အခန်းကြီး - (၂၁ - ၂၂ - ၂၃ - ၂၄)

 

၂၁:၁–၂၆:၂၅

ရှောလု ဒါဝိဒ်ကို လိုက်လံနှိပ်စက်ခြင်း

ယောနသန်သည် ဒါဝိဒ်သည် သူ၏ဖခင်နောက်တွင် ဘုရင်ဖြစ်လာမည်ကို လက်ခံခဲ့သော်လည်း (၁ ရှမွေလ ၂၀:၃၁) ရှောလုသည် ထိုအချက်ကို လက်မခံနိုင်ဘဲ ဒါဝိဒ်ကို သတ်ရန် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်၏ အမှားအယွင်းနှင့်ပတ်သက်၍ သက်သေမရှိသော်လည်း ထိုသို့လုပ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်က သူ့ကို သတ်၍ အာဏာကို အတင်းအကျပ် သိမ်းယူမည်ဟူသော ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ရှောလု၏ သံသယလွန်ကဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာဖွယ်ရှိသော်လည်း ဒါဝိဒ်က ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် မစီစဉ်ခဲ့ပေ။

၂၁:၁–၉။ ဒါဝိဒ်နှင့် သန့်ရှင်းသောမုန့်။ ဤတိုတောင်းသောအခန်းတွင် ဇာတ်လမ်းနှစ်ရပ် ပါဝင်ပြီး နှစ်ရပ်စလုံးသည် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒါဝိဒ်၏ အလွန်အမင်း အကျပ်အတည်းကို ပြသသည်။ ဖိလိတ္တိတို့က ရှိလောကို ဖျက်ဆီးပြီး သေတ္တာတော်ကို သိမ်းယူပြီးနောက် အစ္စရေး၏ သန့်ရှင်းရာဌာနသည် နောဗမြို့သို့ ရွှေ့ပြောင်းခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ထိုနေရာသို့ သွားပြီး အကြီးအကဲယဇ်ပုရောဟိတ်ကို လိမ်လည်ကာ အစားအစာနှင့် ဂေါလျတ်၏ဓားကို ရယူခဲ့သည်။ အကြီးအကဲယဇ်ပုရောဟိတ်မှာ ရှိလောတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး ရှမွေလ၏ ဆရာဖြစ်သူ ဧလိ၏ သားမြေး အဟိမေလက် ဖြစ်သည်။ အဟိမေလက်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ် ၈၅ ဦး၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည် (၂၂:၁၈)။ သူသည် ရှောလု၏ စစ်တပ်တွင် အဆင့်မြင့်တပ်မှူးဖြစ်သော ဒါဝိဒ်အား ယဇ်ပုရောဟိတ်များအတွက် သီးသန့်ထားသော သန့်ရှင်းသောမုန့်ကို ပေးခဲ့သည် (ဝတ်ပြုရာ ၂၄:၅–၉)။ ယဇ်ပုရောဟိတ်အား ဒါဝိဒ် လိမ်လည်ခဲ့ခြင်းက ဝမ်းနည်းဖွယ်ဖြစ်ရပ်နှင့် အပြစ်မဲ့လူများစွာ သေဆုံးခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သည် (၁ ရှမွေလ ၂၂:၁၈–၁၉)။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် မိမိမှားယွင်းခဲ့ကြောင်း အလွယ်တကူ ဝန်ခံခဲ့သည် (၂၂:၂၂)။ ၁ ရှမွေလ၏ ပြဿနာရှိသော ဇာတ်လမ်းများစွာကဲ့သို့ ကျမ်းစာရေးသားသူသည် ဒါဝိဒ်၏ လုပ်ရပ်များကို မည်သည့်အကဲဖြတ်ချက်မျှ မပေးဘဲ ဇာတ်လမ်းကို ရှိသည့်အတိုင်း ထားကာ ထိုနောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများကိုသာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

၂၁:၁၀–၁၅။ ဒါဝိဒ် ဂါသသို့ ထွက်ပြေးခြင်း။ လုံခြုံရာရှာဖွေရင်း ဒါဝိဒ်သည် ဖိလိတ္တိတို့ပိုင်သော ဂါသမြို့တွင် စစ်သားအဖြစ် အလုပ်လုပ်၍ ခိုလှုံရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဂါသသည် သူသတ်ခဲ့သော ဧရာမလူကြီး ဂေါလျတ်၏ မွေးရပ်မြေဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်သည် မြို့သူမြို့သားများက သူ့ကို မမှတ်မိကြဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ အစီအစဉ် မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ အစ္စရေးအမျိုးသမီးများ သီဆိုခဲ့သော သီချင်းပင် ဖိလိတ္တိပြည်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဂါသဘုရင် အာခိရှက ဖိလိတ္တိတို့ကို ယခင်က တိုက်ခိုက်ခဲ့သော စစ်သည်မှာ ထိုသူပင်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသောအခါ ဒါဝိဒ်သည် မိမိအသက်ကို ကယ်တင်ရန် အရူးတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့သည်။ သူသည် အမှန်တရားကို ပြောခဲ့ပါက ရှောလုနှင့် စစ်ဖြစ်နေသော ဖိလိတ္တိတို့က သူ့ကို ဆက်လက်ကြိုဆိုနိုင်သည်ဟု အချို့က ယူဆကြသည်။ ဆာလံ ၃၄ ၏ ခေါင်းစဉ်သည် ထိုဆာလံကို ဒါဝိဒ်၏ ဤဇာတ်လမ်းနှင့် ဆက်စပ်ပေးသည်။

၂၂:၁–၅။ ဒါဝိဒ်၏ လူလေးရာ။ ဂါသမြို့မှ ထွက်ပြေးပြီးနောက် ဒါဝိဒ်သည် ဂါသနှင့် မဝေးဘဲ ဖိလိတ္တိနယ်စပ်တွင် တည်ရှိသော အက်ဒုလံ၏ ခြောက်သွေ့သောဒေသတွင် ပုန်းအောင်းခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် သူကဲ့သို့ပင် အပြစ်ပြုသူများနှင့် လူမှုရေးအရ ဖယ်ထုတ်ခံထားရသူများစွာ ပူးပေါင်းလာကြသည်။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏ မိသားစုလုံခြုံရေးကို ဂရုစိုက်ပြီး သူတို့ကို ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်၊ ရုသ၏ မူလဇာတိဖြစ်သော မောဘပြည်တွင် နေထိုင်ရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သည် (ရုသ ၄:၁၈–၂၂)။ ထိုအချိန်တွင် မောဘလူတို့သည် ဖိလိတ္တိတို့ကဲ့သို့ ရှောလု၏ ရန်သူများဖြစ်ကြသည် (၁ ရှမွေလ ၁၄:၄၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤကျမ်းပိုဒ်နှင့် ရုသ၏ ဇာတ်လမ်းသည် အစ္စရေးနှင့် မောဘတို့ကြား ရန်လိုဆက်ဆံရေးမှ ခြွင်းချက်နှစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ မိသားစုသည် မောဘတွင် လုံခြုံနေစဉ် ဒါဝိဒ်သည် ပရောဖက်ဂဒ်၏ အကြံပြုချက်အရ ယုဒတောများတွင် နေခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ယုဒပြည် ဗက်လင်မှ ဖြစ်သောကြောင့် မိမိလူမျိုးများအလယ်တွင် ပိုမိုလုံခြုံသည်ဟု ခံစားခဲ့သည်။ ရှောလု၏ ထောက်ခံသူများမှာ သူ၏ ဗင်ယာမိန်အနွယ်မှ လူများဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၇)။ ဒါဝိဒ်၏ အခြေအနေသည် အလွန်ခက်ခဲသော်လည်း ဘုရားသခင်သည် သူနှင့်အတူ ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း စာရေးသူက ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်။

၂၂:၆–၂၃။ ရှောလု ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို သတ်ခြင်း။ ဤဇာတ်ကြောင်းတွင် ရှောလု၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် အကျင့်စာရိတ္တ၏ အပြင်းထန်ဆုံး၊ အဆိုးရွားဆုံး ဖော်ပြမှုကို တွေ့ရသည်။ အဖွင့်ပိုင်းတွင် သူ၏ အကြောင်းမဲ့သံသယကြောင့် အနီးစပ်ဆုံး မိတ်ဖက်များနှင့် ကာကွယ်ပေးသူများကိုပင် သစ္စာဖောက်သူများအဖြစ် စွပ်စွဲနေသည်။ သူတို့၏ သစ္စာအတွက် ပစ္စည်းဥစ္စာဖြင့် ဆုချမည်ဟု မေးမြန်းရာတွင် မိမိ၏ အုပ်စိုးခွင့်ကို စည်းမျဉ်းသဘောတရား သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်ပေးထားသော အာဏာပေါ်တွင် မတည်ဘဲ ဒါဝိဒ်ထက် ပစ္စည်းဥစ္စာ ပိုမိုပေးနိုင်မည်လားဆိုသည့် အပေါ်တွင် မသိမသာ အခြေခံထားခဲ့သည်။ လမ်းပျောက်သွားသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ နောက်ဆုံးအသည်းအသန် လုပ်ရပ်မျိုးဖြစ်သည်။ ဒေါဂ်အက်ဒုံလူသည် ရှောလု၏ အရိပ်အမြွက်ကို နားလည်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ရှောလုက အရိပ်အမြွက်ပြုခဲ့သည့်အတိုင်း အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိမည်ဟု မျှော်လင့်ခြင်းကြောင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များအပေါ် သူ၏ သစ္စာဖောက်မှု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်စရာမဟုတ်ပေ။

ယဇ်ပုရောဟိတ်ကြီးက ရှောလု၏ သစ္စာဖောက်မှုစွပ်စွဲချက်ကို ပြန်လည်ဖြေကြားရာတွင် (အခန်းငယ် ၁၃) ရိုးသားမှုနှင့် ရှောလု၏ ဆိုးယုတ်မှုကို မသိနားမလည်မှုတို့ နှစ်မျိုးစလုံးကို ပြသသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ဒါဝိဒ်ကို ရန်သူဟု ဘုရင်က ဖော်ပြခြင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး ဒါဝိဒ်နှင့် အခြားအမှုတော်ဆိုင်ရာ ဆက်ဆံမှုများ ရှိခဲ့ကြောင်း ရိုးသားစွာ ဝန်ခံခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို ပိတ်ဆို့ခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရင်၏ မိတ်ဆွေဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားသောကြောင့် ထိုသို့ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ ပွင့်လင်းမှုက ဒါဝိဒ်အပေါ် ရှောလု၏ သံသယကို မသိကြောင်း သူ၏ ဆန္ဒပြမှုကို စာဖတ်သူက လက်ခံစေသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏ အခြေအနေကို ပွင့်လင်းစွာ မပြောခြင်းဖြင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ ဆက်ဆံမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့သော ဒေါဂ်သည်လည်း ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ အပြစ်ကင်းမှုကို သိရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှောလု၏ အလွန်အမင်း ရက်စက်သော အမိန့်ကို ကိုယ်တိုင် အကောင်အထည်ဖော်သူမှာ သူပင်ဖြစ်ပြီး ရှောလု၏ ကိုယ်ပိုင်စစ်သားများက ထိုအမိန့်ကို လိုက်နာရန် ငြင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ ရှောလု၏ ခေါင်းဆောင်မှုသည် ဒေါဂ်ကဲ့သို့သော လူများထံမှပင် အမှုဆောင်မှုကို ရှာဖွေလာသည်အထိ ပျက်စီးယိုယွင်းသွားခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ဒါဝိဒ်နှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်နေသည်ဟူသော ရှောလု၏ သံသယသည် အလွန်လွန်ကဲလာခဲ့သည်။

နောဗမြို့ရှိ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုစွပ်စွဲချက်တွင် အမှန်တကယ် အပြစ်ကင်းကြသော်လည်း သူတို့၏ သေဆုံးခြင်းသည် အခန်း ၂–၃ တွင် ဧလိ၏ မိသားစုနှင့်ပတ်သက်၍ ပေးထားသော ပရောဖက်ပြုချက်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဝမ်းနည်းဖွယ် ဖြစ်သည်။ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၂–၇ မှ အဟိမေလက်သည် ဧလိအိမ်မှ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းသည်။ အဗျာသာရ်သည် အဟိမေလက်၏သားဖြစ်ပြီး ဧလိအိမ်မှ ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ ဖယ်ရှားခြင်းသည်လည်း ပရောဖက်ပြုချက်၏ ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်သည်။ ရှောလုသည် ဤအလွန်ဆိုးရွားသော ရာဇဝတ်လုပ်ရပ်အတွက် တာဝန်ရှိသည်။ ဂရုတစိုက်ဖတ်သူများသည် ရှောလု၏ ကျဆုံးမှုသို့ ဦးတည်သွားသော အံ့အားသင့်ဖွယ် ဆိုးယုတ်မှုကို သတိပြုမိကြသည်။ သူ၏ ကျဆုံးမှုသည် အာမလက်လူတို့ကို လုံးဝ မဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းမှ စတင်ခဲ့သည် (၁၅:၃)။ ယခု ဘုရားသခင်၏ အမိန့်အရ သေစေနိုင်သော ရန်သူများအပေါ် မလုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အရာကို ဒေါဂ်၏ လုပ်ရပ်မှတစ်ဆင့် မိမိ၏လူများအပေါ် လုပ်ဆောင်ရန် သူက ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ရှောလုသည် ဘုရားသခင် လုပ်ဆောင်မည်မဟုတ်သော နည်းလမ်းဖြင့် အမြစ်ပြတ်ဖျက်ဆီးခြင်း ဥပဒေကို အသက်သွင်း၍ အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။ ယခု ဘုရင်သည် မိမိသဘောအတိုင်း ပြုမူနေပြီး အကြောင်းမဲ့သံသယက လှုံ့ဆော်နေသည်။

၂၃:၁–၁၃။ ဒါဝိဒ်က ကိလမြို့ကို ကယ်တင်ခြင်း။ အန္တရာယ်ရှိသော ဘဝအခြေအနေများက ဒါဝိဒ်အား လုံခြုံမှုအတွက် ထာဝရဘုရားကို မှီခိုရန် သင်ပေးခဲ့သည်၊ အထူးသဖြင့် ရှောလုထံမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေချိန်တွင် ဖြစ်သည်။ ကိလမြို့သည် ဟေဗြုန်၏ အနောက်မြောက်ဘက်၊ ဖိလိတ္တိနယ်စပ်အနီးတွင် တည်ရှိသောကြောင့် တိုက်ခိုက်မှုများအတွက် အလွယ်တကူ ထိခိုက်နိုင်သည်။ ဖိလိတ္တိ စီးနင်းတိုက်ခိုက်သူများသည် ရိတ်သိမ်းချိန်အဆုံးတွင် နွားများနှင့်အတူ ရောက်လာ၍ သီးနှံများကို လုယူပြီး မိမိတို့မြို့များသို့ သယ်ဆောင်သွားကြသည်။ သူတို့သည် မြို့ရိုးအပြင်ဘက်တွင် တည်ရှိသော အကာအကွယ်မရှိသည့် စပါးနယ်လှင်းများကို အထူးပစ်မှတ်ထားကြသည်။

ကိလမြို့သားများသည် ရှောလုထံမှ အကူအညီတောင်းမည့်အစား ဒါဝိဒ်ထံမှ အကူအညီတောင်းရန် ပိုမိုနှစ်သက်ကြသည်။ နောဗမြို့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော သတ်ဖြတ်မှုက ထိုဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် သက်ရောက်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ဖိလိတ္တိကျူးကျော်သူများထံမှ ထိုမြို့ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားရာတွင် ဒါဝိဒ်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ် အဗျာသာရ်ထံ လှည့်ခဲ့သည် (၂၂:၂၀)။ သူသည် ထာဝရဘုရားကို တိုင်ပင်ရန် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဝတ်စုံနှင့် ဥရိမ်၊ သုမ္မိမ်ကျောက်နှစ်လုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ဤအရာသည် ဒါဝိဒ်၏ ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလတွင် ထာဝရဘုရားကို လုံးဝမှီခိုခဲ့ခြင်း၏ နောက်ထပ်ဥပမာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရား၏ အပြုသဘောဆောင်သော အဖြေက ဒါဝိဒ်၏ တိုက်ခိုက်ရေးသမားများအတွင်း သတ္တိကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဒါဝိဒ်က သူတို့ကို ကူညီခဲ့သော်လည်း ကိလမြို့သားများသည် ရှောလုကို အလွန်ကြောက်သောကြောင့် ဒါဝိဒ်ကို လက်လွှဲပေးရန် အသင့်ရှိခဲ့ကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံ တိုင်ပင်ပြီးနောက် ဒါဝိဒ်သည် ထိုအကြောင်းကို သိခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားနှင့် အဆက်မပြတ် ဆက်သွယ်နေခြင်းက ဒါဝိဒ်အား နောက်ထပ်ဘာလုပ်ရမည်ကို သိရှိရန် ထပ်မံကူညီခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားမူကား မိမိ၏ ကျွန်ကို မမေ့ဘဲ စစ်သားအရေအတွက် တိုးပွားလာစေခြင်းဖြင့် ကောင်းချီးပေးခဲ့သည်။

၂၃:၁၄–၂၉။ ဒါဝိဒ် တောကန္တာရခံတပ်များတွင် နေခြင်း။ ကိလမြို့မှ ဒါဝိဒ်သည် ဇိဖတောကန္တာရသို့ တောင်ဘက်ပို၍ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ လူနေထူထပ်ခြင်းမရှိသော ထိုဒေသတွင် သိုးထိန်းများနှင့် ရွာသားများက သတင်းပေးရန် ဆောက်လုပ်ထားသော အချက်ပြစခန်းငယ်များတွင် ပုန်းအောင်းခဲ့သည်။ ယောနသန်သည် ဒါဝိဒ်ကို ရှာတွေ့ရန် အခက်အခဲမရှိခဲ့ပုံရသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦး၏ နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံမှု ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် ကျမ်းစာ၌ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ယောနသန်၏ နောက်ဆုံးစကားများကို ဖော်ပြထားသည်။

ဒါဝိဒ်၏ လူခြောက်ရာအတွက် အစားအစာထောက်ပံ့ခြင်းသည် အလွန်ကြီးမားသော စိန်ခေါ်မှုဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ထိုဒေသရှိ လူများသည် ရှောလုအား ဒါဝိဒ်၏ တည်နေရာကို ပြောပြခဲ့ကြဖွယ်ရှိသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အစားအစာထောက်ပံ့မှုအတွက် စိုးရိမ်ကြပြီး ကိလမြို့သားများကဲ့သို့ နောဗမြို့တွင် ရှောလုသတ်ဖြတ်ခဲ့မှုကို သတိရ၍ သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြသည်။ ဒါဝိဒ်ကို လက်လွှဲပေးရန် သူတို့၏ အသင့်ရှိမှုကို ရှောလုက ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံပြီး မြို့၏ ခေါင်းဆောင်များကို ကောင်းချီးပေးခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ချက်ချင်းတောင်ဘက်သို့ ပိုမိုရွှေ့ပြောင်းရပြီး ပင်လယ်သေတစ်လျှောက် သွားခဲ့ရသည်။ သူဖမ်းဆီးခံရရန် အလွန်နီးကပ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ဘုရားသခင် ဝင်ရောက်လုပ်ဆောင်တော်မူခဲ့သည်။

ဖိလိတ္တိတို့၏ ချက်ချင်းခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် ရှောလု အာရုံပြောင်းကာ ဒါဝိဒ်ကို လိုက်လံခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် အတင်းအကျပ် ဖြစ်ခဲ့ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်မှုက ဒါဝိဒ်၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သောကြောင့် ထိုနေရာကို “ထွက်ပြေးခြင်း၏ ကျောက်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော အမည်ဖြင့် ခေါ်လာခဲ့သည်။ ကျမ်းစာတွင် ဘုရားသခင်နှင့် ထူးခြားသော ဘဝအတွေ့အကြုံများကို အမှတ်ရစေရန် လူများနှင့် နေရာများကို အမည်ပေးလေ့ရှိသည်။ ထိုနေရာမှ ဒါဝိဒ်သည် ရေတွင်းများနှင့် စပျစ်ခြံများကြောင့် ကျော်ကြားသော အင်ဂေဒိအိုအေစစ်သို့ ရွှေ့ခဲ့သည် (ရှောလမုန်သီချင်း ၁:၁၄)။ ထိုနည်းဖြင့် ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏လူများသည် ယုံကြည်စိတ်ချရသော ရေအရင်းအမြစ်ကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

၂၄:၁–၂၂။ ဒါဝိဒ် ရှောလုကို ချမ်းသာပေးခြင်း။ ဤအခန်းကို အပိုင်းသုံးပိုင်း ခွဲထားသည်။ ပထမတွင် ဒါဝိဒ်သည် ရှောလုကို သတ်နိုင်သည့် အခွင့်အရေး ရရှိသော်လည်း မသတ်ဘဲ ချမ်းသာပေးသည့် ဇာတ်လမ်းရှိသည်။ ထို့နောက် ဒါဝိဒ်၏ မိန့်ခွန်းနှင့် ရှောလု၏ မိန့်ခွန်းတို့ ပါဝင်သည်။ တန်ခိုးကို ပုံဆောင်သော လက်ဟူသည့် ဟေဗြဲစကားလုံးကို ဤဇာတ်ကြောင်းတွင် အကြိမ်များစွာ တွေ့ရသည် (ဥပမာ အခန်းငယ် ၆၊ ၁၁)။ လှိုဏ်ဂူအတွင်း ဖြစ်ရပ်သည် ဒါဝိဒ်က မှန်ကန်သော အာဏာကို လေးစားကြောင်း ပြသသော်လည်း ရှောလု၏ အဝတ်ကို ဖြတ်ခြင်းက ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် အန္တရာယ်ကို ခံယူရန် အသင့်ရှိကြောင်း ပြသသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ဒါဝိဒ်သည် ရည်ရွယ်သည်ဖြစ်စေ မရည်ရွယ်သည်ဖြစ်စေ ရှောလုထံမှ နိုင်ငံတော်ကို ဖြတ်တောက်မည်ဟု ရှမွေလအသုံးပြုခဲ့သော သင်္ကေတကို သတိရစေခဲ့သည် (၁၅:၂၇–၂၈၊ ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၁:၂၉–၃၂)။ ဒါဝိဒ်သည် ရှောလုကို ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံသူအဖြစ် ဆက်လက်ယူဆခဲ့သည် (၂ ရှမွေလ ၁:၁၆) နှင့် သူ့အပေါ် သစ္စာရှိရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းများသည် နောက်ထပ် သွေးထွက်သံယိုမှုကိုသာ ဖြစ်စေမည်။ ဒါဝိဒ်သည် ရှောလုကို အစ္စရေး၏ တရားဝင်ဘုရင်အဖြစ် ရိုသေလေးစားခဲ့ပြီး နောင်တွင် မိမိဘုရင်ဖြစ်လာသောအခါ အခြားသူများက မိမိအပေါ်လည်း ထိုသို့ လေးစားမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

ရှောလု၏ နိုင်ငံတော်သည် အလျင်အမြန် အဆုံးသတ်ရန် နီးကပ်လာသော်လည်း ဒါဝိဒ်၏ အုပ်စိုးမှုသည် ဆက်လက်တည်တံ့မည်။ ရှောလုသည် ငိုကြွေး၍ ဒါဝိဒ်ကို လိုက်လံခြင်းကို ခဏရပ်ခဲ့သော်လည်း ဒါဝိဒ်သည် သူ့ကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်ဘဲ တောကန္တာရခံတပ်များတွင် ဆက်နေခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် စစ်တပ်အာဏာသိမ်းမှုဖြင့် နိုင်ငံတော်ကို သူ့ထံမှ လုယူလိုခြင်းမရှိကြောင်း ရှောလုသည် အနည်းဆုံး ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်သင့်သည်။