အခန်း ၁၈—“ကိုယ်တော်သည် ကြီးပွားရမည်၊ ငါမူကား ဆုတ်ယုတ်ရမည်”

 

အခန်း ၁၈—“ကိုယ်တော်သည် ကြီးပွားရမည်၊ ငါမူကား ဆုတ်ယုတ်ရမည်”

ဤအခန်းသည် ယောဟန်ခရစ်ဝင် ၃:၂၂-၃၆ ကို အခြေခံထားပါသည်။

နှစ်ခြင်းဆရာယောဟန်သည် မိမိကိုယ်ကို မေရှိယအဖြစ် ကြေညာခဲ့ပြီး ရောမကို ဆန့်ကျင်သော သူပုန်ထမှုကို ဖန်တီးခဲ့မည်ဆိုပါက ပုရောဟိတ်များနှင့် လူစုလူဝေးများသည် သူ၏ အလံတော်အောက်သို့ စုဝေးရောက်ရှိလာကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ လောက၏ အောင်နိုင်သူများ၏ ရည်မှန်းချက်ကို ဆွဲဆောင်သော ထည့်သွင်းစဉ်းစားချက်တိုင်းကို စာတန်သည် သူ့အပေါ်တွင် ဖိအားပေးရန် အသင့်ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ခမ်းနားသော လာဘ်ထိုးမှုကို ခိုင်မာစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ သူ၏ အပေါ်တွင် စုစည်းနေခဲ့သော အာရုံကို သူသည် အခြားတစ်ပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဆီသို့ လမ်းညွှန်ပြသခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူသည် လူကြိုက်များမှု လှိုင်းတံပိုးသည် မိမိထံမှ ကယ်တင်ရှင်ဆီသို့ လှည့်ပြောင်းသွားနေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ လူတို့သည် ယေရှုကို ကြားနာရန် စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးများသည် တစ်နေ့ထက် တစ်နေ့ လျော့နည်းလာခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ တပည့်တော် အရေအတွက်သည် နေ့စဉ် တိုးပွားလာခဲ့သည်။

သို့သော် ယောဟန်၏ တပည့်တော်များသည် ယေရှု၏ လူကြိုက်များမှု တိုးပွားလာခြင်းကို မနာလိုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အလုပ်ကို ဝေဖန်ရန် အသင့်ရှိနေခဲ့ကြပြီး အကြောင်းပြချက်ကို တွေ့ရှိရန် ကြာမြင့်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ရေနှစ်ခြင်းခံခြင်းသည် အပြစ်မှ ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်စေခြင်း ရှိ မရှိနှင့် ပတ်သက်၍ ယောဟန်၏ တပည့်တော်များနှင့် ယုဒလူများအကြားတွင် မေးခွန်းတစ်ခု ထතු်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ယေရှု၏ နှစ်ခြင်းခံခြင်းသည် ယောဟန်၏ နှစ်ခြင်းခံခြင်းနှင့် အခြေခံအားဖြင့် ကွာခြားသည်ဟု ၎င်းတို့ ခိုင်မာစွာ ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြသည်။ မကြာမီတွင် ၎င်းတို့သည် နှစ်ခြင်းခံရာတွင် အသုံးပြုရန် သင့်လျော်သော စကားလုံးပုံစံနှင့် ပတ်သက်၍လည်းကောင်း၊ နောက်ဆုံးတွင် အမှန်တကယ် နှစ်ခြင်းပေးရန် သူတို့၏ အခွင့်အရေးနှင့် ပတ်သက်၍လည်းကောင်း ခရစ်တော်၏ တပည့်တော်များနှင့် အငြင်းပွားနေခဲ့ကြသည်။ ယောဟန်၏ တပည့်တော်များသည် မိမိတို့၏ မကျေနပ်ချက်များဖြင့် သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး - “ဆရာ၊ ယော်ဒန်မြ sông၏ တစ်ဖက်ကမ်းတွင် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရှိခဲ့ပြီး ကိုယ်တော် သက်သေခံခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် မြင်လော့၊ ထိုသူပင်လျှင် နှစ်ခြင်းပေးနေ၏၊ လူအားလုံးလည်း ကိုယ်တော်ဆီသို့ လာကြ၏” ဟု ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

ဤစကားများမှတစ်ဆင့် စာတန်သည် ယောဟန်အပေါ်သို့ သွေးဆောင်မှုကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ ယောဟန်သည် မိမိ၏ နေရာကို အစားထိုးခံရခြင်းအပေါ် စိတ်ပျက်မှုကို ဖော်ပြခဲ့မည်ဆိုပါက သူသည် ကွဲပြားခြင်း၏ မျိုးစေ့များကို ကြဲချခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး၊ မနာလိုမှုနှင့် ငြူစူမှုကို အားပေးခဲ့မည်ဖြစ်ကာ ဧဝံဂေလိတရား၏ တိုးတက်မှုကို အလေးအနက် တားဆီးနှောင့်ယှက်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။

ယောဟန်သည် သဘာဝအရ လူသားတို့အတွက် ဘုံဖြစ်သော အမှားများနှင့် အားနည်းချက်များ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်၏ ထိတွေ့မှုသည် သူ့ကို အသွင်ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ သူသည် ကိုယ်ကျိုးရှာမှုနှင့် ရည်မှန်းချက်တို့ဖြင့် မညစ်ညမ်းသော လေထုထဲတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ တပည့်တော်များ၏ မကျေနပ်ချက်နှင့် မည်သည့် စာနာမှုကိုမျှ မပြသခဲ့ဘဲ၊ မိမိက လမ်းခင်းပေးခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို သူ မည်မျှ ဝမ်းမြောက်စွာ ကြိုဆိုခဲ့ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။

သူက မိန့်ကြားခဲ့သည် - “ကောင်းကင်ဘုံမှ ပေးအပ်ထားသည်မှတပါး မည်သူမျှ မည်သည့်အရာကိုမျှ မရရှိနိုင်ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် မေရှိယ မဟုတ်ပါ၊ သို့သော် ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်တွင် စေလွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ် ပြောဆိုခဲ့ကြောင်း သင်တို့ကိုယ်တိုင်ပင် ကျွန်ုပ်အား သက်သေခံကြ၏။ သတို့သမီးကို ပိုင်ဆိုင်သောသူသည် မင်္ဂလာဆောင်သူ ဖြစ်၏၊ မင်္ဂလာဆောင်သူ၏ သူငယ်ချင်းသည် မင်္ဂလာဆောင်သူ၏ အသံကို ရပ်၍ ကြားရကာ ကြီးစွာသော ဝမ်းမြောက်ခြင်း ရှိ၏”။ (RSV ကို ကြည့်ပါ။) ယောဟန်သည် မိမိကိုယ်ကို မင်္ဂလာဆောင်အတွက် လမ်းခင်းပေးရင်း စေ့စပ်ထားသူများအကြား သတင်းစကားပို့ဆောင်သူအဖြစ် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော သူငယ်ချင်းအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခဲ့သည်။ မင်္ဂလာဆောင်သူသည် မိမိ၏ သတို့သမီးကို လက်ခံရရှိခဲ့ချိန်တွင် သူငယ်ချင်း၏ တာဝန်တော်သည် ပြီးမြောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သော သူတို့၏ ပေါင်းစည်းမှု၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကယ်တင်ရှင်၏ အလုပ်၏ အောင်မြင်မှုကို သက်သေခံရခြင်းသည် ယောဟန်၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူက - “ထို့ကြောင့် ဤ ကျွန်ုပ်၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် ပြည့်စုံလာခဲ့ပြီ။ ကိုယ်တော်သည် ကြီးပွားရမည်၊ ငါမူကား ဆုတ်ယုတ်ရမည်” ဟု မိန့်ကြားခဲ့သည်။

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရွေးနုတ်ရှင်ကို မျှော်ကြည့်လျက် ယောဟန်သည် ကိုယ်ကျိုးစွန့်လွှတ်မှု၏ အမြင့်ဆုံးသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် အသံသက်သက်၊ တောကန္တာရထဲရှိ အော်ဟစ်သံသက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ လူအပေါင်းတို့၏ မျက်လုံးများသည် အသက်၏ အလင်းတော်ဆီသို့ လှည့်ပြောင်းသွားစေရန်အတွက် သူသည် တိတ်ဆိတ်ခြင်းနှင့် အမည်မသိခြင်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံခဲ့သည်။

ကိုယ်ကျိုးမှ ကင်းစင်သွားခဲ့သော ပရောဖက်၏ ဝိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်၏ အလင်းတော်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ယောဟန်က - “အထက်မှ ကြွလာသောသူသည် အရာရာထက် သာ၍ ကြီးမြတ်၏။ ... အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင် စေလွှတ်တော်မူသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကို ပြောဆို၏၊ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် ဝိညာဉ်တော်ကို ကိုယ်တော်အား ပမာဏဖြင့် ပေးတော်မမူ” ဟု မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ခရစ်တော်က - “ငါသည် ကိုယ်ပိုင် အလိုတော်ကို မရှာဘဲ၊ ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူသော ခမည်းတော်၏ အလိုတော်ကို ရှာ၏” ဟု မိန့်ကြားနိုင်ခဲ့သည်။ (ယောဟန် ၅:၃၀ ကို ကြည့်ပါ။)

ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များနှင့်လည်း ထို့အတူ ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်ကျိုးမှ ကင်းစင်ရန် ဆန္ဒရှိပြီး အတွေးတိုင်းကို ခရစ်တော်ကို နာခံခြင်းသို့ ဖမ်းဆီးရန် သဘောတူမှသာလျှင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလင်းကို လက်ခံရယူနိုင်ကြပေမည်။ ဤအရာကို လုပ်ဆောင်ကြသူတိုင်းအား သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို ပမာဏမရှိဘဲ ပေးအပ်တော်မူသည်။

နှစ်ခြင်းဆရာက ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် လက်ခံရရှိခဲ့သော ခရစ်တော်၏ အလုပ်၏ အောင်မြင်မှုကို ယေရုရှလင်မြို့ရှိ အာဏာပိုင်များထံသို့လည်း သတင်းပို့ခဲ့ကြသည်။ ပုရောဟိတ်များနှင့် ရဗ္ဗိများသည် လူတို့သည် სυναဂေါက်များကို စွန့်ခွာကာ တောကန္တာရသို့ စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ကြရသဖြင့် ယောဟန်၏ သြဇာအာဏာအပေါ် မနာလို ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် လူအုပ်ကြီးများကို ဆွဲဆောင်ရန် ပိုမိုကြီးမားသော ခွန်အားရှိသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှိနေခဲ့သည်။ အစ္စရေးတို့၏ ထိုခေါင်းဆောင်များသည် ယောဟန်ကဲ့သို့ “ကိုယ်တော်သည် ကြီးပွားရမည်၊ ငါမူကား ဆုတ်ယုတ်ရမည်” ဟု ပြောဆိုရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ကြပေ။

နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းကို ရှောင်ရှားခြင်းဆိုင်ရာ ခရစ်တော်၏ ပုံသက်သေ

လောကကို ပေးအပ်ခဲ့ဖူးသမျှထဲတွင် အကြီးမားဆုံးသော ပရောဖက်တစ်ပါးကို ဖယ်ရှားပစ်မည့် မုန်တိုင်း စုဝေးရောက်ရှိနေကြောင်း ယေရှု သိရှိထားခဲ့သည်။ ကွဲပြားခြင်းအတွက် အကြောင်းပြချက်မှန်သမျှကို ရှောင်ရှားလိုသဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ဂါလိလဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း အမှန်တရားကို သစ္စာရှိနေကြစဉ်တွင် အထင်အမှတ်လွဲမှားခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားစေနိုင်သည့် အရာမှန်သမျှကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးပမ်းသင့်ကြသည်။ ကွဲပြားခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ခြိမ်းခြောက်နေသည့် အခြေအနေများ ပေါ်ပေါက်လာတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့သည် ယေရှုနှင့် နှစ်ခြင်းဆရာယောဟန်တို့၏ ပုံသက်သေကို လိုက်နာသင့်ကြသည်။

ယောဟန်သည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမားတစ်ဦးအဖြစ် ဦးဆောင်ရန် ခေါ်ဝဲခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူ၏ အလုပ်သည် ခရစ်တော်၏ အသင်းတော်၏ အုတ်မြစ်ကို ချမှတ်ရန်အတွက် မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ သူ၏ သက်သေခံချက်ဖြင့် မပြီးမြောက်နိုင်ခဲ့သော အခြားသော အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန် ရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ တပည့်တော်များသည် ဤအရာကို နားမလည်ခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်သည် အလုပ်ကို ရယူရန် ကြွရောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ကြရချိန်တွင် မနာလို ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

တူညီသည့် အန္တရာယ်များသည် ယခုတိုင် ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူတစ်ဦးအား တိကျသော အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန် ခေါ်ဝဲတော်မူသည်။ မိမိ အရည်အချင်းရှိသမျှ ထိုအလုပ်ကို သူ ဆောင်ရွက်ပြီးစီးသွားသည့်အခါ ထိုထက်ပိုမို၍ ရှေ့သို့ ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရန် အခြားသူများကို သခင်ဘုရား ပို့ဆောင်ပေးတော်မူသည်။ သို့သော် လူများစွာက အလုပ်၏ အောင်မြင်မှုသည် ပထမဆုံး အလုပ်သမားအပေါ်တွင် မူတည်သည်ဟု ခံစားကြရသည်။ မနာလိုမှု ဝင်ရောက်လာပြီး ဘုရားသခင်၏ အလုပ်သည် ပျက်စီးသွားသည်။ မထိုက်တန်ဘဲ ဂုဏ်ပြုခံရသူသည် ကိုယ်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် သွေးဆောင်ခံရသည်။ လူတို့သည် လမ်းညွှန်မှုအတွက် လူသားအပေါ်တွင် မှီခိုအားထားကြပြီး ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွဲသွားကြသည်။

နှစ်ခြင်းဆရာယောဟန်နှင့်အတူ “ကိုယ်တော်သည် ကြီးပွားရမည်၊ ငါမူကား ဆုတ်ယုတ်ရမည်” ဟု ပြောဆိုလျက် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချခံရန် ဆန္ဒရှိကြသူများသည် မင်္ဂလာရှိကြပေ။