The
Book of Psalms
ဆာလံကျမ်း
Introduction
နိဒါန်း
1.
Title.
The book of Psalms, or the Psalter, takes its English title from the LXX title
of the collection, Psalmoi, the plural of psalmos, which designates a song to
be sung to the musical accompaniment of stringed instruments. One manuscript
has the title Psalterion, from which the word “Psalter” is derived. Psalmos is
the Greek translation of the Heb. mizmor, a technical designation for many of
the psalms. The root of mizmor is zamar, which means “to sing with instrumental
accompaniment,” or simply “to sing” or “to praise.” In the Hebrew Bible the
title of the book is Tehillim, “praises,” and in rabbinical literature Sepher
Tehillim, “book of praises.” Tehillim is derived from the root halal, “to
praise.” Halal is familiar to English readers in the word hallelujah.
၁။ ခေါင်းစဉ်။
ဆာလံကျမ်း သို့မဟုတ် ဆာလံဓမ္မသီချင်းကျမ်းသည် ၎င်း၏အင်္ဂလိပ်ခေါင်းစဉ်ကို LXX (ဂရိကျမ်း)
စုစည်းမှု၏ ခေါင်းစဉ်ဖြစ်သော "Psalmoi" (ဆာလံများ) မှ
ရယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ "psalmos" (ဆာလံ) ၏
အများကိန်းဖြစ်ကာ ကြိုးတပ်တူရိယာများ၏ တီးခတ်မှုနှင့်အတူ သီဆိုရမည့် သီချင်းဟု
အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ လက်ရေးမူတစ်ခုတွင် "Psalterion" ဟူသော
ခေါင်းစဉ်ပါရှိပြီး၊ ထိုစကားလုံးမှ "Psalter" (ဆာလံကျမ်း) ဟူသော
စကားလုံး ပေါက်ဖွားလာခြင်းဖြစ်သည်။ "Psalmos" သည် ဟေဗြဲဘာသာစကား
"mizmor" ၏
ဂရိဘာသာပြန်ဖြစ်ပြီး၊ ဆာလံများစွာအတွက် နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ သတ်မှတ်ချက်ဖြစ်သည်။
"mizmor" ၏
အရင်းအမြစ်သည် "zamar"
ဖြစ်ပြီး
"တူရိယာအဖော်နှင့် သီဆိုသည်" သို့မဟုတ် ရိုးရှင်းစွာ
"သီဆိုသည်" သို့မဟုတ် "ချီးမွမ်းသည်" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဟေဗြဲသမ္မာကျမ်းစာတွင် ကျမ်း၏ခေါင်းစဉ်မှာ "Tehillim" (ချီးမွမ်းခြင်းများ)
ဖြစ်ပြီး၊ ရဗ္ဗိစာပေများတွင် "Sepher Tehillim" (ချီးမွမ်းခြင်းစာအုပ်)
ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ "Tehillim"
သည်
"halal" (ချီးမွမ်းသည်)
ဟူသော အရင်းအမြစ်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ "Halal" သည်
အင်္ဂလိပ်စာဖတ်သူများအတွက် "hallelujah" (ဟာလေလုယ) ဟူသော
စကားလုံးဖြင့် ရင်းနှီးပြီးဖြစ်သည်။
The
Hebrews divided their sacred writings (our OT) into three divisions: the Law
(Torah.), the Prophets (Nebi’im), and the Writings (Kethubim) (see Vol. I, p.
37). The division called Writings included the three poetical books, Psalms,
Proverbs, and Job; the Five Rolls (Megilloth), The Song of Solomon,
Ruth, Lamentations, Ecclesiastes, and Esther; and the historical books of
Daniel, Ezra, Nehemiah, and Chronicles. Since Psalms was considered the most
important of the Writings, that title was often made to stand for the group (by
the figure of speech called synecdoche); thus the Hebrews frequently spoke of
the three divisions of their sacred writings as “the Law, the Prophets, and the
Psalms” (see Luke
24:44). ဟေဗြဲလူမျိုးတို့သည်
သူတို့၏သန့်ရှင်းသောကျမ်းစာများ (ကျွန်ုပ်တို့၏ဓမ္မဟောင်းကျမ်း) ကို
သုံးပိုင်းခွဲခြားထားသည်- ပညတ်တရား (Torah)၊ ပရောဖက်ကျမ်း (Nebi’im) နှင့်
ရေးသားချက်များ (Kethubim)
(အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၃၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ရေးသားချက်များဟုခေါ်သော
အပိုင်းတွင် ကဗျာဆန်သောကျမ်း သုံးကျမ်းဖြစ်သည့် ဆာလံကျမ်း၊ သုတ္တံကျမ်း၊
ယောဘဝတ္ထု၊ လိပ်စာငါးခု (Megilloth)
ဖြစ်သည့်
ရှောလမုန်သီချင်း၊ ရုသဝတ္ထု၊ မြည်တမ်းစကား၊ ဒေသနာကျမ်း၊ ဧသတာဝတ္ထု၊ နှင့်
သမိုင်းဝင်ကျမ်းများဖြစ်သည့် ဒံယေလဝတ္ထု၊ ဧဇရဝတ္ထု၊ နေဟမိဝတ္ထုနှင့်
ရာဇဝင်ချုပ်ကျမ်းများ ပါဝင်သည်။ ဆာလံကျမ်းကို ရေးသားချက်များတွင်
အရေးကြီးဆုံးအဖြစ် သတ်မှတ်သောကြောင့်၊ ထိုခေါင်းစဉ်သည် မကြာခဏဆိုသလို
အုပ်စုတစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုလေ့ရှိသည် (synecdoche ဟုခေါ်သော
စကားလုံးအလှသုံးစွဲနည်းဖြင့်)။ ထို့ကြောင့် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့သည်
သူတို့၏သန့်ရှင်းသောကျမ်းစာသုံးပိုင်းကို "ပညတ်တရား၊ ပရောဖက်ကျမ်းနှင့် ဆာလံကျမ်း"
ဟု မကြာခဏ ပြောဆိုလေ့ရှိကြသည် (လုကာ ၂၄:၄၄ ကိုကြည့်ပါ)။
2.
Authorship.
The
psalms are the inspired productions of a number of authors, the whole
collection having been brought together in its final form possibly by Ezra,
Nehemiah, or some of the scribes immediately following their period. On the
editorial activities of Ezra see EGW, Supplementary Material, on Ezra 7:6–10.
Our oldest indications regarding the origin of the Psalter are represented in
the titles, or superscriptions, that appear at the beginning of two thirds of
the psalms. In the
Hebrew these superscriptions appear as part of the text. Although these
superscriptions are older than the LXX, many scholars believe that they were
prefixed to the psalms after the original psalms were composed, and hence
question their validity and authenticity. These scholars advance as their
arguments: (1) that the origin of these superscriptions is uncertain; (2) that
their contents are sometimes ambiguous or obscure; and (3) that it seems
difficult to reconcile the content and style of some of the psalms with the
statements or implications of the implications of the superscriptions.
၂။
ရေးသားသူများ။ ဆာလံများသည် ရေးသားသူများစွာ၏ ဝိညာဉ်တော်မှုတ်သွင်းခြင်းဖြင့်
ရေးသားထားသော ဖန်တီးမှုများဖြစ်ပြီး၊ စုစည်းမှုတစ်ခုလုံးကို နောက်ဆုံးပုံစံသို့
ဧဇရ၊ နေဟမိ သို့မဟုတ် သူတို့၏ခေတ်ပြီးနောက်ချက်ချင်းပေါ်ပေါက်လာသော
ကျမ်းပြုစာရေးဆရာအချို့က စုစည်းခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ဧဇရ၏
တည်းဖြတ်မှုလုပ်ဆောင်ချက်များအကြောင်းကို ဧဇရ ၇:၆-၁၀ ဆိုင်ရာ EGW ဖြည့်စွက်အချက်အလက်များတွင်
ကြည့်ပါ။ ဆာလံကျမ်း၏ မူလအစနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေးအကျဆုံး
လမ်းညွှန်ချက်များကို ဆာလံကျမ်းသုံးပုံနှစ်ပုံ၏ အစတွင် ပေါ်လာသော ခေါင်းစဉ်များ
သို့မဟုတ် အညွှန်းစာများတွင် တွေ့ရသည်။ ဟေဗြဲဘာသာစကားတွင် ဤအညွှန်းစာများသည်
စာသား၏အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ပေါ်လာသည်။ ဤအညွှန်းစာများသည် LXX (ဂရိကျမ်း)
ထက် ပို၍ရှေးကျသော်လည်း၊ ပညာရှင်များစွာက ၎င်းတို့ကို
မူရင်းဆာလံများရေးသားပြီးနောက်မှ ထည့်သွင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကြပြီး၊
ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ တရားဝင်မှုနှင့် စစ်မှန်မှုကို သံသယဝင်ကြသည်။ ဤပညာရှင်တို့က
သူတို့၏ အငြင်းအခုံအဖြစ် - (၁) ဤအညွှန်းစာများ၏ မူလအစသည် မသေချာကြောင်း၊ (၂)
၎င်းတို့၏ အကြောင်းအရာများသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် မရှင်းမလင်း သို့မဟုတ် ဝေဝါးကြောင်း၊
နှင့် (၃) ဆာလံအချို့၏ အကြောင်းအရာနှင့် ပုံစံသည် အညွှန်းစာများ၏ ဖော်ပြချက်များ
သို့မဟုတ် အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှုများနှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြုလုပ်ရန် ခက်ခဲကြောင်း
တင်ပြကြသည်။
The more conservative students of the psalms incline toward
accepting the explicit statements of the superscriptions as authentic: (1)
because their antiquity can be proved to go back to a time at least as early as
the second century b.c. by their presence in the LXX (in fact they must have
gone back to a time far preceding the date of that version, because the
translators of the LXX did not understand many of the expressions); (2) because
they have come down to us as a part of the Hebrew text itself; (3) because Hebrew lyrics from the
earliest times had superscriptions attached to them; and (4) because the
superscriptions provide certain helpful backgrounds for a fuller understanding
of the meaning and message of the psalms thus introduced. This commentary
accepts the conservative point of view.
ဆာလံကျမ်းကို ပိုမိုရှေးရိုးစွဲ
လေ့လာသူတို့သည် အညွှန်းစာများ၏ ပြတ်သားသောဖော်ပြချက်များကို စစ်မှန်ကြောင်း
လက်ခံရန် ယိမ်းယိုင်ကြသည်- (၁) ၎င်းတို့၏ ရှေးကျမှုကို LXX တွင်
ပါဝင်နေခြင်းဖြင့် အနည်းဆုံး ဘီစီ (ခရစ်တော်မပေါ်မီ) ဒုတိယရာစုအထိ
ပြန်သွားနိုင်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်သောကြောင့် (အမှန်စင်စစ် ၎င်းတို့သည်
ထိုမူဗားရှင်း၏ ရက်စွဲထက် အလွန်စောသောအချိန်ကပင် ရှိခဲ့ရမည်၊ အကြောင်းမှာ LXX ကို
ဘာသာပြန်ဆိုသူများသည် အသုံးအနှုန်းများစွာကို နားမလည်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်)၊ (၂)
၎င်းတို့သည် ဟေဗြဲစာသားကိုယ်တိုင်၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့ထံ
ရောက်ရှိလာသောကြောင့်၊ (၃) ရှေးအကျဆုံးအချိန်များကတည်းက ဟေဗြဲကဗျာသီချင်းများတွင်
အညွှန်းစာများတွဲလျက်ရှိသောကြောင့်၊ နှင့် (၄) အညွှန်းစာများသည် မိတ်ဆက်ပေးထားသော
ဆာလံများ၏ အဓိပ္ပာယ်နှင့် သတင်းစကားကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ နားလည်စေရန်
အထောက်အကူပြုသော နောက်ခံအကြောင်းအရာအချို့ကို ပေးစွမ်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤဝေဖန်သုံးသပ်ချက်စာအုပ်သည် ရှေးရိုးစွဲအမြင်ကို လက်ခံသည်။
Eight names of persons occurring in the superscriptions to the
psalms appear to be the names of authors, contributors, compilers, musicians,
or others associated with the composition, compilation, and use of the sacred lyrics. The names are David, Asaph,
Korah, Moses, Heman, Ethan, Solomon, and Jeduthun.
ဆာလံကျမ်း၏ အညွှန်းစာများတွင် ပါဝင်သော
လူပုဂ္ဂိုလ်ရှစ်ဦး၏ အမည်များသည် သန့်ရှင်းသောကဗျာသီချင်းများကို ရေးသားသူများ၊
ပံ့ပိုးသူများ၊ စုစည်းသူများ၊ ဂီတပညာရှင်များ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ကို ရေးဖွဲ့ခြင်း၊
စုစည်းခြင်းနှင့် အသုံးပြုခြင်းတို့နှင့် ဆက်စပ်နေသူများ၏ အမည်များဖြစ်ပုံရသည်။
ထိုအမည်များမှာ ဒါဝိဒ်၊ အာသပ်၊ ကောရ၊ မောရှေ၊ ဟေမန်၊ ဧသန်၊ ရှောလမုန်နှင့်
ယေဒုသုန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
Foremost among these names is that of David. Although some
moderns deny that David was the chief author of the book of Psalms and the
principal contributor to the collection, many reasons may be given to
substantiate the traditional belief. David was a poet and musician in his own
right (1 Sam. 16:15–23; 2 Sam. 23:1; Amos 6:5). He was a man of deep affection,
of outstanding magnanimity (2 Sam. 1:19–27; 3:33, 34), and of great faith and deep feeling, which found
expression in enthusiastic worship of Jehovah. Under his wise and benevolent
leadership music flourished in Israel. The capture of the fortress, Jebus, and
the enshrining of the ark upon the heights of Zion increased the importance of
public worship and encouraged the composition of hymns and music for the sacred
ritual.
ဤအမည်များထဲတွင်
အထင်ရှားဆုံးမှာ ဒါဝိဒ်၏အမည်ဖြစ်သည်။ ခေတ်သစ်ပညာရှင်အချို့က ဒါဝိဒ်သည် ဆာလံကျမ်း၏
အဓိကရေးသားသူနှင့် စုစည်းမှုတွင် အဓိကပံ့ပိုးသူဖြစ်သည်ကို ငြင်းဆိုကြသော်လည်း၊
ရိုးရာယုံကြည်ချက်ကို ထောက်ခံရန် အကြောင်းပြချက်များစွာ ရှိသည်။ ဒါဝိဒ်သည်
ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းရှိသော ကဗျာဆရာနှင့် ဂီတပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည် (၁ ရှမွေလ
၁၆:၁၅-၂၃၊ ၂ ရှမွေလ ၂၃:၁၊ အာမုတ် ၆:၅)။ သူသည် နက်ရှိုင်းသောမေတ္တာရှိသူ၊
ထူးခြားသောသဘောထားကြီးသူ (၂ ရှမွေလ ၁:၁၉-၂၇၊ ၃:၃၃၊ ၃၄)၊ နှင့် ယေဟောဝါဘုရားသခင်ကို
စိတ်အားထက်သန်စွာ ကိုးကွယ်ရာတွင် ပေါ်လွင်သည့် ကြီးမားသောယုံကြည်ခြင်းနှင့်
နက်ရှိုင်းသောခံစားချက်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပညာရှိပြီး
ကြင်နာသောဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ဣသရေလပြည်၌ ဂီတသည် တိုးတက်ထွန်းကားခဲ့သည်။
ယေဗုသိခံတပ်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းနှင့် ဇိအုန်တောင်ထိပ်တွင် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို
တည်ထားခြင်းသည် လူအများစုပေါင်းကိုးကွယ်ခြင်း၏ အရေးပါမှုကို တိုးမြှင့်စေပြီး
သန့်ရှင်းသော ဝတ်ပြုခြင်းအတွက် ဓမ္မသီချင်းနှင့် ဂီတများကို ရေးဖွဲ့ရန်
အားပေးခဲ့သည်။
David’s acquaintance with the world of nature, his knowledge of
the law, his tutelage in the school of adversity, of sorrow, and of temptation,
his years of intimate fellowship with God, his colorful life as king in Israel,
his assurance from God that He would raise up an everlasting King upon the
throne of David—these experiences equipped the shepherd-king, the son of Jesse,
to sing the sweetest and saddest songs of the human soul in its thirst for God. Moreover,
references and allusions to the life of David and evidences of David’s
personality and craftsmanship abound in the psalms. The connection of David’s
name with the psalms, and with parts of psalms quoted in 2 Sam. 22 and 1 Chron.
16:1–36, constitutes strong support of authorship. The NT evidence in the use
of David’s name in Matt. 22:43–45; Mark 12:36, 37; Luke 20:42–44; Acts 2:25;
4:25; Rom. 4:6–8; 11:9, 10; Heb. 4:7 adds weight to the argument. The writings
of Ellen G. White also provide substantial testimony (see PP 642–754; Ed 164,
165).
သဘာဝလောကနှင့် ဒါဝိဒ်၏ရင်းနှီးမှု၊
ပညတ်တရားကို သိကျွမ်းမှု၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့်
စုံစမ်းသွေးဆောင်ခြင်းတို့၏ သင်ခန်းစာကျောင်းတွင် သင်ယူရခြင်း၊ ဘုရားသခင်နှင့်
နှစ်ပေါင်းများစွာ နီးကပ်စွာပေါင်းသင်းရခြင်း၊ ဣသရေလဘုရင်အဖြစ် သူ၏စုံလင်သောဘဝ၊
ဒါဝိဒ်၏ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထာဝရဘုရင်တစ်ပါးကို မြှောက်ပေးမည်ဟူသော
ဘုရားသခင်၏အာမခံချက်—ဤအတွေ့အကြုံများသည် ယေရှဲ၏သား သိုးထိန်းဘုရင်အား ဘုရားသခင်ကို
တောင့်တသော လူ့ဝိညာဉ်၏ အချိုမြိန်ဆုံးနှင့် အကြေကွဲဆုံးသီချင်းများကို
သီဆိုနိုင်ရန် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဒါဝိဒ်၏ဘဝနှင့် ဆက်စပ်သော
ရည်ညွှန်းချက်များနှင့် ဒါဝိဒ်၏ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုဆိုင်ရာ
သက်သေအထောက်အထားများသည် ဆာလံကျမ်းတွင် ပေါများသည်။ ဆာလံကျမ်းနှင့် ဒါဝိဒ်၏အမည်
ဆက်စပ်နေခြင်း၊ နှင့် ၂ ရှမွေလ ၂၂ အခန်းကြီးနှင့် ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၆:၁-၃၆ တို့တွင်
ကိုးကားထားသော ဆာလံအပိုင်းအစများသည် ရေးသားသူဖြစ်ကြောင်း
ခိုင်မာသောထောက်ခံချက်ဖြစ်သည်။ မဿဲ ၂၂:၄၃-၄၅၊ မာကု ၁၂:၃၆၊ ၃၇၊ လုကာ ၂၀:၄၂-၄၄၊
တမန်တော် ၂:၂၅၊ ၄:၂၅၊ ရောမ ၄:၆-၈၊ ၁၁:၉၊ ၁၀၊ ဟေဗြဲ ၄:၇ တို့တွင် ဒါဝိဒ်၏အမည်ကို
အသုံးပြုထားသည့် ဓမ္မသစ်ကျမ်း အထောက်အထားများသည် ဤအငြင်းအခုံကို ပိုမိုလေးနက်စေသည်။
Ellen G. White ၏
စာပေများကလည်း ခိုင်လုံသောသက်သေခံချက်ကို ပေးသည် (PP 642–754၊ Ed 164, 165 ကိုကြည့်ပါ)။
Seventy-three
psalms carry in their superscription the phrase, “of David” (Heb. ledawid): 37 in Book One, 18 in
Book Two, 1 in Book Three, 2 in Book Four, and 15 in Book Five (see p. 626 on
the division of the psalms into books). These 73 psalms are commonly called the
Davidic Collection. However, the expression ledawid, “of David,” is not alone
sufficient evidence for assigning authorship to David for the psalm in which
the expression appears. The Hebrew preposition le expresses a number of
relationships of which authorship is only one. At times le expresses the idea
of “belonging to”; hence, ledawid could mean “belonging to the collection of.”
Nevertheless other evidence combines to show that David wrote at least many of
these psalms. With reference to the use of the preposition le in connection with proper names, Barnes says: “Such a
title does not imply, still less prove, that all the pieces in the collection
come from the hand of David, but it does suggest that the outstanding one among
the authors was the great king of Israel.”
ဆာလံခုနစ်ဆယ့်သုံးပုဒ်၏ အညွှန်းစာတွင်
"ဒါဝိဒ်၏" (ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် ledawid) ဟူသော
စကားစုပါရှိသည်- ပထမအုပ်တွင် ၃၇ ပုဒ်၊ ဒုတိယအုပ်တွင် ၁၈ ပုဒ်၊ တတိယအုပ်တွင် ၁
ပုဒ်၊ စတုတ္ထအုပ်တွင် ၂ ပုဒ်နှင့် ပဉ္စမအုပ်တွင် ၁၅ ပုဒ် (ဆာလံကျမ်းကို
စာအုပ်များအဖြစ် ခွဲခြားမှုအတွက် စာမျက်နှာ ၆၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤ ၇၃ ပုဒ်ကို
ယေဘုယျအားဖြင့် "ဒါဝိဒ်၏စုစည်းမှု" ဟုခေါ်သည်။ သို့သော်
"ဒါဝိဒ်၏" ဟူသော ledawid ဟူသည့်အသုံးအနှုန်းသည်
ထိုစကားစုပါရှိသည့် ဆာလံပုဒ်အတွက် ဒါဝိဒ်ကို ရေးသားသူအဖြစ် သတ်မှတ်ရန်
တစ်ခုတည်းသော လုံလောက်သော အထောက်အထားမဟုတ်ပါ။ ဟေဗြဲအလွမ်းစကား (preposition) "le" သည်
ဆက်ဆံရေးအမျိုးမျိုးကို ဖော်ပြပြီး ရေးသားသူဖြစ်ခြင်းမှာ တစ်ခုသာဖြစ်သည်။
တစ်ခါတစ်ရံ "le"
သည်
"ပိုင်ဆိုင်သော" ဟူသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ပြသည်၊ ထို့ကြောင့် "ledawid" သည်
"ဒါဝိဒ်၏စုစည်းမှုတွင်ပါဝင်သော" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း
အခြားသော အထောက်အထားများက ဒါဝိဒ်သည် ဤဆာလံအနည်းဆုံး များစွာကို ရေးသားခဲ့ကြောင်း
ပြသနေသည်။ ပုဂ္ဂိုလ်နာမ်များနှင့် ဆက်စပ်၍ "le" ကို
အသုံးပြုခြင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး Barnes က ဤသို့ဆိုသည်- "ထိုကဲ့သို့သော
ခေါင်းစဉ်သည် စုစည်းမှုရှိသမျှသောအပိုင်းများသည် ဒါဝိဒ်လက်ရာဖြစ်သည်ဟု မဆိုလို၊
သက်သေမပြနိုင်သော်လည်း၊ ရေးသားသူများထဲတွင် အထင်ရှားဆုံးပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဣသရေလ၏ గొప్పဘုရင်ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ
ညွှန်ပြနေသည်။"
In the superscription of 12 psalms the phrase “of Asaph”
(le’asaph) appears (Ps. 50, 73–83). As with the expression ledawid, le’asaph is
not positive evidence of authorship. Several of the psalms in this collection
were apparently written by David (see Introductions to Ps. 73, 77, 80). Asaph
was a Levite, one of David’s choir leaders. Like David, Asaph was a seer and a
musical composer (see 1 Chron. 6:39; 2 Chron. 29:30; Neh. 12:46). In the list
of captives who returned to Jerusalem, the children of Asaph are the only singers mentioned (Ezra 2:41).
ဆာလံ ၁၂ ပုဒ်၏ အညွှန်းစာတွင်
"အာသပ်၏" (le’asaph)
ဟူသော
စကားစု ပါရှိသည် (ဆာလံ ၅၀၊ ၇၃-၈၃)။ "ledawid" အသုံးအနှုန်းကဲ့သို့ပင်
"le’asaph" သည်လည်း
ရေးသားသူဖြစ်ကြောင်း အပြုသဘောဆောင်သော အထောက်အထားမဟုတ်ပါ။ ဤစုစည်းမှုရှိ
ဆာလံအချို့ကို ဒါဝိဒ်ကိုယ်တိုင် ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် (ဆာလံ ၇၃၊ ၇၇၊ ၈၀ ၏
နိဒါန်းများကို ကြည့်ပါ)။ အာသပ်သည် လေဝိလူမျိုးဖြစ်ပြီး
ဒါဝိဒ်၏သီချင်းဆိုခေါင်းဆောင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်ကဲ့သို့ပင် အာသပ်သည်
ပရောဖက်ပြုသူနှင့် ဂီတရေးစပ်သူဖြစ်သည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၆:၃၉၊ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၉:၃၀၊
နေဟမိ ၁၂:၄၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဂျေရုဆလင်သို့ ပြန်လာသော အကျဉ်းသားများစာရင်းတွင်
အာသပ်၏သားစဉ်မြေးဆက်များသည်သာ သီချင်းဆိုသူများအဖြစ် ဖော်ပြထားသည် (ဧဇရ ၂:၄၁)။
In the superscription of 11 psalms the phrase “for the
sons of Korah” appears (Ps. 42, 44–49, 84, 85, 87, 88). The Hebrew word
translated “for” is le, the preposition translated “of” in the phrase “a Psalm
of David” (see p. 616). Korah’s children escaped the punishment inflicted
because of their father’s rebellion against the authority of Moses (see Num.
16:1–35), and their descendants became leaders in the Temple worship (see 1
Chron. 6:22; 9:19).
ဆာလံ ၁၁ ပုဒ်၏ အညွှန်းစာတွင်
"ကောရ၏သားတို့အတွက်" ဟူသော စကားစု ပါရှိသည် (ဆာလံ ၄၂၊ ၄၄-၄၉၊ ၈၄၊ ၈၅၊
၈၇၊ ၈၈)။ "အတွက်" ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဟေဗြဲစကားလုံးမှာ "le" ဖြစ်ပြီး၊
၎င်းမှာ "ဒါဝိဒ်၏ဆာလံ" ဟူသော စကားစုတွင် "၏" ဟု
ဘာသာပြန်ထားသော အလွမ်းစကားပင် ဖြစ်သည် (စာမျက်နှာ ၆၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။
ကောရ၏သားတို့သည် သူတို့၏ဖခင် မောရှေ၏အာဏာကို ပုန်ကန်မှုကြောင့် ခံရသော ပြစ်ဒဏ်မှ
လွတ်မြောက်ခဲ့ကြပြီး (တောလည်ရာ ၁၆:၁-၃၅ ကိုကြည့်ပါ)၊ သူတို့၏သားစဉ်မြေးဆက်များသည်
ဗိမာန်တော်ကိုးကွယ်မှုတွင် ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်လာကြသည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၆:၂၂၊ ၉:၁၉
ကိုကြည့်ပါ)။
One
psalm (Ps. 88) designated “for the sons of Korah” is also designated “Maschil
of Heman of Ezrahite.” Heman was the son of Joel and grandson of Samuel (Heb.
Shemu’el), a Kohathite of the tribe of Levi, and a leader in the Temple music
(1 Chron. 6:33; 15:17; 16:41, 42).
"ကောရ၏သားတို့အတွက်"
ဟု သတ်မှတ်ထားသော ဆာလံတစ်ပုဒ် (ဆာလံ ၈၈) သည် "ဧဇရဟိ Heman ၏
Maschil (ပညာပေးသီချင်း)"
ဟုလည်း သတ်မှတ်ထားသည်။ ဟေမန်သည် ယောလ၏သား၊ ရှမွေလ (ဟေဗြဲ Shemu’el) ၏မြေးဖြစ်ပြီး၊
လေဝိအနွယ်ဝင် ကောဟတ်အမျိုးသားဖြစ်ကာ ဗိမာန်တော်ဂီတတွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်
(၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၆:၃၃၊ ၁၅:၁၇၊ ၁၆:၄၁၊ ၄၂)။
The titles to three psalms (Ps. 39, 62, and 77) contain the name
of Jeduthun, who was the head of a company of Temple musicians (see 1 Chron.
16:41, 42), and probably an arranger and compiler of Temple music. These
titles, however, contain other names than that of Jeduthun, and it is probable
that the three psalms were not written by Jeduthun but possibly were intended
to be sung to tunes composed by him.
ဆာလံသုံးပုဒ် (ဆာလံ
၃၉၊ ၆၂ နှင့် ၇၇) ၏ ခေါင်းစဉ်များတွင် ယေဒုသုန်၏အမည် ပါရှိသည်။ သူသည်
ဗိမာန်တော်ဂီတပညာရှင်များအဖွဲ့၏ အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၆:၄၁၊ ၄၂
ကိုကြည့်ပါ)၊ ဗိမာန်တော်ဂီတကို စီစဉ်သူနှင့် စုစည်းသူ ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော်
ဤခေါင်းစဉ်များတွင် ယေဒုသုန်မှလွဲ၍ အခြားအမည်များလည်း ပါရှိသဖြင့်၊
ဤဆာလံသုံးပုဒ်ကို ယေဒုသုန်က ရေးသားခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူရေးစပ်သော တေးသွားအတိုင်း
သီဆိုရန် ရည်ရွယ်ထားဖွယ်ရှိသည်။
Directions
to Study Several Psalms.—How terrible it is when the acknowledgment of God is
not made when it should be made! How sad to humble one’s self when it is too
late! Why, O why, do not men heed the invitation? The psalmist said, “When thou
saidst, Seek ye my face, my heart said unto thee, Thy face, Lord, will I seek”
[Ps. 27:8]. The whole of this psalm is excellent, and should be placed in the
reading and spelling lessons of the classes. The twenty-eighth, twenty-ninth,
and seventy-eighth psalms tell of the rich blessings bestowed by God upon His
people, and of their poor returns for all His benefits. The eighty-first psalm
explains why Israel was scattered. They forgot God, as the churches in our land
are forgetting Him today. Read the eighty-ninth, ninetieth, ninety-first,
ninety-second, and ninety-third psalms. My attention has been called to these
matters. Shall we not consider the Word of the Lord? These things were written
for our admonition, upon whom the ends of the world are come, and should they
not be the objects of study in our schools? The Word of God contains
instructive lessons, given in reproof, in warning, in encouragement, and in
rich promises. Would not such food as this be meat in due season to the youth
(MS 96, 1899)?
ဆာလံကျမ်းအချို့ကို လေ့လာရန်
ညွှန်ကြားချက်များ။—ဘုရားသခင်ကို ဝန်ခံအသိအမှတ်ပြုသင့်သည့် အချိန်တွင်
ဝန်ခံခြင်းမပြုပါက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိုက်သနည်း။ အချိန်နှောင်းသွားမှ
မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချရခြင်းသည် မည်မျှ စိတ်မကောင်းစရာကောင်းလိုက်သနည်း။ လူတို့သည်
ဤဖိတ်ခေါ်ချက်ကို အဘယ်ကြောင့်၊ အဘယ်ကြောင့် နားမထောင်ကြသနည်း။ ဆာလံဆရာက
“ကိုယ်တော်က ‘ငါ့မျက်နှာကို ရှာကြလော့’ ဟု မိန့်တော်မူသောအခါ၊ အကျွန်ုပ်၏နှလုံးက
‘အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏မျက်နှာတော်ကို အကျွန်ုပ်ရှာပါမည်’ ဟု
ပြန်လျှောက်ပါသည်” ဟု ဆိုထားသည် [ဆာလံ ၂၇:၈]။ ဤဆာလံတစ်စောင်လုံးသည်
ကောင်းမွန်လှပြီး အတန်းများ၏ ဖတ်စာနှင့် စာလုံးပေါင်းသင်ခန်းစာများတွင်
ထည့်သွင်းထားသင့်သည်။ နှစ်ဆယ့်ရှစ်၊ နှစ်ဆယ့်ကိုးနှင့် ခုနစ်ဆယ့်ရှစ်ခုမြောက်သော
ဆာလံကျမ်းတို့သည် မိမိ၏လူမျိုးတော်အပေါ် ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသော
ကြွယ်ဝသောကောင်းချီးမင်္ဂလာများနှင့် ကိုယ်တော့်ကျေးဇူးတော်ရှိသမျှအတွက် ၎င်းတို့၏
မလောက်မငသော ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှုများအကြောင်းကို ပြောပြထားသည်။
ရှစ်ဆယ့်တစ်ခုမြောက်သော ဆာလံကျမ်းသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့ အဘယ်ကြောင့်
ကွဲလွင့်သွားခဲ့ရသည်ကို ရှင်းပြထားသည်။ ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ပြည်ရှိ အသင်းတော်များသည်
ဘုရားသခင်ကို မေ့လျော့နေကြသကဲ့သို့ ၎င်းတို့သည်လည်း ဘုရားသခင်ကို
မေ့လျော့ခဲ့ကြသည်။ ရှစ်ဆယ့်ကိုး၊ ကိုးဆယ်၊ ကိုးဆယ့်တစ်၊ ကိုးဆယ့်နှစ်နှင့်
ကိုးဆယ့်သုံးခုမြောက်သော ဆာလံကျမ်းတို့ကို ဖတ်ရှုပါ။ ဤအမှုအရာများသို့
ကျွန်ုပ်၏အာရုံစိုက်မှုကို ခေါ်ဆောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထာဝရဘုရား၏
နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဆင်ခြင်ကြမည်မဟုတ်လော။ ဤအရာများသည် ကမ္ဘာ့အဆုံးတိုင်ခြင်းသို့
ရောက်လုနီးပြီဖြစ်သော ကျွန်ုပ်တို့အား ဆုံးမပဲ့ပြင်ရန်အတွက် ရေးသားထားခြင်းဖြစ်ရာ၊
ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျောင်းများတွင် လေ့လာစရာ ဘာသာရပ်များ ဖြစ်သင့်သည်မဟုတ်လော။ ဘုရားသခင်၏
နှုတ်ကပတ်တော်တွင် ဆုံးမခြင်း၊ သတိပေးခြင်း၊ အားပေးခြင်းနှင့် ကြွယ်ဝသော
ကတိတော်များဖြင့် ပေးထားသည့် သွန်သင်ထိုက်သော သင်ခန်းစာများ ပါရှိသည်။
ဤကဲ့သို့သောအစာသည် လူငယ်များအတွက် အချိန်တန်မှပေးသော အစာအာဟာရ
ဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်လော (MS
၉၆၊
၁၈၉၉)။
No comments:
Post a Comment