အခန်းကြီး - (၅ - ၆)

 

၅:၁–၇:၁၃

အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် အစ္စရေးလူမျိုးတို့အား ကယ်လွှတ်ခြင်း

မောရှေ၏ အနှစ် ၄၀ ကြာ ခရီးလမ်းသည် မိမိကိုယ်ကို အားကိုး၍ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အဲဂုတ္တုမင်းသား (တမန်တော် ၇:၂၂) အဖြစ်မှ ဘုရားသခင်ကို မှီခိုသော နှိမ့်ချသည့် သိုးထိန်းတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည်လည်း အလျှော့ပေးနေသော ကျွန်များအဖြစ်မှ ကယ်လွှတ်ခြင်းရရန် ထာဝရဘုရားထံ အော်ဟစ်တောင်းလျှောက်သူများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလာကြသည်။ အဲဂုတ္တုပြည်ရှိ အခြေအနေများလည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီး မောရှေ၏အသက်ကို ရှာဖွေခဲ့သောသူများ သေဆုံးသွားကြပြီဖြစ်သည်။ ထိုသူများထဲတွင် ဖာရောကိုယ်တိုင်လည်း ပါဝင်မည်ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂:၁၅၊ ၂၃)။ အာဗြဟံ၏သားမြေးများ ခံစားရမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့်ပတ်သက်သော ပရောဖက်ပြုချက် (ကမ္ဘာဦး ၁၅:၁၃) သည် အဆုံးသတ်ရန် နီးကပ်လာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၌ အစီအစဉ်တစ်ရပ်ရှိပြီး၊ သင့်လျော်သောအချိန်တွင် ထိုအစီအစဉ်ကို စတင်အကောင်အထည်ဖော်တော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏နောက်တော်လိုက်များသည် အစမှ အဆုံးကို အမြဲမြင်နိုင်ကြမည်မဟုတ်သော်လည်း ကိုယ်တော်ကို စိတ်ရှည်စွာ ယုံကြည်ကိုးစားရန် ခေါ်တော်မူခံရကြသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အစ္စရေးလူမျိုးတို့ တောင့်တခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုသည် သူတို့၏ ကယ်လွှတ်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်းတွင်သာမက သူတို့ကို ဖိနှိပ်သူများအပေါ် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းတို့တွင်လည်း ပေါ်ပေါက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ဤတရားစီရင်ခြင်းများသည် ကယ်လွှတ်ခြင်းမတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးကာလ၌ ခရစ်တော်ပြန်ကြွလာချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ကြိုတင်ညွှန်ပြခဲ့သည်။

၅:၁–၆:၁၃။ ဖာရောနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်းများ။ မောရှေအား အဲဂုတ္တုမင်းကြီးနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ဘုရားသခင်က ညွှန်ကြားတော်မူခဲ့သည်။ မောရှေ၏ ယခင်နောက်ခံအခြေအနေကို ထောက်ထားလျှင် ဤအရာသည် သူအကြောက်ဆုံးအရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ယခင်က နန်းတော်ကို ဆက်ခံမည့်သူဖြစ်ခဲ့သော မောရှေကို မင်းကြီးက မည်သို့မြင်မည်နည်း။ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ရပ်အဖြစ်လော။ သို့မဟုတ် ယခု သိုးထိန်းဘဝဖြင့် နေထိုင်နေသောကြောင့် လှောင်စရာအဖြစ်လော။ သို့သော် မကြာမီ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အငြင်းပွားမှုသည် မောရှေအကြောင်း မဟုတ်ပါ။ အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ဘုရားသခင်ရှိတော်မူခြင်းနှင့် ထိုလူမျိုးအပေါ် ကိုယ်တော်၏ အချုပ်အခြာအာဏာ၊ တန်ခိုးနှင့် တရားစီရင်ခြင်းတို့ကို ပြသခြင်းအကြောင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မကောင်းမှုကို ရင်ဆိုင်ရန် လူတို့ကို မိမိ၏ကိရိယာများအဖြစ် ရွေးချယ်တော်မူသည်။ အနာဂတ်ကို သိတော်မူပြီး အစာခေါင်းပါးခြင်းမှ လူမျိုးတစ်မျိုးကို ကယ်တင်နိုင်သော သန့်ရှင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်အကြောင်း သက်သေခံရန် ယောသပ်ကို စေလွှတ်တော်မူခြင်းအားဖြင့် အဲဂုတ္တုလူမျိုးများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် မျိုးဆက်များစွာ ကြာပြီးနောက် အယူမှားဘာသာရေးဓလေ့ထုံးတမ်းများ၌ ကာလရှည်ကြာ နစ်မြုပ်နေခဲ့သော အဲဂုတ္တုသည် နောက်ဆုံးတွင် အစ္စရေးတို့၏ဘုရားသခင်နှင့် ယောသပ်၏ဘုရားသခင်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ မိမိတို့၏အာဏာနှင့် အထွတ်အထိပ်အနေအထားကို မိမိတို့စိတ်ကြိုက် ဆုံးဖြတ်လုပ်ဆောင်ရန် ချန်ထားခံရသောအခါ ရာစုနှစ်များတစ်လျှောက် အမှောင်ထုထဲသို့ ပို၍နက်ရှိုင်းစွာ ကျဆင်းသွားခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ မိမိကိုယ်ကို အားကိုးမှုကို နှိမ့်ချပြီး၊ မှားယွင်းသောဘုရားများကို ကိုးကွယ်ခြင်းကို စိန်ခေါ်ကာ မိမိ၏တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းတော်အာနုဘော်ကို ဖော်ပြခြင်းအားဖြင့် ထိုကြီးမားသောလူမျိုးထံ ရောက်ရှိရန် အလိုတော်ရှိတော်မူသည်။

မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ထာဝရဘုရား၏ သံတမန်များအဖြစ် ဖာရော၏ နန်းတော်ဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည် (၅:၁–၅)။ မောရှေသည် မိမိကိုယ်ကို အစ္စရေးတို့၏ ဘုရားသခင်ထာဝရဘုရား၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ထိုဘွဲ့အမည်သည် မင်းကြီး၏ အာဏာတော်၏ အခြေခံအမြစ်ကိုပင် စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။ ဖာရော၏ လှောင်ပြောင်သောအဖြေမှာ ဘုရားသခင်ကို တိုက်ရိုက်စိန်ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်—“ထာဝရဘုရားသည် အဘယ်သူနည်း” (အခန်းငယ် ၂)။ ကျွန်ခံနေရသော လူမျိုးတစ်မျိုး၏ ဘုရားသခင်ကို နတ်ဘုရားများ၏သားတော်ဖြစ်သည့် ဖာရော၏ အကြွင်းမဲ့အာဏာကို စိန်ခေါ်သူအဖြစ် တင်ပြခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသောအရာတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရမည်ဖြစ်သည်။ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့၏ ယုံကြည်မှုသည် ဘုရားသခင်သည် မည်သူဖြစ်တော်မူသည်ကို သူတို့သိရှိခြင်းမှ ဆင်းသက်လာသော်လည်း မင်းကြီး၏ လှောင်ပြောင်မှုမှာ သူ၏ မသိနားမလည်မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဘုရားသခင်ထံမှ ခေါ်တော်မူခြင်းကို လက်ခံစဉ် မောရှေ၏အဖြေကို ဖာရော၏အဖြေနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ—“ငါသည် အဘယ်သူနည်း” (၃:၁၁) ဟူ၍ဖြစ်ပြီး၊ “ထာဝရဘုရားသည် အဘယ်သူနည်း” ဟု မေးခြင်းမဟုတ်ပါ။

ဖာရော၏တုံ့ပြန်မှုမှာ အစ္စရေးလူမျိုးတို့အား အစိုးရက ထောက်ပံ့ပေးသော ကောက်ရိုးမပါဘဲ အုတ်များကို ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်ရန် တောင်းဆိုခြင်းဖြစ်သည် (၅:၆–၁၃)။ မင်းကြီးသည် မောရှေ၏တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်ရုံသာမက အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကိုလည်း ပိုမိုတိုးမြှင့်ခဲ့သည်—အုတ်အရေအတွက် တူညီသော ပမာဏကို ဆက်လက်ပြည့်မီစေရင်း ကောက်ရိုးကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ အသိပညာတိုးတက်လာပြီးနောက် ပညာရှင်များက အဲဂုတ္တုပြည်တွင် အုတ်များကို ကောက်ရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ရှိမရှိ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ကြသည်—ဥရောပနှင့် အမေရိကတိုက်များတွင် ထိုသို့မပြုလုပ်ကြသောကြောင့်—များစွာသောသူတို့သည် ဤဖော်ပြချက်၏ သမိုင်းဝင်တိကျမှုကို သံသယရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ကောက်ရိုးအသုံးပြုခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသော အဲဂုတ္တုစာများနှင့် သင်္ချိုင်းပန်းချီများကို နောက်ပိုင်းတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ သီဘ်မြို့ရှိ ရာမက်ဆီယမ်မှ အုတ်များအတွင်း၌ပင် အနှစ် ၃၂၀၀ ကြာပြီးနောက် ကောက်ရိုးများကို ထိန်းသိမ်းကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ နည်းပညာမှာလည်း မပြောင်းလဲသေးပါ၊ အကြောင်းမှာ နိုင်းမြစ်တစ်လျှောက် အဲဂုတ္တုလူမျိုးတို့သည် ယနေ့တိုင် ကောက်ရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော နေရောင်ခြည်ဖြင့် ခြောက်သွေ့စေသည့် အုတ်များကို အသုံးပြု၍ မိမိတို့၏အိမ်များကို ဆောက်လုပ်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

ဖာရောသည် အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ အလုပ်ကို မဖြစ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအကျိုးဆက်မှာ သူတို့အချင်းချင်း ပဋိပက္ခဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည် (၅:၁၄–၂၁)။ လူတို့သည် ဖာရောမင်းရှေ့တွင် သူတို့ကို မောရှေနှင့် အာရုန်က ba’ash—“စက်ဆုပ်ဖွယ်” သို့မဟုတ် “မုန်းတီးဖွယ်”၊ စာသားအရ “အနံ့ဆိုးထွက်စေခြင်း”—ဖြစ်စေသောကြောင့် သူတို့အား တရားစီရင်ပေးရန် ဘုရားသခင်ထံ အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၂၁)။ အစ္စရေးတို့၏ အရာရှိများက အလုပ်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအသစ်အောက်တွင် သူတို့သည် သေဆုံးရတော့မည်ဟု ယူဆပြီး မောရှေနှင့် အာရုန်ကို အပြစ်တင်ခဲ့ကြသည်။ ဤပုံစံသည် ဤနေရာတွင် စတင်ခဲ့ပြီး သူတို့၏ လှည့်လည်သွားလာခြင်းတစ်လျှောက် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။ မောရှေသည် ဘုရားသခင်ထံ စကားပြော၍ အဖြေကို ရှာဖွေခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၂၂–၂၃)။ မောရှေအတွက် အခြေအနေသည် ပိုမိုဆိုးရွားလာနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်၊ အကြောင်းမှာ ဖာရောကသာမက မိမိ၏လူမျိုးကိုယ်တိုင်ကပါ သူ့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မိမိရင်ဆိုင်နေရသော အခက်အခဲများသည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်ကို ပိုမိုကြီးမားစွာ ဖော်ပြရန်အတွက် သူ့ကို ပြင်ဆင်ပေးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း မောရှေ မသိခဲ့ပါ။

မောရှေအား ပြန်လည်ဖြေကြားတော်မူရာတွင် ဘုရားသခင်သည် “ငါသည် ထာဝရဘုရား [ယဟွေး] ဖြစ်၏” ဟူသော စကားရပ်ကို ၄ ကြိမ် အသုံးပြုတော်မူခဲ့သည် (၆:၁–၁၃)။ ကိုယ်တော်၏ အဆိုပါဟောပြောချက်သည် မောရှေနှင့် ဤဇာတ်လမ်းကို ဖတ်ရှုမည့် နောင်မျိုးဆက်များထံ မိမိကိုယ်ကို ဆက်လက်ဖော်ပြတော်မူခြင်းအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပဋိညာဉ်ကို တည်ထောင်တော်မူသောအရှင်သည် ကိုယ်တော်ပင် ဖြစ်သည်။ ကြားနာတော်မူ၍ တုံ့ပြန်တော်မူသောအရှင်၊ ကြီးမားသောတရားစီရင်ခြင်းအားဖြင့် ရွေးနုတ်တော်မူသောအရှင်သည်လည်း ကိုယ်တော်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်မှစ၍ ထာဝရဘုရားသည် ပဋိညာဉ်ကို “အောက်မေ့တော်မူ” မည့်အရှင် ဖြစ်တော်မူမည်။ ဤအခန်းငယ်များတွင် ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ရန် ၃ ရက်ကြာ ခရီးသွားခြင်းအကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပါ။ ဤအကြိမ်တွင် အဲဂုတ္တုပြည်မှ သူတို့၏ ထွက်ခွာခြင်းသည် အပြီးအပိုင် ဖြစ်မည်ဖြစ်သည်။

၆:၁၄–၇:၁၃။ မောရှေ၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်နှင့် ဖာရောထံသို့ ပြန်လည်သွားခြင်း

ဇာတ်ကြောင်း၏ အလယ်ပိုင်းတွင် မောရှေ၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ထိုမျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကို ဖော်ပြထားခြင်းမှာ အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ တရားဝင်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ရန် မောရှေ၌ အရည်အချင်းနှင့် အခွင့်အရေးရှိကြောင်း သတ်မှတ်ပေးရန် ဖြစ်သည်။ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်သည် အစ္စရေးလူမျိုးတို့ကို အနွယ်အလိုက် ဖွဲ့စည်းထားကြောင်းနှင့် သူတို့၏ အနွယ်များနှင့် အခွဲများ၏ မှတ်တမ်းကို ထိန်းသိမ်းထားကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဤမျိုးရိုးစဉ်ဆက်သည် မောရှေ၏အနွယ်ဖြစ်သော လေဝိအနွယ်ကို အဓိကထားဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၁၆)။ ထို့ကြောင့် အာရုန်နှင့် မောရှေ၏ မိသားစုထံသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားသည် (အခန်းငယ် ၂၀)။ အာရုန်သည် သူတို့နှစ်ဦးအနက် အသက်ကြီးသူဖြစ်သောကြောင့် အကြိမ်များစွာ သူ့ကို ဦးစွာဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၂၀၊ ၂၃၊ ၂၆)။ သို့သော် ဇာတ်ကြောင်း ပြန်လည်စတင်သည့်အဆုံးပိုင်းတွင် မောရှေကို ဦးစွာဖော်ပြထားပြီး၊ သူသည် ဘုရားသခင်ရွေးချယ်ထားသော ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြရန် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂၇)။

ဘုရားသခင်က မောရှေအား ဖာရောထံသို့ ပြန်သွားရန် အမိန့်ပေးသောအခါ မောရှေသည် မိမိကိုယ်ကို မယုံကြည်မှုကို ပြသခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် မောရှေ၏ စကားပြောနိုင်စွမ်း မရှိခြင်းကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုထားသော ‘aral sepatayim ဟူသော စကားရပ်သည် စာသားအရ “အရေဖျားမလှီးထားသော နှုတ်ခမ်းများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး (၆:၁၂၊ ၃၀)၊ ထွက်မြောက်ရာ ၄:၁၀ တွင် တွေ့ရသော “စကားပြောရာ၌ နှေးကွေးသူ” ဟူသော စကားရပ်နှင့် ဆင်တူသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဘုရားသခင်က မောရှေအား ဖာရောအတွက် မိမိကို ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်စေမည်ဟု မိန့်တော်မူခြင်းအားဖြင့် သူ၏အားနည်းချက်ကို ကျော်လွှားစေတော်မူခဲ့သည်။ ဖာရောသည် မိမိကိုယ်တိုင် ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သော်လည်း မောရှေသည် ယဟွေး၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် မင်းကြီးထက် သာလွန်သော အာဏာရှိမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဖာရောရှေ့၌ ပိုမိုကြီးမားသော အာဏာဖြင့် ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ အာရုန်သည် သူ၏ ပရောဖက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်သည်။ ဤအာဏာကို တောင်ဝှေးသည် မြွေဖြစ်လာသည့် အံ့ဖွယ်အမှုအားဖြင့် သက်သေပြခဲ့သည် (၇:၉–၁၂)။ အဲဂုတ္တုပြည်တွင် မြွေဟောက်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် ဝါဂျက်နတ်ဘုရားမသည် အောက်အဲဂုတ္တုပြည်အပေါ်ရှိ ခွန်အား၊ တန်ခိုးနှင့် အချုပ်အခြာအာဏာ အားလုံးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဖာရောသည် ထိုနတ်ဘုရားမ၏ တန်ခိုးဖြင့် ပြည့်စုံခဲ့ပြီး ထိုအကြောင်းကြောင့် တစ်ပြည်လုံးကို အုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဝါဂျက်သည် ဖာရော၏ သရဖူပေါ်၊ နဖူးနေရာ၌ မြွေဟောက်အဖြစ် ပေါ်လာပြီး ဖာရော၏ ရန်သူများထံသို့ အဆိပ်ကို ထွေးထုတ်နေသည့်ပုံစံဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ မြွေဟောက်သည် ဖာရော၏ အာဏာတန်ခိုး၏ သင်္ကေတဖြစ်လာခဲ့သည်။ သေဆုံးချိန်တွင်လည်း သေဆုံးသွားသော မင်းကြီးအား နောင်ဘဝသို့ လမ်းညွှန်ပေးသူမှာ မြွေဖြစ်သည်။ မြွေ၏တန်ခိုးကို အဲဂုတ္တုလူမျိုးတို့၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းဆိုင်ရာ အမှုအရာအားလုံးတွင် တွေ့မြင်ရသည်။

မောရှေ၏ တောင်ဝှေးသည် မြွေတစ်ကောင်ဖြစ်လာပြီး ဖာရောရှေ့တွင် အခြားမြွေများအားလုံးကို ဝါးမျိုလိုက်ခြင်းသည် ယဟွေး၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးအာဏာကို ထင်ရှားစေရုံသာမက အဲဂုတ္တု၏ နတ်ဝိဇ္ဇာနှင့် မှော်အတတ်ကိုလည်း စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။ အဲဂုတ္တုလူမျိုးတို့သည် မြွေများကို ထိန်းချုပ်ကစားခြင်းကို နှစ်သက်ကြသော်လည်း မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် အဲဂုတ္တုလူမျိုးတို့၏ အတုအယောင်များကို ဝါးမျိုသည့် မြွေကို ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးအားဖြင့် “ဖန်ဆင်း” နိုင်ခဲ့ကြသည် (PP ၂၆၄ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။ နောက်ဆုံးတွင် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ဖာရောအား တန်ခိုးပေးသည့် အထိမ်းအမှတ် သင်္ကေတကိုပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချခဲ့ကြပြီး၊ ထိုအရာကို တောင်ဝှေးအဖြစ် ပြန်လည်ကောက်ယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဖာရော၏နှလုံးသည် ခိုင်မာလာပြီး ထိုနိမိတ်လက္ခဏာကို သူငြင်းပယ်ခဲ့သည်။