အခန်း (၆၀) - အမြင့်ဆုံး ရာထူးနေရာသည် အဘယ်နည်း

 

အခန်း ၆၀ — အမြင့်ဆုံး ရာထူးဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း 

ဤအခန်းသည် မဿေ ၂၀း၂၀-၂၈၊ မာကု ၁၀း၃၂-၄၅၊ လုကာ ၁၈း၃၁-၃၄ ကို အခြေခံထားပါသည်။

ပသခါပွဲတော်သည် နီးကပ်လာပြီဖြစ်ပြီး၊ ယေရှုသည် ယေရုရှလင်မြို့ဘက်သို့ တစ်ဖက် ပြန်လည်လှည့်လာခဲ့၏။ ကိုယ်တော်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အဘ၏အလိုတော်နှင့် စုံလင်စွာ တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း ဖြစ်ခြင်း၏ ငြိမ်းချမ်းမှု တည်ရှိနေပြီး၊ စွန့်လွှတ်ရမည့် နေရာဆီသို့ စိတ်အားထက်သန်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ဆက်လက် တိုးဝင်သွားခဲ့၏။ သို့သော် နက်နဲသောအရာ၊ သံသယနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့၏ ခံစားချက်သည် တပည့်တော်တို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့၏။ ကယ်တင်ရှင်သည် “သူတို့၏ရှေ့မှ လျှောက်သွားတော်မူ၏။ ၎င်းတို့သည် အံ့ဩကြ၏။ နောက်တော်သို့ လိုက်ကြစဉ် ကြောက်ရွံ့ကြ၏။”

ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ သစ္စာဖောက်ခံရခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရခြင်းတို့ကို တစ်ကျိတ်ဒွါဒဿ တပည့်တော်တို့အား နောက်တစ်ဖန် ဖော်ပြပြသတော်မူ၏။ “ကြည့်ရှုလော့၊ ငါတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ တက်သွားကြ၏။ ပရောဖက်တို့ ရေးသားထားသမျှသော လူသား၏သားတော်နှင့် ဆိုင်သည့် အရာအလုံးစုံတို့သည် ပြည့်စုံကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့လက်သို့ အပ်နှံခြင်း ခံရလိမ့်မည်၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်၊ ဆဲရေးပြစ်တင်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်၊ တံတွေးနှင့် ထွေးခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်၊ ကြိမ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်၊ နှင့် သတ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ တတိယမြောက်နေ့တွင်လည်း ကိုယ်တော်သည် ထမြောက်လိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် ဤအရာများအနက် တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ နားမလည်ခဲ့ကြပေ။ ဤစကားသည် ၎င်းတို့ထံမှ ကွယ်ဝှက်ထားခြင်း ခံရ၏။ ပြောဆိုခဲ့ကြသော အရာများကိုလည်း ၎င်းတို့ မသိရှိကြပေ။”

၎င်းတို့သည် “ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် နီးကပ်လာပြီ” ဟု နေရာတိုင်းတွင် အခိုင်အမာ မပြောဆိုခဲ့ကြပေဘူးလော။ ခရစ်တော်ကိုယ်တော်တိုင်က တပည့်တော်တစ်ကျိတ်ဒွါဒဿအား မိမိ၏နိုင်ငံတော်တွင် အလွန်မြင့်မားသော ဂုဏ်ပြုရာထူးများ ရရှိမည့် အထူးကတိတော်ကို မပေးခဲ့ပေဘူးလော။ နှင့် ပရောဖက်တို့သည် မေရှိယ၏ စိုးစံခြင်း၏ ဘုန်းအသရေကို ကြိုတင်ဟောကြားခဲ့ကြသည် မဟုတ်လော။ ဤတွေးတောမှုများ၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် သစ္စာဖောက်ခံရခြင်း၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းနှင့် သေခြင်းတို့နှင့် ပက်သက်သော ကိုယ်တော်၏ စကားများသည် ဝိုးတဝါးနှင့် အရိပ်အယောင်ဆန်ဆန် ဖြစ်နေခဲ့၏။ မည်သည့် အခက်အခဲများပင် ကြားဝင်လာစေကာမူ၊ နိုင်ငံတော်သည် မကြာမီ တည်ထောင်တော့မည်ဟု ၎င်းတို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြ၏။

ယောဟန်နှင့် သူ၏မောင် ယာကုပ်တို့သည် မိမိနှင့်အတူ ရှိနေရန်အတွက် အိမ်နှင့် မိတ်ဆွေများကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသော ပထမဆုံး အုပ်စုထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြ၏။ ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးများသည် ကိုယ်တော်နှင့် ချိတ်ဆက်နေဟန် ရှိကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ မေတ္တာ၏ ထက်သန်မှုတွင် ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော်၌ ကိုယ်တော်နှင့် အနီးစပ်ဆုံး ရှိနေရန် လွန်စွာ တောင့်တနေခဲ့ကြ၏။ အခွင့်အရေး ရတိုင်း ယောဟန်သည် ကယ်တင်ရှင်၏ ဘေးနားတွင် နေရာယူလေ့ရှိပြီး၊ ယာကုပ်သည်လည်း ကိုယ်တော်နှင့် အလားတူ နီးကပ်စွာ ချိတ်ဆက်ရသည့် ဂုဏ်ပြုမှုကို ရရှိရန် တောင့်တနေခဲ့၏။

၎င်းတို့၏ မိခင်သည် မိမိ၏ ဥစ္စာပစ္စည်းများကို လွတ်လပ်စွာဖြင့် ခရစ်တော်အား လုပ်ကျွေးခဲ့၏။ မိခင်တစ်ဦး၏ မေတ္တာနှင့် သားများအတွက် ရည်မှန်းချက်တို့ဖြင့် သူမသည် နိုင်ငံတော်သစ်တွင် အဂ္ဂဂုဏ်ပြုခံရသည့် နေရာကို ၎င်းတို့အတွက် တောင့်တခဲ့၏။ မိခင်နှင့် သားတို့သည် အတူတကွ ယေရှုထံသို့ လာရောက်ကြ၏။

“သင်တို့သည် ငါ့ကို အဘယ်အရာ ပြုလုပ်စေလိုသနည်း” ဟု ကိုယ်တော် မေးမြန်းတော်မူ၏။

“ကျွန်ုပ်၏ ဤသားနှစ်ဦးတို့သည် ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော်တွင် တစ်ဦးသည် ညာဘက်၌လည်းကောင်း၊ တစ်ဦးသည် ဘယ်ဘက်၌လည်းကောင်း ထိုင်ခွင့်ပြုတော်မူပါ” ဟု လျှောက်ထား၏။

ယေရှုသည် ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးများကို ဖတ်ရှုတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်အပေါ် ထားရှိသည့် ၎င်းတို့၏ နက်ရှိုင်းသော တွယ်တာမှုကို ကိုယ်တော် သိရှိတော်မူ၏။ ၎င်းတို့၏ မေတ္တာသည် လူ့သဘောသဘာဝ၏ လောကီဆန်မှုဖြင့် ညစ်ညမ်းနေခဲ့သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ပိုင် ရွေးနုတ်ကယ်တင်သော မေတ္တာ၏ စမ်းရေတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော စီးဆင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်၏။

“ငါသောက်ရမည့် ဖလားကို သင်တို့ သောက်နိုင်ကြသလော၊ နှင့် ငါခံ baptism ခံရမည့် baptism ကို သင်တို့ ခံနိုင်ကြသလော” ဟု မေးမြန်းတော်မူ၏။ ၎င်းတို့သည် စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ညွှန်ပြနေသော ကိုယ်တော်၏ နက်နဲသော စကားများကို ပြန်လည်အမှတ်ရကြပြီး၊ ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် “ကျွန်ုပ်တို့ သောက်နိုင်ပါသည်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့ကြ၏။

“သင်တို့သည် ငါ့ဖလားကို အမှန်တကယ် သောက်ရကြလိမ့်မည်၊ နှင့် ငါခံ baptism ခံရမည့် baptism ကိုလည်း ခံရကြလိမ့်မည်” ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူ၏။ ယောဟန်နှင့် ယာကုပ်တို့သည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရာတွင် မိမိတို့၏ သခင်နှင့်အတူ မျှဝေခံစားကြရလိမ့်မည်။ တစ်ဦးမှာ ဓားဖြင့် ပထမဆုံး အသတ်ခံရမည့် ညီအစ်ကိုများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ဦးမှာ အလုပ်ပင်ပန်းခြင်းနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို အားလုံးတို့ထက် အကြာဆုံး ခံရပ်ရမည့်သူ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်၏။

“သို့သော် ငါ့ညာဘက်၌လည်းကောင်း၊ ငါ့ဘယ်ဘက်၌လည်းကောင်း ထိုင်ရမည့်အရာကား ငါပေးရမည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ အဘပြင်ဆင်တော်မူသောသူတို့အတွက် ပေးခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။” ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်တွင် ရာထူးနေရာကို အထူးအခွင့်အရေးဖြင့် ရရှိခြင်း မဟုတ်သလို၊ စိတ်ကြိုက် ပေးအပ်ခြင်းဖြင့်လည်း လက်ခံရရှိခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် စရိုက်လက္ခဏာ၏ ရလဒ် ဖြစ်၏။ သရဖူနှင့် ပလ္လင်တို့သည် ငါတို့၏ သခင် ယေရှုခရစ်တော်မှတစ်ဆင့် ရရှိခဲ့သော အခြေအနေ၏ အထိမ်းအမှတ်များ ဖြစ်ကြ၏။ ခရစ်တော်နှင့် အနီးစပ်ဆုံး ရပ်တည်မည့်သူမှာ မြေကြီးပေါ်တွင် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့်မည့် မေတ္တာ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အနက်ရှိုင်းဆုံး သောက်သုံးခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုမေတ္တာသည် တပည့်တော်အား လူသားများ၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အရာရာကို ပေးအပ်ရန်၊ အသက်ရှင်ရန်၊ အလုပ်လုပ်ရန်နှင့် အသေခံသည်အထိ စွန့်လွှတ်ရန် လှုံ့ဆော်ပေးသော မေတ္တာ ဖြစ်၏။

တပည့်တော် တစ်ကျိတ် (ဆယ်ပါး) တို့သည် အလွန်အမင်း စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်ခဲ့ကြ၏။ နိုင်ငံတော်တွင် အမြင့်ဆုံးနေရာသည် ၎င်းတို့ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်း မိမိအတွက် ရှာဖွေနေကြသည့် အရာပင် ဖြစ်ပြီး၊ တပည့်တော်နှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့အပေါ်တွင် ထင်ရှားသော အသာစီးရရှိသွားကြခြင်းကို ၎င်းတို့ ဒေါသထွက်ခဲ့ကြ၏။

ဒေါသထွက်နေကြသော တပည့်တော်တို့အား ယေရှုက “တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ကို အုပ်စိုးသည်ဟု မှတ်ယူကြသောသူတို့သည် ၎င်းတို့အပေါ်တွင် အာဏာပြကြကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့၏ အကြီးအကဲတို့သည် ၎င်းတို့အပေါ်တွင် အာဏာစย်ကြကြောင်း သင်တို့ သိကြ၏။ သို့သော် သင်တို့အကြားတွင် ထိုသို့ မဖြစ်ရပေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

လောက၏ နိုင်ငံများတွင် ရာထူးဆိုသည်မှာ မိမိကိုယ်ကို ကြီးမြတ်စေခြင်းကို ဆိုလို၏။ လူတို့သည် အုပ်စိုးသော လူတန်းစားတို့၏ အကျိုးအမြတ်အတွက် တည်ရှိနေကြ၏။ စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ပညာရေးတို့သည် လူထုအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုကို ရရှိရန်အတွက် နည်းလမ်းများ ဖြစ်ကြ၏။ အထက်တန်းစား လူတန်းစားတို့က တွေးတောရန်၊ ဆုံးဖြတ်ရန်နှင့် အုပ်စိုးရန် ဖြစ်ပြီး၊ အောက်တန်းစားတို့က နာခံရန်နှင့် လုပ်ကျွေးရန် ဖြစ်၏။ ဘာသာတရားသည် အခြားအရာများကဲ့သို့ပင် အာဏာကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့၏။

မတူညီသော အခြေခံမူများ၏ နိုင်ငံတော်

ခရစ်တော်သည် မတူညီသော အခြေခံမူများပေါ်တွင် နိုင်ငံတော်တစ်ခုကို တည်ထောင်နေခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် လူတို့ကို အာဏာအတွက် မဟုတ်ဘဲ၊ လုပ်ကျွေးမှုအတွက်၊ အားနည်းသူတို့၏ အားနည်းချက်များကို ထမ်းဆောင်ရန်အတွက် သန်မာသူတို့ကို ခေါ်ယူခဲ့၏။ တန်ခိုး၊ ရာထူး၊ အရည်အချင်းနှင့် ပညာရေးတို့သည် ၎င်းတို့ကို ပိုင်ဆိုင်သူအား လုပ်ကျွေးရမည့် ပိုမိုကြီးမားသော တာဝန်ဝတ္တရားအောက်တွင် ထားရှိစေ၏။

“လူသား၏သားတော်သည် လုပ်ကျွေးခြင်း ခံရန် ကြွလာသည် မဟုတ်၊ လုပ်ကျွေးရန်နှင့် လူအများအတွက် မိမိ၏အသက်ကို ရွေးနုတ်ဖိုးအဖြစ် ပေးအပ်ရန် ကြွလာ၏။” ခရစ်တော် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အခြေခံမူသည် အသင်းတော်၏ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြသော ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို လှုံ့ဆော်ပေးရမည် ဖြစ်၏။ ခရစ်တော်၏ နိုင်ငံတော်တွင် ကိုယ်တော် ပေးခဲ့သော ပုံဥပမာကို လိုက်နာကြသောသူတို့သည် အကြီးမြတ်ဆုံး ဖြစ်ကြ၏။

ပေါလု၏ စကားများသည် ခရစ်တော်၏ အသက်တာ၏ စစ်မှန်သော ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ဂုဏ်ပြုမှုကို ဖော်ပြပေးနေ၏။ “ငါသည် လူအမျိုးမျိုးတို့ထက် လွတ်လပ်သည် ဖြစ်သော်လည်း၊ လူအမျိုးမျိုးတို့၏ ကျွန်ဖြစ်စေရန် ငါ့ကိုယ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီ”၊ “ငါ၏ကိုယ်ပိုင် အကျိုးအမြတ်ကို ရှာသည်မဟုတ်၊ လူအများ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံရကြရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ အကျိုးအမြတ်ကို ရှာ၏။” ၁ ကောရိန္သု ၉း၁၉၊ ၁၀း၃၃။

သိစိတ်ဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များတွင် မည်သူမျှ အခြားသူ၏ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် သို့မဟုတ် သူ၏ တာဝန်ကို သတ်မှတ်ပေးရန် မရှိပေ။ ဘုရားသခင်သည် ဝိညာဉ်တိုင်းအား တွေးတောရန်နှင့် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ယုံကြည်ချက်ကို လိုက်နာရန် လွတ်လပ်ခွင့်ကို ပေးသနားတော်မူ၏။ အခြေခံမူ ပါဝင်ပတ်သက်နေသည့် ကိစ္စရပ်များတွင် “လူတိုင်းသည် မိမိ၏ စိတ်နှလုံး၌ အပြည့်အဝ ယုံကြည်စေ။” ရောမ ၁၄း၅။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကောင်းကင်တမန်များသည် အုပ်စိုးရန်နှင့် ဂါရဝပြုမှုကို တောင်းဆိုရန် မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကြသည် မဟုတ်ဘဲ၊ လူသားများကို မြှင့်တင်ရာတွင် လူတို့နှင့်အတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ဆင်းသက်လာကြ၏။

ကယ်တင်ရှင်၏ သင်ကြားချက်၏ အခြေခံမူများနှင့် စကားများသည် ချစ်လှစွာသော တပည့်တော်၏ နောက်ဆုံးနေ့ရက်များအထိ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် စွဲမြဲနေခဲ့၏။ ယောဟန်၏ သက်သေခံချက်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ “သင်တို့သည် အစဦးကပင် ကြားနာခဲ့ကြသော သတင်းစကားမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်ကြရမည်ဟူသော အရာပင် ဖြစ်၏”၊ “ဘုရားသခင်သည် ငါတို့အတွက် မိမိ၏အသက်ကို စွန့်တော်မူခဲ့သောကြောင့်၊ ဤအရာအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာကို ငါတို့ သိရှိကြ၏။ ငါတို့သည်လည်း ညီအစ်ကိုများအတွက် မိမိတို့၏ အသက်ကို စွန့်ကြရမည်။” ၁ ယောဟန် ၃း၁၁၊ ၁၆။

ဤစိတ်ဓာတ်သည် ရှေးဦးအသင်းတော်ကို လွှမ်းမိုးခဲ့၏။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် သွန်းလောင်းခံရပြီးနောက်တွင် “ယုံကြည်ကြသော လူအစုအဝေးတို့သည် စိတ်နှလုံး တစ်ခုတည်း၊ ဝိညာဉ် တစ်ခုတည်း ရှိကြ၏။” “တမန်တော်တို့သည် သခင်ယေရှု၏ ထမြောက်ခြင်းကို ကြီးမားသော တန်ခိုးတော်ဖြင့် သက်သေခံခဲ့ကြ၏။” တမန်တော်ဝတ္တရား ၄း၃၂၊ ၃၃။