ရှင်မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်း ၂၆ အပိုင်း ၁

 

တုတ်များ။ သို့မဟုတ် “လှံတံများ”။

Staves. Or, “clubs.”

 

သင်တို့နှင့်နေ့စဉ်ထိုင်နေခဲ့သည်။ ယေရှုသည် သူ့ကို အင်အားနှင့်အကြမ်းဖက်ဖမ်းဆီးရမည့် ကြမ်းတမ်းသောလူယုတ်မာတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟူသော သွယ်ဝိုက်စွပ်စွဲချက်ကို သူ၏အပြုအမူက ငြင်းဆိုကြောင်း ထောက်ပြသည်။ သူသည် လျှို့ဝှက်စွာလုပ်ဆောင်မှုမရှိခဲ့ဘဲ၊ လူတိုင်း၏ရှေ့မှောက်တွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၈:၁၉-၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် ဂျူး သို့မဟုတ် ရောမအာဏာပိုင်များကို လျှို့ဝှက်ကြံစည်နေသည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်အတွက် အကြောင်းပြချက်မပေးခဲ့ပါ။

Sat daily with you. Jesus points to the fact that His conduct denies the implied accusation that He is a hardened ruffian who must be captured, if at all, by force and violence. He has not been operating in secret, but in view of everyone (see John 18:19–21). He had given no excuse for the charge that He was plotting secretly against either the Jewish or the Roman authorities.

 

ဖမ်းဆီးခြင်း။ အာဏာပိုင်များသည် ယေရှုကို လူသိရှင်ကြားဖမ်းဆီးရန် မကြိုးစားခဲ့ခြင်းသည် ၎င်းတို့တွင် သူ့ဆန့်ကျင်ရန် ကောင်းသောအကြောင်းမရှိကြောင်း သက်သေဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက်ဖမ်းဆီးခြင်းသည် ၎င်းတို့သည် ရိုးသားစွာမလုပ်ဆောင်ကြဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ရည်ရွယ်ချက်များသည် မမှန်ကန်ကြောင်း သိထားကြသည်။

Laid on hold. The fact that the authorities had made no attempt to arrest Jesus publicly was evidence that they had no good case against him. Secret arrest proved that they were not acting in good faith, and that they knew their own motives to be wrong.

 

၅၆။ ကျမ်းစာများ။ ဥပမာအားဖြင့် ဆာလံ ၂၂ နှင့် ဟေရှာယ ၅၃။

56. The scriptures. As, for example, Ps. 22 and Isa. 53.

 

သူ့ကိုစွန့်ခဲ့ကြသည်။ ယေရှုသည် တပည့်များကို မနှောင့်ယှက်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၈:၈)။ ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် ယေရှု၏တပည့်များကို မနှောင့်ယှက်ရန် ကတိပြုခဲ့ကြသည် (DA ၇၄၁ ကိုကြည့်ပါ)။ တပည့်များသည် ယေရှုသည် လူအုပ်ကြီးထံမှ သူ့ကိုယ်သူ လွတ်မြောက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိကြောင်း ထင်ရှားသည်အထိ သူနှင့်အတူရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် ခုခံမှုမပြုလျှင်၊ ၎င်းတို့အတွက် မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်ရှိမည်နည်း။ ၎င်းတို့သည် ခရစ်ခံစားရမည့်အတွေ့အကြုံကို လက်ခံလိုခဲ့ကြသည်မဟုတ်။ ပေတရုသည် သစ္စာရှိရန် အပြင်းအထန်ကန့်ကွက်ခဲ့သော တပည့်ဖြစ်သူ (မဿဲ ၂၆:၃၃-၃၅) သည် အခြားသူများအား ၎င်းတို့ကိုယ်ကိုကယ်တင်ရန် အကြံပြုခဲ့သည် (DA ၆၉၇ ကိုကြည့်ပါ)။

Forsook him. Jesus requested that the disciples not be molested (John 18:8). The priests and rulers had been bound by a promise not to molest the followers of Jesus (see DA 741). The disciples remained with Jesus until it was clear that He had no intention of delivering Himself from the mob. If He did not resist, what hope was there for them? They were unwilling to submit to the experience Christ was about to suffer. It was Peter, the disciple who had been most vehement in his protest of loyalty (Matt. 26:33–35), who proposed to the others that they save themselves (see DA 697).

 

၅၇။ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ [ဆန်ဟဒရင်ရှေ့တွင် ညအချိန် စစ်ဆေးခြင်း၊ မဿဲ ၂၆:၅၇–၇၅ = မာကု ၁၄:၅၃–၇၂ = လုကာ ၂၂:၅၄–၆၅ = ယောဟန် ၁၈:၂၅–၂၇။ အဓိကမှတ်ချက်: မဿဲ။ ယေရှု၏ သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ စစ်ဆေးခြင်းနှင့် ကားစင်ရိုက်ခြင်း၊ ပြာသိုလပြည့်ကျော်ပွဲ။] ယေရှုကို သန်းခေါင်ယံတွင် ဖမ်းဆီးခဲ့သည် (DA ၆၉၈၊ ၆၉၉၊ ၇၆၀ ကိုကြည့်ပါ)။ သူ၏စစ်ဆေးခြင်းတွင် အဆင့်နှစ်ခုပါဝင်သည်၊ ပထမအဆင့်မှာ ဂျူးဘာသာရေးအာဏာပိုင်များရှေ့တွင် ဘာသာရေးဆိုင်ရာစစ်ဆေးခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအဆင့်မှာ ပိလတ်နှင့် ဟေရောဒရှေ့တွင် လူထုစစ်ဆေးခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် အန်နတ်တစ်ဦးတည်းရှေ့တွင် နှင့် အန်နတ်နှင့် ကယာဖရှေ့တွင် ကြိုတင်စစ်ဆေးခြင်းနှစ်ကြိမ်ခံခဲ့ရသည် (DA ၆၉၈၊ ၇၀၃၊ ၇၆၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထို့ပြင် ဆန်ဟဒရင်ရှေ့တွင် ညအချိန်နှင့် နေ့အချိန်တွင် နှစ်ကြိမ်စစ်ဆေးခံခဲ့ရသည် (DA ၇၀၃၊ ၇၁၄၊ ၇၆၀ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် ပိလတ်ရှေ့တွင် နှစ်ကြိမ်ပေါ်ထွက်ခဲ့ပြီး (DA ၇၂၃၊ ၇၆၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ ပိလတ်ရှေ့တွင် နှစ်ကြိမ်ပေါ်ထွက်စဉ်အတွင်း ဟေရောဒရှေ့တွင် တစ်ကြိမ်ပေါ်ထွက်ခဲ့သည် (DA ၇၂၈၊ ၇၆၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှု၏ စစ်ဆေးခြင်းနှင့် ပြစ်တင်စီရင်ခြင်း၏ အဆင့်တစ်ခုစီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဆွေးနွေးရန်အတွက် အခန်း၏အဆုံးတွင် ထပ်မံမှတ်ချက်များ၊ မှတ်ချက် ၂ ကိုကြည့်ပါ။

57. Led him away. [Night Trial Before the Sanhedrin, Matt 26:57–75=Mark 14:53–72=Luke 22:54–65=John 18:25–27. Major comment: Matthew. See Betrayal, Trial and Crucifixion of Jesus; Passion Week.] Jesus was seized at midnight (see DA 698,  699, 760). His trial consisted of two phases, the first being the ecclesiastical trial before the Jewish religious authorities, and the second the civil trial before Pilate and Herod. He was given two preliminary hearings, one before Annas alone and another before Annas and Caiaphas (cf. DA 698,  703, 760), and was arraigned twice before the Sanhedrin, first by night and then by day (cf. DA 703,  714, 760). He appeared twice before Pilate (cf. DA 723, 760), and once before Herod, between the two appearances before Pilate (cf. DA 728, 760). For a discussion of the purpose of each of these stages in the trial and condemnation of Jesus, see Additional Notes at end of chapter, Note 2.

 

ကယာဖ။ လုကာ ၃:၂ ကိုကြည့်ပါ။ ကယာဖသည် အေဒီ ၁၈ မှ ၃၆ ခန့်အထိ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ပုန္တိပိလတ်၏ ရှေ့ပြေးဖြစ်သော ဗလီရီးယပ်ဂရေးတပ်စ်က ခန့်အပ်ခဲ့သည် (ဂျိုးဆီဖပ်စ် ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်း xviii. ၂. ၂)။ လုကာ ၃:၁, ၂ ၏ အချိန်ဇယား၊ ဟေရောဒီယန်များအောက်တွင် ပါလက်စတိုင်းကိုကြည့်ပါ။

Caiaphas. See on Luke 3:2. Caiaphas served as high priest from about a.d. 18–36, having been appointed by Valerius Gratus, predecessor of Pontius Pilate (Josephus Antiquities xviii. 2. 2). See The Chronology of Luke 3:1, 2, Palestine Under the Herodians.

 

စာတတ်ဆရာများနှင့် အကြီးအကဲများ။ ဆန်ဟဒရင်သည် ဤအုပ်စုနှစ်ခုမှ အဖွဲ့ဝင်များနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များပါဝင်သည်။ မာကု (အခန်း ၁၄:၅၃) ၏ ပြိုင်တူကျမ်းပိုဒ်တွင် ဤသုံးဖွဲ့စလုံးကို ဖော်ပြထားသည်။ စာတတ်ဆရာများနှင့်ပတ်သက်၍ စာမျက်နှာ ၅၅ ကိုကြည့်ပါ။ မဿဲ ၂:၄; မာကု ၁:၂၂ ကိုကြည့်ပါ။

The scribes and the elders. The Sanhedrin was composed of members from these two groups, and from the priests. All three are listed in the parallel passage in Mark (ch. 14:53). Concerning the scribes see p. 55; see on Matt. 2:4; Mark 1:22.

 

စုဝေးကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ယေရှု၏ ညအချိန်စစ်ဆေးခြင်းအတွက်၊ မနက် ၃ နာရီခန့်တွင်ဖြစ်သည်။ ယေရှုအပေါ် ဖော်ရွေသော သို့မဟုတ် သူ့အား တရားမျှတသောစစ်ဆေးမှုပေးရန် စိတ်ဝင်စားသော ဆန်ဟဒရင်အဖွဲ့ဝင်များကို တမင်ဖိတ်ကြားမထားပေ (အခန်းကဏ္ဍ ၆၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Assembled. That is, for the night trial of Jesus, at approximately 3 a.m. Members of the Sanhedrin who were friendly toward Jesus, or at least interested in giving Him a fair hearing, were deliberately not invited (see on v. 66).

 

၅၈။ ပေတရုသည် လိုက်သွားသည်။ ယောဟန်လည်း လိုက်သွားသည် (ယောဟန် ၁၈:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှုသည် ခုခံမည်မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလာသည့်အချိန်တွင် တပည့်အားလုံးသည် ယေရှုကို စွန့်ခွာသွားခဲ့သည် (မဿဲ ၂၆:၅၆)။ သို့သော် ဤလူနှစ်ဦးသည် အနည်းငယ်အားဖြင့် သတ္တိပြန်ရရှိခဲ့ပြီး၊ လူအုပ်နောက်သို့ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ နန်းတော်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။ အခြားသူများမှာ ထင်ရှားစွာ ရဲရင့်မှုနည်းပါးခဲ့သည်။

58. Peter followed. As did also John (see John 18:15). All the disciples had forsaken Jesus at the moment it became clear that He would not resist (Matt. 26:56). But these two men regained their composure, to a degree at least, and followed the mob to the palace of the high priest. The others were, apparently, less bold.

 

အနည်းငယ်ဝေးရာမှ။ သို့မဟုတ် “အကွာအဝေးတစ်ခုမှ” (RSV)။ ပေတရုသည် ယေရှုနှင့်အတူ ပွင့်လင်းစွာ ရပ်တည်ရန် လုံလောက်သောသတ္တိမရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏တပည့်အများစုထက် အနည်းငယ်ပို၍ သတ္တိရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

Afar off. Or, “at a distance” (RSV). Peter lacked sufficient courage to take an open stand with Jesus, but proved more courageous, after a fashion, than most of his fellow disciples.

 

နန်းတော်။ ဂရိဘာသာ “aulē” သည် အိမ်တစ်လုံး သို့မဟုတ် အခြားအဆောက်အအုံ၏ အဖုံးမပါသော “ခြံဝင်း” ဖြစ်သည်။ ဤစကားလုံးသည် ပါပိုင်ရစ်များတွင် ဤအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် မကြာခဏပေါ်ထွက်လေ့ရှိသည်။ ဤသို့သော ခြံဝင်းသည် အဆောက်အအုံ သို့မဟုတ် နံရံဖြင့် လုံးဝဝိုင်းထားသည်။ အခန်းကဏ္ဍ ၇၁ ကိုကြည့်ပါ။

Palace. Gr. aulē, the uncovered “courtyard” of a house or other building. The word appears often in the papyri in this sense. Such a courtyard was completely surrounded by the building or by a wall. See on v. 71.

 

ဝင်သွားသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မိသားစုနှင့် သိကျွမ်းသူ ယောဟန်၏ တောင်းဆိုမှုအရ ပေတရုအား ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၈:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Went in. Peter was granted admittance at the request of John, who was acquainted with the priestly family (see John 18:16).

 

ထိုင်သည်။ သူသည် နွေးထွေးရန် မတ်တပ်ရပ်လည်းရပ်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၈:၂၅)။

Sat. He also stood to warm himself (John 18:25).

 

အဆုံး။ ပေတရုသည် စစ်ဆေးမှုအတွင်း ဖြစ်ပျက်သမျှကို ကိုယ်တိုင်သိရှိလိုပြီး စီရင်ချက်က မည်သို့ဖြစ်မည်ကို သိလိုခဲ့သည်။

The end. Peter wanted to know for himself what happened during the course of the trial and what the verdict would be.

 

၅၉။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းများ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ကယာဖ၊ ယခင်ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း အန်နတ်နှင့် အခြားအချိန်တစ်ခုခုတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်ရာထူးကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သော ရှင်သန်နေသူများ ဖြစ်နိုင်သည်။ လုကာ ၃:၂; မဿဲ ၂:၄ ကိုကြည့်ပါ။

59. The chief priests. Probably the high priest Caiaphas, together with Annas, an ex-high priest, and other living men who had held the office at one time or another. See on Luke 3:2; Matt. 2:4.

 

အကြံအစည်အားလုံး။ ဆိုလိုသည်မှာ ယေရှုအပေါ် ဖော်ရွေသော အကြံအစည်အဖွဲ့ဝင်များမှလွဲ၍ ဖြစ်သည်။ ဤသူများကို ယေရှုကို ဖမ်းဆီးပြီး ပြစ်တင်စီရင်ရန် အစီအစဉ်မှ တမင်ဖယ်ထုတ်ထားခဲ့ပြီး၊ ဤအခါသမယတွင် ဖိတ်ကြားမခံရပေ (အခန်းကဏ္ဍ ၆၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤ“အကြံအစည်”သည် ပုံမှန်အားဖြင့် အဖွဲ့ဝင် ၇၁ ဦးပါဝင်သော မဟာဆန်ဟဒရင်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် အမြင့်ဆုံးအုပ်ချုပ်ရေး၊ ဥပဒေပြုရေးနှင့် တရားစီရင်ရေးအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည် (စာမျက်နှာ ၆၇ ကိုကြည့်ပါ)။

All the council. That is, except for members of the council friendly to Jesus. These had been deliberately excluded from the plan to capture and condemn Jesus, and thus were not summoned upon this occasion (see on v. 66). This “council” was the Great Sanhedrin, which normally consisted of 71 members, and which was, at this time, the highest executive, legislative, and judicial body (see p. 67).

 

ရှာဖွေသည်။ သို့မဟုတ် “ရှာဖွေနေကြသည်”။ ဂရိကြိယာ၏ ကာလသည် ခေါင်းဆောင်များသည် သူတို့လိုချင်သော သက်သေမျိုးကို ရှာဖွေရာတွင် များစွာအခက်အခဲရှိခဲ့ပြီး၊ အချိန်အတန်ကြာ ဆက်လက်ရှာဖွေရမည်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။

Sought. Or, “were seeking.” The tense of the Greek verb suggests that the leaders experienced considerable difficulty in finding the kind of witnesses they wanted, and that they had to keep on seeking for them for some time.

 

မမှန်ကန်သောသက်သေ။ နှစ်နှစ်ကြာ ဆန်ဟဒရင်သည် ယေရှုပြောဆိုသမျှနှင့် ပြုမူသမျှကို သတင်းပို့ရန် သူလျှိုများကို လွှတ်ထားခဲ့သည် (DA ၂၁၃၊ ၆၉၉ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဤသူလျှိုများသည် ခေါင်းဆောင်များ၏ မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်အတွက် အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက်များ ပြန်မပို့ခဲ့ပေ။ ယေရှုကို ဖမ်းဆီးရန် စေလွှတ်ခဲ့သော အုပ်စုတစ်ခု၏ သတင်းပို့ချက်အတွက် ယောဟန် ၇:၃၂၊ ၄၅–၄၈ ကိုကြည့်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သခင်၏ စစ်ဆေးခြင်း၏ တရားမဝင်သောရှုထောင့်များနှင့် ဂျူးခေါင်းဆောင်များ၏ သူ့ကို ပြစ်တင်စီရင်နိုင်မည်မဟုတ်ဟူသော စိုးရိမ်မှုများကို ဆွေးနွေးရန်အတွက် အခန်း၏အဆုံးတွင် ထပ်မံမှတ်ချက်များ၊ မှတ်ချက် ၂ ကိုကြည့်ပါ။

False witness. For two years the Sanhedrin had spies following Jesus, in order that all He said and did might be reported (see DA 213, 699). But these spies had not returned with any information useful to the leaders’ evil purposes. For the report of one group sent to arrest Jesus see John 7:32, 45–48. For a discussion of the illegal aspects of the trial of our Lord, and for the fears of the Jewish leaders that they might not be able to secure His conviction, see Additional Notes at end of chapter, Note 2.

 

သူ့ကို သေဒဏ်ပေးရန်။ ၎င်းကို အဆုံးအဖြတ်ပေးပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ယေရှုကို မနှစ်သက်သည့်တိုင် သူ့ဆန့်ကျင်သော အမှုမရှိခဲ့ပေ၊ အလျင်စလိုဖြစ်နေသဖြင့် အမှုတစ်ခုဖန်တီးရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ယေရှုအား ဘုရားသခင်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်စွပ်စွဲချက်ဖြင့် သူ၏လူမျိုးသားများအမြင်တွင် ဂုဏ်သိက္ခာဖျက်ရန်မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး၊ လူထုပုန်ကန်မှုကို လှုံ့ဆော်သည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်ဖြင့် ရောမလူမျိုးများရှေ့တွင် သူ့ကို ပြစ်မှုကျူးလွန်သူအဖြစ် စွပ်စွဲရန်ရည်ရွယ်ခဲ့သည် (DA ၆၉၉ တွင်ကြည့်ပါ)။ သူတို့သည် အမှုကို ချက်ချင်းဖြေရှင်းပြီး ယေရှုကို ရောမလူမျိုးများလက်ထဲသို့ အပ်ရန်မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး၊ လူထုပုန်ကန်မှုကို လှုံ့ဆော်သည်ဟု စွပ်စွဲခံရပါက သူ၏မိတ်ဆွေများ၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုဖြင့် လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အလမ်းမရှိဟု ယူဆခဲ့သည်။ ယုဒလူမျိုးများသည် သူသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်သည်ဟူသော ယေရှု၏အဆိုကို ကန့်ကွက်ခဲ့ပြီး၊ ရောမလူမျိုးများသည် သူ့ကို ယုဒလူမျိုး၏ဘုရင်အဖြစ် ကန့်ကွက်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

To put him to death. This had already been determined. But they had no case against Jesus, much as they might dislike Him, and in their haste had not had time to manufacture one. They hoped to discredit Jesus in the eyes of His fellow countrymen by proving the charge of blasphemy, and to incriminate Him before the Romans on the charge of sedition (see DA 699). They doubtless hoped to dispose of the case immediately and to get Jesus into the hands of the Romans, where, accused of exciting rebellion, He would have no chance of escape through the interference of His friends. The Jews objected to His claim to be the Son of God, and the Romans would, they thought, object to Him as King of the Jews.

 

၆၀။ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ သူတို့သည် သဘောတူညီသော မမှန်ကန်သော သက်သေများကိုပင် ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ သူတို့သည် အမှုတစ်ခုတည်ဆောက်ရန် သက်သေများကို ရှာဖွေနေခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့၏ကြိုးပမ်းမှုများသည် လုံးဝအရာမထင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ မစ်ရှနာအရ သက်သေအားလုံးကို သူတို့၏ထွက်ဆိုချက်များ၏ တိကျမှုကို စမ်းသပ်ရန် စစ်ဆေးမေးမြန်းရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သက်သေများသည် အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ပြောဆိုပါက သူတို့၏သက်သေများသည် မမှန်ကန်ဖြစ်သွားသည် (ဆန်ဟီဒရင် ၅. ၁, ၂, တန်မွတ်၏ ဆွန်စီနို ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၂၅၅, ၂၅၆)။ ဤမမှန်ကန်သော သက်သေများ၏ ထွက်ဆိုချက်များသည် စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုအောက်တွင် ပြိုလဲသွားပုံရသည်။

60. Found none. They were unable to find even false witnesses whose tales could be made to agree. They had been looking for evidence on which to build a case, but evidently their efforts had proved utterly fruitless. According to the Mishnah all witnesses must be cross-examined in order to test the accuracy of their statements, and where witnesses contradict one another their evidence becomes invalid (Sanhedrin 5. 1, 2, Soncino ed. of the Talmud, pp. 255, 256). The testimony of these false witnesses apparently broke down under cross-examination.

 

မမှန်ကန်သော သက်သေနှစ်ဦး။ ဤသက်သေများ၏ ထွက်ဆိုချက်များသည် သဘောတူညီပုံရပြီး၊ မောရှေဥပဒေအရ (တရားဟောရာ ၁၇:၆; ၁၉:၁၅)၊ သူတို့ထွက်ဆိုသည်များသည် မှန်ကန်သည်ဟု ယူဆရသည်။ တရားသူကြီးများ—ဤအမှုတွင် ဆန်ဟီဒရင်များ—သည် တရားမျှတမှုရှိစေရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးပမ်းရမည်ဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၂၅:၁)။ သူတို့သည် သက်သေများ၏ထွက်ဆိုချက်များသည် မှန်ကန်မှုရှိမရှိ ဆုံးဖြတ်ရန် သက်သေများကို စေ့စပ်စွာ စစ်ဆေးမေးမြန်းရမည်ဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၁၉:၁၆-၁၉)။ သို့သော် ဤနေရာတွင် အစ္စရေး၏ အမြင့်ဆုံးတရားရုံး၏လူများသည် မောရှေဥပဒေ (ထွက် ၂၃:၁) နှင့် ဆယ်ပညတ်တရား၏ နဝမမိန့်ခွန်း (ထွက် ၂၀:၁၆) ကို တိုက်ရိုက်ချိုးဖောက်ကာ မမှန်ကန်သော သက်သေများနှင့် လိမ်ညာမှုတွင် ပူးပေါင်းကြံစည်နေကြသည်။ ဤနောက်ဆုံး သက်သေနှစ်ဦးပင်လျှင် မရှိမဖြစ်အချက်များတွင် သဘောမတူညီခဲ့ဘဲ (မာကု ၁၄:၅၉)၊ သူတို့၏ထွက်ဆိုချက်များသည် မရေရာပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။ သို့သော်လည်း ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ၎င်းတို့၏ထွက်ဆိုချက်ကို လက်ခံဟန်ဆောင်ခဲ့သည် (မဿဲ ၂၆:၆၂)၊ သို့သော် သူသည် ယေရှုကို ၎င်းတို့၏ထွက်ဆိုချက်အပေါ် အခြေခံ၍ ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်မရနိုင်ကြောင်း ကောင်းစွာသိထားပြီး၊ ၎င်း၏ထပ်မံပြုမူမှုက ၎င်းကို ဖော်ပြသည် (အပိုဒ် ၆၂, ၆၃)။

Two false witnesses. The testimony of these witnesses appeared to agree, and according to Mosaic law (Deut. 17:6; 19:15), what they reported was presumed to be true. The judges—in this case the Sanhedrin—were obligated to make every effort to see that justice was done (Deut. 25:1). They were diligently to cross-examine witnesses to determine whether what the witnesses said was true or not (Deut. 19:16–19). But here were men of the supreme court of Israel conniving with false witnesses in their perjury, in direct violation of Mosaic law (see Ex. 23:1), and of the ninth commandment of the Decalogue (Ex. 20:16). Even these last two witnesses actually disagreed (Mark 14:59) on essential points, and their testimony was vague and contradictory. Nevertheless, the high priest pretended to accept their testimony (Matt. 26:62), although he knew well that Jesus could not be sentenced on the basis of it. This, his further conduct reveals (vs. 62, 63).

 

၆၁။ ဤသူ။ ယေရှုကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်ပုံစံဖြင့် ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ “သူ” ဟူသော စကားလုံးကို ထည့်သွင်းထားသည်။

61. This fellow. A contemptuous manner of referring to Jesus. The word “fellow” is supplied.

 

ဗိမာန်တော်ကို ဖျက်ဆီးရန်။ သက်သေများသည် ယေရှု၏ ဓမ္မအမှုတော်၏ အစောပိုင်းကာလတွင် ပြောခဲ့သော ထွက်ဆိုချက်တစ်ခုကို ရည်ညွှန်းပုံရသည် (ယောဟန် ၂:၁၉, ၂၁; မဿဲ ၂၄:၂; မာကု ၁၃:၁, ၂; တမန်တော် ၆:၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် ၎င်းထွက်ဆိုချက်ကို ၎င်း၏အကြောင်းအရာမှ ဖယ်ထုတ်ပြီးမှသာ ဗိမာန်တော်ကို စော်ကားသည့်ပုံစံဖြစ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ တရားဥပဒေအရ ဤသို့ပင်ဖြစ်ခဲ့ပါက ယေရှုသည် သေဒဏ်ထိုက်သူဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

Destroy the temple. The witnesses apparently referred to a statement made during the early part of Jesus’ ministry (see John 2:19, 21; cf. Matt. 24:2; Mark 13:1, 2; Acts 6:14). But it was only by lifting the statement out of its context that it could be made to appear an affront to the Temple. In a strict, legal sense, however, even this could not make Jesus worthy of death.

 

သုံးရက်အတွင်း တည်ဆောက်ရန်။ ယေရှုသည် ကိုယ်ခန္ဓာဗိမာန်ကို ရည်ညွှန်းခဲ့သည် (၁ ကောရိန္သု ၃:၁၆, ၁၇; ၆:၁၉, ၂၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ အထူးသဖြင့် သူ၏ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည် (ယောဟန် ၂:၁၉, ၂၁ တွင်ကြည့်ပါ)။ “သုံးရက်” ဟူသော အသုံးအနှုန်းအတွက် စာမျက်နှာ ၂၄၈-၂၅၀ တွင်ကြည့်ပါ။

Build it in three days. Jesus referred to the body temple (cf. 1 Cor. 3:16, 17; 6:19, 20), and in particular to His own resurrection (see John 2:19, 21). For the expression “three days” see pp. 248-250.

 

၆၂။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းထသည်။ ယေရှုအား အမှုမရှိကြောင်း ကောင်းစွာသိသော်လည်း၊ သူသည် အမှုတစ်ခုရှိသည်ဟု ဟန်ဆောင်ရန် အော်ဟစ်ပြောဆိုခဲ့သည်။

62. The high priest arose. Knowing well that he had no case against Jesus, he sought by bluster to pretend that he had one.

 

၆၃။ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ သို့မဟုတ် “ဆက်လက်တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်”။ သူသည် ပြောဆိုရန် တသဲသနဲငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ ဤထူးခြားချက်သည် ရာစုနှစ်ခုနှစ်ဆယ်ကျော်ကတည်းက ပရောဖက်ပြုချက်၏ အကြောင်းအရာဖြစ်ခဲ့သည် (ဟေရှာယ ၅၃:၇)။

63. Held his peace. Or, “kept on being silent.” He persistently refused to speak. This characteristic had been the subject of prophecy for more than seven centuries (Isa. 53:7).

 

ငါသစ္စာပြုတိုက်တွန်းသည်။ ကယာဖက်သည် ယေရှုအား ယခုမေးခွန်းထုတ်သည့်မေးခွန်းကို သစ္စာကျိန်ဆိုချက်ဖြင့် ဖြေဆိုရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ မမှန်ကန်သော သက်သေများ၏ ထွက်ဆိုချက်အားလုံးရှိသော်လည်း၊ ဆန်ဟီဒရင်တွင် ယေရှုအား အမှုမရှိသေးပေ။ ကယာဖက်သည် ယေရှုအား သူကိုယ်တိုင် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူအဖြစ် ဖြစ်စေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည်လည်း တရားမဝင်ပေ။ လူတစ်ဦးသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ထွက်ဆိုချက်ဖြင့် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံရမည်မဟုတ် (အခန်း၏အဆုံးတွင် ထပ်ဆောင်းမှတ်စုများ၊ မှတ်စု ၂; အပိုဒ် ၅၉ တွင်ကြည့်ပါ)။

I adjure thee. Caiaphas demanded that Jesus reply under oath to the question now put to Him. In spite of the testimony of all the false witnesses, the Sanhedrin still had no case against Jesus. Caiaphas hoped to make Jesus incriminate Himself. This, too, was illegal. A man could not be condemned on His own testimony (see Additional Notes at end of chapter, Note 2; see on v. 59).

 

အသက်ရှင်သော ဘုရားသခင်။ ကယာဖက်သည် ခရစ်တော်ကို ဘုရားသခင်၏ တရားရုံးရှေ့တွင် စွဲချက်တင်ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။

The living God. Caiaphas pretended to arraign Christ before the bar of God.

 

ခရစ်တော်။ ဆိုလိုသည်မှာ မေရှိယဖြစ်သည် (မဿဲ ၁:၁ တွင်ကြည့်ပါ)။ ယေရှုသည် မေရှိယ သို့မဟုတ် ခရစ်တော်ဖြစ်သည်ဟူသော တိုက်ရိုက်အဆိုကို ရှောင်ရှားခဲ့ပြီး၊ အကြောင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ လူကြိုက်များသော စိတ်ကူးယဉ်တွင် မေရှိယသည် ရောမအား လက်နက်ကိုင်ပုန်ကန်မှုတွင် ယုဒလူမျိုးများကို ဦးဆောင်ရမည်ဟူသော အယူအဆကြောင့်ဖြစ်ပေမည်။ ယေရှုသည် သူ၏တပည့်တော်များအား သူ့အတွက် ၎င်းအဆိုကို ပြုလုပ်ရန် တားမြစ်ခဲ့သည် (မဿဲ ၁၆:၂၀)။ ဤမေးခွန်းသည် ယေရှုအား ပထမဆုံးအကြိမ် မေးမြန်းခံရခြင်းမဟုတ်ပေ (ယောဟန် ၁၀:၂၄ တွင်ကြည့်ပါ)။

The Christ. That is, the Messiah (see on ch. 1:1). Jesus had avoided making the direct claim to being the Messiah, or Christ, perhaps in part because in popular fancy Messiah was to lead the Jews in an armed revolt against Rome. Jesus forbade His disciples to make the claim for Him (ch. 16:20). This was not the first time the question had been put to Jesus (see John 10:24).

 

ဘုရားသခင်၏သားတော်။ လုကာ ၁:၃၅ တွင်ကြည့်ပါ။ ယေရှုသည် သူ့ကိုယ်သူ “လူ၏သားတော်” ဟု ပုံမှန်ရည်ညွှန်းလေ့ရှိသည် (မဿဲ ၁:၁; မာကု ၂:၁၀ တွင်ကြည့်ပါ)။ “မင်္ဂလာရှိသောသူ၏သားတော်” ဟူသော အသုံးအနှုန်း (မာကု ၁၄:၆၁) သည် ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန် အသုံးပြုလေ့ရှိသော ဝိုက်ပတ်ပြောဆိုမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ယောဟန် ၁ ၏ ထပ်ဆောင်းမှတ်စုတွင်ကြည့်ပါ။

Son of God. See on Luke 1:35. Jesus commonly referred to Himself as the “Son of man” (see on Matt. 1:1; Mark 2:10). The expression “Son of the Blessed” (Mark 14:61) is a circumlocution commonly used to avoid uttering the divine name. See Additional Note John 1.

 

၆၄. သင်ပြောပြီးပြီ။ “ဟုတ်သည်” နှင့် ညီမျှသည်။ မာကု (အခန်း ၁၄:၆၂) တွင် “ငါဖြစ်သည်” ဟု ဖော်ပြသည်။ ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုမှုအောက်တွင် ယေရှုသည် သက်သေထွက်ဆိုရန် ငြင်းဆိုခြင်းမရှိ။ တကယ်တော့၊ ထိုအချိန်တွင်သာ သူသက်သေထွက်ဆိုခဲ့သည်။ မသဲ ၅:၃၄ ၏ ညွှန်ကြားချက်သည် တရားရုံးကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုမှုများအပေါ် အကျုံးမဝင်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဤတွင် ယေရှုသည် အခန်း ၁၀:၃၂ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော တပည့်ဆယ်နှစ်ပါးအား သူ၏ညွှန်ကြားချက်၏ ဥပမာတစ်ခုကို ပေးခဲ့သည်။

64. Thou hast said. Equivalent to “Yes.” Mark (ch. 14:62) has “I am.” When placed under oath Jesus did not refuse to testify; in fact, that is precisely when He did testify. It is apparent that the instruction of Matt. 5:34 does not apply to judicial oaths. Here Jesus gave an example of His instruction to the Twelve, recorded in ch. 10:32.

 

သို့သော်။ ဂရိဘာသာ plēn၊ “ထို့အပြင်” သို့မဟုတ် “သို့သော်”။

Nevertheless. Gr. plēn, “furthermore,” or “but.”

 

သင်တို့မြင်ရလိမ့်မည်။ ယေရှုသည် အနာဂတ်ကို ညွှန်ပြပြီး၊ စကြဝဠာ၏တရားသူကြီးအဖြစ်၊ “လူတိုင်း၏အကျင့်အတိုင်း ဆုချီးမြှင့်ရန်” (ဗျာဒိတ် ၂၂:၁၂) ပေါ်ထွက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ် ၁:၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Shall ye see. Jesus points to the future, when, as Judge of the universe, He will appear to “give every man according as his work shall be” (Rev. 22:12). Compare Rev. 1:7.

 

လူ့သား။ မသဲ ၁:၁; မာကု ၂:၁၀ တွင်ကြည့်ပါ။ ယဇ်ပုံးမင်းကြီးသည် “ဘုရား၏သား” ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို သုံးခဲ့သော်လည်း၊ ယေရှုသည် ပုံမှန်အတိုင်း သူ့ကိုယ်သူ “လူ့သား” ဟု ရည်ညွှန်းခဲ့သည်။

Son of man. See on Matt. 1:1; Mark 2:10. The high priest had used the expression “Son of God,” but in His reply Jesus, as usual, referred to Himself as the “Son of man.”

 

ညာဘက်။ နောက်ပိုင်း ဓမ္မသစ်ကျမ်းရေးသားသူများသည် ယေရှုသည် ဘုရား၏ညာဘက်တွင် ရှိနေသည်ဟု မကြာခဏပြောဆိုကြသည် (တမန်တော် ၂:၃၃; ၇:၅၅; ဧဖက် ၁:၂၀; ကောလောသဲ ၃:၁; ဟေဗြဲ ၁:၃; ၈:၁; ၁၀:၁၂; ၁၂:၂; ၁ ပေတရု ၃:၂၂)။ ဆာလံ ၁၆:၈; လုကာ ၁:၁၁ တွင်ကြည့်ပါ။

Right hand. Later NT writers often speak of Jesus being at the right hand of God (Acts 2:33; 7:55; Eph. 1:20; Col. 3:1; Heb. 1:3; 8:1; 10:12; 12:2; 1 Peter 3:22). See on Ps. 16:8; Luke 1:11.

 

တန်ခိုး။ ဤတွင် ယာဝေဟူသော သန့်ရှင်းသောအမည်အတွက် အစားထိုးအသုံးပြုထားသည် (တွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၁၇၁၊ ၁၇၂ တွင်ကြည့်ပါ)။

Power. Here used as a substitution for the sacred name Yahweh (see Vol. I, pp. 171, 172.).

 

၆၅. သူ၏အဝတ်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ယေရှု၏စွပ်စွဲခံရသော ဘုရားသရော်စွတ်စွဲမှုအပေါ် ဖြောင့်မတ်သောဒေါသဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရသည့် လက္ခဏာဖြစ်သည် (အခန်း ၆၄ တွင်ကြည့်ပါ)။ မောရှေဥပဒေသည် ယဇ်ပုံးမင်းကြီးအား သူ၏အဝတ်ကို ဆုတ်ဖြဲခြင်းမပြုရန် တားမြစ်ထားသည် (ဝတ်ပြုရာ ၁၀:၆; ၂၁:၁၀)၊ အကြောင်းမှာ သူ၏အဝတ်သည် ယေရှုခရစ်၏ ပြီးပြည့်စုံသောစရိုက်ကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့်ဖြစ်သည် (DA ၇၀၉)။ ထို့ကြောင့် ကယာဖသည် သူကာကွယ်နေသည်ဟု ဟန်ဆောင်သော ဥပဒေအရ အပြစ်ရှိကြောင်း စီရင်ခံရပြီး၊ ယဇ်ပုံးမင်းကြီးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီတော့ပေ (DA ၇၀၈)။ သို့သော်၊ ရဗ္ဗိဥပဒေများသည် ဘုရားသရော်စွတ်စွဲမှုကို ကြားနာသူအား အဝတ်ဆုတ်ဖြဲရန် ခွင့်ပြုထားသည် (တာလမတ် Mo‘ed Ḳaṭan 26a, Soncino ed., စာမျက်နှာ ၁၆၅၊ ၁၆၆; မစ်ရှနာ Sanhedrin 7. 5, Soncino ed. of the Talmud, စာမျက်နှာ ၃၇၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

65. Rent his clothes. This is, as a sign of being overcome with righteous indignation at Jesus’ alleged blasphemy (see v. 64). The Mosaic law prohibited the high priest from tearing his garments (Lev. 10:6; 21:10), the reason being that his garments represented the perfect character of Jesus Christ (DA 709). Caiaphas thus stood condemned before the very law he posed as defending, and disqualified himself from serving as high priest (DA 708). However, rabbinical regulations permitted one hearing blasphemy to rend his garments (Talmud Mo‘ed Ḳaṭan 26a, Soncino ed., pp. 165, 166; cf. Mishnah Sanhedrin 7. 5, Soncino ed. of the Talmud, p. 378).

 

ဘုရားသရော်စွတ်စွဲမှု။ မာကု ၂:၇ တွင်ကြည့်ပါ။ ဂျူးလူမျိုးများအကြား၊ လူတစ်ဦးသည် သူ့ကိုယ်သူ ဘုရားနှင့်တန်းတူဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းသည် ဘုရားသရော်စွတ်စွဲမှုဟု သတ်မှတ်ခံရသည် (ယောဟန် ၁၀:၂၉–၃၃)၊ ထို့ကြောင့် ကယာဖသည် နာဇရက်မြို့သား ယေရှုသည် အခြားလူများနှင့် ကွဲပြားသည်ဟု အသိအမှတ်ပြုရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် လူသာမန်သာဖြစ်ခဲ့ပါက၊ မသဲ ၂၆:၆၄ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ပြောဆိုချက်ကို ပြုလုပ်ခြင်းသည် ဘုရားသရော်စွတ်စွဲမှုဖြစ်ခဲ့လိမ့်မည်။ ယေရှုသည် ကျမ်းသစ္စာကျိန်ဆိုမှုအောက်တွင် မေရှိယဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ပြီး၊ “ဘုရား၏သား” ဟူသော ဘွဲ့အမည်ကို သဘောတူခဲ့သည် (အခန်း ၆၃၊ ၆၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆန်ဟီဒရင်သည် ယေရှုသည် ဤပြောဆိုချက်ကို အမြင့်ဆုံးအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း နှစ်နှစ်ကြာ သိရှိခဲ့သည် (DA ၂၀၇၊ ၂၀၈; ယောဟန် ၅:၁၇၊ ၁၈; အခန်း ၁၀:၂၉–၃၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Blasphemy. See on Mark 2:7. Among the Jews it was considered blasphemy for a man to make himself equal with God (John 10:29–33), and Caiaphas refused to recognize that Jesus of Nazareth was different from any other man. Had He been only a man, it would have been blasphemous for Him to make the claim recorded in Matt. 26:64. Jesus had claimed under oath to be the Messiah, and had assented to the title “Son of God” (see vs. 63, 64). The Sanhedrin had known for two years that Jesus made this claim in the highest sense (see DA 207, 208; John 5:17, 18; cf. ch. 10:29–36).

 

၆၆. သင်တို့ထင်မြင်ပုံကား အဘယ်နည်း။ ကယာဖသည် ဆန်ဟီဒရင်အဖွဲ့ဝင်များထံမှ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မဲခွဲရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းတို့၏ တရားသူကြီးများအဖြစ် နိုင်ငံ၏အမြင့်ဆုံးတရားရုံးတွင် ထိုင်နေသူများအနေဖြင့် စီရင်ချက်ကို တောင်းခံခဲ့သည်။

66. What think ye? Caiaphas now placed the decision to a vote of the members of the Sanhedrin present. He called for their verdict as judges sitting in the highest tribunal in the land.

 

သေဒဏ်ကျူးလွန်ထိုက်သည်။ ဘုရားသရော်စွတ်စွဲမှုအတွက် မောရှေဥပဒေအရ သေဒဏ်သည် ပြစ်ဒဏ်ဖြစ်သည် (ဝတ်ပြုရာ ၂၄:၁၅၊ ၁၆)။ သို့သော် ယေရှုသည် လက်တွေ့တွင်ဖြစ်စေ၊ လက်ခံထားသော ရဗ္ဗိအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အရ ဖြစ်စေ ဘုရားသရော်စွတ်စွဲမှုမပြုခဲ့ပေ (မသဲ ၂၆:၆၅ တွင်ကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် ညအချိန်တွင် မဲခွဲယူခဲ့သောကြောင့် တရားမဝင်သော မဲခွဲမှုဖြစ်သည် (အခန်းနိဂုံးရှိ ထပ်မံမှတ်ချက်များ၊ မှတ်ချက် ၂ ကိုကြည့်ပါ)။ မဲခွဲယူခဲ့သော်လည်း၊ ရောမလူမျိုးများက အတည်ပြုမပေးမချင်း စီရင်ချက်သည် ဥပဒေအရ တရားဝင်မှုမရှိပေ (DA ၆၉၈; ဂျိုးဇီဖပ်စ် War ii. 8. 1 [117, 118] နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Guilty of death. Death was the Mosaic penalty for blasphemy (Lev. 24:15, 16). But Jesus had not blasphemed, either in reality or according to the accepted rabbinical definition (see on Matt. 26:65). This was an illegal vote, for it was taken at night (see Additional Notes at end of chapter, Note 2). Even though voted, the verdict did not have standing in law unless and until it was ratified by the Romans (see DA 698; cf. Josephus War ii. 8. 1 [117, 118]).

 

မာကု ၁၄:၆၄ အရ၊ “သူတို့အားလုံးက သူ့ကို သေဒဏ်ကျူးလွန်ထိုက်သည်ဟု စီရင်ခဲ့ကြသည်”။ ဆိုလိုသည်မှာ တက်ရောက်သူအားလုံးဖြစ်သည်။ နိကောဒင်မုနှင့် အရမ္မသဲမြို့သား ယောသပ်အပါအဝင် ယေရှုအား ထောက်ခံသူများ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး သူ့အား တရားမျှတမှုရရှိရန် သစ္စာစောင့်သိလိုသူများကို ဖိတ်ကြားခြင်းမပြုခဲ့ပေ (DA ၆၉၉ ကိုကြည့်ပါ)။ လုကာ (အခန်း ၂၃:၅၁) တွင် ယောသပ်သည် ယေရှု၏သေဒဏ်ကို သဘောမတူကြောင်း တိကျစွာဖော်ပြထားသည်။ နိကောဒင်မုသည် ယခင်အခါများတွင် ယေရှု၏အပြစ်စီရင်ခံရမှုကို တားဆီးခဲ့သည် (ယောဟန် ၇:၅၀၊ ၅၁; DA ၅၃၉၊ ၆၉၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ခေါင်းဆောင်များသည် ယောသပ်နှင့် နိကောဒင်မုကဲ့သို့သော လူများသည် ခရစ်တော်ကို ထောက်ခံသူများဟု ယူဆခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သူတို့ကိုယ်တိုင် ယေရှုအား ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်ကို မေ့လျော့ခဲ့ကြသည်။

According to Mark 14:64, “they all condemned him to be guilty of death.” That is, all who were present. Nicodemus, Joseph of Arimathaea, and others known to be favorable toward Jesus, or at least to be conscientious in their desire that justice be done Him, had not been summoned (see DA 699). Luke (ch. 23:51) specifically states that Joseph did not consent to the execution of Jesus. Nicodemus had, upon previous occasions, prevented the condemnation of Jesus (John 7:50, 51; cf. DA 539, 699). The leaders considered that men like Joseph and Nicodemus were biased in Christ’s favor. They chose to forget that they themselves were biased against Jesus.

 

၆၇။ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တံတွေးထွေးသည်။ ဤအရာကို ပရောဖက်ဧရှယမှ ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည် (ဧရှယ ၅၀:၆ ကိုကြည့်ပါ)။ မာကုနှင့်လုကာမှ ယေရှုအား မျက်လုံးစည်းခံရသည်ဟု ထပ်မံဖော်ပြသည် (မာကု ၁၄:၆၅; လုကာ ၂၂:၆၄)။ မဿဲ ၂၆:၆၇, ၆၈ တွင် ဖော်ပြထားသော အရှက်တကွဲဖြစ်စေသော အပြုအမူများသည် ညအချိန်တရားစီရင်မှုပြီးဆုံးပြီးနောက်၊ ဆန်ဟီဒရင်အစည်းအဝေးပြုလုပ်ရာ အခန်းနှင့်ဆက်စပ်နေသော အစောင့်အခန်း၌ (DA ၇၁၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ ယေရှုအား တရားဝင်နေ့အချိန်တရားစီရင်မှုအတွက် ထိန်းသိမ်းထားရာ နေရာ၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၅၇ ကိုကြည့်ပါ)။

67. Spit in his face. This the prophet Isaiah had predicted (see Isa. 50:6). Mark and Luke add that Jesus was blindfolded (Mark 14:65; Luke 22:64). The indignities mentioned in Matt. 26:67, 68 took place after the close of the night trial, in a guardroom (see DA 710) adjoining the chamber in which the Sanhedrin met, and where Jesus was held for the formal day trial (see on v. 57).

 

၆၈။ သင်သည် ခရစ်တော်။ ဤဘွဲ့အမည်ကို ၎င်းတို့သည် ယေရှုက မဟာယဇပရောဟိတ်၏ သစ္စာကျိန်ဆိုမှုအပေါ် ပေးခဲ့သော အကြောင်းပြချက်ကို ပြက်ယယ်ပြုရန် အသုံးပြုခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၆၃, ၆၄ ကိုကြည့်ပါ)။

68. Thou Christ. This title they used in a way to ridicule the reply that Jesus gave to the solemn adjuration of the high priest (vs. 63, 64).

 

၆၉။ ပေတရုသည် အပြင်တွင်ထိုင်နေသည်။ ပေတရုသည် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အခန်းကြီး ၅၈ ကိုကြည့်ပါ။ သူသည် တရားစီရင်မှုပြုလုပ်ရာ အဆောက်အအုံအပြင်ဘက်ရှိ ခြံဝင်းတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။ မာကု ၁၄:၆၆ အရ၊ ခြံဝင်းသည် ဆန်ဟီဒရင်အစည်းအဝေးအခန်း၏ ကြမ်းပြင်ထက် အနိမ့်အဆင့်တွင် ရှိသည်။

69. Peter sat without. For Peter’s entry into the courtyard see on v. 58. He was sitting in the courtyard outside the building in which the trial was conducted. According to Mark 14:66, the courtyard was on a lower level than the floor of the council chamber.

 

အိမ်တော်။ ဆိုလိုသည်မှာ အိမ်တော်၏ “ခြံဝင်း” ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၅၈ ကိုကြည့်ပါ)။ မာကု (အခန်းကြီး ၁၄:၆၇)၊ လုကာ (အခန်းကြီး ၂၂:၅၅)၊ နှင့် ယောဟန် (အခန်းကြီး ၁၈:၁၈, ၂၅) တို့မှ ပေတရုသည် ခြံဝင်းတွင် မီးဖိုတစ်ခုရှေ့၌ မီးနွေးနေသည်ဟု ဖော်ပြသည်။

The palace. That is, the “courtyard” of the palace (see on v. 58). Mark (ch. 14:67), Luke (ch. 22:55), and John (ch. 18:18, 25) all mention that Peter was warming himself before a fire kindled in the courtyard.

 

မိန်းမပျိုတစ်ဦး။ ဤသူသည် ပေတရုအား ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့သော တံခါးစောင့်မိန်းမဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၈:၁၆, ၁၇; DA ၇၁၀, ၇၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။

A damsel. This was the woman doorkeeper who had admitted Peter (John 18:16, 17; DA 710, 711).

 

၇၀။ သူသည် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ ပေတရုသည် ယေရှု၏ သတိပေးချက်ကို လုံးဝမေ့လျော့ထားပုံရသည် (အခန်းကြီး ၃၁-၃၅ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် မည်သူမှ မမှတ်မိစေရန် မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး၊ ယေရှုနှင့်ပတ်သက်၍ လူအုပ်နှင့်အတူ ရိုင်းစိုင်းသော နောက်ပြောင်မှုများတွင်ပင် ပါဝင်ခဲ့သည် (DA ၇၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသည်မှာ ပေတရု၏ ပထမဆုံးငြင်းဆိုမှုဖြစ်သည်။ မှတ်တမ်းအရ သုံးကြိမ်စလုံးသော ငြင်းဆိုမှုများသည် ဆန်ဟီဒရင်ရှေ့တွင် ပထမတရားစီရင်မှုအတွင်း၊ မနက်အချိန် ၃:၀၀ မှ ၅:၀၀ ဝန်းကျင်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ယေရုဆလင်မြို့၏ လတ္တီတွဒ်တွင်၊ ဤရာသီအချိန်၌ မနက် ၄:၀၀ ဝန်းကျင်တွင် အရုဏ်ဦးအလင်းရောင်စတင်ပေါ်လာပြီး၊ နေထွက်ချိန်သည် မနက် ၅:၃၀ ဝန်းကျင်ဖြစ်သည်။

70. He denied. Peter had apparently completely forgotten Jesus’ warning given but a few hours earlier (see on vs. 31-35). He hoped that he would be unrecognized, and even joined the crowd in their rude jests concerning Jesus (see DA 712). This was Peter’s first denial. The record indicates that all three denials were made during the first trial before the Sanhedrin, which took place between about 3:00 and 5:00 a.m. The first light of dawn would become visible about 4:00 at this season of the year, in the latitude of Jerusalem, and sunrise would be about 5:30.

 

 

ငါမသိဘူး။ ဧဝံဂေလိရေးသားသူများသည် ပေတရုဖော်ပြခဲ့သော အယူအဆနှင့်ပတ်သက်၍ သဘောတူကြသော်လည်း၊ အကြောင်းပြချက်ကို မတူညီသောပုံစံများဖြင့် တင်ပြထားသည် (မာကု ၁၄:၆၈; လုကာ ၂၂:၅၇; ယောဟန် ၁၈:၁၇)။ အခန်းကြီး ၃ ရှိ ထပ်မံမှတ်ချက်များ၊ မှတ်ချက် ၂ ကိုကြည့်ပါ။

I know not. The various gospel writers agree as to the idea Peter gave expression to, but present the reply in different forms (Mark 14:68; Luke 22:57; John 18:17). See Additional Notes on Chapter 3, Note 2.

 

၇၁။ ဝရန်တာ။ ဂရိလို “ပုလွန်” ဆိုသည်မှာ “တံခါး” သို့မဟုတ် “ဝရန်တာ” ကို ဆိုလိုသည်။ ဤနေရာတွင် “ပုလွန်” သည် ခြံဝင်းမှ လမ်းသို့ ဦးတည်သည့် လမ်းကြောင်းကို ရည်ညွှန်းနိုင်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် တံခါးအတွင်းဘက်တွင် ရှိပေမည်။ ပေတရု၏ အထောက်အထားကို သိရှိသွားပါက သူ့ကို ဖမ်းဆီးခံရမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ပေမည်။

71. The porch. Gr. pulōn, “gate,” or, “porch.” Here pulōn possibly refers to the passageway leading from the courtyard to the street, and thus just inside the gate. Peter might have feared that he would be taken into custody himself were his identity discovered.

 

အခြားမိန်းမတစ်ဦး။ ပေတရုကို ဖော်ထုတ်သူ ဒုတိယမြောက်ပုဂ္ဂိုလ်။

Another maid. The second person to identify Peter.

 

၇၂။ ကျိန်ဆိုပြီး ငြင်းဆိုသည်။ သူ၏ ဒုတိယအကြိမ် ငြင်းဆိုမှုသည် ပထမအကြိမ်ထက် ပိုမိုပြင်းထန်သည်။

72. Denied with an oath. His second denial is more emphatic than the first.

 

၇၃။ ခဏကြာပြီးနောက်။ လုကာ ၂၂:၅၉ အရ၊ ပထမနှင့် ဒုတိယအကြိမ် ငြင်းဆိုမှုနှင့် တတိယအကြိမ်ငြင်းဆိုမှုကြားတွင် တစ်နာရီခန့် ကြာသည်။

73. After a while. According to Luke 22:59, approximately an hour elapsed between the first two denials and the third.

 

အနားတွင်ရပ်နေသူများ။ ယောဟန် (အခန်း ၁၈:၂၆) တွင် ပေတရု၏ တတိယမြောက်စွပ်စွဲသူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ ကျွန်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ပေတရုက နားရွက်ဖြတ်ခဲ့သော မာလခုနှင့် ဆွေမျိုးဖြစ်သူဟု ဖော်ပြထားသည်။ ပေတရုသည် ထိုအခြေအနေ၏ အန္တရာယ်ကို ချက်ချင်းသဘောပေါက်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် မာလခုကို ထိခိုက်ခဲ့သူအဖြစ် သူ့ကို ခွဲခြားသိရှိခံရပါက၊ လူသတ်ရန်ကြံစည်သူအဖြစ် တရားရုံးသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။

They that stood by. John (ch. 18:26) identifies Peter’s third accuser as a servant of the high priest, a kinsman of Malchus, whose ear Peter had severed. Peter immediately realized the seriousness of the situation. If he should be identified as the man who had struck Malchus, there was danger of his being haled into court as an attempted murderer.

 

စကားပြောဆိုမှု။ ပေတရု၏ ဂါလိလယ်ဒေသ၏ လေယူလေသိမ်း သို့မဟုတ် အသံထွက်ပုံ (မာကု ၁၄:၇၀ ကို ကြည့်ပါ)။ ဂါလိလယ်ဒေသ၏ စကားသံသည် ယုဒယဒေသ၏ စကားသံထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်ပြီး ကြမ်းတမ်းသည်။ ယေရုရှလင်မြို့သားများသည် ပိုမိုရိုင်းစိုင်းသော ပြည်နယ်သားများ၏ စကားပြောဆိုမှုကို မထီမဲ့မြင်ပြုလျက် နားထောင်ကြပေမည်။ ဂါလိလယ်ဒေသ၏ အသံထွက်ပုံသည် ယုဒယသားများ၏ အသံထွက်ပုံထက် ချောမွေ့မှုနည်းသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Speech. Apparently Peter’s Galilean accent, or pronunciation (see Mark 14:70). The Galilean dialect was broader and rougher than that of Judea, and no doubt the people of Jerusalem listened condescendingly to the speech of the ruder provincials. Galilean pronunciation of the gutturals is said not to have been so smooth as that of the Judeans.

 

ဖော်ထုတ်သည်။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားဟောင်းတွင် “ဖော်ထုတ်သည်” ဟု ဆိုလိုသည်။ ဂရိဘာသာစကားတွင် စာသားအရ “ထင်ရှားစေသည်” ဟု ဖတ်ရသည်။

Bewrayeth. Old English for “betrays.” The Greek reads literally, “makes evident.”

 

၇၄။ ကျိန်ဆိုခြင်း။ ဤသည်မှာ ယေရှု၏ တောင်ပေါ်တရားဒေသနာတွင် ချမှတ်ထားသော သန့်ရှင်းရိုးရှင်းသော စကားပြောဆိုမှု၏ နိယာမကို တိုက်ရိုက်ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည် (အခန်း ၅:၃၃–၃၇ ကို ကြည့်ပါ)။ ပေတရု၏ မမှန်ကန်သော ကျိန်ဆိုချက်သည် သူ၏ စကားများ၏ မှန်ကန်မှုကို အာမခံချက်မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ ဤမကောင်းမှုသည် ယေရှုက သတိပေးထားသည့်အရာပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ပေတရုသည် ယေရှုအား စွပ်စွဲနေသော မမှန်ကန်သော သက်သေများထက် ပို၍ မကောင်းသူမဟုတ်ခဲ့ပေ။

74. Curse. This was in direct violation of the principle of pure and simple speech laid down by Jesus in the Sermon on the Mount (see on ch. 5:33–37). Peter’s false oath was no guarantee of the truthfulness of his words, and it was this very evil against which Christ warned. For the moment, Peter was no better than the false witnesses who were testifying against Jesus.

 

၇၅။ ပေတရုသတိရသည်။ ပေတရုသည် ယေရှု၏ ထပ်ခါတလဲလဲ သတိပေးချက်များကို လုံးဝမေ့လျော့ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ၎င်းသတိပေးချက်များကို အထက်ခန်းတွင်နှင့် ဂေသရှမနီသို့သွားရာလမ်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်ပြောကြားခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၃၄ ကို ကြည့်ပါ)။ သူ၏အမှားမြစ်ဖျားခံရာသည် သူ၏ကိုယ်ကိုယုံကြည်မှုနှင့် ကြွားဝါမှု (အခန်းကြီး ၃၅) တွင်ရှိသည်။ ယခုမူ နောက်ကျလွန်းသည်အထိ သတိရခဲ့သည်။ သူသည် ယေရှု၏စကားများကို သတိမထားမိဘဲ ဖြည့်ဆည်းခဲ့သည်။ နှိမ့်ချမှုနှင့် ကောင်းသောအကြံဉာဏ်ကို နားထောင်လိုစိတ်သည် မိုက်မဲသောအမှားများကို ကာကွယ်ရာတွင် အကောင်းဆုံးအကာအကွယ်ဖြစ်တတ်သည်။

75. Peter remembered. All too obviously Peter had forgotten Jesus’ repeated warnings, first spoken in the upper room and again on the way to Gethsemane (see on v. 34). The root of his error was in his own self-confidence and boasting (v. 35). Now, too late, he remembered. Unwittingly, he had fulfilled the words of Jesus. Humility and willingness to heed good counsel are often one’s best protection against making foolish blunders.

 

သူထွက်သွားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ သူဝင်ရောက်ခဲ့သော ဝင်းထဲမှ နှစ်သုံးနာရီခန့်အကြာတွင် ထွက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ လုကာ ၂၂:၆၁ အရ ယေရှုသည် ပေတရုထွက်ခွာမသွားမီ သူဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်ခဲ့သည်။ ခဏတာ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ လှည့်လည်သွားပြီးနောက် ပေတရုသည် ဂေသရှမနီတွင် သူ့ဆရာ မကြာသေးမီက လဲလျောင်းနေခဲ့ရာ နေရာတွင် သူ့ကိုယ်သူ တွေ့ရှိခဲ့သည် (DA ၇၁၃ ကို ကြည့်ပါ)။

He went out. That is, out of the courtyard he had entered some two or three hours earlier. According to Luke 22:61 Jesus glanced in the direction of Peter just before he made his hasty departure. After wandering about aimlessly for a time Peter found himself in Gethsemane, on the very spot where his Master had so recently lain prostrate (see DA 713).

 

သူသည် ပြင်းပြစွာ ငိုကြွေးခဲ့သည်။ သို့မဟုတ် “မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံထွက်လာသည်”။ ပေတရုသည် ယေရှု၏ “နိုးကြံ့ပြီး ဆုတောင်းပါ” (အခန်းကြီး ၄၁) ဟူသော သတိပေးချက်ကို လိုက်နာရာတွင် ယခုသူ၏ သစ္စာဖောက်စကားများအတွက် မျက်ရည်ကျသည်ထက် ပို၍ စိတ်အားထက်သန်ခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ထိုစကားများကို ဘယ်သောအခါမျှ မပြောခဲ့လိမ့်မည်။ သို့သော် ပေတရုထင်မြင်ချက်အရ အရာအားလုံး—သူ့ကိုယ်သူအပါအဝင်—ဆုံးရှုံးသွားပြီဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ကယ်တင်ရှင်၏ မေတ္တာသည် သူ့ကို ထောက်မပြီး သူ၏ အနှစ်သက်ဆုံးအတွေ့အကြုံမှ လုံခြုံစွာ ဖြတ်သန်းနိုင်စေခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက်လည်း ထိုနည်းတူဖြစ်နိုင်သည်။ မည်သည့်အချိန်မဆို မှောင်မိုက်လှသည့်အချိန်၊ ရှက်ရွံ့မှုနှင့် ရှုံးနိမ့်မှု၏ အတွေ့အကြုံသည် ဤမျှခါးသီးနေသော်လည်း၊ ယေရှု၏ မေတ္တာ၏ အလင်းသည် အားပေးကူညီနိုင်ပြီး ကယ်တင်နိုင်သည်။ DA ၃၈၂ ကို ကြည့်ပါ။

Wept bitterly. Or, “burst into tears.” Had Peter been as earnest in heeding Jesus’ admonition to “watch and pray” (v. 41) as he now was in shedding tears for his traitorous words, he would never have uttered them. But though it no doubt seemed to Peter that all was lost—himself included—the Saviour’s love buoyed him up and brought him safely through his tragic experience. So it may be with us. No hour is so dark, no experience of chagrin and defeat so bitter, but that the light of the love of Jesus can strengthen and save. See DA 382.

 

အခန်းကြီး ၂၆ အတွက် ထပ်လောင်းမှတ်ချက်များ

additional notes on chapter 26

 

မှတ်စုတစ်

Note 1

 

ခရစ်ဝင်ကျမ်းလေးစောင်စလုံးသည် ယေရှုနှင့်သူ၏တပည့်များသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မတင်မီ ညတွင် နောက်ဆုံးညစာကိုကျင်းပခဲ့ပြီး၊ သူသည် ဥပုသ်နေ့တွင် သင်္ချိုင်းတွင်ရှိနေခဲ့ကာ၊ တနင်္ဂနွေနံနက်စောစောတွင် ထမြောက်ခဲ့သည်ဟု သဘောတူညီထားသည်။ သို့သော် ဆီနော့ပ်တစ်ကျမ်းများက လက်ဝါးကပ်တိုင်မတင်မီ ညတွင်ကျင်းပခဲ့သော နောက်ဆုံးညစာကို “ပသခါ” ဟုခေါ်ဆိုသော်လည်း၊ ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်းအရ ယုဒလူများသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ပြီးနောက် ညတွင် ပသခါညစာကို ကျင်းပခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယောဟန်နှင့် ဆီနော့ပ်တစ်ကျမ်းများ၏ ဖော်ပြချက်များသည် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပုံရသည်။

All four Gospels agree that Jesus and His disciples celebrated the Last Supper on the night preceding the crucifixion, that He lay in the tomb over Sabbath, and that He arose early Sunday morning. The Synoptics, however, call the Last Supper, the night preceding the crucifixion, “the Passover,” whereas according to John, the Jews celebrated the Passover supper on the night following the crucifixion. The statements of John and the Synoptics thus appear to be in conflict.

 

ဝေဖန်သုံးသပ်သူအများစုသည် ဤထင်ရှားသော ဆန့်ကျင်မှုကို ယောဟန်သို့မဟုတ် ဆီနော့ပ်တစ်ကျမ်းရေးသူများ တစ်ဦးဦးမှားယွင်းခဲ့သည်ဟူသော ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မှတ်ချက်ဖြင့် ဖယ်ရှားလိုက်ကြသည်။ သို့သော် ကျမ်းစာများ၏ ဝိညာဉ်ရေးလှုံ့ဆော်မှုကို ယုံကြည်သူများသည် ထိုသို့သောရှင်းပြချက်ကို ပယ်ဖျက်ပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော ဖြေရှင်းနည်းများထဲမှ တစ်ခုကို အဆိုပြုကြသည်။ ဤဖြေရှင်းနည်းများကို ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်စွာ အကဲဖြတ်ရန်အတွက် ပထမဦးစွာ ပသခါပွဲ၏ အချိန်နှင့် ပုံဆောင်အဓိပ္ပာယ်နှင့် နောက်ဆုံးညစာနှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခြင်းနှင့်ဆက်စပ်သော အချိန်ဆိုင်ရာ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကို ကျမ်းစာနှင့် လောကီအချက်အလက်များအရ ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် လိုအပ်သည်။

Most critical commentators dismiss this apparent conflict with the casual observation that, obviously, either John or the synoptic writers were mistaken. But those who believe in the inspiration of the Scriptures reject such an explanation and propose, instead, one of various possible solutions to the problem. In order to evaluate intelligently these solutions it is necessary, first, to review Biblical and secular data relating to the time and typical significance of the Passover, and to time factors connected with the Last Supper and the crucifixion.

 

ပသခါပွဲ၏ အချိန်—ပသခါသိုးသငယ်ကို နိစံလတွင် နံနက်ပိုင်းပုံမှန်ယဇ်ပူဇော်ပြီးနောက် နံနက်နှောင်းပိုင်း၌ သတ်ဖြတ်ပြီး၊ ထိုနေ့ညတွင် နေဝင်ပြီးနောက်၊ နိစံတစ်ဆယ့်ငါး၏ အစောပိုင်းနာရီများတွင် တဆုပ်မဖောက်ထားသောမုန့်နှင့်အတူ စားသုံးသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၆–၁၄, ၂၉, ၃၃, ၄၂, ၅၁; ၁၃:၃–၇; တောလည်ရာ ၉:၁–၅; ၃၃:၃; တရားဟောရာ ၁၆:၁–၇; ဂျိုးဆီးဖပ်စ် အန်တီကွီးတီးစ် စာအုပ်နှစ်၊ အခန်း ၁၄.၆; စာအုပ်သုံး၊ အခန်း ၁၀.၅; စာအုပ်တစ်ဆယ့်တစ်၊ အခန်း ၄.၈ [၃၁၁, ၃၁၂; ၂၄၈, ၂၄၉; ၁၀၉, ၁၁၀]; ဝါး စာအုပ်ငါး၊ အခန်း ၃.၁ [၉၈, ၉၉]; စာအုပ်ခြောက်၊ အခန်း ၉.၃ [၄၂၃]; ဖီလို ဒီ ဆက်ပ်တန်နာရီယို၊ အပိုင်း ၁၈; မစ်ရှ်နာ ပေသခါဟိမ် ၅.၁၊ ဆွန်ဆီနို ထလ်မတ်ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၂၈၇)။ နိစံတစ်ဆယ့်ငါးသည် အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်ပြီး၊ တဆုပ်မဖောက်ထားသောမုန့်ပွဲတော်၏ အစလည်းဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၈, ၁၈, ၃၄, ၃၉; လေဝီဩဝါဒကျမ်း ၂၃:၅, ၆; တောလည်ရာ ၂၈:၁၆, ၁၇; တရားဟောရာ ၁၆:၃, ၄, ၈; အန်တီကွီးတီးစ် စာအုပ်သုံး၊ အခန်း ၁၀.၅ [၂၄၉]; နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ၊ စာအုပ်နှစ်၊ အခန်း ၁၅.၂ [၃၁၈])။ နိစံတစ်ဆယ့်ခြောက်တွင်၊ ဤပွဲတော်၏ ဒုတိယနေ့တွင်၊ ပထမသီးနှံ၏ လှုပ်ယမ်းယဇ်ကို ဗိမာန်တော်တွင် ပူဇော်သည် (လေဝီဩဝါဒကျမ်း ၂၃:၁၀–၁၄; အန်တီကွီးတီးစ် စာအုပ်သုံး၊ အခန်း ၁၀.၅ [၂၅၀, ၂၅၁])။ “ပသခါ” ဟူသောအသုံးအနှုန်းသည် မူလက နိစံတစ်ဆယ့်လေးသာကို ရည်ညွှန်းသော်လည်း၊ ခရစ်တော်၏ အချိန်ကာလတွင် တဆုပ်မဖောက်ထားသောမုန့်ပွဲတော်ကိုပါ တစ်ခါတစ်ရံ ထည့်သွင်းအသုံးပြုလေ့ရှိသည် (အန်တီကွီးတီးစ် စာအုပ်နှစ်၊ အခန်း ၁၄.၆; စာအုပ်တစ်ဆယ့်တစ်၊ အခန်း ၄.၈; စာအုပ်တစ်ဆယ့်လေး၊ အခန်း ၂.၁ [၃၁၁–၃၁၃; ၁၀၉–၁၁၁; ၂၁]; စာအုပ်ဆယ့်ခုနစ်၊ အခန်း ၉.၃; ဝါး စာအုပ်နှစ်၊ အခန်း ၁.၃; စာအုပ်ငါး၊ အခန်း ၃.၁ [၁၀; ၉၉])။ ထို့အတူ၊ တဆုပ်မဖောက်ထားသောမုန့်ပွဲတော်ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည်လည်း ပသခါပွဲကိုပါ ထည့်သွင်းအသုံးပြုလေ့ရှိပုံရသည် (လုကာ ၂၂:၇; တမန်တော် ၁၂:၃, ၄; နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ၊ အခန်း ၂၀:၆)။

Time of the Passover.—The paschal lamb was slain in the late afternoon of Nisan 14, following the regular evening sacrifice, and eaten, with unleavened bread, after sunset that same night, during the early hours of Nisan 15 (Ex. 12:6–14, 29, 33, 42, 51; 13:3–7; Num. 9:1–5; 33:3; Deut. 16:1–7; Josephus Antiquities ii. 14. 6; iii. 10. 5; xi. 4. 8 [311, 312; 248, 249; 109, 110]; War v. 3. 1 [98, 99]; vi. 9. 3 [423]; Philo De septenario, sec. 18; Mishnah Pesaḥim 5. 1, Soncino ed. of the Talmud, p. 287). Nisan 15, a ceremonial sabbath, also marked the beginning of the Feast of Unleavened Bread (Ex. 12:8, 18, 34, 39; Lev. 23:5, 6; Num. 28:16, 17; Deut. 16:3, 4, 8; Antiquities iii. 10. 5 [249]; cf. ii. 15. 2 [318]). On Nisan 16, the second day of this feast, the wave sheaf of the first fruits was presented in the Temple (see Lev. 23:10–14; Antiquities iii. 10. 5 [250, 251]). The term “Passover” was originally applied to Nisan 14 only, but in the time of Christ it was sometimes used of the Feast of Unleavened Bread as well (Antiquities ii. 14. 6; xi. 4. 8; xiv. 2. 1 [311–313; 109–111; 21]; xvii. 9. 3; War ii. 1. 3; v. 3. 1 [10; 99]). Apparently, also, the term Feast of Unleavened Bread was similarly used to include the Passover (Luke 22:7; Acts 12:3, 4; cf. ch. 20:6).

 

ခရစ်တော်၏ ဓမ္မအမှုတော်ကာလအတွင်း ပသခါလပြည့်နေ့တစ်ခုစီ၏ ခရစ်ယာန်ခေတ်ရက်စွဲများကို ဖော်ပြထားသော ဇယားများသည် ဤပြဿနာအတွက် အမှန်တကယ်အကူအညီမဖြစ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ထိုဇယားများအားလုံးသည် ယခုခေတ် ယုဒလူများ၏ ပသခါအချိန်တွက်ချက်နည်းကို အခြေခံထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ အချိန်ကာလတွင် ယုဒလူများသည် ၎င်းတို့၏ လပြက္ခဒိန်ကို နေ၏ပြက္ခဒိန်နှင့် မည်သို့ညှိနှိုင်းခဲ့သည်ကို ယနေ့တွင် မသိရှိပေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ပညာရှိဟန်ဆောင်သော ဖော်ပြချက်များအားလုံးရှိသော်လည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်၏ ဓမ္မအမှုတော်ကာလတစ်ခုခု၏ ပသခါပွဲသည် တစ်ပတ်အတွင်း မည်သည့်နေ့တွင် သို့မဟုတ် မည်သည့်လတွင်ပင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ကို လုံးဝသေချာစွာ ဆုံးဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤပြဿနာနှင့်ပတ်သက်သော ဆွေးနွေးမှုအတွက် တွဲလျှော့လေး၊ စာမျက်နှာ ၁၀၀–၁၀၅; တွဲလျှော့ငါး၊ စာမျက်နှာ ၂၅၀–၂၆၄ ကို ကြည့်ပါ။

Tables that purport to give the Christian Era dates for each paschal full moon during the ministry of our Lord are of no real help in this problem for all such tables are based on modern Jewish methods of computing the time of the Passover. How the Jews of Christ’s time coordinated their lunar calendar with the solar year is not known today, all supposedly learned statements to the contrary notwithstanding. It is therefore impossible to determine with absolute certainty the day of the week or even, always, the month in which the Passover of any year of our Lord’s ministry may have occurred. For a discussion of this problem see Vol. II, pp. 100-105; Vol. V. pp. 250-264.

 

နောက်ဆုံးညစာစားပွဲနှင့်ပတ်သက်သော သမ္မာကျမ်းစာဒေတာများကို ပြောင်းလဲဖွင့်ဆိုခြင်းတစ်ခုမှာ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ ကားစင်ရိုးတင်ခံရသည့်သီအိုရီဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အောက်ပါအချက်များကို ယူဆထားသည်- (၁) ကားစင်ရိုးတင်ခံရသည့်နှစ်၏ ပသခါလပြည့်နေ့ရက်စွဲကို ခရစ်ယာန်ခေတ်တွင် လုံးဝတိကျစွာ ဆုံးဖြတ်နိုင်သည် (စာမျက်နှာ ၂၅၈ ကိုကြည့်ပါ)၊ (၂) ဟေဗြဲဘာသာစကားအသုံးအနှုန်း “သုံးရက်နှင့်သုံးည” သည် ၇၂ နာရီအပြည့်ကို ညွှန်ပြသည် (အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၁၈၂၊ အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာများ ၁၃၆၊ ၁၃၇၊ အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာများ ၂၄၈-၂၅၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ (၃) မဿဲ ၂၈:၁ ၏ ဂရိစာသားသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ဥပုသ်နေ့ညနေအချိန်သို့ သတ်မှတ်သည် (ထိုနေရာ၌ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသီအိုရီသည် ခိုင်မာသောပညာရပ်ဆိုင်ရာအမှတ်အသားများကို မဆောင်ထားဘဲ သမ္မာကျမ်းစာအသုံးအနှုန်းများ၏ အဓိပ္ပါယ်များနှင့် လုံးဝကွဲလွဲနေသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် မခိုင်လုံပါ။

A notable perversion of Biblical data regarding the time of the Last Supper is the Wednesday crucifixion theory, which assumes: (1) that the Christian Era date of the paschal full moon of the crucifixion year can be determined with absolute accuracy (see p. 258), (2) that the Hebrew idiomatic expression “three days and three nights” indicates a period of 72 full hours (see Vol. I, p. 182; Vol. II, pp. 136, 137; Vol. V, pp. 248-251), and (3) that the Greek of Matt. 28:1 (see comment there) assigns the resurrection to Sabbath afternoon. This theory does not bear the marks of sound scholarship and is utterly at variance with Biblical meanings of terms. Therefore it is untenable.

 

အချို့က ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၆ ၏ “ညနေခင်းတွင်” ဟူသော အသုံးအနှုန်း၊ စာသားအရ “ညနေနှစ်ခုကြား” သည် နိသမ် ၁၄ ရက်စတင်သည့် နေဝင်ချိန်အခိုက်အတန့် သို့မဟုတ် နေဝင်ချိန်မှ မှောင်မိုက်ချိန်အထိ ကာလကို ဆိုလိုသည်ဟု ယူဆထားကြသည်။ အချို့သော ခေတ်သစ်မှတ်ချက်ပေးသူများက ဤသီအိုရီကို လက်ခံထားသော်လည်း၊ အခြားသမ္မာကျမ်းစာပိုဒ်များ၊ ဂျိုးဇီဖပ်စ်နှင့် ဖီလို၏ ရေးသားချက်များ၊ နှင့် ပေသချင်း ထရက်တီ (မစ်ရှနား ပေသချင်း၊ ၄.၁၊ ဆွန်ဆီနို ထုတ်ဝေမှု၊ တလ်မွဒ်၊ စာမျက်နှာ ၂၄၃၊ ၅.၁၊ ၁၀၊ ဆွန်ဆီနို ထုတ်ဝေမှု၊ တလ်မွဒ်၊ စာမျက်နှာများ ၂၈၇၊ ၃၂၅၊ တလ်မွဒ် ပေသချင်း ၅၈အေ၊ ဆွန်ဆီနို ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာများ ၂၈၇-၂၉၀၊ နှင့် အထက်တွင်ဖော်ပြထားသော အခြားကိုးကားချက်များ) ကို ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ၎င်းကို ထောက်ခံသည့် ရှင်းလင်းသောသက်သေမရှိပါ။ စာမျက်နှာ ၂၆၅ ကိုကြည့်ပါ။

Some have assumed that the expression “in the evening,” of Ex. 12:6, literally, “between the two evenings,” denotes the moment of sunset beginning Nisan 14, or the period between sunset and dark. Although some modern commentators have adopted this theory, a careful examination of other Biblical passages, of the writings of Josephus and Philo, and of the tractate Pesaḥim (see Mishnah Pesaḥim, 4. 1, Soncino ed. of the Talmud, p. 243; 5. 1, 10, Soncino ed. of the Talmud, pp. 287, 325; Talmud Pesaḥim 58a, Soncino ed., pp. 287–290; and other references cited above) provide no clear evidence in support of it. See p. 265.

 

ပသခါပွဲ၏ ပုံဆောင်အဓိပ္ပါယ်။— ပသခါသိုးသငယ်သည် “လောက၏အပြစ်ကို ဖယ်ရှားသောဘုရား၏သိုးသငယ်” (ယောဟန် ၁:၂၉)၊ “ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ယဇ်ပူဇော်ခံရသော ကျွန်ုပ်တို့၏ပသခါဖြစ်သော ခရစ်တော်” (၁ ကောရိန္သု ၅:၇) ကို ပုံဆောင်သည်။ ထိုနည်းတူ၊ တဆေးမပါသောပွဲတော်၏ လှုပ်ယမ်းသောစပါးစည်သည် “သေခြင်းမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်သောခရစ်တော်၊ … အိပ်ပျော်သူများ၏အဦးသီးသောအသီး” (၁ ကောရိန္သု ၁၅:၂၀၊ ၂၃) ကို ပုံဆောင်သည်။

Typical Significance of the Passover.—The paschal lamb prefigured Christ, “the Lamb of God, which taketh away the sin of the world” (John 1:29), “Christ our passover,” who was to be “sacrificed for us” (1 Cor. 5:7). Similarly, the wave sheaf of the Feast of Unleavened Bread typified “Christ risen from the dead, … the first-fruits of them that slept” (1 Cor. 15:20, 23).

 

နောက်ဆုံးညစာစားပွဲနှင့် ကားစင်ရိုးတင်ခံရခြင်း။— ခရစ်ဝင်ကျမ်းဇာတ်လမ်းတွင် အောက်ပါအချိန်ကာလဆိုင်ရာ ဖော်ပြချက်များသည် ထင်ရှားစွာ သို့မဟုတ် သွယ်ဝိုက်စွာ ဖော်ပြထားပုံရပြီး သမ္မာကျမ်းစာသင်ကြားသူများက ယေဘုယျအားဖြင့် လက်ခံထားသည်-

The Last Supper and the Crucifixion.—The following chronological statements appear to be either explicit or implicit in the Gospel narrative and are rather generally accepted by Bible students:

 

a. ကားစင်ရိုက်ခံရခြင်းသည် “ပသခါပွဲ၏ ပြင်ဆင်ရာနေ့” တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ နိသံ ၁၄ ရက်နေ့တွင် ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၉:၁၄; တဲလ်မက် ပေသခါပွဲ ၅၈အေ၊ ဆွန်စီနို ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၂၈၈; ဆန်ဟဒရင် ၄၃အေ၊ ဆွန်စီနို ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၂၈၁; ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၆; ဂျီစီ ၃၉၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

a. The crucifixion took place on “the preparation [eve] of the passover,” that is, on Nisan 14 (John 19:14; cf. Talmud Pesaḥim 58a, Soncino ed., p. 288; Sanhedrin 43a, Soncino ed., p. 281; Ex. 12:6; cf. GC 399).

 

b. ခရစ်တော်၏ ကွယ်လွန်ခြင်းသည် သောကြာနေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး (မာကု ၁၅:၄၂ မှ ၁၆:၂; လုကာ ၂၃:၅၄ မှ ၂၄:၁; ယောဟန် ၁၉:၃၁၊ ၄၂၊ ၂၀:၁)၊ ညနေပိုင်း ယဇ်ပူဇော်ချိန်နှင့် အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်သည် (ဒီအေ ၇၅၆၊ ၇၅၇; ဂျီစီ ၃၉၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

b. The death of Christ took place on a Friday afternoon (Mark 15:42 to 16:2; Luke 23:54 to 24:1; John 19:31, 42, 20:1), about the time of the evening sacrifice (DA 756, 757; cf. GC 399).

 

c. ထို့ကြောင့် ကားစင်ရိုက်ခံရသည့်နှစ်တွင်၊ ပသခါသိုးသငယ်များကို သတ်ရန် သတ်မှတ်ထားသော နိသံ ၁၄ ရက်နေ့သည် သောကြာနေ့ဖြစ်သည်။ ပသခါပွဲ၏ ပြင်ဆင်ရာနေ့ (သို့မဟုတ် အကြိုနေ့) သည် အပတ်စဉ်ဥပုသ်နေ့၏ ပြင်ဆင်ရာနေ့ (သို့မဟုတ် အကြိုနေ့) နှင့် တိုက်ဆိုင်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၉:၁၄; အခန်းကြီး ၃၁၊ ၄၂; အခန်းကြီး ၂၀:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မုန့်ဖုတ်မပါသောပွဲ၏ ပထမဆုံး ထုံးတမ်းဆိုင်ရာ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်သော နိသံ ၁၅ ရက်နေ့သည် အပတ်စဉ်ဥပုသ်နေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်ခဲ့သည် (ဝတ်ပြုရာ ၂၃:၆-၈; မာကု ၁၅:၄၂ မှ ၁၆:၂; လုကာ ၂၃:၅၄ မှ ၂၄:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

c. Accordingly, in the year of the crucifixion, Nisan 14, the day appointed for slaying the paschal lambs, fell on a Friday; the preparation for (or eve of) the Passover coincided with the preparation for (or eve of) the weekly Sabbath (John 19:14; cf. vs. 31, 42; ch. 20:1). The first ceremonial sabbath of the Feast of Unleavened Bread, Nisan 15, thus coincided with the weekly Sabbath (Lev. 23:6–8; cf. Mark 15:42 to 16:2; Luke 23:5 to 24:1).

 

d. နောက်ဆုံးညစာစားပွဲသည် ကားစင်ရိုက်ခံရခြင်းမတိုင်မီ ညတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည် (မဿဲ ၂၆:၁၇၊ ၂၀၊ ၂၆၊ ၃၄၊ ၄၇; မာကု ၁၄:၁၂၊ ၁၆၊ ၁၇; လုကာ ၂၂:၇၊ ၈၊ ၁၃-၁၅; ယောဟန် ၁၃:၂၊ ၄၊ ၃၀; ၁၄:၃၁; ၁၈:၁-၃၊ ၂၈; ၁၉:၁၆; ဒီအေ ၆၄၂; ဂျီစီ ၃၉၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ဆိုလိုသည်မှာ နိသံ ၁၄ ရက်နေ့၏ အစောပိုင်းနာရီများတွင် ဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် ကြာသပတေးနေ့ညတွင် ဖြစ်သည် (အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၁၀၁ ကို ကြည့်ပါ)။

d. The Last Supper took place the night preceding the crucifixion (Matt. 26:17, 20, 26, 34, 47; Mark 14:12, 16, 17; 22:7, 8, 13–15; John 13:2, 4, 30; 14:31; 18:1–3, 28; 19:16; cf. DA 642; GC 399), that is, during the early hours of Nisan 14 (see Vol. II, p. 101) and thus on a Thursday night.

 

e. သုံးဧဝံဂေလိမှတ်တမ်းများတွင် နောက်ဆုံးညစာစားပွဲကို ပသခါညစာစားပွဲဟု ခေါ်ဆိုသည် (မဿဲ ၂၆:၁၇၊ ၂၀; မာကု ၁၄:၁၂၊ ၁၆၊ ၁၇; လုကာ ၂၂:၇၊ ၈၊ ၁၃-၁၅; ဒီအေ ၆၄၂၊ ၆၅၂; ဂျီစီ ၃၉၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

e. The synoptic accounts call the Last Supper a Passover supper (Matt. 26:17, 20; Mark 14:12, 16, 17; Luke 22:7, 8, 13–15; cf. DA 642, 652; GC 399).

 

f. ယောဟန်၏မှတ်တမ်းအရ တရားဝင်ယုဒလူမျိုး၏ ပသခါညစာစားပွဲသည် နောက်ဆုံးညစာစားပွဲထက် ၂၄ နာရီအကြာတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ကားစင်ရိုက်ခံရပြီးနောက် သောကြာနေ့ည၊ အပတ်စဉ်ဥပုသ်နေ့၏ အစောပိုင်းနာရီများတွင် ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၈:၂၈; ၁၉:၁၄၊ ၃၁; ဒီအေ ၇၇၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ဆိုလိုသည်မှာ နိသံ ၁၅ ရက်နေ့ဖြစ်သည်။

f. John’s account places the official Jewish celebration of the Passover supper 24 hours later than the Last Supper, and thus on Friday night following the crucifixion, during the early hours of the weekly Sabbath (John 18:28; 19:14, 31; cf. DA 774), which would be Nisan 15.

 

g. နောက်ဆုံးညစာစားပွဲချိန်တွင် (ယောဟန် ၁၃:၁)၊ ရုံးတင်စစ်ဆေးမှုအတွင်း (မဿဲ ၂၆:၅; မာကု ၁၄:၂; ယောဟန် ၁၈:၂၈; ၁၉:၁၄; ဒီအေ ၇၀၃၊ ၇၂၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ နှင့် ကလဝရီ သို့သွားရာလမ်းတွင် (ဒီအေ ၇၄၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ တရားဝင်ပသခါပွဲသည် ထင်ရှားစွာ အနာဂတ်တွင်ရှိသေးသည်။

g. At the time of the Last Supper (John 13:1), during the course of the trial (Matt. 26:5; Mark 14:2; John 18:28; 19:14; cf. DA 703, 723), and on the way to Calvary (cf. DA 742), the official celebration of the Passover was apparently yet future.

 

h. ယေရှုသည် ဥပုသ်နေ့တစ်လျှောက် သင်္ချိုင်းတွင်း၌ လှဲလျောင်းနေခဲ့သည် (မဿဲ ၂၇:၅၉ မှ ၂၈:၁; မာကု ၁၅:၄၃ မှ ၁၆:၁; လုကာ ၂၃:၅၄ မှ ၂၄:၁; ယောဟန် ၁၉:၃၈ မှ ၂၀:၁)၊ ဆိုလိုသည်မှာ နိသံ ၁၅ ရက်နေ့ဖြစ်သည်။

h. Jesus lay in the tomb over the Sabbath (Matt. 27:59 to 28:1; Mark 15:43 to 16:1; Luke 23:54 to 24:1; John 19:38 to 20:1), which would be Nisan 15.

 

i. ယေရှုသည် တနင်္ဂနွေနံနက်စောတွင်၊ နိသံ ၁၆ ရက်နေ့တွင် သင်္ချိုင်းမှ ထမြောက်ခဲ့သည် (မဿဲ ၂၈:၁-၆; မာကု ၁၆:၁-၆; လုကာ ၂၄:၁-၆; ယောဟန် ၂၀:၁-၁၆; မာကု ၁၅:၄၂၊ ၄၆ ကို ကြည့်ပါ; ဂျီစီ ၃၉၉; ဒီအေ ၇၈၅၊ ၇၈၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

i. Jesus arose from the tomb early Sunday morning, Nisan 16 (Matt. 28:1–6; Mark 16:1–6; Luke 24:1–6; John 20:1–16; see on Mark 15:42, 46; cf. GC 399; DA 785, 786).

 

ပသခါပွဲ၏အချိန်ဆိုင်ရာ ပြဿနာအတွက် အဆိုပြုထားသော ဖြေရှင်းနည်းများ။  အထက်ဖော်ပြချက်များအရ၊ ကားစင်ရိုက်ခံရသည့်နှစ်တွင် ပသခါပွဲ၏အချိန်ဆိုင်ရာ ပြဿနာကို အောက်ပါယူဆချက်လေးခုထဲမှ တစ်ခုအား အခြေခံ၍ ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

Proposed Solutions of the Problem.—In the light of the foregoing let us examine the problem of the time of the Passover in the crucifixion year. Conservative commentators have generally sought to solve the problem on the basis of one of the four following assumptions:

 

a. သုံးဧဝံဂေလိဆရာများသည် နောက်ဆုံးညစာစားပွဲကို ဖော်ပြရာတွင် ပသခါညစာစားပွဲမဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းထက် ၂၄ နာရီစောသော ထုံးတမ်းဆိုင်ရာ အစားအသောက်တစ်ခုကို ဖော်ပြသည်ဟု ယူဆသည်။ ဤယူဆချက်အရ၊ ကားစင်ရိုက်ခံရသည့်နှစ်တွင် နိသံ ၁၄ ရက်နေ့သည် သောကြာနေ့ဖြစ်ပြီး၊ ယောဟန်၏ ပသခါပွဲသည် တရားဝင်ပသခါညစာစားပွဲဖြစ်သည်။

a. That when referring to the Last Supper, the synoptic writers describe, not the Passover meal, but a ceremonial meal that preceded it by 24 hours. According to this assumption Nisan 14 fell on Friday in the year of the crucifixion and the Passover of John was the official Passover meal.

 

b. ယောဟန်ဖော်ပြသော “ပသခါ” သည် ပသခါညစာစားပွဲမဟုတ်ဘဲ၊ မုန့်ဖုတ်မပါသောပွဲနှင့် ဆက်စပ်သော ထုံးတမ်းဆိုင်ရာ အစားအသောက်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ယူဆသည်။ ဤယူဆချက်အရ၊ သောကြာနေ့သည် နိသံ ၁၅ ရက်နေ့ဖြစ်ပြီး၊ ယခင်ညက နောက်ဆုံးညစာစားပွဲသည် ပုံမှန်အချိန်တွင် ကျင်းပသော တရားဝင်ပသခါညစာစားပွဲဖြစ်သည်။ ဤရှင်းပြချက်သည် အထက်ပါယူဆချက်၏ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သည်။

b. That “the passover” to which John refers was not the Passover meal, but a ceremonial meal connected with the Feast of Unleavened Bread. According to this assumption Friday was Nisan 15, and the Last Supper the preceding night was a celebration of the official Passover meal, at the regular time. This explanation is the reverse of the preceding one.

 

c. နောက်ဆုံးညစာစားပွဲသည် သုံးဧဝံဂေလိမှတ်တမ်းများအရ စစ်မှန်သော ပသခါညစာစားပွဲဖြစ်သော်လည်း၊ ယေရှုနှင့် သူ၏တပည့်များသာ ယောဟန်ဖော်ပြသော တရားဝင်ပသခါညစာစားပွဲထက် ၂၄ နာရီစောကာ ကျင်းပခဲ့သည်ဟု ယူဆသည်။ ဤယူဆချက်အရ၊ သောကြာနေ့သည် နိသံ ၁၄ ရက်နေ့ဖြစ်သည်။

c. That the Last Supper was a true Passover meal, as in the Synoptics, even though celebrated only by Jesus and His disciples, 24 hours in advance of the official Passover meal referred to by John, and thus of the time other Jews celebrated it. According to this assumption Friday was Nisan 14.

 

d. ခရစ်တော်ခေတ်တွင်၊ နိသံ ၁၄ နှင့် ၁၆ ရက်နေ့များကို သတ်မှတ်ရက်များနှင့် ဆက်စပ်ပြီး ပြက္ခဒိန်တွက်ချက်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ ဂိုဏ်းဂဏအချင်းချင်း ကွဲပြားမှုများကြောင့်၊ ပသခါပွဲကို နှစ်ရက်ဆက်လက် ကျင်းပခဲ့သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ နှစ်ကြိမ်ကျင်းပခြင်းဖြစ်သည်။ ဤယူဆချက်အရ၊ တစ်ဖက်ဘာသာရေးအုပ်စု (ဖာရိရှဲများနှင့် အခြားထိန်းသိမ်းရေးသမားများ) သည် ကားစင်ရိုက်ခံရသည့်နှစ်တွင် နိသံ ၁၄ ရက်နေ့ကို ကြာသပတေးနေ့ဟု ယူဆခဲ့ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက် (ဘိုအဲသူရှံ ဆဒ္ဒူခေးများနှင့် အခြားလစ်ဘရယ်များ) သည် ၎င်းကို သောကြာနေ့ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယေရှုနှင့် တပည့်များသည် ပထမအုပ်စုနှင့်အတူ ပသခါပွဲကို ကျင်းပခဲ့သည်—သုံးဧဝံဂေလိ၏ “ပသခါ”—ပြီး ယုဒခေါင်းဆောင်များသည် နောက်တစ်ညတွင်—ယောဟန်၏ “ပသခါ” ကို ကျင်းပခဲ့သည်။ ဤယူဆချက်သည် ယခင်ယူဆချက်နှင့် ကွဲပြားပြီး၊ ဤတွင် ယေရှုနှင့် တပည့်များသည် ပသခါပွဲကို တစ်ဦးတည်း ကျင်းပခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။

d. That in the time of Christ sectarian differences with respect to calendrical reckoning, as to whether Nisan 14 and 16 should be correlated with certain days of the week, had led, in actual practice, to a celebration of the Passover on two successive days, that is, a double celebration. According to this assumption one religious faction (the Pharisees and other conservatives) would have considered that Nisan 14 fell on Thursday in the crucifixion year, and the other (the Boethusian Sadducees and other liberals), that it fell on Friday. Christ and the disciples thus, presumably, celebrated the Passover with the first group—the “passover” of the Synoptics—and the Jewish leaders celebrated it the following night—the “passover” of John. This assumption differs from the preceding one in that here Christ and the disciples were not alone in their celebration of the Passover.

 

နောက်ဆုံးညစာစားပွဲနှင့် ပသခါပွဲ၏အချိန်ဆိုင်ရာ ယောဟန်နှင့် သုံးဧဝံဂေလိမှတ်တမ်းများ၏ ဖော်ပြချက်များကို ညှိနှိုင်းရန် ကြိုးပမ်းမှုများ၏ ပိုမိုအသေးစိတ်ဆွေးနွေးမှုအတွက်၊ စာဖတ်သူများအား အောက်ပါစာပေများသို့ လမ်းညွှန်ထားသည်။ ဂရေ့စ် အမာဒွန်၊ “ရှေးယုဒပြက္ခဒိန်”၊ သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ ဂျာနယ်၊ အတွဲ ၆၁၊ အပိုင်း ၄၊ ၁၉၄၂၊ စာမျက်နှာ ၂၂၇-၂၈၀။ စီ. ကေ. ဘရတ်၊ စိန့်ယောဟန်အဆိုအရ ဧဝံဂေလိ၊ စာမျက်နှာ ၃၈-၄၁။ ဂျေ. အိပ်ချ်. ဘာနတ်၊ နိုင်ငံတကာဝေဖန်ရေးမှတ်ချက်၊ စိန့်ယောဟန်အပေါ်၊ အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ဆီဗွီ-ဆီဗွီအိုင်။ ဒီ. ချွိုလ်ဆွန်၊ ခရစ်တော်၏ နောက်ဆုံးပသခါညစာစားပွဲနှင့် သူ၏ကွယ်လွန်ရာနေ့။ နိုင်ငံတကာစံသမ္မာကျမ်းစွယ်စုံကျမ်း၊ ဆောင်းပါး “ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ အချိန်ကာလစဉ်ဆက်”။ ဂျေ. ကေ. ကလော့စနာ၊ နာဇရက်မြို့သားယေရှု၊ ဘာသာပြန်သူ ဟားဘတ် ဒန်ဘီ၊ စာမျက်နှာ ၃၂၆-၃၂၉။ အေ. တီ. ရောဘတ်ဆင်၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်းရှိ စကားလုံးပုံများ၊ မဿဲ ၂၆:၁၇; ယောဟန် ၁၈:၂၈ အပေါ်။ အိပ်ချ်. အယ်လ်. စထရက်နှင့် ပေါလ် ဘီလာဘတ်၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်းအပေါ် မှတ်ချက်၊ အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၈၁၂၊ ၈၁၃။ (စာမျက်နှာ ၈၂၊ ၁၀၂၊ ၂၆၅ ရှိ စာပေမှတ်စုများကို ကြည့်ပါ။) ပြက္ခဒိန်ဆိုင်ရာ ပြဿနာများ၏ ပြည့်စုံသော ဆွေးနွေးမှုအတွက် စာမျက်နှာ ၂၄၈-၂၆၄ ကို ကြည့်ပါ။

For a more detailed discussion of the various attempts that have been made to harmonize the statements of John and the Synoptics with regard to the time of the Last Supper in relation to the Passover, over, the reader is referred to the following: Grace Amadon, “Ancient Jewish Calendation,” Journal of Biblical Literature, vol. 61, part 4, 1942, pp. 227-280; C. K. Barrett, The Gospel According to St. John, pp. 38–41; J. H. Bernard, International Critical Commentary, on St. John, vol. 1, pp. cvi-cviii; D. Chwolson, Das Letzte Passamahl Christi und der Tag Seines Todes; The International Standard Bible Encyclopedia, art. “Chronology of the New Testament”; J. K; Klausner, Jesus of Nazareth, tr. Herbert Danby, pp. 326–329; A. T. Robertson, Word Pictures in the New Testament, on Matt 26:17; John 18:28; H. L. Strack and Paul Billerbeck, Kommentar zum Neuen Testament, vol. 2, pp. 812, 813. (See bibliographical notes on pp. 82, 102, 265.) For a full discussion of the calendrical problems involved see pp. 248-264.

 

အဆိုပြုထားသော ဖြေရှင်းနည်းများ၏ အကဲဖြတ်ခြင်း။—ပြဿနာအတွက် အဆိုပြုထားသော ဖြေရှင်းနည်းလေးခုကို အောက်ပါအတိုင်း အကဲဖြတ်နိုင်သည်။

Evaluation of Proposed Solutions.—These four proposed solutions to the problem may be evaluated as follows:

 

က. နောက်ဆုံးညစာသည် ပုံမှန်ပသခါပွဲမတိုင်မီ ကြိုတင်ထုံးတမ်းစဉ်လာအဖြစ် စားသောက်သည့်အစားအစာဖြစ်သည်ဟူသော အမြင်သည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းများတွင် “ပသခါ” ဟူသော စကားလုံးကို လိုက်လျောညီထွေသုံးသည်ဟု ယူဆသည်။ “ပသခါ” ဟူသော စကားလုံးကို ဤသို့သုံးနိုင်သည်ဟု လက်ခံနိုင်သော်လည်း (စာမျက်နှာ ၅၃၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ ရရှိနိုင်သော သက်သေများသည် ဤသို့လိုက်လျောသုံးခြင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆန့်ကျင်သည်။ (၁) ဤအမြင်သည် ခရစ်တော်၏ခေတ်ကာလတွင် ထိုသို့သော ကြိုတင်ထုံးတမ်းစဉ်လာအစားအစာ ကျင်းပခဲ့ဖူးသည်ဟူသော ယူဆချက်ပေါ်တွင် မူတည်သည်။ (၂) ဤအခန်းကြီးများကို ၎င်းတို့၏အကြောင်းအရာအရ ဖတ်ရှုရာတွင် ပို၍သဘာဝကျပြီး ထင်ရှားသောအဓိပ္ပာယ်မှာ ဓမ္မသစ်ကျမ်းရေးသားသူများသည် နောက်ဆုံးညစာကို “ပသခါ” ဟုသာ တသမတ်တည်း ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြထားသည်ဟူသော နိဂုံးချုပ်ဆီသို့ ဦးတည်သည် (စာမျက်နှာ ၅၃၄၊ အပိုဒ် င တွင် ဖော်ပြထားသော ကိုးကားချက်များကို ကြည့်ပါ)။ (၃) မာကု (အခန်းကြီး ၁၄:၁၂) နှင့် လုကာ (အခန်းကြီး ၂၂:၇) တို့၏ မှတ်ချက်တွင် နောက်ဆုံးညစာမတိုင်မီ နေ့သည် “ပသခါသိုးကို သတ်သည့် မုန့်မပါသောပွဲ၏ပထမနေ့” (မာကု ၁၄:၁၂ ကိုကြည့်ပါ) ဖြစ်သည်ဟု ဆိုထားရာ၊ ၎င်းသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းများ၏ “ပသခါ” သည် စစ်မှန်သော ပသခါအစားအစာမှလွဲ၍ အခြားမဖြစ်နိုင်ဟူသော ဖြစ်နိုင်ခြေကို ဖယ်ထုတ်ပုံရသည် (DA ၆၄၂၊ ၆၄၆၊ ၆၅၂၊ ၆၅၃; EW ၁၆၅; GC ၃၉၉ ကိုကြည့်ပါ)။ တပည့်တော်များသည် ကြာသပတေးနေ့သည် ပသခါအတွက် ပြင်ဆင်သည့်နေ့၊ ဆိုလိုသည်မှာ ပသခါသိုးကို သတ်ပြီး ကင်ရသည့်နေ့ဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားပုံရသည် (စာမျက်နှာ ၅၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။

a. The view that the Last Supper was a preliminary ceremonial meal in advance of the regular Passover meal assumes that the Synoptics use the word “passover” in an accommodated sense. While it may be granted that the word “passover” could have been used in this sense (see p. 533), available evidence is strongly against such an accommodated use: (1) This view rests on the conjecture that such a preliminary ceremonial meal may have been celebrated in the days of Christ. (2) The more natural and obvious reading of these passages in their context (see references listed on p. 534, par. e) points to the conclusion that the synoptic writers consistently and repeatedly speak of the Last Supper as “the passover.” (3) The comment of both Mark (ch. 14:12) and Luke (ch. 22:7), that the day preceding the Last Supper was “the first day of unleavened bread, when they killed the passover” (see Mark 14:12), would seem to preclude any possibility that the “passover” of the Synoptics could have been anything but a true Passover meal (cf. DA 642,  646,  652, 653; EW 165: GC 399). The disciples apparently took for granted that Thursday was the day of preparation for the Passover, that is, the day on which the paschal lamb should be slain and roasted (see p. 533).

 

ခ။ ယောဟန် ၁၈:၂၈၊ ၁၉:၁၄ တွင်ဖော်ပြထားသော “ပသခါ” သည် နိသံ ၁၅ ရက်နေ့၌ ကျင်းပသော တရားဝင်ပသခါညစာစားပွဲပြီးနောက် ၂၄ နာရီအကြာ၊ တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတော်နှင့်ဆက်စပ်သော အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ညစာစားပွဲဖြစ်သည်ဟူသော အမြင်သည် ယောဟန်သည် “ပသခါ” ဟူသော စကားလုံးကို ပြုပြင်ထားသော အဓိပ္ပါယ်ဖြင့် အသုံးပြုသည်ဟု ယူဆသည်။ ဤအမြင်ကို ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့်၊ ဥပမာအားဖြင့် ဂျိုးဇီဖပ်စ် (စာမျက်နှာ ၅၃၃ ကိုကြည့်ပါ) မှ ထင်ဟပ်ပြသည့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းခေတ်ကာလ၏ သာမန်အသုံးပြုမှုတွင် ပသခါဟူသော ဝေါဟာရသည် ပသခါနှင့် တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတော်တို့ကို ပေါင်းစပ်ကျင်းပမှုအဖြစ် သုံးလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ယောဟန်သည် ဤပြုပြင်ထားသော အဓိပ္ပါယ်ဖြင့် “ပသခါ” ဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြုနိုင်သည်ဟု လက်ခံထားသော်လည်း (စာမျက်နှာ ၅၃၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ ရရှိနိုင်သော သက်သေများသည် ဖော်ပြထားသော ကျမ်းပိုဒ်များတွင် ထိုသို့အသုံးပြုခြင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆန့်ကျင်သည်- (၁) ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဤအဓိပ္ပါယ်ဖြင့် “ပသခါ” ဟူသော စကားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ အသုံးပြုထားသည့်နေရာ မရှိပါ။ (၂) ယောဟန်၏ ဖော်ပြချက်များကို ၎င်းတို့၏ အကြောင်းအရာအလိုက် သဘာဝကျပြီး ထင်ရှားသော ဖတ်ရှုမှုသည် တမန်တော်ဖော်ပြသော ပသခါညစာစားပွဲသည် တရားဝင်ပသခါပွဲဖြစ်သည်၊ အနည်းဆုံး ယုဒခေါင်းဆောင်များက ယေဘုယျအားဖြင့် အသိအမှတ်ပြုသော ပွဲဖြစ်သည်ဟူသော နိဂုံးသို့ ညွှန်ပြသည်။ (၃) ယုဒခေါင်းဆောင်များ၏ ယေရှု၏ တရားစီရင်မှုနှင့် ကွပ်မျက်မှုကို ပွဲမတိုင်မီ ချက်ချင်းပြီးမြောက်ရန် စိုးရိမ်မှုသည် အမှုကို ပွဲပြီးမှသာ ရွှေ့ဆိုင်းရမည်ကို ရှောင်ရှားရန်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၂၆:၃-၅; မာကု ၁၄:၁, ၂; DA ၇၀၃ ကိုကြည့်ပါ)။ (၄) ယုဒဥပဒေအရ၊ နောက်ပိုင်းတွင် မစ်ရှ်နဟ်နှင့် တလ်မွဒ်တွင် ပြဌာန်းထားသည့်အတိုင်း၊ သေဒဏ်ပါဝင်သော အမှုကိစ္စတစ်ခုကို ပွဲတော်နေ့တွင် တရားစီရင်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသည် (မစ်ရှ်နဟ် ဘီဇာဟ် ၅. ၂၊ တလ်မွဒ်၏ ဆွန်စီနို ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၁၈၅; ဆန်ဟီဒရင် ၄. ၁၊ တလ်မွဒ်၏ ဆွန်စီနို ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၁၈၅)၊ သို့မဟုတ် ယေရှု၏ ရုပ်အလောင်းကို သင်္ဂြိုဟ်ရန်အတွက် ပိတ်စအဝတ်နှင့် နံ့သာမျိုးများကဲ့သို့သော ဝယ်ယူမှုများ (မာကု ၁၅:၄၆; လုကာ ၂၃:၅၆; သို့သော် မစ်ရှ်နဟ် ရှဗ္ဗတ် ၂၃. ၅၊ တလ်မွဒ်၏ ဆွန်စီနို ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၇၇၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤစည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်ခြင်းသည်—ယခင်ကာလများတွင် ဤစည်းမျဉ်းများ အာဏာသက်ရောက်နေခဲ့လျှင်၊ ဖြစ်နိုင်သည့်အတိုင်း၊ ထိုစည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာခဲ့သည်မှာ မသေချာပါ (မှတ်ချက် ၂ ကိုကြည့်ပါ)—ဖမ်းဆီးခြင်း၊ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ရိုက်သတ်ခြင်းတို့သည် တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတော်၏ ပထမနေ့ဖြစ်သော နိသံ ၁၅ ရက်နေ့တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ဟူသော ဖြစ်နိုင်ခြင်းကို ဖယ်ရှားပုံရသည်။ (၅) ယေရှု၏ ရုပ်အလောင်းကို သင်္ဂြိုဟ်ရန် ပြင်ဆင်မှုများ (လုကာ ၂၃:၅၄ မှ ၂၄:၁)၊ အမျိုးသမီးများက လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ရိုက်သတ်သည့်နေ့တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ပြင်ဆင်မှုများသည် အလုပ်လုပ်ရန်အဖြစ် ယူဆခံရပြီး၊ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ဥပုသ်နေ့တွင်ပင် မသင့်လျော်ဟု ထင်ရသည် (ဝိညာဉ်ကျမ်း ၂၃:၇; သို့သော် မစ်ရှ်နဟ် ရှဗ္ဗတ် ၂၃. ၅၊ တလ်မွဒ်၏ ဆွန်စီနို ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၇၇၁ ကိုကြည့်ပါ)။ (၆) လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ရိုက်သတ်သည့်နေ့ နေဝင်ချိန်တွင် အမျိုးသမီးများသည် “ပညတ်အတိုင်း ဥပုသ်နေ့၌ အနားယူခဲ့ကြသည်” (လုကာ ၂၃:၅၆)၊ ဤသည်မှာ စတုတ္ထပညတ်ဖြစ်သော ဥပုသ်နေ့ကို ရည်ညွှန်းပြီး ထင်ရှားသည်။ (၇) ဤအမြင်အရ ယူဆထားသည့်အတိုင်း၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ရိုက်သတ်ခြင်းသည် တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတော်၏ ပထမနေ့ဖြစ်သော နိသံ ၁၅ ရက်နေ့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက၊ ထမြောက်ခြင်းသည် နိသံ ၁၇ ရက်နေ့၊ သို့မဟုတ် တတိယနေ့တွင် ဖြစ်ပေါ်မည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်ထမြောက်ခြင်း၏ ပုံစံဖြစ်သော ပထမသီးနှံအမှုကို ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ဒုတိယနေ့၊ သို့မဟုတ် နိသံ ၁၆ ရက်နေ့တွင် ဖြစ်ပေါ်သည် (ဝိညာဉ်ကျမ်း ၂၃:၁၀-၁၄; ၁ ကောရိန္သု ၁၅:၂၀, ၂၃; GC ၃၉၉; DA ၇၈၅, ၇၈၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအမြင်အရ၊ ထမြောက်ခြင်းသည် လှိုင်းပုံစံအမှုဖြစ်သော ပထမသီးနှံအမှုအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တွင် မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါ။ (၈) ယုဒစာပေများတွင် “ပသခါ၏ ပြင်ဆင်မှု” (ယောဟန် ၁၉:၁၄) သည် နိသံ ၁၄ ရက်နေ့ကို တသမတ်တည်း သက်ရောက်ပြီး၊ ဤအမြင်က လိုအပ်မည့်အတိုင်း နိသံ ၁၅ ရက်နေ့ကို ဘယ်သောအခါမျှ မသက်ရောက်ပါ (မစ်ရှ်နဟ် ပေသခါမ် ၄. ၁, ၅, ၆၊ တလ်မွဒ်၏ ဆွန်စီနို ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၂၄၃, ၂၆၈, ၂၇၁ ကိုကြည့်ပါ)။ (၉) “ပသခါပွဲကို [ယုဒလူမျိုးများက ယေဘုယျအားဖြင့်] ရာစုနှစ်များစွာကတည်းက ကျင်းပခဲ့သည့်အတိုင်း [ဆိုလိုသည်မှာ နိသံ ၁၅ ရက်နေ့၏ အစောပိုင်းနာရီများအတွင်း (စာမျက်နှာ ၅၃၃ ကိုကြည့်ပါ)]၊ ထိုပွဲသည် ညွှန်ပြထားသော သူသည် [နိသံ ၁၄ ရက်နေ့ နှောင်းပိုင်းတွင်] ဆိုးယုတ်သောလက်များဖြင့် အသေသတ်ခံရပြီး ယိုးဇက်၏ သင်္ချိုင်းတွင် လှဲလျောင်းနေခဲ့သည်” (DA ၇၇၄; GC ၃၉၉ ကိုကြည့်ပါ)။

b. The view that “the passover” of John 18:28; 19:14 was a ceremonial meal connected with the Feast of Unleavened Bread, 24 hours after the official Passover supper, which was on Nisan 15, assumes that John uses the word “passover” in an accommodated sense. In favor of this view, it may be noted that common usage in NT times, as reflected, for instance, by Josephus (see p. 533), commonly applied the term Passover to the combined celebration of the Passover and the Feast of Unleavened Bread. But although it may be granted that John could have used the word “passover” in this accommodated sense (see p. 533), available evidence is strongly against his so doing in the passages cited: (1) There is no clear use of the word “passover” in this sense anywhere in the NT. (2) The more natural and obvious reading of John’s statements in their context points to the conclusion that the Passover meal to which the apostle refers was the official celebration of the Passover, at least the one generally recognized by the Jewish leaders. (3) The anxiety of the Jewish leaders to conclude the trial and execution of Jesus immediately, before the feast, in order to avoid delaying the case until after the feast, would appear to preclude any possibility that the feast had already begun (Matt. 26:3–5; Mark 14:1, 2, cf. DA 703). (4) Jewish law, as later codified in the Mishnah and the Talmud, prohibited the trial on a feast day of a case involving the death penalty (Mishnah Beẓah 5. 2, Soncino ed. of the Talmud, p. 185; Sanhedrin 4. 1, Soncino ed. of the Talmud, p. 185), or purchases such as that of the linen shroud and possibly also of spices for embalming the body of Jesus (Mark 15:46; Luke 23:56; however, see Mishnah Shabbath 23. 5, Soncino ed. of the Talmud, p. 771). The violation of these regulations—if they were in force in earlier times, as seems probable, and if, indeed, heed was given to them, which, however, cannot be established (see Note 2)—would appear to rule out the possibility that the arrest, trial, and crucifixion took place on Nisan 15, the first day of the Feast of Unleavened Bread and a ceremonial sabbath. (5) Preparations for embalming the body of Jesus (Luke 23:54 to 24:1), such as the women made on the day of the crucifixion, were considered labor, and as such would seem to be inappropriate even for a ceremonial sabbath (Lev. 23:7; however, see Mishnah Shabbath 23. 5, Soncino ed. of the Talmud, p. 771). (6) At sunset of the crucifixion day the women “rested the sabbath day according to the commandment” (Luke 23:56), obviously a reference to the Sabbath of the fourth commandment. (7) If, as this view assumes, the crucifixion fell on Nisan 15, the first day of unleavened bread, then the resurrection fell on Nisan 17, or the third day. But the offering of the first fruits, a type of the resurrection of our Lord, took place on the second day, or Nisan 16 (see Lev. 23:10–14; 1 Cor. 15:20, 23; GC 399; DA 785, 786). According to this view, then, the resurrection did not occur at the time called for by the ceremonial type of the wave sheaf. (8) In Jewish literature “the preparation of the passover” (John 19:14) is consistently applied to Nisan 14, never to Nisan 15, as this view would require (see Mishnah Pesaḥim 4. 1, 5, 6, Soncino ed. of the Talmud, pp. 243, 268, 271). (9) “The Passover was observed [by the Jews generally] as it had been for centuries [in other words, during the early hours of Nisan 15 (see p. 533)], while He to whom it pointed had been slain by wicked hands [late on Nisan 14], and lay in Joseph’s tomb” (DA 774; cf. GC 399).

 

စ. နောက်ဆုံးညစာသည် စစ်မှန်သော ပသခါပွဲဖြစ်သော်လည်း၊ ယင်းကို ယေဘုယျအားဖြင့် ဂျူးလူမျိုးများ ကျင်းပသည့်အချိန်ထက် ၂၄ နာရီ စောပြီး ကျင်းပခဲ့သည်ဟူသော အမြင်သည် ထိုသို့သော အလေ့အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆသည်။ ဤအမြင်သည် ယခင်အမြင်နှင့် မတူဘဲ၊ ယေရှုခရစ်၏ ကားစင်တင်ခံရမှုသည် နိသံ ၁၄ ရက်နေ့တွင် ပသခါသိုးသငယ်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် ပေးထားသော ပုံစံကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည်ဟူသော အချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားသည်။ ယေရှုသည် ပုံမှန်အချိန်တွင် ပသခါသိုးသငယ်ကို စားရန်နှင့်၊ သူကိုယ်တိုင် စစ်မှန်သော ပသခါသိုးသငယ်အဖြစ် ပသခါသိုးများကို သတ်ဖြတ်သည့် ပုံမှန်အချိန်တွင် ကားစင်တင်ခံရရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဝန်ခံထားသည်။ သူ၏ သေဆုံးမှုသည် ပသခါသိုးများ၏ သေဆုံးမှုနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပေါ်ရန် ပိုမိုအရေးကြီးပုံရပြီး၊ သူ၏ ပသခါပွဲစားသုံးမှုသည် ထိုပွဲကို စားသုံးရန် တရားဝင်သတ်မှတ်ထားသော အချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပေါ်ရန် မလိုအပ်ပုံရသည် (စာမျက်နှာ ၅၃၃၊ ၅၃၄; GC ၃၉၉)။ ထို့ကြောင့်၊ ပသခါသိုးသငယ်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ပထမသီးနှံများကို ပူဇော်ခြင်း၏ ပုံစံများကို “ဖြစ်ရပ်သာမက အချိန်အတိုင်းအတာအရပါ” ဖြည့်ဆည်းရန် (GC ၃၉၉) ဖြစ်ပါက၊ သူ၏ ပသခါပွဲစားသုံးမှုသည် ပုံမှန်သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ထက် စောပြီး ဖြစ်ပေါ်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ဤအမြင်သည်လည်း အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ယေရှုနှင့် တပည့်တော်များသည် စည်းမျဉ်းဥပဒေမှ ခြွင်းချက်တစ်ခုအဖြစ်၊ ပသခါပွဲကို ပုံမှန်အချိန်ထက် တစ်ရက်စောပြီး ကျင်းပခဲ့သည်ကို မည်သို့ဖြစ်နိုင်သည်ကို နားလည်ရန် ခက်ခဲသည်။ အောက်ပါအချက်များကို သတိပြုပါ- (၁) ပသခါပွဲကို စောစီးစွာ စားသုံးခဲ့သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိကြောင်း သမိုင်းဆိုင်ရာ သက်သေမရှိပါ။ ပသခါသိုးသငယ်များကို ဗိမာန်တော်တွင် (Mishnah Pesaḥim ၅. ၅–၇၊ Soncino ထုတ်ဝေမှု၊ Talmud၊ စာမျက်နှာ ၃၂၃၊ ၃၂၄) သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တွင် သတ်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မှတ်တမ်းများအရ တသမတ်တည်းအားဖြင့်၊ နိသံ ၁၄ ရက်နေ့ နှောင်းပိုင်းနံနက်ပိုင်းမှလွဲ၍ အခြားအချိန်တွင် သတ်ဖြတ်ရန် မည်သည့်ပြဋ္ဌာန်းချက်မျှ မရှိခဲ့ပါ (ခြွင်းချက်အတွက် ကျမ်းစာ နံပါတ် ၉:၆–၁၁ ကို ကြည့်ပါ)။ (၂) တပည့်တော်များသည် ကားစင်တင်ခံရသည့်နှစ်တွင် ကြာသပတေးနေ့ကို ပသခါပွဲအတွက် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရန် သင့်လျော်သောနေ့အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပုံရပြီး (မဿဲ ၂၆:၁၇; လုကာ ၂၂:၇ ကို ကြည့်ပါ)၊ ကြာသပတေးညသည် ပသခါပွဲစားသုံးရန် သင့်လျော်သောအချိန်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့ပုံရသည်။ ဤအကြောင်းအရာကို ဆွေးနွေးခဲ့ပြီး ယေရှုက ၎င်းတို့အား ကျင်းပမည့်အချိန်သည် ခြွင်းချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သောကြာညအစား ကြာသပတေးညတွင် ဖြစ်မည်ဟု အသိပေးခဲ့သလား၊ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့က ကြာသပတေးညသည် ပုံမှန်ကျင်းပမှုအချိန်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သလားဆိုသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား မသိရှိရပါ။ ဆီနော့ပ်တစ်ကျမ်းရေးသားသူများသည် ယေရှုနှင့် တပည့်တော်များ၏ ကြာသပတေးညတွင် ပသခါပွဲစားသုံးမှုနှင့်ပတ်သက်၍ ထူးခြားသည့်အရာတစ်စုံတစ်ရာကို ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပါ။

c. The view that the Last Supper, although a true paschal meal, took place 24 hours prior to the time when the Jews, generally, celebrated it assumes that such a practice was possible. This view, unlike the preceding one, does take into account the fact that the crucifixion occurred in fulfillment of the type provided by the slaying of the paschal lamb on Nisan 14. It was, admittedly, impossible for Christ to eat the paschal lamb at the usual time, and also, as Himself the true paschal Lamb, to be slain at the usual time for the slaying of the Passover lambs. It would seem more important that His death should synchronize with the death of the Passover lambs than that His eating of the Passover should synchronize with the official time for eating that meal (pp. 533, 534; GC 399). Accordingly, His eating of the Passover would take place earlier than the time regularly set for it if the types of the slaying of the lamb and the offering of the first fruits were to be fulfilled “not only as to the event, but as to the time” (GC 399). However, this view is also confronted with difficulties. It is difficult to see how Jesus and the disciples, as sole exceptions to the rule, could have celebrated the Passover a day in advance of the usual time. Note that: (1) There is no historical evidence of anyone else having ever eaten the Passover early. The Passover lambs were to be slain at the Temple (Mishnah Pesaḥim 5. 5–7, Soncino ed. of the Talmud, pp. 323, 324) at a specified time (see p. 533), and, consistently as far as the record goes, there was no provision for slaying them at any other time than the late afternoon of Nisan 14 (for an exception see Num. 9:6–11). (2) The disciples apparently recognized Thursday as the day on which preparations for the Passover should properly be made, in the crucifixion year (see Matt 26:17; Luke 22:7), and seemed to take for granted that Thursday night was the proper time for eating the paschal meal. Whether the subject had been under discussion and Jesus had informed them that the time of celebration would be an exception and come on Thursday rather than Friday night, or whether they considered that Thursday night was a normal time for the celebration, we are not informed. The synoptic writers are silent as to anything out of the ordinary about the eating of the Passover on Thursday night by Jesus and the disciples.

 

ဃ. ပသခါပွဲကို နှစ်ကြိမ်ကျင်းပခဲ့သည်ဟူသော အမြင်သည် အမျိုးမျိုးသော ခန့်မှန်းချက်များထဲမှ တစ်ခုပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။ ဤခန့်မှန်းချက်များထဲတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေအရှိဆုံးဟု ယူဆရသည့်အရာမှာ ဆီနော့ပ်တစ်ကျမ်းများ၏ “ပသခါ” သည် ဖာရိရှဲများနှင့် အခြားရှေးရိုးစွဲဂျူးလူမျိုးများက ကျင်းပသော ပသခါပွဲဖြစ်ပြီး၊ ယောဟန်၏ “ပသခါ” သည် ပိုမိုလွတ်လပ်သော ဘိုအသုံးဆီးယန်းဆဒ္ဒူရှဲများနှင့် ၎င်းတို့၏ ကျမ်းစာအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမှုကို ထောက်ခံသူများက ကျင်းပသော ပသခါပွဲဖြစ်သည်ဟု ယူဆသည်။ (ယေရှု၏ခေတ်က ဘိုအသုံးဆီးယန်းဆဒ္ဒူရှဲများသည် လေဝိမှတ်စာ ၂၃:၁၁ တွင်ဖော်ပြထားသော “ဥပုသ်နေ့” သည် အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ဥပုသ်နေ့အစား အပတ်စဉ်ဥပုသ်နေ့ကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ငြင်းခုံခဲ့ကြသည်။) ဤအမြင်ကို တင်ပြသူများက ခရစ်နှစ် ၃၁ ကဲ့သို့သောနှစ်တစ်နှစ်တွင်၊ နိသံ ၁၆ ရက်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် အပတ်စဉ်ဥပုသ်နေ့တွင် ကျရောက်မည်ဟု ယူဆပြီး၊ ဆဒ္ဒူရှဲများသည် ဂျူးလူမျိုး၏ လစဉ်ပြက္ခဒိန်ကို ပြင်ဆင်ရန် ထောက်ခံပြီး နိသံ ၁၆ ရက်သည် တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ကျရောက်စေရန် လုပ်ဆောင်မည်ဟု ခန့်မှန်းကြသည်။ ၎င်းသည် ပသခါပွဲကို နှစ်ကြိမ်ကျင်းပမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်ဟု လက်ခံထားသော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင် ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့သည်ဟူသော သက်သေမရှိပါ။ သို့သော်၊ ၎င်းသည် ဆီနော့ပ်တစ်ကျမ်းများနှင့် ယောဟန်၏ “ပသခါ” နှစ်ခုစလုံးကို ပသခါပွဲကျင်းပရန် တရားဝင်အခါများအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးသည့်အတွက်၊ ဤသီအိုရီသည် ကျမ်းရေးသားသူများ၏ ထင်ရှားစွာ ဆန့်ကျင်နေပုံရသော ဖော်ပြချက်များအတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အဖြေတစ်ခုကို ပေးနိုင်သည်။

d. The view that there was a double celebration of the Passover is based on one or another of various conjectures. What is perhaps the most plausible of these conjectures assumes that the “passover” of the Synoptics was the one celebrated by the Pharisees and other conservative Jews, whereas that of John was the one observed by the more liberal Boethusian Sadducees and others sympathetic with their interpretation of Scripture. (The Boethusian Sadducees of Christ’s day are known to have contended that the “sabbath” of Lev. 23:11 referred to a weekly Sabbath instead of a ceremonial sabbath.) Those who set forth this view conjecture that in a year like a.d. 31, when, they assume, Nisan 16 would normally have fallen on the weekly Sabbath, the Sadducees would advocate the adjustment of the Jewish lunar calendar to make Nisan 16 fall, instead, on the first day of the week. This could, it is granted, have given rise to a double celebration of the Passover, but there is no evidence that, in actual practice, it ever did so. However, in that it makes the “passover” of the Synoptics and that of John both valid occasions for the celebration of the Passover, theory offers a possible solution of the apparently contradictory statements of the various gospel writers.

 

ကောက်နုတ်ချက်များ။— ဤတွင် ရှေးဂျူးလူမျိုး၏ အလေ့အကျင့်များနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ လက်ရှိအသိပညာမရှိခြင်းသည် ယောဟန်နှင့် ဆီနော့ပ်တစ်ကျမ်းများ၏ ထင်ရှားစွာ ဆန့်ကျင်နေပုံရသော ဖော်ပြချက်များကို ရှင်းလင်းစွာ ညှိနှိုင်းရန် မစွမ်းနိုင်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်ပုံရသည့် နောက်ထပ်ဥပမာတစ်ခုရှိသည်။ သို့သော်၊ ရရှိနိုင်သော သက်သေအားလုံးကို အခြေခံ၍၊ အထက်ဖော်ပြပါ ရှင်းလင်းချက်လေးခုအနက်မှ တစ်ခုခုကို လက်ခံခြင်းမပြုဘဲ၊ ဤဝေဖန်သုံးသပ်ချက်သည် နောက်ဆုံးညစာ၊ ကားစင်တင်ခံရမှု၊ နှင့် ပသခါပွဲနှင့်ဆက်စပ်သော အောက်ပါဖြစ်ရပ်များ၏ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အစီအစဉ်ကို အကြံပြုထားသည်-

Conclusions.—We have here one more instance where our present-day ignorance of ancient Jewish practices appears to be the cause of our inability clearly to harmonize the seemingly conflicting statements of John and the Synoptics. However, on the basis of all available evidence, but without accepting any one of these four proposed explanations, this commentary suggests the possibility of the following sequence of events connected with the Last Supper, the crucifixion, and the Passover:

 

က။ လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ရိုက်သတ်ခံရသည့်နှစ်တွင်၊ ယုဒဘာသာ၏ လစ်ဘရယ်နှင့် ရှေးရိုးစွဲအစိတ်အပိုင်းများအကြား အငြင်းပွားမှု သို့မဟုတ် ယခုမသိရှိရသော အခြားအကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ပသခါပွဲကို နှစ်ကြိမ်ကျင်းပခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

a. That in the year of the crucifixion, whether as a result of controversy between liberal and conservative elements of Judaism, or because of other circumstances now unknown, there may have been a double celebration of the Passover.

 

ခ။ ခရစ်တော်နှင့် တပည့်တော်များသည် အခြားရှေးရိုးစွဲယုဒလူမျိုးများနှင့်အတူ၊ တရားဝင်နိသံ ၁၄ ရက်နေ့၏ အစောပိုင်းနာရီများအတွင်း ကြာသပတေးနေ့ညတွင် နောက်ဆုံးညစာစားပွဲကို ကျင်းပခဲ့ပြီး၊ ထိုနောက်ဆုံးညစာစားပွဲသည် စစ်မှန်သော ပသခါပွဲကျင်းပမှုဖြစ်သည်။

b. That, with other conservative Jews, Christ and the disciples celebrated the Last Supper on Thursday night, during the early hours of what was officially Nisan 14, and that the Last Supper was a true celebration of the Passover.

 

ဂ။ ယေရှုသည် ညနေပိုင်းယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ပသခါသိုးသငယ်များကို သတ်ဖြတ်သည့်အချိန်ခန့်တွင်၊ သောကြာနေ့၊ နိသံ ၁၄ ရက်နေ့တွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ကွပ်မျက်ခံခဲ့ရသည်။

c. That Jesus died on the cross about the time of the evening sacrifice and the slaying of the paschal lambs, on Friday, Nisan 14.

 

ဃ။ လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ရိုက်သတ်ခံရသည့်နှစ်တွင်၊ တရားဝင်ပသခါပွဲကျင်းပမှုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ရိုက်သတ်ခြင်းပြီးနောက် သောကြာနေ့ညတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။

d. That, in the year of the crucifixion, the official celebration of the Passover came on Friday night, after the crucifixion.

 

င။ ယေရှုသည် ထိုနှစ်တွင် တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲတော်၏ ပထမနေ့ဖြစ်သော နိသံ ၁၅ ရက်နေ့၊ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် နှစ်စဉ်ဥပုသ်နေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်နေသော အပတ်စဉ်ဥပုသ်နေ့တွင် သင်္ချိုင်းတွင် အနားယူခဲ့သည်။

e. That Jesus rested in the tomb over the weekly Sabbath, which, in that year, coincided with the ceremonial, or annual, sabbath, Nisan 15, the first day of the Feast of Unleavened Bread.

 

စ။ ယေရှုသည် နိသံ ၁၆ ရက်နေ့၊ ထမြောက်ခြင်းကို ပုံဆောင်သော လှိုင်းပုံစံအမှုကို ဗိမာန်တော်တွင် ပူဇော်သည့်နေ့ဖြစ်သော တနင်္ဂနွေနံနက်အစောပိုင်းတွင် သင်္ချိုင်းမှ ထမြောက်ခဲ့သည်။

f. That Jesus arose from the tomb early on Sunday morning, Nisan 16, the day when the wave sheaf, which typified the resurrection, was presented in the Temple.

 

ဝမ်းမြောက်စရာမှာ၊ “ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ယဇ်ပူဇော်ခံခဲ့သော” (၁ ကောရိန္သု ၅:၇) “ကျွန်ုပ်တို့၏ ပသခါဖြစ်သော ခရစ်တော်” မှတစ်ဆင့် ကယ်တင်ခြင်းရရှိရန် ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် မလိုအပ်ပါ။

Happily, it is not necessary to solve this problem in order to avail ourselves of salvation through “Christ our passover,” who was “sacrificed for us” (1 Cor. 5:7).

 

မှတ်ချက် ၂

Note 2

 

အမျိုးသားခေါင်းဆောင်များသည် ယေရှုနှင့်ပတ်သက်၍ မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏လုပ်ရပ်ကို တရားမျှတကြောင်း ပြသရန် ယုံကြည်စိတ်ချရသော သက်သေမရှိခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ယေရှုကို သေဒဏ်ပေးရန် အပြည့်အဝဆုံးဖြတ်ထားသော်လည်း၊ တရားဝင်ပုံပေါက်မှုကို ထိန်းသိမ်းရင်း မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ စည်းဝေးပွဲစတင်ချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်များသည် ၎င်းတို့၏ မရိုးသားသောအစီအစဉ် မအောင်မြင်မည်ကို စိုးရိမ်နေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူတို့သည် အောက်ပါအချက်များကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်- (၁) ယေရှုကို ထောက်ခံသူများ တိုးပွားလာနေသော လူထု (ယောဟန် ၁၂:၁၉ ကိုကြည့်ပါ) က ၎င်းကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးပမ်းနိုင်သည်၊ (၂) အမှုကို ဖြေရှင်းရာတွင် အထူးသဖြင့် ပသခါပွဲရာသီ ပြီးဆုံးသည်အထိ နှောင့်နှေးပါက၊ ယေရှုအား ထောက်ခံသည့် လူထုတုံ့ပြန်မှုကို ၎င်းတို့ မတွန်းလှန်နိုင်တော့ပေ၊ (၃) ယခင်အကြိမ်များကဲ့သို့ (မဿဲ ၂၆:၆၆ ကိုကြည့်ပါ) ၎င်းတို့အနက်မှ အချို့က ယေရှုကို ခုခံကာကွယ်ပြီး တရားမျှတမှုကို တောင်းဆိုနိုင်သည်၊ (၄) ၎င်းတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးရှိသော်လည်း ယေရှုကို ပြစ်တင်ရန် ၎င်းတို့ မအောင်မြင်နိုင်ပေ၊ (၅) ကယာဖက အမှုကို နိဂုံးချုပ်အောင် မတရားစွဲဆိုနိုင်မည် မဟုတ်ပေ၊ (၆) ယေရှု၏ ဥပုသ်နေ့တွင်ပြုလုပ်သော အံ့ဖွယ်လုပ်ဆောင်မှုများ၏ သဘောသဘာဝကို စစ်ဆေးရန် ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခု ပြုလုပ်နိုင်သည်၊ (၇) ယေရှုသည် ဖာရိရှဲများနှင့် ဆဒ္ဒုကဲများ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ယုံကြည်ချက်များကို လှုံ့ဆော်ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ပေါလုကဲ့သို့ (တမန်တော် ၂၃:၆–၁၀) စည်းဝေးပွဲကို ပိုင်းခြားစေကာ အမှုကို ဆောင်ရွက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ (၈) ယေရှုသည် ၎င်းတို့၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဘဝအကြောင်း မလိုလားအပ်သော အချက်အလက်များနှင့် ၎င်းတို့က သူ့ကို ဆန့်ကျင်ရာတွင် တရားမဝင်သော နည်းလမ်းများကို ဖော်ထုတ်နိုင်သည်။ ရုံးတင်စစ်ဆေးမှု တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ယေရှုသည် ၎င်းတို့အား နောက်ဆုံးတရားစီရင်မည့်နေ့တွင် သေမင်းကို ကြောက်ရွံ့ရမည့် အကြောင်းပြချက်ကိုလည်း ပေးခဲ့သည်။ DA ၆၉၈–၇၀၈ ကိုကြည့်ပါ။

The leaders of the nation had already reached their decision as to what to do with Jesus; all they now lacked was plausible evidence with which to justify their action. They had fully determined to condemn Him to death, but knew not how to do this and yet maintain the appearance of legality. As the council gathered, the leaders were in a tense state of mind, fearful that their unscrupulous plan might fail. They were afraid: (1) that the people, who increasingly took the side of Jesus in opposition to them (see John 12:19), might attempt to rescue Him; (2) that delay in disposing of the case, particularly postponement of the trial until after the Passover season, might lead to a public reaction in His favor that they could not resist; (3) that some of their own number might speak in His defense, as upon previous occasions (see on Matt 26:66), and demand justice; (4) that, in spite of all their efforts, they might fail in their purpose to condemn Jesus; (5) that Caiaphas might not be able to prosecute the case through to a conclusion; (6) that an attempt might be made to examine the nature of Jesus’ Sabbath miracles; (7) that Jesus might excite the conflicting prejudices of the Pharisees and Sadducees, and thus split the council, as Paul did upon a later occasion (Acts 23:6–10), so making action on the case impossible; (8) that Jesus would reveal unsavory facts about their personal lives, and also about the illegal devices by which they were proceeding against Him. As the trial progressed Jesus also gave them reason to stand in mortal fear of the great final day of judgment. See DA 698–708.

 

ယေရှုကို ပြစ်တင်ကာ သေဒဏ်ပေးရန်အတွက် အခြေခံအဆင့်နှစ်ခု လိုအပ်သည်- (၁) ဂျူးဥပဒေအပေါ်အခြေခံ၍ တရားမျှတပုံပေါက်စေရန် ဆန်ဟီဒရင်ရှေ့တွင် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ရုံးတင်စစ်ဆေးမှု (အပိုဒ် ၅၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ (၂) သေဒဏ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ရောမအာဏာပိုင်များထံမှ ခွင့်ပြုချက်ရယူရန် ပိလတ်ရှေ့တွင် ပြည်သူ့ရုံးတင်စစ်ဆေးမှု (အပိုဒ် ၅၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆန်ဟီဒရင်ရှေ့တွင် ယေရှုကို စွပ်စွဲခဲ့သော စွဲချက်မှာ ဘုရားကို သရော်မှုဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် သူသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုမှုကြောင့် သေဒဏ်ချမှတ်ခံရသည်။ ရောမအာဏာပိုင်များရှေ့တွင် စွပ်စွဲခဲ့သော စွဲချက်မှာ ပုန်ကန်မှုနှင့် လူထုအုံကြွမှုဖြစ်သည်။ ရုံးတင်စစ်ဆေးမှုတွင် စုစုပေါင်းအဆင့် ခုနစ်ဆင့်ရှိပြီး (DA ၇၆၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထိုအထဲမှ လေးဆင့်သည် ဘာသာရေးအာဏာပိုင်များရှေ့တွင်ဖြစ်ပြီး၊ သုံးဆင့်သည် ပြည်သူ့အာဏာပိုင်များရှေ့တွင်ဖြစ်သည်။ ထိုခုနစ်ဆင့်စီ၏ ရည်ရွယ်ချက်၊ သဘောသဘာဝနှင့် ရလဒ်များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်-

Two fundamental steps were necessary to condemn and execute Jesus: (1) the religious trial before the Sanhedrin (see on v. 57), in order that action against Him might appear to be justified on the basis of Jewish law, and (2) the civil trial before Pilate (see on v. 57), in order to secure Roman approval for executing the death sentence. The charge preferred against Jesus before the Sanhedrin, and on the basis of which He was sentenced to death, was blasphemy, specifically His claim to being the Son of God. The charge preferred against Him before the Roman authorities was that of sedition and insurrection. There were altogether seven stages in the trial (see DA 760), four of these being before the religious authorities and three before the civil authorities. The purpose, nature, and result of each of these seven hearings and trials were as follows:

 

၁။ အန္နရှေ့တွင် ကြိုတင်စစ်ဆေးမှု။ (ယောဟန် ၁၈:၁၃–၂၄ ကိုကြည့်ပါ၊ DA ၆၉၈–၇၀၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။) အန္နသည် (လုကာ ၃:၂ ကိုကြည့်ပါ) အေဒီ ၇ မှ ၁၄ ခန့်အထိ ယဇ်ပုံးမင်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ သူသည် အမျိုးသားခေါင်းဆောင်အကြီးအကဲအဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံရပြီး “သူ၏ အကြံဉာဏ်ကို ဘုရားသခင်၏ အသံအဖြစ် တောင်းခံလိုက်နာခဲ့သည်” (DA ၆၉၈)။ ယေရှု၏ လူထုထောက်ခံမှုကြောင့် သူ့ကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် တရားဝင်ပုံပေါက်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ဆန်ဟီဒရင်သည် ယေရှုကို ဖယ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သည် (ယောဟန် ၅:၁၆, ၁၈; ၇:၁၉; ၈:၃၇, ၄၀; ၁၁:၅၃; မဿဲ ၁၂:၁၄; မာကု ၃:၆; ယောဟန် ၁၀:၃၁, ၃၉ ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့သော် နှစ်နှစ်ကြာ ကြိုးပမ်းပြီးနောက် (DA ၂၁၃, ၆၉၉ ကိုကြည့်ပါ)၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အစီအစဉ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ထို့ကြောင့် အန္နသည် ယေရှုကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ စစ်ဆေးပြီး၊ ဖြစ်နိုင်လျှင် သူ့ကို စွပ်စွဲရန် သက်သေများ ရယူရန် သင့်လျော်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ဤကြိုတင်စစ်ဆေးမှုသည် သောကြာနေ့မနက် ၁:၀၀ နာရီမှ ၂:၀၀ နာရီခန့်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ အန္နသည် လုံးဝမအောင်မြင်ခဲ့ဘဲ ယေရှု၏ ထက်ထက်မြက်မြက်သော ပြန်လည်ဖြေကြားမှုကြောင့် (ယောဟန် ၁၈:၂၃; DA ၇၀၀) အသံတိတ်သွားခဲ့သည်။

1. Preliminary hearing before Annas. (See on John 18:13–24; cf. DA 698–703.) Annas (see on Luke 3:2) had been high priest from about a.d. 7–14. He was honored and respected as the elder statesman of the nation, and “his counsel was sought and carried out as the voice of God” (DA 698). Because of Jesus’ popularity with the people it was considered necessary to preserve the appearance of legality in dealing with Him. The Sanhedrin had already decided to do away with Jesus (John 5:16, 18; 7:19; 8:37, 40; 11:53; cf. Matt. 12:14; Mark 3:6; John 10:31, 39), but, after two years of effort to make a case against Him (see DA 213, 699), they had not yet been able to formulate a plan by which to accomplish their purpose. It was therefore considered expedient that Annas should conduct a personal examination of Jesus in order to secure, if possible, charges that might be preferred against Him. This preliminary hearing occurred approximately between 1:00 and 2:00 o’clock Friday morning. Annas failed completely and was utterly silenced by the incisive logic of Jesus’ reply (John 18:23; DA 700).

 

၂။ အန္နနှင့် ကယာဖရှေ့တွင် ကြိုတင်စစ်ဆေးမှု။ (DA ၇၀၃, ၇၆၀ ကိုကြည့်ပါ။) ယေရှုကို ဖမ်းဆီးပြီးနောက်၊ အန္နနှင့် ကယာဖသည် ယေရှု၏ မိတ်ဆွေများက သူ့ကို ထောက်ခံပြောဆိုမှုမပြုမီ၊ လူထုထင်မြင်ချက်က ၎င်းတို့၏ ဖယ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆန့်ကျင်မပေးမီ၊ ယေရှုကို ပြစ်တင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ဆန်ဟီဒရင်အဖွဲ့ဝင်များထဲမှ ဂရုတစိုက်ရွေးချယ်ထားသော အုပ်စုတစ်စုကို ချက်ချင်းစည်းဝေးရန် ခေါ်ယူခဲ့သည်။ The Desire of Ages (စာမျက်နှာ ၇၀၃) အရ၊ အန္နနှင့် ကယာဖသည် ဆန်ဟီဒရင်အဖွဲ့ဝင်များ စုဝေးနေစဉ် ယေရှုထံမှ ရုံးတင်စစ်ဆေးမှုတွင် အသုံးပြုနိုင်မည့် စွပ်စွဲစရာသက်သေများ ထုတ်ယူရန် ဒုတိယအကြိမ်ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ယဇ်ပုံးမင်းအဖြစ် ကယာဖသည် ဆန်ဟီဒရင်၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် တာဝန်ယူထားပြီး၊ ရုံးတင်စစ်ဆေးမှုကို ဦးဆောင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ အတွေ့အကြုံနည်းပါးမှု (DA ၆၉၈ ကိုကြည့်ပါ) ကြောင့် အမှုကို ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုအထိ ဖိအားပေးနိုင်မည်မဟုတ်ဟု စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။ ဧဝံဂေလိဆရာများက ဤဒုတိယအကြိမ်၊ ဆန်ဟီဒရင်ရှေ့တွင် ပထမရုံးတင်စစ်ဆေးမှုမတိုင်မီ ဖြစ်ပွားခဲ့သော တရားမဝင်စစ်ဆေးမှုကို ဖော်ပြခြင်းမရှိပေ။ ဤစစ်ဆေးမှုသည် မနက် ၂:၀၀ နာရီမှ ၃:၀၀ နာရီခန့်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည် (DA ၇၀၃ ကိုကြည့်ပါ)။

2. Preliminary hearing before Annas and Caiaphas. (See DA 703, 760.) Having taken Jesus into custody, Annas and Caiaphas summoned a carefully selected group of members of the Sanhedrin (see on v. 59) for an immediate session, in the hope of convicting Jesus before His friends could speak in His favor and before the weight of public opinion could be brought to bear against their decision to do away with Him. According to The Desire of Ages (p. 703), Annas and Caiaphas made a second attempt to elicit incriminating evidence from Jesus that might be used in the trial while the selected members of the Sanhedrin were assembling, but met with no success. As high priest, Caiaphas was ex-officio president of the Sanhedrin, and would therefore preside at the trial, but his comparative lack of experience (see DA 698) aroused fears that he might not be able to press the case through to a decision. The gospel writers do not mention this, the second, informal hearing preliminary to the first trial before the Sanhedrin, which took place approximately between 2:00 and 3:00 a.m. (see DA 703).

 

၃။ ဆန်ဟီဒရင်ရှေ့တွင် ညတွင်းချင်း ရုံးတင်စစ်ဆေးမှု။ (အခန်း ၂၆:၅၇–၇၅ ကိုကြည့်ပါ၊ DA ၇၀၃–၇၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။) ဂျူးဥပဒေအရ ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ အမှုများကို နေ့အချိန်တွင် စစ်ဆေးရမည်ဖြစ်သည်။ မစ္ဆနာတွင် ဤစည်းမျဉ်းကို ဤသို့ဖော်ပြထားသည်- “ပြည်သူ့အမှုများကို နေ့အချိန်တွင် စစ်ဆေးပြီး ညတွင်း နိဂုံးချုပ်သည်။ သို့သော် သေဒဏ်ဆိုင်ရာ စွဲချက်များကို နေ့အချိန်တွင် စစ်ဆေးပြီး နေ့အချိန်တွင်ပင် နိဂုံးချုပ်ရမည်” (ဆန်ဟီဒရင် ၃၂အေ [စာမျက်နှာ ၂၀၀])။ ခေါင်းဆောင်များသည် ယေရှုကို ၎င်းတို့၏ ထိန်းသိမ်းမှုတွင်ထားပါက လူထုက သူ့ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးပမ်းမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။ ယခင်က ယေရှုကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးပမ်းမှုများကို ဆန်ဟီဒရင်၏ သြဇာရှိသော အဖွဲ့ဝင်အချို့က ဟန့်တားခဲ့သည် (အပိုဒ် ၆၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် သူ့ကို ရောမအာဏာပိုင်များထံ လွှဲပြောင်းပေးပြီး အမှုကို အခြားသူများက သူ့အား ခုခံကာကွယ်မှုမပြုမီ ဖြေရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဤရုံးတင်စစ်ဆေးမှုသည် မနက် ၃:၀၀ နာရီမှ ၄:၀၀ နာရီခန့်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ယခုရာသီတွင် ယေရုဆလင်မြို့၏ လတ္တီတွဒ်တွင် နံနက် ၄:၀၀ နာရီခန့်တွင် အရုဏ်တက်ပြီး၊ နေ ထွက်ချိန်သည် ဒေသစံတော်ချိန် ၅:၃၀ ခန့်ဖြစ်သည်။ ဤရုံးတင်စစ်ဆေးမှုသည် သေဒဏ်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တညီတညွတ်ထည့်သွင်းခဲ့သော်လည်း (အပိုဒ် ၆၆ ကိုကြည့်ပါ)၊ တရားဝင်ရန်အတွက် နေ့အချိန်တွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အတည်ပြုရမည် (ဆန်ဟီဒရင် ၃၂အေ ကိုကြည့်ပါ)။

3. Night trial before the Sanhedrin. (See on ch. 26:57–75; cf. DA 703–714.) According to Jewish law the court was to sit in judgment over capital cases during the day. The Mishnah states the rule thus: “Civil suits are tried by day, and concluded at night. But capital charges must be tried by day and concluded by day” (Sanhedrin 32a [p. 200]). The leaders feared a popular attempt to rescue Jesus if He remained in their own custody. They remembered also that previous attempts to dispose of Jesus had been thwarted by certain influential members of the Sanhedrin (see on v. 66). Hence they determined to settle the case, and put Jesus in the custody of the Romans, before anyone should have opportunity to speak in His defense. This trial occurred approximately between 3:00 and 4:00 o’clock in the morning. At this season of the year day dawns at about 4:00 in the latitude of Jerusalem, and the sun rises about 5:30, local time. This trial resulted in a unanimous verdict of death (see on v. 66), but the verdict must be affirmed by daylight in order to be legal (see statement from Sanhedrin 32a above).

 

၄။ ဆန်ဟီဒရင်ရှေ့တွင် နေ့အချိန် ရုံးတင်စစ်ဆေးမှု။ (လုကာ ၂၂:၆၆–၇၁ ကိုကြည့်ပါ၊ DA ၇၁၄, ၇၁၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။) ဂျူးဥပဒေအရ သေဒဏ်ဖြစ်နိုင်သော အမှုများကို ညတွင်း ရုံးတင်စစ်ဆေးခြင်းကို တားမြစ်ထားပြီး၊ မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို သေဒဏ်ဆိုင်ရာ စွဲချက်များကို ညတွင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ထုတ်ပြန်ရန် မပြုလုပ်နိုင်ပေ (အမှတ် ၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့်၊ ညတွင်း တညီတညွတ်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော ဆန်ဟီဒရင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တရားဝင်ပုံပေါက်စေရန် နေ့အချိန်တွင် ပြန်လည်အတည်ပြုရမည်ဖြစ်သည်။ ဆန်ဟီဒရင်သည် နေထွက်ပြီးမကြာမီတွင် ပြန်လည်စုဝေးခဲ့ပြီး၊ ယေရှုကို သေဒဏ်ထိုက်သူအဖြစ် ပြစ်တင်ကာ ရောမအာဏာပိုင်များထံ သေဒဏ်ပေးရန် လွှဲပြောင်းရန် သဘောတူခဲ့သည်။

4. Day trial before the Sanhedrin. (See on Luke 22:66–71; cf. DA 714, 715.) Jewish law forbade the holding of trials at night in cases where death might be the penalty, nor could a verdict in capital cases, under any circumstances, be issued at night (see on No. 3). Accordingly, the decision of the Sanhedrin unanimously arrived at during the night must, in order to preserve a show of legality, be reaffirmed by daylight. This the Sanhedrin did when they reassembled soon after sunrise. They condemned Jesus as being worthy of death and agreed to hand Him over to the Roman authorities for execution.

 

၅။ ပိလတ်ရှေ့တွင် ပထမရုံးတင်စစ်ဆေးမှု။ (လုကာ ၂၃:၁–၅; ယောဟန် ၁၈:၂၈–၃၈ ကိုကြည့်ပါ၊ DA ၇၂၃–၇၂၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။) ပိလတ်သည် သောကြာနေ့မနက် ၆:၀၀ နာရီခန့် သို့မဟုတ် မကြာမီတွင် နိုးထခဲ့သည်။ သူ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအတွင်း အမှု၏ အချက်အလက်များကို သိရှိခဲ့ပြီး ယေရှု၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ဂျူးများ၏ ထင်ရှားသော ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုမရှိပါက သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်မည်ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ဂါလိလဲမှ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက်၊ သူ့ကို ထိုအချိန်တွင် ပသခါပွဲတက်ရောက်ရန် ယေရုဆလင်မြို့တွင်ရှိနေသော ဟေရုဒ်အန္တိပကစ်ထံသို့ ပို့လိုက်သည်။

5. First trial before Pilate. (See on Luke 23:1–5; John 18:28–38; cf. DA 723–728.) Pilate was aroused early in the morning, at approximately 6:00 o’clock or soon thereafter. During his investigation he acquainted himself with the facts in the case and became convinced of Jesus’ innocence. Except for the obvious animosity of the Jews he would have released Him. Learning that Jesus was from Galilee, he sent Him to Herod Antipas, who at that time was in Jerusalem, having come probably to attend the Passover.

 

၆။ ဟေရုဒ်အန္တိပကစ်ရှေ့တွင် စစ်ဆေးမှု။ (လုကာ ၂၃:၆–၁၂ ကိုကြည့်ပါ၊ DA ၇၂၈–၇၃၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။) ဖမ်းဆီးမှုသည် ယေရုဆလင်မြို့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း၊ ယေရှုသည် ဂါလိလဲသားဖြစ်ပြီး၊ ဂါလိလဲနှင့် ပေရဲဧရိယာ၏ ရောမရုပ်သေးဘုရင် ဟေရုဒ်အန္တိပကစ် (လုကာ ၃:၁, ၂ ကိုကြည့်ပါ) သည် အမှုကို စစ်ဆေးပြီး စီရင်ချက်ချနိုင်သည်။ သူသည် ယေရှု၏ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို ယုံကြည်ခဲ့ပြီး၊ အစပိုင်းတွင် သူ့ကို လွှတ်ပေးရန် စိတ်ကူးခဲ့သော်လည်း၊ စီရင်ချက်ချရန် ငြင်းဆိုပြီး ယေရှုကို ပိလတ်ထံ ပြန်ပို့ခဲ့သည်။ ဤစစ်ဆေးမှုသည် သောကြာနေ့မနက် ၇:၀၀ နာရီခန့်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

6. Hearing before Herod Antipas. (See on Luke 23:6–12 cf. DA 728–731.) Although the arrest had taken place in Jerusalem, Jesus was a Galilean, and Herod Antipas, Roman puppet king of Galilee and Peraea (see on Luke 3:1, 2), could hear the case and pass sentence. He was convinced that Jesus was innocent, and was at first minded to set Him free, but declined to pass sentence, and sent Him back to Pilate. This hearing took place at approximately 7:00 o’clock Friday morning.

 

၇။ ပိလတ်ရှေ့တွင် ဒုတိယရုံးတင်စစ်ဆေးမှု။ (မဿဲ ၂၇:၁၅–၃၁; ယောဟန် ၁၈:၃၉ မှ ၁၉:၁၆ ကိုကြည့်ပါ၊ DA ၇၃၁–၇၄၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။) ယုဒဲနှင့် ဆမာရိယဒေသ၏ ရောမအုပ်ချုပ်ရေးမှူးသည် ယေရှုကို လွှတ်ပေးရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ဂျူးများက သူ၏ အမှုကိုင်တွယ်ပုံကို ရောမအာဏာပိုင်များထံ တင်ပြရန် ခြိမ်းခြောက်သောအခါ၊ ပိလတ်သည် ယေရှုကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ရိုက်သတ်ရန် ၎င်းတို့၏ တောင်းဆိုမှုကို လိုက်လျောခဲ့သည်။ ဤရုံးတင်စစ်ဆေးမှုသည် မနက် ၈:၀၀ နာရီခန့်တွင် စတင်ပြီး မနက် ၉:၀၀ နာရီမတိုင်မီ ပြီးဆုံးခဲ့သည် (မာကု ၁၅:၂၅)။

7. Second trial before Pilate. (See on Matt. 27:15–31; John 18:39 to 19:16; cf. DA 731–740.) The Roman governor of Judea and Samaria sought various means to release Jesus, but in vain. When the Jews threatened to make his conduct of the case an issue with the authorities in Rome, Pilate capitulated to their demand that he crucify Jesus. This trial probably began about 8:00 a.m. and ended before 9:00 a.m. (Mark 15:25).

 

ခရစ်တော်၏ တရားစီရင်မှုဆိုင်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ၏ အချို့သော ရှုထောင့်များသည် ဂျူးဥပဒေနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို အေဒီ ဒုတိယရာစုနှစ်အကုန်အထိ ဂျူးရိုးရာထုံးတမ်းများကို စုစည်းထားသည့် မစ္ဆနာတွင် ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ ဤစုစည်းမှု၏ အချို့အပိုင်းများသည် ယေရှု၏ အချိန်ထက် နောက်ပိုင်းတွင် ရေးဆွဲထားသော ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို ထင်ဟပ်စေသည်။ သို့သော် ယေရှု၏ အချိန်တွင် အကျုံးဝင်နေပြီးဖြစ်သော ဥပဒေများအတိုင်းအတာအထိ၊ ၎င်းတို့ကို ချိုးဖောက်ခြင်းသည် သူ၏ ရုံးတင်စစ်ဆေးမှုတွင် တရားမျှတမှုကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

Various aspects of the judicial proceedings against Christ were in contravention of Jewish law, as later codified in the Mishnah, a collection of Jewish oral tradition down to about the end of the 2d century a.d. Certain sections of the collection reflect a tradition later than the time of Jesus. But to the extent that various laws were already in force in the time of Jesus. But to the extent that various laws were already in force in the time of Jesus, their violation represents a perversion of justice in the conduct of His trial.

 

အောက်တွင် မစ်ရှနိတ်ဥပဒေများ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းစာရင်းကို ဖော်ပြထားသည်-

Following is a partial list of Mishnaic judicial laws:

 

၁. သေဒဏ်ပြစ်ဒဏ်ပါဝင်သော စွပ်စွဲချက်များကို နေ့အချိန်တွင် စစ်ဆေးရမည် (ဆန်ဟီဒရင် ၄. ၁၊ တန်မွတ်ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၂၀၀၊ DA ၇၁၀ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤသည်မှာ ပြည်သူ့အမှုများအတွက်လည်း သက်ဆိုင်သည်။

1. Charges involving the penalty of capital punishment must be tried by day (Sanhedrin 4. 1, Soncino ed. of the Talmud, p. 200; see DA 710). This was also true of civil cases.

 

၂. သေဒဏ်အမှုများတွင် စီရင်ချက်ကို နေ့အချိန်တွင် ချမှတ်ရမည်။ “သေဒဏ်စွပ်စွဲချက်များကို နေ့အချိန်တွင် စစ်ဆေးပြီး နေ့အချိန်တွင်ပင် ပြီးဆုံးရမည်” (ဆန်ဟီဒရင် ၄. ၁၊ တန်မွတ်ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၂၀၀)။

2. The verdict in capital cases must be rendered by day. “Capital charges must be tried by day and concluded by day” (Sanhedrin, 4. 1, Soncino ed. of the Talmud, p. 200).

 

၃. သေဒဏ်အမှုများတွင် မတော်မတရားသော စီရင်ချက်ကို သက်သေအားလုံးကို ကြားနာပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့သို့ ရွှေ့ဆိုင်းရမည်။ “သေဒဏ်စွပ်စွဲချက်များသည် ထောက်ခံသော စီရင်ချက်ဖြင့် တစ်နေ့တည်းတွင် ပြီးဆုံးနိုင်သော်လည်း၊ မတော်မတရားသော စီရင်ချက်ဖြင့်မူ နောက်တစ်နေ့တွင်သာ ပြီးဆုံးရမည်” (ဆန်ဟီဒရင် ၄. ၁၊ တန်မွတ်ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၂၀၀)။

3. An unfavorable verdict in a capital case must be postponed until the day after all evidence has been heard. “Capital charges may be concluded on the same day with a favourable verdict, but only on the morrow with an unfavourable verdict” (ibid.).

 

၄. သေဒဏ်အမှုတွင် မတော်မတရားသော စီရင်ချက်ကို ကြားနာမှုပြီးဆုံးပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့သို့ ရွှေ့ဆိုင်းရသောကြောင့်၊ ထိုသို့သော အမှုများကို သောကြာနေ့ သို့မဟုတ် ဘာသာရေးပွဲတော်မတိုင်မီနေ့တွင် ကြားနာခွင့်မပြုပါ။ “ထို့ကြောင့် အမှုစစ်ဆေးမှုများကို ဥပုသ်နေ့ သို့မဟုတ် ပွဲတော်မတိုင်မီနေ့တွင် မပြုလုပ်ရပါ” (ဆန်ဟီဒရင် ၄. ၁၊ တန်မွတ်ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၂၀၀)။

4. Because an unfavorable verdict in a capital case had to be postponed till the day after the hearing closed, such a case could not be heard on Friday or on the day preceding a religious festival. “Therefore trials are not held on the eve of a Sabbath or Festival” (ibid.).

 

၅. ဆန့်ကျင်ဖွယ်သက်သေထွက်ဆိုချက်ပြုသည့် သက်သေများကို အရည်အချင်းမပြည့်မီသူအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ၎င်းတို့၏ သက်သေထွက်ဆိုချက်ကို ပယ်ဖျက်ရမည်။ သက်သေများ “တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆန့်ကျင်ဖွယ်ထွက်ဆိုပါက … ၎င်းတို့၏ သက်သေထွက်ဆိုချက်သည် အကျိုးမရှိပါ” (ဆန်ဟီဒရင် ၅. ၂၊ စာမျက်နှာ ၂၅၆)။

5. Witnesses who bore contradictory testimony were to be disqualified and their testimony rejected. If witnesses “contradict each other … their evidence is void” (ibid. 5. 2 [p. 256]).

 

၆. ကာယဖတ်စ်က သေဒဏ်ကို တောင်းဆိုခဲ့သည့် ဘုရားကို ရိုင်းစိုင်းစွာ စွပ်စွဲမှုစွပ်စွဲချက် (အခန်းကြီး ၆၅၊ ၆၆) သည် မမှန်ကန်ပါ။ ဆန်ဟီဒရင် ၇. ၅ (စာမျက်နှာ ၃၇၈) အရ “ဘုရားကို ရိုင်းစိုင်းစွာ စွပ်စွဲသူသည် [ဘုရား၏] နာမတော်ဖြစ်သည့် ယာဝါ (ယေဟောဝါ) ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှသာလျှင် အပြစ်ပေးခံရမည်” ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားကို ရိုင်းစိုင်းစွာ စွပ်စွဲမှုအတွက် ပြစ်ဒဏ်မှာ လည်ပင်းပြတ်သေဒဏ် (ဆန်ဟီဒရင် ၆. ၄၊ စာမျက်နှာ ၃၀၀) သို့မဟုတ် ကျောက်ခဲဖြင့် ပေါက်ပြီး သေဒဏ်ပေးခြင်း (ဆန်ဟီဒရင် ၇. ၄၊ စာမျက်နှာ ၃၅၉) ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ဘုရား၏ သန့်ရှင်းသော နာမတော်ကို အသုံးမပြုခဲ့ပါ (အခန်းကြီး ၆၄ ကို ကြည့်ပါ)။

6. The charge of blasphemy, on the basis of which Caiaphas demanded the death penalty (vs. 65, 66), was invalid. According to ibid. 7. 5 (p. 378), “The blasphemer is punished only if he utters [the divine] Name” itself, that is Yahweh (Jehovah), and the punishment for blasphemy was death by hanging (ibid. 6. 4 [p. 300]) or stoning (ibid. 7. 4 [p. 359]). Jesus did not use the sacred name for God (see on v. 64).

 

၇. အနည်းဆုံး ကျောက်ခဲဖြင့် ပေါက်သေဒဏ်ပေးခံရမည့်သူတစ်ဦးအတွက်၊ သူ့ထံသို့ ထောက်ခံသက်သေထွက်ဆိုရန် အခွင့်အရေးအားလုံးကို ပေးရမည်- “တရားရုံးတံခါးဝတွင် အချက်ပြအလံကိုင်ဆောင်ထားသူတစ်ဦးကို ထားရှိပြီး၊ အကွာအဝေးတွင် မြင်နိုင်သော်လည်း မြင်းစီးသူတစ်ဦးကို ထားရှိသည်။ ထို့နောက် တစ်ဦးက ‘သူ့အတွက် [ထပ်မံ] ထောက်ခံစရာရှိသည်’ ဟုဆိုပါက၊ အချက်ပြသူသည် အလံကို ဝှေ့ယမ်းပြီး မြင်းစီးသူသည် ပြေးလာကာ ၎င်းတို့ကို ရပ်တန့်စေသည်။ သူကိုယ်တိုင်က ‘ကျွန်ုပ်အတွက် ထောက်ခံစရာရှိသည်’ ဟုဆိုပါက၊ သူ့စွပ်စွဲချက်တွင် အကြောင်းအရာရှိပါက၊ သူ့ကို လေးငါးကြိမ်ပင် ပြန်ခေါ်လာပြီး၊ သူ့ကို အပြစ်မရှိဟု တွေ့ရှိပါက လွှတ်ပေးသည်။ သို့သော် မဟုတ်ပါက သူသည် ကျောက်ခဲဖြင့် ပေါက်ခံရရန် ထွက်သွားရမည်။ ထို့ပြင် တရားပြောသူတစ်ဦးသည် သူ့ရှေ့တွင် [အော်ဟစ်လျက်] လိုက်ပါသည်- ဤသူ သားအဖြစ် မည်သူမည်ဝါသည် ဤမည်သို့သော ပြစ်မှုကျူးလွန်သည့်အတွက် ကျောက်ခဲဖြင့် ပေါက်ခံရရန် ထွက်သွားသည်၊ ဤသူများသည် သူ၏ သက်သေများဖြစ်သည်။ သူ့အတွက် ထောက်ခံစရာတစ်စုံတစ်ရာ သိသူမည်သူမဆို လာပြီး ထုတ်ဖော်ပြောဆိုပါ” (ဆန်ဟီဒရင် ၆. ၁၊ စာမျက်နှာ ၂၇၅၊ ၂၈၁)။ ယေရှု၏ အမှုစစ်ဆေးမှုတွင် ဤပြဋ္ဌာန်းချက်များကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ထောက်ခံသက်သေများကို ဆင့်ခေါ်ရန် ပျက်ကွက်ခြင်းအတွက် အကြောင်းပြချက်မရှိပါ။

7. At least in the case of a man condemned to death by stoning, every opportunity was to be given for witnesses to testify in his behalf: “A man was stationed at the door of the court with the signalling flag in his hand, and a horse-man was stationed at a distance yet within sight of him, and then if one says, ‘I have something [further] to state in his favour,’ he [the signaller] waves the flag, and the horse-man runs and stops them. And even if he himself says, ‘I have something to plead in my own favour,’ he is brought back, even four or five times, providing, however, that there is substance in his assertion. If then they find him innocent, they discharge him; but if not, he goes forth to be stoned. And a herald precedes him [crying]: so and so, the son of so and so, is going forth to be stoned because he committed such and such an offence, and so and so are his witnesses. Whoever knows anything in his favour, let him come and state it” (ibid. 6. 1 [pp. 275, 281]). Obviously these provision were disregarded at Jesus’ trial. There was no excuse for the failure to summon defense witnesses.

 

ယေရှု၏ အမှုစစ်ဆေးမှုတွင် ဂျူးရာဇဝတ်ဥပဒေကို ချိုးဖောက်မှုများမှာ-

Other infractions of the Jewish criminal code at Jesus’ trial were:

 

၁. စွပ်စွဲခံရသူအား ဘက်လိုက်မှုရှိသော တရားသူကြီးများကို ရွေးချယ်ပြီး၊ သူ့အား ဖော်ရွေသူများကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖယ်ထုတ်ခြင်းဖြင့် စစ်ဆေးခြင်း (DA ၆၉၉၊ ၇၁၀ ကို ကြည့်ပါ)။

1. Trial before a group of judges selected because of prejudice against the accused, with the deliberate exclusion of members friendly to Him (cf. DA 699, 710).

 

၂. တရားဝင်စစ်ဆေးပြီး အပြစ်ရှိကြောင်း မတွေ့ရှိမီ အပြစ်ရှိသော ရာဇဝတ်သားအဖြစ် ဆက်ဆံခြင်း (DA ၇၀၃၊ ၇၁၀ ကို ကြည့်ပါ)။ ဂျူးဥပဒေအရ၊ အပြစ်ရှိကြောင်း သက်သေမပြမချင်း လူတစ်ဦးကို အပြစ်မရှိသူအဖြစ် သတ်မှတ်သည် (DA ၆၉၉ ကို ကြည့်ပါ)။ “ပြည်သူ့အမှုများကို လွှတ်မြှောက်ရန် သို့မဟုတ် အပြစ်ပေးရန် စတင်နိုင်သည်” (ဆန်ဟီဒရင် ၄. ၁၊ စာမျက်နှာ ၁၉၉)။

2. Treatment as a condemned criminal before being legally tried and found guilty (cf. DA 703, 710). According to Jewish law, a man was considered innocent until proved guilty (see DA 699). “Civil suits may be opened either for acquittal or condemnation” (Sanhedrin 4. 1 [p. 199]).

3. Sentence of death based upon His own testimony (see DA 715).

ellen g. white comments

6 DA 557, 716

6–13 DA 557-568

7–9 EW 165, 268

7–10 4T 551

8 DA 565, 720; 5T 268

8–12 DA 560

11 PP 535; 3T 391; WM 17

12–14 DA 563

13 4T 551

14–16 CS 139; DA 716; EW 166

15 DA 564; EW 268; 4T 41

20–29 DA 652-661

21 DA 720; 4T 41

21–25 DA 654

26–29 DA 653, 659

27, 28 MH 333

29 DA 149

30 DA 672

31 DA 673,  688, 743; EW 166

32 DA 674

33 DA 811; EW 166, 169

35 2T 204

36–56 DA 685-697

37, 38 AA 539; DA 686

38 DA 685

38, 39 2T 206

38–41 2T 204

39 CH 376; DA 687, 759; GW 218; MH 230; 9T 102

40 DA 688; EW 167

41 CT 412; DA 688, 713; FE 349; MYP 265; 4T 124; 5T 485

42 DA 690,  693, 753

42, 43 2T 205

45 DA 694; 2T 205

46 DA 694

47 EW 167

48 DA 695, 721

49 GC 263

49–54 DA 696

51–54 EW 168

55, 56 DA 697

56 EW 168

57–75 DA 698-715

58 EW 169

63 DA 706

63, 64 MB 67; 1T 203

64 DA 707, 710; GC 643

65, 66 DA 708

67 EW 169, 170

67, 68 DA 715

69–75 AA 62,  516, 537; EW 169; 5T 427

71–74 DA 711

72 DA 712

75 DA 713