; 5T 650; 8T 84

19 DA 762; Ed 28; GC 417, 502; PP 64, 366; SC 13, 35; 5T 739

20 DA 441, 510; EW 64; PP 580; 1T 431; 2T 102,  336,  342, 705; 4T 229,  393, 523; 6T 427

21 CSW 89; CT 22; FE 272; ML 11; MM 27; SR 225; 1T 482; 2T 212; 3T 372; 5T 229