အခန်း (၇၇) - ရောမဘုရင်ခံရှေ့တွင် ခရစ်တော် တရားစစ်ဆေးခံရခြင်း

 

အခန်း ၇၇ — ရောမမြို့စားရှေ့တွင် ယေရှု၏ တရားစစ်ဆေးခြင်း

ဤအခန်းသည် မဿေ ၂၇:၂၊ ၁၁-၃၁၊ မာကု ၁၅:၁-၂၀၊ လုကာ ၂၃:၁-၂၅၊ ယောဟန် ၁၈:၂၈-၄၀၊ ၁၉:၁-၁၆ တို့ကို အခြေခံထားသည်။

ရောမမြို့စား ပိလတ်မင်း၏ တရားခွင်ခန်းမတွင် ခရစ်တော်သည် အကျဉ်းသားတစ်ဦးအဖြစ် ချည်နှောက်ခံထားရပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ပတ်လည်တွင် စစ်သားများက စောင့်ကြပ်နေကြ၏။ တရားခွင်ခန်းမသည် ကြည့်ရှုသူတို့ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြည့်နှက်လာနေ၏။ အပြင်ဘက်နားလေးတွင် သနာဒြင်၏ တရားသူကြီးများ၊ ယဇ်ပုರೋဟိတ်များ၊ အုပ်စိုးသူများနှင့် လူအုပ်ကြီးတို့ ရှိနေကြ၏။

ယေရှုကို အပြစ်ဒဏ်စီရင်ပြီးနောက် သနာဒြင်သည် စီရင်ချက်ကို အတည်ပြုရန်နှင့် အကောင်အထည်ဖော်ရန်အတွက် ပိလတ်မင်းထံသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။ သို့သော် ဤယုဒ အရာရှိများသည် ရောမ တရားခွင်ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်မည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့၏ ဘာသာရေး ဓလေ့ထုံးစံအရ ဤသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းဖြင့် ညစ်ညူးသွားမည်ဖြစ်ပြီး ပသခါပွဲတွင် ပါဝင်ရန် တားဆီးခံရမည် ဖြစ်၏။ လူသတ်လိုသော မုန်းတီးမှုသည် ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးများကို ညစ်ညူးစေခဲ့ကြောင်း ၎င်းတို့ မမြင်ခဲ့ကြပေ။ စစ်မှန်သော ပသခါသိုးသငယ် ဖြစ်တော်မူသော ခရစ်တော်ကို ၎င်းတို့ ငြင်းပယ်ခဲ့ကြ منذ ထိုကြီးမားသော ပွဲတော်သည် ၎င်းတို့အတွက် အဓိပ္ပာယ် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ မမြင်ခဲ့ကြပေ။

ပိလတ်မင်းသည် ကယ်တင်ရှင်ကို မိတ်ဆွေဖွဲ့သည့် မျက်လုံးများဖြင့် မကြည့်ခဲ့ပေ။ အိပ်ခန်းထဲမှ အရေးတကြီး ခေါ်ထုတ်ခံရပြီးနောက် သူသည် မိမိ၏ အလုပ်ကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့၏။ အပြင်းထန်ဆုံး မျက်နှာထားကို ပြုလုပ်လျက် သူသည် မိမိ စစ်ဆေးရမည့်သူသည် မည်ကဲ့သို့သော လူမျိုးဖြစ်သည်ကို ကြည့်ရန် လှည့်လာ၏။

သူ၏ အကြည့်သည် ယေရှု၏ အပေါ်တွင် စူးစိုက်စွာ ကျရောက်သွား၏။ သူသည် ရာဇဝတ်သား အမျိုးမျိုးနှင့် ဆက်ဆံခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤမျှလောက် ကောင်းမွန်ပြီး မြင့်မြတ်သော လူတစ်ဦးသည် သူ့ရှေ့သို့ တစ်ခါမျှ ရောက်ရှိလာခြင်း မရှိဖူးပေ။ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အပြစ်လက္ခဏာကိုမျှ၊ မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုကိုမျှ၊ ရဲတင်းမှုကိုမျှ သို့မဟုတ် ပုန်ကန်မှုကိုမျှ သူ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက်မှတ် ရေးထိုးထားသော မျက်နှာထားရှိသည့် လူတစ်ဦးကို သူ တွေ့ရှိခဲ့၏။

ပိလတ်မင်း၏ ပိုမိုကောင်းမွန်သော သဘောသဘာဝသည် နိုးထလာခဲ့၏။ သူ၏ ဇနီးက လူနာများကို ကုသပေးပြီး လူသေများကို ထမြောက်စေခဲ့သော ဂါလိလဲ ပရောဖက် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် အံ့သြဖွယ် အလုပ်အချို့အကြောင်းကို သူ့အား ပြောပြဖူး၏။ သူသည် အရင်းအမြစ် အမျိုးမျိုးမှ ကြားသိခဲ့ရသော ကောလာဟလများကို ပြန်လည် သတိရမိ၏။ သူသည် အကျဉ်းသားနှင့် ပတ်သက်သည့် ၎င်းတို့၏ စွဲချက်များကို ယုဒလူမျိုးများထံမှ တောင်းဆို၏။ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် မည်သူနည်း၊ အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို ခေါ်ဆောင်လာကြသနည်း။ ၎င်းတို့က ကိုယ်တော်သည် နာဇရက်မြို့သား ယေရှုဟု ခေါ်ဆိုသော လှည့်စားသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ဖြေကြားကြ၏။

ပိလတ်မင်းက “ဤသူ့ကို အဘယ်စွဲချက် တင်ကြသနည်း” ဟု ထပ်မံ မေးမြန်း၏။ ယဇ်ပုರೋဟိတ်များသည် သူ၏ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် “ဤသူသည် မကောင်းမှုကို မပြုခဲ့လျှင် သင့်ထံသို့ ငါတို့ အပ်နှံကြမည် မဟုတ်ပါ” ဟု ဆိုကြ၏။ သနာဒြင်သည် သေဒဏ်ထိုက်သည်ဟု ယူဆသော လူတစ်ဦးကို သင့်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာသည့်အခါ သူနှင့် ပတ်သက်သည့် စွဲချက်ကို မေးမြန်းရန် လိုအပ်သေးသနည်း။ ပိလတ်မင်းကို ရှေ့ပြေး အလုပ်များစွာ မလုပ်ဆောင်ဘဲ ၎င်းတို့၏ တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံရန် တွန်းပို့နိုင်လိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ မျှော်လင့်ခဲ့ကြ၏။

ဤအရာမတိုင်မီက ပိလတ်မင်းသည် သေဒဏ်မထိုက်တန်သော လူများကို အလျင်အမြန် သေဒဏ် စီရင်ခဲ့ဖူး၏။ သူ၏ အကဲဖြတ်ချက်အရ အကျဉ်းသားသည် အပြစ်ကင်းသည်ဖြစ်စေ၊ အပြစ်ရှိသည်ဖြစ်စေ အထူးတလည် အရေးမပါပေ။ ပိလတ်မင်းသည် ယေရှုကို တရားစစ်ဆေးခွင့် မပေးဘဲ ယခုအခါ သေဒဏ် ချမှတ်လိမ့်မည်ဟု ယဇ်ပုರೋဟိတ်များက မျှော်လင့်ခဲ့ကြ၏။

သို့သော် အကျဉ်းသားထဲတွင် ရှိနေသော အရာတစ်ခုက ပိလတ်မင်းကို တားဆီးထားခဲ့၏။ သူ မလုပ်ရဲခဲ့ပေ။ ယေရှုသည် လေးရက်တိုင်တိုင် သေဆုံးခဲ့ပြီးသော လူတစ်ဦးဖြစ်သည့် လာဇရုကို မည်သို့ ထမြောက်စေခဲ့ကြောင်း သူ ပြန်လည် သတိရမိပြီး ကိုယ်ტော့်အပေါ် စွဲချက်များနှင့် ၎င်းတို့ကို သက်သေပြနိုင်မလားဆိုသည်ကို သိရှိရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့၏။

သင်တို့၏ စီရင်ချက်သည် လုံလောက်ပါက အကျဉ်းသားကို ငါ့ထံသို့ အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ဆောင်လာကြသနည်းဟု သူ ဆို၏။ “သူ့ကို ခေါ်သွားကြလော့၊ သင်တို့၏ ဥပဒေအတိုင်း စီရင်ကြလော့။” ယဇ်ပုರೋဟိတ်များက ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ტော့်ကို အပြစ်ဒဏ် စီရင်ပြီးဖြစ်ကြောင်း၊ သို့သော် ၎င်းတို့၏ အပြစ်ဒဏ်စီရင်မှုကို တရားဝင် ဖြစ်စေရန်အတွက် ပိလတ်မင်း၏ စီရင်ချက် လိုအပ်ကြောင်း ဆိုကြ၏။ သင်တို့၏ စီရင်ချက်သည် အဘယ်နည်းဟု ပိလတ်မင်း မေးမြန်း၏။ သေဒဏ် ဖြစ်သည်ဟု ၎င်းတို့ ဖြေကြားကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ပိလတ်မင်းအား ၎င်းတို့၏ စီရင်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် တောင်းဆိုကြပြီး ရလဒ်အတွက် တာဝန်ယူမည် ဖြစ်ကြောင်း ဆိုကြ၏။ ကိုယ်ကျင့်တရား စွမ်းအားတွင် အားနည်းသော်လည်း ပိလတ်မင်းသည် ကိုယ်ტော့်အပေါ် စွဲချက်တစ်ခု မတင်မချင်း ယေရှုကို အပြစ်ဒဏ် စီရင်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့၏။

ယဇ်ပုರೋဟိတ်များသည် အကျပ်အတည်းတွင် ရောက်ရှိနေကြ၏။ ခရစ်တော်သည် ဘာသာရေး အကြောင်းပြချက်များဖြင့် ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပေါ်ထွန်းလာစေရန် ၎င်းတို့ မလုပ်ဆောင်ရပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရာသည် ပိလတ်မင်းအတွက် မည်သည့် အလေးချိန်မျှ ရှိမည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့သည် ယေရှုသည် နိုင်ငံရေးအရ အပြစ်ကျူးလွန်သူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ထွန်းလာစေရန် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်၏။ ရောမလူမျိုးများသည် အုံကြွမှု ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို နှိမ်နင်းရန် အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေကြ၏။

အကျပ်အတည်း ရောက်နေစဉ် ယဇ်ပုರೋဟိတ်များသည် မုသာဝါဒ သက်သေများကို ခေါ်ယူခဲ့ကြ၏။ “ထိုသူသည် လူမျိုးကို ဖျက်ဆီးနေကြောင်း၊ Καῖσαρ (ဆီဇာ) အခွန်ဆက်ခြင်းကို တားမြစ်နေကြောင်း၊ ကိုယ်တော်တိုင်သည် ခရစ်တော် ရှင်ဘုရင်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနေကြောင်း ငါတို့ တွေ့ရှိရ၏ဟု စွဲချက်တင်ကြစပြု၏။” စွဲချက် သုံးခုစလုံးသည် အခြေအမြစ် မရှိကြပေ။ ယဇ်ပုರೋဟိတ်များသည် ဤအရာကို သိကြသော်လည်း မုသားသက်သေခံရန် ဝန်မလေးကြပေ။

ပိလတ်မင်းသည် ကြံစည်မှုတစ်ခု ရှိကြောင်း ယုံကြည်လာခြင်း

အကျဉ်းသားသည် အစိုးရကို ဆန့်ကျင်၍ ကြံစည်ခဲ့သည်ဟု ပိလတ်မင်း မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ အပြစ်ကင်းစင်သော လူတစ်ဦးကို ဖျက်ဆီးရန် နက်နဲသော ကြံစည်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်လာခဲ့၏။ ယေရှုဘက်သို့ လှည့်လျက် သူက “သင်သည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ ရှင်ဘုရင် ဟုတ်သလော” ဟု မေးမြန်း၏။ ကယ်တင်ရှင်က “သင်ဆိုသည့်အတိုင်း ဖြစ်၏” ဟု ဖြေကြားတော်မူ၏။ ကိုယ်တော် မိန့်ဆိုစဉ်တွင် နေရောင်ခြည် တောက်ပနေသကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာသည် ထွန်းလင်းလာခဲ့၏။

ကိုယ်တော်၏ အဖြေကို ကြားကြသောအခါ ကယာဖသည် ယေရှုသည် မိမိ စွဲချက်တင်ခံရသော အပြစ်ကို ဝန်ခံခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံရန် ပိလတ်မင်းကို ခေါ်ဆိုခဲ့၏။ ပိလတ်မင်းက “ဘာမှ မဖြေဘဲ နေသလော၊ သင့်ကို ကြီးမားလှစွာသော အရာများဖြင့် ၎င်းတို့ မည်သို့ သက်သေခံနေကြသည်ကို ကြည့်လော့။ သို့သော် ယေရှုသည် ဘာမျှ မဖြေဘဲ နေတော်မူ၏” ဟု ဆို၏။

ပိလတ်မင်း၏ နောက်တွင် ရပ်နေလျက် တရားခွင်ရှိ လူအားလုံး၏ အမြင်တွင် ခရစ်တော်သည် ထိုစော်ကားမှုများကို ကြားခဲ့၏။ သို့သော် မုသာဝါဒ စွဲချက် အားလုံးအတွက် ကိုယ်တော်သည် တစ်ခွန်းတစ်လေမျှ မဖြေကြားခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော့်ကို ဝန်းရံနေသော လှိုင်းပုတ်သကဲ့သို့သော ဒေါသ၏ မုန်တိုင်းများကြားတွင် ကိုယ်တော်သည် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘဲ ရပ်တည်နေတော်မူ၏။ ၎င်းသည် သမုဒ္ဒရာ၏ လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ ထလာသော ပြင်းထန်သော အမျက်ဒေါသ၏ လှိုင်းကြီးများသည် ကိုယ်တော့်ကို ဝန်းရံ၍ ရိုက်ခတ်သော်လည်း ကိုယ်ტော့်ကို မထိခိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းနှင့် တူနေ၏။ ကိုယ်တော့်၏ တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် အတွင်းမှ အပြင်သို့ ထွန်းလင်းနေသော အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

ပိလတ်မင်းသည် အံ့သြသွား၏။ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် မိမိ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် ဂရုမစိုက်ပေဘူးလော။ သူသည် ယေရှုကို ငေးကြည့်နေစဉ် ကိုယ်တော်သည် အော်ဟစ်နေကြသော ယဇ်ပုರೋဟိတ်များကဲ့သို့ မတရားသောသူ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ခံစားရ၏။ လူအုပ်ကြီး၏ ဆူညံသံမှ လွတ်မြောက်ရန် ပိလတ်မင်းသည် ယေရှုကို တစ်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး “သင်သည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ ရှင်ဘုရင် ဟုတ်သလော” ဟု ထပ်မံ မေးမြန်း၏။

ယေရှုသည် တိုက်ရိုက် မဖြေကြားခဲ့ပေ။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ပိလတ်မင်းနှင့်အတူ တိုက်ပွဲဝင်နေခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ယုံကြည်ချက်ကို ဝန်ခံရန် အခွင့်အရေးကို ပေးသနားတော်မူ၏။ “ဤအရာကို သင်ကိုယ်တိုင် ပြောသလော၊ သို့တတည်းမဟုတ် အခြားသူများက ငါ့အကြောင်းကို သင့်အား ပြောပြကြသလော” ဟု ကိုယ်တော် မေးမြန်း၏။ ပိလတ်မင်းသည် ခရစ်တော်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သော်လည်း မိမိအပေါ် ဖိစီးနေသော ယုံကြည်ချက်ကို ဝန်ခံရန် ငြင်းဆန်ခဲ့၏။ “ငါသည် ယုဒလူ ဖြစ်သလော” ဟု သူ ဆို၏။ “သင့်အမျိုးသားများနှင့် ပုರೋဟိတ်မင်းတို့သည် သင့်ကို ငါ့ထံသို့ အပ်နှံကြပြီ၊ သင်သည် အဘယ်အရာကို ပြုခဲ့သလော။”

ပိလတ်မင်းကို ကယ်တင်ရန် ယေရှု ကြိုးပမ်းခြင်း

ယေရှုသည် ပိလတ်မင်းအား နောက်ထပ် အလင်းရောင် မပေးဘဲ မနေခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် လောကီ ပလ္လင်တစ်ခုကို ရှာဖွေနေခြင်း မရှိကြောင်း သူ နားလည်စေရန် ရှင်းပြခဲ့၏။

“ငါ့နိုင်ငံသည် ဤလောကနှင့် မဆိုင်” ဟု ကိုယ်တော် ဆို၏။ “ငါ့နိုင်ငံသည် ဤလောကနှင့် ဆိုင်သည်မှန်လျှင် ငါ့အစေခံတို့သည် ယုဒလူတို့လက်သို့ ငါ မအပ်နှံရအောင် တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် ယခုမူ ငါ့နိုင်ငံသည် ဤအရပ်မှ မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ပိလတ်မင်းက ကိုယ်တော့်အား ‘သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည် ရှင်ဘုရင် ဖြစ်သလော’ ဟု ဆို၏။ ယေရှုက ‘ငါသည် ရှင်ဘုရင် ဖြစ်ကြောင်း သင် ဆို၏။ ဤအကြောင်းကြောင့် ငါ ဖွားမြင်ခဲ့၏၊ ဤအကြောင်းကြောင့်လည်း ငါသည် လောကသို့ လာခဲ့၏၊ ထိုအကြောင်းမှာ သမ္မာတရားကို သက်သေခံရန် ဖြစ်၏။ သမ္မာတရားနှင့် ဆိုင်သူတိုင်းသည် ငါ့အသံကို နားထောင်ကြ၏’ ဟု ဖြေကြားတော်မူ၏။” ခရစ်တော်သည် သမ္မာတရားကို လက်ခံခြင်းနှင့် အသုံးချခြင်းဖြင့်သာလျှင် ပိလတ်မင်း၏ ပျက်စီးနေသော သဘောသဘာဝကို ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်မည် ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်စေလိုခဲ့၏။

ပိလတ်မင်း၏ စိတ်သည် ရှုပ်ထွေးသွား၏။ သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် သမ္မာတရားဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ် အဘယ်နည်း၊ မည်သို့ ရရှိနိုင်မည်နည်းဟူသော ပြင်းပြသော တောင့်တမှုဖြင့် လှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။ “သမ္မာတရားဟူသည် အဘယ်နည်း” ဟု သူ မေးမြန်း၏။ သို့သော် သူသည် အဖြေကို မစောင့်ခဲ့ပေ။ ယဇ်ပုರೋဟိတ်များသည် ချက်ချင်း အလုပ်လုပ်ရန် အော်ဟစ်တောင်းဆိုနေကြ၏။ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားလျက် ယုဒလူမျိုးများအား “သူ့တွင် မည်သည့် အပြစ်ကိုမျှ ငါ မတွေ့” ဟု အလေးအထက် ကြေညာ၏။

ယဇ်ပုರೋဟိတ်များနှင့် အကြီးအကဲများသည် ပိလတ်မင်းထံမှ ဤစကားကို ကြားကြသောအခါ ၎င်းတို့၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် အမျက်ဒေါသတို့သည် အတိုင်းအတာ မရှိတော့ပေ။ ယေရှု လွတ်မြောက်လာမည့် အလားအလာကို ၎င်းတို့ မြင်တွေ့ကြရသောအခါ ကိုယ်ტော့်ကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆုတ်ဖြဲပစ်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြသကဲ့သို့ ရှိနေကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ပိလတ်မင်းကို ကျယ်လောင်စွာ ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြပြီး ရောမအစိုးရ၏ ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ကြ၏။ ၎င်းတို့က ဆီဇာကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်ဟု ၎င်းတို့ အခိုင်အမာဆိုကြသော ယေရှုကို အပြစ်ဒဏ် စီရင်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကာ သူ့ကို စွဲချက်တင်ကြ၏။ ယေရှု၏ ပုန်ကန်တတ်သော လွှမ်းမိုးမှုသည် တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် ကောင်းစွာ သိရှိကြပြီးဖြစ်ကြောင်း ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်ကြ၏။ “သူသည် ဂါလိလဲမှစ၍ ဤအရပ်တိုင်အောင် ယုဒပြည်အနှံ့အပြားတွင် သင်ပြလျက် လူတို့ကို နှောင့်ယှက်လှုံ့ဆော်နေ၏။”

ဤအချိန်တွင် ပိလတ်မင်းသည် ယေရှုကို အပြစ်ဒဏ်စီရင်ရန် မည်သည့် အကြံအစည်မျှ မရှိခဲ့ပေ။ ယုဒလူမျိုးများသည် မုန်းတီးမှုနှင့် ဘက်လိုက်မှုတို့ကြောင့် ကိုယ်ტော့်ကို စွဲချက်တင်ခဲ့ကြကြောင်း သူ သိရှိခဲ့၏။ တရားမျှတမှုက ခရစ်တော် လွတ်မြောက်ရမည်ဟု တောင်းဆိုနေခဲ့၏။ သို့သော် ယေရှုကို လူတို့၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံရန် သူ ငြင်းဆန်ခဲ့လျှင် အုံကြွမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ဤအရာကို သူ ရင်ဆိုင်ရန် ကြောက်ရွံ့ခဲ့၏။ ခရစ်တော်သည် ဂါလိလဲမှ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကြားသိရသောအခါ ထိုပြည်၏ အုပ်စိုးသူဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် ယေရုရှလေမ်၌ ရှိနေသော ဟေရုဒ်ထံသို့ ကိုယ်တော့်ကို ပို့ဆောင်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်ခဲ့၏။ ဤနည်းလမ်းဖြင့် ပိလတ်မင်းသည် တာဝန်ကို ဟေရုဒ်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးရန် တွေးတောခဲ့၏။ သူသည် ဤအရာကို မိမိနှင့် ဟေရုဒ်တို့အကြားရှိ ရှေးဟောင်း ရန်ငြိုးကို ပြေငြိမ်းစေရန် ကောင်းသော အခွင့်အရေးတစ်ခုအဖြစ်လည်း တွေးတောခဲ့၏။ ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်လာခဲ့၏။ တရားသူကြီး နှစ်ဦးသည် ကယ်တင်ရှင်၏ တရားစစ်ဆေးခြင်းကို အကြောင်းပြု၍ မိတ်ဆွေများ ဖြစ်လာခဲ့ကြ၏။

လူအုပ်ကြီး၏ စော်ကားမှုများကြားတွင် ယေရှုကို ဟေရုဒ်ထံသို့ အမြန်ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ “ဟေရုဒ်သည် ယေရှုကို မြင်သောအခါ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။” သူသည် ကိုယ်ტော့်အကြောင်း “အများကြီး ကြားခဲ့ဖူးပြီး ကိုယ်တော် ပြုလုပ်မည့် အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုခုကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့၏။” ဤဟေရုဒ်သည် ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်၏ သွေးဖြင့် လက်စွန်းခဲ့သူ ဖြစ်၏။ ဟေရုဒ်သည် ယေရှုအကြောင်း ပထမဆုံး ကြားသိရစဉ်က အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားပြီး “ဤသူသည် သေခြင်းမှ ထမြောက်လာသော ယောဟန် ဖြစ်၏” ဟု ဆိုခဲ့ဖူး၏။ သို့သော် သူသည် ယေရှုကို မြင်တွေ့လိုစိတ် ရှိခဲ့၏။ ယခုအခါ ဤပရောဖက်၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိလာခဲ့ပြီး၊ ပန်းကန်ပြားပေါ်တွင် တင်ဆောင်လာခဲ့သော ထိုသွေးစွန်းနေသော ဦးခေါင်း၏ မှတ်ဉာဏ်ကို မိမိ၏ စိတ်နှလုံးမှ ထာဝစဉ် ဖယ်ရှားပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ရှင်ဘုရင်က မျှော်လင့်ခဲ့၏။ သူသည် မိမိ၏ သိလိုစိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းလိုခဲ့ပြီး ခရစ်တော်ကို လွတ်မြောက်မည့် အလားအလာကို ပေးမည်ဆိုလျှင် ကိုယ်တော်သည် မိမိ တောင်းဆိုသမျှကို လုပ်ဆောင်ပေးလိမ့်မည်ဟု တွေးတောခဲ့၏။

ကယ်တင်ရှင်ကို ခေါ်ဆောင်လာကြသောအခါ ယဇ်ပုರೋဟိတ်များနှင့် အကြီးအကဲများသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကိုယ်တော့်အပေါ် စွဲချက်များကို တိုက်တွန်းကြ၏။ သို့သော် ဟေရုဒ်က တိတ်ဆိတ်နေရန် အမိန့်ပေး၏။ သူသည် ခရစ်တော်၏ ခြေကျင်းဝတ်များကို ဖြည်ပေးရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကိုယ်တော့်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဆက်ဆံခဲ့ကြသောကြောင့် ဥပဒေမဲ့ ရန်သူများကို အပြစ်တင်ခဲ့၏။ သူသည်လည်း ပိလတ်မင်းကဲ့သို့ပင် ခရစ်တော်သည် မနာလိုမှုနှင့် မုန်းတီးမှုတို့ကြောင့် စွဲချက်တင်ခြင်း ခံခဲ့ရကြောင်း ကျေနပ်နေခဲ့၏။

ဟေရုဒ်သည် ခရစ်တော်ကို စကားအမျိုးမျိုးဖြင့် မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း ကယ်တင်ရှင်သည် ပြင်းထန်သော တိတ်ဆိတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားတော်မူ၏။ ရှင်ဘုရား၏ အမိန့်အရ ထိုအခါ အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်နေသူများနှင့် အင်္ဂါချွတ်ယွင်းနေသူများကို ခေါ်ဆောင်လာကြပြီး၊ ခရစ်တော်သည် အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ပြခြင်းဖြင့် မိမိ၏ တောင်းဆိုမှုကို သက်သေပြရန် အမိန့်ပေးခြင်း ခံရ၏။ ယေရှုသည် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ဘဲ ဟေရုဒ်က “သင့်တွင် ရှိသည်ဟု ကောလာဟလများက ဆိုကြသော တန်ခိုးကို သင်၌ ရှိကြောင်း လက္ခဏာတစ်ခုကို ငါတို့အား ပြလော့” ဟု ဆက်လက် တိုက်တွန်းခဲ့၏။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် လူသား၏ သဘာဝကို ခံယူထားခဲ့ပြီး အလားတူ အနေအထားတွင် လူသား ခံရမည့်အတိုင်း ကိုယ်တော်လည်း ခံရမည် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် လူသားတစ်ဦး အလားတူ အနေအထားတွင် ခံရမည့် နာကျင်မှုနှင့် အရှက်ကွဲမှုတို့မှ မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ကိုယ်တော်သည် အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုကို မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

ခရစ်တော်သည် အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုခုကို ပြုလုပ်မည်ဆိုလျှင် လွတ်မြောက်ရမည်ဟု ဟေရုဒ်က ကတိပေးခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် ယခု အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ စွဲချက်တင်သူများကို ဖမ်းဆီးသွားခဲ့၏။ ထိုကဲ့သို့သော ဖော်ပြချက်သည် ၎င်းတို့၏ အစီအစဉ်များအတွက် သေစေနိုင်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အသက်များကိုပင် ဆုံးရှုံးစေနိုင်ပေမည်။ ယဇ်ပုರೋဟိတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူများသည် အသံကို မြှင့်တင်လျက် “ဤသူသည် ပုန်ကန်သူ ဖြစ်၏၊ ဘုရားတရား ကဲ့ရဲ့ပြစ်မှားသူ ဖြစ်၏၊ သူသည် နတ်ဆိုးတို့၏ အကြီးအကဲ၏ တန်ခိုးဖြင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုလုပ်နေ၏” ဟု ကြေညာကြ၏။

ဟေရုဒ်၏ စိတ်နှလုံးသည် ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်၏ ဦးခေါင်းကို တောင်းဆိုခဲ့စဉ်က ဟေရောဒိ၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခဲ့ရချိန်ကထက် ယခုအခါ အလွန်တရာ အာရုံခံစားမှု နည်းပါးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အမြင်များသည် မိမိ၏ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော အသက်တာကြောင့် တစ်စထက်တစ်စ နိမ့်ကျသွားခဲ့၏။ မိမိကို ရဲဝံ့စွာ ဆုံးမခဲ့သော ယောဟန်အပေါ် မိမိ ပြုလုပ်ခဲ့သော အပြစ်ပေးမှုကိုပင် သူ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနိုင်ခဲ့၏။ ယခုအခါ သူသည် ယေရှုကို ခြိမ်းခြောက်လျက် မိမိတွင် ကိုယ်ტော့်ကို အပြစ်ဒဏ် စီရင်ရန် တန်ခိုးရှိကြောင်း ကြေညာခဲ့၏။ သို့သော် ယေရှုထံမှ မည်သည့် လက္ခဏာမျှ မရှိဘဲ တစ်ခွန်းတစ်လေမျှ ကြားခဲ့ရခြင်း မရှိကြောင်း သက်သေပြနေ၏။

ဟေရုဒ်သည် ဤတိတ်ဆိတ်ခြင်းကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာခဲ့၏။ ၎င်းသည် သူ၏ အာဏာအပေါ် လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခြင်းကို ညွှန်ပြနေသည်ဟု ထင်ရ၏။ သူသည် အမျက်ဒေါသဖြင့် ယေရှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သော်လည်း ယေရှုသည် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

ခရစ်တော်၏ မစ်ရှင်သည် အလကားနေရင်း သိလိုစိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် မဟုတ်ပေ။ အပြစ်ကြောင့် နာမကျန်းဖြစ်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်များကို ကုသပေးရန် စကားတစ်ခွန်းကို ပြောဆိုနိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ကိုယ်တော်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် မိမိတို့၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှု မရှိသော ခြေတို့ဖြင့် သမ္မာတရားကို နင်းချေကြသူများအတွက် ကိုယ်တော့်တွင် မည်သည့် စကားမျှ မရှိပေ။ ဟေရုဒ်သည် အကြီးမြတ်ဆုံးသော ပရောဖက်က သူ့အား ပြောဆိုခဲ့သော သမ္မာတရားကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူသည် အခြားသော သတင်းစကားကို လက်ခံရရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းအသရေသည် သူ့အတွက် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ပေ။ ကယ်တင်ရှင်ကို လိုအပ်သည်ဟု မခံစားရသော ထိုမာနထောင်လွှားသော ရှင်ဘုရင်အတွက် ထိုနှုတ်ခမ်းများသည် ပိတ်ထားခဲ့၏။

ဟေရုဒ်၏ မျက်နှာသည် အမျက်ဒေါသကြောင့် ညှိုးမှိုင်းသွားခဲ့၏။ သူသည် ယေရှုကို လှည့်စားသူတစ်ဦးအဖြစ် အမျက်ဒေါသဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခဲ့၏။ ထို့နောက် ခရစ်တော်ကို ရည်ညွှန်းလျက် သူက “သင်သည် သင်၏ တောင်းဆိုမှုအတွက် မည်သည့် သက်သေအထောက်အလက်ကိုမျှ မပေးပါက သင့်ကို စစ်သားများနှင့် လူတို့၏ လက်ထဲသို့ ငါ အပ်နှံမည်။ သင်သည် လှည့်စားသူ ဖြစ်ပါက သေခြင်းသည် သင်နှင့် ထိုက်တန်၏၊ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော် ဖြစ်ပါက အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သင်ကိုယ်တိုင် ကယ်တင်လော့” ဟု ဆို၏။

ဤစကားများကို ပြောဆိုလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ရိုင်းစိုင်းသောတိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ လူအုပ်ကြီးသည် သားကောင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြ၏။ ယေရှုသည် ဤဘက်သို့လည်းကောင်း၊ ဟိုဘက်သို့လည်းကောင်း ဆွဲငင်ခြင်း ခံရပြီး ဟေရုဒ်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကို အရှက်ကွဲစေရန် ရှာဖွေရာတွင် လူအုပ်ကြီးနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့၏။ ရောမစစ်သားများသာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ခြင်း မရှိပါက ကယ်တင်ရှင်သည် အပိုင်းပိုင်း အစစ ဆုတ်ဖြဲခြင်း ခံရလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

“ဟေရုဒ်သည် သူ၏ စစ်သည်များနှင့်အတူ ကိုယ်တော့်ကို အထናအမြင်သေးစွာ ဆက်ဆံကြပြီး လှောင်ပြောင်သရော်ကာ တင့်တယ်သော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ပေးကြ၏။” ရောမစစ်သားများသည် ဤစော်ကားမှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြ၏။ ဤဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော စစ်သားများနှင့် ယုဒ အာဏာပိုင်များ လှုံ့ဆော်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးသည် ကယ်တင်ရှင်၏ အပေါ်သို့ ပုံအန်ကျရောက်လာခဲ့၏။ သို့သော် ကိုယ်တော့်၏ သည်းခံခြင်းသည် မပျက်ပြားခဲ့ပေ။

အချို့သောသူများသည် ယေရှုရှေ့တွင် တုန်လှုပ်ခဲ့ကြခြင်း

သို့သော် ခရစ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်တွင် တုန်လှုပ်ခဲ့ကြသော အချို့သောသူများ ရှိနေခဲ့ကြ၏။ လှောင်ပြောင်ရန် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသော အချို့သောသူများသည် ကြောက်ရွံ့လျက်၊ တိတ်ဆိတ်သွားလျက် နောက်သို့ ပြန်လှည့်သွားခဲ့ကြ၏။ ဟေရုဒ်သည် အပြစ်ထင်ရှား စီရင်ခြင်း ခံခဲ့ရ၏။ ကရุณာတရား၏ နောက်ဆုံး အလင်းတန်းများသည် သူ၏ အပြစ်ကြောင့် မာကျောနေသော စိတ်နှလုံးပေါ်တွင် ထွန်းလင်းနေခဲ့၏။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်သည် လူသားသဘာဝမှတစ်ဆင့် ဖျတ်ခနဲ ထွန်းလင်းပြသခဲ့၏။ ဟေရုဒ်သည် မိမိ၏ ပလ္လင်တော်ပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်တစ်ပါးကို ရှုမြင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရ၏။ မာကျောနေသော်လည်း သူသည် ခရစ်တော်ကို အပြစ်ဒဏ် စီရင်ခြင်းကို အတည်ပြုရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်ခဲ့၏။ သူသည် ယေရှုကို ရောမ တရားခွင်ခန်းမသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ခဲ့၏။

ယုဒလူမျိုးများသည် အကျဉ်းသားနှင့်အတူ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြသောအခါ ပိလတ်မင်းသည် စိတ်ပျက်သွားခဲ့၏။ သူသည် ယေရှုကို မိမိ စစ်ဆေးပြီးဖြစ်ကြောင်းနှင့် ကိုယ်ტော့်တွင် မည်သည့် အပြစ်ကိုမျှ မတွေ့ရှိရကြောင်း ၎င်းတို့အား သတိပေးခဲ့၏။ ၎င်းတို့သည် စွဲချက်တစ်ခုကိုမျှ သက်သေမပြနိုင်ခဲ့ကြပေ။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏ အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သူ ဟေရုဒ်သည်လည်း ကိုယ်ტော့်တွင် သေဒဏ်ထိုက်သော မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ “ထို့ကြောင့် ငါသည် ကိုယ်ტော့်ကို ဆုံးမ၍ လွှတ်မည်။”

ဤနေရာတွင် ပိလတ်မင်းသည် မိမိ၏ အားနည်းမှုကို ပြသခဲ့၏။ ယေရှုသည် အပြစ်ကင်းစင်သော်လည်း မိမိကို စွဲချက်တင်သူများကို နှစ်သိမ့်စေရန်အတွက် သူသည် တရားမျှတမှုကို စွန့်လွှတ်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့၏။ ဤအရာသည် သူ့အား အားနည်းချက် တစ်ရပ်တွင် ရှိနေစေခဲ့၏။ လူအုပ်ကြီးသည် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူခဲ့ကြ၏။ ပိလတ်မင်းသည် အစကတည်းက တည်ကြည်ခဲ့မည်၊ အပြစ်ကင်းသည်ဟု သူ တွေ့ရှိခဲ့သော လူတစ်ဦးကို အပြစ်ဒဏ် စီရင်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူသည် မိမိ၏ အသက်တာ တစ်လျှောက်လုံး နောင်တတရားဖြင့် ချည်နှောက်မည့် ကံကြမ္မာဆိုး၏ ကွင်းဆက်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့လိမ့်မည် ဖြစ်၏။ ခရစ်တော်သည် သေဒဏ် စီရင်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း အပြစ်သည် ပိလတ်မင်း၏ အပေါ်တွင် ကျရောက်နေမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ပိလတ်မင်းသည် မိမိ၏ သိစိတ်ကို ချိုးဖောက်လျက် အဆင့်ချင်းချင်း တက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး ယခုအခါ ယဇ်ပုರೋဟိတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူများ၏ လက်ထဲတွင် လုံးဝ ရုံးမထွက်နိုင်တော့ကြောင်း သူ တွေ့ရှိခဲ့၏။

ပိလတ်မင်း၏ နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး

ဤအချိန်တွင်ပင် ပိလတ်မင်းသည် ကန်းကန်းတော လုပ်ဆောင်ရန် စွန့်ပစ်ခံရခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏ ဇနီးသည် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး၏ ဖူးမြော်မှုကို ခံခဲ့ရပြီး အိပ်မက်ထဲတွင် ကယ်တင်ရှင်နှင့် စကားပြောဆိုခဲ့ဖူး၏။ ပိလတ်မင်း၏ ဇနီးသည် ယုဒလူ မဟုတ်ခဲ့ပါ၊ သို့သော် သူသည် အိပ်မက်ထဲတွင် ယေရှုကို ငေးကြည့်နေစဉ် ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ မင်းသား ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိခဲ့၏။ ပိလတ်မင်းက “ငါသည် ကိုယ်ტော့်တွင် မည်သည့် အပြစ်ကိုမျှ မတွေ့” ဟု ကြေညာပြီးနောက် ယေရှုကို ကြိမ်ဒဏ်ပေးရန် အပ်နှံသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့၏။ ကိုယ်တော့်ကို လူသတ်သမားများထံသို့ အပ်နှံသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့၏။ လက်ဝါးကတိုင် မြှောက်တင်ခံရခြင်း၊ မြေကြီးသည် မှောင်မိုက်ခြင်းဖြင့် လွှမ်းခြုံခံရခြင်းတို့ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး “ပြီးစီးပြီ” ဟူသော ထူးဆန်းသော အော်ဟစ်သံကို ကြားသိခဲ့ရ၏။

နောက်ထပ် မြင်ကွင်းတစ်ခုသည်လည်း သူ၏ အမြင်တွင် ပေါ်လာခဲ့၏။ ခရစ်တော်သည် ကြီးမားဖြူစင်သော တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် ထိုင်နေတော်မူသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော့်၏ ဘုန်းအသရေ၏ မျက်မှောက်တော်မှ မိမိတို့၏ လူသတ်သမားများ ပြေးလွှားနေကြသည်ကိုလည်းကောင်း သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရ၏။ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သော အော်ဟစ်သံဖြင့် သူ နိုးထလာခဲ့ပြီး ပိလတ်မင်းထံသို့ သတိပေးစကားများကို ချက်ချင်း ရေးသားပေးပို့ခဲ့၏။

သတင်းပေးပို့သူတစ်ဦးသည် လူအုပ်ကြားထဲမှ တိုးဝင်လာပြီး သူ၏ ဇနီးထံမှ စာကို ပေးအပ်ခဲ့၏။ ထိုစာတွင် “ထိုအပြစ်ကင်းစင်သော လူနှင့် မည်သို့မျှ မပတ်သက်နှင့်၊ အကြောင်းမူကား သူ၏ အကြောင်းကြောင့် ယနေ့ အိပ်မက်တွင် အလွန်တရာ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားခဲ့ရ၏” ဟု ရေးသားထား၏။

ပိလတ်မင်း၏ မျက်နှာသည် ဖျတ်ဖျတ်ဖြူသွားခဲ့၏။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဆန့်ကျင်ဘက် စိတ်ခံစားချက်များကြောင့် သူ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့၏။ သူသည် အလုပ်လုပ်ရန် နှောင့်နှေးနေစဉ် ယဇ်ပုರೋဟိတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူများသည် လူတို့၏ စိတ်များကို လှုံ့ဆော်နေကြ၏။ ယခုအခါ သူသည် ခရစ်တော် လွတ်မြောက်မှုကို အာမခံနိုင်မည့် ဓလေ့ထုံးစံ တစ်ခုကို စဉ်းစားမိခဲ့၏။ ဤပွဲတော်တွင် လူတို့ ရွေးချယ်နိုင်သော အကျဉ်းသား တစ်ဦးကို လွှတ်ပေးခြင်းသည် ဓလေ့ထုံးစံ ဖြစ်၏။ ဤဓလေ့ထုံးစံတွင် တရားမျှတမှု၏ အရိပ်အယောင်မျှ မရှိခဲ့ပါ၊ သို့သော် ဤအရာကို ယုဒလူမျိုးများ အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားကြ၏။ ရောမ အာဏာပိုင်များသည် ဤအချိန်တွင် သေဒဏ် အမိန့်ချမှတ်ခံထားရသူ ဘာရဗ္ဗ ဟု ခေါ်သော အကျဉ်းသားတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးထားကြ၏။ ဤသူသည် မတူညီသော အစီအစဉ်စနစ်တစ်ခုကို တည်ထောင်ရန် အာဏာရှိသည်ဟု အခိုင်အမာဆိုခဲ့၏။ သူသည် ခိုးယူခြင်းနှင့် လုယက်ခြင်းဖြင့် ရရှိသမျှ အရာအားလုံးသည် သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်၏။ သူသည် လူအုပ်စုကြားတွင် နောက်လိုက်များကို ရရှိခဲ့ပြီး ရောမအစိုးရကို ဆန့်ကျင်၍ ပုန်ကန်မှုကို လှုံ့ဆော်ခဲ့၏။ ဘာသာရေး စိတ်အားထက်သန်မှု၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် သူသည် ပုန်ကန်မှုနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးပမ်းနေသော မာကျောနေသည့် လူယုတ်မာတစ်ဦး ဖြစ်၏။

ဤသူနှင့် အပြစ်ကင်းစင်သော ကယ်တင်ရှင်တို့အကြားတွင် ရွေးချယ်ခွင့်ကို လူတို့အား ပေးခြင်းဖြင့် ပိလတ်မင်းသည် ၎င်းတို့အား တရားမျှတမှု၏ အသိတရားဆီသို့ နှိုးဆော်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးတောခဲ့၏။

“သင်တို့အား ငါ လွှတ်ပေးစေလိုသည်မှာ မည်သူနည်း၊ ဘာရဗ္ဗ လော၊ သို့တတည်းမဟုတ် ခရစ်တော်ဟု ခေါ်သော ယေရှု လော။” တိရစ္ဆာန်ရိုင်းများ၏ အော်ဟစ်သံကဲ့သို့ “ဘာရဗ္ဗကို ငါတို့အား လွှတ်ပေးလော့” ဟူသော အဖြေ ထွက်ပေါ်လာ၏။ လူတို့သည် သူ၏ မေးခွန်းကို နားမလည်ကြဟု တွေးတောလျက် ပိလတ်မင်းက “ယုဒလူမျိုးတို့၏ ရှင်ဘုရင်ကို သင်တို့အား ငါ လွှတ်ပေးစေလိုသလော” ဟု မေးမြန်း၏။ သို့သော် ၎င်းတို့က “ဤသူ့ကို ဖယ်ရှားလော့၊ ဘာရဗ္ဗကို ငါတို့အား လွှတ်ပေးလော့” ဟု ထပ်မံ အော်ဟစ်ကြ၏။ “သို့ဖြစ်လျှင် ခရစ်တော်ဟု ခေါ်သော ယေရှုကို ငါ အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း။” လူ့ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်ရှိသော နတ်ဆိုးများသည် လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ရှိနေကြပြီး “လက်ဝါးကတိုင်တင်၍ သတ်ပါ” ဟူသော အဖြေမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်အရာကို မျှော်လင့်နိုင်မည်နည်း။

ပိလတ်မင်းသည် အကျိုးဆက်များကို ကြိုတင် မမြင်ခဲ့ခြင်း

ပိလတ်မင်းသည် ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု မတွေးတောခဲ့ပေ။ သူသည် အပြစ်ကင်းစင်သော လူတစ်ဦးကို ဖြစ်နိုင်သမျှ အားလုံးထက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သေဒဏ်သို့ အပ်နှံရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့၏။ “အဘယ်ကြောင့်နည်း၊ သူသည် အဘယ်မကောင်းမှုကို ပြုခဲ့သလော။” သို့သော် ကိစ္စရပ်သည် အငြင်းပွားရန်အတွက် အလွန်တရာ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော် ပိလတ်မင်းသည် ခရစ်တော်ကို ကယ်တင်ရန် ဆက်လက် ကြိုးပမ်းနေခဲ့၏။ “သူသည် တတိယအကြိမ်မြောက် အဖြစ် ၎င်းတို့အား ‘အဘယ်ကြောင့်နည်း၊ သူသည် အဘယ်မကောင်းမှုကို ပြုခဲ့သလော’ ဟု ဆို၏။” သို့သော် ကိုယ်တော် လွတ်မြောက်မည့်အကြောင်းကို ဖော်ပြရုံမျှဖြင့်ပင် လူတို့ကို ရူးသွပ်လာစေရန် နှိုးဆော်ခဲ့၏။ ၎င်းတို့က “သူ့ကို လက်ဝါးကတိုင်တင်၍ သတ်လော့၊ သူ့ကို လက်ဝါးကတိုင်တင်၍ သတ်လော့” ဟု ပိုမိုကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကြ၏။

အားနည်းလျက်၊ ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက် ယေရှုသည် ကြိမ်ဒဏ်ပေးခြင်း ခံရ၏။ “စစ်သားများသည် ကိုယ်တော့်ကို ပရာတိုရီယမ် ဟု ခေါ်သော ခန်းမထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြပြီး စစ်သည်အင်အား အားလုံးကို စုဝေးစေကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော့်ကို မောင်းတစ်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ပေးကြပြီး ဆူးသရဖူကို ရစ်ပတ်ကာ ကိုယ်တော့်၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် တင်ပေးကြ၏၊ ထို့နောက် ‘ယုဒလူမျိုးတို့၏ ရှင်ဘုရင်၊ မင်္ဂလာပါ’ ဟု နှုတ်ဆက်ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်ტော့်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တံတွေးထွေးကြပြီး၊ ဒူးထောက်ကာ ကိုယ်တော့်ကို ရှိခိုးကြ၏။ ထို့နောက် ... ကိုယ်တော့်ကို လှောင်ပြောင်သရော်ကြ၏။” တစ်ခါတစ်ရံတွင် မတရားသော လက်တစ်ဖက်သည် သရဖူကို ရိုက်နှက်သဖြင့် ဆူးများသည် ကိုယ်တော့်၏ နားထောက်များကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး သွေးများ မျက်နှာပေါ်သို့ စီးကျသွားစေ၏။

ရူးသွပ်နေသော လူအုပ်ကြီးသည် လောက၏ ကယ်တင်ရှင်ကို ဝန်းရံထားကြ၏။ လှောင်ပြောင်ခြင်းနှင့် ကဲ့ရဲ့ခြင်းတို့သည် ဘုရားတရား ကဲ့ရဲ့ပြစ်မှားသော ကျိန်ဆိုမှုများနှင့် ရောနှောနေ၏။ စာတန်သည် လူအုပ်ကြီးကို ဦးဆောင်နေခဲ့၏။ နိုင်လျှင် ကယ်တင်ရှင်ကို လက်စားချေရန် တွန်းပို့ရန် သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန် အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်စေရန် တွန်းပို့ရန်မှာ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်၏။ လူသားဘဝတွင် အမည်းစက် တစ်စက် ရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်သည် မပြည့်စုံသော ပူဇော်သက္ကာ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး လူသားတို့၏ ရွေးနှုတ်ခြင်းသည်လည်း ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်၏။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် အကြမ်းတမ်းဆုံးသော စော်ကားမှုနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို အပြည့်အဝ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ခံယူတော်မူ၏။

ခရစ်တော်၏ ရန်သူများသည် ကိုယ်တော့်၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်ခြင်း၏ သက်သေအဖြစ် အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုကို တောင်းဆိုခဲ့ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် မိတို့ တောင်းဆိုခဲ့သမျှ အားလုံးထက် ပိုမိုကြီးမားသော သက်သေကို ရရှိခဲ့ကြ၏။ ကိုယ်တော့်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်းနှင့် သည်းခံခြင်းတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် တော်စပ်ကြောင်းကို သက်သေပြနေခဲ့၏။ ဒဏ်ရာရနေသော ကိုယ်တော့်၏ နားထောက်များမှ စီးကျလာသော သွေးစက်များသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြီးမြတ်သော ယဇ်ပုರೋဟိတ်မင်းအနေဖြင့် “ဝမ်းမြောက်ခြင်း ဆီ” ဖြင့် ဘိသိက်ပေးခြင်း ခံရခြင်း၏ အာမခံချက် ဖြစ်၏ (ဟေဗြဲ ၁:၉ ကို ကြည့်ပါ)။ ကယ်တင်ရှင်သည် ခမည်းတော်၏ အလိုတော်မှ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ သွေဖည်သွားခြင်း မရှိကြောင်း စာတန် မြင်တွေ့ရသောအခါ သူ၏ အမျက်ဒေါသသည် အလွန်တရာ ကြီးမားခဲ့၏။

အပေးအယူလုပ်ခြင်းသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ပို့ဆောင်ခြင်း

ပိလတ်မင်းသည် ယေရှုကို ကြိမ်ဒဏ်ပေးရန် အပ်နှံခဲ့စဉ်က ဤအရာသည် လုံလောက်သော အပြစ်ပေးမှု ဖြစ်သည်ဟု လူအုပ်ကြီး ဆုံးဖြတ်ကြလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ခဲ့၏။ သို့သော် ယုဒလူမျိုးများသည် အပြစ်ကင်းသည်ဟု ကြေညာခံထားရပြီးသား လူတစ်ဦးကို အပြစ်ပေးခြင်း၏ အားနည်းမှုကို ထက်မြက်သော အမြင်ဖြင့် တွေ့မြင်ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ယေရှုကို လွတ်မြောက်ခွင့် မပေးရန် အပြတ်အသတ် ဆုံးဖြတ်ထားကြ၏။

ပိလတ်မင်းသည် ယခုအခါ အကျဉ်းသား နှစ်ဦးကို ဘေးချင်းယှဉ်လျက် တရားခွင်သို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် အမိန့်ပေး၏။ ကယ်တင်ရှင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် သူက “ဤလူကို ကြည့်လော့” ဟု ဆို၏။ ထိုနေရာတွင် ခါးအထက်ပိုင်း ဗလာကျင်းလျက်၊ ကျောပြင်တွင် သွေးများ လွတ်လပ်စွာ စီးကျနေသော ကြိမ်ဒဏ်ရာ ရှည်လျားာများ ပေါ်ထွက်နေသော ဘုရားသခင်၏ သားတော် ရပ်နေတော်မူ၏။ ကိုယ်တော့်၏ မျက်နှာသည် အညစ်အကြေးများ စွန်းထင်းနေပြီး နာကျင်မှု၏ အမှတ်အသားများကို ဆောင်ထားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ လှပူခြင်း မရှိခဲ့ဖူးပေ။ အင်္ဂါရပ်တိုင်းသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ရန်သူများအပေါ် အလွန်တရာ နူးညံ့သော သနားကြင်နာမှုကို ဖော်ပြနေ၏။ ကိုယ်တော့်၏ ပုံစံတွင် ကြာရှည်စွာ သည်းခံခြင်း၏ ခွန်အားနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိနေခဲ့၏။

ထင်ရှားသော ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကိုယ်တော့်ဘေးတွင် အကျဉ်းသားတစ်ဦး ရှိနေ၏။ ဘာရဗ္ဗ၏ မျက်နှာအမူအရာတိုင်းသည် သူ့ကို မာကျောနေသော လူယုတ်မာတစ်ဦးအဖြစ် ကြေညာနေ၏။ ဤဆန့်ကျင်ဘက်သည် ကြည့်ရှုသူတိုင်းအား ပြောပြနေခဲ့၏။ အချို့သောသူများသည် ယေရှုကို ငေးကြည့်ကြရင်း စာနာမှု ပြည့်နှက်နေသော စိတ်နှလုံးဖြင့် ငိုကြွေးကြ၏။ ယဇ်ပုರೋဟိတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူများသည် ကိုယ်တော်သည် မိမိ တောင်းဆိုခဲ့သမျှ အားလုံး ဖြစ်ကြောင်း အပြစ်ထင်ရှား စီရင်ခြင်း ခံခဲ့ရ၏။

ခရစ်တော်ကို ဝန်းရံနေကြသော ရောမစစ်သားများသည် အားလုံး မာကျောနေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရသူကို သနားကြင်နာသော စိတ်ခံစားချက်များဖြင့် ငေးကြည့်ကြပြီး၊ ကိုယ်တော့်၏ တိတ်ဆိတ်စွာ နာခံမှုသည် ၎င်းတို့၏ စိတ်များတွင် ထွင်းထุာ်သွားခဲ့၏။ ဤမြင်ကွင်းသည် ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော့်ကို ခရစ်တော်အဖြစ် ဝန်ခံသည်အထိ သို့မဟုတ် ကိုယ်တော့်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်သည်အထိ ဘယ်သောအခါမျှ ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

ပိလတ်မင်းသည် ဘာရဗ္ဗနှင့် ဆန့်ကျင်လျက် ဤလူကို မြင်တွေ့ရခြင်းသည် ယုဒလူမျိုးများကို စာနာမှု ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်ဟု မသံသယရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူသည် ယဇ်ပုರೋဟိတ်များ၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အစွန်းရောက် မုန်းတီးမှုကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ ပုရောဟိတ်များ၊ အုပ်စိုးသူများနှင့် လူတို့သည် “သူ့ကို လက်ဝါးကတိုင်တင်၍ သတ်ပါ၊ သူ့ကို လက်ဝါးကတိုင်တင်၍ သတ်ပါ” ဟု ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ မြှင့်တင်ခဲ့ကြ၏။ အဆုံးတွင် ၎င်းတို့၏ ဆင်ခြင်တုံတရား မရှိသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကြောင့် စိတ်ရှည်မှုကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားကာ ပိလတ်မင်းက စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် “သူ့ကို ခေါ်သွားကြပြီး လက်ဝါးကတိုင်တင်၍ သတ်ကြလော့၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကိုယ်တော့်တွင် မည်သည့် အပြစ်ကိုမျှ ငါ မတွေ့” ဟု အော်ဟစ်၏။

ရောမမြို့စားသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မြင်ကွင်းများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော်လည်း ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေရသော အကျဉ်းသားအတွက် စာနာမှုဖြင့် လှုပ်ရှားသွားခဲ့၏။ သို့သော် ယဇ်ပုರೋဟိတ်များက “ငါတို့တွင် ဥပဒေတစ်ခု ရှိ၏၊ ထိုဥပဒေအရ သူသည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်အဖြစ် မိမိကိုယ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သောကြောင့် သေဆုံးရမည်” ဟု ကြေညာကြ၏။

ပိလတ်မင်းအပေါ် ယေရှု၏ ကြင်နာမှု

ပိလတ်မင်းသည် ထိတ်လန့်သွားခဲ့၏။ သူ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသူသည် ဘုရားသခင်၏ ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်၏။ သူက ယေရှုကို “သင်သည် မည်သည့်အရပ်မှ လာသနည်း” ဟု နောက်တစ်ကြိမ် မေးမြန်း၏။ သို့သော် ယေရှုသည် မည်သည့်အဖြေမျှ မပေးခဲ့ပေ။ ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏ မစ်ရှင်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖွင့်ဟပြသလျက် ပိလတ်မင်းအား လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုခဲ့ဖူး၏။ ပိလတ်မင်းသည် အလင်းရောင်ကို လျစ်လျູရှုခဲ့၏။ လူအုပ်ကြီး၏ တောင်းဆိုချက်များကို လိုက်လျောခြင်းဖြင့် သူသည် တရားသူကြီး၏ မြင့်မြတ်သော ရာထူးကို အလွဲသုံးစား လုပ်ခဲ့၏။ ယေရှုတွင် သူ့အတွက် နောက်ထပ် အလင်းရောင် မရှိတော့ပေ။ ကိုယ်တော့်၏ တိတ်ဆိတ်ခြင်းကြောင့် စိတ်ဆိုးသွားလျက် ပိလတ်မင်းက မာနထောင်လွှားစွာဖြင့် “သင်သည် ငါ့ကို စကားမပြောသလော၊ သင့်ကို လက်ဝါးကတိုင်တင်ရန် တန်ခိုးငါ၌ ရှိကြောင်း၊ သင့်ကို လွှတ်ရန် တန်ခိုးငါ၌ ရှိကြောင်း သင် မသိသလော” ဟု ဆို၏။

ယေရှုက “အထက်မှ သင်၌ ပေးမထားလျှင် ငါ့ကို ဆန့်ကျင်၍ မည်သည့်တန်ခိုးမျှ သင်၌ မရှိနိုင်ပေ၊ ထို့ကြောင့် ငါ့ကို သင့်ထံသို့ အပ်နှံသူသည် ပိုမိုကြီးမားသော အပြစ်ရှိ၏” ဟု ဖြေကြားတော်မူ၏။ ခရစ်တော်သည် ယုဒလူမျိုးများကို ကိုယ်စားပြုသော ကယာဖကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်အကြောင်း သက်သေခံခဲ့ကြသော ပရောဖက်ပြုချက်များတွင် အလင်းရောင်ကို ရရှိခဲ့ကြပြီး၊ သေဒဏ် အပြစ်စီရင်ခဲ့ကြသော သူ၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်ခြင်း၏ အတိအကျ သက်သေအထောက်အလက်များကို ရရှိခဲ့ကြ၏။ အကြီးမားဆုံးသော တာဝန်ဝတ္တရားသည် နိုင်ငံ၏ အမြင့်ဆုံးနေရာများတွင် ရပ်တည်နေကြသူများအပေါ်တွင် ကျရောက်နေ၏။ ပိလတ်မင်း၊ ဟေရုဒ်နှင့် ရောမစစ်သားများသည် ယေရှုအကြောင်း နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ မသိနားမလည်ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ယုဒလူမျိုးများ အလွန်တရာ ကြွယ်ဝစွာ လက်ခံရရှိခဲ့ကြသော အလင်းရောင်ကို မရရှိခဲ့ကြပေ။ ထိုအလင်းရောင်ကို စစ်သားများ ရရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်ကို ယခုကဲ့သို့ ဆက်ဆံမည် မဟုတ်ပေ။

ပိလတ်မင်းသည် ကယ်တင်ရှင်ကို လွတ်မြောက်ပေးရန် နောက်တစ်ကြိမ် အဆိုပြုခဲ့၏။ “သို့သော် ယုဒလူတို့က ‘အကယ်၍ သင်သည် ဤလူကို လွှတ်မည်ဆိုလျှင် သင်သည် ဆီဇာ၏ မိတ်ဆွေ မဟုတ်’ ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။” ရောမအုပ်ချုပ်မှုကို ဆန့်ကျင်သူများအားလုံးထဲတွင် ယုဒလူမျိုးများသည် အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်ကြ၏။ သို့သော် ခရစ်တော်ကို ဖျက်ဆီးခြင်း အောင်မြင်စေရန်အတွက် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ မုန်းတီးသော တိုင်းတစ်ပါး၏ အုပ်ချုပ်မှုကို သစ္စာရှိကြောင်း ဝန်ခံကြလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

“မိမိကိုယ်ကို ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ပြုလုပ်သူတိုင်းသည် ဆီဇာကို ဆန့်ကျင်၍ ပြောဆိုကြ၏” ဟု ၎င်းတို့ ဆက်လက် ဆိုကြ၏။ ပိလတ်မင်းသည် ရောမအစိုးရ၏ သံသယအောက်တွင် ရှိနေပြီး ထိုကဲ့သို့သော အစီရင်ခံစာသည် မိမိကို ပျက်စီးစေလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိခဲ့၏။ ယုဒလူမျိုးများသည် မိမိတို့၏ လက်စားချေမှုကို ပြီးမြောက်စေရန်အတွက် မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ဘဲ မနေကြကြောင်း သူ သိရှိခဲ့၏။

ပိလတ်မင်းသည် ယေရှုကို လူတို့ရှေ့တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြသလျက် “သင့်တို့၏ ရှင်ဘုရင်ကို ကြည့်လော့” ဟု ဆို၏။ “သူ့ကို ဖယ်ရှားလော့၊ လက်ဝါးကတိုင်တင်၍ သတ်လော့” ဟူသော ရူးသွပ်သော အော်ဟစ်သံကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြားရပြန်၏။ အဝေးနှင့် အနီးတွင် ကြားနိုင်သော အသံဖြင့် ပိလတ်မင်းက “သင့်တို့၏ ရှင်ဘုရင်ကို ငါ လက်ဝါးကတိုင်တင်ရမည်လော” ဟု မေးမြန်း၏။ သို့သော် ဘာသာတရား ကဲ့ရဲ့ပြစ်မှားသော၊ ရိုင်းစိုင်းသော နှုတ်ခမ်းများမှ “ဆီဇာမှလွဲ၍ ငါတို့တွင် ရှင်ဘုရင် မရှိ” ဟူသော စကားများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဤကဲ့သို့ဖြင့် တိုင်းတစ်ပါး၏ အုပ်စိုးသူကို ရွေးချယ်ခြင်းဖြင့် ယုဒလူမျိုးများသည် ဘုရားသခင်ကို မိမိတို့၏ ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ၎င်းတို့တွင် ဆီဇာမှလွဲ၍ အခြား ရှင်ဘုရင် မရှိခဲ့ပေ။ ဤအရာဆီသို့ ယဇ်ပုರೋဟိတ်များနှင့် ဆရာများသည် လူတို့ကို ဦးဆောင်သွားခဲ့ကြ၏။ ဤအရာအတွက်၊ နောက်ဆက်တွဲ ပါလာမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရလဒ်များအတွက် ၎င်းတို့သည် တာဝန်ရှိကြ၏။ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ အပြစ်နှင့် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ ပျက်စီးခြင်းတို့သည် ဘာသာရေး ခေါင်းဆောင်များကြောင့် ဖြစ်၏။

“ပိလတ်မင်းသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ အောင်မြင်စေနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ အုံကြွမှုသာ ပိုမို ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ရေကို ယူ၍ လူအုပ်ရှေ့တွင် လက်များကို ဆေးကြောလျက် ‘ဤအပြစ်ကင်းစင်သော လူ၏ သွေးအတွက် ငါသည် အပြစ်ကင်းစင်၏၊ သင်တို့သာ စီစဉ်ကြလော့’ ဟု ဆို၏။” ပိလတ်မင်းသည် ကယ်တင်ရှင်ကို ငေးကြည့်လျက် “သူသည် ဘုရားသခင် ဖြစ်၏” ဟု စိတ်ထဲတွင် ဆို၏။ လူအုပ်ဘက်သို့ လှည့်လျက် သူက “ငါသည် ကိုယ်တော့်သွေးနှင့် စင်ကြယ်၏။ လက်ဝါးကတိုင်တင်၍ သတ်ကြလော့၊ သို့သော် ငါမူကား ကိုယ်တော့်ကို အပြစ်ကင်းစင်သော လူတစ်ဦးအဖြစ် ကြေညာ၏။ ယနေ့ အလုပ်အတွက် ငါ့ကို မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော် ကိုယ်တိုင် မိမိ၏ ဖခမည်းတော်ဟု ခေါ်ဆိုသော သူသည် သင့်ကို စီရင်ပါစေ” ဟု ကြေညာ၏။ ထို့နောက် ယေရှုကို ရည်ညွှန်းလျက် “ဤအလုပ်အတွက် ကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ၊ ကိုယ်တော့်ကို ကျွန်ုပ် မကယ်တင်နိုင်ပါ” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ယေရှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြိမ်ဒဏ်ပေးပြီးနောက် လက်ဝါးကတိုင်တင်ရန် အပ်နှံခဲ့၏။

ပိလတ်မင်းသည် ယေရှုကို ကယ်တင်ရန် အလွန်တရာ တောင့်တခဲ့၏၊ သို့သော် ဤအရာကို လုပ်ဆောင်ရင်း မိမိ၏ ရာထူးကို မထိန်းသိမ်းနိုင်ကြောင်း သူ တွေ့မြင်ခဲ့၏။ လောကီ အာဏာကို ဆုံးရှုံးရသည်ထက် အပြစ်ကင်းစင်သော အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရန် သူ ရွေးချယ်ခဲ့၏။ မည်မျှများပြားသော လူတို့သည် ဤနည်းအတိုင်း ကိုယ်ကျင့်တရားကို စွန့်လွှတ်ကြသနည်း။ သိစိတ်နှင့် တာဝန်ဝတ္တရားက တစ်လမ်းကို ညွှန်ပြပြီး ကိုယ်ကျိုးစီးပွားက အခြားတစ်လမ်းကို ညွှန်ပြ၏။ ရေစီးကြောင်းသည် မှားယွင်းသော လည်ပတ်မှုဘက်သို့ ဦးတည်သွားပြီး မကောင်းမှုနှင့် အပေးအယူလုပ်သူတိုင်းသည် အပြစ်၏ ထူထဲသော မှောင်မိုက်ခြင်းထဲသို့ ဆွဲငင်သွားခြင်း ခံရ၏။

သို့သော် သူ၏ သတိထားမှုများ ရှိသော်လည်း ပိလတ်မင်း အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့ခဲ့သော ထိုအရာပင်လျှင် သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့၏။ သူသည် မြင့်မြတ်သော ရာထူးမှ ချចခြင်း ခံခဲ့ရပြီး၊ နောင်တတရား၏ ထိုးနှက်ခြင်းနှင့် ဒဏ်ရာရနေသော မာနတို့ကြောင့် လက်ဝါးကတိုင်တင်ပြီးနောက် မကြာမီတွင် သူ၏ အသက်ကို မိမိကိုယ်တိုင် အဆုံးသတ်ခဲ့၏။

ပိလတ်မင်းသည် ခရစ်တော်၏ သွေးအတွက် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်ကင်းစင်သည်ဟု ကြေညာခဲ့သောအခါ ကယာဖက “ကိုယ်တော့်သွေးသည် ငါတို့အပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ငါတို့၏ သားမြေးများအပေါ်၌လည်းကောင်း ရှိပါစေ” ဟု ပြင်းထန်စွာ ဖြေကြား၏။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စကားများကို လူအုပ်ကြီးက လူသားဆန်မှု မရှိသော အော်ဟစ်သံဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်စေခဲ့၏။ လူအုပ်ကြီး အားလုံးက “ကိုယ်တော့်သွေးသည် ငါတို့အပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ငါတို့၏ သားမြေးများအပေါ်၌လည်းကောင်း ရှိပါစေ” ဟု ဆိုကြ၏။

ဣသရေလလူမျိုးများသည် မိမိတို့၏ ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီ ဖြစ်၏ — ခိုးသူနှင့် လူသတ်သမား၊ စာတန်၏ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်သော ဘာရဗ္ဗ။ ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်သော ခရစ်တော်သည် ငြင်းပယ်ခြင်း ခံခဲ့ရ၏။ ဤရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့သည် အစကတည်းက မုသာကောင်နှင့် လူသတ်သမား ဖြစ်သူကို လက်ခံခဲ့ကြ၏။ စာတန်သည် ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်၏။ သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ၎င်းတို့ ခံရပ်ရမည် ဖြစ်၏။

ယုဒလူမျိုးများသည် “ကိုယ်တော့်သွေးသည် ငါတို့အပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ငါတို့၏ သားမြေးများအပေါ်၌လည်းကောင်း ရှိပါစေ” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့ကြ၏။ ထိုတောင်းဆိုချက်ကို ကြားနာခဲ့ရ၏။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်၏ သွေးသည် ၎င်းတို့၏ သားမြေးများနှင့် သားမြေးများ၏ သားမြေးများအပေါ်တွင် ရှိနေခဲ့၏။ ယေရုရှလေမ်မြို့ ပျက်စီးခြင်းတွင်နှင့် နှစ်ထောင်နီးပါးမျှ ရှိနေပြီ ဖြစ်သော ယုဒလူမျိုးများ၏ အခြေအနေတွင် — စပျွယ်ပင်မှ ဖြတ်တောက်ခံရပြီး သေဆုံးနေသော အကိုင်းအခက်တစ်ခုအနေဖြင့် ၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အကောင်အထည် ပေါ်လာခဲ့၏။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မြေပြင်တစ်နေရာမှ အခြားတစ်နေရာသို့၊ ရာစုနှစ်များတစ်လျှောက်တွင် ပြစ်မှားခြင်းများနှင့် အပြစ်များတွင် သေဆုံးနေခဲ့ကြ၏။

ထိုတောင်းဆိုချက်သည် ကြီးမားသော တရားစီရင်ရာနေ့တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြည့်စုံလာလိမ့်မည် ဖြစ်၏။ ခရစ်တော်သည် ဘုန်းအသရေဖြင့် ကြွလာတော်မူလိမ့်မည်။ သောင်းပေါင်းများစွာသော ကောင်းကင်တမန်များ، ဘုရားသခင်၏ လှပပြီး အောင်မြင်သော သားတော်များသည် ကိုယ်တော့်ကို လမ်းတွင် ပို့ဆောင်ပေးကြလိမ့်မည် ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော့်ရှေ့တော်တွင် လူမျိုး အားလုံး စုဝေးခြင်း ခံရကြလိမ့်မည်။ ဆူးများ၏ နေရာတွင် ကိုယ်တော်သည် ဘုန်းအသရေ၏ သရဖူကို ဆောင်းထားတော်မူလိမ့်မည်။ ဝတ်ရုံပေါ်တွင်နှင့် ပေါင်ပေါ်တွင် “ရှင်ဘုရင်တို့၏ ရှင်ဘုရင်၊ အရှင်တို့၏ အရှင်” ဟူသော နာမတော်ကို ရေးသားထားလိမ့်မည် (ဗျာဒိတ် ၁၉:၁၆)။

ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်စိုးသူများသည် တရားခွင်ခန်းမရှိ မြင်ကွင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် မြင်တွေ့ကြရလိမ့်မည် ဖြစ်၏။ အခြေအနေတိုင်းသည် မီးစာလုံးများဖြင့် ရေးသားထားသကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းလာလိမ့်မည် ဖြစ်၏။ ထိုအခါ “ကိုယ်တော့်သွေးသည် ငါတို့အပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ငါတို့၏ သားမြေးများအပေါ်၌လည်းကောင်း ရှိပါစေ” ဟု တောင်းဆိုခဲ့ကြသော သူများသည် ၎င်းတို့၏ တောင်းဆိုချက်အတွက် အဖြေကို ရရှိကြလိမ့်မည် ဖြစ်၏။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝေဒနာနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် ၎င်းတို့သည် ကျောက်ဆောင်များနှင့် တောင်များကို “ငါတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်ကြလော့” ဟု အော်ဟစ်ကြလိမ့်မည် (ဗျာဒိတ် ၆:၁၆၊ ၁၇ ကို ကြည့်ပါ)။