အခန်းကြီး - (၁၄ - ၁၅ - ၁၆)

 

၁၄:၁–၂၃။ ယောနသန် ဖိလိတ္တိတို့ကို အနိုင်ယူခြင်း။ အခန်း ၁၄ တွင် ရှောလု၏ဘဝမှ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများနှင့် အခြားအစ္စရေးလူများ၊ အထူးသဖြင့် သူ၏သားကြီး ယောနသန်နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးပဋိပက္ခများ ရောနှောပါဝင်သည့် ဇာတ်လမ်းကို ဖော်ပြသည်။ ကျောက်နှစ်လုံး၏ အမည်များဖြစ်သော ဗောဇက်နှင့် စေနေ (အခန်းငယ် ၄) ကဲ့သို့ ဇာတ်ကြောင်းအတွင်း ထူးခြားသော အသေးစိတ်များသည် ရှေးစာဖတ်သူများ ချက်ချင်းသိရှိနိုင်မည့် ပထဝီအနေအထားတစ်ခုတွင် ဤဇာတ်လမ်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်း ပြသသည်။

ဟေဗြဲလူများသည် အရည်အသွေးနိမ့်သော လက်နက်များကို အသုံးပြုပြီး အရေအတွက်လည်း နည်းပါးသော်လည်း ယောနသန်သည် ဖိလိတ္တိစစ်သားများကို ရဲရင့်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူက သူတို့ကို “အရေဖျားမလှီးသောသူများ” ဟု အထင်အမြင်သေးစွာ ခေါ်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၄)။ အရေဖျားလှီးခြင်းအလေ့အထသည် အစ္စရေးပြည်တွင်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်းမဟုတ်သော်လည်း ဤအခြေအနေတွင် ယောနသန်အသုံးပြုသော စကားသည် အာဗြဟံ၏ ပဋိညာဉ်တွင် မပါဝင်သော ဖိလိတ္တိတို့ကို ရည်ညွှန်းသည် (ကမ္ဘာဦး ၃၄:၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယောနသန်၏ ရဲရင့်သော လုပ်ရပ်နှင့် ငလျင်မှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်ဝင်ရောက်လုပ်ဆောင်မှုတို့ ပေါင်းစပ်ခြင်းက ယောနသန်သည် ထာဝရဘုရားနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်သွယ်နေသူဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။ သူ၏ ကြိုတင်ဟောချက်ကို အတိတ်ကာလဖြင့် ဖော်ပြထားခြင်းမှာ အောင်ပွဲရောက်လာမည်ကို သေချာစေရန် ဖြစ်သည်။ အနာဂတ်အောင်ပွဲသည် ဖြစ်ပြီးသားကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ရှောလုသည် မိမိ၏ ခါးသီးသော ရန်သူများနှင့် စစ်ပွဲစတင်ရန် အခွင့်အရေးကို အသုံးချခဲ့သည်။ သူနှင့်အတူ ရှိလောမှ ယဇ်ပုရောဟိတ် အဟိယလည်း ပါလာပြီး ရှေးဘာသာပြန်အချို့အရ ထာဝရဘုရားကို တိုင်ပင်ရန် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဝတ်စုံကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ “ဟုတ်” သို့မဟုတ် “မဟုတ်” ဟူသော အဖြေများကို ကျောက်နှစ်လုံးအသုံးပြု၍ ရရှိခဲ့ဖွယ်ရှိပြီး ဥရိမ်သည် “ဟုတ်”၊ သုမ္မိမ်သည် “မဟုတ်” ကို ဆိုလိုသည်။ သို့သော် ဟေဗြဲစာသားတွင် “ယဇ်ပုရောဟိတ်ဝတ်စုံ” ဟု မဖတ်ဘဲ “ဘုရားသခင်၏ သေတ္တာတော်” ဟု ဖတ်ရပြီး ထိုဖတ်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းက ပိုမိုသင့်လျော်သည်။ သေတ္တာတော်သည် ဘုရားသခင်၏ တပ်အလယ်ရှိ မျက်မှောက်တော်ကို ပုံဆောင်သည်။ ဤစစ်ရေးဖြစ်ရပ်အတွက် ကိရျသယာရိမ်မှ ယူဆောင်လာပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ထိုနေရာသို့ ပြန်ပို့ခဲ့သည်။

ရှောလု၏ စစ်သားများထဲသို့ ဖိလိတ္တိတပ်တွင် အမှုဆောင်နေသော ဟေဗြဲလူများနှင့် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သူများပါ ပူးပေါင်းလာကြသည် (၁၄:၂၁၊ ၁၃:၆)။ ထိုတိုက်ပွဲသည် ယောနသန်တစ်ဦးတည်းသာ မျှော်လင့်ခဲ့သော အစ္စရေးအတွက် ကြီးမားသော အောင်ပွဲ ဖြစ်လာသည်။ ဤအောင်မြင်မှုကို ထာဝရဘုရားအား ဂုဏ်ပြုရမည်ဖြစ်ကြောင်း စာသားက ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် စစ်သားများက ဤတိုက်ပွဲတွင် ယောနသန်၏ ပါဝင်မှုကို ရည်ညွှန်းကြသည်။

၁၄:၂၄–၄၆။ ရှောလု၏ အလျင်စလို သစ္စာပြုချက်။ မာနကြောင့် ရှောလုသည် မိမိ၏လူများနှင့် သားကြီးကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော အလျင်စလို သစ္စာပြုချက်များကို ဆက်တိုက်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ အလျင်စလို ကတိပြုခြင်းသည် အနီးစပ်ဆုံး မိသားစုဝင်များကို ဒုက္ခပေးနိုင်ကြောင်း ပြသရန် ကျမ်းစာတွင် ယေဖသ၏ သစ္စာပြုချက်ကဲ့သို့ ဇာတ်လမ်းများကို ဖော်ပြထားသည် (တရားသူကြီး ၁၁:၃၀–၃၁)။ ထာဝရဘုရား၏ အမည်ကို အသုံးပြု၍ ကျိန်ဆိုခြင်းသည် အထူးသဖြင့် ချည်နှောင်မှုရှိသည် (တရားဟောရာ ၂၃:၂၂–၂၃)။ ယောနသန်သည် စစ်သားများ၏ ကျန်းမာရေးနှင့် လုံခြုံရေးကို အလွန်စိုးရိမ်သူဖြစ်ပြီး ဤအချက်တွင် ရှောလုနှင့် ကွာခြားသည်။ သူ၏သဘောထားသည် သူ့အတွက် အကျိုးရှိခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ဖခင်၏ အကြောင်းမဲ့အပြုအမူက သူ့အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်သောအခါ စစ်သားများသည် ရှောလု၏ အလျင်စလိုအမိန့်အရ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို မပြုလုပ်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ အမှန်တော့ ယောနသန်သည် တောပျားရည်အနည်းငယ်သာ မြည်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤမျှပြင်းထန်သော အပြစ်ဒဏ်သည် အဘယ်ကြောင့်လိုအပ်သနည်း။ အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ ရဲရင့်မှုမှတစ်ဆင့် ထာဝရဘုရား ပေးခဲ့သော ကြီးမားသော အောင်ပွဲနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထိုအရာသည် အဘယ်မျှ အရေးကြီးသနည်း။

ပင်ပန်း၍ ဆာလောင်နေသော စစ်သားများသည် အသွေးပါသော အသားကို စားခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၃၂–၃၃)။ အသွေးသည် ဘုရားသခင်ပိုင်ဆိုင်သော အသက်ကို ပုံဆောင်သောကြောင့် အစ္စရေးတွင် အသွေးပါသော အသားကို စားခြင်းကို တားမြစ်ထားသည် (ကမ္ဘာဦး ၉:၄၊ ဝတ်ပြုရာ ၁၉:၂၆၊ တရားဟောရာ ၁၂:၂၃)။ ရှောလုသည် မိမိဖန်တီးခဲ့သော ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ တိရစ္ဆာန်ကို ကျောက်ပေါ်တွင် သတ်သောအခါ အသားမချက်မီ သွေးကို ထုတ်ပစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်များနှင့် ကိုက်ညီရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ရှောလု၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ထာဝရဘုရားနှင့် အစ္စရေးဘုရင်ကြား ဆက်သွယ်မှုသည် ပိုမိုအားနည်းလာကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။ ရှောလုသည် အခြားသူများက တိုက်တွန်းသောအခါ အများအားဖြင့် ထာဝရဘုရားကို တိုင်ပင်ခဲ့သည် (ဥပမာ အခန်းငယ် ၃၆)၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထာဝရဘုရားက သူ့အား အဖြေမပေးခဲ့ပေ။ ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ဘုရားသခင်အပေါ် သူ၏ စိတ်နှလုံးအပြည့်မရှိသော ဆက်ကပ်မှု ဖြစ်ရမည်။ လူတို့က သူ့အား တိတ်ဆိတ်စွာ တုံ့ပြန်သည့်အခါတွင်ပင် ပြဿနာသည် အခြားသူများတွင်မဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်၌ ရှိကြောင်း သူမသိခဲ့ပေ။

၁၄:၄၇–၁၅:၉။ ရှောလု၏ ဆက်လက်စစ်ပွဲများ။ ရှောလု၏ အုပ်စိုးမှုတစ်လျှောက် ပတ်ဝန်းကျင်နိုင်ငံများ၊ အထူးသဖြင့် ဖိလိတ္တိတို့နှင့် စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ မောဘ၊ အမ္မုန်နှင့် ဧဒုံတို့သည် ယော်ဒန်မြစ်၏ အရှေ့ဘက်တွင် အစ္စရေး၏ အိမ်နီးချင်းသုံးနိုင်ငံ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုလူမျိုးသုံးမျိုးစလုံးသည် ဘိုးဘေးများမှတစ်ဆင့် အစ္စရေးနှင့် ဆက်နွယ်ကြသည်။ အာမလက်လူတို့နှင့် စစ်ပွဲကို အထူးဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်ကို နာခံခြင်း၏ အရေးကြီးမှုသည် ဘုရင်အဖြစ် ရှောလုကို ဘုရားသခင် ပယ်ချခြင်းဇာတ်လမ်းကို လွှမ်းမိုးထားသော အကြောင်းအရာဖြစ်သည်။ အခန်း ၁၅ သည် ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာရန် အရေးကြီးကြောင်း ရှောလုအား ရှမွေလက ခိုင်မာစွာ ပြောဆိုခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ အာမလက်လူတို့သည် တောင်ဘက်တွင် နေထိုင်သော ခြေသလုံးအုပ်စုများဖြစ်ပြီး အစ္စရေး၏ ခါးသီးသော ရန်သူများဖြစ်သည်။ ရှမွေလက သူတို့ကို “ဆိုးယုတ်သူများ” နှင့် “အပြစ်ရှိသူများ” ဟု ခေါ်သည် (အခန်းငယ် ၁၈)။ သူတို့သည် တော၌ အစ္စရေး၏ အသက်ရှင်ရေးအတွက် အရေးကြီးဆုံးအချိန်များတွင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ လူတို့ကို လုံးဝဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၇:၈–၁၆၊ တရားဟောရာ ၂၅:၁၇–၁၉)။ ဤသဘောထားသည် အစ္စရေးတို့အပေါ် အထူးသဖြင့် မောရှေ၏ ယောက္ခမမှတစ်ဆင့် ကြင်နာမှုပြခဲ့သော ကေနိလူတို့နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် အမိန့်သည် ပင်မအာမလက်အခြေချရာနေရာတွင် အကောင်အထည်ဖော်ရမည့် “အမြစ်ပြတ်ဖျက်ဆီးခြင်း” အမိန့်ဖြစ်သည်။ စစ်ပွဲမှရသော အရာအားလုံးကို ထာဝရဘုရားထံ ဆက်ကပ်ရမည်။

ရှောလုက ဘုရင်အာဂတ်ကို ချမ်းသာပေးပြီး စစ်လုယူရာ၏ အကောင်းဆုံးအပိုင်းကို သိမ်းထားရန် ဆုံးဖြတ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ရှင်းလင်းသော အမိန့်ကို တိုက်ရိုက်နှင့် ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ဆန့်ကျင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဧသတာစာအုပ်တွင် ဂျူးလူမျိုးတို့၏ ရန်သူကို အာမလက်မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသော အာဂတ်လူ ဟာမန်ဟု ခေါ်သည် (ဧသတာ ၃:၁)။ ရှောလုသည် အာဂတ်ကို ကျန်အာမလက်လူတို့နှင့် ညှိနှိုင်းရန် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် အာဂတ်၏ အပြစ်ဒဏ်သည် သူကျူးလွန်ခဲ့သော ရာဇဝတ်မှုများနှင့် ကိုက်ညီရန် ဖြစ်သည် (၁ ရှမွေလ ၁၅:၃၃)။ ရှောလုကို အစ္စရေးအပေါ် ဘုရင်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းအတွက် ထာဝရဘုရားသည် ဝမ်းနည်းတော်မူကြောင်း နှစ်ကြိမ် ဖော်ပြထားသော်လည်း (အခန်းငယ် ၁၁၊ ၃၅) ရှောလု၏ မိမိကိုယ်ကို ဗဟိုပြုမှုက ကရမေလတွင် မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်ပြုရန် အထိမ်းအမှတ်တိုင်တစ်ခု တည်ဆောက်စေခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၂)။

၁၅:၁၀–၃၅။ ရှောလုကို ဘုရင်အဖြစ် ပယ်ချခြင်း။ ရှမွေလက မေးမြန်းသောအခါ ရှောလုသည် ဘုရားသခင်ကို မနာခံခြင်းအတွက် အပြစ်ကို မိမိစစ်သားများ၏ လောဘအပေါ် ပုံချခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း (“ကျွန်ုပ်တို့” ဟူသော အခန်းငယ် ၁၅) ထည့်သွင်းပြောဆိုခဲ့သည်။ သူသည် မိမိတစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းလုပ်ခဲ့ကြောင်း ဝန်မခံပေ။ ရှောလုအတွက် ရည်ရွယ်ချက်က နည်းလမ်းကို တရားမျှတစေပြီး ထာဝရဘုရားထံ ပူဇော်ရန် အကောင်းဆုံးတိရစ္ဆာန်များကို လိုချင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။

အခန်းငယ် ၂၂–၂၃ မှ ရှမွေလ၏ စကားများသည် ကဗျာပုံစံဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ မျက်စိတွင် ထုံးတမ်းများထက် မှန်ကန်သောအရာကို ပြုလုပ်ခြင်းက ပိုအရေးကြီးသည်။ နာခံခြင်းသည် အကောင်းဆုံးပူဇော်သက္ကာထက် ဦးစားပေးရမည်။ ဤတူညီသော သွန်သင်ချက်ကို ရာစုနှစ်များတစ်လျှောက် အာမုတ်၊ ဟေရှာယ၊ မိက္ခာနှင့် ယေရမိတို့ကဲ့သို့ ပရောဖက်များက ကြေညာခဲ့ကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ပုန်ကန်ခြင်းနှင့် မာနထောင်လွှားခြင်းသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၏ ပုံစံများဖြစ်သည်။ ထိုအပြစ်များကို ဘာသာရေးထုံးတမ်းများ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် မဖယ်ရှားနိုင်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကျေးဇူးတော် ကျွန်ုပ်တို့ထံ ရောက်ရှိရန် စစ်မှန်သော နောင်တလိုအပ်သည်။ လူတို့က မှားယွင်းသော ရွေးချယ်မှုများ ပြုလုပ်သောအခါ ထာဝရဘုရားသည် ဝမ်းနည်းတော်မူသည်။

ရှောလုသည် မိမိ၏ မနာခံမှုကြောင့် ဖြစ်လာမည့် အကျိုးဆက်များ၊ အထူးသဖြင့် လူအများရှေ့ အရှက်ကွဲရမည်ကို ကြောက်၍ ရှမွေလထံ ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းခဲ့သည်။ သူသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရသော်လည်း အစ္စရေး၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ပယ်ချခြင်းသည် ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် မိမိစိုက်ခဲ့သည့်အရာကို ပြန်လည်ရိတ်သိမ်းနေခဲ့သည်။ ရှောလုက ဘုရားသခင်၏ အမိန့်ကို ပယ်ချခဲ့သောကြောင့် ထာဝရဘုရားက သူ့ကို ဘုရင်အဖြစ် ပယ်ချခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်သောအခါ ရှမွေလသည် အလွန်ခါးသီးစွာ ငိုကြွေးပြီး ရှောလုအား ဘုရင်အဖြစ် ထောက်ခံခြင်းကို ရပ်တန့်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၇–၁၁)။ ထာဝရဘုရား၏ ယခင်ရှောလုကို ပယ်ချခြင်းသည် သူ၏ မင်းဆက်ဆက်ခံမှုနှင့် သက်ဆိုင်ခဲ့သည် (၁၃:၈–၂၄)။ ဤအခြေအနေတွင် ပယ်ချခြင်းသည် ရှောလုကိုယ်တိုင်နှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ယခုနောက်အခန်းတွင် ဖော်ပြမည့် ဒါဝိဒ်ကို ဘုရားသခင်ရွေးချယ်ရန် လမ်းပြင်ဆင်ပြီး ဖြစ်သည်။

၁၆:၁–၃၁:၁၃

ရှောလုနှင့် ဒါဝိဒ်

၁ ရှမွေလ၏ ဒုတိယပိုင်းသည် ရှောလုနှင့် ဒါဝိဒ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ဇာတ်ကြောင်းပြုထားသည်။ ဒါဝိဒ်၏ မြင့်တက်လာခြင်း (၁၆:၁–၁၇:၅၈)၊ ရှောလု၏ မိသားစုထဲသို့ ဒါဝိဒ် ဝင်ရောက်လာခြင်း (၁၈:၁–၂၀:၄၂)၊ ရှောလုက ဒါဝိဒ်အပေါ် ရန်လိုခြင်း (၂၁:၁–၂၆:၂၅)၊ ဖိလိတ္တိပြည်တွင် ဒါဝိဒ်နေထိုင်ခြင်း (၂၇:၁–၃၀:၃၁) နှင့် ရှောလုနှင့် ယောနသန်တို့ သေဆုံးခြင်း (၃၁:၁–၁၃) တို့ကို ဖော်ပြထားသည်။ နှစ်များစွာမတိုင်မီ ရှောလုကို အစ္စရေး၏ ပထမဆုံးဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးခဲ့သော ရှမွေလကို ယခုအခါ ရှောလု၏နေရာတွင် အစားထိုးမည့် ဒါဝိဒ်ကို ဘိသိက်ပေးရန် ထာဝရဘုရားက တာဝန်ပေးခဲ့သည်။ ရှောလုသည် အလွန်ထူးချွန်ပြီး ဘုရားသခင်၏ နှလုံးသားနှင့်အညီ ဖြစ်သော ဒါဝိဒ်အပေါ် ပို၍ပို၍ မနာလိုလာခဲ့သည်မှာ မပြောလောက်အောင် ထင်ရှားသည်။

၁၆:၁–၁၇:၅၈

ဒါဝိဒ်၏ မြင့်တက်လာခြင်း

အစ္စရေး၏ အနာဂတ်ဘုရင်အဖြစ် ဒါဝိဒ်ကို ရွေးချယ်ခြင်းသည် အငယ်ကို အကြီးထက် ရွေးချယ်သော ကျမ်းစာပုံစံနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဆွေမျိုးမဟုတ်သော်လည်း အာဗေလ၊ ဣဇာက်၊ ယာကုပ်၊ ရာခေလ၊ ယောသပ်၊ ဧဖရိမ်၊ မောရှေတို့တွင်လည်း ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကျမ်းစာပြင်ပတွင် မိသားစု၏ အကြီးဆုံးသား သို့မဟုတ် အကြီးဆုံးကလေးကို ဦးစားပေးရန် ဓလေ့ရှိသည်။ ဒါဝိဒ်၏ ဘိသိက်ပေးခြင်းဇာတ်လမ်းတွင် ဤပြောင်းပြန်ရွေးချယ်မှုအတွက် ပေးထားသော အကြောင်းရင်းမှာ ထာဝရဘုရားသည် လူတစ်ဦး၏ နှလုံးကို ကြည့်တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၁၆:၁–၁၃။ ဒါဝိဒ်ကို ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးခြင်း။ ထာဝရဘုရားက ရှမွေလအား ယေရှဲ၏အိမ်သို့ သွားရန် မိန့်တော်မူသည်။ သူ၏အမှန်တကယ်တာဝန်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ပရောဖက်သည် ယေရုရှလင်၏ တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသော ဗက်လင်မြို့တွင် ပူဇော်သက္ကာပြုရန် သွားခြင်းကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထိုနည်းဖြင့် ရှောလုကို ဆန့်ကျင်သည့် ပူးပေါင်းကြံစည်မှု ပြုလုပ်နေသည်ဟု စွပ်စွဲခံရခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်သည်။ ရာမမှ ဗက်လင်သို့ သွားသောလမ်းသည် ရှောလု၏ ဂိဗာမြို့မှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းရသောကြောင့် သတိရှိစွာ ပြုလုပ်ရန် အထူးလိုအပ်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ရှမွေလ ယေရှဲ၏အိမ်သို့ ရောက်သောအခါ သားတစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပယ်ချခံရခြင်းဖြင့် ဇာတ်လမ်းတွင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်အခြေအနေ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ပရောဖက်သာမက ဘုရားသခင်ပင် ရွေးချယ်စရာမရှိတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည့် နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ဒါဝိဒ်၏အမည် ပေါ်လာသည်။ မမျှော်လင့်ထားသော အရာဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်မှုသည် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ဧလျအပ်၏ အသွင်အပြင်သည် အရပ်မြင့်သော ရှောလုကို သတိရစေသည် (၉:၂၊ ၁၀:၂၃)။ အခြားကျမ်းပိုဒ်တစ်ခုတွင် ယေရှဲ၏ သားခုနစ်ယောက်နှင့် သမီးနှစ်ယောက်၏ အမည်များကို ဧလျအပ်၊ အဘိနဒပ်၊ ရှိမား၊ နာသနေလ၊ ရဒ္ဒိုင်၊ အာဇင်နှင့် ဒါဝိဒ်၊ သမီးများမှာ ဇေရုယာနှင့် အဘိဂဲလဟု စာရင်းပြုထားသည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂:၁၃–၁၅)။

ဒါဝိဒ်၏ သိုးထိန်းအလုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ လူတို့ကို ဦးဆောင်ရန် သူ့ကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည် (ဆာလံ ၇၈:၇၀–၇၁)။ မောရှေတွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃:၁)။ အချို့ရှေးအရှေ့အနီးဒေသ ဘုရင်များသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို မိမိလူတို့၏ သိုးထိန်းများဟု ခေါ်ကြသည်။ ဒါဝိဒ်သည် နောက်ဘုရင်အဖြစ် ထာဝရဘုရား၏ ရွေးချယ်မှုဖြစ်ကြောင်း စာရေးသူက ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ တန်ခိုးနှင့် ပြည့်ခဲ့ပြီး (၁ ရှမွေလ ၁၆:၁၃) ရှောလု ဘိသိက်ခံရပြီးနောက် ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ဝိညာဉ်တော်သည် သူ့အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သည် (၁၀:၆)။ ရှမွေလ ဒါဝိဒ်ကို ဘိသိက်ပေးပြီးနောက် အသက်ကြီးသော ပရောဖက်သည် စာအုပ်ထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ၏ အခွင့်ထူးမှာ အစ္စရေး၏ ပထမဆုံးဘုရင် ရှောလုကို ဘိသိက်ပေးခြင်းနှင့် ယခု အစ္စရေး၏ အကြီးမြတ်ဆုံးဘုရင်နှင့် မေရှိယ၏ ဘိုးဘေး ဒါဝိဒ်ကို ဘိသိက်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်ဇာတ်ကြောင်းသည် ရှောလုနှင့် ဒါဝိဒ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ရှောလု မိမိအသက်ကို အဆုံးစီရင်သည့်နေ့အထိ အာရုံစိုက်မည်။ ဒါဝိဒ်ကို ရွေးချယ်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ဘုရင်စနစ်၏ သဘောသဘာဝကို မိမိ၏ အလိုတော်နှင့်အညီ ပြန်လည်ပုံဖော်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

၁၆:၁၄–၂၃။ စိတ်ဒုက္ခပေးသော ဝိညာဉ်သည် ရှောလုကို နှောင့်ယှက်ခြင်း။ ရှောလုသည် ထာဝရဘုရား၏ အသံကို ထပ်ခါတလဲလဲ မနာခံခဲ့သောကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သူ့ထံမှ ဆုတ်ခွာသွားပြီး ၎င်း၏နေရာတွင် ဆိုးယုတ်သောဝိညာဉ်တစ်ခုက သူ့ကို နှောင့်ယှက်လာသည်။ ဆိုးယုတ်သော ဝိညာဉ်များသည် ဘုရားသခင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိကြောင်း ကျမ်းစာက သွန်သင်သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၂:၁၉–၂၃)။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ဒါဝိဒ်အပေါ် ကျရောက်သော်လည်း ရှောလုသည် ဆိုးယုတ်သော ဝိညာဉ်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းမှုများကို ခံစားလာရသည်။ စစ်ရေးအရ သာလွန်သော ဖိလိတ္တိတို့၏ အမြဲတမ်းခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်မှုမရှိခြင်းတို့ကြောင့် ရှောလုသည် ပို၍ပို၍ ကြောက်ရွံ့ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျလာသည်။ သူ၏ အစေခံများသည် ဘုရင်၏ စိတ်ဒုက္ခကို သက်သာစေနိုင်သည်ဟု ကျယ်ပြန့်စွာ ယုံကြည်ထားသော ဂီတကုထုံးအပေါ် အခြေခံ၍ ဂီတသမားတစ်ဦးကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဒါဝိဒ်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး ဤနည်းဖြင့် သူသည် ဘုရင်၏ အမှုတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ထာဝရဘုရားသည် ဒါဝိဒ်နှင့်အတူ ရှိသောကြောင့် သူ၏ အရည်အချင်းနှစ်မျိုးသည် နန်းတော်သို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။ ကျွမ်းကျင်သော ဂီတသမားတစ်ဦးဖြစ်ခြင်းအပြင် ထိုအချိန်အထိ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကို တိုက်ခိုက်ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံရှိသော ဒါဝိဒ်သည် ကျွမ်းကျင်သော စစ်သည်တော်တစ်ဦးလည်း ဖြစ်လာမည်။ အချို့ကျမ်းပိုဒ်များတွင် သူ့ကို အစ္စရေး၏ ချိုမြိန်သော သီချင်းဆိုသူ၊ ဆာလံများကို ရေးစပ်သူအဖြစ် ဖော်ပြထားသည် (၂ ရှမွေလ ၂၃:၁၊ အာမုတ် ၆:၅)။ ဒါဝိဒ်သည် အမှုတော်စတင်ချိန်မှပင် ဘုရင်အပေါ် ကောင်းမွန်သော သဘောထားနှင့် သစ္စာရှိသူဖြစ်ကြောင်း စာရေးသူက ပြသသည်။ ထို့ကြောင့် ရှောလုသည် သူ့ကို နှစ်သက်ပြီး မိမိ၏သားကဲ့သို့ ဆက်ဆံလာသည်။ ထို့အပြင် ဒါဝိဒ်၏ဖခင် ယေရှဲသည် ဘုရင်ထံ လက်ဆောင်များ ပေးပို့၍ ထောက်ခံမှု၊ သစ္စာရှိမှုနှင့် ဒါဝိဒ်အပေါ် ဘုရင်၏ မျက်နှာသာရရှိစေရန် အာမခံချက်ကို ပြသခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဒါဝိဒ်သည် ရှောလု၏သမီး မိခါလနှင့် လက်ထပ်သောအခါ တော်ဝင်မိသားစု၏ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤအရာအားလုံးသည် အနာဂတ်တွင် အစ္စရေး၏ ဘုရင်ဖြစ်လာမည့် လူငယ်သိုးထိန်း၏ဘဝတွင် ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခဲ့သည်။