အခန်းကြီး - ၁၆
ရှင်ပေါလု၏ ကောရိန္တုမြို့သားများထံသို့ ပထမစာလွှာ
Paul’s Letters to the Corinthian Church
ကောရိန္သုအသင်းတော်ထံ ပေါလုရေးသားသော စာများနှင့် ဆက်စပ်သော အဖြစ်အပျက်များ၊ အေဒီ ၅၇ ခန့်
Events Associated With Paul’s Letters to the Corinthian
Church, c. A.D. 57
ကောရိန္သုအသင်းတော်သို့ တမန်တော်ပေါလု၏ ပထမဩဝါဒစာ
The First Epistle of Paul the Apostle to the corinthians
မိတ်ဆက်
introduction
၁. ခေါင်းစဉ်။ စာသားအထောက်အထားများအရ (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ) “ပရော့စ်ကောရိန္တိအော့စ် အေ” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ကို တွေ့ရပြီး၊ ၎င်းသည် “ကောရိန္တုမြို့သားများထံသို့ အေ [သို့မဟုတ် ‘ပထမ’]” ဟု တိုက်ရိုက်ဘာသာပြန်ဆိုနိုင်သည်။ ဤခေါင်းစဉ်သည် ခရစ်ယာန်ခေတ် တတိယရာစုခန့်တွင် ရေးသားခဲ့သော ဤစာလွှာ၏ ရှေးအကျဆုံး စာမူဖြစ်သည့် ချတ်စတာ ဘီတီ သမ္မာကျမ်းစာမူတွင် (အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာ ၁၁၆ ကိုကြည့်ပါ) တွေ့ရသည်။ ဤခေါင်းစဉ်သည် မူရင်းစာမူ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမဟုတ်ပါ။
1. Title. Textual evidence attests (cf. p. 10) the title Pros
Korinthious A, literally, “To the Corinthians A [or “I”]”. This shorter
title is found in the manuscript on 1 Corinthians in the Chester Beatty
Biblical Papyri (see Vol. V, p. 116), the oldest extant manuscript of the
epistle, written about the 3d century a.d. The title was not a part
of the original document.
၂. ရေးသားသူ။ အလွန်အစွန်းရောက်သော ဝေဖန်သူအချို့က ရှင်ပေါလုဟူသူ တည်ရှိခဲ့ခြင်း ရှိမရှိကို မေးခွန်းထုတ်သော်လည်း၊ ဤစာလွှာ၏ ရှင်ပေါလုရေးသားမှုကို ယေဘုယျအားဖြင့် လက်ခံထားသည်။ အမှန်စင်စစ်၊ ဤစာလွှာသည် ဒုတိယကောရိန္တု၊ ရောမ၊ ဂလာတိစာလွှာများနှင့်အတူ ရှင်ပေါလု၏ စာလွှာများအနက် အကောင်းဆုံး အထောက်အထားရှိသည်ဟု ယုံကြည်ရသည်။ ရေးသားသူ၏ အမည်ကို စာလွှာ၏ အစပိုင်းနှင့် အဆုံးတွင် တွေ့ရသည် (၁ ကော၊ ၁:၁၊ ၂၊ ၁၆:၂၁)။ ဤစာလွှာကို အဆုံးပိုင်းနှုတ်ဆက်စကားမှလွဲ၍ ရှင်ပေါလုကိုယ်တိုင် လက်ဖြင့်ရေးသားခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည့် (အခန်း ၁၆:၂၁) အတိုင်း အတွင်းရေးမှူး (သို့မဟုတ် စာရေးသားသူ) တစ်ဦးအား စာကူရေးခိုင်းခဲ့သည်။ အတွင်းရေးမှူးကို အသုံးပြုရသည့် အကြောင်းအမှန်ကို မသိရသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ရှင်ပေါလု၏ ထုံးစံဖြစ်ပုံရသည် (ရောမ ၁၆:၂၂၊ ကောလောသဲ ၄:၁၈၊ ၂ သက်သာလောနိတ် ၃:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ တစ်ခုမှာ ရှင်ပေါလုသည် မျက်စိအားနည်းသည်ဟူသော အဆိုဖြစ်သည် (ဂလာတိ ၆:၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။
2. Authorship. Except for some ultraradical critics who go so far as
to question whether Paul ever existed, the Pauline authorship of the epistle
has been generally accepted. In fact it, along with 2 Corinthians, Romans, and
Galatians, is believed to be the best attested of all of Paul’s letters. The
name of the author appears at both the beginning and the end of this epistle (1
Cor. 1:1, 2; 16:21). The letter was dictated to an amanuensis, or secretary,
with the exception of the salutation at the close of the book, which Paul
states he wrote with his “own hand” (ch. 16:21). The exact reason for his use
of secretaries is not known, but it appears to have been customary with him
(see Rom. 16:22; Col. 4:18; 2 Thess. 3:17). One suggestion is that the apostle had
poor eyesight (see on Gal. 6:11).
၃. သမိုင်းဆိုင်ရာ နောက်ခံ။ ပထမကောရိန္တုစာလွှာကို ဧဖက်မြို့မှ ရေးသားခဲ့သည် (၁ ကော၊ ၁၆:၈)။ ဤမြို့သည် ရှင်ပေါလု၏ သုံးနှစ်ကြာ အလုပ်လုပ်ရာ နေရာဖြစ်ပြီး (တမန်တော် ၂၀:၃၁) သူ၏ တတိယသာသနာပြုခရီးစဉ်အတွင်း အဓိကလှုပ်ရှားရာနေရာ ဖြစ်သည် (တမန်တော် ၁၉၊ ၂၀:၁)။ စာလွှာရေးသားချိန်တွင် သူသည် ဂရိနှင့် မက္ကဒိုးနီးယားသို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း၊ “ပင်တိကုတ္တုပွဲ” အထိ ဧဖက်တွင် ဆက်နေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည် (၁ ကော၊ ၁၆:၅-၈)။ သို့သော်၊ အခြေအနေများက သူ၏ ထွက်ခွာမှုကို အလျင်စလိုဖြစ်စေခဲ့သည် (တမန်တော် ၁၉:၂၁ မှ ၂၀:၃)။ ဤအချက်များက စာလွှာကို ခရစ်ယာန်ခေတ် ၅၇ ခုနှစ် နွေဦးတွင် ရေးသားခဲ့သည်ဟု သိရှိနိုင်စေသည် (စာမျက်နှာ ၁၀၃ ကိုကြည့်ပါ)။
3. Historical Setting. First Corinthians was written from Ephesus (1
Cor. 16:8). This city was the scene of Paul’s labors for “three years” (Acts
20:31) and the chief center of his activities during his Third Missionary
Journey (Acts 19; 20:1). He was about to depart for Greece and Macedonia when
the letter was written, but hoped to remain at Ephesus “until Pentecost” (1
Cor. 16:5–8). However, circumstances hastened his departure (Acts 19:21 to
20:3). These observations enable us to date the letter in the spring
of a.d. 57 (see p. 103).
ကောရိန္တုမြို့ရှိ အသင်းတော်ကို ရှင်ပေါလု၏ ဒုတိယသာသနာပြုခရီးစဉ်အတွင်း တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ရှင်ပေါလုသည် ထိုမြို့တွင် အနည်းဆုံး ၁၈ လ နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အလုပ်သည် ပင်ပန်းခဲ့သော်လည်း အောင်မြင်ခဲ့ပြီး၊ ထွန်းကားသော အသင်းတော်တစ်ခု တည်ထောင်ခဲ့သည် (တမန်တော် ၁၈:၁-၁၁)။
The church at Corinth was established during Paul’s Second
Missionary Journey. The apostle had spent at least 18 months in that center.
His work had been arduous but successful, and a thriving church was established
(Acts 18:1–11).
ရှေးခေတ် ကောရိန္တုမြို့သည် ပေလပိုနိဆပ်ကျွန်းဆွယ်နှင့် ဂရိပြည်မကြီးကို ဆက်သွယ်ထားသော မြေသားကျွန်းဆွယ်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ ၎င်းသည် မြေသားကျွန်းဆွယ်၏ တောင်ဘက်စွန်းတွင်၊ အကရိုကောရိန္တုဟု လူသိများသော တောင်ခြေရင်းရှိ ပြန့်ပြူးသော မြေပြန့်ပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး၊ ထိပ်တွင် ခံတပ်နှင့် ဗိမာန်တစ်ခု ရှိသည်။ ထိုမြို့သည် ဗျူဟာပိုင်းဆိုင်ရာ တည်နေရာဖြစ်ပြီး၊ ပေလပိုနိဆပ်နှင့် အက်တီကာအကြား ကုန်းလမ်းကုန်သွယ်မှုများ ဖြတ်သန်းသွားလာသည်။ အရှေ့ဘက်ရှိ ဆရိုနိတ်ပင်လယ်ကွေ့နှင့် အနောက်ဘက်ရှိ ကောရိန္တုပင်လယ်ကွေ့ကြားတွင် တည်ရှိမှုက ၎င်းကို အာရှမှ ဥရောပသို့၊ ဥရောပမှ အာရှသို့ ကုန်သွယ်မှု၏ ဈေးကွက်တစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဖိုနီးရှန်လူမျိုးအချို့သည် ထိုမြို့တွင် အခြေချနေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ အနီးနားပင်လယ်မှ မုရွဲရက်စ်ထရန်ကျူလပ်စ် မှ ခရမ်းရောင်ဆိုးဆေးထုတ်လုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဖိုနီးရှန်နတ်ဘုရားများ၏ မဖြူစင်သော ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။
The ancient city of Corinth was situated on the isthmus
connecting the Peloponnesus with the mainland of Greece. It was at the southern
end of the isthmus, on a low plateau at the northern foot of the mountain known
as Acro-Corinthus, on the summit of which stood a citadel and a temple. The
city was thus strategically placed, with the overland traffic between the
Peloponnesus and Attica passing through the town. Its convenient location
between the Saronic Gulf on the east and the Gulf of Corinth on the west of the
isthmus made it a market for much of the commerce that flowed from Asia to
Europe, and vice versa. Some Phoenicians settled in the city and carried on
their trade of making purple dye from the Murex trunculus of
the neighboring seas. They also introduced other arts, and set up the impure
worship of the Phoenician deities.
အရေးပါသော ကုန်သွယ်မြို့တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး၊ ပင်လယ်လမ်းကြောင်းများ၏ ဖြတ်သန်းရာနေရာတွင် တည်ရှိသော ကောရိန္တုမြို့သည် ယုတ်မာသောလှုပ်ရှားမှုများကြောင့် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သည်။ “ကောရိန္တုလုပ်ရပ်” ဟူသော စကားစစ်သည် ဇိမ်ခံပျော်ပါးမှုကို ဆိုလိုသည်။
An important mercantile city, and situated at the passage of
the seas, Corinth was cursed with licentiousness to such an extent that the
very name of the city became a byword for sensuality. The expression “to
Corinthianize” signified luxurious profligacy.
ကောရိန္တုမြို့၏ ဘာသာတရားကို နားလည်ခြင်းသည် ဆိုးညစ်မှုများကို အနိုင်ယူပြီး ဤဆိုးရွားသောမြို့တွင် ပြန်လည်ပြည့်စုံသော သူတော်စင်များ၏ အသင်းတော်တစ်ခု တည်ထောင်နိုင်ခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်ကျေးဇူးတော်ကို ထင်ရှားစေသည်။ ၎င်း၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာ၊ ဇိမ်ခံမှု၊ ကုန်သွယ်မှုနှင့် ရောနှောနေထိုင်သော လူဦးရေကြောင့် ကောရိန္တုမြို့သည် ဘားနပ်စ်မှ “ရှေးခေတ်၏ ပဲရစ်မြို့” ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်ကို ထိုက်တန်စွာ ရရှိခဲ့သည်။ အဓိကနတ်ဘုရားမှာ အချစ်နတ်ဘုရား အက်ဖရိုဒိုက်တီ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် အနိမ့်ဆုံးပုံစံဖြစ်သော ယုတ်မာသော တပ်မက်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤယုတ်မာသော တပ်မက်မှု၏ နတ်ဘုရားဖြစ်မှုသည် ၎င်း၏ သက်ရောက်မှုကို စိတ်ကူးမယဉ်ရန် မခက်ပေ။ အက်ဖရိုဒိုက်တီ၏ ဗိမာန်သည် အကရိုကောရိန္တု၏ မြောက်ဘက်စောင်းတွင် တည်ဆောက်ထားသည်။ ဥပဒေအရ လှပသော အမျိုးသမီးငယ် ၁,၀၀၀ သည် အချစ်နတ်ဘုရား၏ ယဇ်ပလ္လင်ရှေ့တွင် ပြည့်တန်ဆာအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို အဓိကအားဖြင့် နိုင်ငံခြားသားများက ထောက်ပံ့ထားပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ယုတ်မာမှုမှရရှိသော ဝင်ငွေဖြင့် မြို့သည် တည်ငြိမ်သော ဝင်ငွေရရှိခဲ့သည်။
An understanding of the religion of Corinth serves to
highlight the wonderful grace of God in overcoming the forces of evil and in
planting a church of regenerated saints in this notorious city. By its wealth,
luxury, trade, and mixed population, Corinth well merited the title given to it
by Barnes, “the Paris of antiquity”. The principal deity was Aphrodite, the
goddess of love in its lowest form, licentious passion, and it is not hard to
imagine the effect of this deification of sensuality. The temple of Apollo was
built on the north slope of the Acro-Corinthus. According to legal requirement
1,000 beautiful young women officiated as courtesans, or public prostitutes,
before the altar of the goddess of love. They were supported chiefly by
foreigners, and from the proceeds of their vice the city derived a steady
income.
ကောရိန္တုမြို့ရှိ ဧဝံဂေလိသတင်းကောင်းသယ်ဆောင်သူ၏ ရင်ဆိုင်ရသော အလုပ်ကို ဤစကားဖြင့် ကောင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ “ဧဝံဂေလိသည် ကောရိန္တုမြို့တွင် အောင်မြင်နိုင်ခဲ့လျှင်၊ ၎င်းသည် မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို အောင်မြင်နိုင်သည်” (ဒဗလျူ.ဒီ. ချမ်ဘာလိန်)။
The task confronting the messenger of the gospel in the
ancient city of Corinth is well set forth in these words: “If the Gospel could
triumph in Corinth, it can win under any circumstances” (W. D. Chamberlain).
ရှင်ပေါလု ထိုမြို့မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သုံးနှစ်ခန့်အကြာ (စာမျက်နှာ ၁၀၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ အသင်းတော်တွင် ပြဿနာများစွာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ ရှင်ပေါလု၏ အာရုံစိုက်မှု လိုအပ်ခဲ့သည်။ ဤအချက်များကို စာလွှာမှ သိရှိရသည်။ ပထမဦးစွာ၊ အသင်းတော်အတွင်း အုပ်စုဖွဲ့မှုများက အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ အပိုလို၏ အံ့ဖွယ်ဟောပြောမှုနှင့် ပညာရှိမှုကြောင့် အသင်းတော်မှ လူများစွာက သူ့ကို ရှင်ပေါလုထက် မြှင့်တင်ခဲ့သည် (၁ ကော၊ ၁:၁၂၊ ၃:၄၊ တမန်တော် ၁၈:၂၄ မှ ၁၉:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ အချို့က ရှင်ပေါလုနှင့် အပိုလိုနှစ်ဦးစလုံးကို မလိုက်ဘဲ၊ မူရင်းတမန်တော်တစ်ဦးဖြစ်သော ပေတရုကို လိုက်နာသည်ဟု ကြွားဝါခဲ့သည် (၁ ကော၊ ၁:၁၂)။ တစ်ဖန် အချို့က လူသားခေါင်းဆောင်မည်သူကိုမျှ မလိုက်ဘဲ ခရစ်တော်ကို လိုက်နာသည်ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည် (အခန်း ၁:၁၂)။
During Paul’s absence since the founding of the church some
three years before (see p. 100), numerous problems had arisen that demanded the
apostle’s attention. We learn of these from the epistle itself. First of all,
factions had disrupted the church. Because of his eloquence and learning,
Apollos was exalted above Paul by many in the church (see 1 Cor. 1:12; 3:4; cf.
Acts 18:24 to 19:1). Others boasted that they were followers of neither Paul
nor Apollos, but of Peter, one of the original apostles (1 Cor. 1:12). Still
others disclaimed adherence to any human leader and professed to be followers
of Christ (ch. 1:12).
ထို့ပြင်၊ ကောရိန္တုမြို့၏ ယုတ်မာသောလူများကြားတွင် နေထိုင်သော အသင်းတော်သားများသည် ၎င်းတို့၏ ယုတ်မာသောနည်းလမ်းများကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သော်လည်း၊ အချို့သည် ၎င်းတို့၏ ယခင်ဘဝပုံစံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည် (အခန်း ၅)။ ထို့ပြင်၊ ခရစ်ယာန်များက ၎င်းတို့၏ အငြင်းပွားမှုများကို လောကီတရားရုံးများတွင် ဖြေရှင်းခြင်းဖြင့် အသင်းတော်သည် အမည်ပျက်ခဲ့သည်။ သခင်ဘုရား၏ ညစာစားပွဲကို ပွဲလမ်းသဘင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည် (အခန်း ၁၁:၁၇-၃၄)။ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် ဆက်စပ်လူမှုပြဿနာများနှင့် ပတ်သက်သော မေးခွန်းများလည်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည် (အခန်း ၇)၊ ရုပ်တုံးများအား ပူဇော်သော အစားအစာများကို စားသုံးခြင်း (အခန်း ၈)၊ အမျိုးသမီးများ၏ အများပြည်သူဝတ်ပြုရာတွင် သင့်လျော်သောအပြုအမူ (အခန်း ၁၁:၂-၁၆)၊ ဝိညာဉ်ရေးဆုကျေးဇူးများ၏ သင့်လျော်သော လုပ်ဆောင်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ နားလည်မှုလွဲမှားမှုများလည်း ရှိခဲ့သည် (အခန်း ၁၂-၁၄)။ အချို့သည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ အမှန်တရားနှင့် ပုံစံအကြောင်း သံသယဖြစ်ခဲ့သည် (အခန်း ၁၅)>
Furthermore, living as did the members of the Corinthian
church in the midst of the profligate people of Corinth, many who had renounced
their wicked ways slipped back into their old habits of life (ch. 5). Further,
disrepute had come upon the church by Christians settling their quarrels in the
secular courts. The Lord’s Supper had been made an occasion for feasting (ch.
11:17–34). Questions had also arisen regarding marriage and related social
problems (ch. 7), the eating of foods sacrificed to idols (ch. 8), the proper
conduct of women in public worship (ch. 11:2–16). There was misunderstanding
also regarding the proper function of spiritual gifts (chs. 12–14). Some were
skeptical regarding the fact and manner of the resurrection (ch. 15).
ရှင်ပေါလုသည် အသင်းတော်၏ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို အပိုလိုထံမှ ရရှိခဲ့သည်။ အပိုလိုသည် အသင်းတော်တွင် အုပ်စုဖွဲ့မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည် (အေအေ ၂၈၀ ကိုကြည့်ပါ)။ အပိုလိုသည် ဧဖက်မြို့တွင် ရှင်ပေါလုနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သည်။ ရှင်ပေါလုက သူ့ကို ကောရိန္တုသို့ ပြန်သွားရန် တိုက်တွန်းခဲ့သော်လည်း အောင်မြင်မှုမရခဲ့ပေ (၁ ကော၊ ၁:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အခြားသတင်းအချက်အလက်များကို “ခလိုဧ၏ အိမ်သားများထံမှ” (အခန်း ၁:၁၁) နှင့် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့တစ်ခုဖြစ်သည့် စတိဖာနပ်စ်၊ ဖော်တူနာတပ်စ်နှင့် အာခါယိကပ်စ်တို့ထံမှ (အခန်း ၁၆:၁၇) ရရှိခဲ့သည်။ အခြေအနေသည် ရှင်ပေါလုအား ပြင်းထန်သော စိုးရိမ်မှုဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူသည် အသင်းတော်ထံ စာတစ်စောင် ရေးပြီးခဲ့ပြီ (အခန်း ၅:၉ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဧဖက်တွင်နေစဉ် ကောရိန္တုသို့ ခဏရောက်ရှိခဲ့ဖွယ်ရှိသည် (၂ ကော၊ ၁၃:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ပြင်၊ သူသည် တိမောသိ (၁ ကော၊ ၄:၁၇၊ အခန်း ၁၆:၁၀) နှင့် တိတုတို့ကို ကောရိန္တုသို့ စေလွှတ်ခဲ့သည် (၂ ကော၊ ၂:၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ပြင်၊ သူသည် ယခုအခါ ပထမကောရိန္တုဟု လူသိများသော စာလွှာကို ရေးသားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတွင် ပေါ်ပေါက်လာသော ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းခဲ့သည်။
Paul received information regarding the state of the
Corinthian church from Apollos, who, when factions arose in the church, had
left the scene (see AA 280). Apollos was with Paul at Ephesus. Paul urged him
to return to Corinth, but without success (see on 1 Cor. 1:12). Other
information came from “them which are of the house of Chloe” (ch. 1:11) and
from what was probably a delegation, consisting of Stephanas, Fortunatus, and
Achaicus (ch. 16:17). The situation was such as to cause Paul serious apprehension.
He had already written a letter to the church (see on ch. 5:9), and there is
the possibility that he had briefly visited Corinth during his stay at Ephesus
(see on 2 Cor. 13:1). He had also sent Timothy (1 Cor. 4:17; cf. ch. 16:10) and
Titus to Corinth (see on 2 Cor. 2:13). In addition, he composed the letter now
known as 1 Corinthians, in which he dealt with the various problems that had
arisen.
၄. အကြောင်းအရာ။ ဤစာလွှာ၏ အဓိကအကြောင်းအရာမှာ နှစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ပထမဦးစွာ၊ ဧဝံဂေလိသတင်းကောင်း၏ သွန်ပြချက်များကို ဖောက်ပြန်စေသော အလေ့အကျင့်များ အသင်းတော်အတွင်း ဝင်ရောက်လာစေသည့် နောက်ပြန်ဆုတ်မှုအတွက် ဆုံးမငြင်းဆိုခြင်း၊ ဒုတိယအနေဖြင့်၊ ယုံကြည်သူများက ရှင်းလင်းချက်တောင်းခံထားသော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အလေ့အကျင့်ဆိုင်ရာ အချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ ညွှန်ကြားချက် သို့မဟုတ် ရှင်းပြချက်ပေးခြင်း။ ရှင်ပေါလုသည် အပြစ်ကို သည်းခံခြင်း သို့မဟုတ် ခွင့်လွှတ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ မလှည့်စားရန် သို့မဟုတ် အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားဘဲ၊ ဖြူစင်မှုလမ်းကြောင်းမှ သွေဖည်မှုများကို ပြတ်ပြတ်သားသား ရှုံ့ချခဲ့သည်။ အသင်းတော်တွင် ကြီးထွားလာသော မမှန်ကန်မှုများကို ဖော်ထုတ်ပြီး ဆုံးမငြင်းဆိုမှုနှင့်အတူ၊ ခရစ်တော်နှင့် အတူလက်တွဲလုပ်ကိုင်သူများ၏ နှလုံးထဲတွင် အမြဲတွေ့ရသော သနားကရုဏာနှင့် နူးညံ့သော ကရုဏာတော်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းသည် ပြုတ်ကျသူကို ပင့်တင်ရန်၊ လမ်းလွဲသူကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန်၊ ဒဏ်ရာရသူ၏ နှလုံးကို ပြန်လည်ပေါင်းစည်းရန် အမြဲရှာဖွေသော မေတ္တာဖြစ်သည်။ ရှင်ပေါလုသည် အင်အားနှင့် ကြမ်းတမ်းမှုမဟုတ်၊ မေတ္တာသည် နှလုံးသိမ်းပိုက်သည့် ပြောင်းလဲမှုစွမ်းအားဖြစ်သည်ကို သိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကောရိန္တုအသင်းတော်အပေါ် သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ခွဲစိတ်မှုသည် နူးညံ့သော မေတ္တာ၏ သက်သာစေသော ဆေးဖြည့်ဖြင့် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ၎င်းကို အခန်း ၁၃ တွင် ခရစ်ယာန်မေတ္တာ၏ ထူးချွန်သော ဖွင့်ဆိုချက်တွင် ထင်ရှားစွာ တွေ့ရသည်။ ညွှန်ကြားချက်၏ ရှုထောင့်မှ၊ ဤစာလွှာသည် အိမ်ထောင်ရေး၊ ရုပ်တုံးများအား ပူဇော်သော အစားအစာများ၏ အသုံးပြုမှု၊ အသင်းတော်ဝတ်ပြုရေးအပြုအမူ၊ သခင်ဘုရား၏ ညစာစားပွဲ၊ ဝိညာဉ်ရေးဆုကျေးဇူးများ၏ သင့်လျော်သော အသုံးပြုမှုကဲ့သို့သော လက်တွေ့ကျသော အကြောင်းအရာများကို ဖြေရှင်းထားသည်။
4. Theme. The main burden of this epistle is twofold: first,
reproof for the backsliding, which had resulted in the introduction into the
church of practices that corrupted the teachings of the gospel; and second,
instruction, or explanation, regarding the points of belief and practice
concerning which the believers had sought for clarification. Paul did not
condone or show indulgence to sin. He was impartial in his condemnation, and
did not seek to flatter any or to cloak transgression in any way. He firmly and
severely denounced departures from the path of rectitude. Along with the
exposure of the disorders, and rebuke for the growing irregularities in the
church, there is seen the compassionate pity and tender mercy that is always
found in the heart of true co-laborers with Christ, a love that ever seeks to
lift up the fallen, restore the wandering one, and bind up the wounded soul.
Paul knew that love, not force and harshness, is the converting,
heart-conquering power, therefore his spiritual surgery upon the church at
Corinth was followed by the soothing balm of gentle love. This is particularly
seen in the masterly exposition of Christian love found in ch. 13. From the
standpoint of instruction the epistle deals with several practical matters,
such as marriage, the use of food offered to idols, behavior in church
services, the Lord’s Supper, and the proper exercise of spiritual gifts.
ဤစာအုပ်ကို “ရှင်ပေါလု၏ စာလွှာများအနက် အချမ်းသာဆုံး၊ အသိပညာပေးဆုံး၊ အစွမ်းထက်ဆုံး” စာလွှာတစ်စောင်အဖြစ် ဖော်ပြခဲ့သည် (အေအေ ၃၀၁)။
The book has been described as “one of the richest, most
instructive, most powerful” of all Paul’s letters (AA 301).
၅. အကျဉ်းချုပ်။
၁. မိတ်ဆက်၊ ၁:၁-၉။
က. အဖွင့်နှုတ်ဆက်စကား၊ ၁:၁-၃။
၁. ရေးသားသူနှင့် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ဖော်ပြခြင်း၊ ၁:၁။
၂. စာလွှာ၏ ဦးတည်ရာ၊ ၁:၂။
၃. အဖွင့်ကောင်းကြီးပေးခြင်း၊ ၁:၃။
ခ. ဝိညာဉ်ရေးတိုးတက်မှုအတွက် ချီးမွမ်းခြင်း၊ ၁:၄-၉။
၂. မမှန်ကန်မှုများကို ဆုံးမငြင်းဆိုခြင်း၊ ၁:၁၀ မှ ၆:၂၀။
က. အသင်းတော်အတွင်း အုပ်စုဖွဲ့မှု၊ ၁:၁၀ မှ ၄:၂၁။
၁. အုပ်စုဖွဲ့သော စိတ်ဓာတ်ကို ဆုံးမငြင်းဆိုခြင်း၊ ၁:၁၀-၁၃။
၂. ရှင်ပေါလု၏ ဓမ္မအမှုနှင့် ဧဝံဂေလိသတင်းကောင်းကို ခုခံကာကွယ်ခြင်း၊ ၁:၁၄ မှ ၂:၁၆။
၃. အုပ်စုဖွဲ့စိတ်ဓာတ်၏ မကိုက်ညီမှု၊ ၃:၁-၂၃။
၄. ဝိညာဉ်ရေးခေါင်းဆောင်များအပေါ် သင့်လျော်သော သဘောထားကို သတ်မှတ်ခြင်း၊ ၄:၁-၂၁။
ခ. မတော်မတရားပေါင်းဖက်မှု၏ ကိစ္စ၊ ၅:၁-၁၃။
ဂ. လောကီတရားရုံးများတွင် တရားစွဲဆိုမှုကို ရှုံ့ချခြင်း၊ ၆:၁-၂၀။
၃. ကောရိန္တုယုံကြည်သူများ၏ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားခြင်း၊ ၇:၁ မှ ၁၁:၁။
က. အိမ်ထောင်ရေးနှင့် ပတ်သက်သော ညွှန်ကြားချက်၊ ၇:၁-၄၀။
၁. အိမ်ထောင်ရေးအခွင့်အရေးများကို အပြန်အလှန်အသိအမှတ်ပြုရန် ညွှန်ကြားခြင်း၊ ၇:၁-၆။
၂. အချို့သောအခြေအနေများတွင် အိမ်ထောင်မပြုရန် အကြံပြုခြင်း၊ ၇:၇-၁၁။
၃. ရောနှောအိမ်ထောင်ရေးပြဿနာ၊ ၇:၁၂-၁၆။
၄. ခရစ်တော်ကို လက်ခံခြင်းသည် လူမှုအဆင့်အတန်းကို မပြောင်းလဲစေရ၊ ၇:၁၇-၂၄။
၅. အပျိုများနှင့် ပတ်သက်သော ညွှန်ကြားချက်၊ ၇:၂၅-၄၀။
ခ. ရုပ်တုံးများအား ပူဇော်သော အစားအစာများနှင့် ပတ်သက်သော ညွှန်ကြားချက်၊ ၈:၁ မှ ၁၁:၁။
၁. အားနည်းသောညီအစ်ကိုများအတွက် ရှောင်ကြဉ်ရန် အကြံပြုခြင်း၊ ၈:၁-၁၃။
၂. ရှင်ပေါလု၏ ခရစ်ယာန်လွတ်လပ်မှုအသုံးပြုမှုကို ဥပမာပြခြင်း၊ ၉:၁-၂၇။
၃. ရုပ်တုံးကိုးကွယ်မှုကို သတိပေးခြင်း၊ ၁၀:၁-၂၂။
၄. ခရစ်ယာန်လွတ်လပ်မှု၏ သင့်လျော်သော အသုံးပြုမှု၊ ၁၀:၂၃ မှ ၁၁:၁။
၄. ခရစ်ယာန်ဝတ်ပြုရေးတွင် သင့်လျော်သော အပြုအမူ၊ ၁၁:၂ မှ ၁၄:၄၀။
က. အမျိုးသမီးများနှင့် ၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းဖုံးခြင်း၊ ၁၁:၂-၁၆။
ခ. သခင်ဘုရား၏ ညစာစားပွဲကို သင့်လျော်စွာ ကျင်းပနည်း၊ ၁၁:၁၇-၃၄။
ဂ. ဝိညာဉ်ရေးဆုကျေးဇူးများ၏ နေရာနှင့် လုပ်ဆောင်မှု၊ ၁၂:၁ မှ ၁၄:၄၀။
၁. ဆုကျေးဇူးများ၏ ရင်းမြစ်နှင့် ကွဲပြားမှု၊ ၁၂:၁-၃၁။
၂. မေတ္တာသည် ထူးချွန်သော ဆုကျေးဇူးဖြစ်သည်၊ ၁၃:၁-၁၃။
၃. လျှာစကားနှင့် ပရောဖက်ပြုခြင်းဆုကျေးဇူးများကို ဆွေးနွေးခြင်း၊ ၁၄:၁-၄၀။
၅. ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ အဆုံးအမ၊ ၁၅:၁-၅၈။
က. ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ သေချာမှု၊ ၁၅:၁-၃၄။
ခ. ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ စစ်မှန်သောသဘောသဘာဝ၊ ၁၅:၃၅-၅၀။
ဂ. ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းတွင် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ မျှော်လင့်ချက် ပြည့်စုံခြင်း၊ ၁၅:၅၁-၅၈ ။
၆. နိဂုံး၊ ၁၆:၁-၂၄။
က. ဆင်းရဲသားများအတွက် ပဒါန်းစုဆောင်းမှုနှင့် ပတ်သက်သော ညွှန်ကြားချက်၊ ၁၆:၁-၄။
ခ. ကောရိန္တုသို့ လည်ပတ်ရန် အစီအစဉ်ဖော်ပြခြင်း၊ ၁၆:၅-၉။
ဂ. တိမောသိကို လက်ခံရန် တောင်းဆိုခြင်း၊ ၁၆:၁၀-၁၁။
ဃ. အပိုလိုသည် ဧဖက်တွင် ဆက်နေရန် ဆုံးဖြတ်ချက်၊ ၁၆:၁၂။
င. နောက်ဆုံးသတိပေးချက်များ၊ ၁၆:၁၃-၁၈။
စ. နောက်ဆုံးနှုတ်ဆက်စကား၊ ၁၆:၁၉-၂၄။
5. Outline.I. Introduction, 1:1–9.
A. Opening salutations, 1:1–3.
1. The writer and his associates identified, 1:1.
2. Destination of the epistle, 1:2.
3. Opening blessing, 1:3.
B. Commendation for spiritual growth, 1:4–9.
II. Rebuke of Irregularities, 1:10 to 6:20.
A. Factions in the church, 1:10 to 4:21.
1. The factious spirit rebuked, 1:10–13.
2. Paul’s defense of his ministry and of the gospel, 1:14 to
2:16.
3. The inconsistency of a party spirit, 3:1–23.
4. Proper attitude to spiritual leaders defined, 4:1–21.
B. The case of incest, 5:1–13.
C. Litigation in secular courts decried, 6:1–20.
III. Replies to Questions Raised by Corinthian Believers, 7:1
to 11:1.
A. Instruction concerning marriage, 7:1–40.
1. Reciprocal recognition of marital rights enjoined, 7:1–6.
2. An unmarried state recommended under certain
circumstances, 7:7–11.
3. The problem of mixed marriages, 7:12–16.
4. Acceptance of Christ not to change social status, 7:17–24.
5. Instruction concerning virgins, 7:25–40.
B. Instruction concerning meats sacrificed to idols, 8:1 to
11:1.
1. Abstention advised for sake of weak brother, 8:1–13.
2. Paul’s use of Christian liberty illustrated, 9:1–27.
3. Warning against idolatry, 10:1–22.
4. Proper use of Christian liberty, 10:23 to 11:1.
IV. Proper Conduct in Christian Worship, 11:2 to 14:40.
A. Women and their veiling, 11:2–16.
B. Proper observance of the Lord’s Supper, 11:17–34.
C. The place and function of spiritual gifts, 12:1 to 14:40.
1. Source and diversity of gifts, 12:1–31.
2. Love the outstanding gift, 13:1–13.
3. Discussion of gifts of tongues and prophecy, 14:1–40.
V. The Doctrine of the Resurrection, 15:1–58.
A. The certainty of the resurrection, 15:1–34.
B. The literal nature of the resurrection, 15:35–50.
C. The hope of the resurrection realized at second advent,
15:51–58.
VI. Conclusion, 16:1–24.
A. Instruction concerning collection for the poor, 16:1–4.
B. Disclosure of plans for visit to Corinth, 16:5–9.
C. Request for acceptance of Timothy, 16:10, 11.
D. Apollos’ decision to remain in Ephesus, 16:12.
E. Concluding exhortations, 16:13–18.
F. Concluding greetings, 16:19–24.
No comments:
Post a Comment