အခန်းကြီး - ၈
The Song of solomon
ရှောလမုန်သီချင်း
introduction
နိဒါန်း
1. Title. The book is
commonly known as the Song of Solomon. Its Latin name is Canticum Canticorum,
from which is derived the title “Canticles,” abbreviated below as Cant. In the
Hebrew it is called Shir Hashshirim, “the song of songs,” perhaps idiomatic for
“the best of Solomon’s many songs,” in the same sense that “the King of kings”
means, “the supreme King.”
၁။ ကျမ်းအမည်။
ဤကျမ်းစာကို ယေဘုယျအားဖြင့် ရှောလမုန်သီချင်းဟု လူသိများသည်။ ၎င်း၏ လာတင်အမည်မှာ Canticum Canticorum ဖြစ်ပြီး၊
ထိုအမည်မှတစ်ဆင့် “Canticles”
(ဓမ္မသီချင်းများ) ဟူသော အမည်ခေါ်တွင်လာခြင်း ဖြစ်ကာ အောက်တွင် Cant. ဟု
အတိုကောက် ဖော်ပြထားသည်။ ဟေဗြဲဘာသာစကားဖြင့် ၎င်းကို Shir Hashshirim ဟု
ခေါ်ဆိုပြီး “သီချင်းတကာတို့ထက် မြတ်သောသီချင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ၎င်းသည်
“ဘုရင်တကာတို့၏ဘုရင်” ဆိုသည်မှာ “အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်သော ဘုရင်” ဟု
အဓိပ္ပာယ်ရသကဲ့သို့ပင် “ရှောလမုန်၏ များစွာသော သီချင်းများထဲတွင် အကောင်းဆုံးသီချင်း”
ဟူသော အသုံးအနှုန်းမျိုး ဖြစ်နိုင်သည်။
Solomon “spake three thousand proverbs: and his songs were a
thousand and five” (1 Kings 4:32). A book of his Proverbs has been preserved in
the Hebrew Old Testament canon, but the Song of Solomon seems to have been the
only one of his songs to be included in the Hebrew canon.
ရှောလမုန်သည် “ပညာအလိမ္မာစကား
သုံးထောင်ကို ပြော၍၊ သူစပ်သော သီချင်းပေါင်းကား တစ်ထောင်နှင့် ငါးပုဒ် ရှိ၏” (၁
ရာဇဝင်ချုပ် ၄:၃၂)။ သူ၏ သုတ္တံကျမ်းတစ်စောင်ကို ဟေဗြဲဓမ္မဟောင်းကျမ်း စာရင်းတွင်
ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း၊ ရှောလမုန်သီချင်းသည် ဟေဗြဲကျမ်းစာရင်းတွင် ပါဝင်ခွင့်ရသည့်
သူ၏ တစ်ပုဒ်တည်းသော သီချင်းဖြစ်ပုံရသည်။
2. Authorship. Both the
title and tradition are in favor of the Solomonic authorship. It would seem
strange if not even one of the many songs that Solomon wrote (1 Kings 4:32)
should have been preserved for us. Some assign Ps. 72 and 127 to Solomon. See
the Introduction to each of these psalms.
၂။ ကျမ်းပြုသူ။
ကျမ်းအမည်နှင့် ရိုးရာအစဉ်အလာ နှစ်ခုစလုံးသည် ရှောလမုန်ကိုယ်တိုင် ရေးသားခဲ့ခြင်း
ဖြစ်သည်ဆိုသည့်အချက်ကို ထောက်ခံနေသည်။ ရှောလမုန်ရေးသားခဲ့သော များစွာသော
သီချင်းများ (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၄:၃၂) ထဲမှ တစ်ပုဒ်မျှပင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်
ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိပါက ဆန်းကြယ်လှပေလိမ့်မည်။ အချို့က ဆာလံ ၇၂ နှင့် ၁၂၇ ကို
ရှောလမုန်ရေးသားသည်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ထိုဆာလံကျမ်းတစ်ခုချင်းစီ၏ နိဒါန်းကို
ကြည့်ပါ။
Four
main points sum up the internal evidence in favor of a Solomonic authorship:
ရှောလမုန် ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း
ထောက်ခံသည့် အတွင်းပိုင်းအထောက်အထားများကို အဓိကအချက် လေးချက်ဖြင့်
အနှစ်ချုပ်နိုင်သည်—
a. The knowledge displayed of plants,
animals, and other productions of nature, is in accordance with what is said
about Solomon in 1 Kings 4:33.
(က) အပင်များ၊
တိရစ္ဆာန်များနှင့် အခြားသော သဘာဝထွက်ကုန်များနှင့် ပတ်သက်၍ ပြသထားသော
ဗဟုသုတများသည် ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၄:၃၃ တွင် ရှောလမုန်နှင့် ပတ်သက်၍
ပြောဆိုထားသောအချက်နှင့် ကိုက်ညီနေသည်။
b. The evidence of wide acquaintance
with foreign products such as were imported in the time of Solomon.
(ခ) ရှောလမုန်ခေတ်တွင်
တင်သွင်းခဲ့သော နိုင်ငံခြားဖြစ် ထွက်ကုန်ပစ္စည်းများကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သိရှိနားလည်ကြောင်း
အထောက်အထားများ ရှိနေသည်။
c. Similarity of the Song
of Solomon with certain parts of the book of Proverbs (Cant. 4:5, cf. Prov.
5:19; Cant. 4:11, cf. Prov. 5:3; Cant. 4:14, cf. Prov. 7:17; Cant. 4:15, cf.
Prov. 5:15; Cant. 5:6, cf. Prov. 1:28; Cant. 6:9, cf. Prov. 31:28; Cant. 8:6,
7, cf. Prov. 6:34, 35).
(ဂ) ရှောလမုန်သီချင်းနှင့်
သုတ္တံကျမ်း၏ အချို့သော အစိတ်အပိုင်းများအကြား တူညီမှုများရှိခြင်း (Cant. ၄:၅၊
သုတ္တံ ၅:၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်၊ Cant. ၄:၁၁၊ သုတ္တံ ၅:၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်၊ Cant. ၄:၁၄၊
သုတ္တံ ၇:၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်၊ Cant. ၄:၁၅၊ သုတ္တံ ၅:၁၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်၊ Cant. ၅:၆၊
သုတ္တံ ၁:၂၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်၊ Cant. ၆:၉၊ သုတ္တံ ၃၁:၂၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်၊ Cant. ၈:၆၊
၇၊ သုတ္တံ ၆:၃၄၊ ၃၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်)။
d. The
language of Canticles is such as one would expect from the time of Solomon. It
belongs to the flourishing period of the Hebrew tongue. Highly poetical,
vigorous and fresh, it has no traces of the decay that became evident in the
declining period when Israel and Judah were divided.
(ဃ) ဤသီချင်းများ၏
ဘာသာစကားသည် ရှောလမုန်ခေတ်က ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ဘာသာစကားမျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည်
ဟေဗြဲဘာသာစကား ထွန်းကားသော ခေတ်ကာလတွင် ပါဝင်သည်။ လွန်စွာ ကဗျာဆန်ပြီး ခွန်အားပါကာ
ဆန်းသစ်လျက်ရှိပြီး၊ ဣသရေလနှင့် ယုဒအမျိုးတို့ ကွဲပြားသွားသည့်
ဆုတ်ယုတ်သောခေတ်ကာလတွင် ထင်ရှားလာခဲ့သော ပျက်စီးယိုယွင်းမှု အမှတ်အသားများ
လုံးဝမတွေ့ရချေ။
None
of these indications is in itself conclusive, but together they point strongly
to Solomon as the author (see MB 79).
ဤဖော်ပြချက်များအနက် တစ်ခုတည်းဖြင့်
အတည်မပြုနိုင်သော်လည်း၊ အားလုံးပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ကျမ်းပြုသူမှာ
ရှောလမုန်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ ညွှန်ပြနေသည် (MB ၇၉ ကို ကြည့်ပါ)။
3. Historical Setting.
The song has its setting in the golden age of the Hebrew monarchy. It appears
that the king wrote of his own love. The question naturally arises, Concerning
which of his many wives did he compose this love song?
Solomon loved many strange women (1 Kings 11:1), including 700 wives,
princesses, and 300 concubines (1 Kings 11:3). The number given us
in Cant. 6:8 is decidedly less—only 60 queens and 80 concubines. Assuming that
Solomon’s song is a unity and that the marriage that it celebrates is his own
marriage, it would thus seem that he wrote the song in his youthful days. The
bride is described as a Shulamite country girl. An attachment to one of this
class would be a real “love marriage,” with no political or other reason of
expediency, as was the case with many of Solomon’s marriages. This type of relationship would
make this story of Solomon’s marriage a more appropriate illustration of the
relationship between Christ and the church, since parts of the song, at least,
have been considered illustrative of such an association (see Ed 261; MB 100;
7T 69).
၃။ သမိုင်းဆိုင်ရာ
နောက်ခံအကြောင်းအရာ။ ဤသီချင်းသည် ဟေဗြဲဘုရင်စနစ်၏ ရွှေခေတ်ကာလကို
နောက်ခံပြုထားသည်။ ဘုရင်သည် မိမိကိုယ်တိုင်၏ အချစ်အကြောင်းကို
ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပုံရသည်။ သူ၏ များပြားလှသော ဇနီးမယားများထဲမှ မည်သူ့ကို
ရည်ညွှန်း၍ ဤအချစ်သီချင်းကို စပ်ဆိုခဲ့သနည်းဟူသော မေးခွန်းသည် သဘာဝအတိုင်း
ပေါ်ထွက်လာသည်။ ရှောလမုန်သည် တိုင်းတစ်ပါး အမျိုးသမီးအများအပြားကို ချစ်ခဲ့ပြီး (၁
ရာဇဝင်ချုပ် ၁၁:၁)၊ မင်းသမီးဖြစ်သော မိဖုရား ခုနစ်ရာနှင့် မောင်မံ မိဖုရား သုံးရာ
ပါဝင်သည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၁:၃)။ Cant. ၆:၈ တွင် ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးထားသော
အရေအတွက်မှာ ထင်ရှားစွာ လျော့နည်းနေပြီး မိဖုရား ခြောက်ဆယ်နှင့် မောင်မံ မိဖုရား
ရှစ်ဆယ်သာ ရှိသည်။ ရှောလမုန်၏သီချင်းသည် တစ်သားတည်းဖြစ်ပြီး ၎င်းဆင်နွှဲသော
မင်္ဂလာပွဲသည် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင် မင်္ဂလာပွဲဖြစ်သည်ဟု ယူဆပါက၊ သူသည် ဤသီချင်းကို သူ၏
နုပျိုသောအရွယ်တွင် ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ သတို့သမီးကို ရှုလမိတ်ရွာသူ
အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ဤကဲ့သို့သော အတန်းအစားဝင်တစ်ဦးအပေါ်
စွဲလမ်းခြင်းသည် ရှောလမုန်၏ များစွာသော အိမ်ထောင်ရေးများကဲ့သို့ နိုင်ငံရေး
သို့မဟုတ် အခြားသော အကျိုးအမြတ်အတွက် မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော “အချစ်မင်္ဂလာပွဲ”
ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံရေးမျိုးသည် ရှောလမုန်၏ အိမ်ထောင်ရေးဇာတ်လမ်းကို
ခရစ်တော်နှင့် အသင်းတော်အကြား ဆက်ဆံရေး၏ ပိုမိုသင့်လျော်သော ပုံဆောင်ချက်တစ်ခု
ဖြစ်စေလိမ့်မည်၊ အကြောင်းမှာ အနည်းဆုံး ဤသီချင်း၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့သည်
ထိုကဲ့သို့သော ပေါင်းစည်းမှုကို ပုံဆောင်သည်ဟု ယူဆထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည် (Ed ၂၆၁၊
MB ၁၀၀၊
7T ၆၉
ကို ကြည့်ပါ)။
Shulamite
(Cant. 6:13) should probably be Shunammite (see Kings 1:3) as suggested by the LXX. If so the maiden was from Shunem, a
town in the territory of Issachar (see Joshua 19:18), about 7 mi. (11.2 km.)
east of Megiddo. Shunem was the scene of the touching story recorded in 2 Kings
4:8–37, in which the prophet Elisha raised to life the son of his
Shunammite benefactress. The modern village of Sôlem stands on the ancient
site.
ရှုလမိတ် (Cant. ၆:၁၃)
သည် LXX (ဟေလသဘာသာပြန်ကျမ်း)
မှ အကြံပြုထားသည့်အတိုင်း ရှုနင်အမျိုးသမီး (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၁:၃ ကို ကြည့်ပါ)
ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ထိုအမျိုးသမီးငယ်သည် မေဂိဒ္ဒေါမြို့၏
အရှေ့ဘက် ခုနစ် မိုင် (၁၁ ဒသမ ၂ ကီလိုမီတာ) ခန့်အကွာတွင်ရှိသော ဣသခါနယ်မြေအတွင်းမှ
ရှုနင်မြို့ (ယောရှု ၁၉:၁၈ ကို ကြည့်ပါ) မှ ဖြစ်သည်။ ရှုနင်မြို့သည် ၄ ရာဇဝင်ချုပ်
၄:၈–၃၇ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ဇာတ်လမ်း၏ နောက်ခံနေရာဖြစ်ပြီး၊
ထိုဇာတ်လမ်းတွင် ပရောဖက် ဧလိရှဲသည် မိမိအား ကျွေးမွေးပြုစုသော ရှုနင်အမျိုးသမီး၏
သားကို သေခြင်းမှ ပြန်လည်ရှင်သန်စေခဲ့သည်။ ယခုခေတ် Sôlem ကျေးရွာသည်
ထိုရှေးဟောင်းနေရာပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
4. Theme. The Song of Solomon is a
beautiful song of ideal Eastern love written in the
style of idyl poetry rather than in the more elegant style of the epic, lyric,
and dramatic forms of literature. Some regard
the book as an anthology of love songs, perhaps by different authors, rather
than a work with a unified plan, because of the difficulty of finding the
proper connection between the different parts of the poem. Others contend for its
unity. In favor of the latter view are the following considerations: (1) The
name Solomon is prominent throughout (chs.
1:1, 5; 3:7, 9, 11; 8:11, 12); (2) there are recurrences of similar words,
illustrations, and figures throughout (ch. 2:16, cf. ch. 6:3; ch. 2:5, cf. ch.
5:8); (3) the references to the family of the bride are consistent; the mother
and brothers only are mentioned, never the father (see chs. 1:6; 3:4;
8:2).
၄။ အဓိကအကြောင်းအရာ။
ရှောလမုန်သီချင်းသည် အာခီယန်၊ ကဗျာလင်္ကာနှင့် ပြဇာတ်ပုံစံ စာပေများ၏
ပိုမိုခန့်ညားသော ပုံစံမျိုးထက် ကျေးလက်ကဗျာပုံစံဖြင့် ရေးသားထားသော စံပြ
အရှေ့တိုင်းအချစ်၏ လှပသော သီချင်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။ အချို့က ကဗျာ၏ မတူညီသော
အစိတ်အပိုင်းများအကြား သင့်လျော်သော ဆက်စပ်မှုကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသောကြောင့်
ဤကျမ်းကို စနစ်တကျ စီစဉ်ထားသော လက်ရာတစ်ခုထက်၊ မတူညီသော ကျမ်းပြုသူများ
ရေးသားထားနိုင်သည့် အချစ်သီချင်းများ စုစည်းမှုတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်။
အခြားသူများကမူ ၎င်းသည် တစ်သားတည်းဖြစ်သည်ဟု ငြင်းခုံကြသည်။
နောက်ဆုံးရှုမြင်ချက်ကို ထောက်ခံသောအချက်များမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်— (၁)
ရှောလမုန်ဟူသောအမည်သည် တစ်ကျမ်းလုံးတွင် ထင်ရှားနေသည် (အခန်းကြီး ၁:၁၊ ၅၊ ၃:၇၊ ၉၊
၁၁၊ ၈:၁၁၊ ၁၂)၊ (၂) အလားတူ စကားလုံးများ၊ ပုံဆောင်ချက်များနှင့် တင်စားချက်များ
တစ်ကျမ်းလုံးတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပါဝင်နေသည် (အခန်းကြီး ၂:၁၆၊ အခန်းကြီး ၆:၃ နှင့်
နှိုင်းယှဉ်၊ အခန်းကြီး ၂:၅၊ အခန်းကြီး ၅:၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်)၊ (၃) သတို့သမီး၏
မိသားစုကို ရည်ညွှန်းချက်များသည် ကိုက်ညီမှုရှိသည်၊ မိခင်နှင့် မောင်နှမများကိုသာ
ဖော်ပြထားပြီး ဖခင်ကို မည်သည့်အခါမျှ ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပါ (အခန်းကြီး ၁:၆၊ ၃:၄၊
၈:၂ ကို ကြည့်ပါ)။
As
to the exact plan or progress of the narrative, there is much difference of
opinion, and any system adopted is at best artificial (see further on outline).
ဇာတ်လမ်း၏ တိကျသော အစီအစဉ် သို့မဟုတ်
တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုနှင့် ပတ်သက်၍ သဘောထားကွဲလွဲမှုများစွာ ရှိနေပြီး၊
မည်သည့်စနစ်ကိုမဆို လက်ခံကျင့်သုံးပါက အကောင်းဆုံးအားဖြင့် လုပ်ယူထားခြင်းသာ
ဖြစ်လိမ့်မည် (အကြမ်းဖျင်းဇယားတွင် ထပ်မံကြည့်ရှုပါ)။
While the whole song is apparently a love story of
Solomon and a country girl of northern Palestine whom King Solomon married only
for love, the story itself serves as a beautiful illustration of the love of
Christ for the church as a whole, and also for each individual member of the
church. Both the Old and the New Testament Scriptures illustrate the tender
union between God and His people by the relationship of a husband to his bride
(see Isa. 54:4, 5; Jer. 3:14; 2 Cor. 11:2; MB 100).
သီချင်းတစ်ပုဒ်လုံးသည်
ရှောလမုန်မင်းကြီးက အချစ်သက်သက်ဖြင့်သာ လက်ထပ်ခဲ့သော ပါလက်စတိုင်းမြောက်ပိုင်းမှ
ကျေးလက်အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးနှင့် ရှောလမုန်တို့၏ အချစ်ဇာတ်လမ်း ဖြစ်ပုံရသော်လည်း၊
ဤဇာတ်လမ်းကိုယ်တိုင်က အသင်းတော်တစ်ခုလုံးအပေါ် ထားရှိသော ခရစ်တော်၏မေတ္တာနှင့်
အသင်းတော်၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးချင်းစီအပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာကို လှပစွာ
ပုံဆောင်ပြသနေသည်။ ဓမ္မဟောင်းနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းစာ နှစ်ခုစလုံးသည် ဘုရားသခင်နှင့်
ကိုယ်တော့်လူမျိုးတော်အကြားရှိ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ပေါင်းစည်းမှုကို
လင်ယောက်ျားနှင့် ဇနီးသတို့သမီးတို့၏ ဆက်ဆံရေးဖြင့် ပုံဆောင်ပြသထားသည် (ဟေရှာယ ၅child၄:၄၊
၅၊ ယေရမိ ၃:၁၄၊ ၂ ကောရိနသု ၁၁:၂၊ MB ၁၀၀ ကို ကြည့်ပါ)။
A word of caution should be added. According to one
commentator the Song of Solomon has been the “happy hunting ground” of
allegorists for many centuries. The introduction of the allegorization of
Scriptures into the Christian church can be traced back to the Alexandrian
school in Egypt and particularly to Origen (c. a.d. 184–c. 254) as the first
great exponent of this method. The system grew out of a fusion between Greek
philosophy and Christianity. The method has persisted with varying degrees of virility
ever since. As an illustration of the extreme lengths to which such methods
tend are the following examples drawn from various allegorical interpreters of
the Song of Solomon: the kiss of Christ—the incarnation; the cheeks of the
bride—outward Christianity and good works; her golden chains—faith;
spikenard—redeemed humanity; the hair of the bride like a flock of goats—the
nations converted to Christianity; the 80 wives of
Solomon—the admission of the Gentile nations to Christianity; the navel of the
Shulamite—the cup from which the church refreshes those that thirst for salvation;
the two breasts—the Old and New Testaments.
သတိပြုရန် စကားတစ်ခွန်းကို
ထည့်သွင်းသင့်သည်။ ကျမ်းစာအနက်ဖွင့်ဆိုသူတစ်ဦး၏ အဆိုအရ ရှောလမုန်သီချင်းသည်
ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ပုံဆောင်ချက်အနက်ဖွင့်ဆိုသူများအတွက်
“ပျော်ရွှင်စရာ အမဲလိုက်ကွင်း” ဖြစ်ခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်အသင်းတော်အတွင်းသို့
ကျမ်းစာကို ပုံဆောင်ချက်အဖြစ် အနက်ဖွင့်ဆိုခြင်း စတင်ဝင်ရောက်လာမှုကို
အီဂျစ်နိုင်ငံရှိ အလက်ဇန္ဒြီးယားကျောင်းနှင့် အထူးသဖြင့် ဤနည်းလမ်း၏ ပထမဆုံးသော
ကြီးမြတ်သော ထောက်ခံသူဖြစ်သည့် ဩရီဂျင် (ခရစ်သက္ကရာဇ် ၁၈၄ ခန့် – ၂၅၄ ခန့်) ထံသို့
ပြန်လည်ခြေရာခံနိုင်သည်။ ဤစနစ်သည် ဂရိဒဿနနှင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာတို့ ပေါင်းစပ်မှုမှ
ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းလမ်းသည် ထိုအချိန်မှစ၍
အတိုင်းအတာအမျိုးမျိုးဖြင့် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုသို့သော နည်းလမ်းများ၏
အစွန်းရောက်လွန်းသော အနေအထားကို သရုပ်ဖော်ရန်အတွက် ရှောလမုန်သီချင်း၏
အမျိုးမျိုးသော ပုံဆောင်ချက်အနက်ဖွင့်ဆိုသူများထံမှ ကောက်နုတ်ထားသော
အောက်ပါဥပမာများကို ကြည့်နိုင်သည်— ခရစ်တော်၏ နမ်းရှုပ်ခြင်းသည် လူ့ဇာတ်ကို
ခံယူခြင်း၊ သတို့သမီး၏ ပါးပြင်သည် ပြင်ပခရစ်ယာန်ဘာသာနှင့် ကောင်းသောအမှုများ၊ သူမ၏
ရွှေဆွဲကြိုးများသည် ယုံကြည်ခြင်း၊ နာဒုဆီသည် ကယ်တင်ခြင်းခံရသော လူသားမျိုးနွယ်၊
ဆိတ်အုပ်နှင့်တူသော သတို့သမီး၏ ဆံပင်သည် ခရစ်ယာန်ဘာသာသို့ ကူးပြောင်းလာသော
လူမျိုးများ၊ ရှောလမုန်၏ ဇနီး မယား ရှစ်ဆယ်သည် တစ်ပါးအမျိုးသားများကို
ခရစ်ယာန်ဘာသာသို့ လက်ခံခြင်း၊ ရှုလမိတ်အမျိုးသမီး၏ ချက်သည် ကယ်တင်ခြင်းကို
ငတ်မွတ်သောသူများကို အသင်းတော်က လန်းဆန်းစေသည့် ဖလား၊ ရင်သားနှစ်မွှာသည်
ဓမ္မဟောင်းကျမ်းနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတို့ ဖြစ်သည်။
The folly of such a method is that it assumes a
license for figurative interpretations without providing criteria to control
it. It offers as the validity of an interpretation only the imagination of its
exponent. True, there may be a general attempt to make conclusions conform to
the analogy of Scripture, but the attempt is too weak to hold the interpreter’s
imagination in check.
ထိုသို့သောနည်းလမ်း၏ မိုက်မဲမှုမှာ
၎င်းကို ထိန်းချုပ်ရန် စံနှုန်းများကို မပံ့ပိုးပေးဘဲ တင်စားချက်ဆိုင်ရာ
အနက်ဖွင့်ဆိုချက်များအတွက် ခွင့်ပြုချက်ရှိသည်ဟု ယူဆခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည်
အနက်ဖွင့်ဆိုချက်တစ်ခု၏ ခိုင်လုံမှုအဖြစ် ၎င်းကို ဖော်ပြသူ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းသက်သက်ကိုသာ
ပေးစွမ်းသည်။ နိဂုံးချုပ်ချက်များကို ကျမ်းစာ၏ ပုံဆောင်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီစေရန်
ယေဘုယျအားဖြင့် ကြိုးပမ်းမှုရှိနိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ထိုကြိုးပမ်းမှုသည်
အနက်ဖွင့်ဆိုသူ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းကို တားဆီးရန် အလွန်အားနည်းလွန်းသည်။
A
safe rule of exegesis is to allow only inspired
writers to interpret the symbolisms of prophecy, the features of a parable, the
spiritual import of historical incidents, and the spiritual significance of
visual aids in teaching, such as the sanctuary and its services. Only when a
Bible writer or the Spirit of prophecy specifically points out the significance
of a symbol can we know with certainty its meaning. All other interpretations
should be held with the qualification that they are private interpretations
with no “Thus saith the Lord.”
ကျမ်းစာအနက်ဖွင့်ခြင်း၏ ဘေးကင်းသော
စည်းမျဉ်းတစ်ခုမှာ ဗျာဒိတ်တော်၏ ပုံဆောင်ချက်များ၊ ပုံဥပမာတစ်ခု၏ သရုပ်သကန်များ၊
သမိုင်းဝင်ဖြစ်ရပ်များ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အဓိပ္ပာယ်နှင့် တဲတော်နှင့် ၎င်း၏
အမှုတော်ဆောင်ခြင်းကဲ့သို့သော သွန်သင်ခြင်းဆိုင်ရာ မြင်သာသည့်အထောက်အကူပြုပစ္စည်းများ၏
ဝိညာဉ်ရေးရာ အရေးပါမှုကို ဝိညာဉ်တော်မှုတ်သွင်းခြင်းခံရသော ကျမ်းရေးသူများကိုသာ
အနက်ဖွင့်ခွင့်ပြုရန် ဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာရေးသားသူတစ်ဦး သို့မဟုတ်
ပရောဖက်ပြုခြင်းဝိညာဉ်တော်က ပုံဆောင်ချက်တစ်ခု၏ အရေးပါမှုကို အတိအကျ
ညွှန်ပြသောအခါမှသာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို သေချာစွာ သိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
အခြားသော အနက်ဖွင့်ဆိုချက်အားလုံးကို “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား” ဟူ၍ မရှိသော
ကိုယ်ပိုင်အနက်ဖွင့်ဆိုချက်များ ဖြစ်သည်ဟူသော ကန့်သတ်ချက်ဖြင့်သာ မှတ်ယူရမည်။
As a parable requires many details to complete the narrative,
details that have no direct bearing on the spiritual
interpretation, so does a historical incident. The narrative is given in a
complete, coherent form so as to present a consistent whole. But only certain
features of it may be intended to be illustrative. Which features are thus intended can be known
only by the confirmation of inspiration.
ပုံဥပမာတစ်ခုသည် ဇာတ်လမ်းကို
ပြည့်စုံစေရန် ဝိညာဉ်ရေးရာအနက်ဖွင့်ဆိုချက်နှင့် တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်မှုမရှိသော
အသေးစိတ်အချက်အလက်များစွာ လိုအပ်သကဲ့သို့၊ သမိုင်းဝင်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသည်လည်း
ထို့အတူပင်ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်းကို ရှေ့နောက်ညီညွတ်သော တစ်ပြင်လုံးအဖြစ် တင်ပြရန်
ပြည့်စုံပြီး စနစ်တကျရှိသော ပုံစံဖြင့် ပေးထားသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ အချို့သော
သရုပ်သကန်များကိုသာ ပုံဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
မည်သည့်သရုပ်သကန်များကို ထိုသို့ရည်ရွယ်သည်ကို ဝိညာဉ်တော်မှုတ်သွင်းခြင်း၏
အတည်ပြုချက်ဖြင့်သာ သိနိုင်သည်။
That the love between Solomon and the Shulamite is
intended to illustrate the love between Christ and His people has already been
observed. To what degree the various historical incidents in connection with
the song are intended to have special significance when applied to divine love
we can know only to the extent that inspiration reveals such a significance. A
guide to such confirmation is found in the Ellen G. White comments, the sources for which are given
at the end of each chapter. Beyond these comments we have no definite
confirmation, since the Song of Solomon is nowhere quoted in the NT.
ရှောလမုန်နှင့်
ရှုလမိတ်အမျိုးသမီးတို့အကြားရှိ အချစ်သည် ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော့်လူမျိုးတော်အကြားရှိ
မေတ္တာကို ပုံဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ကြောင်းကို သတိပြုမိပြီးဖြစ်သည်။ ဤသီချင်းနှင့်
ဆက်စပ်နေသော အမျိုးမျိုးသော သမိုင်းဝင်ဖြစ်ရပ်များကို ဘုရားသခင်၏မေတ္တာတော်၌
အသုံးချသောအခါ မည်သည့်အတိုင်းအတာအထိ အထူးအရေးပါမှုရှိရန် ရည်ရွယ်သည်ကို
ဝိညာဉ်တော်မှုတ်သွင်းခြင်းက ထိုကဲ့သို့သောအရေးပါမှုကို ဖော်ပြသည့် အတိုင်းအတာအထိသာ
ကျွန်ုပ်တို့ သိနိုင်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အတည်ပြုချက်အတွက် လမ်းညွှန်ချက်ကို
အခန်းကြီးတစ်ခုစီ၏ အဆုံးတွင် ရင်းမြစ်များကို ပေးထားသော ဧလင် ဂျီ ဝှိုက် (Ellen G. White) ၏
မှတ်ချက်များတွင် တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ဤမှတ်ချက်များအပြင် ကျွန်ုပ်တို့၌ တိကျသော
အတည်ပြုချက်မရှိပါ၊ အကြောင်းမှာ ရှောလမုန်သီချင်းကို ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင်
မည်သည့်နေရာ၌မျှ ကိုးကားထားခြင်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
In harmony with these principles this commentary has
adopted a working formula that will call attention to significant inspired
comments where such have been made. In other areas only a philological,
historical, and literary exposition will be given. The reader is left free in
these areas to make his own spiritual applications in harmony with sound exegetical
procedures. A number of interesting analogies will suggest themselves.
ဤစည်းမျဉ်းများနှင့်အညီ၊
ဤကျမ်းစာအနက်ဖွင့်ကျမ်းသည် ဝိညာဉ်တော်မှုတ်သွင်းထားသော အရေးကြီးသော
မှတ်ချက်များရှိခဲ့လျှင် ထိုမှတ်ချက်များကို သတိပြုမိစေမည့်
လုပ်ငန်းစဉ်ပုံသေနည်းတစ်ခုကို ကျင့်သုံးထားသည်။ အခြားသော အပိုင်းများတွင်မူ
ဘာသာစကားဆိုင်ရာ၊ သမိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စာပေဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းချက်များကိုသာ
ပေးသွားမည်ဖြစ်သည်။ စာဖတ်သူအနေဖြင့် ဤအပိုင်းများတွင် ခိုင်လုံသော
ကျမ်းစာအနက်ဖွင့်နည်းစနစ်များနှင့်အညီ မိမိကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်ရေးရာ အသုံးချမှုများကို
လွတ်လပ်စွာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော ပုံဆောင်နှိုင်းယှဉ်ချက်
အများအပြား ပေါ်ထွက်လာပေလိမ့်မည်။
The song is an Eastern poem, with much of its imagery
strange to the Occidental mind. This should ever be borne in mind in a study of
the song. We should also keep in mind that the poem was written in an ancient,
Oriental world, where men spoke more forthrightly on many intimate matters than
do we in our modern,
Occidental world.
ဤသီချင်းသည်
အရှေ့တိုင်းကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ပုံရိပ်အများစုသည် အနောက်တိုင်းသားတို့၏
စိတ်အမြင်အတွက် ဆန်းကြယ်နေလိမ့်မည်။ ဤသီချင်းကို လေ့လာရာတွင် ဤအချက်ကို အမြဲတစေ
စိတ်ထဲတွင် မှတ်ထားသင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ခေတ်သစ်အနောက်တိုင်းကမ္ဘာတွင်
ပြောဆိုသည်ထက် ပိုမို၍ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော ကိစ္စရပ်များစွာကို လူတို့
ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုခဲ့ကြသည့် ရှေးဟောင်းအရှေ့တိုင်းကမ္ဘာတွင် ဤကဗျာကို
ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ စိတ်ထဲတွင် မှတ်ထားသင့်သည်။
5. Outline.
The following outline given exhibits only one of many possible arrangements
based on the assumption that there is an intended harmony between the various
parts of the song. That such a harmony does exist cannot definitely be proved.
The outline does not claim superiority over other outlines that have been
devised. It is simply set forth as one of many possible working patterns. It is
necessary to have a structure on which to build an exegesis. The outline is based on the
assumption that there are only two principal characters in the poem, Solomon
and the Shulamite maid.
၅။ အကြမ်းဖျင်းဇယား။
အောက်ပါပေးထားသော အကြမ်းဖျင်းဇယားသည် သီချင်း၏ မတူညီသော အစိတ်အပိုင်းများအကြား
ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ညှိနှိုင်းထားမှု ရှိသည်ဟူသော ယူဆချက်အပေါ် အခြေခံ၍
ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော စီစဉ်မှုများစွာထဲမှ တစ်ခုကိုသာ ပြသခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော ညှိနှိုင်းထားမှုအမှန်တကယ် တည်ရှိကြောင်းကို အတိအကျ သက်သေမပြနိုင်ပါ။
ဤအကြမ်းဖျင်းဇယားသည် ရေးဆွဲထားသော အခြားအကြမ်းဖျင်းဇယားများထက် ပိုမိုသာလွန်သည်ဟု
မဆိုလိုပါ။ ၎င်းကို ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော လုပ်ငန်းစဉ်ပုံစံများစွာထဲမှ တစ်ခုအဖြစ်သာ
တင်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာအနက်ဖွင့်ဆိုချက်ကို တည်ဆောက်ရန်အတွက်
ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုရှိရန် လိုအပ်သည်။ ဤအကြမ်းဖျင်းဇယားသည် ကဗျာတွင် အဓိကဇာတ်ကောင်
နှစ်ဦးသာ ရှိသည်ဟူသော ယူဆချက်အပေါ် အခြေခံထားပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ ရှောလမုန်နှင့်
ရှုလမိတ်အမျိုးသမီးငယ်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
Most modern critics and commentators adopt an outline
that has three principal characters, Solomon, the Shulamite maid, and her
shepherd lover. According to this plot, Solomon brought the Shulamite maid to
his court to woo her love; but in this he was entirely unsuccessful, the
Shulamite remaining true to her country lover and resisting all efforts to
steal her heart. Such an outline, though it lends itself to a literal
interpretation of the song, does not provide a suitable pattern for an illustration of Christ’s
love for the church.
ခေတ်သစ်ဝေဖန်ရေးသမားများနှင့်
ကျမ်းစာအနက်ဖွင့်ဆိုသူ အများစုသည် အဓိကဇာတ်ကောင် သုံးဦးဖြစ်သည့် ရှောလမုန်၊
ရှုလမိတ်အမျိုးသမီးငယ်နှင့် သူမ၏ သိုးထိန်းချစ်သူတို့ ပါဝင်သော အကြမ်းဖျင်းဇယားကို
လက်ခံကြသည်။ ဤဇာတ်ကွက်အရ ရှောလမုန်သည် ရှုလမိတ်အမျိုးသမီးငယ်ကို
မိမိ၏နန်းတော်သို့ခေါ်ဆောင်ကာ သူမ၏အချစ်ကို ရယူရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း၊ ဤအရာတွင်
သူ လုံးဝမအောင်မြင်ခဲ့ဘဲ၊ ရှုလမိတ်အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ ကျေးလက်သိုးထိန်းချစ်သူအပေါ်
သစ္စာရှိနေခဲ့ပြီး သူမ၏နှလုံးသားကို ခိုးယူရန် ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးကို
တွန်းလှန်ခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အကြမ်းဖျင်းဇယားသည် သီချင်း၏ စာသားအတိုင်း
အနက်ဖွင့်ဆိုချက်အတွက် အထောက်အကူဖြစ်စေသော်လည်း၊ အသင်းတော်အပေါ်ထားရှိသော
ခရစ်တော်၏မေတ္တာကို ပုံဆောင်ရန်အတွက် သင့်လျော်သော ပုံစံတစ်ခုကို
မပေးစွမ်းနိုင်ပါ။
I.
Title, 1:1.
၁။ ကျမ်းအမည်၊ ၁:၁။
II.
The Marriage of Solomon to the Shulamite Maid, 1:2 to 2:7.
၂။ ရှုလမိတ်အမျိုးသမီးငယ်နှင့် ရှောလမုန်တို့၏
မင်္ဂလာပွဲ၊ ၁:၂ မှ ၂:၇ ထိ။
A.
A dialogue: The Shulamite maid expresses her admiration for the bride-groom.
The ladies of the court respond, 1:2–8.
(က)
အပြန်အလှန်စကားပြောဆိုခြင်း— ရှုလမိတ်အမျိုးသမီးငယ်က သတို့သားအပေါ် သူမ၏
အထင်ကြီးလေးစားမှုကို ဖော်ပြခြင်း။ နန်းတွင်းအမျိုးသမီးများက
ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခြင်း၊ ၁:၂–၈။
B.
Solomon enters. He and the bride exchange mutual expressions of love, 1:9 to
2:7.
(ခ)
ရှောလမုန်ဝင်ရောက်လာခြင်း။ သူနှင့် သတို့သမီးတို့သည် အပြန်အလှန် အချစ်ကို
ဖော်ပြကြခြင်း၊ ၁:၉ မှ ၂:၇ ထိ။
III.
Recollections of Fond Associations, 2:8 to 3:5.
၃။ နှစ်သက်ဖွယ်
ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုများကို ပြန်လည်အောက်မေ့ခြင်း၊ ၂:၈ မှ ၃:၅ ထိ။
A.
A delightsome rendezvous in the springtime, 2:8–17.
(က)
နွေဦးကာလတွင် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ ဆုံဆည်းခြင်း၊ ၂:၈–၁၇။
B.
The bride recounts a joyful dream, 3:1–5.
(ခ)
သတို့သမီးက ဝမ်းမြောက်ဖွယ် အိပ်မက်ကို ပြန်လည်ပြောပြခြင်း၊ ၃:၁–၅။
IV.
Recollections of Betrothal and Marriage, 3:6 to 5:1.
၄။ စုလျားရစ်ပတ်ခြင်းနှင့်
ထိမ်းမြားမင်္ဂလာပွဲကို ပြန်လည်အောက်မေ့ခြင်း၊ ၃:၆ မှ ၅:၁ ထိ။
A.
The royal procession, 3:6–11.
(က)
တော်ဝင်စီတန်းလှည့်လည်ခြင်း၊ ၃:၆–၁၁။
B.
Solomon makes an offer of marriage; the Shulamite accepts, 4:1 to 5:1.
(ခ)
ရှောလမုန်က လက်ထပ်ရန် ကမ်းလှမ်းခြင်း၊ ရှုလမိတ်အမျိုးသမီးက လက်ခံခြင်း၊ ၄:၁ မှ ၅:၁
ထိ။
V.
Love lost and Regained, 5:2 to 6:9.
၅။ အချစ်ကို ဆုံးရှုံးရခြင်းနှင့်
ပြန်လည်ရရှိခြင်း၊ ၅:၂ မှ ၆:၉ ထိ။
A.
The bride harassed by an unhappy dream, 5:2 to 6:3.
(က)
သတို့သမီးသည် မပျော်ရွှင်ဖွယ်အိပ်မက်ကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရခြင်း၊ ၅:၂ မှ
၆:၃ ထိ။
B.
Love recovered; Solomon idolizes his bride, 6:4-9.
(ခ)
အချစ်ကို ပြန်လည်ရရှိခြင်း၊ ရှောလမုန်က မိမိ၏သတို့သမီးကို
အလွန်အမင်းမြတ်နိုးခြင်း၊ ၆:၄–၉။
VI.
The Bride’s Beauty Is Extolled, 6:10 to 8:4.
၆။ သတို့သမီး၏ အလှတရားကို
ချီးမွမ်းခြင်း၊ ၆:၁၀ မှ ၈:၄ ထိ။
A.
Dialogue between the Shulamite and the daughters of Jerusalem, 6:10 to 7:5.
(က)
ရှုလမိတ်အမျိုးသမီးနှင့် ယေရုရှလင်မြို့သမီးပျိုများအကြား
အပြန်အလှန်စကားပြောဆိုခြင်း၊ ၆:၁၀ မှ ၇:၅ ထိ။
B.
Solomon enraptured by the beauty of his bride, 7:6–9.
(ခ)
ရှောလမုန်သည် မိမိသတို့သမီး၏ အလှတရားကြောင့် မိန်းမောကြည်နူးရခြင်း၊ ၇:၆–၉။
VII.
The Visit to the Bride’s Home in Lebanon, 7:10 to 8:14.
၇။ လေဗနုန်တောင်ရှိ သတို့သမီး၏ အိမ်သို့
သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်း၊ ၇:၁၀ မှ ၈:၁၄ ထိ။
A.
The Shulamite’s yearning to visit her parental home, 7:10 to 8:4.
(က)
ရှုလမိတ်အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ မိဘအိမ်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် တမ်းတခြင်း၊ ၇:၁၀ မှ
၈:၄ ထိ။
B.
The arrival of the royal pair, 8:5–7.
(ခ)
တော်ဝင်မောင်နှံနှစ်ပါး ဆိုက်ရောက်လာခြင်း၊ ၈:၅–၇။
C.
Dialogue between the bride, the brothers, and the king, 8:8–14.
(ဂ)
သတို့သမီး၊ မောင်နှမများနှင့် ဘုရင်ကြီးတို့အကြား အပြန်အလှန်စကားပြောဆိုခြင်း၊
၈:၈–၁၄။
No comments:
Post a Comment