ရှင်ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်း အပိုင်း ၂

 

၁၁. သူ၏လူမျိုး။ ဂရိလို ta idia၊ ဤနေရာတွင် “သူ၏အိမ်” ဟူသော အသုံးအနှုန်းဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၆:၃၂၊ ၁၉:၂၇၊ တမန်တော် ၂၁:၆; EGW ဖြည့်စွမ်းချက်မှတ်ချက် ယောဟန် ၁:၁–၃, ၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် ယေရှု၏မွေးရပ်မြေ နာဇရက်တွင် ငြင်းပယ်ခံရမှုကို တိုက်ရိုက်ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ “ဣသရေလအမျိုး” ကို စုပေါင်းရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပေမည် (မဿဲ ၁၀:၆၊ ၁၅:၂၄၊ ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၅၊ ဒီကာလံ ၇:၆ ကိုကြည့်ပါ)၊ ရွေးချယ်ခံထားရသော လူမျိုး။ “သူ၏လူမျိုး” ဟူသော ဒုတိယအကြိမ်အသုံးပြုမှုမှာ hoi idioi ဖြစ်ပြီး၊ အများကိန်းဖြင့် “သူ၏လူများ” ကို ဆိုလိုသည်။ ယေရှု၏ညီအစ်ကိုများ (ယောဟန် ၇:၃–၅) နှင့် ဇာတိမြို့သားများ (လုကာ ၄:၂၈, ၂၉) သည် သူ၏မေရှိယဖြစ်မှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤနေရာတွင် ယောဟန်သည် “ဣသရေလအမျိုး” ၏အဖွဲ့ဝင်များ၊ အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့၏ခေါင်းဆောင်များကို ရည်ညွှန်းပေမည်။ ဤသူများသည် “ဣသရေလအမျိုး၏ ပျောက်ဆုံးနေသောသိုးများ” ဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၅:၂၄)။

11. His own. Gr. ta idia, an idiomatic expression here meaning “his own [home]” (see John 16:32; 19:27; Acts 21:6; EGW Supplementary Material on John 1:1–3, 14). This is probably not a direct allusion to Jesus’ rejection at Nazareth, His literal “home,” but to “the house of Israel” collectively (Matt. 10:6; 15:24; cf. Ex. 19:5; Deut. 7:6), the chosen nation. The second occurrence of the expression “his own,” hoi idioi, is in the plural, meaning “his own [people].” Although Jesus’ own brothers (John 7:3–5) and fellow townsmen (Luke 4:28, 29) denied His Messiahship, John here probably refers to the members of “the house of Israel” individually, and particularly to its leaders. These were “the lost sheep of the house of Israel” (Matt. 15:24).

 

သူ့ကို မလက်ခံခဲ့ကြပါ။ ယောဟန်၏ဧဝံဂေလိကို တစ်ခါတစ်ရံ ငြင်းပယ်ခြင်း၏ဧဝံဂေလိဟု ခေါ်ဆိုကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဣသရေလခေါင်းဆောင်များမှ မေရှိယကို ငြင်းပယ်သည့်ဖြစ်စဉ်ကို အခြားဧဝံဂေလိများထက် ပို၍အပြည့်အဝ ခြေရာခံထားသောကြောင့်ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၃:၁၁၊ ၅:၄၃၊ ၆:၆၆; ၈:၁၃၊ ၉:၂၉၊ ၁၀:၂၅၊ ၁၂:၃၇, ၄၂၊ ၁၉:၁၅ စသည်တို့ကိုကြည့်ပါ)။ သေချာစွာဖြင့်၊ နေရာအနှံ့ရှိ စိတ်ရင်းမှန်သောနှလုံးများသည် “သူ့ကို လက်ခံခဲ့ကြသည်” (ယောဟန် ၁:၁၂၊ ယောဟန် ၂:၁၁၊ ၃:၂၊ ၄:၂၉, ၃၉, ၄၂, ၅၃၊ ၆:၁၄၊ ၇:၃၁, ၄၀, ၄၁, ၄၃၊ ၈:၃၀၊ ၁၀:၁၉, ၄၂၊ ၁၁:၄၅ စသည်တို့ကိုကြည့်ပါ)။

Received him not. The Fourth Gospel is sometimes called the Gospel of Rejection because it traces more fully than do the other Gospels the process by which the leaders of Israel rejected the Messiah (see chs. 3:11; 5:43; 6:66; 8:13; 9:29; 10:25; 12:37, 42; 19:15; etc.). To be sure, many sincere hearts here and there “received him” (ch. 1:12; see chs. 2:11; 3:2; 4:29, 39, 42, 53; 6:14; 7:31, 40, 41, 43; 8:30; 10:19, 42; 11:45; etc.).

 

၁၂, ၁၃။ ၂ကော ၅:၁၇ တွင် EGW ကိုကြည့်ပါ။

12, 13. See EGW on 2 Cor. 5:17.

 

၁၂။ အကြင်သူအမျှသည် လက်ခံကြသည်။ သူတို့သည် သူ့ကိုလူကောင်းတစ်ဦး သို့မဟုတ် ပုရောဖက်တစ်ဦးအဖြစ်သာမဟုတ်၊ ဘုရားသခင်၏သားတော်၊ ဘုရားသခင်စေလွှတ်တော်မူသောသူ၊ မေရှိယအဖြစ် လက်ခံကြသည်။ ဤနေရာ၌ ယောဟန်သည် ခရစ်တော်သည် လူအားလုံးအတွက် အသေခံတော်မူသောကြောင့် လူအားလုံးကယ်တင်ခြင်းခံရမည်ဟူသော ယုံကြည်မှုကို မမှန်ကန်သည်ဟု တံဆိပ်ကပ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အချို့သောသူများကို ကယ်တင်ခြင်းခံရရန်နှင့် အချို့သောသူများကို ကျိန်ဆဲခြင်းခံရရန် ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသည်ဟူသော ယုံကြည်မှုသည်လည်း မမှန်ကန်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြသည်။ ယောဟန်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရာ၌ လူသားများကိုယ်တိုင်၌ရှိသည်ဟု အလေးအနက်ဖြင့် ကြေငြာသည်—“အကြင်သူအမျှ” လက်ခံပြီး ယုံကြည်သူများသည် ဘုရားသခင်၏သားအဖြစ်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရသည်။ ကြိုတင်သတ်မှတ်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဟေရှာယ ၅၅:၁၊ ဧဖက် ၁:၅၊ ဗျာဒိတ် ၂၂:၁၇ တို့တွင် ထပ်မံကြည့်ပါ။

12. As many as received. Not merely as a good man or even as a prophet, but as the Son of God, the Sent of God, the Messiah. John here brands as error the belief that simply because Christ died for all men, all will therefore be saved. Marked equally false is the belief that God predestines certain men to be saved and others to be damned. John emphatically declares that the decisive factor lies with men themselves—“as many” as receive and believe are granted access to sonship. Concerning predestination see further on Isa. 55:1; Eph. 1:5; Rev. 22:17.

 

အခွင့်အာဏာ။ ဂရိဘာသာတွင် “အခွင့်အာဏာ”၊ “အခွင့်အရာ”၊ “ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော exousia ဟူသောစကားလုံးကို သုံးထားပြီး၊ ပုံမှန်အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် “စွမ်းအား” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော dunamis မဟုတ်ပါ။ ယောဟန် ၅:၂၇ တွင် exousia ကို “အခွင့်အာဏာ” ဟု မှန်ကန်စွာ ဘာသာပြန်ထားသည်။ အပြစ်ကြောင့် လူသားသည် သူ၏အခွင့်အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး သေဒဏ်ခံထိုက်သည်။ ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်သည် လူသားအား ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းရန်နှင့် သူ့ကိုအမှုထမ်းရန် ရွေးချယ်ရန် အခွင့်အရာကို ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်။

Power. Gr. exousia, “authority,” “right,” “power of choice,” not dunamis, “power” in the usual sense. In ch. 5:27 exousia is rightly translated “authority.” Because of sin man had lost all his rights and deserved the penalty of death. The plan of salvation restored man’s opportunity to know God and to choose to serve Him.

 

ဖြစ်လာရန်။ ဘုရားသခင်သည် လူသားများကို သူ၏သားများအဖြစ် အာဏာသုံးပြီး ဖြစ်စေသည်မဟုတ်၊ သူတို့သာ ရွေးချယ်လျှင် ဖြစ်လာနိုင်ရန် လုပ်ဆောင်ပေးသည်။

To become. God does not arbitrarily make men His sons; He enables them to become such if they so choose.

 

ဘုရားသခင်၏သားများ။ စကားလုံးအရ “ဘုရားသခင်၏ကလေးများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ဤအသုံးအနှုန်းသည် ယောဟန်၏အနှစ်သက်ဆုံးဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၁:၅၂၊ ၁ ယောဟန် ၃:၁၊ ၂၊ ၁၀၊ ၅:၂ တို့ကို ကြည့်ပါ)၊ သူသည် ခရစ်ယာန်များကို ရည်ညွှန်းရာတွင် ဂရိဘာသာတွင် “ဘုရားသခင်၏သားများ” ဟူသောစကားလုံးကို ဘယ်သောအခါမျှ မသုံးပါ။ ဘုရားသခင်၏သား သို့မဟုတ် ကလေးဖြစ်လာရန်မှာ မွေးဖွားခြင်းအသစ်ဖြင့် (ယောဟန် ၃:၃) ပဋိညာဉ်ဆက်နွယ်မှုသို့ ဝင်ရောက်ရန်ဖြစ်သည် (ဟောရှယ ၁:၁၀ တွင် ကြည့်ပါ)။

Sons of God. Literally, “children of God,” which expression is a favorite with John (see John 11:52; 1 John 3:1, 2, 10; 5:2), who never, in the Greek, uses “sons of God” when referring to Christians. To become a son, or child, of God is to enter into the covenant relationship (see on Hosea 1:10) by the new birth (John 3:3).

 

ယုံကြည်သူများ။ အခန်းကြီး ၇ တွင် ကြည့်ပါ။

Them that believe. See on v. 7.

 

သူ၏နာမတော်အား။ တစ်ဦး၏နာမကို ယုံကြည်ခြင်းသည် သူ့ကိုယုံကြည်ခြင်းနှင့် တူညီမည်မဟုတ်ပါ။ နောက်ဆုံးဖော်ပြချက်သည် တစ်ဦး၏စကားလုံးများကို ယုံကြည်ရုံသာဖြစ်နိုင်သည်။ နတ်ဆိုးများသည် ဘုရားသခင်တစ်ဆူရှိသည်ဟူသောအချက်ကို ယုံကြည်ကြသည် (ယာကုပ် ၂:၁၉)၊ သို့သော် ၎င်းသည် “ဘုရားသခင်၏နာမတော်အား” ယုံကြည်ခြင်းနှင့် လုံးဝကွဲပြားသော အတွေ့အကြုံဖြစ်သည်။ ယခင်အရာသည် ဉာဏ်ရည်ဆိုင်ရာလုပ်ဆောင်မှုဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးအရာသည် အကျင့်စာရိတ္တနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာဆိုင်ရာဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏နာမတော်အား ယုံကြည်ခြင်းသည် ခရစ်တော်ယေရှုအတွင်းရှိ ကယ်တင်ခြင်း၏အစီအမံများကို သိမ်းပိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ “ယုံကြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်က အပြစ်သားများကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းကတိပေးရာ၌ အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်သည်၊ ယုံကြည်ခြင်းတွင် ကယ်တင်ခြင်းရရှိရန် သီလတစ်ခုမဟုတ်ပါ၊ သို့သော် ယုံကြည်ခြင်းသည် အပြစ်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော ကုသနည်းဖြစ်သည့် ခရစ်တော်၏သီလများကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်သည်” (EGW RH Nov 4, 1890)။

On his name. To believe on the name of another is not equivalent to believing him. The latter may simply mean that one gives credence to the words of another. The devils give credence to the fact that there is one God (James 2:19), but this is a very different experience from believing “on the name of God.” The former is an intellectual act; the latter a moral and spiritual one. To believe on the name of Christ is to appropriate the provisions of salvation in Christ Jesus. “Faith is the condition upon which God has seen fit to promise pardon to sinners; not that there is any virtue in faith whereby salvation is merited, but faith can lay hold of the merits of Christ, the remedy provided for sin” (EGW RH Nov 4, 1890).

 

“နာမ” ဟူသောစကားလုံးကို ဤနေရာ၌ အာရမိဘာသာစကားဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ပြုထားပြီး၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကိုယ်တိုင်ကို ဆိုလိုသည်။

The word “name” is here used in an Aramaic idiomatic sense, meaning the person himself.

 

၁၃။ မွေးဖွားခြင်း။ အခန်းကြီး ၃:၃–၈ တွင် ကြည့်ပါ။ သွေးမှမဟုတ်။ ဆိုလိုသည်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မွေးဖွားခြင်းဖြင့်မဟုတ်ပါ။ ဇာတိပကတိဆန္ဒ။ လိင်ဆန္ဒကို ဆိုလိုပေမည်။

13. Born. See on ch. 3:3–8.

Not of Blood. That is, not by physical birth.

Will of the flesh. Perhaps sexual desire.

 

လူ။ ဂရိဘာသာတွင် “အမျိုးသား” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော anēr ဟူသောစကားလုံးကို ဤနေရာ၌ သားစဉ်မြေးဆက်ရရှိလိုသောဆန္ဒကို ရည်ညွှန်းပေမည်။

Man. Gr. anēr, “a male,” probably here a reference to the desire for posterity.

 

ဘုရားသခင်မှ။ ယောဟန်ပြောသော မွေးဖွားခြင်းတွင် လူသားဆန္ဒများနှင့် လူသားစီစဉ်မှုများသည် ပါဝင်ခြင်းမရှိပါ။ ၎င်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မွေးဖွားခြင်းနှင့် တူညီသည်မှာ နှစ်ခုစလုံးသည် ဘဝသစ်တစ်ခု၏အစဖြစ်သည်ဟူသောအချက်သာဖြစ်သည် (ယောဟန် ၃:၃–၈၊ ရောမ ၆:၃–၅ တွင် ကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် လူသားထိတ်လန့်မှုနှင့် လုပ်ဆောင်မှုဖြင့် မပြီးမြောက်ပါ၊ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ဆန္ဒနှင့် လုပ်ဆောင်မှုအပေါ် လုံးလုံးလျားလျား မှီခိုနေရသည့် ဖန်ဆင်းမှုသစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌ “သူ၏ကောင်းမြတ်သောဆန္ဒအတိုင်း ဆန္ဒရှိရန်နှင့် လုပ်ဆောင်ရန်” လုပ်ဆောင်ပေးသူသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်သည် (ဖိလိပ္ပိ ၂:၁၃)။ ယောဟန်သည် ဘာသာပြောင်းလဲခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ လူသားများ၏ လွတ်လပ်စွာရွေးချယ်မှုကို ဖယ်ထုတ်ထားခြင်းမရှိသလို (အခန်းကြီး ၁၂ တွင် ကြည့်ပါ)၊ ဘုရားသခင်၏အေဂျင်စီများနှင့် လူသားပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု လိုအပ်မှုကိုလည်း ငြင်းပယ်ထားခြင်းမရှိပါ။ သူသည် ထိတ်လန့်မှုနှင့် စွမ်းအားသည် ဘုရားသခင်ထံမှဖြစ်သည်ဟု ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အတည်ပြုသည်။

Of God. Human motives and human planning play no part in the birth of which John speaks. It resembles physical birth only in the sense that both mark the beginning of new life (see on John 3:3–8; Rom. 6:3–5). It is not accomplished through human initiative and action, but is altogether a new creation, wholly dependent upon the will and action of God Himself. He it is who works in us “both to will and to do of his good pleasure” (Phil. 2:13). John does not exclude the free choice of man with respect to conversion (see on v. 12), nor does he deny the need for human cooperation with divine agencies. He simply affirms that the initiative and the power are God’s.

 

၁၄။ လူသားဖြစ်လာသည်။ အကန့်အသတ်ရှိသော နားလည်မှုသည် အနန္တမေတ္တာ၊ ဉာဏ်ပညာ၊ နှင့် စွမ်းအား၏အဆုံးစွန်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်—ထို့ထက်ပို၍ မသွားနိုင်တော့ပါ။ ပေါလုသည် လူသားဖြစ်လာခြင်းကို ကြီးမြတ်သောနက်နဲရာတစ်ခုဟု ပြောသည် (၁ တိမောသေ ၃:၁၆)။ ဝိညာဉ်ရေးရာဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြသထားသောအရာများထက် ကျော်လွန်၍ စူးစမ်းခြင်းသည် လူ့စိတ်နှလုံးဖြင့် နားလည်နိုင်စွမ်းမရှိသော နက်နဲရာများထဲသို့ စူးစမ်းခြင်းဖြစ်သည်။ ယောဟန် ၆:၅၁၊ ၁၆:၂၈ တွင် ကြည့်ပါ။

14. Made flesh. Finite understanding halts at the threshold of infinite love, wisdom, and power—baffled and unable to go further. Paul speaks of the incarnation as a great mystery (1 Tim. 3:16). To stray beyond the bounds of what Inspiration has made known is to delve into mysteries the human mind lacks capacity to comprehend. See on John 6:51; 16:28.

 

ယောဟန်သည် ခရစ်တော်၏စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ဖြစ်မှုကို အတည်ပြုပြီးဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၁ တွင် ကြည့်ပါ)၊ ယခုမူ သူ၏စစ်မှန်သောလူသားဖြစ်မှုကို အတည်ပြုသည်။ ခရစ်တော်သည် စကားလုံးဖြင့် အကြွင်းမဲ့နှင့် အရည်အချင်းပြည့်မီသော ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်၊ သူသည် “အပြစ်ကိုမသိ” သည်မှလွဲ၍ (၂ ကောရိန္သု ၅:၂၁) တူညီသောအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် လူသားလည်းဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာများသည် ဤအခြေခံအမှန်တရားကို ထပ်ခါတလဲလဲနှင့် အလေးအနက်ဖြင့် ကြေငြာသည် (လုကာ ၁:၃၅၊ ရောမ ၁:၃၊ ၈:၃၊ ဂလာတိ ၄:၄၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၆–၈၊ ကောလောသဲ ၂:၉၊ ၁ တိမောသေ ၃:၁၆၊ ဟံဗြဲ ၁:၂၊ ၈၊ ၂:၁၄–၁၈၊ ၁၀:၅၊ ၁ ယောဟန် ၁:၂ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၆–၈၊ ကောလောသဲ ၂:၉ တွင် ကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်သည် မူလက “ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်တွင်” ရှိခဲ့သော်လည်း “ဘုရားသခင်နှင့်တန်းတူဖြစ်ခြင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရမည်ဟု မမှတ်ယူဘဲ၊ မိမိကိုယ်ကို အချည်းနှီးဖြစ်စေခဲ့ပြီး” “လူသားများ၏သဏ္ဌာန်တွင် မွေးဖွားလာကာ” “လူ့ပုံသဏ္ဌာန်တွင် တွေ့ရှိခဲ့သည်” (ဖိလိပ္ပိ ၂:၆–၈၊ RSV)။ သူ၌ “ဘုရားသခင်၏အနှစ်သာရအားလုံး ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့်” ရှိခဲ့သည် (ကောလောသဲ ၂:၉)၊ သို့သော် “အရာရာတိုင်း၌ သူ၏ညီအစ်ကိုများနှင့်တူအောင် ဖြစ်လာရန် လိုအပ်ခဲ့သည်” (ဟံဗြဲ ၂:၁၇)။ “ထာဝရဘုရားသခင် ယေရှုခရစ်သည် ခမည်းတော်နှင့် တစ်ဆူတည်းဖြစ်ခဲ့သည်” သို့သော် “သူသည် စကြဝဠာထီးနန်းမှ ဆင်းသက်လာပြီး” “ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ နေထိုင်ရန်၊ သူ၏ဘုရားသခင်ဆန်သောသဘောသဘာဝနှင့် ဘဝကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စေရန်” ရွေးချယ်ခဲ့သည် (DA 19, 22, 23)။

John has already affirmed the true deity of Christ (see on v. 1), and now affirms His true humanity. Christ is divine in the absolute and unqualified sense of the word; He is also human in the same sense, except that He “knew no sin” (2 Cor. 5:21). The Scriptures repeatedly and emphatically proclaim this fundamental truth (see Luke 1:35; Rom. 1:3; 8:3; Gal. 4:4; Phil. 2:6–8; Col. 2:9; 1 Tim. 3:16; Heb. 1:2, 8; 2:14–18; 10:5; 1 John 1:2; etc.; see on Phil. 2:6–8; Col. 2:9). Though Christ was originally “in the form of God” He “did not count equality with God a thing to be grasped, but emptied himself,” and, “being born in the likeness of men,” was “found in human form” (Phil. 2:6–8, RSV). In Him was “all the fulness of the Godhead bodily” (Col. 2:9); nevertheless, “in all things it behoved him to be made like unto his brethren” (Heb. 2:17). “From the days of eternity the Lord Jesus Christ was one with the Father,” but “He chose to give back the scepter into the Father’s hands, and to step down from the throne of the universe,” in order “that He might dwell among us, and make us familiar with His divine character and life” (DA 19,  22, 23).

 

ဘုရားသခင်နှင့် လူသားဆန်သော သဘောသဘာဝနှစ်ခုသည် တစ်ဦးထဲသို့ နက်နဲစွာ ရောနှောထားသည်။ ဘုရားသခင်သဘောသည် လူသားသဘောဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်၊ ၎င်းအတွက် လဲလှယ်ထားခြင်းမဟုတ်ပါ။ ခရစ်တော်သည် လူသားဖြစ်လာသောအခါ ဘုရားသခင်ဖြစ်ခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းခဲ့သည်မဟုတ်ပါ။ သဘောသဘာဝနှစ်ခုသည် နီးကပ်စွာနှင့် မဖြတ်နိုင်သောပုံစံဖြင့် တစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း တစ်ခုစီသည် သီးခြားဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ လူသားသဘောသည် ဘုရားသခင်သဘောသို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိသလို၊ ဘုရားသခင်သဘောသည်လည်း လူသားသဘောသို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိပါ။ အခန်းကြီး၏အဆုံးရှိ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ၊ မဿဲ ၁:၁၊ လုကာ ၁:၃၅၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၆–၈၊ ဟံဗြဲ ၂:၁၄–၁၇ တို့တွင် ကြည့်ပါ၊ ယောဟန် ၁:၁–၃၊ ၁၄၊ မာကု ၁၆:၆၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၆–၈၊ ကောလောသဲ ၂:၉၊ ဟံဗြဲ ၂:၁၄–၁၇ တို့ရှိ EGW ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

The two natures, the divine and the human, were mysteriously blended into one person. Divinity was clothed with humanity, not exchanged for it. In no sense did Christ cease to be God when He became man. The two natures became closely and inseparably one, yet each remained distinct. The human nature was not changed into the divine nature, nor the divine nature into the human. See Additional Note at end of chapter; see on Matt. 1:1; Luke 1:35; Phil. 2:6–8; Heb. 2:14–17; see EGW Supplementary Material on John 1:1–3, 14; Mark 16:6; Phil. 2:6–8; Col. 2:9; Heb. 2:14–17.

 

ခရစ်တော်သည် “လူသားသဘောသဘာဝ၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်” (EGW ST Aug. 2, 1905)၊ သို့သော် သူ၏လူသားသဘောသည် “ပြည့်စုံသည်” (DA 664)။ လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အပြစ်ပြုနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ အကျင့်ပျက်ခြစားမှု သို့မဟုတ် အပြစ်သို့ဦးတည်မှုတစ်စုံတစ်ရာမရှိခဲ့ပါ၊ သူ၌ အပြစ်သို့ဦးတည်သော သဘောမရှိခဲ့ပါ (EGW စာလွှာ 8, 1895, စာမျက်နှာ 1128 ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် “ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ စုံစမ်းခြင်းခံရသော်လည်း အပြစ်မရှိ” (ဟံဗြဲ ၄:၁၅ တွင် ကြည့်ပါ)။ အခန်းကြီး၏အဆုံးရှိ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

Christ “assumed the liabilities of human nature” (EGW ST Aug. 2, 1905), but His humanity was nevertheless “perfect” (DA 664). Although, as a man, He could have sinned, no taint of, or inclination to, corruption rested upon Him; He had no propensity toward sin (EGW letter 8, 1895, see p. 1128). He was “tempted like as we are, yet without sin” (see on Heb. 4:15). See Additional Note at end of chapter.

 

နေထိုင်သည်။ ဂရိဘာသာတွင် “တဲထိုးသည်” သို့မဟုတ် “တဲထဲ၌နေသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော skēnoō ဟူသောစကားလုံးကို သုံးထားသည် (DA 23 နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ခရစ်တော်သည် ခမည်းတော်၏မေတ္တာကို ထင်ရှားစေရန်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏အတွေ့အကြုံများကို မျှဝေရန်၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပုံသက်သေဖြစ်စေရန်၊ စုံစမ်းခြင်းတွင် ကူညီရန်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏အပြစ်များအတွက် ခံစားရန်နှင့် ခမည်းတော်ထံတွင် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်စားပြုရန် ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည် (ဟံဗြဲ ၂:၁၄–၁၇ တွင် ကြည့်ပါ)။ ထာဝရစကားလုံး၊ ခမည်းတော်နှင့် အမြဲရှိနေခဲ့သောသူ (ယောဟန် ၁:၁ တွင် ကြည့်ပါ) သည် ယခုအခါ ဧမာနူယံ၊ “ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ဘုရားသခင်” ဖြစ်လာရမည် (မဿဲ ၁:၂၃ တွင် ကြည့်ပါ)။

Dwelt. Gr. skēnoō, literally, “tended,” or “pitched [his] tent,” among us (cf. DA 23). Christ became one of us the better to reveal the Father’s love, to share our experiences, to set us an example, to succor us in temptation, to suffer for our sins, and to represent us before the Father (see on Heb. 2:14–17). The eternal Word, who had ever been with the Father (see on John 1:1). was now to become Immanuel, “God with us” (see on Matt. 1:23).

 

ဘုန်းတန်ခိုး။ ဂရိဘာသာတွင် doxa ဟူသောစကားလုံးကို သုံးထားပြီး၊ ဤနေရာ၌ ဟံဗြဲဘာသာစကားဖြင့် kabod ဟူသောစကားလုံးနှင့် တူညီသည်၊ ၎င်းသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် သခင်ဘုရား၏ အမြဲရှိနေသော “ဘုန်းတန်ခိုး”၊ ရှကိနာ (ရာစီ ၃:၂၄၊ ထွက်မြောက်ရာ ၁၃:၂၁၊ ၁ ရာ ၄:၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ကို ရည်ညွှန်းသည်။ LXX တွင် kabod အတွက် doxa ကို ၁၇၇ ကြိမ်သုံးထားသည်။ ယောဟန်နှင့် သူ၏တပည့်များသည် “စကားလုံးသည် လူသားဖြစ်လာသည်” ဟူသော သမိုင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်ကို မျက်မြင်သက်သေအဖြစ် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၂၁:၂၄၊ ၁ ယောဟန် ၁:၁၊ ၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤနေရာ၌ ယောဟန်သည် ဘုရားသခင်သဘောသည် လူသားသဘောထဲသို့ ခဏတာထင်ရှားလာသော ပြောင်းလဲခြင်းအတွေ့အကြုံများကို အထူးသဖြင့် တွေးတောပေမည်။ ပေတရုသည်လည်း ပြောင်းလဲခြင်းတွင် ခရစ်တော်၏ “ဘုန်းတန်ခိုး” နှင့ “ထူးမြတ်သောဘုန်းတန်ခိုး” ကို “မျက်မြင်သက်သေ” ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု ပြောသည် (၂ ပေတရု ၁:၁၆–၁၈)။ ဤဘုန်းတန်ခိုးသည် “ဤသည်ငါ၏ချစ်လှစွာသောသားဖြစ်သည်” ဟူသော ကြေငြာချက်နှင့်အတူ လိုက်ပါခဲ့သည်ဟု ပေတရုက ထပ်လောင်းပြောသည်။ ယေရှု၏ဘဝတစ်လျှောက် ကောင်းကင်ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် သူ၏မျက်နှာကို ထင်ရှားစေသော အခါများစွာကို လုကာ ၂:၄၈ တွင် ကြည့်ပါ။ ယောဟန် ၁၇:၅ တွင် ယေရှုသည် ခမည်းတော်ထံ ဆုတောင်းသည်၊ “လောကမဖြစ်မီ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ အကျွန်ုပ်ရှိခဲ့သော ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင်နှင့် အကျွန်ုပ်ကို ဘုန်းတန်ခိုးပေးတော်မူပါ” ဟုဆိုသည်။ ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်းသည် ဤဘုရားသခင်ဆန်သော “ဘုန်းတန်ခိုး” သည် နာဇရက်မြို့သား ယေရှုဆိုသည့် သမိုင်းဆိုင်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအပေါ်တွင် တည်ရှိသည်ဟူသော အချက်အပေါ်တွင် တည်ထောင်ထားသည်။ ဒုတိယအနေဖြင့၊ ယောဟန်သည် ကယ်တင်ရှင်ဖော်ပြခဲ့သော ပြည့်စုံသောစာရိတ္တကို စိတ်ထဲထားပေမည် (အောက်တွင် “ကျေးဇူးတော်နှင့် သမ္မာတရား” ကို ကြည့်ပါ)။

Glory. Gr. doxa, here equivalent to the Heb. kabod, which is used in the OT of the sacred “glory” of the abiding presence of the Lord, the Shekinah (see on Gen. 3:24; Ex. 13:21; cf. on 1 Sam. 4:22). The LXX has doxa 177 times for kabod. John and his fellow disciples bore eyewitness testimony to the historical fact that “the Word was made flesh” (John 1:14; see ch. 21:24; 1 John 1:1, 2). Here John doubtless thinks particularly of experiences such as the Transfiguration, when divinity momentarily flashed through humanity. Peter similarly speaks of being an “eyewitness” to the “majesty” and “excellent glory” of Christ at the Transfiguration (2 Peter 1:16–18). This glory, Peter adds, accompanied the declaration, “This is my beloved Son.” For various occasions during the life of Jesus when the glory of Heaven illumined His countenance see on Luke 2:48. In John 17:5 Jesus prays the Father, “Glorify thou me with thine own self with the glory which I had with thee before the world was.” The Christian faith rests upon the fact that this divine “glory” rested upon a historical person, Jesus of Nazareth. Secondarily, John may also have in mind the perfection of character exemplified by the Saviour (see below under “Grace and truth”).

 

တစ်ဦးတည်းသောသား။ ဂရိဘာသာတွင် “တစ်ဦးတည်း” နှင့ “မျိုးစိတ်” ဟူသော စကားလုံးနှစ်ခုမှ monogenēs ဟူသောစကားလုံးကို သုံးထားပြီး၊ “ထူးခြား”၊ “တစ်ဦးတည်း”၊ “တစ်မျိုးတည်းသောသူ” ဟု မှန်ကန်စွာ ဘာသာပြန်သည်။ လိုဂို့စ်ခေါင်းစဉ်နှင့်အတူ (အခန်းကြီး ၁ တွင် ကြည့်ပါ)၊ ယောဟန်သာလျှင် ခရစ်တော်အတွက် monogenēs ဟူသောစကားလုံးကို သုံးသည် (ယောဟန် ၁:၁၈၊ ၃:၁၆၊ ၁၈၊ ၁ ယောဟန် ၄:၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဂရိဘာသာတွင် သတ်မှတ်ထားသောအာတီကယ်မရှိခြင်းသည် monogenēs ကို “တစ်ဦးတည်းသောသူ” ဟု မသတ်မှတ်ထားသော သို့မဟုတ် အရည်အသွေးဖော်ပြမှုအဖြစ် ဖြစ်စေသည်၊ ဤဖြစ်ရပ်တွင် ယောဟန်သည် “ခမည်းတော်ထံမှ လာသော တစ်ဦးတည်းသောသူ၏ ဘုန်းတန်ခိုး” ဟု ပြောနေပေမည်။ ဤသည်မှာ ဤနေရာ၌ အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်ပုံရသည်။ လုကာ ၇:၁၂၊ ၈:၄၂ တွင် monogenēs ကို “တစ်ဦးတည်း” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်ကို ကြည့်ပါ။

The only begotten. Gr. monogenēs, from two words meaning “only” and “kind,” and thus properly translated “unique,” “only,” “only one of a kind.” As with the title Logos (see on v. 1), only John uses the word monogenēs of Christ (see John 1:18; 3:16, 18; 1 John 4:9). Absence of the definite article in the Greek either makes monogenēs indefinite, “an only one,” or makes it an expression of quality, in which case John would be saying, “glory as of an only one [who had come] from beside the Father.” This seems evidently the sense here. See on Luke 7:12; 8:42, where monogenēs is translated “only.”

 

ဟံဗြဲ ၁၁:၁၇ တွင် monogenēs ကို အာဗြဟံ၏ “တစ်ဦးတည်းသောသား” သို့မဟုတ် အာဗြဟံ၏ သားဦးမဟုတ်သော ဣဇာက်အတွက် သုံးထားသည်။ သို့သော် သူသည် ကတိပေးထားသောသားဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် အမွေခံပိုင်ခွင့်အဖြစ် သူ့ဖခင်ကို ဆက်ခံရန် သတ်မှတ်ထားသူဖြစ်သည် (က ၂၅:၁–၆၊ ဂလာတိ ၄:၂၂၊ ၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။ “ယောဟန်၏ရေးသားချက်များရှိ ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်သော ကျမ်းပိုဒ်ငါးခုအတွက်၊ ဘာသာပြန်ဆိုချက်သည် အောက်ပါများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သင့်သည်၊ ‘ထူးခြား’၊ ‘အဖိုးတန်’၊ ‘တစ်ဦးတည်း’၊ ‘တစ်ခုတည်းသော’၊ ‘သူ၏မျိုးစိတ်တစ်ခုတည်းသောသူ’၊ သို့သော် ‘တစ်ဦးတည်းသောသား’ မဟုတ်ပါ” (Problems in Bible Translation, p. 198)။

In Heb. 11:17 monogenēs is used of Isaac, who was by no means Abraham’s “only begotten,” or even his first-born. But he was the son of the promise, and as such, the one destined to succeed his father as heir to the birthright (Gen. 25:1–6; Gal. 4:22, 23). “Similarly in respect to the five texts in John’s writings of Christ, the translation should be one of the following: ‘unique,’ ‘precious,’ ‘only,’ ‘sole,’ ‘the only one of his kind,’ but not ‘only begotten’” (Problems in Bible Translation, p. 198).

 

“တစ်ဦးတည်းသောသား” ဟူသော ဘာသာပြန်သည် ဤနေရာနှင့် အခြားနေရာများတွင် ကက်သလစ်ချာ့ခ်ျ၏ အစောပိုင်းဖခင်များမှ စတင်ခဲ့ပုံရပြီး၊ ကက်သလစ်ချာ့ခ်ျ၏ တရားဝင်ကျမ်းစာဖြစ်သော လက်တင်ဗာလ်ဂိတ်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ကျမ်းစာ၏ အစောပိုင်းအင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်များသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ဂရိဘာသာကို တိကျစွာ ထင်ဟပ်ပြသည့်အနေဖြင့်၊ ဗာလ်ဂိတ်ထက် စောပြီး ရှေးဦးလက်တင်စာမူများတွင် “တစ်ဦးတည်းသောသား” အစား “တစ်ဦးတည်း” ဟု ဖတ်ရသည်။ ခရစ်တော်သည် “ဖန်ဆင်းခြင်းမပြုမီ ဖခင်ထံမှ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်” ဟူသော အယူအဆသည် အေဒီ ၂၃၀ ခန့်တွင် အိုရီဂျင်၏ ရေးသားချက်များတွင် ပထမဆုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာနီးပါးအကြာ အာရီယပ်စ်သည် ခရစ်တော်အကြောင်း ပြောရာတွင် “ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်” ဟူသော မှန်ကန်သော ဂရိစကားလုံး “ဂျီဂန်နီမနွန်” ကို ပထမဆုံး အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်သည် “အနှစ်သာရများမတိုင်မီ ဘုရားထံမှ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်” ဟု အတည်ပြုခဲ့သည် (အခန်း၏အဆုံးရှိ ထပ်လောင်းမှတ်စုကို ကြည့်ပါ)။ ဤဂရိစကားလုံးသည် ကျမ်းစာတွင် လူမဖြစ်မီ ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ ဘယ်သောအခါမျှ အသုံးမပြုခဲ့ပါ။ ခရစ်တော်သည် အဆုံးမရှိသော အတိတ်တွင် ဖခင်ထံမှ “ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်” ဟူသော အယူအဆသည် ကျမ်းစာများနှင့် လုံးဝကင်းမဲ့ပါသည်။ ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်၍ အသေးစိတ်ဆွေးနွေးမှုအတွက် “Problems in Bible Translation” စာမျက်နှာ ၁၉၇-၂၀၄ ကို ကြည့်ပါ။

The translation “only begotten,” here and elsewhere, apparently originated with the early Fathers of the Catholic Church, and entered early English translations of the Bible under the influence of the Latin Vulgate, the official Bible of the Catholic Church. Accurately reflecting the Greek, various Old Latin manuscripts which antedate the Vulgate read “only” rather than “only begotten.” The idea that Christ “was born of the Father before all creation” appears first in the writings of Origen, about a.d. 230. Arius, nearly a century later, is the first to use gegennemenon, the correct Greek word for “begotten,” when speaking of Christ, and to affirm that He was “begotten of God before all ages” (see Additional Note at end of chapter). This Greek word is never used in the Bible concerning the preincarnate Christ. The idea that Christ was “begotten” by the Father at some time in eternity past is altogether foreign to the Scriptures. For a detailed discussion of this subject see Problems in Bible Translation, pp. 197–204.

 

ခရစ်တော်၏ ဘုရား၏သားအဖြစ် ထူးခြားသော အဆင့်အတန်းကို မှန်ကန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်ရာတွင်၊ “မိုနိုဂျီနီးစ်” ဟူသော စကားလုံးသည် သူ့ကို သူ့အားဖြင့် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် “ဘုရား၏သားများဖြစ်လာရန် တန်ခိုးရရှိသူများ” (အခန်းငယ် ၁၂) နှင့် ကွဲပြားစေပြီး၊ ၎င်းတို့သည် “ဘုရားထံမှ ဖြစ်ပေါ်သည်” (အခန်းငယ် ၁၃) ဟု အထူးသဖြင့် ကြေညာထားသည်။ ခရစ်တော်သည် အမြဲတမ်း “ဘုရား” ဖြစ်ခဲ့ပြီး (အခန်းငယ် ၁ ကို ကြည့်ပါ)၊ ဤအချက်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်ကို လက်ခံပြီး သူ၏နာမတော်ကို ယုံကြည်သောအခါ “ဘုရား၏သားများ” ဖြစ်လာကြသည်။

Properly understood of Christ’s unique status as the Son of God, the word monogenēs distinguishes between Him and all others who, through faith in Him, are given “power to become the sons of God” (v. 12), and who are specifically declared to be “born … of God” (v. 13). Christ is, and always has been, very “God” (see on v. 1), and by virtue of this fact we “become the sons of God” when we receive Christ and believe on His name.

 

အခန်းငယ် ၁၄ ၏ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်သည် လူဖြစ်လာခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး၊ ၎င်း၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူဖြစ်လာသော နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူမဖြစ်မီရှိခဲ့သော ဘုရား၏ဘုန်းအသရေ (အခန်း ၁၇:၅ ကို ကြည့်ပါ) ထင်ရှားပြသခြင်းဖြင့် သက်သေပြထားသည့်အတိုင်း ဘုရား၏သဘာဝကို ထိန်းသိမ်းထားကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြရန်ဖြစ်သည်။ “မိုနိုဂျီနီးစ်” ဟူသော စကားလုံးသည် တင်းကျပ်စွာ “ထူးခြား” သို့မဟုတ် “တစ်ဦးတည်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော်လည်း၊ ယောဟန်သည် ၎င်းကို ခရစ်တော်၏ လူဖြစ်လာခြင်းအချိန်တွင်၊ “နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူဇာတိဖြစ်လာ” ပြီး ကျွန်ုပ်တို့အနက်တွင် နေထိုင်ရန်အတွက် ဤနေရာတွင် အသုံးပြုသည်။ ပေါလုသည် ဟေဗြဲ ၁:၅, ၆ တွင် ဤအသုံးပြုမှုကို အတည်ပြုပြီး၊ “ဂျီဂန်နီကာ” ဟူသော “ငါဖြစ်စေခဲ့ပြီ” (ဂျန်နာအို မှ “ဖြစ်စေသည်”) နှင့် “ပရိုတိုတိုက်တို့စ်” ဟူသော “ပထမဆုံးသားဦး” (ပရို “မတိုင်မီ” နှင့် တစ်တို့ “ဖြစ်စေသည်” မှ) ဟူသော စကားလုံးများကို “သူသည် ပထမဆုံးသားဦးကို ဤလောကသို့ ယူဆောင်လာသောအခါ” ဟူသော အချိန်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် “မိုနိုဂျီနီးစ်” ကို အဆုံးမရှိသော အတိတ်တွင် “နှုတ်ကပတ်တော်” ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဖြစ်ပေါ်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု နားလည်ခြင်းသည် လုံးဝအကြောင်းမရှိပေ။ ခရစ်တော်ကို ဘုရား၏သားအဖြစ် ဆွေးနွေးခြင်းအတွက် လုကာ ၁:၃၅ ကို ကြည့်ပါ။ လူ၏သားအဖြစ် မဿဲ ၁:၁၊ မာကု ၂:၁၀ ကို ကြည့်ပါ။ ထို့ပြင် ဖိလိပ္ပိ ၂:၆-၈၊ ကောလောသဲ ၂:၉ ရှိ EGW ထပ်လောင်းမှတ်စုများကို ကြည့်ပါ။

The statement of v. 14 obviously deals with the incarnation, and its purpose is to emphasize the fact that the incarnate Word retained the divine nature, as evidenced by the manifestation of the preincarnate divine glory (see ch. 17:5). Although the word monogenēs means strictly “unique,” or “only,” rather than “only begotten,” John nevertheless here applies it to Christ at His incarnation, to the time when “the Word was made flesh” in order to dwell among us. Paul confirms this application in Heb. 1:5, 6, where he links the words gegenneka, “have I begotten” (from gennaō, “to beget”), and prōtotoktos, “first-born” (from pro, “before,” and tiktō, “to beget”), to the time “when he bringeth in the firstbegotten into the world.” It seems therefore wholly unwarranted to understand monogenēs as referring to a mysterious begetting of “the Word” at some point of time in eternity past. For a discussion of Christ as the Son of God see on Luke 1:35; and as the Son of man, see on Matt. 1:1; Mark 2:10; see also EGW Supplementary Material on Phil. 2:6–8; Col. 2:9.

 

ဖခင်ထံမှ။ ဂရိဘာသာ “ပါရာ သီအိုး” သည် စကားလုံးအရ “ဖခင်နှင့်အတူ” သို့မဟုတ် “ဖခင်ဘေးတွင်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ဤနေရာတွင် “ဖခင်ထံမှ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဂရိရှေ့ဆက်စကားလုံး “ပါရာ” သည် တစ်ခါတစ်ရံ “အထဲမှ” “မှ” ဟူသော “အဲခ်” ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်သည်၊ ၎င်းသည် ဤအကြောင်းအရာနှင့် အကောင်းဆုံး ကိုက်ညီသည်။ လူဖြစ်လာသော နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဤလောကသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ ဖခင်၏ ရှေ့မှောက်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ အခန်း ၆:၄၆ ကို ကြည့်ပါ။

Of the Father. Gr. para theou, literally “with the Father,” or “beside the Father,” here probably with the force of “from beside the Father.” The Greek preposition para sometimes has the force of ek, “out of,” “from,” which here agrees best with the context. The incarnate Logos had come forth from the presence of the Father when He entered this world. See on ch. 6:46.

 

ပြည့်စုံသည်။ ၎င်းသည် လူဖြစ်လာသော နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် သက်ဆိုင်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ လူတို့အနက်တွင် လူအဖြစ် နေထိုင်ရင်း၊ နှုတ်ကပတ်တော်သည် “ကျေးဇူးတော်နှင့် သစ္စာတရားနှင့် ပြည့်စုံ” ခဲ့သည်။

Full of. This clearly applies to the Word incarnate. Dwelling on earth as a man among men, the Word was “full of grace and truth.”

 

ကျေးဇူးတော်နှင့် သစ္စာတရား။ ဂရိဘာသာ “ခါရစ် ကါအိ အလီသီယာ”။ ဤနေရာတွင် “ခါရစ်” သည် “ကောင်းသောဆန္ဒ”၊ “မေတ္တာစိတ်”၊ “[မထိုက်တန်သော] ကျေးဇူးပြု”၊ “သနားကရုဏာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ “အလီသီယာ” သည် ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်နှင့် လူဖြစ်လာသော ကယ်တင်ရှင်တွင် ထင်ရှားသော ဖခင်ဘုရား၏ အပြစ်သားများအတွက် မေတ္တာအကြောင်း “သစ္စာတရား” ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤနေရာတွင် “ခါရစ်” သည် ဟေဗြဲစကားလုံး “ခါဆတ်” (ဆာလံ ၃၆ ရှိ ထပ်လောင်းမှတ်စုနှင့် ယောဘ ၁၀:၁၂ ကို ကြည့်ပါ) နှင့် ညီမျှပြီး၊ “အလီသီယာ” သည် ဟေဗြဲစကားလုံး “အီမတ်”၊ “သစ္စာရှိမှု”၊ “ယုံကြည်ထိုက်မှု” နှင့် ညီမျှသည်။ “သနားကရုဏာ” နှင့် “သစ္စာတရား” အဖြစ်၊ ဤစကားလုံးများသည် ဆာလံ ၈၅:၁၀, ၁၁ တွင် ထင်ရှားသော မစ္စယအနှီးဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာတွင် အတူတကွ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ခရစ်တော်သည် ဤဘုရား၏ဂုဏ်ရည်များကို အထူးသဖြင့် ထင်ရှားစေရန် လာခဲ့သည်။ ဤလောကပေါ်တွင် ရှိနေစဉ် သူသည် ၎င်းတို့နှင့် “ပြည့်စုံ” ခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဖခင်ကို ပြည့်စုံပြီး ပြည့်ဝသော ထင်ရှားပြမှုကို ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်စရိုက်ကို အမြဲသစ္စာရှိပြီး၊ သူ၏စရိုက်သည် သူ၏သနားကရုဏာ သို့မဟုတ် ကျေးဇူးတော်တွင် အပြည့်အဝ ထင်ရှားသည်။

Grace and truth. Gr. charis kai alētheia. Charis here means “good will,” “loving-kindness,” “[undeserved] favor,” “mercy.” Alētheia refers to the “truth” about the love of God the Father for sinners as revealed in the plan of salvation and in the incarnate Saviour. Here, charis is equivalent to the Heb. chesed (see Additional Note on Psalm 36; see on Job 10:12), as alētheia is to the Heb. ’emeth, “faithfulness,” “trustworthiness.” As “mercy” and “truth,” these words appear together in the OT in a clearly Messianic setting, in Ps. 85:10, 11. It was precisely these attributes of God that Christ came particularly to reveal. While on earth He was “full” of them, and could thus give a full and complete revelation of the Father. God is ever faithful to His own character, and His character is revealed most completely in His mercy, or grace.

 

လူဖြစ်လာခြင်းမတိုင်မီ ဆယ့်ငါးရာစုနှစ်က ဘုရားသည် ဣသရေလလူမျိုးအား “သူတို့အနက်တွင် နေထိုင်ရန်” အတွက် “သန့်ရှင်းရာဌာန” သို့မဟုတ် တဲတစ်လုံးကို ဆောက်လုပ်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၅:၈)။ အတိတ်ကာလများတွင် ဘုရား၏ရှေ့မှောက်သည် သေတ္တာပေါ်ရှိ သနားကရုဏာထိုင်ခုံအထက်တွင် ရှေခင်းဘုန်းအသရေပုံစံဖြင့် ထင်ရှားခဲ့ပြီး (ထွက်မြောက်ရာ ၁၃:၂၁ ကို ကြည့်ပါ)၊ ယခုအခါ ထိုဘုန်းအသရေသည် ယေရှုထဲတွင် ထင်ရှားခဲ့သည်။ ယောဟန်နှင့် သူ၏တပည့်များသည် ဤအချက်ကို မျက်မြင်သက်သေအဖြစ် ထွက်ဆိုခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့အတွက် ဤသည်မှာ ယေရှုသည် ဖခင်ထံမှ ထွက်လာသည်ဟူသော မငြင်းဆိုနိုင်သော သက်သေဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ဘုန်းအသရေသည် အခြားမည်သည့်အရင်းအမြစ်မှ လာနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။

Fifteen centuries prior to the incarnation God had instructed Israel to build Him a “sanctuary,” or tent, that He might “dwell among them” (Ex. 25:8). As, in times past, the divine presence had appeared in the form of the Shekinah glory above the mercy seat over the ark and elsewhere (see on Gen. 3:24: Ex. 13:21), so now the same glory had been manifested in the person of Jesus. To this fact John and his fellow disciples bore eyewitness, and to them this was incontestable evidence that Jesus had come forth from the Father. Such glory could have come from no other source.

 

ဟေဗြဲစကားလုံး “မစ်ခါန်”၊ “နေရာထိုင်ခင်း”၊ “တဲ”၊ “သန့်ရှင်းရာဌာန” နှင့် “ရှေခင်း”၊ ဘုန်းကြီးသော “နေထိုင်ခြင်း” ဟူသော စကားလုံးများသည် “ရှာခါန်”၊ “နေထိုင်သည်”၊ “တည်ရှိသည်” မှ ဆင်းသက်လာသည်ကို သတိပြုရန် ထိုက်တန်သည်။ ဂရိဘာသာတွင် “စကီနီ”၊ “တဲ” “သန့်ရှင်းရာဌာန” သည် “စကီနိုအို”၊ “တဲဆောက်သည်”၊ “သန့်ရှင်းရာဌာနဖြစ်သည်”၊ ထို့ကြောင့် “နေထိုင်သည်” သို့မဟုတ် “တည်ရှိသည်” နှင့် ဆက်စပ်သည်။ အတိတ်ကာလများတွင် ဘုရား၏ဘုန်းအသရေ၊ သန့်ရှင်းသော “ရှေ့မှောက်” သည် ရွေးချယ်ခံရသူများအနက်တွင် စစ်မှန်သော သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ယခု ယောဟန်က၊ ထိုဘုန်းကြီးသော “ရှေ့မှောက်”၊ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်နှင့် ကယ်တင်ရှင် ယေရှုခရစ်တော်၏ ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်ဖြင့် သူ၏လူများအနက်တွင် နေထိုင်ရန် လာခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ပေါလုက ရောမ ၉:၄ တွင် ပြောသော “ဘုန်းအသရေ” သည် ရှေခင်းဘုန်းအသရေနှင့် တူညီပြီး၊ ပြောင်းလဲခြင်းအခါတွင် ထင်ရှားသော “တိမ်တိုက်တောက်ပသော” (မဿဲ ၁၇:၅) နှင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆသည်။ ဧရာမမစ္စယအနှီးဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာ ဟေရှာယ ၁၁:၁-၁၀ တွင် မစ္စယအား၏ လာရောက်ခြင်းကို ကြိုတင်ဟောကြားထားပြီး၊ သူ၏ “နေထိုင်ခြင်းသည် ဘုန်းကြီးလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည်။ ဆာလံ ၈၅:၉, ၁၀ အရ၊ ကယ်တင်ခြင်းနေ့သည် ဘုရား၏ “ဘုန်းအသရေ” ကို ထပ်မံယူဆောင်လာပြီး ထိုအချိန်တွင် “သနားကရုဏာ [သို့မဟုတ် ကျေးဇူးတော်၊ ဟေဗြဲ ခါဆတ်၊ ဆာလံ ၃၆ ရှိ ထပ်လောင်းမှတ်စုကို ကြည့်ပါ] နှင့် သစ္စာတရား [ဟေဗြဲ အီမတ်၊ “သစ္စာရှိမှု”၊ “ယုံကြည်ထိုက်မှု”]” သည် အတူတကွ ဆုံစည်းလိမ့်မည် (DA 762 ကို ကြည့်ပါ)။ ထိုစကားလုံးနှစ်ခု၊ “ခါဆတ်” နှင့် “အီမတ်”၊ “သနားကရုဏာ” နှင့် “ကျေးဇူးပြု” သည် မောရှေအား ဘုရား၏ “ဘုန်းအသရေ [ဟေဗြဲ ခါဗိုဒ်]” ကို မြင်ခွင့်ရသောအခါ သခင်၏ “နာမတော်” ၏ ကြေညာချက်တွင် အတူတကွ ချိတ်ဆက်ထားသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၃:၂၂; ၃၄:၆ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤအခြားမစ္စယအနှီးဆိုင်ရာ ကျမ်းပိုဒ်များသည် ယောဟန် ၁:၁၄ တွင် အလွန်နီးကပ်သော ဆက်နွယ်မှုကို တွေ့ရှိပြီး၊ လူဖြစ်လာခြင်းတွင် ဖခင်၏ရှေ့မှောက်မှသာ လာနိုင်သော ဘုန်းအသရေသည် လူဖြစ်လာသော နှုတ်ကပတ်တော်တွင် ထင်ရှားပြီး “ကျွန်ုပ်တို့အနက်တွင် နေထိုင်” ကာ “သနားကရုဏာ [ကျေးဇူးတော်] နှင့် သစ္စာတရား” နှင့် ပြည့်စုံသည်။

It is worthy of note that in Hebrew the words mishkan, “dwelling place,” “tent,” “tabernacle,” and Shekinah, the glorious “abiding Presence,” are both derived from shakan, “to dwell,” “to abide.” In Greek, skēnē, “tent” “tabernacle,” is similarly related to skēnoō, “to tent,” “to tabernacle,” and thus “to dwell,” or “to abide.” In times past the divine glory, the holy “Presence,” had dwelt among the chosen people in the literal tabernacle; now, John says, the same glorious “Presence,” God Himself, had come to dwell among His people in the person of our Lord and Saviour, Jesus Christ. It is thought that the “glory” of which Paul speaks in Rom. 9:4 is to be identified with the Shekinah glory, as possibly also the “bright cloud” that appeared at the Transfiguration (Matt. 17:5). In the clearly Messianic passage of Isa. 11:1–10 the coming of Messiah is foretold, and of Him it is said that, literally, “his abiding shall be glorious.” According to Ps. 85:9, 10, the day of salvation would bring again the “glory” of God to “dwell” in the land, and at that time “mercy [or grace, Heb. chesed, see Additional Note on Psalm 36] and truth [Heb. ’emeth, “faithfulness,” “trustworthiness”]” would meet together (see DA 762). The same two words, chesed and ’emeth, “merciful” and “gracious” are linked together in the proclamation of the “name” of the Lord, when Moses was allowed to behold His “glory [Heb. chabod]” (see on Ex. 33:22; 34:6). These and other Messianic passages of the OT find a very close parallel here in John 1:14, where, at the incarnation, glory that could have come only from the presence of the Father was manifested in the incarnate Word and “dwelt among us,” “full of grace [mercy] and truth.”

 

ခရစ်တော်၏ ဘဝ၏ အဓိကအသွင်အပြင်တိုင်းသည် ကယ်တင်ခြင်း၏ အလုပ်တွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အပျိုမဖြစ်ခြင်းဖြင့် ကမ္ဘာနှင့် ကောင်းကင်တို့၏ ကွဲကွာနေသော မိသားစုများကို ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားဇာတိကို ကမ္ဘာပေါ်သို့ ယူဆောင်လာပြီး၊ လူသားဇာတိကို သူနှင့်အတူ ကောင်းကင်သို့ ပြန်ယူဆောင်သွားနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ လူအဖြစ် သူ၏ ပြည့်စုံသော ဘဝသည် နာခံခြင်း (ယောဟန် ၁၅:၁၀; ၁ ယောဟန် ၂:၆) နှင့် သန့်ရှင်းခြင်း (ယောဟန် ၁၇:၁၉) ၏ ပုံသက်သေကို ပေးသည်။ ဘုရားအဖြစ် သူသည် ကျွန်ုပ်တို့အား နာခံရန် တန်ခိုးကို ပေးအပ်သည် (ရောမ ၈:၃, ၄)။ သူ၏ အစားထိုးသေဆုံးခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အား စမ်းသပ်ကာလကို ခံစားရန် (CS 137) နှင့် သူသည် “များစွာသော” သူများကို ဖြောင့်မတ်စေရန် (ဟေရှာယ ၅၃:၅, ၁၁; ရောမ ၅:၉; တိတု ၂:၁၄) ဖြစ်နိုင်စေခဲ့သည်။ သူ၏ သေခြင်းကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြစ်၏ အပြစ်ရှိမှုမှ လွတ်မြောက်ပြီး၊ သူ၏ ဘဝကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ၎င်း၏ တန်ခိုးမှ လွတ်မြောက်သည် (ရောမ ၅:၁, ၁၀; ဖိလိပ္ပိ ၄:၇)。 သူ၏ ဘုန်းကြီးသော ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် တစ်နေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့လည်း “မသေနိုင်ခြင်း” ကို “ဝတ်ဆင်” ရမည်ဟု အာမခံသည် (၁ ကောရိန္သု ၁၅:၁၂-၂၂, ၅၁-၅၅)။ သူ၏ ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွခြင်းသည် ဖခင်ထံသို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ယူဆောင်ပြီး ပြန်လည်လာရောက်မည်ဟူသော သူ၏ ကတိကို အတည်ပြုသည် (ယောဟန် ၁၄:၁-၃; တမန်တော် ၁:၉-၁၁)၊ ထို့ကြောင့် “သူ၏လူများ” ကို ကယ်တင်ခြင်း၏ အလုပ်ကို ပြီးစီးစေသည်။ ခရစ်တော်၏ ဤလောကသို့ မစ်ရှင်၏ အသွင်အပြင်ငါးခုသည် အားလုံး ကျမ်းစာထဲတွင် ဟောကြားထားသည် (ဟေရှာယ ၉:၆, ၇; ၅၃; ၆၁:၁-၃; ဆာလံ ၆၈:၁၈)။

Every major aspect of Christ’s life played an important part in the work of salvation. His virgin birth reunited the estranged families of earth and heaven. He brought Deity down to earth in order that He might bear humanity with Him back to heaven. His perfect life as a man provides us with an example of obedience (John 15:10; 1 John 2:6) and sanctification (John 17:19); as God, He imparts to us power to obey (Rom. 8:3, 4). His vicarious death made it possible for us to enjoy a period of probation (CS 137) and for Him to justify “many” (Isa. 53:5, 11; Rom. 5:9; Titus 2:14). By faith in His death we are made free from the guilt of sin, and by faith in His life, from its power (Rom. 5:1, 10; Phil. 4:7). His glorious resurrection assures us that one day we too shall “put on” immortality (1 Cor. 15:12–22, 51–55). His ascension confirms His promise to return and take us with Him to meet the Father (John 14:1–3; Acts 1:9–11), and thereby complete the work of saving “his people.” These five aspects of Christ’s mission to earth were all the subject of prophecy (Isa. 9:6, 7; 53; 61:1–3; Ps. 68:18).

 

၁၄ (ဖိလိပ္ပိ ၂:၆-၈၊ ကောလောသဲ ၁:၂၆, ၂၇၊ ၂:၉၊ ဟေဗြဲ ၁:၃၊ ၂:၁၄-၁၈၊ လုကာ ၂:၄၀, ၅၂ တွင် EGW ကိုကြည့်ပါ)။ လူ့ဇာတိဖြင့် ခရစ်တော်၏ လူဇာတိဝင်စားခြင်း—လူ့စိတ်နှလုံးဖြင့် နားမလည်နိုင်သော နက်နဲသောအရာတစ်ခုကို ဆင်ခြင်သောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် အံ့ဩဖွယ်နက်နဲသောအရာရှေ့တွင် ရပ်တန့်နေရသည်။ ထိုအကြောင်းကို အကြိမ်ကြိမ်ဆင်ခြင်လေလေ၊ ပို၍အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်လာလေလေဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ ဘုရားဇာတိနှင့် ဗက်လဟင်မြို့မှ အကူအညီမဲ့သောကလေးငယ်အကြား ခြားနားမှုသည် မည်မျှကျယ်ပြန့်လှသနည်း။ ကမ္ဘာဖန်ဆင်းရှင်နှင့် အကူအညီမဲ့သောကလေးအကြား အကွာအဝေးကို ကျွန်ုပ်တို့မည်သို့ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်နည်း။ သို့သော် ကမ္ဘာများကိုဖန်ဆင်းသော ဘုရားသခင်၊ ဘုရားဇာတိ၏ပြည့်စုံမှုသည် လူ့ဇာတိဖြင့် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ဗက်လဟင်မြို့မှ အကူအညီမဲ့သောကလေးငယ်အဖြစ် ထင်ရှားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်များထက် အဆမတန်မြင့်မြတ်ပြီး၊ ခမည်းတော်နှင့် ဂုဏ်အသရေနှင့်တန်းတူဖြစ်သော်လည်း၊ လူ့ဇာတိကို ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။ ဘုရားဇာတိနှင့် လူ့ဇာတိသည် နက်နဲစွာ ပေါင်းစည်းခဲ့ပြီး၊ လူနှင့်ဘုရားသည် တစ်ဦးတည်းဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤပေါင်းစည်းမှုတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ယိုယွင်းနေသောလူမျိုးအတွက် မျှော်လင့်ချက်ကို တွေ့ရှိရသည်။ လူ့ဇာတိဖြင့် ခရစ်တော်ကို ကြည့်ရှုရင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ကို ကြည့်ရှုကြပြီး၊ သူ၏ဘုန်းအသရေ၊ သူ၏ပုဂ္ဂိုလ်တော်၏ ပြည့်စုံသောပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့ရသည် (အက်စ်တီဂျူလိုင် ၃၀၊ ၁၈၉၆)။

14 (Phil. 2:6–8; Col. 1:26, 27; 2:9; Heb. 1:3; 2:14–18; see EGW on Luke 2:40, 52). The Incarnation an Unfathomable Mystery.—In contemplating the incarnation of Christ in humanity, we stand baffled before an unfathomable mystery, that the human mind cannot comprehend. The more we reflect upon it, the more amazing does it appear. How wide is the contrast between the divinity of Christ and the helpless infant in Bethlehem’s manger! How can we span the distance between the mighty God and a helpless child? And yet the Creator of worlds, He in whom was the fullness of the Godhead bodily, was manifest in the helpless babe in the manger. Far higher than any of the angels, equal with the Father in dignity and glory, and yet wearing the garb of humanity! Divinity and humanity were mysteriously combined, and man and God became one. It is in this union that we find the hope of our fallen race. Looking upon Christ in humanity, we look upon God, and see in Him the brightness of His glory, the express image of His person (ST July 30, 1896).

 

(ဟေဗြဲ ၂:၁၄၊ ၃:၃)။ ဘုရားသခင်၏ အံ့ဩဖွယ်ကျဆင်းမှု—ခရစ်တော်၏ လူ့ဇာတိဖြင့် ဝင်စားခြင်းဆိုင်ရာ အယူအဆသည် နက်နဲသောအရာတစ်ခုဖြစ်သည်၊ “ခေတ်ကာလများနှင့် မျိုးဆက်များမှ ဖုံးကွယ်ထားသော နက်နဲသောအရာ” ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ နက်နဲသောအရာဖြစ်သည်။ “နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိဖြစ်လာပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့အနက်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။” ခရစ်တော်သည် သူ၏ ကောင်းကင်ဇာတိထက် သာလွန်နိမ့်ကျသော လူ့ဇာတိကို ယူဆောင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အံ့ဩဖွယ်ကျဆင်းမှုကို ဤအရာထက် ပိုမိုပြသသည့်အရာ မရှိပါ။ …

(Heb. 2:14; 3:3.) The Wonderful Condescension of God.—The doctrine of the incarnation of Christ in human flesh is a mystery, “even the mystery which hath been hid from ages and from generations.” It is the great and profound mystery of godliness. “The Word was made flesh, and dwelt among us.” Christ took upon Himself human nature, a nature inferior to His heavenly nature. Nothing so shows the wonderful condescension of God as this. …

 

ခရစ်တော်သည် လူ့ဇာတိကို ဟန်ဆောင်ယူဆောင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ အမှန်တကယ် ယူဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် လူ့ဇာတိကို အမှန်တကယ်ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ “ကလေးများသည် အသွေးအသားနှင့် ပြည့်စုံသည်နည်းတူ၊ သူသည်လည်း ထိုနည်းတူ အသွေးအသားကို ယူဆောင်ခဲ့သည်။” သူသည် မာရီ၏သားဖြစ်သည်။ လူ့ဇာတိအရ ဒါဝိဒ်၏အမျိုးအနွယ်ဖြစ်သည်။ သူသည် လူသားတစ်ဦး၊ ခရစ်တော်ယေရှုအဖြစ် ကြေငြာခံရသည်။ “ဤလူသား” ဟု ပေါလုက ရေးသားခဲ့သည်၊ “အိမ်ကိုဆောက်သောသူသည် အိမ်ထက် ဂုဏ်ပိုရှိသည်နည်းတူ၊ မောရှေထက် ဂုဏ်အသရေပိုရှိသည်ဟု မှတ်ယူခံရသည်” (အာအက်ချ် ဧပြီ ၅၊ ၁၉၀၆)။

Christ did not make-believe take human nature; He did verily take it. He did in reality possess human nature. “As the children are partakers of flesh and blood, he also himself likewise took part of the same.” He was the Son of Mary; He was of the seed of David according to human descent. He is declared to be a man, even the man Christ Jesus. “This man,” writes Paul, “was counted worthy of more glory than Moses, inasmuch as he who hath builded the house hath more honor than the house” (RH April 5, 1906).

 

(ရောမ ၅:၁၂-၁၉; ၁တိမောသေ ၂:၅; ဟေဗြဲ ၁:၁-၃ တွင် EGW ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှု၏ လူ့ဇာတိဆိုင်ရာ လက္ခဏာများ—ယေရှုသည် ကောင်းကင်တပ်မှူးဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်နှင့် တန်းတူဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ဘုရင်ဦးရစ်သည်၊ ဘုရင်ဝတ်ရုံကို ချွတ်ထားကာ၊ သူ၏ဘုရားဇာတိကို လူ့ဇာတိဖြင့် ဖုံးအုပ်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ လူ့ဇာတိဖြင့် ဝင်စားခြင်းသည် နက်နဲသောအရာဖြစ်သည်။ သူသည် လူသားများနှင့်မတူသော ထူးခြားသောအသွင်အပြင်ဖြင့် ဤလောကသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏မျက်နှာသည် ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် တောက်ပလျက်၊ သူ၏ပုံသဏ္ဌာန်သည် ထူးခြားသောကျေးဇူးတော်ဖြစ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ကြည့်ရှုသူများကို ဆွဲဆောင်နိုင်သော အသွင်အပြင်ကို ပြသနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအရာသည် ဘုရားသခင်၏ နတ်ရုံတော်တွင် ရေးဆွဲထားသောအစီအစဉ်နှင့် မကိုက်ညီပါ။ သူသည် လူသားမိသားစု၏ လက္ခဏာများကို ဆောင်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယုဒလူမျိုးနှင့် သက်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် အခြားလူသားများနှင့် တူညီသောအသွင်အပြင်ကို ဆောင်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် လူသားများအကြား ထူးခြားမည်မဟုတ်သော အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို အာရုံစိုက်မှုဆွဲဆောင်ရန် အံ့ဖွယ်ဆွဲဆောင်မှုများကို မပြသရပါ။ သူသည် ကောင်းကင်နှင့် လူ့လောကရှေ့တွင် လူသားမိသားစု၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် လာရောက်ခဲ့သည်။ သူသည် လူသားများ၏ အစားထိုးသူနှင့် အာမခံသူအဖြစ် ရပ်တည်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် လူသားဘဝကို နေထိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ လူသားသည် သူ၏ရန်သူ၏လက်ထဲမှ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်မဖယ်ရှားနိုင်ဟု စာတန်က ပြောဆိုခဲ့သော အဆိုကို ဆန့်ကျင်ရန် နေထိုင်ရမည်ဖြစ်သည် (အက်စ်တီဂျူလိုင် ၃၀၊ ၁၈၉၆)။

(See EGW on Rom. 5:12–19; 1 Tim. 2:5; Heb. 1:1–3.) The Human Characteristics of Jesus.—Jesus was the Commander of heaven, one equal with God, and yet He condescended to lay aside His kingly crown, His royal robe, and clothed His divinity with humanity. The incarnation of Christ in human flesh is a mystery. He could have come to earth as one with a remarkable appearance, unlike the sons of men. His countenance could have shone with glory, and His form could have been of remarkable grace. He could have presented such an appearance as to charm the beholder; but this was not according to the plan devised in the courts of God. He was to bear the characteristics of the human family, and the Jewish race. In all respects the Son of God was to wear the same features as did other human beings. He was not to have such beauty of person as would make Him singular among men. He was to manifest no wonderful charms by which to attract attention to Himself. He came as a representative of the human family before heaven and earth. He was to stand as man’s substitute and surety. He was to live the life of humanity in such a way as to contradict the assertion that Satan had made that humanity was his everlasting possession, and that God himself could not take man out of His adversary’s hands (ST July 30, 1896).

 

ခရစ်တော်၏ ဖုံးကွယ်ထားသော ဘုန်းတန်ခိုး—ခရစ်တော်သည် သူ၏ဘုရားဇာတိပုံစံဖြင့် လာရောက်ခဲ့လျှင်၊ လူသားများသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့ပါ။ ခြားနားမှုသည် နာကျင်ဖွယ်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုန်းတန်ခိုးသည် အလွန်အံ့ဖွယ်ဖြစ်လိမ့်မည်။ လူသားများသည် ဘုန်းတန်ခိုးရှိသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်တမန်များ၏ဇာတိကို မယူဆောင်ခဲ့ဘဲ၊ လူသားများ၏ပုံစံဖြင့် လာရောက်ခဲ့သည်။

Veiled Glory of Christ.—Had Christ come in His divine form, humanity could not have endured the sight. The contrast would have been too painful, the glory too overwhelming. Humanity could not have endured the presence of one of the pure, bright angels from glory; therefore Christ took not on Him the nature of angels; He came in the likeness of men.

 

သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်ဘုရားသည် ဤလောကတွင် သုံးဆယ်နှစ်သာ နေထိုင်နိုင်ခဲ့သည်။ သုံးဆယ်နှစ်ကာလအတွင်း၊ သူသည် ရာဇဝတ်မှုဖြင့် ညစ်ညမ်းပြီး ပြစ်မှားနေသောလောကတွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ အခြားမည်သူမျှ မပြုနိုင်ခဲ့သော အမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည် (အက်စ်တီဖေဖော်ဝါရီ ၁၅၊ ၁၈၉၉)။

But thirty years was all that the world could endure of its Redeemer. For thirty years He dwelt in a world all seared and marred with sin, doing the work that no other one ever had done or ever could do (ST Feb. 15, 1899).

 

(ကမ္ဘာဦး ၃:၁၅; မဿဲ ၈:၁၇; ၂ကောရိှန္တု ၅:၂၁; ဟေဗြဲ ၄:၁၅; ၁ပေတရု ၁:၁၉)။ ခရစ်တော်၏ လူ့ဇာတိ၏ ပြည့်စုံသောအပြစ်ကင်းမှု—ခရစ်တော်သည် လူသားများ၏ ယိုယွင်းနေသောဇာတိကို ယူဆောင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏အပြစ်တွင် အနည်းငယ်မျှပင် ပါဝင်ခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ သူသည် လူသားများခံစားရသော အားနည်းချက်များနှင့် အားနည်းမှုများကို ခံစားခဲ့ရပြီး၊ “ဟေရှာယပြည်သူ့ဆရာက ပြောဆိုခဲ့သော စကားပြည့်စုံရန်အတွက်၊ သူကိုယ်တိုင် ကျွန်ုပ်တို့၏ အားနည်းချက်များကို ယူဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရောဂါများကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အားနည်းချက်များကို ခံစားခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ အရာအားလုံးတွင် သွေးဆောင်ခံရသော်လည်း၊ “အပြစ်ကို မသိခဲ့ပါ။” သူသည် “အမှတ်အသားမရှိ၊ အစွန်းအထင်းမရှိသော သိုးသငယ်” ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် ခရစ်တော်ကို အပြစ်သို့ အနည်းငယ်မျှပင် သွေးဆောင်နိုင်ခဲ့လျှင်၊ သူသည် ကယ်တင်ရှင်၏ဦးခေါင်းကို ထိခိုက်စေခဲ့လိမ့်မည်။ သို့သော် သူသည် သခင်ဘုရား၏ဖနောင့်ကိုသာ ထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ဦးခေါင်းကို ထိခိုက်ခဲ့လျှင်၊ လူသားမျိုးနွယ်၏ မျှော်လင့်ချက်သည် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်သည် အာဒံထံသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည့်အတိုင်း ခရစ်တော်ထံသို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်နှင့် အသင်းတော်သည် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ပေ။

(Gen. 3:15; Matt. 8:17; 2 Cor. 5:21; Heb. 4:15; 1 Peter 1:19.) Perfect Sinlessness of Christ’s Human Nature.—In taking upon Himself man’s nature in its fallen condition, Christ did not in the least participate in its sin. He was subject to the infirmities and weaknesses by which man is encompassed, “that it might be fulfilled which was spoken by Esaias the prophet, saying, Himself took our infirmities, and bare our sicknesses.” He was touched with the feeling of our infirmities, and was in all points tempted like as we are. And yet He “knew no sin.” He was the lamb “without blemish and without spot.” Could Satan in the least particular have tempted Christ to sin, he would have bruised the Saviour’s head. As it was, he could only touch His heel. Had the head of Christ been touched, the hope of the human race would have perished. Divine wrath would have come upon Christ as it came upon Adam. Christ and the church would have been without hope.

 

ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်၏ လူ့ဇာတိ၏ ပြည့်စုံသောအပြစ်ကင်းမှုနှင့်ပတ်သက်၍ ယုံမှားသံသယမရှိသင့်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော ယုံကြည်ခြင်းဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယေရှုကို ပြည့်စုံသောယုံကြည်မှုဖြင့်၊ ပြည့်စုံသောယုံကြည်ခြင်းဖြင့်၊ အပြစ်ဖြေရာယဇ်ကို ကြည့်ရှုရမည်ဖြစ်သည် (အက်စ်တီဇွန် ၉၊ ၁၈၉၈)။

We should have no misgivings in regard to the perfect sinlessness of the human nature of Christ. Our faith must be an intelligent faith, looking unto Jesus in perfect confidence, in full and entire faith in the atoning sacrifice (ST June 9, 1898).

 

၁၅။ ယောဟန်သည် သက်သေခံခဲ့သည်။ စကားလုံးအရ “ယောဟန်သည် သက်သေခံသည်” သို့မဟုတ် “ယောဟန်သည် ထွက်ဆိုသည်”။ ဗတ္တိဇံယောဟန်၏ အာဇာနည်ဖြစ်မှုမှ နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း၊ ခရစ်တော်အတွက် သူ၏သက်သေခံချက်သည် နှစ်များတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။ အာဗေလအကြောင်း “သူသေသော်လည်း စကားပြောနေဆဲဖြစ်သည်” ဟုဆိုခဲ့သည်နည်းတူ သူ့အတွက်လည်း မှန်ကန်ခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၄)။ ယောဟန် ၁:၁၉-၃၆၊ ၃:၂၇-၃၆၊ မဿဲ ၃:၁၁, ၁၂၊ လုကာ ၃:၁၅ ကိုကြည့်ပါ။

15. John bare witness. Literally, “John bears witness,” or “John testifies.” More than a half a century had passed since the martyrdom of John the Baptist, but his witness to the Christ echoed on down the years. It was true of him as it was of Abel, that “he being dead yet speaketh” (Heb. 11:4). See John 1:19–36; 3:27–36; see on Matt. 3:11, 12; Luke 3:15.

 

ဤသူသည်။ ဗတ္တိဇံယောဟန်သည် ယေရှုကို သူ၏ဓမ္မအမှုစတင်ချိန်မှစ၍ ပြောဆိုခဲ့သောသူအဖြစ် ခွဲခြားသတ်မှတ်သည် (အခန်းကြီး ၂၇၊ ၃၀ ကိုကြည့်ပါ)။

This was he. The Baptist identifies Jesus as the one of whom he had spoken since the beginning of his ministry (see vs. 27, 30).

 

ကျွန်ုပ်နောက်မှ။ ဆိုလိုသည်မှာ အချိန်အရ။ ယေရှုသည် ယောဟန်နောက်မှ “လိုက်လာသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ဘဲ၊ တပည့်များသည် ယေရှုကို “လိုက်လာ” သည့်အနေဖြင့် သင်ယူသူများအဖြစ် လိုက်လာခြင်းဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၀:၃၇, ၃၈ ကိုကြည့်ပါ)။

After me. That is, in point of time. Jesus did not come “after” John in the sense that the disciples, as learners, followed “after” Jesus (see on Matt. 10:37, 38).

 

ဦးစားပေးခံရသည်။ စကားလုံးအရ “ဖြစ်လာသည်” သို့မဟုတ် ဤနေရာတွင် “ဦးစားပေးသည်”။ ယောဟန်သည် မေရှိယသြဖြစ်သူ၏ သာလွန်သောအဆင့်နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ဘယ်သောအခါမျှ မေးခွန်းမထုတ်ခဲ့ပါ (အခန်းကြီး ၃:၂၈-၃၁ ကိုကြည့်ပါ)။

Is preferred. Literally, “is become,” or here, “takes precedence.” John never questioned the superior rank and dignity of the Messiah. See ch. 3:28–31.

 

ကျွန်ုပ်ရှေ့မှာ။ ဂရိဘာသာဖြင့် “အင်ပရော့စသင်မိုး”၊ “ကျွန်ုပ်ရှေ့တွင်”၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဆွေမျိုးသာယာမှုအရ။

Before me. Gr. emprosthen mou, “in front of me,” that is, in relative greatness.

 

သူသည် ကျွန်ုပ်ရှေ့မှာရှိခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အချိန်အရ။ ဤနေရာတွင် “ရှေ့မှာ” ဟူသော စကားလုံးအတွက် ယောဟန်သည် “အိုပိဆိုး” ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ယခင်အခန်းကြီးတွင် “အင်ပရော့စသင်” ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယောဟန်သည် ယေရှုထက် ခြောက်လခန့် အသက်ကြီးသောကြောင့်၊ ဤနေရာတွင် ယေရှု၏ လူဇာတိမဝင်မီ ဖြစ်တည်မှုကို ရည်ညွှန်းသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

He was before me. That is, in point of time. Here, for the word “before” John uses opisō, whereas in the preceding clause he uses emprosthen. In view of the fact that John was about six months older than Jesus, reference here is clearly to Jesus’ preincarnate existence.

 

ဘာသာပြန်သူများနှင့် မှတ်ချက်ပေးသူအချို့က အခန်းကြီး ၁၅ သည် အခန်းကြီး ၁၄ နှင့် ၁၆ အကြားတွင် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော ထည့်သွင်းမှုတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ သို့သော် တမန်တော်သည် ယောဟန်ဗတ္တိဇံ၏ သက်သေခံချက်ကို ဤနေရာတွင် ထည့်သွင်းခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်၏ မြင့်မြတ်သောရာထူးနှင့် လူဇာတိမဝင်မီ ဖြစ်တည်မှုကို အတည်ပြုရန်၊ အခန်းကြီး ၁၄ တွင် ဖော်ပြထားသော တပည့်များ၏ သက်သေခံချက်ကို ထောက်ခံရန်ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းအသင်းတော်က ယောဟန်ဗတ္တိဇံ၏ သက်သေခံချက်ကို အရေးတကြီးထားရှိခဲ့သည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်ဘုရား၏ ထင်ရှားသော ထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်များကို ထင်ဟပ်စေသည် (ယောဟန် ၅:၃၂-၃၆၊ မဿဲ ၁၁:၁၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။

Some translators and commentators consider v. 15 an interpolation that interrupts the line of though between vs. 14, 16. However, the apostle manifestly introduces the testimony of the Baptist at this point to confirm that of the disciples already mentioned in v. 14, as to Christ’s exalted position and pre-existence. The importance attached by the early church to the witness of John the Baptist reflects the express statements of our Lord Himself (see John 5:32–36; cf. Matt. 11:11).

 

၁၆။ သူ၏ပြည့်စုံမှု။ ယောဟန် ၁:၁၄၊ ကောလောသဲ ၁:၁၉; ၂:၉၊ ဧဖက် ၃:၁၉၊ ၄:၁၃ ကိုကြည့်ပါ။

16. His fulness. See on John 1:14; cf. Col. 1:19; 2:9; EPH 3:19; 4:13.

 

ကျေးဇူးတော်ပေါ်ကျေးဇူးတော်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ “ကျေးဇူးတော်ထပ်ထည့်သော ကျေးဇူးတော်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ယုံကြည်သူတိုင်းသည် ထိုနေ့၏လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် လုံလောက်သော ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်အတွက် ကောင်းကင်သိုက်သို့ သွားရမည်ဖြစ်သည်။ နေ့စဉ်သူသည် ကျေးဇူးတော်နှင့် ဘုရားသခင်၏ဘဝအတွက် ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်မှုတွင် ကြီးပြင်းလာသည် (၂ပေတရု ၃:၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ သူသည် ပြည့်စုံသောအကျင့်စရိုက်ဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်လာသည် (မဿဲ ၅:၄၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Grace for grace. Probably meaning, “grace added to grace.” Day by day every true believer goes to the heavenly storehouse for divine grace sufficient to meet the needs of the day. Daily he grows in grace and in understanding God’s purpose for his life (cf. 2 Peter 3:18). He advances steadily toward the goal of a perfect character (see Matt. 5:48).

 

၁၆။ ကောလောသဲ ၂:၉, ၁၀ တွင် EGW ကိုကြည့်ပါ။

16. See EGW on Col. 2:9, 10.

 

၁၇။ တရား။ ဆိုလိုသည်မှာ ယုဒလူမျိုးများ ဓမ္မဟောင်းကာလတွင် နေထိုင်ခဲ့သော ဘုရားသခင်ထုတ်ဖော်ပြသထားသော ဘာသာစနစ်ဖြစ်သည်၊ သို့သော် လူသားတို့၏ ဓလေ့ထုံးစံများဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ပုံပျက်သွားခဲ့သည် (မာကု ၇:၉-၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်၏ခေတ်တွင် “တရား” ဟူသော ဝေါဟာရသည် ဆယ်ပညတ်တရားသာမက မောရှေနှင့် ပရောဖက်များရေးသားခဲ့သမျှအားလုံးကို ဆရာတို့၏အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမှုအတိုင်း ထည့်သွင်းထားသည် (လုကာ ၂၄:၂၇, ၄၄)။ ဘုရားသခင်က မူလပေးအပ်ခဲ့သည့်အတိုင်း “တရား” သည် ကောင်းမွန်သည် (ရောမ ၃:၁, ၂ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် လူသားများကို လာမည့်မေရှိယသြဖြစ်သူ၌ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ဦးတည်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၅:၃၉, ၄၅-၄၇၊ လုကာ ၂၄:၂၅-၂၇, ၄၄)။ “အချို့သူများ မယုံကြည်ခဲ့ခြင်း” (ရောမ ၃:၃)၊ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်မဟုတ်ဘဲ “တရား၏အကျင့်များဖြင့်” ကယ်တင်ခြင်းကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး (အခန်းကြီး ၉:၃၂)၊ ရလဒ်အနေဖြင့် ဘုရားသခင်ရည်ရွယ်ထားသော ဝိညာဉ်ရေးရာအနားယူခြင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် မအောင်မြင်ခဲ့ခြင်း (ဟေဗြဲ ၃:၁၈, ၁၉၊ ၄:၂) သည် ဘုရားသခင်က ချမှတ်ထားသော စနစ်ကိုယ်တိုင်တွင် ချို့ယွင်းချက်ရှိသည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ဘုရားသခင်ပြုသမျှသည် “ပြည့်စုံသည်” (တရားဟောရာ ၃၂:၄)။ ဓမ္မဟောင်းကာလတွင် “ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကောင်းသောအစီရင်ခံစာကို ရရှိခဲ့သူများ” များစွာရှိခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၃၉)။ အမှန်တကယ်အားဖြင့် “ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်” မဟုတ်ဘဲ ကောင်းသောအစီရင်ခံစာကို ရရှိရန် အခြားနည်းလမ်းမရှိခဲ့ပါ။

17. The law. That is, the system of revealed religion under which the Jews lived in OT times, divinely ordained but gradually perverted by human tradition (see on Mark 7:9–13). In the days of Christ the term “law” included not only the Decalogue but all that Moses and the prophets had written (Luke 24:27, 44)—as interpreted by the rabbis. In and of itself, as originally given by God, “the law” was good (cf. Rom. 3:1, 2). It was designed to lead men to salvation through faith in the coming Messiah (John 5:39, 45–47; Luke 24:25–27, 44). The fact that “some did not believe” (Rom. 3:3), but sought salvation “by the works of the law” (ch. 9:32) rather than by faith, and as a result failed to enter into the spiritual rest God intended for them (Heb. 3:18, 19; 4:2), does not mean that the system itself as ordained by God was faulty. All that God does is “perfect” (Deut. 32:4). Many there were in OT times who “obtained a good report through faith” (Heb. 11:39). In fact, there never has been any other way to obtain a “good report” than “through faith.”

 

လူသားတို့၏ ဓလေ့ထုံးစံများသည် ဘာသာတရား၏ ပုံစံများကို အလေးပေးပြီး၊ ၎င်း၏ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် အကျင့်စာရိတ္တဆိုင်ရာ ရည်မှန်းချက်များထက် ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ကို ပုံပျက်စေသည့်ပုံစံကို မာကု ၇:၁-၁၃ တွင်ကြည့်ပါ။ ခရစ်တော်သည် နေ့စဉ်ဘဝပြဿနာများနှင့် သက်ဆိုင်သော တရား၏စစ်မှန်သောဝိညာဉ်ကို ဖော်ပြချက်အတွက် မဿဲ ၅:၁၇-၂၂ ကိုကြည့်ပါ။ “တရား” ဟူသော စကားလုံးနှင့်ပတ်သက်သော ဆွေးနွေးချက်အတွက် ဂလာတိ ၃:၂၄ ကိုကြည့်ပါ။ ဓမ္မဟောင်းကာလတွင် ကယ်တင်ခြင်း၏နည်းလမ်းများနှင့်ပတ်သက်၍ ဧဇကျေလ ၁၆:၆၀ ကိုကြည့်ပါ။

Concerning the manner in which human tradition had perverted the plan of salvation by emphasizing the forms of religion rather than its spiritual and moral objectives see on Mark 7:1–13. For Christ’s exposition of the true spirit of the law as applied to the problems of daily living see on Matt. 5:17–22. For a discussion of the word “law” itself see on Gal. 3:24. Concerning the means of salvation in OT times see on Eze. 16:60.

 

မောရှေမှတစ်ဆင့်။ စကားလုံးအရ “မောရှေမှတစ်ဆင့်”။ “တရား” သည် မောရှေနှင့် စတင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်နှင့်ဖြစ်သည်။ မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ ထုတ်ဖော်ပြသထားသော အလိုတော်ကို လူသားများထံသို့ ပေးအပ်ရန် ကိုယ်စားလှယ်သာဖြစ်သည် (ဒီကာ ၅:၂၂ မှ ၆:၁၊ ဟေဗြဲ ၁:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော်။ ဤစကားလုံးကို ဘာသာပြန်သူများက ထည့်သွင်းထားသည်။ ၎င်းသည် “တရား” နှင့် “ကျေးဇူးတော်” အကြား ယောဟန်ရည်ရွယ်ထားသည်ထက် ပိုမိုသန်မာသော ခြားနားမှုကို ဆိုလိုသည်။

 မောရှေမှတစ်ဆင့် ထုတ်ဖော်ပြသထားသော စနစ်သည် မကောင်းဘဲ၊ ခရစ်တော်မှတစ်ဆင့် ထုတ်ဖော်ပြသထားသော စနစ်သည် ပိုမိုကောင်းမွန်သည်ဟု ယောဟန်က ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ (ဟေဗြဲ ၇:၂၂၊ ၈:၆၊ ၉:၂၃၊ ၁၀:၃၄ ကိုကြည့်ပါ)။

By Moses. Literally, “through Moses.” “The law” did not originate with Moses, but with God. Moses was simply the agent through whom the revealed will of God was imparted to men (see Deut. 5:22 to 6:1; Heb. 1:1).

But. This word has been supplied by the translators. It implies a stronger contrast between “law” and “grace” than John apparently intended. John does not mean to imply that the system revealed through Moses was bad, as compared with that now revealed through Christ, but that, good as Moses’ system was, that of Christ’s is better (see Heb. 7:22; 8:6; 9:23; 10:34).

 

ကျေးဇူးတော်နှင့် သစ္စာတရား။ အခန်းကြီး ၁၄, ၁၆ ကိုကြည့်ပါ။ ဤဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်တော်များသည် ဓမ္မဟောင်းကာလတွင် ထုတ်ဖော်ပြသထားသော ဘာသာစနစ်တွင် မွေးရာပါရှိခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၆, ၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့သော် လူသားတို့၏ ဓလေ့ထုံးစံများ၏ ထူထဲသောအလွှာအောက်တွင် လက်တွေ့အားဖြင့် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ “တရား” နှင့် “ကျေးဇူးတော်” အကြား ခြားနားမှုသည် လာမည့်မေရှိယသြဖြစ်သူကို မျှော်လင့်ထားသော ဓမ္မဟောင်းကာလ၏ ဘာသာစနစ်နှင့် ခရစ်တော်မှတစ်ဆင့် ထုတ်ဖော်ပြသထားသော စနစ်အကြား ခြားနားမှုမဟုတ်ဘဲ (ဟေဗြဲ ၁:၁, ၂ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)၊ တရား၏တရားဝင်ဖွင့်ဆိုသူများဖြစ်သော ဆရာတို့က ဘုရားသခင်၏ ထုတ်ဖော်ပြသထားသော ကျေးဇူးတော်နှင့် သစ္စာတရားကို ပုံပျက်စေသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမှုနှင့် ယေရှုခရစ်မှတစ်ဆင့် ထုတ်ဖော်ပြသထားသော သစ္စာတရားအကြား ခြားနားမှုဖြစ်သည် (ရောမ ၆:၁၄, ၁၅၊ ဂလာတိ ၅:၄ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။

Grace and truth. See on vs. 14, 16. These divine attributes were inherent in the system of revealed religion in OT times (see Ex. 34:6, 7), but had, for practical purposes, been lost under a thick layer of human tradition. The contrast between “law” and “grace” is not so much a contrast between the system of religion in OT times, which looked forward to a coming Messiah, and that revealed by Christ (cf. Heb. 1:1, 2), as between the perverted interpretation placed upon the revealed grace and truth of God by the official exponents of the law, the rabbis (cf. Rom. 6:14, 15; Gal. 5:4), and the truth as revealed through Jesus Christ.

 

“သစ္စာတရား” သည် ခရစ်တော်မှတစ်ဆင့် ရောက်ရှိလာသည်ဟု အတည်ပြုခြင်းဖြင့်၊ ယောဟန်သည် သူ့ကို ဓမ္မဟောင်း၏ ပုံရိပ်များနှင့် ထုံးတမ်းများအားလုံးကို ဦးတည်သည့် အမှန်တရားအဖြစ် ခွဲခြားသတ်မှတ်သည်၊ ၎င်းတို့သည် လာမည့်ပိုမိုကောင်းမွန်သောအရာများ၏ အရိပ်သာဖြစ်သည်။ ပုံရိပ်သည် ခရစ်တော်တွင် ပုံရိပ်နှင့်တူသည့်အရာနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည် (ကောလောသဲ ၂:၁၆, ၁၇)။ ယောဟန်သည် ဓမ္မဟောင်းစနစ်သည် မမှန်ကန်သည် သို့မဟုတ် အမှားဖြစ်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။

By affirming that “truth” comes through Christ, John identifies Him as the reality toward whom pointed all OT types and ceremonies, which were no more than a shadow of better things to come. Type met antitype in Christ (Col. 2:16, 17). In no sense does John imply that the OT system was false or in error.

 

ယေရှုခရစ်မှတစ်ဆင့်။ မောရှေနှင့် ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် မိန့်တော်မူခဲ့သူသည် ခရစ်တော်ဖြစ်သည် (၁ပေတရု ၁:၉, ၁၀၊ PP ၃၆၆)။ ယခုသူသည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ဤသန့်ရှင်းသောသူများထံသို့ ထုတ်ဖော်ပြသထားသော ထာဝရသစ္စာတရားများကို ပြန်လည်အတည်ပြုကာ၊ လူသားတို့၏ ဓလေ့ထုံးစံများဖြင့် ညစ်ညမ်းခြင်းမရှိဘဲ ၎င်းတို့၏ မူလအလှတရားကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းရန်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၅:၁၇-၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် ခမည်းတော်၏ စစ်မှန်သောအကျင့်စရိုက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် လာရောက်ခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၆, ၇ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)၊ လူသားများအား တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာကို ကျင့်သုံးရန်၊ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် နှိမ့်ချမှုရှိရန် ဖိတ်ခေါ်ရန်ဖြစ်သည် (မိက္ခာ ၆:၆-၈)။ “အတိတ်ကာလ၌ ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် ဖခင်များထံသို့ မိန့်တော်မူခဲ့သူ” သည် ယခုသူ၏သားတော်မှတစ်ဆင့် လူသားများထံသို့ မိန့်တော်မူခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၁:၁, ၂)။

By Jesus Christ. It was Christ who had spoken through Moses and the prophets (1 Peter 1:9, 10; PP 366). Now He appeared in person to reaffirm the great eternal truths revealed to these holy men of old, and to restore them to their original luster, untarnished by human tradition (see on Matt. 5:17–19). He came to reveal the Father in His true character (cf. Ex. 34:6, 7), to prevail upon men to practice justice and mercy and to be humble before God (Micah 6:6–8). He who “spake in time past unto the fathers by the prophets” now spoke to men through His own Son (Heb. 1:1, 2).

 

ဤတွင် ယောဟန်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်ကို သမိုင်းဝင်အမည်ဖြစ်သော ယေရှုခရစ်ဟူ၍ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖော်ပြသည် (မဿဲ ၁:၁ တွင်ကြည့်ပါ)။ ထာဝရရှိသော “နှုတ်ကပတ်တော်” သည် လူသားတို့အကြား လူသားအဖြစ်ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ယောဟန်သည် ထိုအချိန်မှစ၍ သူ့ကို ထိုသို့ဖော်ပြသည်။

Here, for the first time, John refers to our Lord by the historical name, Jesus Christ (see on Matt. 1:1). The eternal “Word” has become incarnate, a man among men, and John henceforth speaks of Him as such.

 

၁၈။ ဘုရားသခင်ကို မည်သူမျှ မမြင်ဖူးပါ။ ဆိုလိုသည်မှာ ခမည်းတော်ဖြစ်သည် (PP ၃၆၆ တွင်ကြည့်ပါ)။ အပြစ်သားများသည် ဘုရားသခင်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်ပြီး အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်ခြင်းမရှိပါ။ ဣသရေလ၏ တရားဟောဆရာကြီး မောရှေပင်လျှင် ဘုရားသခင်ကို အနီးကပ်မြင်ရန် ခွင့်မပြုခံရပါ (ထွက်မြောက်ရာ ၃၃:၂၀; ဒုတိယသြဝါဒကျမ်း ၄:၁၂)။ အချို့သူများသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဂုဏ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း (ယောဟန် ၁:၁၄ တွင်ကြည့်ပါ)၊ ရူပါရုံမှလွဲ၍ မည်သူမျှ ဘုရားသခင်၏ အမှန်တကယ်ပုံသဏ္ဌာန်ကို မမြင်ဖူးပါ (ဟေရှာယ ၆:၅ တွင်ကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်သည် ခမည်းတော်ကို ထင်ရှားစေရန် ကြွလာခဲ့ပြီး၊ လက်တွေ့အားဖြင့် သူ့ကိုမြင်သူတို့သည် ခမည်းတော်ကို မြင်ကြသည် (ယောဟန် ၁၄:၇-၁၁)။ ထို့ပြင် ယောဟန် ၅:၃၇၊ ၆:၄၆ တွင်လည်း ကြည့်ပါ။

18. No man hath seen God. That is, the Father (cf. PP 366). Sinners cannot see God face to face and live. Not even Moses, the great lawgiver of Israel, was permitted to behold Him (Ex. 33:20; Deut. 4:12). Some have witnessed the glory of the divine presence (see on John 1:14), but, except in vision, none have seen the divine person (cf. Isa. 6:5). Christ came to reveal the Father, and, for all practical purposes, those who saw Him saw the Father (John 14:7–11). See also chs. 5:37; 6:46.

 

သား။ ယောဟန် ၁:၁၄၊ ၃:၁၆ တွင်ကြည့်ပါ။ စာသားအထောက်အထားများသည် “သား” နှင့် “ဘုရားသခင်” ဟူသော ဖတ်ရှုမှုနှစ်မျိုးကြား ကွဲပြားနေသည် (p. ၁၄၆ တွင်ကြည့်ပါ)။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤသည်မှာ ခရစ်တော်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ အကယ်၍ “ဘုရားသခင်” ဟူသော ဖတ်ရှုမှုကို လက်ခံပါက၊ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ထူးခြားသောသူ၊ အမှန်တကယ်ဘုရားသခင်၊ ခမည်းတော်၏ ရင်ခွင်တွင် အမြဲရှိနေသူ” သို့မဟုတ် “တစ်ဦးတည်းသော ဘုရားသခင်ဖြစ်သူ၊ ခမည်းတော်၏ ရင်ခွင်တွင် အမြဲရှိနေသူ” ဟူ၍ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Son. See on chs. 1:14; 3:16. Textual evidence is divided (cf. p. 146) between the readings “Son” and “God.” Either way, reference would be to Christ. If the reading “God” is accepted, the sense would then be: “the unique one, very God, the one abiding in the bosom of the Father,” or, “the only one [who is] God, the one who abides in the bosom of the Father.”

 

ရင်ခွင်တွင်။ ဤသည်မှာ အလွန်ရင်းနှီးသော ဆက်နွယ်မှုကို ဖော်ပြသည့် စကားအသုံးအနှုန်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည် (ယောဟန် ၁၃:၂၃ တွင်ကြည့်ပါ)။ ခမည်းတော်ကို အကောင်းဆုံးသိသူသည် ခမည်းတော်ကို လူသားတို့အား ထင်ရှားစေရန် ကောင်းကင်မှ ကြွလာသူဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၄:၇-၉)။

In the bosom. Probably an idiomatic expression indicating the most intimate association possible (cf. ch. 13:23). He who knows the Father best is the very one who came from heaven to make Him known to men (ch. 14:7–9).

 

ထင်ရှားစေသည်။ ဂရိစကားလုံး exegēomai သည် “ဦးဆောင်သွားရန်”၊ “သင်ကြားမှုတွင် ဖွင့်ဟရန်”၊ “ထင်ရှားစေရန်”၊ “အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်များရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ “exegesis” ဟူသော စကားလုံးသည် ဤဂရိစကားလုံးမှ ဆင်းသက်လာသည်။

Hath declared. Gr. exegēomai, “to lead forth,” “to unfold [in teaching],” “to reveal,” “to interpret.” Our word “exegesis” is from the same Greek word.

 

၁၈။ ခမည်းတော်၏ ထင်ရှားမှု။—စကားသည် အနက်အဓိပ္ပာယ်အတွက် ဖြစ်သည်သကဲ့သို့၊ ခရစ်တော်သည် မမြင်ရသော ခမည်းတော်အတွက် ဖြစ်သည်။ သူသည် ခမည်းတော်၏ ထင်ရှားမှုဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဟူ၍ ခေါ်ဆိုသည်။ ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့အား မမြင်ရသော ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ယူစေရန်၊ လူသားအဖြစ်ဖုံးလွှမ်းထားသော ဘုရားဇာတိဖြင့် သူ၏သားတော်ကို ဤလောကသို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ စကားများ၊ စရိုက်လက္ခဏာ၊ တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းတန်ခိုးတို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ သဘာဝနှင့် ဂုဏ်ရည်များကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ဘုရားဇာတိသည် လူသားဖြစ်မှုတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အလင်းဖြင့် ထွန်းလင်းခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာ၏ ပုံတူဖြစ်သော ဘုရားသခင်၏ တရားတော်ကို ပုံဖော်ထားသူဖြစ်သည် (MS ၇၇, ၁၈၉၉)။

18. Manifestation of the Father.—What speech is to thought, so is Christ to the invisible Father. He is the manifestation of the Father, and is called the Word of God. God sent His Son into the world, His divinity clothed with humanity, that man might bear the image of the invisible God. He made known in His words, His character, His power and majesty, the nature and attributes of God. Divinity flashed through humanity in softening, subduing light. He was the embodiment of the law of God, which is the transcript of His character (MS 77, 1899).

 

၁၉-၂၃။ လုကာ ၁:၇၆, ၇၇ တွင် EGW ကို ကြည့်ပါ။

19–23. See EGW on Luke 1:76, 77.

 

၁၉။ ယောဟန်၏ မှတ်တမ်း။ [ယေရှုကို “ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်” ဟု ကြေညာခြင်း၊ ယောဟန် ၁:၁၉-၃၄။ အစောပိုင်း ဓမ္မဆရာအဖြစ်နှင့် ပဌမပသခါပွဲသို့ ဗတ္တိဇံမှ စတင်ခြင်း။] ဆိုလိုသည်မှာ ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်သော သူ၏သက်သေခံချက်ဖြစ်ပြီး၊ (၁) ယေရုဆလင်မှ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ သူ့ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ရောက်လာသည့်နေ့ (အခန်းငယ် ၁၉-၂၈)၊ (၂) နောက်တစ်နေ့တွင် ယေရှုကို “ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်” ဟု လူသိရှင်ကြား ဖော်ပြသည့်နေ့ (အခန်းငယ် ၂၉-၃၄)၊ (၃) တတိယနေ့တွင် သူ၏တပည့်နှစ်ဦးကို ယေရှုထံ သီးသန့်မိတ်ဆက်ပေးသည့်နေ့ (အခန်းငယ် ၃၅, ၃၆) တို့ဖြစ်သည်။ ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်းရေးသားသူသည် နာဇရက်မြို့သား ယေရှု၏ မယ်ရှအာဖြစ်မှုကို ရှေ့ပြေးသူ၏ သက်သေခံချက်ဖြင့် သူ၏ခရစ်ဝင်ကျမ်းဇာတ်လမ်းကို စတင်သည်။မဿဲ ၃:၁, ၂၊ မာကု ၁:၁-၄၊ လုကာ ၃:၁-၆၊ တမန်တော် ၁၀:၃၇, ၃၈၊ လုကာ ၃:၁၅-၁၈ တွင်ကြည့်ပါ။

19. The record of John. [Jesus Declared “the Lamb of God,” John 1:19–34. See Early Ministry and Baptism to First Passover.] That is, his testimony concerning the Christ, on: (1) the day the delegation from Jerusalem came to investigate him (vs. 19–28), (2) the day following, when he publicly identified Jesus as “the Lamb of God” (vs. 29–34), and (3) the third day, when he privately introduced two of his own disciples to Jesus (vs. 35, 36). John the evangelist begins his gospel narrative with an account of the witness of the forerunner to the Messiahship of Jesus of Nazareth. Compare Matt. 3:1, 2; Mark 1:1–4; Luke 3:1–6; Acts 10:37, 38; see on Luke 3:15–18.

 

ယုဒလူမျိုးတို့စေလွှတ်သောအခါ။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုခေတ်ကာလ၏ အမြင့်ဆုံး ယုဒအာဏာပိုင်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော ဆရာဇာနည်အဖွဲ့ (ယောဟန် ၅:၁၅-၁၈; ၇:၁၃; ၉:၂၂; ၁၈:၁၂; p. ၆၇ တွင်ကြည့်ပါ)။ ယောဟန်ထံသို့ ယခုမေးမြန်းသော မေးခွန်းများသည် လူထုက သူ့ကို မြင့်မားစွာ လေးစားကြောင်း (မဿဲ ၁၄:၅; ၂၁:၂၆) နှင့် လူထုက သူ့ကို ပြည်သူ့ဆန္ဒအရ တရားဟောဆရာ သို့မဟုတ် မယ်ရှအာပင်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယုံကြည်မှုကို ခေါင်းဆောင်များက အလေးအနက်ထား အာရုံစိုက်ကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေသည် (လုကာ ၃:၁၅ တွင်ကြည့်ပါ)။ ယောဟန်၏ ဩဇာအာဏာသည် သာမန်လူထုအုပ်စုများသာမက (မဿဲ ၃:၅)၊ ဘာသာရေး (အခန်းငယ် ၇) နှင့် နိုင်ငံရေး (မဿဲ ၁၄:၄; DA ၂၁၄ တွင်ကြည့်ပါ) ခေါင်းဆောင်များပါ သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်အထိ ထိခိုက်မှုရှိခဲ့သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် ထိုမျှလောက်မြင့်တက်လာခဲ့သဖြင့် ဆရာဇာနည်အဖွဲ့သည် ဤပြဿနာကို ရှောင်လွှဲ၍မရတော့ပါ။ လူထုသည် ယောဟန်ထံသို့ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့အား စိန်ခေါ်မေးမြန်းရန် ပေးပို့ခဲ့သည့် မေးခွန်းများနှင့်ပတ်သက်၍ ခေါင်းဆောင်များကို ဖိအားပေးခဲ့ပေမည်။ ယူဆချက်အရ (ယောဟန် ၁:၂၅ တွင်ကြည့်ပါ)၊ ခေါင်းဆောင်များသည် ဘုရားသခင်ထံမှ တိုက်ရိုက်စကားပြောသူအဖြစ် တရားဟောဆရာတစ်ဦး၏ အခွင့်အာဏာကို အသိအမှတ်ပြုပြီး၊ သူ၏အထောက်အထားများ၏ တရားဝင်မှုကို အတည်ပြုပြီးသည့်နောက်၊ သူတို့၏ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သင်ကြားရန် အခွင့်ပေးလိမ့်မည် (မဿဲ ၁၂:၃၈၊ ၁၆:၁ တွင်ကြည့်ပါ)။ မဟုတ်ပါက၊ သူတို့သည် လူသိရှင်ကြား သင်ကြားမှုအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ရန် အခွင့်ရှိသည် ၁၁, , pp. ၅၅၈-၆၀၀ တွင်ကြည့်ပါ)။

When the Jews sent. That is, the Sanhedrin, the supreme Jewish authority of the time (cf. chs. 5:15–18; 7:13; 9:22; 18:12; see p. 67). The questions now put to John reflect the high esteem in which he was held by the people generally (Matt. 14:5; 21:26), and the serious attention given by the leaders to the popular belief that he was a prophet, and might, perhaps, even be the Messiah (see Luke 3:15). The extent of John’s influence is apparent from the fact that his audience included not only vast throngs of the common people (Matt. 3:5), but the religious (v. 7) and political (see Matt. 14:4; DA 214) leaders of the nation as well. Excitement had reached such a height that the Sanhedrin could no longer evade the issue. The people had no doubt pressed their leaders for an answer to the very questions with which the delegation now challenged John. Presumably (see on John 1:25), the leaders would acknowledge the right of a prophet, as a spokesman direct from God, to teach without their authorization, once the validity of his credentials was established (see on Matt. 12:38; 16:1). Otherwise, they exercised the right to control all public teaching (see Mishnah Sanhedrin 11, Soncino ed. of the Talmud, pp. 558–600).

 

ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိလူမျိုး။ ထွက်မြောက်ရာ ၂၈:၁; ဒုတိယသြဝါဒကျမ်း ၁၀:၈ တွင်ကြည့်ပါ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိလူများအများစုသည် ဆာဒုမာနည်များဖြစ်သော်လည်း၊ ဤကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည် ဖာရိရှဲများဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁:၂၄ တွင်ကြည့်ပါ)၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ဤကိစ္စအပေါ် ပိုမိုစိုးရိမ်ခဲ့ကြပေမည်။ အလားတူပင်၊ ယေရှုကို နောက်ပိုင်းတွင် ဖာရိရှဲများက နှောင့်ယှက်ခဲ့သည်။ ယောဟန်၏ဖခင်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏မိခင်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်၏သမီးဖြစ်သည်ကို (လုကာ ၁:၅) ထည့်သွင်းစဉ်းစားရာ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိလူများကို ယောဟန်ကို စုံစမ်းရန် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့ပေမည်။ ယောဟန်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဆရာတစ်ဦးဖြစ်လာနိုင်သည်။

Priests and Levites. See on Ex. 28:1; Deut. 10:8. Although most of the priests and Levites were Sadducees, this delegation was composed of Pharisees (see on John 1:24), perhaps because they felt more concern over the matter. Similarly, it was the Pharisees who later harassed Jesus. Perhaps priests and Levites were assigned to investigate John out of consideration for the fact that his father had been a priest, and his mother the daughter of a priest (Luke 1:5). John was himself eligible to the priesthood, and thus to become a teacher.

 

ယေရုဆလင်မှ။ ယာယီ ၂၅ မိုင်ခန့်အကွာတွင်ရှိသည်။

From Jerusalem. Perhaps some 25 mi. distant.

 

သင်သည် မည်သူနည်း။ စာသားအရ “သင်၊ သင်သည် မည်သူနည်း။” သူတို့သည် ယောဟန်၏ တစ်ဦးချင်းအမှတ်အသားကို စိတ်ဝင်စားခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ တရားဟောရန်နှင့် သင်ကြားရန် အခွင့်အာဏာကို စိတ်ဝင်စားသည် (အခန်းငယ် ၂၅ တွင်ကြည့်ပါ)။ နောက်ပိုင်းတွင် အာဏာပိုင်များသည် ယေရှုထံသို့ ဤမေးခွန်းကို မေးမြန်းခဲ့သည် (ယောဟန် ၈:၂၅)။ ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည် ယောဟန်သည် မယ်ရှအာဖြစ်သည်ဟု ကြွေးကြော်လိမ့်မည်ဟု တစ်ဝက်တစ်ပျက် မျှော်လင့်ထားပုံရသည်။ သူတို့၏မေးခွန်းသည် ဤမျှော်လင့်ချက်ကို ထင်ဟပ်စေပြီး၊ ယောဟန်၏အဖြေသည် ထိုသို့သော ကြွေးကြော်မှုကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁:၂၀၊ DA ၁၃၄ တွင်ကြည့်ပါ)။

Who art thou? Literally, “You, who are you?” They were not concerned with John’s identity as an individual, but with his authority to preach and teach (see v. 25). Later, the authorities put the same question to Jesus (ch. 8:25). Perhaps the delegation half expected John to claim he was the Messiah. Their question apparently reflected this expectation, for John’s answer was a forthright denial of such a claim (ch. 1:20; cf. DA 134).

 

၂၀။ သူသည် ဝန်ခံသည်။ ယောဟန်၏ မယ်ရှအာမဟုတ်ကြောင်း ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆိုမှုသည် ထိုကိစ္စနှင့်ပတ်သက်သော မေးခွန်းကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။ ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်းရေးသားသူ၏ ထုံးစံအတိုင်း၊ ဤပြတ်သားသော ကြေညာချက်ကို “ငြင်းမပယ်ခဲ့” ဟူသော ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဖြည့်စွမ်းချက်ဖြင့် ခိုင်မာစေသည် (ယောဟန် ၁:၃၊ ၃:၁၆၊ ၆:၅၀၊ ၁ ယောဟန် ၁:၅၊ ၂:၄ တွင်ကြည့်ပါ)။

20. He confessed. John’s categorical denial that he was the Messiah settled that aspect of the question. Characteristically, John the evangelist fortifies this positive declaration with a corresponding negative statement, “denied not” (cf. John 1:3; 3:16; 6:50; 1 John 1:5; 2:4).

 

ကျွန်ုပ်သည် ခရစ်တော်မဟုတ်။ ကိုယ်ပိုင်နာမ်စား “ကျွန်ုပ်” သည် အလေးပေးထားပြီး၊ ယောဟန်သည် “ကျွန်ုပ်သည် ခရစ်တော်မဟုတ်ပါ” ဟု ပြောသကဲ့သို့ဖြစ်သည်။

 I am not the Christ. The personal pronoun “I” is emphatic, as if John said, “I am not the Christ.”

 

၂၁။ ထိုအခါ ဘာဖြစ်သနည်း။ ယောဟန်၏ ငြင်းဆိုမှုသည် သူ၏ တရားဟောရန် အခွင့်အာဏာနှင့်ပတ်သက်သော အခြေခံမေးခွန်းကို ဖြေရှင်းမပေးခဲ့ပါ။

21. What then? John’s denial left unanswered the basic question as to his authority for preaching.

 

သင်သည် ဧလိယဖြစ်သလား။ လူထုကြားတွင် ဧလိယသည် မယ်ရှအာ၏ ကြွလာမှုကို ကြေညာရန် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည် (မဿဲ ၁၇:၁၀၊ DA ၄၂၂; Mishnah Shekalim ၂.၅, Soncino ed. of the Talmud, p. ၈၊ Eduyoth ၈. ၇, Soncino ed. of the Talmud, p. ၅၀၊ Baba Mezia ၁. ၈၊ ၂. ၈; ၃. ၄, ၅, Soncino ed. of the Talmud, pp. ၁၂၄, ၁၈၁, ၂၂၃, ၂၂၄ တွင်ကြည့်ပါ)။

Art thou Elias? It was popularly believed that Elijah would appear in person to proclaim the coming of Messiah (Matt. 17:10; DA 422; cf. Mishnah Shekalim 2.5, Soncino ed. of the Talmud, p. 8; Eduyoth 8. 7, Soncino ed. of the Talmud, p. 50; Baba Mezia 1. 8; 2. 8; 3. 4, 5, Soncino ed. of the Talmud, pp. 124, 181, 223, 224; etc.).

 

ကျွန်ုပ်မဟုတ်ပါ။ ယောဟန်သည် ရှေးခေတ်ပရောဖက်များက ဧလိယပြုလုပ်လိမ့်မည်ဟု ဟောကိန်းထုတ်ထားသည့် အမှုကို ပြုလုပ်ရန် ကြွလာခဲ့သည်ဟု အတည်ပြုခဲ့သော်လည်း (ယောဟန် ၁:၂၃; မာလခိ ၃:၁; ၄:၅; မာကု ၁:၂, ၃ တွင်ကြည့်ပါ)၊ သူ့ကို ဧလိယဟု ကြွေးကြော်ခဲ့ပါက လူများက နားလည်မှုလွဲမှားသွားနိုင်သည်။ ယောဟန်သည် “ဧလိယ၏ ဝိညာဉ်နှင့် တန်ခိုးဖြင့်” မယ်ရှအာရှေ့မှ သွားရန် ဟောကိန်းထုတ်ခံရသူဖြစ်သည် (လုကာ ၁:၁၇)။ ယောဟန်သည် ဧလိယဖြစ်သည်ဟု ခရစ်တော်၏ ကြေညာချက်ကို မဿဲ ၁၁:၁၄; ၁၇:၁၂ တွင်ကြည့်ပါ။

I am not. John affirmed that he had come to do the work the prophets of old had foretold Elijah would do (John 1:23; cf. Mal. 3:1; 4:5; Mark 1:2, 3), but he would have been misunderstood had he claimed to be Elijah. It was foretold of John that he was to go before Messiah “in the spirit and power of Elias” (Luke 1:17). For Christ’s declaration that John was Elias see on Matt. 11:14; 17:12.

 

ထိုပရောဖက်ဖြစ်သလား။ စာသားအရ “ထိုပရောဖက်” ဟူ၍ဖြစ်ပြီး၊ မောရှေက ဒုတိယသြဝါဒကျမ်း ၁၈:၁၅ တွင် ဟောကိန်းထုတ်ထားသည့် ပရောဖက်ကို ဆိုလိုသည် (ထိုနေရာတွင် မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ မောရှေသည် သေခြင်းမှ ထမြောက်လာလိမ့်မည်ဟု လူထုကြားတွင် ယုံကြည်ခဲ့ကြပြီး၊ အချို့သူများသည် ယောဟန်သည် ထိုသူဖြစ်မဖြစ် တွေးတောခဲ့ကြသည် (DA ၁၃၅ တွင်ကြည့်ပါ)။ နောက်ပိုင်းတွင် လူထုသည် ယေရှုနှင့်ပတ်သက်၍ ထိုသို့တွေးတောခဲ့ကြသည် (ယောဟန် ၆:၁၄၊ ၇:၄၀၊ တမန်တော် ၃:၂၂၊ ၇:၃၇ တွင်ကြည့်ပါ)။

That prophet. Literally, “the prophet,” that is, the prophet foretold by Moses in Deut. 18:15 (see comment there). There was a popular belief that Moses would be raised from the dead, and some apparently wondered whether John might be he (see DA 135). Later, the people thought the same thing of Jesus (John 6:14; 7:40; cf. Acts 3:22; 7:37).

 

၂၂။ သင်သည် မည်သူနည်း။ ယခုမေးခွန်းသည် သတ်မှတ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယေဘုယျဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၉-၂၁ တွင်ကြည့်ပါ)။

22. Who art thou? The question was now general rather than specific (see on vs. 19–21).

 

အဖြေ။ ယခုအချိန်ထိ စုံစမ်းမေးမြန်းမှုသည် ငြင်းဆိုမှုများသာ ရရှိခဲ့သည်။ ယခု ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိလူများသည် ယောဟန်ထံမှ ပြတ်သားသော ကြေညာချက်ကို ရယူရန် ကြိုးစားသည်။

An answer. Thus far inquiry had resulted only in negative replies. Now the priests and Levites sought from John a positive declaration.

 

ကျွန်ုပ်တို့ကို စေလွှတ်သူများထံသို့။ ဆိုလိုသည်မှာ ယေရုဆလင်ရှိ ဆရာဇာနည်အဖွဲ့ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၉ တွင်ကြည့်ပါ)။

Them that sent us. That is, the Sanhedrin at Jerusalem (see on v. 19).

 

၂၃။ ကျွန်ုပ်သည် အသံဖြစ်သည်။ မဿဲ ၃:၃ တွင်ကြည့်ပါ။ ယောဟန်သည် ဗတ္တိဇံဆရာ၏ စကားအတိအကျကို မှတ်တမ်းတင်ပုံရပြီး၊ ဤနေရာတွင် ကိုးကားထားသော စကားသည် ဟေဗြဲစာသားမှ တိုက်ရိုက်မှတ်မိထားသည့်ပုံရသည်။ မဟုတ်ပါက၊ ဆီနော့ပ်တစ်ခရစ်ဝင်ကျမ်းများကဲ့သို့၊ ဂရိဘာသာပြန် Septuagint (LXX) မှ ဖြစ်နိုင်သည်။ ယေရှုသည် “နှုတ်ကပတ်တော်” ဖြစ်သည်ဟု ကြေညာခံရသည် (ယောဟန် ၁:၁-၃, ၁၄)၊ ဗတ္တိဇံဆရာသည် သူသည် “အသံ” တစ်ခုသာဖြစ်သည်ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူသာဖြစ်ပြီး၊ ယေရှုသည် လူသားအဖြစ်ပေါ်ထွက်လာသော နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်သည်။

23. I am the voice. See on Matt. 3:3. John appears to report the exact words of the Baptist, for the quotation as here reported seems to be directly from the Hebrew, by memory. Otherwise, as in the Synoptics, it would probably be from the LXX. Jesus is declared to be “the Word” (John 1:1–3, 14); the Baptist claimed only to be a “voice.” He was only God’s spokesman; Jesus was the Word incarnate.

 

သခင်ဘုရား၏ လမ်းခရီး။ ယောဟန်သည် ဣသရေလ၏ ခေါင်းဆောင်များသည် မယ်ရှအာကို ရှေ့ပြေးကြေညာရန် စေလွှတ်ခံရသူထံမှ အာရုံပြောင်းလဲပြီး မယ်ရှအာကိုယ်တိုင်ကို ရှာဖွေရန် စတင်သင့်သည်ဟု ညွှန်ပြသည်။

The way of the Lord. John implies that the leaders of Israel should turn their attention from the one sent to herald Messiah’s coming and begin looking for the Messiah Himself.

 

၂၄။ ဖာရိရှဲများထံမှ။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့သည် ဖာရိရှဲဂိုဏ်းမှ ဖြစ်သည်။ အချို့သူများက ဤကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည် ဖာရိရှဲများက စေလွှတ်သော ဆာဒုမာနည်များဖြစ်သည်ဟု အကြံပြုခဲ့သော်လည်း၊ ဤအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကို လက်ခံရန် ခိုင်မာသောအကြောင်းပြချက်မရှိပုံရပါ။ ဂရိစကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်သည် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည် ဖာရိရှဲဂိုဏ်းမှ “ဖြစ်သည်” သို့မဟုတ် “ပိုင်ဆိုင်သည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို ညွှန်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၁၉ တွင်ကြည့်ပါ။

24. Of the Pharisees. That is, they were of the sect known as Pharisees. Some have suggested that the delegation was composed of Sadducees sent by the Pharisees, but there seems to be no valid reason for accepting this interpretation. The force of the Greek implies that the delegation was composed of individuals who were “of,” that is, who “belonged to,” the Pharisees. See on v. 19.

 

၂၅။ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဗတ္တိဇံပေးသနည်း။ ဤသည်မှာ ပြဿနာ၏ အဓိကအချက်ဖြစ်သည်—ယောဟန်၏ အခွင့်အာဏာ။ သူသည် မယ်ရှအာ သို့မဟုတ် ပရောဖက်တစ်ဦးမဟုတ်ကြောင်း ကြွေးကြော်ခဲ့သည်—ထို့ကြောင့်၊ သူတို့၏ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ပြုပြင်ပြောင်းလဲသူအဖြစ် ပြုမူရန် မည်သည့်အခွင့်အာဏာရှိသနည်း။ အခန်းငယ် ၁၉ တွင်ကြည့်ပါ။ ဤမေးခွန်းသည် ရေဖြင့်ဗတ္တိဇံပေးခြင်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုနှင့် ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း နားလည်မှုရှိကြောင်းကို ညွှန်ပြသည် (မဿဲ ၃:၆ တွင်ကြည့်ပါ)။ မကြာသေးမီက Qumrân တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုများအရ ထိုခေတ်ကာလတွင် ရေဖြင့်ဗတ္တိဇံပေးခြင်းကို ကျင့်သုံးခဲ့သည် (မဿဲ ၃:၆၊ pp. ၆၃, ၉၁ တွင်ကြည့်ပါ)။ ဗတ္တိဇံပေးခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ မဿဲ ၃:၆၊ ရောမ ၆:၃-၆ တွင်ကြည့်ပါ။

25. Why baptizest? Here was the crux of the issue—John’s authority. He did not claim to be Messiah or one of the prophets—what right, then, did he have to pose as a reformer, without their permission? See on v. 19. The question implies acquaintance with the rite of water baptism, and at least a partial understanding of its significance (see on Matt. 3:6). Recent discoveries at Qumrân reveal that the rite of water baptism was practiced at the time (see on Matt. 3:6; see pp. 63, 91). Concerning the rite of baptism itself see on Matt. 3:6; Rom. 6:3–6.

 ၂၆, ၂၇။ လုကာ ၃:၁၅, ၁၆ တွင် EGW ကို ကြည့်ပါ။

26, 27. See EGW on Luke 3:15, 16.