အခန်းကြီး - (၇ - ၈)

 

၇:၁၄–၁၂:၃၀

ဘေးဒဏ် ၁၀ ပါး

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးတို့ကို ကယ်လွှတ်ရန် တောင်းဆိုမှုကို “ငါ၏လူတို့ကို လွှတ်လော့” ဟူသော ရိုးရှင်းသည့်အမိန့်ဖြင့် စတင်တော်မူခဲ့သည် (၅:၁၊ ၇:၁၆)။ ထိုစကားများကို ငြင်းပယ်ရုံသာမက ထိုစကားများ၏ အရင်းမြစ်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်ကိုလည်း လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသည်။ ဤအရာသည် ဖာရော၏ တုံ့ပြန်မှုဖြစ်မည်ကို ဘုရားသခင်သိတော်မူခဲ့ပြီး (၃:၁၉–၂၀)၊ ဘေးဒဏ် ၁၀ ပါးအားဖြင့် မိမိ၏တန်ခိုးကို ပြသခြင်းဖြင့် မိမိသည် မည်သူဖြစ်တော်မူသည်ကို ဖာရောအား ပြသရန် ထိုအခြေအနေကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်တော်မူခဲ့သည် (အောက်တွင် “ဘေးဒဏ် ၁၀ ပါးနှင့် အဲဂုတ္တု၏ဘာသာရေး” ကိုကြည့်ပါ)။

ဘေးဒဏ် ၁၀ ပါးနှင့် အဲဂုတ္တု၏ဘာသာရေး

ဘေးဒဏ်များသည် အဲဂုတ္တုတို့၏ တန်ခိုးအရင်းအမြစ်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အဲဂုတ္တုလူမျိုးတို့သည် သဘာဝတရားကို နတ်ဘုရားအဖြစ် သတ်မှတ်ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်မှာ အလွန်အမင်းဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ဘာသာရေးသည် နတ်ဘုရားနှင့် နတ်ဘုရားမပေါင်း ၂,၀၀၀ ခန့်ရှိသော ပန်သီဝါဒပုံစံတစ်မျိုး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဘေးဒဏ်များသည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ပြန်လည်ဖျက်သိမ်းသည့် လုပ်ဆောင်ချက်များဖြစ်ပြီး၊ ဖန်ဆင်းခြင်းအစီအစဉ်နှင့် အဲဂုတ္တုပြည်၏ မူလအစနှင့်ပတ်သက်၍ လူတို့၏ နားလည်မှုကို ပြန်လည်ဖျက်သိမ်းခြင်းဖြစ်သည်။ အဲဂုတ္တုလူမျိုးတို့အတွက် “မတ်” ဟူသော အယူအဆသည် “အမှန်တရား”၊ “တရားမျှတမှု” နှင့် “အစီအစဉ်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်များကို ဖော်ပြပြီး စကြဝဠာကို အရာအားလုံး သဟဇာတဖြစ်စွာ အတူယှဉ်တွဲတည်ရှိခြင်းအဖြစ် ပုံဖော်သည်။ ထိုစကြဝဠာတစ်ခုလုံး၏ အစီအစဉ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် တာဝန်ကို နတ်ဘုရားများက ဖာရောအား ပေးအပ်ထားသည်။ ထိုသို့ ထိန်းသိမ်းခြင်းကို ပရမ်းပတာဖြစ်စေသော အင်အားများကို ချုပ်ကိုင်နှိမ်နင်းခြင်းအားဖြင့် ဆောင်ရွက်သည်။ ဘေးဒဏ် ၁၀ ပါးအတွင်း အဲဂုတ္တုတို့၏ “မတ်” အယူအဆသည် ပရမ်းပတာဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ ဤအရာသည် အဲဂုတ္တုမင်းကြီး၏ အာဏာနှင့် စွမ်းရည်ကို တိုက်ရိုက်စိန်ခေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘေးဒဏ်တိုင်းနီးပါး မကျရောက်မီ မောရှေအား ဖြစ်ပေါ်လာမည့်အရာ၏ တိကျသောပုံစံနှင့် အကျိုးဆက်များကို ဖာရောအား ပြောပြရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းတွင် အကြောင်းရင်း ၂ ခုရှိသည်။ (၁) မင်းကြီးအား အကျိုးဆက်များကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် အခွင့်အရေးပေးရန်နှင့် (၂) ဘေးဒဏ်များသည် ထာဝရဘုရားထံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်ကို မင်းကြီးက ငြင်းပယ်၍မရစေရန် ဖြစ်သည် (PP ၂၆၃)။ ဘေးဒဏ်များသည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ အသက်ရှင်ရေးအတွက် အစွမ်းထက်ဆုံးအင်အားဖြစ်သော အရာ (ရေ) မှ စတင်ခဲ့သော်လည်း အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ် ထိခိုက်မှုမှာ အနည်းဆုံးဖြစ်သည်။ ဘေးဒဏ်တစ်ခုစီ အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ် ကျရောက်လာသည်နှင့်အမျှ မြေပြင်နှင့် လူတို့အပေါ် သက်ရောက်မှုများသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ ရှိတော်မူခြင်းနှင့် တန်ခိုးကို ဤသို့ ထင်ရှားစွာပြသခြင်းအားဖြင့် အဲဂုတ္တု၏ ဘာသာရေးယုံကြည်ချက်များ၏ ချို့တဲ့မှုများကို ဖော်ပြပြီး လူတို့အား မိမိကို ကိုးကွယ်၍ ဂုဏ်ပြုရန် ဆွဲဆောင်ရန် မျှော်လင့်တော်မူခဲ့သည်။

ဘေးဒဏ်များကို ဘုရားသခင်၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုများမဟုတ်ဘဲ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များအဖြစ် ရှင်းပြနိုင်သည်ဟူသော အယူအဆကို ကျမ်းစာ၏ စာသားက ထောက်ခံခြင်းမရှိပါ။ ဤအံ့ဖွယ်အမှုများကို အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ် ဆောင်ကြဉ်းတော်မူမည်ဟု ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူခဲ့ပြီး (ထွက်မြောက်ရာ ၃:၂၀)၊ မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ဘေးဒဏ်တစ်ခုက နောက်ဘေးဒဏ်၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ခဲ့ခြင်း မရှိပါ။ သတ္တမဘေးဒဏ်၏ မိုးသီးသည် ဆဋ္ဌမဘေးဒဏ်၏ အနာဖုများနှင့် မည်သည့်ဆက်နွှယ်မှုမျှ မရှိပါ။ ဒသမဘေးဒဏ်သည်လည်း ယခင်ဘေးဒဏ်များနှင့် ဆက်စပ်မှုမရှိပါ။ ဘေးဒဏ်များသည် တိုက်ရိုက်သမိုင်းဝင် ဇာတ်ကြောင်းအတွင်း ဆက်နွှယ်နေပြီး ဥပစာအဖြစ် သို့မဟုတ် ရိုးရိုးစာပေဖန်တီးမှုများအဖြစ် နားလည်ရန် မဟုတ်ပါ။

၇:၁၄–၂၅။ ပထမဘေးဒဏ် — ရေသည် သွေးဖြစ်ခြင်း

ဘီစီ ၅ ရာစုမှ ဂရိသမိုင်းပညာရှင် ဟီရိုဒိုးတပ်စ်က အဲဂုတ္တုပြည်ကို “နိုင်းမြစ်၏ လက်ဆောင်” ဟု ခေါ်ခဲ့သည်။ အာဖရိကတိုက်၏ အတွင်းပိုင်းဒေသများ၌ ဖြစ်ပေါ်သော ရေလွှမ်းမိုးမှုများကြောင့် နှစ်စဉ် နိုင်းမြစ်ရေ မြင့်တက်လာခြင်းသည် စိုက်ပျိုးရေးအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော မြေဆီလွှာ၏ ကြွယ်ဝမှုကို တိုးပွားစေခဲ့သည်။ မောရှေသည် နိုင်းမြစ်သည် သွေးကဲ့သို့ အနီရောင်ဖြစ်လာမည်ဟု ဖာရောအား ပြောခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ နိုင်းမြစ်သည် သွေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပျက်သောအခါ ညစ်ညမ်းမှုသည် သူတို့၏ ရေပေးဝေရေးစနစ်တစ်လျှောက်သာမက သူတို့၏ အဓိကအစားအစာရင်းမြစ်များအနက် တစ်ခုဖြစ်သော ငါးများထံသို့လည်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ နိုင်းမြစ်သည် အဲဂုတ္တုပြည်ကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်စွမ်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအရာသည် နိုင်းမြစ်တစ်ခုတည်းတွင် ကန့်သတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပါ။ ဤဘေးဒဏ်ကြောင့် အခြားရေအရင်းအမြစ်များလည်း ထိခိုက်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်း (အခန်းငယ် ၁၉) သည် နိုင်းမြစ်၏ မြစ်လက်တက်များ၊ လူလုပ်တူးမြောင်းများနှင့် ရေလှောင်ကန်များလည်း ထိခိုက်ခဲ့သည့် အဲဂုတ္တုပြည်အကြောင်း တိကျသောအသိပညာကို ဖော်ပြသည်။ ဤစာသားကလည်း မြစ်အတွင်း၌သာ ဖြစ်ပေါ်သည့် “အနီရောင်ရေလှိုင်း” သို့မဟုတ် ရေညှိများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ အဲဂုတ္တုလူမျိုးတို့၏ ရေအားလုံးသည် သွေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ နိုင်းမြစ်ကို စောင့်ရှောက်သူဖြစ်သော ဖန်ဆင်းရှင်နတ်ဘုရား ခွန်နမ်သည် မောရှေ အမိန့်ပေးခဲ့သောအရာကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပါ။ ဤဘေးဒဏ်သည် အစာအာဟာရနှင့် အသက်ရှင်ရေးအတွက် လိုအပ်သမျှအရာအားလုံးသည် ရေနှင့်ငါးတို့ကို ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် မိန့်တော်မူခဲ့သော ထာဝရဘုရားထံမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အဲဂုတ္တု၏ နတ်ဘုရားများထံမှ လာခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်အားလျော့၍ အဲဂုတ္တုလူမျိုးတို့သည် ရေရရှိရန် ရေတွင်းများကို တူးဖော်ခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာတွင် အစ္စရေးလူမျိုးတို့အကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်းမရှိသဖြင့် ဤဘေးဒဏ်သည် သူတို့ သို့မဟုတ် သူတို့၏မိသားစုများကို မထိခိုက်ခဲ့ကြောင်း အရိပ်အမြွက်ပြသည်။ ဤအရာသည် ထပ်တလဲလဲတွေ့ရသော ပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘေးဒဏ်များသည် အဲဂုတ္တုလူမျိုးတို့အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော်လည်း ဂေါရှင်ပြည်ကိုမူ မထိခိုက်ခဲ့ပါ။ ဤအချက်သည်လည်း ထိုဘေးဒဏ်များသည် အဲဂုတ္တုပြည်အတွက် အထူးပြု၍ ဘုရားသခင်က ပြုတော်မူသော အံ့ဖွယ်တရားစီရင်ခြင်းများ ဖြစ်ကြောင်း ထပ်မံညွှန်ပြသည်။

၈:၁–၁၅။ ဒုတိယဘေးဒဏ် — ဖားများ

နိုင်းမြစ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ခွန်နမ်မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်က ရေကို ပြန်လည်ပေးတော်မူပြီးနောက် နောက်ထပ်ဘေးဒဏ်သည် အဲဂုတ္တုပြည်၏ အဓိကနတ်ဘုရားများထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သော ခွန်နမ်၏ ကြင်ဖက် ဟက်ခက်ကို ဆန့်ကျင်သည့် အငြင်းအခုံတစ်ရပ် ဖြစ်လာသည်။ ဟက်ခက်ကို ဖားခေါင်းရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ် ပုံဖော်ထားသည်။ ခွန်နမ်သည် အိုးထိန်းသမား၏ စက်ဝိုင်းပေါ်တွင် လူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများကို ပုံဖော်ဖန်ဆင်းပေးသော်လည်း ဟက်ခက်သည် ထိုကိုယ်ခန္ဓာများအား အသက်ပေးသော ကလေးမွေးဖွားခြင်း၏ နတ်ဘုရားမ ဖြစ်သည်။ ဤဘေးဒဏ်ကြောင့် အဲဂုတ္တုလူမျိုးတို့သည် ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသော ဖားများကြောင့် မိမိတို့၏ဘဝများ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ခဲ့ကြပြီး၊ ထိုအကျိုးဆက်ကြောင့် ဖားများကို စက်ဆုပ်ရွံရှာ၍ မုန်းတီးလာကြသည်။ ဘေးဒဏ်ပြီးနောက် သေဆုံးနေသော ဖားများ၏ ပုပ်စော်နံသောအနံ့သည် ဟက်ခက်က ပေးသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသော အသက်ပေးသည့် “အသက်ရှူခြင်း” ဆိုသောအရာကို ဆန့်ကျင်သည့် သက်သေတစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

၈:၁၆–၃၂။ တတိယနှင့် စတုတ္ထဘေးဒဏ် — သန်းများနှင့် ကိုက်သော ယင်ကောင်များ

ထာဝရဘုရားက ဆောင်ကြဉ်းတော်မူသော နောက်ထပ် ပိုးမွှားဘေးဒဏ် ၂ ခုတွင် ပိုးမွှားများ ပါဝင်သည်။ ပထမတစ်မျိုး (ken) ကို သန်းများ သို့မဟုတ် ခြင်ငယ်များဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြသည်။ လူများနှင့် တိရစ္ဆာန်များ နှစ်မျိုးစလုံးပေါ်တွင် တွေ့ရသောကြောင့် သန်းများဟု ရှင်းပြခြင်းက ပို၍သင့်လျော်နိုင်သည်။ ဒုတိယတစ်မျိုးမှာ ‘arob ဖြစ်ပြီး၊ အဆိပ်ရှိသောအကိုက်ရှိသည့် ပိုးမွှားတစ်မျိုးဖြစ်ကာ အလွန်ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေသည် (PP ၂၆၆)။ ဤဘေးဒဏ်များသည် အဲဂုတ္တုပြည်၏ သေခြင်းမှ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းဆိုင်ရာ မိမိကိုယ်တိုင် အသက်ဖြစ်ပေါ်စေသော နတ်ဘုရား ခေပါကို ဆန့်ကျင်သည့် အငြင်းအခုံတစ်ရပ် ဖြစ်နိုင်သည်။ ခေပါကို အဲဂုတ္တု ရုပ်ကြွပန်းပုများတွင် နွားချေးပိုး သို့မဟုတ် ပိုးတောင်မာအဖြစ် ပုံဖော်ထားသည်။ အမပိုးတောင်မာသည် ၎င်း၏ရှေ့ခြေများဖြင့် နွားချေးကို ပြီးပြည့်စုံသော လုံးဝိုင်းတစ်လုံးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပြီး ထိုထဲတွင် ဥများထည့်ထားသောကြောင့် ကိုးကွယ်ခြင်းခံရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဥများမှ ပိုးကောင်များပေါက်ဖွားလာသောအခါ အသက်သည် သူ့အလိုလို ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ အဲဂုတ္တုလူမျိုးတို့က ထိုလုံးဝိုင်းသည် အသက်ပေးသော နေကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြပြီး၊ ခေပါသည် နံနက်အချိန်တွင် ထိုနေကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ အရှေ့ဘက်မှ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတစ်လျှောက် တွန်းရွှေ့ပေးသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ အဲဂုတ္တုမှ မှော်ဆရာများသည် ဤအံ့ဖွယ်အမှုကို ပြန်လည်မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ကြဘဲ “ဘုရားသခင်၏လက်ညှိုးတော်” ဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၁၉)။ ဤအသိအမှတ်ပြုမှုသည် မှော်ဆရာများ၏ ယုံကြည်ခြင်းဖော်ပြချက်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်ဟု မဆိုလိုသော်လည်း ဘေးဒဏ်၏ မူလရင်းမြစ်သည် ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်းကို အလေးပေးဖော်ပြသည် (၃၁:၁၈၊ တရားဟောရာ ၉:၁၀ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။ အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် စတုတ္ထဘေးဒဏ်သည် ဂေါရှင်ပြည်ကို မထိခိုက်ခဲ့ပါ (ကမ္ဘာဦး ၄၅:၉–၁၃ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။