အခန်း (၅၄) - ကြင်နာတတ်သော ရှမာရိလူ

အခန်း ၅၄ — ကောင်းသော ရှမာရိလူ 

ဤအခန်းသည် လုကာ ၁၀း၂၅-၃၇ ကို အခြေခံထားပါသည်။

ခရစ်တော်သည် လူတို့ကို သွန်သင်ပေးနေစဉ် “တရားတော်ကျမ်းပြုဆရာတစ်ဦးသည် ထ၍၊ ကိုယ်တော်ကို စုံစမ်းလျက်၊ အရှင်ဘုရား၊ ထာဝရအသက်ကို အမွေခံရအံ့သောငှာ အဘယ်သို့ပြုရပါမည်နည်းဟု မေးလျှောက်၏။” ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ရဗ္ဗိဆရာတို့သည် ထိုကျမ်းပြုဆရာကို ဤမေးခွန်းမေးစေခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် စဉ်းစားခဲ့ကြ၏။ သို့သော် ကယ်တင်ရှင်သည် မည်သည့်အငြင်းပွားမှုထဲသို့မျှ ဝင်ရောက်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ “တရားတော်၌ အဘယ်သို့ ရေးထားသနည်း။ သင်သည် အဘယ်သို့ ဖတ်ရသနည်း” ဟု ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ မေးခွန်းကို ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းခြင်းဆီသို့ လှည့်ပေးလိုက်၏။

ကျမ်းပြုဆရာက “ထာဝရဘုရားသခင်ကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ အသက်ဝိညာဉ်အကြွင်းမဲ့၊ ခွန်အားအကြွင်းမဲ့၊ ဉာဏ်အကြွင်းမဲ့ ချစ်ရမည်။ ထို့ပြင် ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်ရမည်” ဟု ပြန်ပြော၏။ ယေရှုက “သင်သည် မှန်ကန်စွာ ဖြေဆိုပြီ။ ဤသို့ပြုလော့၊ သို့ပြုလျှင် သင်သည် အသက်ရှင်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ကျမ်းပြုဆရာသည် ကျမ်းစာ၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို လေ့လာခဲ့သူ ဖြစ်၏။ ပညတ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ မိမိ၏ အဖြေတွင် ရိုးရာဓလေ့နှင့် အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ပညတ်များအတွက် မည်သည့်တန်ဖိုးကိုမျှ မဆိုခဲ့ဘဲ၊ ပညတ်တရားနှင့် ပရောဖက်တို့၏ တရားအားလုံး ဆိုင်ရာ ကြီးမားသော မူလသဘောတရားနှစ်ခုကိုသာ တင်ပြခဲ့၏။ ခရစ်တော်၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရသော ဤအဖြေသည် ကယ်တင်ရှင်ကို ရဗ္ဗိဆရာများနှင့်အတူ အခွင့်အရေးသာသော နေရာတွင် ရပ်တည်စေခဲ့၏။

“ဤသို့ပြုလော့၊ သို့ပြုလျှင် သင်သည် အသက်ရှင်လိမ့်မည်” ဟု ယေရှုမိန့်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ပညတ်တရားကို ဘုရားသခင်၏ စုံလင်သော တစ်ခုတည်းသော သဘောတရားအဖြစ် တင်ပြခဲ့၏။ ပညတ်တစ်ခုကို စောင့်ထိန်းပြီး အခြားတစ်ခုကို ချိုးဖောက်ခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်ပါ၊ တူညီသော သဘောတရားသည် ၎င်းတို့အားလုံးတွင် တည်ရှိနေ၏။ ဘုရားသခင်ကို အမြင့်ဆုံးချစ်ခြင်းနှင့် လူကို ဘက်လိုက်မှုမရှိ ချစ်ခြင်းသည် အသက်တာတွင် လက်တွေ့ဖော်ဆောင်ရမည့် မူလသဘောတရားများ ဖြစ်ကြ၏။

ကျမ်းပြုဆရာသည် ခရစ်တော်၏ စူးရှသော စကားတော်များအောက်တွင် အပြစ်ရှိကြောင်းကို သိရှိခဲ့၏။ သူသည် မိမိ၏ လူသားချင်းများအပေါ် မေတ္တာကို မပြသခဲ့ပေ။ သို့သော် နောင်တရမည့်အစား သူသည် “ငါနှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကား အဘယ်သူနည်း” ဟု မေးလျက် မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်ကြောင်း ပြသရန် ကြိုးစားခဲ့၏။

ယုဒလူတို့ကြားတွင် ဤမေးခွန်းသည် အဆုံးမရှိသော အငြင်းပွားမှုကို ဖြစ်စေခဲ့၏။ တစ်ပါးအမျိုးသားများနှင့် ရှမာရိလူတို့သည် သူစိမ်းများ၊ ရန်သူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ အမျိုးအနွယ်ဝင်များနှင့် မတူညီသော လူမှုအဆင့်အတန်းရှိသူများကြားတွင် အဘယ်သို့ ခွဲခြားသတ်မှတ်သင့်သနည်း။ ၎င်းတို့သည် မသိနားမလည်သူများနှင့် ဂရုမစိုက်သော လူအစုအဝေး၊ “မစင်ကြယ်သူ” ဟု သတ်မှတ်ခံရသူများကို အိမ်နီးချင်းများအဖြစ် သတ်မှတ်သင့်ပါသလော။

အလင်းကို လက်ခံခြင်းဖြင့် အမှောင်ကို ဖယ်ရှားပါ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်ကို အပြစ်တင်ရန် စောင့်ကြည့်နေသူတို့၏ ဘာသာရေးတင်းမာမှုကို ပြင်းထန်စွာ ဝေဖန်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ သို့သော် ရိုးရှင်းသော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော မေတ္တာတော်၏ ထုတ်လွှင့်မှုပုံရိပ်ကို ထင်ရှားစေခဲ့ရာ၊ လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးကို ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး ကျမ်းပြုဆရာထံမှ သမ္မာတရားကို ဝန်ခံခြင်းကို ရရှိခဲ့၏။ အမှားကို ကိုင်တွယ်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ သမ္မာတရားကို တင်ပြခြင်းပင် ဖြစ်၏။ “လူတစ်ဦးသည် ယေရုရှလင်မြို့မှ ယေရိခေါမြို့သို့ ဆင်းသွားစဉ်၊ ဓားပြတို့ လက်သို့ရောက်လေ၏။ ဓားပြတို့သည် သူ့အဝတ်ကို ချွတ်ပြီးလျှင် ဒဏ်ရာရစေ၍ သေလုမြောပါးထားခဲ့ကြ၏။ ထိုအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ဦးသည် ထိုလမ်းဖြင့် ဆင်းသွားစဉ် သူ့ကိုမြင်လျှင် လမ်းတစ်ဖက်သို့ ရှောင်သွား၏။ ထိုနည်းတူ လေဝိသားတစ်ဦးသည်လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်၍ သူ့ကိုမြင်လျှင် လမ်းတစ်ဖက်သို့ ရှောင်သွား၏” ဟု ယေရှုမိန့်တော်မူ၏။ တရ။ ဤသည်မှာ တင်ပြထားသည့်အတိုင်း အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် လေဝိသားတို့သည် ခရစ်တော်၏ စကားတော်ကို နားထောင်နေသော အစုအဝေးထဲတွင် ရှိနေကြ၏။

ယေရုရှလင်မြို့မှ ယေရိခေါမြို့သို့ သွားသောလမ်းသည် ဓားပြများ ကျက်စားရာ တောလမ်း၊ ကျောက်ဆောင်များသော ချိုင့်ဝှမ်းသို့ ဆင်းသွားရပြီး၊ မကြာခဏ အကြမ်းဖက်မှုများ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိ၏။ ဤနေရာတွင် ခရီးသွားသူသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး သေလုမြောပါး ဖြစ်နေခဲ့၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ဒဏ်ရာရသူကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံသာ ကြည့်ခဲ့၏။ လေဝိသားသည် မိမိပြုလုပ်သင့်သည့်အရာကို သိရှိသော်လည်း၊ ဤကိစ္စသည် မိမိနှင့် မသက်ဆိုင်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြေပေးခဲ့၏။

ဤသူနှစ်ဦးစလုံးသည် လူတို့ထံသို့ ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် အထူးရွေးချယ်ခံထားရသော အတန်းအစားမှ ဖြစ်ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် “မသိနားမလည်သူများနှင့် လမ်းလွဲနေသူတို့အပေါ် ကရုဏာသက်ရန်” ဖြစ်ပေသည်။ ဟေဗြဲ ၅း၂။

ကောင်းကင်တမန်များသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ မိသားစုဝင်များ ခံစားနေရသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကြည့်ရှုနေကြပြီး၊ ဖိနှိပ်ခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို သက်သာရာရစေရန် လူတို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် အသင့်ရှိနေကြ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် လေဝိသားတို့သည် လူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခအတွက် သနားကြင်နာမှု ရှိမရှိကို ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးက စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။ ကယ်တင်ရှင်သည် တော၌ ဟေဗြဲလူမျိုးတို့ကို သွန်သင်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ လူတို့သည် မိမိတို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဆရာများထံမှ လက်ခံရရှိနေသော သင်ခန်းစာနှင့် လုံးဝမတူညီသော သင်ခန်းစာကို သွန်သင်ခဲ့၏။ မောရှေမှတစ်ဆင့် ပေးအပ်ခဲ့သော သတင်းစကားမှာ သူတို့၏ ဘုရားသခင်သည် “မိဘမဲ့နှင့် မုတ်ဆိုးမတို့ကို တရားစီရင်တော်မူ၏၊ တစ်ပါးအမျိုးသားကိုလည်း ချစ်တော်မူ၏။” “ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် တစ်ပါးအမျိုးသားကို ချစ်ကြလော့။” “သူ့ကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်ရမည်” ဟူ၍ ဖြစ်၏။ တရားဟောရာ ၁၀း၁၈၊ ၁၉။ ဝတ်ပြုရာ ၁၉း၃၄။

သို့သော် နိုင်ငံရေးအရ ဘာသာရေးတင်းမာမှု ကျောင်းတော်တွင် လေ့ကျင့်ပေးခံခဲ့ရသောကြောင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် လေဝိသားတို့သည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး၊ ကျဉ်းမြောင်းကာ၊ အခြားသူများကို ခွဲခြားဆက်ဆံသူများ ဖြစ်လာကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ဒဏ်ရာရသူကို ကြည့်သောအခါ သူသည် မိမိတို့လူမျိုးဟုတ်မဟုတ်ကို မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူသည် ရှမာရိလူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးတောကာ ရှောင်ထွက်သွားကြ၏။

သို့သော် ယခုအခါ ရှမာရိလူတစ်ဦးသည် ဒုက္ခရောက်နေသူဆီသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏အပေါ်တွင် ကရုဏာသက်ခဲ့၏။ အခြေအနေသာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ထိုသူစိမ်း ယုဒလူသည် မိမိကို အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ကျော်သွားလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ရှမာရိလူသည် ကောင်းစွာ သိရှိ၏။ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထိုနေရာတွင် ကြာကြာနေမိပါက အကြမ်းဖက်မှုနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိ၏။ သို့သော် သူ၏ရှေ့တွင် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေရပြီး အကူအညီလိုနေသော လူသားတစ်ဦး ရှိနေခြင်းသည်ပင် လုံလောက်ခဲ့၏။ သူသည် မိမိ၏အဝတ်ကို ချွတ်၍ ထိုသူကို ဖုံးအုပ်ပေးခဲ့၏။ မိမိခရီးအတွက် ယူဆောင်လာသော ဆီနှင့် စပျစ်ရည်ကို ဒဏ်ရာရသူအား ကုသပေးရန်နှင့် လန်းဆန်းစေရန် အသုံးပြုခဲ့၏။ သူသည် ထိုသူကို မိမိ၏ တိရစ္ဆာန်ပေါ်သို့ တင်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ခရီးနှင်ခဲ့၏၊ ထို့ကြောင့် ထိုသူစိမ်းသည် ဒဏ်ရာပိုမိုမနာကျင်စေရန် ဖြစ်၏။ သူသည် ထိုသူကို တည်းခိုခန်းသို့ ပို့ဆောင်ပြီး တစ်ညလုံး စောင့်ရှောက်ခဲ့ကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ပြုစုခဲ့၏။

မနက်ရောက်သောအခါ ရှမာရိလူသည် မိမိခရီးကို မဆက်မီ သူ့ကို တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ထားခဲ့၏၊ ကုန်ကျစရိတ်ကို ပေးဆောင်ခဲ့ပြီး သူ၏အကျိုးအတွက် ငွေအချို့ကိုလည်း ချန်ထားခဲ့၏။ ဤမျှနှင့် မကျေနပ်သေးဘဲ သူသည် နောက်ထပ်လိုအပ်မည့်အရာများအတွက် “သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပါ၊ သင်သည် ထပ်မံ၍ အကုန်အကျခံသမျှကို ငါပြန်လာသောအခါ ပေးဆပ်မည်” ဟု မှာကြားခဲ့၏။

ပုံပြင်ပြီးဆုံးသောအခါ ယေရှုသည် ကျမ်းပြုဆရာကို စိုက်ကြည့်လျက် “ဓားပြတို့လက်သို့ ရောက်သောသူနှင့် စပ်ဆိုင်သောအိမ်နီးချင်းသည် ထိုသူတို့တွင် အဘယ်သူဖြစ်သနည်းဟု သင်ထင်သနည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။ ကျမ်းပြုဆရာက “သူ့အပေါ်တွင် ကရုဏာပြသောသူ ဖြစ်၏” ဟု ဖြေ၏။ ယေရှုက “သွားလော့၊ သင်လည်း ထိုအတူ ပြုလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ဤသို့ဖြင့် “ငါနှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကား အဘယ်သူနည်း” ဟူသော မေးခွန်းသည် ထာဝရအဖြေရရှိခဲ့၏။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အိမ်နီးချင်းဆိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အကူအညီကို လိုအပ်သော လူတိုင်း၊ ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရပြီး ကြေမွနေသော စိတ်ဝိညာဉ်တိုင်း၊ ဘုရားသခင်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သော လူတိုင်းပင် ဖြစ်၏။

ကောင်းသော ရှမာရိလူ၏ ပုံပြင်တွင် ယေရှုသည် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကို ပုံဖော်ပြထား၏။ လူသားတို့သည် စာတန်ကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး၊ လုယက်ခံခဲ့ရကာ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ခဲ့ကြ၏။ သို့သော် ကယ်တင်ရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ရန် မိမိ၏ ဘုန်းအသရေကို စွန့်လွှတ်ခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဝတ်လုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ပေးခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကိုယ်တော်၏ တာဝန်အဖြစ် အပြည့်အဝ စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ စံနမူနာကို ပြသလျက် နောက်လိုက်များအား “ငါသည် သင်တို့ကို ချစ်သကဲ့သို့ ... အချင်းချင်း ချစ်ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ယောဟန် ၁၃း၃၄။

ရှမာရိလူသည် ကြင်နာပြီး မေတ္တာရှိသော စိတ်နှလုံး၏ လမ်းညွှန်ချက်ကို နားထောင်ခဲ့ပြီး၊ ဤအရာအားဖြင့် သူသည် ပညတ်တရားကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးသူ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့၏။ ခရစ်တော်သည် ကျမ်းပြုဆရာကို “သွားလော့၊ သင်လည်း ထိုအတူ ပြုလော့” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့၏။

ဤသင်ခန်းစာသည် ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း မလိုအပ်ဘဲ မရှိပေ။ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ခြင်းနှင့် စည်းကမ်းတင်းကျပ်သည့် ပုံစံများသည် မေတ္တာ၏မီးကို ငြှိမ်းသတ်လိုက်ပြီး စရိုက်လက္ခဏာကို မွှေးပျံ့စေမည့် ကျေးဇူးတော်များကို ဖယ်ရှားလိုက်၏။ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို ခံယူကြသော သူအများအပြားသည် ခရစ်ယာန်တို့သည် ခရစ်တော်ကို ကိုယ်စားပြုရမည်ဖြစ်ကြောင်း မေ့လျော့နေကြ၏။ ကျွန်ုပ်တို့ မည်သည့်နေရာတွင်ပင် ရှိနေပါစေ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှု မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အခြားသူတို့၏ အကျိုးအတွက် လက်တွေ့ကျသော ကိုယ်ကျိုးစွန့်ခြင်းမရှိပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်ယာန်များ မဟုတ်ကြပေ။

ခရစ်တော်သည် လူသားမျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း ရှိစေရန် တောင်းဆိုတော်မူ၏။ “သင်တို့သည် အခမဲ့လက်ခံရရှိကြပြီဖြစ်၍၊ အခမဲ့ပေးကမ်းကြလော့” ဟု ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူ၏။ မဿဲ ၁၀း၈။ လူအများအပြားသည် အမှားများလုပ်မိပြီး မိမိတို့၏ ရှက်ရွံ့မှုနှင့် မိုက်မဲမှုကို ခံစားနေကြရ၏။ သူတို့သည် အားပေးမှုကို ဆာငတ်နေကြ၏။ သူတို့သည် စိတ်ပျက်အားငယ်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သည်အထိ မိမိတို့၏ အမှားများကိုသာ ကြည့်နေကြ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်ယာန်များ ဖြစ်ကြပါက၊ လူသားတို့သည် ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ အပူအပင်ကြောင့် ဖြစ်စေ၊ အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်စေ၊ “ဤအရာသည် ငါနှင့်မဆိုင်” ဟု ဘယ်သောအခါမျှ မပြောရပေ။

ကောင်းသော ရှမာရိလူ၏ ပုံပြင်နှင့် ယေရှု၏ စရိုက်လက္ခဏာသည် ပညတ်တရား၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်နှင့် အိမ်နီးချင်းကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်ခြင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်းကို ဖော်ပြနေ၏။ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများသည် လူအားလုံးအပေါ်တွင် မေတ္တာကို ပြသကြသောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ တရားဥပဒေများကို ကိုယ်စားပြု သက်သေခံနေကြခြင်းပင် ဖြစ်၏။ “ငါတို့သည် အချင်းချင်းချစ်ကြလျှင် ဘုရားသခင်သည် ငါတို့၌ တည်နေတော်မူ၏။ သူ၏မေတ္တာသည်လည်း ငါတို့၌ စုံလင်ခြင်းသို့ ရောက်လေ၏။” ယောဟန်သြဝါဒစာ ပဌမစောင် ၄း၁၂။