အခန်း ၄ — အသက်ကြီးသော မိဘများအပေါ် သားသမီးများ၏ တာဝန်

 

အခန်း ၄—အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော မိဘများအပေါ် သားသမီးတို့၏ တာဝန်

တာဝန်သည် မည်သည့်အခါမျှ မကုန်ဆုံး

မိဘများကို ဂုဏ်ပြုရန် သားသမီးများအပေါ် ကျရောက်သော တာဝန်သည် တစ်သက်တာတစ်လျှောက် တည်ရှိသည်။ မိဘများသည် အားနည်း၍ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာပါက ဖခင်နှင့် မိခင်တို့၏ လိုအပ်ချက်အလျောက် သားသမီးများ၏ ချစ်ခင်မှုနှင့် ဂရုစိုက်မှုကို အချိုးကျ ပေးအပ်သင့်သည်။ မိဘတို့၏ စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှု အတွေးအခေါ်တိုင်းကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ရန်အတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့်ရမည်ဆိုလျှင်ပင် သားသမီးများသည် မိမိတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုလမ်းစဉ်ကို မြင့်မြတ်စွာ၊ ပြတ်သားစွာ ပုံဖော်သင့်သည်။ ...

သားသမီးများကို ဖခင်နှင့် မိခင်တို့အား ချစ်ခင်၍ နူးညံ့စွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်တတ်ရန် ပညာပေးသင့်သည်။ သားသမီးတို့၊ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် သူတို့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ကြပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိမိတို့ ပြုလုပ်ပေးနိုင်သကဲ့သို့ သေးငယ်သော ကြင်နာမှုလုပ်ရပ်များကို အခြားမည်သည့်လက်ကမျှ လက်ခံဖွယ်ကောင်းစွာ ပြုလုပ်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကြင်နာမှုမျိုးစေ့များကို ဖြန့်ကြဲရန် မိမိတို့၏ အဖိုးတန်အခွင့်အရေးကို အသုံးချကြပါ။—The Adventist Home, 360။

မတရားပြုမူသော မိဘများကိုပင် ကြင်နာမှုပြသပါ

သားသမီးများက မိမိတို့၏ ကလေးဘဝတွင် မိဘများ၏ တင်းကျပ်စွာ ဆက်ဆံခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်ဟု ထင်မြင်ကြပါက၊ အထူးသဖြင့် မိဘများ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်၍ အားနည်းလာသောအခါ မိဘများအပေါ် လက်တုံ့ပြန်ခြင်းနှင့် အငြိုးထားခြင်းစိတ်ကို ထားရှိခြင်းသည် သူတို့အား ကျေးဇူးတော်၌လည်းကောင်း၊ ခရစ်တော်၏ အသိပညာ၌လည်းကောင်း ကြီးထွားစေရန် အထောက်အကူပြုမည်လော၊ ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ထင်ဟပ်စေရန် အထောက်အကူပြုမည်လော။ မိဘများ၏ အလွန်အမင်း အကူအညီမဲ့မှုက သားသမီးတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို တောင်းဆိုနေမည်မဟုတ်လော။ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော ဖခင်နှင့် မိခင်တို့၏ လိုအပ်ချက်များက နှလုံးသား၏ မြင့်မြတ်သော ခံစားချက်များကို ပေါ်ထွက်လာစေမည်မဟုတ်လော။ ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် သားသမီးများသည် မိဘတို့အား ကြင်နာစွာ ဂရုစိုက်၍ လေးစားမှုဖြင့် ဆက်ဆံသင့်သည်မဟုတ်လော။ အို၊ ဖခင်နှင့် မိခင်တို့အပေါ် နှလုံးသားကို သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောစေခြင်း မပြုကြပါနှင့်။ အထူးသဖြင့် ထိုမိခင်သည် နာမကျန်းဖြစ်၍ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပါက ခရစ်တော်၏ နာမတော်ကို ခံယူထားသော သမီးတစ်ဦးသည် မိခင်အပေါ် မည်သို့ အမုန်းထားနိုင်မည်နည်း။ ခရစ်ယာန်အသက်တာ၏ အချိုမြိန်ဆုံးအသီးများဖြစ်သော ကြင်နာမှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့သည် သားသမီးများ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မိဘများအပေါ် ထားရှိရန် နေရာရရှိပါစေ။ ...

အထူးသဖြင့် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်၍ အားနည်းလာသော မိခင်တစ်ဦးအပေါ်၊ ဒုတိယကလေးဘဝနှင့်အတူ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သော စိတ်နေသဘောထား၏ အားနည်းချက်များ ကျရောက်လာသော မိခင်တစ်ဦးအပေါ်၊ သားသမီးတစ်ဦးက အမုန်းဖြင့် လှည့်ပြန်ဆက်ဆံခြင်းသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွေးပင်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော မိခင်ကို သားသမီးများသည် မည်မျှ စိတ်ရှည်စွာ၊ မည်မျှ နူးညံ့စွာ သည်းခံသင့်ကြသနည်း။ စိတ်ကို စိတ်ဆိုးစေမည့်မဟုတ်သော နူးညံ့သောစကားများကို ပြောသင့်သည်။ စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် မည်သည့်အခါမျှ မကြင်နာမပြု၊ မည်သည့်အခြေအနေတွင်မျှ မိမိ၏ ဖခင် သို့မဟုတ် မိခင်ကို လျစ်လျူရှုမည်မဟုတ်ဘဲ “သင်၏အဘနှင့်အမိကို ရိုသေစေလော့” ဟူသော ပညတ်ကို လိုက်နာလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်က “ဆံပင်ဖြူသောသူရှေ့၌ ထ၍ အသက်ကြီးသောသူ၏ မျက်နှာကို ရိုသေလော့” ဟု မိန့်တော်မူပြီ။ ...

သားသမီးတို့၊ မိမိတို့ကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်နိုင်တော့သည့် အားနည်းသော မိဘများသည် မိမိတို့၏ နောက်ဆုံးနေ့ရက်များကို ရောင့်ရဲခြင်း၊ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေစေရန် ပြုလုပ်ပေးကြပါ။ ခရစ်တော်၏ အကျိုးအတွက် သူတို့သည် သင်တို့ထံမှ ကြင်နာမှု၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ ကရုဏာနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းစကားများကိုသာ ရရှိလျက် သင်္ချိုင်းသို့ ဆင်းသွားကြပါစေ။—The Adventist Home, 362, 363။

အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော မိဘများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်းသည် အခွင့်ထူးတစ်ရပ်

သားသမီးများကို ဖခင်နှင့် မိခင်တို့အား လေးစားတတ်ရန် ပညာပေးရာတွင် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ဖခင်က မိခင်အပေါ် ကြင်နာစွာ ဂရုစိုက်မှုပြုနေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ မိခင်က ဖခင်အပေါ် လေးစားမှုနှင့် ရိုသေမှုကို ပြသနေသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်တွေ့ခွင့်ရစေရန် ဖြစ်သည်။ သားသမီးများသည် မိမိတို့၏ မိဘများထံ၌ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မြင်တွေ့ခြင်းအားဖြင့် ပဉ္စမပညတ်တော်ကို နာခံရန် လမ်းညွှန်ခံရကြသည်။

သားသမီးများသည် အရွယ်ရောက်လာပြီးနောက် မိမိတို့၏ မိဘများအတွက် နေစရာတစ်ခု စီစဉ်ပေးခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ တာဝန်ပြီးဆုံးပြီဟု အချို့က ထင်ကြသည်။ သူတို့အား အစားအစာနှင့် နေစရာပေးသော်လည်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာ သို့မဟုတ် ကိုယ်ချင်းစာစိတ်ကို မပေးကြပါ။ မိဘတို့၏ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ချိန်တွင် ချစ်ခင်မှုနှင့် ကိုယ်ချင်းစာစိတ်ကို ဖော်ပြပေးရန် တောင့်တကြသောအခါ သားသမီးများသည် နှလုံးသားကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူတို့ထံမှ မိမိတို့၏ ဂရုစိုက်မှုကို ရုပ်သိမ်းကြသည်။ သားသမီးများသည် မိမိတို့၏ ဖခင်နှင့် မိခင်တို့ထံမှ လေးစားမှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မပေးဘဲ ထားသင့်သည့်အချိန်ဟူ၍ မရှိပါ။ မိဘများ အသက်ရှင်နေသရွေ့ သူတို့အား ဂုဏ်ပြု၍ လေးစားခြင်းသည် သားသမီးတို့၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြစ်သင့်သည်။ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော မိဘများ၏ ဘဝထဲသို့ မိမိတို့ တတ်နိုင်သမျှ ရွှင်လန်းမှုနှင့် နေရောင်ခြည်ကို အပြည့်အဝ ယူဆောင်ပေးသင့်သည်။ သူတို့၏ သင်္ချိုင်းသို့သွားရာလမ်းကို ချောမွေ့စေသင့်သည်။ ဤလောကတွင် သားသမီးတစ်ဦးက မိဘများကို ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ထောက်ခံချက်မရှိသကဲ့သို့ ကောင်းကင်စာအုပ်များတွင်လည်း ဖခင်နှင့် မိခင်ကို ချစ်၍ ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော မှတ်တမ်းမရှိပါ။

အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော မိဘများသည် အကောင်းဆုံးအခြေအနေ၌ပင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် သက်သာခြင်း အနည်းငယ်သာ ရရှိကြကြောင်း သားသမီးများ သေချာစွာ မှတ်သားကြပါစေ။ မိမိတို့၏ သားသမီးများဘက်မှ ထင်ရှားသော လျစ်လျူရှုမှုထက် သူတို့၏ နှလုံးသားများကို ပိုမိုဝမ်းနည်းစေနိုင်သည့်အရာ အဘယ်အရာရှိသနည်း။ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်၍ အကူအညီမဲ့သော ဖခင် သို့မဟုတ် မိခင်ကို ဝမ်းနည်းစေခြင်းထက် သားသမီးများအတွက် ပိုမိုဆိုးရွားသော အပြစ် အဘယ်အရာရှိသနည်း။ မိမိတို့၏ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော မိဘများကို ဝမ်းနည်းစေသူများသည် ပညတ်တော်ဖောက်ဖျက်သူများ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်ကို မရိုသေသူများအဖြစ် ကောင်းကင်စာအုပ်များတွင် မှတ်တမ်းတင်ခံရကြသည်။ သူတို့သည် နောင်တရ၍ မိမိတို့၏ ဆိုးညစ်သောလမ်းများကို စွန့်လွှတ်ခြင်းမရှိပါက သန့်ရှင်းသူတို့၏ အမွေခံရာတွင် နေရာရထိုက်သူများအဖြစ် တွေ့ရှိရမည်မဟုတ်ပါ။ ...

သားသမီးများက မိဘများ၏ သက်သာခြင်းအတွက် ပြုစုဆောင်ရွက်ပေးခဲ့ကြသည်ဟူသော အတွေးသည် သူတို့၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး စိတ်ကျေနပ်စရာအတွေး ဖြစ်နေမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ချင်းစာစိတ်နှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ လိုအပ်လာသောအခါ အထူးသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးလိမ့်မည်။ နှလုံးသားများသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ပြည့်နေသူတို့သည် မိမိတို့၏ မိဘများ သင်္ချိုင်းသို့သွားရာလမ်းကို ချောမွေ့စေရန် အခွင့်ရခြင်းကို အလွန်တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အခွင့်ထူးတစ်ရပ်အဖြစ် မှတ်ယူကြလိမ့်မည်။ မိမိတို့ချစ်မြတ်နိုးသော မိဘများ၏ နောက်ဆုံးနေ့ရက်များတွင် သက်သာခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ယူဆောင်ပေးရာ၌ မိမိတို့လည်း ပါဝင်ခွင့်ရခဲ့ကြသည်ကို ဝမ်းမြောက်ကြလိမ့်မည်။ ဤသို့မပြုဘဲ အကူအညီမဲ့သော အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သူများထံမှ သားများနှင့် သမီးများ၏ ကြင်နာသော ပြုစုမှုများကို ငြင်းပယ်လိုက်မည်ဆိုလျှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားများသည် ကျောက်ကဲ့သို့ မာကျော၍ အေးစက်မနေခဲ့ပါက ဝိညာဉ်သည် နောင်တနှင့် ပြည့်လျှံ၍ နေ့ရက်များသည် နောင်တရခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

မိဘများအပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ တာဝန်သည် မည်သည့်အခါမျှ မကုန်ဆုံးပါ။ သူတို့အပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် သူတို့၏ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် နှစ်ကာလ သို့မဟုတ် အကွာအဝေးဖြင့် တိုင်းတာ၍မရသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့၏ တာဝန်ကိုလည်း မည်သည့်အခါမျှ ဘေးဖယ်ထား၍ မရပါ။—The Review and Herald, November 15, 1892။

အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ရပ်

သင်၌ ရှိသင့်ရှိထိုက်သော သားသမီးတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ မရှိကြောင်း ကျွန်ုပ်အား ပြသခဲ့သည်။ သင့်သဘာဝ၌ရှိသော ဆိုးညစ်မှုကို အလွန်သဘာဝမကျသော နည်းလမ်းဖြင့် ကျင့်သုံးနေသည်။ သင်သည် သင့်မိဘများအပေါ် နူးညံ့မှုမရှိသကဲ့သို့ လေးစားမှုလည်း မရှိပါ။ သူတို့၌ မည်သည့်အပြစ်များပင် ရှိနေပါစေ၊ သူတို့အပေါ် သင်ကျင့်သုံးခဲ့သော လမ်းစဉ်အတွက် သင့်၌ ဆင်ခြေမရှိပါ။ ထိုအပြုအမူသည် အလွန်နှလုံးသားကင်းမဲ့၍ လေးစားမှုမရှိသော အပြုအမူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် သင့်ထံမှ လှည့်ထွက်သွားကာ “သင်တို့သည် မျိုးစေ့ကြဲသမျှကို ရိတ်ကြရလိမ့်မည်” ဟူသော စကားများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ အချိန်ဆက်လက်ကြာမြင့်ပါက သင့်မိဘများက သင့်ထံမှ ခံယူခဲ့ရသည့် ဆက်ဆံမှုအတိုင်း သင်သည် သင့်သားသမီးများထံမှ ခံယူရလိမ့်မည်။ သင့်မိဘများကို အကောင်းဆုံး ပျော်ရွှင်စေနိုင်ရန် မည်သို့ပြုလုပ်ရမည်ကို သင်မလေ့လာခဲ့သကဲ့သို့ ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် သင့်ဆန္ဒများနှင့် သင့်ပျော်ရွှင်မှုကိုလည်း မစွန့်လွှတ်ခဲ့ပါ။ မြေကြီးပေါ်ရှိ သူတို့၏နေ့ရက်များသည် အများဆုံးအားဖြင့် အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး သင်တို့က သူတို့ သင်္ချိုင်းသို့သွားရာလမ်းကို ချောမွေ့စေရန် တတ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပေးလျှင်ပင် ဂရုစိုက်စရာများနှင့် ဒုက္ခများ ပြည့်နှက်နေမည်ဖြစ်သည်။

“သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားပေးတော်မူသော မြေပေါ်၌ သင်၏အသက်တာ ရှည်လျားစေရန် သင်၏အဘနှင့်အမိကို ရိုသေလော့။” ဤသည်မှာ ကတိတော်နှင့်တကွ ပေးထားသော ပထမပညတ်တော် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကလေးဘဝနှင့် လူငယ်ဘဝအတွက်လည်းကောင်း၊ လူလတ်ပိုင်းနှင့် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သူများအတွက်လည်းကောင်း ချည်နှောင်ထားသည်။ သားသမီးများသည် မိဘများကို ရိုသေရန် ကင်းလွတ်ခွင့်ရသည့် ဘဝကာလဟူ၍ မရှိပါ။ ဤလေးနက်သော တာဝန်သည် သားနှင့် သမီးတိုင်းအပေါ် ချည်နှောင်ထားပြီး၊ သစ္စာရှိသူများအား ထာဝရဘုရားပေးတော်မူမည့် မြေပေါ်တွင် မိမိတို့၏ အသက်တာကို ရှည်စွာ ဆက်လက်နေထိုင်နိုင်ရန်အတွက် လိုက်နာရမည့် အခြေအနေများထဲမှ တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သတိပြုရန် မထိုက်တန်သော အကြောင်းအရာမဟုတ်ဘဲ အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ကတိတော်သည် နာခံခြင်းအပေါ် မူတည်သည်။ သင်နာခံပါက သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားပေးတော်မူသော မြေပေါ်တွင် သင်သည် အသက်ရှည်စွာ နေထိုင်ရလိမ့်မည်။ သင်မနာခံပါက ထိုမြေပေါ်တွင် သင်၏အသက်တာကို ရှည်စွာ ဆက်လက်နေထိုင်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။—Testimonies for the Church 2:80, 81။