ရှင်ယောဟန်ဩဝါဒစာ ပထမစောင် - 1 John

ရှင်ယောဟန်ဩဝါဒစာ ပထမစောင် - 1 John

 

မာတိကာ (Table of Contents)

အခန်းကြီး - ၁

အခန်းကြီး - ၂

အခန်းကြီး - ၂ အပိုင်း ၂

အခန်းကြီး - ၃

အခန်းကြီး - ၄

အခန်းကြီး - ၄ အပိုင်း ၂

အခန်းကြီး - ၅

ယောဟန်၏ ပထမသြဝါဒစာ

The First Epistle General of john

 

မိတ်ဆက်

introduction

 

၁. ခေါင်းစဉ်။ အစောဆုံး ဂရိလက်ရေးမူများတွင် ဤသြဝါဒစာ၏ ခေါင်းစဉ်သည် ရိုးရှင်းစွာ “ယောဟန်၏ ပထမ” ဟူ၍သာ ဖြစ်သည်။ ဤစာသည် ယောဟန်ရေးသားခဲ့သော ပထမဆုံး သင်းအုပ်ဆရာစာဖြစ်သလားဟု မသိရသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်မှ ထိန်းသိမ်းထားသော စာများအနက် ပထမဖြစ်သည်။

1. Title. In the earliest Greek manuscripts the title of this epistle is simply Iōannou A, literally, “Of John, I,” that is, the First (Epistle) of John. There is no way of knowing whether this was the first pastoral epistle John ever wrote, but it is the first of those that have been preserved by the Christian church.

 

၂. ရေးသားသူ။ ယောဟန်၏အမည်ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော ဓမ္မသစ်ကျမ်းရှိ သြဝါဒစာများတွင် ရေးသားသူကိုယ်တိုင် သူ့အမည်ကို ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။ သို့သော်လည်း၊ ပထမသြဝါဒစာနှင့် ယောဟန်၏ဧဝံဂေလိတို့တွင် အလွန်ဆင်တူမှုရှိသောကြောင့် ပညာရှင်အများစုက ၎င်းတို့သည် တူညီသော ရေးသားသူဖြစ်သည်ဟု လက်ခံကြသည်။ အကယ်၍ စတုတ္ထဧဝံဂေလိကို ချစ်လှစွာသော တပည့်တော် (ယောဟန် ၂၁:၂၀–၂၄)၊ ဆေဗဒဲ၏သား တမန်တော်ယောဟန်ဟု သတ်မှတ်ထားလျှင် (အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာ ၁၇၉–၁၈၁၊ ၈၉၁၊ ၈၉၂ ကြည့်ပါ)၊ ဤပထမသြဝါဒစာ၏ ရေးသားသူလည်း ၎င်းဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ရန် ခိုင်လုံသော အကြောင်းရှိသည်။ ပထမသြဝါဒစာနှင့် ဒုတိယသြဝါဒစာ၊ ဒုတိယသြဝါဒစာနှင့် တတိယသြဝါဒစာတို့တွင်လည်း ဆင်တူသော ဆက်နွယ်မှုရှိသည်။

2. Authorship. In none of the NT epistles credited to John does the author identify himself. Nevertheless, there is so great a similarity between the first epistle and the Gospel of John that most scholars accept the common authorship of the two works. If we hold that the Fourth Gospel was written by the beloved disciple (John 21:20–24), identified as the apostle John, a son of Zebedee (see Vol. V, pp. 179–181, 891, 892), we have valid grounds for holding that he is also the author of the first epistle bearing the name John. A similar relationship links the first epistle with the second and the second with the third.

 

ဤသြဝါဒစာနှင့် ဧဝံဂေလိတို့တွင် ထူးခြားသော စကားစုဆင်တူမှုအချို့မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။

 

Some of the notable similarities in phraseology between this epistle and the Gospel are as follows: ဤသြဝါဒစာနှင့် ဧဝံဂေလိတို့တွင် ထူးခြားသော စကားစုဆင်တူမှုအချို့မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။

သြဝါဒစာဧဝံဂေလိ“သင်တို့၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် ပြည့်စုံစေခြင်းငှာ” (၁:၄)“သင်တို့၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် ပြည့်စုံစေခြင်းငှာ” (၁၆:၂၄)“ကျွန်ုပ်တို့တွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးရှိ၏” (၂:၁)“သင်တို့အား အခြားသော သက်သာစရာ [ခေါင်းဆောင်] ကို ပေးတော်မူမည်” (၁၄:၁၆)“အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ၏ပညတ်တို့ကို စောင့်ထိန်းလျှင် သူ့ကိုသိသည်” (၂:၃)“ငါ့ကိုချစ်လျှင် ငါ၏ပညတ်တို့ကို စောင့်ထိန်းကြလော့” (၁၄:၁၅)“သင်တို့အား ပညတ်သစ်တစ်ခုကို ငါရေးလိုက်၏” (၂:၈)“သင်တို့အား ပညတ်သစ်တစ်ခုကို ငါပေးသည်” (၁၃:၃၄)“စစ်မှန်သောအလင်းသည် ယခုထွန်းလင်းလျက်ရှိ၏” (၂:၈)“စစ်မှန်သောအလင်းသည် လူအပေါင်းတို့ကို လင်းစေ၏” (၁:၉)“သူသွားရာအရပ်ကို မသိ” (၂:၁၁)“သူသွားရာအရပ်ကို မသိ” (၁၂:၃၅)“ထာဝရတည်နေရ၏” (၂:၁၇)“ထာဝရတည်နေရ၏” (၈:၃၅)“သားတော်ကို ငြင်းပယ်သောသူသည် ခမည်းတော်ကို မရရှိ” (၂:၂၃)“ငါ့ကိုမုန်းသောသူသည် ငါ၏ခမည်းတော်ကိုလည်း မုန်းသည်” (၁၅:၂၃)“ထိုဩဇာပေးခြင်းသည် သင်တို့အား အရာခပ်သိမ်းကို သင်ပေးသည်” (၂:၂၇)“သူသည် သင်တို့အား အရာခပ်သိမ်းကို သင်ပေးလိမ့်မည်” (၁၄:၂၆)“တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်သင့်သည်” (၃:၁၁)“သင်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်ကြလော့” (၁၅:၁၂)“ကျွန်ုပ်တို့သည် သေခြင်းမှ အသက်ရှင်ခြင်းသို့ ကူးသွားပြီ” (၃:၁၄)“သေခြင်းမှ အသက်ရှင်ခြင်းသို့ ကူးသွားပြီ” (၅:၂၄)“သူ့ရှေ့မှာ နှစ်သက်ဖွယ်သော အမှုများကို ပြုလုပ်ရ၏” (၃:၂၂)“ငါသည် သူ့ကို နှစ်သက်ဖွယ်သော အမှုများကို အမြဲပြုလုပ်သည်” (၈:၂၉)“သမ္မာတရား၏ဝိညာဉ်” (၄:၆)“သမ္မာတရား၏ဝိညာဉ်” (၁၄:၁၇)“ဘုရားသခင်သည် တစ်ပါးတည်းသော သားတော်ကို စေလွှတ်တော်မူ၏” (၄:၉)“သူသည် တစ်ပါးတည်းသော သားတော်ကို ပေးတော်မူ၏” (၃:၁၆)“ဤအသက်သည် သူ၏သားတော်အတွင်း၌ ရှိ၏” (၅:၁၁)“သူ၌ အသက်ရှိ၏” (၁:၄)

 

 

The Epistle	The Gospel
“That your joy may be full”  (1:4).	“That your joy may be full”  (16:24).
“We have an advocate”  (2:1).	“Give you another Comforter [Advocate]” (14:16).
“We know him, if we keep his command- ments”  (2:3).	“If ye love me, keep my commandments” (14:15).
“A new commandment I write unto you” (2:8).	“A new commandment I give unto you” (13:34).
“The true light now shineth”  (2:8).	“The true Light, which lighteth”  (1:9).
“Knoweth not whither he goeth”  (2:11).	“Knoweth not whither he goeth”  (12:35).
“Abideth for ever”  (2:17).	“Abideth [for] ever”  (8:35).
“Whosoever denieth the Son, the same hath not the Father”  (2:23).	“He that hateth me hateth my Father also” (15:23).
“The same anointing teacheth you of all things”  (2:27).	“He shall teach you all things” (14:26).
“That we should love one another”  (3:11).	“That ye love one another”  (15:12).
“We have passed from death unto life” (3:14).	“Is passed from death unto life”  (5:24).
“Do those things that are pleasing in his sight”  (3:22).	“I do always those things that please him” (8:29).
“The spirit of truth”  (4:6).	“The Spirit of truth”  (14:17).
“God sent his only begotten Son”  (4:9).	“He gave his only begotten Son”  (3:16).
“This life is in his Son”  (5:11).	“In him was life”  (1:4).

 

ဂရိဘာသာတွင် စကားလုံးနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံများသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာထက် ပို၍ထင်ရှားသော ဆင်တူမှုများရှိသော်လည်း၊ အထက်ဖော်ပြချက်သည် အင်္ဂလိပ်စာဖတ်သူများအတွက် ဆင်တူမှုများကို သင့်လျော်စွာ ဖော်ပြပေးသည်။

In Greek the parallelisms in wording and construction are often more impressive than in English, but the above list gives the English reader a fair sample of the similarities.

 

စကားလုံးဆင်တူမှုများအပြင်၊ သြဝါဒစာနှင့် ဧဝံဂေလိတို့တွင် အခြားထင်ရှားသော ဆင်တူမှုများစွာရှိသည်။ နှစ်ခုစလုံးသည် တရားဝင်သြဝါဒစာမိတ်ဆက်မပါဘဲ ရုတ်တရက်စတင်သည်။ တစ်ခုသည် “အစမှရှိသောအရာ … အသက်၏စကားတော်” ဖြင့် စတင်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုသည် “အစ၌ စကားတော်ရှိ၏” ဖြင့် စတင်သည်။ စတိုင်၊ ဝေါဟာရများ၊ စကားလုံးအစီအစဉ်၊ ဝိဘတ်အသုံးပြုမှု၊ သဒ္ဒါဖွဲ့စည်းပုံ၊ အလင်းနှင့်အမှောင်၊ သေခြင်းနှင့်အသက်ရှင်ခြင်း၊ မုန်းခြင်းနှင့်ချစ်ခြင်း စသည့် ဆန့်ကျင်ဘက်တွဲဖက်အသုံးပြုမှုတို့သည် ယောဟန်၏ ထူးခြားသော ဝိသေသလက္ခဏာဖြစ်သည်။ စာအုပ်နှစ်အုပ်၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အရှည်ကွာခြားမှုကြောင့် ကွဲပြားမှုများရှိသော်လည်း၊ အကြောင်းအမျိုးမျိုးသည် ဧဝံဂေလိ၏ အဓိကအကြောင်းအရာများအတွက် သြဝါဒစာသည် အနှစ်ချုပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။

In addition to near parallels in wording there are many other readily perceived similarities between the epistle and the Gospel. Both begin abruptly, without any formal epistolaryintroduction, one with “That which was from the beginning … the Word of life,” the other with “In the beginning was the Word.” There is a close resemblance in style, in vocabulary, word order, use of prepositions, grammatical construction, the pairing of opposites, such as dark and light, death and life, hate and love, which is a distinctly Johannine characteristic. Though the difference in purpose and length of the two books permits great divergence, the subject matter of the two is so similar that the epistle may serve as a summary for the dominant themes in the Gospel.

 

နှစ်ခုကြားကွာခြားချက်များကို လျစ်လျူရှုမရနိုင်သော်လည်း၊ ရည်ရွယ်ချက်ကွဲပြားမှု၊ ရေးသားချိန်ကွဲပြားမှု၊ ရေးသားသူ၏ အသက်အရွယ်တိုးလာမှု၊ တူညီသော ရေးသားသူမှ ထွက်ပေါ်လာသော လက်ရာများတွင် သဘာဝအလျောက်ရှိသော ကွဲပြားမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ သြဝါဒစာသည် သင်းအုပ်ဆရာစာအဖြစ် သဘာဝအလျောက်ရေးသားထားပုံရပြီး၊ ဧဝံဂေလိသည် ဘုရားသခင်၏ စကားတော်လူဖြစ်လာခြင်းအကြောင်း နက်ရှိုင်းစွာ ဆင်ခြင်တွေးတောပြီး ရေးသားထားပုံရသည်။ အခြားနည်းဖြင့်ဆိုရလျှင်၊ သြဝါဒစာ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ကန့်သတ်ထားပြီး ဧဝံဂေလိ၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ကျယ်ပြန့်သည်။ သို့သော် လက်ရာနှစ်ခုစလုံးတွင် တူညီသောအကြောင်းအရာတစ်ခုရှိပြီး သာမန်စာဖတ်သူပင် ခံစားနိုင်သည်။

Differences between the two writings must not be ignored, but may be accounted for on various grounds, such as differing objectives, dates of composition, the advancing age of a common author, and natural differences that exist in any works known to have come from the same pen. The epistle appears to have been written spontaneously as a pastoral letter, whereas the Gospel gives evidence of having come from long and profound meditation on the incarnation of the Word of God. To express the same observation in a different way, the objective of the epistle is limited while that of the Gospel is broad. Nevertheless, a common thread runs through both works and may be sensed by even the untrained reader.

 

သို့သော်လည်း၊ ရေးသားသူဆိုင်ရာ ပညာရှင်များ၏ အမြင်သည် ကွဲပြားနေဆဲဖြစ်သည်။ တချို့သည် တမန်တော်ယောဟန်ကို ဤသြဝါဒစာ၏ ရေးသားသူအဖြစ် လက်ခံရန် ဝန်လေးခြင်းသည် မသိစိတ်မှ သံသယဖြစ်လိုသော ဆန္ဒကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ ရှေးရိုးစွဲခရစ်ယာန်များသည် ယောဟန်ချစ်လှစွာသော တပည့်တော်သည် ဤသြဝါဒစာ၏ ရေးသားသူဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ရန် လုံလောက်သော အကြောင်းရှိသည်ဟု တရားဝင်ကြေညာနိုင်သည်။

However, scholarly opinion is still divided on the question of authorship. Some of the unwillingness to accept the apostle John as the author of the epistle may be due to subconscious wishful doubting. The conservative Christian may rightly declare that he has adequate ground for holding that John the beloved disciple is the writer of this epistle.

 

ဤပြဿနာနှင့်ပတ်သက်သော မကြာသေးမီက ဆွေးနွေးချက်အတွက် A. P. Salom, “ယောဟန်ပထမစာ၏ သဒ္ဒါစတိုင်ဆိုင်ရာ အင်္ဂါရပ်အချို့”၊ Journal of Biblical Literature၊ အတွဲ ၇၄၊ အပိုင်း ၂၊ ဇွန်လ၊ ၁၉၅၅ ကို ကြည့်ပါ။

For a recent discussion of the problem see A. P. Salom, “Some Aspects of the Grammatical Style of 1 John,” Journal of Biblical Literature, LXXIV, Part II, June, 1955.

 

၃. သမိုင်းဆိုင်ရာ နောက်ခံ။ ဤသြဝါဒစာတွင် ရေးသားသူ၊ စာပေးပို့သူများ၊ ရေးသားရာနေရာ၊ ရေးသားချိန်တို့နှင့်ပတ်သက်သော တိကျသော ဖော်ပြချက်မရှိသောကြောင့်၊ သမိုင်းဆိုင်ရာ နောက်ခံဆိုင်ရာ ကောက်ချက်များကို အတွင်းပိုင်းသက်သေများမှ ဆွဲထုတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသက်သေများသည် စတုတ္ထဧဝံဂေလိ၏ ရေးသားသူနှင့် ရေးသားချိန်နှင့်ပတ်သက်သော လက်ခံထားသော ကောက်ချက်များနှင့် အနီးကပ်ဆက်စပ်ရန်လိုအပ်သည်။ ဤဝေါဟာရကျမ်းသည် ဧဝံဂေလိနှင့် သြဝါဒစာတို့၏ ယောဟန်ရေးသားသူတူညီမှုကို ထောက်ခံသောကြောင့်၊ အဓိကမေးခွန်းမှာ ဦးစားပေးမှုဖြစ်သည်—ဧဝံဂေလိသည် ဦးစွာရေးသားခဲ့သလား၊ သြဝါဒစာသည် ဦးစွာရေးသားခဲ့သလား။ တိကျသောကောက်ချက်မဖြစ်နိုင်ဘဲ၊ ပညာရှင်များ၏ အမြင်သည် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ကွဲပြားနေသည်။ သို့သော် သြဝါဒစာသည် ယောဟန်၏ဧဝံဂေလိတွင်ပါရှိသော ခရစ်ယာန်အသိပညာနောက်ခံကို အကြိုတင်ယူဆပြီး ဆွဲထုတ်ထားသည်ဟု ငြင်းပယ်၍မရနိုင်ပေ။ ဤအချက်ကို အဆုံးအဖြတ်အလေးပေးမှုအဖြစ် သတ်မှတ်လျှင်၊ သြဝါဒစာသည် ဧဝံဂေလိထက် နောက်ကျရေးသားခဲ့ပြီး ၎င်း၏အဆက်အဖြစ် ယူဆနိုင်သည်။ တနည်းအားဖြင့်၊ တမန်တော်သည် သူ၏ ဧဝံဂေလိအကြောင်းအရာများကို မရေးမီ၊ ၎င်းတို့ကို တွေးတောပြီး သူ၏သင်းအုပ်များကို သင်ပြခဲ့ဖွယ်ရှိသည်ဟု အလွယ်တကူ လက်ခံအပ်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သြဝါဒစာသည် ဧဝံဂေလိရေးသားမှုမတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ ဤနှင့်အခြားနည်းပညာဆိုင်ရာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုများမှ၊ အတွင်းပိုင်းသက်သေများမှ လက်ရာနှစ်ခု၏ ဆက်စပ်ရက်စွဲကို တိကျစွာ ကောက်ချက်ချရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

3. Historical Setting. Since the epistle contains no specific reference to the author, to the people to whom the letter is addressed, to the place from which it was written, or to the time of its writing, conclusions relating to its historical setting must be inferred from internal evidence. Such evidence needs to be closely linked with the accepted conclusions concerning the authorship and date of the Fourth Gospel. Since this commentary favors the common Johannine authorship of the Gospel and the epistle, the main question concerns priority—which was written first, the Gospel or the epistle? No definite conclusion is possible, and scholarly opinion has been ranged on both sides. But it can hardly be denied that the epistle presupposes and draws on a background of such Christian knowledge as is contained in John’s Gospel. If this point be given decisive weight, then it appears that the epistle was written later than the Gospel, and may be thought of as a postscript to it. Alternatively, it will be readily acknowledged that before ever committing his memories and profound meditations to writing, the apostle would have thought of, and have taught to his flock, much of the contents of his Gospel. Thus it is possible for the epistle to have preceded the writing of the Gospel. From these and other more technical considerations, it appears that it is impossible from internal evidence to come to any firm conclusion as to the relative dating of the two works.

 

သို့သော်၊ ဤသြဝါဒစာသည် “ချစ်လှစွာသောကလေးများ” (အခန်း ၂:၁၊ ၁၂၊ ၁၈၊ ၂၈၊ ၃:၇၊ ၁၈၊ ၄:၄၊ ၅:၂၁) ဟု တရားဝင်ခေါ်ဆိုနိုင်သော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးမှ ရေးသားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ စာပေးပို့သည့်နေရာကို မဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ရေးသားသူရင်းနှီးသိကျွမ်းသော ခရစ်ယာန်အုပ်စုတစ်ခုသို့ ပေးပို့ထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ယောဟန်သည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်စဉ် ဧဖက်မြို့သို့ဖြစ်စေ၊ အနည်းဆုံး အာရှမိုင်နာတွင် ဝတ်ပြုခဲ့သော ယုံကြည်သူများသို့ ရေးသားခဲ့သည်ဟူသော ရိုးရာအယူအဆကို ငြင်းပယ်ရန် ခိုင်လုံသောအကြောင်းမရှိသေးပေ။ ရေးသားချိန်သည် ပထမရာစု၏ နဝတီခုနှစ်များ၏ ပထမနှစ်ဝက်အတွင်း ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည် (အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာ ၈၉၂၊ အတွဲ ၆၊ စာမျက်နှာ ၃၅၊ ၃၆ ကြည့်ပါ)။

It is clear, however, that the epistle was written by an elderly man who could rightly address his converts as “little children” (chs. 2:1, 12, 18, 28; 3:7, 18; 4:4; 5:21). The destination of the letter is not stated, but it is obviously addressed to a known group of Christians with whom the revered author was personally acquainted. No conclusive reason has yet been advanced for rejecting the widely held tradition that it was written by John in his old age to believers Ephesus, or at least in Asia Minor, where he had ministered. The date of writing is probably during the first half of the nineties of the 1st century a.d. (see Vol. V, p. 892; Vol. VI, pp. 35, 36).

 

ဤသြဝါဒစာ၏ တည်ရှိမှုဆိုင်ရာ သက်သေများသည် ဒုတိယရာစု အစောပိုင်းတွင် ပေါ်ပေါက်သည်။ တမန်တော်များနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ သိကျွမ်းခဲ့သည်ဟု ယူဆရသော ပေါလီကပ်သည် ၁ ယောဟန် ၄:၃ နှင့် နီးကပ်စွာ ထပ်တူထပ်မျှသော စကားလုံးများကို အသုံးပြုခဲ့သည် (ဖိလိပ္ပိသို့ ပေါလီကပ်၏ သြဝါဒစာ vii၊ အေဒီ ၁၁၅ ခန့်)။ ယူဆီဗီးယပ်စ်က ပေါပိယပ်စ် (အေဒီ ၁၅၀ ခန့်) သည် “ယောဟန်၏ ပထမသြဝါဒစာမှ သက်သေများကို အသုံးပြုခဲ့သည်” ဟု ဖော်ပြသည် (Ecclesiastical History iii. ၂၄)။ အိုင်ရင်းနီးယပ်စ် (အေဒီ ၂၀၀ ခန့်) သည် ၎င်းကိုးကားသော ကျမ်းပိုဒ်များကို ယောဟန်၏ ပထမနှင့် ဒုတိယသြဝါဒစာမှဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြသည် (Irenaeus Against Heresies iii. ၁၆. ၅၊ ၈)။ မုရာတိုရီယံအပိုင်းအစ (အေဒီ ၁၇၀ ခန့်၊ အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာ ၁၂၇ ကြည့်ပါ) သည် ပထမနှင့် ဒုတိယသြဝါဒစာများကို ၎င်း၏ကျမ်းစာစာရင်းတွင် ထည့်သွင်းရုံသာမက ၎င်းတို့ကို တမန်တော်ယောဟန်မှ ရေးသားသည်ဟု သတ်မှတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပထမသြဝါဒစာသည် အစောပိုင်းနှင့် ယုံကြည်စိတ်ချရသော သက်သေရှိပြီး၊ ၎င်း၏ ကျမ်းစာစာရင်းတွင် ခိုင်မာစွာ တည်ရှိသည်။

Evidence as to the existence of the epistle occurs very early in the 2d century. Polycarp, who is reputed to have known personally several of the apostles, has words that closely echo 1 John 4:3 (The Epistle of Polycarp to the Philippians vii, c. a.d. 115); and Eusebius states that Papias (c. a.d. 150) “used testimonies from the first [former] epistle of John” (Ecclesiastical History iii. 24). Irenaeus (c. a.d. 200) identifies several verses that he quotes as coming from the first and second epistles of John (Irenaeus Against Heresies iii. 16. 5, 8), and the Muratorian Fragment c. a.d. 170; see Vol. V, p. 127) not only includes the first and second epistles in its canon but ascribes them to the apostle John. The first epistle thus has early and reliable attestation, and its place in the canon is firmly fixed.

 

၄. အကြောင်းအရာ။ သြဝါဒစာ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ သင်းအုပ်ဆရာဆိုင်ရာဖြစ်သည်။ ယောဟန်သည် ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ရေးကလေးများကို ချစ်ခင်စွာ ရေးသားပြီး ခရစ်ယာန်ဘဝကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်နိုင်ရန်ဖြစ်သည်။ စာ၏ အဓိကအချက်မှာ ချစ်ခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ခံသည် ရိုးရှင်းသော်လည်း နက်ရှိုင်းသော ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ တိုက်တွန်းချက်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ချစ်ခြင်းဖြစ်သည် (အခန်း ၄:၈)၊ ချစ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်ထံမှဖြစ်သည် (အခန်း ၄:၇)၊ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ချစ်ပြီး သူ၏သားတော်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်၊ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်သင့်သည် (အခန်း ၄:၁၀၊ ၁၁)။ သို့သော် ဤမြင့်မြတ်သော အကြောင်းအရာများကို ဆန့်ကျင်မှုနောက်ခံတွင် ဖော်ပြထားပြီး၊ ၎င်းသည် သြဝါဒစာအား သင်းအုပ်ဆရာဆိုင်ရာသာမက ဝိဝါဒဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်လည်း ပေးသည်။

4. Theme. The primary purpose of the epistle is pastoral. John writes lovingly to his spiritual children that they may be better able to live the Christian life. The keynote of the letter is love. The setting is a simple, yet profoundly spiritual, exhortation. God is love (ch. 4:8); love is of God (v. 7); God loved us and sent His Son; therefore we ought also to love one another (vs. 10, 11). But these lofty themes are portrayed against a background of opposition that gives the epistle a polemical as well as a pastoral aim.

 

အသင်းတော်တွင် မတရားသော အယူဝါဒများက ဒုက္ခပေးခဲ့ပြီး၊ အတွင်းမှ မမှန်ကန်သော ဆရာများက ယုံကြည်ခြင်းကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သည် (အခန်း ၂:၁၈၊ ၁၉)။ ၎င်းတို့သည် အသင်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် ဆက်လက်တည်ရှိပြီး ဆက်လက်ပျက်စီးမှုကို ခြိမ်းခြောက်နေသည်။ ယောဟန်သည် ဤအန္တရာယ်ကို တန်ပြန်ရန်၊ အသင်းတော်အဖွဲ့ဝင်များ၏ ခရစ်ယာန်အဆုံးအမများ၏ အဓိကအချက်များကို ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရန်၊ သမ္မာတရားကို ဆွဲဆောင်မှုရှိစေရန်နှင့် ခရစ်တော်၏လိုက်လျှောက်သူများကို အမှားသို့ မလွင့်မျောစေရန် ရေးသားသည်။

It is clear that heresies had troubled the church, and that false teachers from within had tried to subvert the faith (ch. 2:18, 19). Although they had left the church, their influence lingered and threatened continued damage. John writes to counteract this danger, to establish the members’ grip on the essentials of Christian doctrine, and to make the truth so attractive that Christ’s followers will not be led into error.

 

ယောဟန်ဆန့်ကျင်တိုက်ဖျက်နေသော အခြေခံမတရားအယူဝါဒသည် မမှန်ကန်သော အသိပညာ (ဂနိုစစ်ဇင်) ကို သင်ပြသော ပရိုတို-ဂနိုစစ်ဇင်တစ်မျိုးဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်ခံရသည် (အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာ ၈၉၂၊ ၈၉၃၊ အတွဲ ၆၊ စာမျက်နှာ ၅၄–၅၈ ကြည့်ပါ)။ သြဝါဒစာတွင် အလေးပေးဖော်ပြထားချက်များမှ၊ ဆန့်ကျင်မှုသည် ဂနိုစစ်ဇင်၏ အဓိကပုံစံနှစ်ခုဖြစ်သည့် ဒိုစီတစ်ဇင်နှင့် ဆီရင်သီယန်ဇင်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်၏ သဘာဝနှင့်ပတ်သက်သော မတရားအယူဝါဒကို ဖော်ပြသည်။ ဒိုစီတစ်ဇင်သည် လူဖြစ်လာခြင်း၏ အမှန်တရားကို ငြင်းပယ်ပြီး ခရစ်တော်သည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပုံပေါ်ရုံသာ ပိုင်ဆိုင်သည်ဟု သင်ပြသည် (အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာ ၉၁၂၊ ၉၁၃၊ အတွဲ ၆၊ စာမျက်နှာ ၅၈ ကြည့်ပါ)။ ဒုတိယမတရားအယူဝါဒသည် ယောဟန်၏ ခေတ်ပြိုင်ဖြစ်သူ ဆီရင်သပ်စ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး၊ ၎င်းသည် အီဂျစ်တွင် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် အာရှမိုင်နာတွင် သင်ပြခဲ့ပြီး ဂျူးဓမ္မဆိုင်ရာ အယူအဆများကို ဖြန့်ဝေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ယေရှုသည် ယောသပ်နှင့် မာရိ၏ သဘာဝအလျောက်မွေးဖွားသော သားဖြစ်သည်ဟု ဆိုပြီး၊ ခရစ်တော်သည် ယေရှု၏ ဗတ္တိဇံတွင် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ကားတိုင်မဆီးမီ ထွက်ခွာသွားသည်ဟု သင်ပြသည် (အတွဲ ၆၊ စာမျက်နှာ ၃၆၊ ၅၇ ကြည့်ပါ)။ ဤမတရားအယူဝါဒများ၏ ဖန်တီးသူများနှင့် ထောက်ခံသူများကို ယောဟန်က “ခရစ်တော်ဆန့်ကျင်သူများ” (အခန်း ၂:၁၈၊ ၂၂၊ ၄:၃) နှင့် “မမှန်ကန်သော ပရောဖက်များ” (အခန်း ၄:၁) ဟု သရုပ်ဖော်သည်။ ဤအမှားများကို တန်ပြန်ရန်၊ ၎င်းသည် လူဖြစ်လာခြင်းအတွင်း ခရစ်တော်၏ မြင်နိုင်သော လူ့သဘာဝ၏ အမှန်တရားကို အလေးပေးသည် (အခန်း ၁:၁–၃)၊ သူသည် လူ့ဇာတိဖြင့် အမှန်တကယ်လာခဲ့သည် (အခန်း ၄:၂)၊ ယုံကြည်သူများသည် မမှန်ကန်သော အသိပညာနှင့်ဆန့်ကျင်ဘက် ဤစစ်မှန်သောအသိပညာကို ခံစားနိုင်သည် (အခန်း ၅:၂၀)။

The basic heresy against which John is contending has been identified as a sort of proto-Gnosticism, which taught false gnōsis, that is, false knowledge (see Vol. V, pp. 892, 893; Vol. VI, pp. 54–58). From the emphases given in the epistle it appears that opposition came from two main forms of Gnosticism, Docetism and Cerinthianism, both of which set forth heresy concerning the nature of Christ. Docetism denied the reality of the incarnation and taught that Christ only appeared to have a human body (see Vol. V, pp. 912, 913; Vol. VI, p. 58). The second heresy derived from one of John’s contemporaries, Cerinthus, who, after training in Egypt, taught in Asia Minor, and propagated Judaizing teachings. He held that Jesus was the natural-born son of Joseph and Mary, and that Christ entered the body of Jesus at His baptism and withdrew prior to the crucifixion (see Vol. VI, pp. 36, 57). The originators and supporters of these heresies are graphically described by John as “antichrists” (chs. 2:18, 22; 4:3) and “false prophets” (ch. 4:1). To combat these errors he stresses the reality of Christ’s visible human nature during the incarnation (ch. 1:1–3), that He did come in the flesh (ch. 4:2), and that believers may enjoy this true knowledge (ch. 5:20) as opposed to the false gnōsis.

 

ဤအစောပိုင်းအငြင်းပွားမှုများသည် ခရစ်တော်၏ ဘုရားသဘာဝကို ကျယ်ပြန့်စွာ မေးခွန်းထုတ်နေသည့် ခေတ်သစ်တွင် အရေးပါသည်။ ဤသြဝါဒစာကို လေ့လာခြင်းသည် စာဖတ်သူအား လူဖြစ်လာခြင်း၏ အမှန်တရားဆီသို့ လမ်းညွှန်ပေးပြီး၊ လောကတစ်ခုလုံး၏ အပြစ်များအတွက် အပြစ်ဖြေရာအဖြစ် စေလွှတ်ခံရသော ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ မြင့်မြတ်သောအမြင်ကို ရင်ဆိုင်စေမည်။

These early controversies have significance for modern times, when the divinity of Christ is so widely questioned. A study of this epistle will direct the reader’s of the incarnation, and will confront him with an exalted vision of the Son of God, who was sent to be the propitiation for the sins of the whole world.

 

၅. အကျဉ်းချုပ်။

I. မိတ်ဆက်၊ ၁:၁–၄။

A. အသက်၏စကားတော် ခရစ်တော်နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ သိကျွမ်းကြောင်း ကြေညာခြင်း၊ ၁:၁–၃ခ။

B. သြဝါဒစာရေးသားရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်၊ ၁:၃ဂ–၄။

၁. ခရစ်ယာန်များ၊ ဘုရားသခင်နှင့် ခရစ်တော်တို့နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန်၊ ၁:၃ဂ။

၂. ဝမ်းမြောက်ခြင်း ပြည့်စုံစေရန်၊ ၁:၄။

II. ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန် လိုအပ်ချက်များ၊ ၁:၅–၁၀။

A. အလင်း၌ လျှောက်လှမ်းရန်၊ ၁:၅–၇။

B. အပြစ်ကို ဝန်ခံရန်၊ ၁:၈–၁၀။

III. အပြစ်ကင်းစင်သော ဘဝနေထိုင်ရန် တိုက်တွန်းချက်၊ ၂:၁–၂၈။

A. ခရစ်တော်သည် ခေါင်းဆောင်၊ အပြစ်အတွက် အပြစ်ဖြေရာဖြစ်သည်၊ ၂:၁၊ ၂။

B. သူလျှောက်လှမ်းသည့်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းရန်၊ ၂:၃–၆။

C. ပညတ်သစ်၊ ၂:၇–၁၁။

D. ဝိညာဉ်ရေးကလေးများသို့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ တောင်းဆိုမှုများ၊ ၂:၁၂–၂၈။

၁. ရေးသားရသည့်အကြောင်းများ၊ ၂:၁၂–၁၄။

၂. ဤလောကကို မချစ်ရန်၊ ၂:၁၅–၁၇။

၃. ခရစ်တော်ဆန့်ကျင်သူများနှင့် ၎င်းတို့၏ မတရားအယူဝါဒများကို သတိထားရန်၊ ၂:၁၈–၂၆။

၄. ခရစ်တော်၏ ကြွလာခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ရန် ခရစ်တော်ထဲ၌ တည်နေရန်၊ ၂:၂၇၊ ၂၈။

IV. ဘုရားသခင်၏သားများနှင့် မာရ်နတ်၏သားများ နှိုင်းယှဉ်ခြင်း၊ ၂:၂၉ မှ ၃:၂၄။

A. ဘုရားသခင်၏သားများ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ ၂:၂၉ မှ ၃:၇။

B. အပြစ်ပြုသူသည် မာရ်နတ်မှဖြစ်သည်၊ ၃:၈၊ ၉။

C. ညီအစ်ကိုကို မချစ်သူသည် မာရ်နတ်မှဖြစ်သည်၊ ၃:၁၀–၁၈။

D. ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏ကလေးများကို ကယ်တင်ခြင်းအာမခံပေးသည်၊ ၃:၁၉–၂၄။

V. သမ္မာတရား၊ ချစ်ခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းသည် မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်၊ ၄:၁ မှ ၅:၁၂။

A. သမ္မာတရား၏ဝိညာဉ်နှင့် အမှား၏ဝိညာဉ်၊ ၄:၁–၆။

B. ချစ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်မှဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်သည် ချစ်ခြင်းဖြစ်သည်၊ ၄:၇–၂၁။

C. ယုံကြည်ခြင်းသည် အောင်မြင်ခြင်းနှင့် အသက်ကို ယူဆောင်လာသည်၊ ၅:၁–၁၂။

VI. နိဂုံးချုပ်၊ ၅:၁၃–၂၁။

A. ရည်ရွယ်ချက်၏ ထပ်မံဖော်ပြချက်၊ ၅:၁၃။

B. အပြစ်ကင်းစင်ရန် တိုက်တွန်းချက်၊ ၅:၁၄–၁၇။

C. ဘုရားသခင်နှင့် ၎င်း၏သားတော်ကို သိရန် နောက်ဆုံးအားပေးချက်၊ ၅:၁၈–၂၁။5. Outline.I. Introduction, 1:1–4.

A. Declaration of personal acquaintance with Christ, the Word of life, 1:1–3a.

B. Purpose in writing the epistle, 1:3b–4.

1. To foster fellowship with Christians, God, and Christ, 1:3b.

2. To bring fullness of joy, 1:4.

II. The Requirements for Fellowship With God and Man, 1:5–10.

A. Walk in the light, 1:5–7.

B. Confession of sin, 1:8–10.

III. Exhortation to Sinless Living, 2:1–28.

A. Christ the advocate, the propitiation for sin, 2:1, 2.

B. Walking as He walked, 2:3–6.

C. The new commandment, 2:7–11.

D. Personal appeals to spiritual children, 2:12–28.

1. Reasons for writing, 2:12–14.

2. Love not the world, 2:15–17.

3. Beware of antichrists and their heresies, 2:18–26.

4. Abide in Christ to prepare for His coming, 2:27, 28.

IV. Sons of God Contrasted With Children of the Devil, 2:29 to 3:24.

A. The righteousness of God’s sons, 2:29 to 3:7.

B. He who sins is of the devil, 3:8, 9.

C. He who loves not his brother is of the devil, 3:10–18.

D. God assures His children of salvation, 3:19–24.

V. Truth, Love, and Faith Are Essential to Fellowship, 4:1 to 5:12.

A. The spirit of truth and the spirit of error, 4:1–6.

B. Love is of God, for God is love, 4:7–21.

C. Faith brings victory and life, 5:1–12.

VI. Conclusion, 5:13–21.

A. Restatement of aim, 5:13.

B. Admonition to sinlessness, 5:14–17.

C. Final encouragement to know God and His Son, 5:18–21. 

အခန်းကြီး - ၁

chapter 1

 

၁ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဘုရားသခင်နှင့်ဆက်သွယ်မှုဖြင့် ထာဝရအသက်ပေးသော ခရစ်တော်၏ပုဂ္ဂိုလ်အား ဖော်ပြသည်။ ၅ ထိုဆက်သွယ်မှုနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ယုံကြည်ခြင်းကြေညာချက်၏မှန်ကန်မှုကို သက်သေပြရန် သန့်ရှင်းသောဘဝဖြင့်နေထိုင်မှုကို ထည့်သွင်းရမည်၊ ထို့ပြင် ခရစ်တော်၏သေခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ဒုစရိုက်များကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရမည်ဟု အာမခံသည်။

1 He describeth the person of Christ, in whom we have eternal life, by a communion with God: 5 to which we must adjoin holiness of life, to testify the truth of that our communion and profession of faith, as also to assure us of the forgiveness of our sins by Christ’s death.

 

၁. ရှိခဲ့သောအရာ။ ဤစာတစ်စောင်၏အဖွင့်စကားသည် နှစ်မျိုးဖွင့်ဆိုနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ “ရှိခဲ့သောအရာ” (ဟို) ဟူသော နာမ်စားသည် ကြားနေဖြစ်ပြီး၊ (၁) ဘဝစကားလုံး၏ဗျာဒိတ်ပေးခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော သက်သေခံချက်၊ သို့မဟုတ် (၂) ဘဝစကားလုံး (ခရစ်တော်) ကိုယ်တိုင်ကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ ယောဟန်၏အသုံးအနှုန်းအရ ဒုတိယဖွင့်ဆိုချက်သည် ပို၍ဖြစ်နိုင်သည် (ယောဟန် ၄:၂၂၊ ၆:၃၇ တွင် ကြားနေနာမ်စားများသည် ပုဂ္ဂိုလ်များကို ရည်ညွှန်းသည်)။ “ရှိခဲ့သည်” (အိန်) ကြိယာနှင့်ပတ်သက်၍ ယောဟန် ၁:၁ တွင်ဖော်ပြထားသည်။

1. That which was. This opening phrase of the epistle is capable of two interpretations because of the fact that the pronoun translated “that which” (ho) is neuter and may refer either to: (1) the testimony concerning the revelation of the Word of life, or to (2) the Word of life (Christ) Himself. Johannine usage makes the second interpretation the more likely (cf. John 4:22; 6:37, where neuter pronouns refer to persons). For comment on the verb “was” (ēn) see on John 1:1.

 

အစမှ။ ယောဟန်သည် သူ၏ဧဝံဂေလိစာကို “အစမှစ၍” ဟူသောစကားဖြင့် စတင်သည်၊ သို့သော် သူ၏ပထမစာတစ်စောင်ကို “အစမှဖြစ်ပြီး” ဟူသောစကားဖြင့် စတင်သည်။ ဤခြားနားချက်သည် အရေးပါသည်။ ဧဝံဂေလိတွင် သူသည် စကားလုံးသည် “အစ” အချိန်တွင် ရှိပြီးသားဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးသည်၊ ဤနေရာတွင် စကားလုံးသည် “အစ” မှစ၍ ရှိခဲ့သည်ဟု တည်ထောင်ရုံဖြင့် ကျေနပ်သည်။ ဧဝံဂေလိသည် အစနှင့် ယင်းမတိုင်မီကိုကြည့်သည်၊ စာတစ်စောင်သည် အစနှင့် ယင်းနောက်ကိုကြည့်သည်။ ခရစ်ယာန်ခေတ်အစ (အခန်း ၂:၇ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း) ကို ရည်ညွှန်းသည့် ပို၍ကန့်သတ်ထားသော ဖွင့်ဆိုချက်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့သော် ယောဟန် ၁:၁-၃ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ဤကန့်သတ်ချက်ကို အနည်းငယ်သာ ထောက်ခံသည်။ “အစ” နှင့်ပတ်သက်၍ ယောဟန် ၁:၁ တွင်ဖော်ပြထားသည်။

From the beginning. John begins his Gospel with the words “In the beginning,” but his first epistle with, “from the beginning.” The different is significant. In the Gospel he is stressing that the Word was already existent at the time of “the beginning”; here he is content to establish that the Word has been existing from the time of “the beginning.” The Gospel looks at the beginning and before; the epistle looks at the beginning and after. A more limited interpretation is also possible by referring the phrase to the beginning of the Christian Era (cf. on ch. 2:7), but comparison with John 1:1–3 gives little support to such a limitation here. For a discussion of “beginning” see on John 1:1.

 

ကျွန်ုပ်တို့ကြားခဲ့သည့်အရာ။ သူနှင့်သူ၏အပေါင်းအဖော်များက အမှန်တကယ်ကြားခဲ့သော တစ်ဦးတစ်ယောက်အကြောင်း ရေးတော့မည်ဟု အခိုင်အမာဆိုရင်း၊ ယောဟန်သည် လူဇာတိခံယူခြင်း၏အမှန်တရားကို ငြင်းပယ်သူများ၏ပြောဆိုချက်များကို ဆန့်ကျင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏အာဏာနှင့် စာဖတ်သူများထံသို့ သူ၏ဆွဲဆောင်မှု၏ အကြောင်းအမျိုးကို တည်ထောင်သည်။ သူအလွန်နားထောင်ခဲ့သော ချစ်လှစွာသောအသံ၊ ပါလတ်စတိုင်းတွင် ရှည်လျားစွာကြာမြင့်ခဲ့သော အဖိုးတန်အမှတ်တရများသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရှိခဲ့ရမည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ ဤအဖွင့်အခန်းများတွင် “ကျွန်ုပ်တို့” ဟူသောစကားသည် အယ်ဒီတိုရီယယ်အသုံးအနှုန်းအဖြစ်၊ သို့မဟုတ် ယောဟန်နှင့်သူ၏အပေါင်းအဖော်များကို ရည်ညွှန်းခြင်းအဖြစ် (အခန်း ၄:၆ တွင်ဖော်ပြထားသည်) ဖွင့်ဆိုနိုင်သည်။ “ကြားခဲ့ပြီး” ဟူသော ပြီးပြည့်စုံသောအချိန်ကာလအသုံးအနှုန်းသည် အမှတ်တရများသည် သူနှင့်အတူ ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်ဟု ဖော်ပြသည်။

Which we have heard. In asserting that he is about to write concerning the One whom he and his associates have actually heard, John contests the claims of those who deny the reality of the incarnation. Thus he establishes the grounds of his authority and of his appeal to the readers. Who can doubt that there must have been precious memories in his mind as he thought of the beloved voice to which he had so earnestly listened, long ago, in Palestine! The “we” in these opening verses may be interpreted editorially, or as a reference to John and his associates (cf. on ch. 4:6). The use of the perfect tense, “have heard,” suggests that the memories still linger with him.

 

ကျွန်ုပ်တို့မြင်ခဲ့သည့်အရာ။ “ကျွန်ုပ်တို့ကြားခဲ့သည့်အရာ” နှင့်ပတ်သက်၍ အထက်တွင်ဖော်ပြခဲ့သော မှတ်ချက်သည် ဤနေရာတွင်လည်း သက်ဆိုင်သည်။ ဤတွင် “မြင်ခဲ့ပြီး” ဟုဘာသာပြန်ထားသော ကြိယာ (ဟိုရာအို) သည် မျက်စိဖြင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မြင်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ သူ၏အတွေ့အကြုံ၏အမှန်တရားကို သံသယမဖြစ်စေရန်၊ စာရေးသူသည် “ကျွန်ုပ်တို့၏မျက်စိဖြင့်” ဟူသော ရှင်းလင်းသောစကားလုံးများကို ထည့်သွင်းထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် “စကားလုံး” ကို အမှန်တကယ်မြင်ခဲ့သည်ဟု သံသယဖြစ်စရာနေရာမရှိစေခဲ့ပေ။

Which we have seen. The above comment on “which we have heard” applies here also. The verb here translated “have seen” (horaō) signifies the physical act of seeing with the eyes. That there may be no doubt as to the reality of his experience the writer adds the unequivocal words, “with our eyes.” He thus leaves no room for doubt that he actually saw “the Word.”

 

စေ့စေ့ကြည့်ခဲ့သည်။ ဂရိဘာသာတွင် သီယာအိုမိုင်၊ “အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုရန်”၊ “သေသေချာချာကြည့်ရန်” ဟူသော ကြိယာသည် ယောဟန် ၁:၁၄ တွင် “ကြည့်ရှုခဲ့သည်” ဟုဘာသာပြန်ထားသော ကြိယာနှင့်တူညီပြီး၊ အကြောင်းအရာမှာ လူဇာတိခံယူထားသော စကားလုံးကို ကြည့်ရှုခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ကြိယာ၏ပုံစံသည် ယောဟန် ၁:၁၄ တွင် လက်ရှိသို့ဆက်လက်ရှိနေသော အတိတ်လုပ်ဆောင်မှုအစား၊ ပြီးပြည့်စုံသောလုပ်ဆောင်မှုကို ဖော်ပြသည်။ ဤစကားလုံးများနှင့် နောက်ဆက်တွဲစကားလုံးများသည် တမန်တော်များသည် ခရစ်တော်၏လောကီဘဝ၏သမိုင်းဝင်ဖြစ်ရပ်များကို မျက်မြင်သက်သေအဖြစ် ရည်ညွှန်းသည်ဟု ဖွင့်ဆိုရန်သဘာဝကျသည်။

Have looked upon. Gr. theaomai, “to view attentively,” “to behold,” the same verb that is translated “beheld” in John 1:14, where the subject matter is the same—the beholding of the incarnate Word. Here, however, the form of the verb indicates completed action, instead of past action whose results continue into the present, as in John 1:14. It is natural to interpret these words and those that follow as a reference to the apostles’ having witnessed the historical scenes of Christ’s earthly life.

 

လက်ဖြင့်စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ ဂရိဘာသာတွင် ပြယ်လဖါအို၊ “စမ်းသပ်ရန်”၊ “သေသေချာချာစစ်ဆေးရန်”၊ “လက်ဖြင့်ကိုင်တွယ်ရန်” ဟူသော ကြိယာသည် ပြါအို၊ “ထိရန်” မှဆင်းသက်လာသည် (တမန်တော် ၁၇:၂၇ တွင်ဖော်ပြထားသည်)။ ဤကြိယာသည် လုကာ ၂၄:၃၉ (ထိုနေရာတွင် မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ) တွင် ယေရှုသည် သောမတ်စ်အား သူ့ကိုလက်ဖြင့်ကိုင်တွယ်ရန် ဖိတ်ကြားခဲ့သည့်နေရာတွင် ပေါ်ပေါက်သည်။ ယောဟန်သည် ဤဖြစ်ရပ်နှင့် အခြားဆင်တူဖြစ်ရပ်များကို အထူးရည်ညွှန်းဖွယ်ရှိသည်။ စာရေးသူနှင့်သူ၏အုပ်စုသည် လူဇာတိခံယူထားသော စကားလုံးနှင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာသိကျွမ်းမှုရှိခဲ့သည်ဟု ပိုမိုရှင်းလင်းစွာဖော်ပြရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်၏လောကီတည်ရှိမှု၏ အမှန်တရားမဟုတ်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော အမျိုးမျိုးသောမတရားသောအယူအဆများကို ငြင်းပယ်သည် (စာမျက်နှာ ၆၂၅၊ ၆၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Have handled. Gr. psēlaphaō, “to grope,” “to feel after,” “to examine closely,” “to handle,” from psaō, “to touch” (see on Acts 17:27). The same verb occurs in Luke 24:39 (see comment there), where Jesus invited Thomas to handle Him. John may refer particularly to this and possibly other similar events. It would be hard to conceive of any clearer way of stating that the writer and his group had personal acquaintance with the Word made flesh, and thus of refuting the various heresies concerning the unreality of Christ’s earthly existence (see pp. 625, 626).

 

စကားလုံးနှင့်ပတ်သက်၍။ “စကားလုံးနှင့်ပတ်သက်၍” ဟုဖွင့်ဆိုရန်ပိုကောင်းသည်။ တမန်တော်သည် စကားလုံး၏အားလုံးသောရှုထောင့်များကို ကိုင်တွယ်မည်ဟု မပြောဆိုဘဲ၊ သူ၏စာတစ်စောင်သည် (အခန်းကြီး ၃) ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံ (အခန်းကြီး ၁-၃) အပေါ်အခြေခံသော အမှန်တရားများကို ကြေညာသည်။ “စကားလုံး” (ဟိုလိုဂို့စ်) နှင့်ပတ်သက်၍ ယောဟန် ၁:၁ တွင်ဖော်ပြထားသည်။ ယေရှုခရစ်တော်ကို ရည်ညွှန်းသည့် “စကားလုံး” (လိုဂို့စ်) အသုံးပြုမှုသည် စတုတ္ထဧဝံဂေလိ (ယောဟန် ၁:၁၊ ၁၄)၊ ဤစာတစ်စောင် (အခန်းကြီး ၁:၁၊ ၅:၇)၊ နှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း (ဗျာ. ၁၉:၁၃) တို့တွင်သာ ထူးခြားပြီး၊ ၎င်းတို့သည် တူညီသောစာရေးသူမှဖြစ်သည်ဟူသောအမြင်ကို ထောက်ခံသည်။

Of the Word. Rather, “concerning the Word.” The apostle does not claim to deal with all aspects of the Word, but his epistle declares (v. 3) truths based upon personal experience (vs. 1–3) with the Word. For comment on “the Word” (ho logos) see on John 1:1. The use of “Word” (logos) as referring to Jesus Christ is peculiar to the Fourth Gospel (John 1:1, 14), this epistle (chs. 1:1; 5:7), and the Apocalypse (Rev. 19:13), and supports the view that they have a common authorship.

 

ဘဝနှင့်ပတ်သက်၍။ စကားလုံးအားဖြင့် “ဘဝ၏” ဟုဆိုသည်။ ဤစကားစုသည် ဘဝနှင့်ပတ်သက်သော စကားလုံး၊ သို့မဟုတ် ဘဝပေးသောစကားလုံးဟု ရှင်းပြပြီး၊ နှစ်မျိုးလုံးသည် ကယ်တင်ရှင်ကို ဖော်ပြသည့် မှန်ကန်သောဖွင့်ဆိုချက်များဖြစ်သည်။

Of life. Literally, “of the life.” This phrase may be explained as the Word that concerns life, or the Word that gives life, both interpretations being valid descriptions of the Saviour.

 

၂. ဘဝအတွက်။ “ဘဝသည်” ဟုဖွင့်ဆိုရန်ပိုကောင်းသည်။ အခန်းကြီး ၁ တွင် “ဘဝ” ဟူသောစကားလုံးသည် အခန်းကြီး ၂ တွင် “ဘဝ” နှင့်ပတ်သက်သော ဆက်လက်ဆွေးနွေးမှုအတွက် အခြေခံပေးသည်၊ ၎င်းသည် အဓိကအကြံအစည်မှ ချော်လွဲသည့် ကွင်းစကားဖြစ်သည်။ အခန်းကြီး ၁-၃ ၏ဝါကျဖွဲ့စည်းမှုသည် ရှုပ်ထွေးပြီး၊ အခန်းကြီး ၃ တွင် စာရေးသူသည် သူ၏အကြံအစည်ကို ပြည့်စုံသောနိဂုံးချုပ်အဖြစ် စုစည်းမထားမချင်း အတွေးသည် ဆိုင်းငံ့ထားသည်။ “ဘဝ” သည် ခရစ်တော်၏လူဇာတိခံယူခြင်းတွင် ထင်ရှားခဲ့သော သူ၏ဖြစ်တည်မှု၏ရှုထောင့်ကို အဓိကရည်ညွှန်းပြီး၊ သူ၏ထာဝရရှိပြီးဖြစ်မှုကို မဟုတ်ပေ။

2. For the life. Rather, “and the life.” The word “life” in v. 1 provides a basis for the further discussion of “life” in v. 2, which is parenthetical, being a digression from the main current of thought. The sentence construction of vs. 1–3 is complicated, the completion of the thought being in suspense until v. 3, where the writer gathers up his argument into a comprehensive conclusion. “The life” refers primarily to that aspect of Christ’s being which was revealed in His incarnation, not to His eternal pre-existence.

 

ထင်ရှားခဲ့သည်။ ဂရိဘာသာတွင် ဖနီရိုအို၊ “လူသိများစေရန်”၊ “မြင်နိုင်စေရန်”၊ “ထင်ရှားစေရန်”၊ “ပြသရန်” ဟုဆိုသည်။ ယောဟန်သည် ဖနီရိုအိုကို မကြာခဏအသုံးပြုသည် (ဧဝံဂေလိတွင် ၉ ကြိမ်၊ စာတစ်စောင်တွင် ၆ ကြိမ်)။ ဤဘဝ၏ထင်ရှားမှုသည် ယောဟန် ၁:၁၄ တွင် “စကားလုံးသည် လူဇာတိဖြစ်လာသည်” နှင့် သက်ဆိုင်ပြီး၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိလူများက သူ၏ဘုန်းတော်ကို ကြည့်ရှုခဲ့သော လူဇာတိခံယူခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။

Was manifested. Gr. phaneroō, “to make known,” “to make visible,” “to make manifest,” “to show.” John makes frequent use of phaneroō (nine times in the Gospel and six times in the epistle). This manifestation of life corresponds to “the Word was made flesh” in John 1:14, and refers to the incarnation viewed by the dwellers on earth who beheld its glory.

 

ယောဟန်၏အနှစ်သက်ဆုံးစကားလုံးများစွာသည် အခန်းကြီး ၁-၃ တွင် ပေါ်ပေါက်သည်၊ သို့သော် ဘုရင်ဂျိမ်းဗားရှင်သည် တစ်ခါတစ်ရံ မူရင်းစကားလုံး၏အမှတ်အသားကို မထင်ရှားစေပေ။ အာခီ၊ “အစ”၊ သည် သူ၏ရေးသားချက်များတွင် ၂၃ ကြိမ်၊ ဇိုအိ၊ “ဘဝ”၊ ၆၄ ကြိမ်၊ မာတုရိယို၊ “သက်သေခံရန်”၊ ၄၇ ကြိမ် ပေါ်ပေါက်သည်။

Several of John’s favorite words appear in vs. 1–3, although the KJV sometimes obscures the identity of the original word. Archē, “beginning,” appears 23 times in his writings; zōē, “life,” 64 times; martureō, “to bear witness,” 47 times.

 

ကျွန်ုပ်တို့မြင်ခဲ့သည်။ တမန်တော်သည် ဘဝ၏စကားလုံးနှင့်ပတ်သက်၍ (အခန်းကြီး ၁) မြင်ခဲ့ရုံ၊ ကြားခဲ့ရုံသာမက၊ ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို “ဘဝ” အဖြစ် သိမြင်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၁:၄ တွင်ဖော်ပြထားသည်)။

We have seen. The apostle had not only seen and heard “concerning” the Word of life (v. 1) but had also perceived its significance as “life” (see on John 1:4).

 

သက်သေခံသည်။ ယောဟန်သည် ခရစ်တော်ကို ကြည့်ရှုခဲ့ရုံဖြင့် ကျေနပ်မနေဘဲ၊ သူမြင်ခဲ့သောအရာကို “သက်သေခံ” ရန် တွန်းအားပေးခံခဲ့ရသည် (တမန်တော် ၁:၈ တွင်ဖော်ပြထားသည်)။

Bear witness. John was not content with having beheld Christ; he was also impelled to “bear witness” to what he had seen (cf. on Acts 1:8).

 

ပြသသည်။ ဂရိဘာသာတွင် အပါဂျယ်လို၊ “သတင်းပို့ရန်”၊ “ကြေညာရန်”၊ “ဖော်ပြရန်” ဟုဆိုသည်။ ဤစကားလုံးသည် အခန်းကြီး ၃ တွင် “ဖော်ပြသည်” ဟုဘာသာပြန်ထားသည်။

Shew. Gr. apaggellō, “to bring tidings,” “to proclaim,” “to declare.” The same word is translated “declare” in v. 3.

 

ထာဝရဘဝ။ “ဘဝ” နှင့် “ထာဝရ” တို့၏ပေါင်းစပ်မှုသည် ယောဟန်၏ရေးသားချက်များတွင် ၂၃ ကြိမ်ပေါ်ပေါက်သည်။ သူသည် ထာဝရအကြောင်းကို တွေးတောပြီး၊ သူ၏ချစ်လှစွာသောသခင်နှင့် သူမျှော်လင့်ထားသော ဘဝ၏ထာဝရသဘောကို အလေးပေးသည် (ယောဟန် ၃:၁၆ တွင်ဖော်ပြထားသည်)။

That eternal life. The association of “life” with “eternal” occurs 23 times in John’s writings. He thinks in terms of eternity, and stresses the eternal nature of his beloved Lord and of the life he anticipates sharing with Him (see on John 3:16).

 

ခမည်းတော်နှင့်အတူ။ ဂရိဘာသာတွင် ပရို့စ်တွန်ပါတေရာ (ယောဟန် ၁:၁ တွင် “ဘုရားနှင့်အတူ” မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ “နှင့်” ဟူသော ပရို့စ်သည် စကားလုံးနှင့် ခမည်းတော်၏ နီးကပ်မှုကို ဖော်ပြပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် သူ၏သီးခြားပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်မှုကို ရှင်းလင်းစေသည်။ ယောဟန်သည် သားတော်ကို အမည်ဖြင့်မဖော်ပြသေးသော်လည်း၊ “ခမည်းတော်” ဟူသောဘွဲ့အမည်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် စကားလုံး၏သားဖြစ်မှုကို ညွှန်ပြပြီး၊ စကားလုံးကို ယေရှုခရစ်တော်အဖြစ် အခန်းကြီး ၁:၃ တွင် ပြတ်သားစွာဖော်ပြရန် ပြင်ဆင်ပေးသည်။

With the Father. Gr. pros ton patera (see comment on “with God,” in John 1:1). The word pros, “with,” expresses the nearness of the Word to the Father and at the same time makes clear His separate personality. Although John has not yet mentioned the Son by name, his use of the title “Father” implies the Sonship of the Word and prepares the way for the open identification of the Word as Jesus Christ in 1 1 John 1:3.

 

ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ ထင်ရှားခဲ့သည်။ စာရေးသူသည် ထာဝရမှစ၍ ခမည်းတော်နှင့်အတူရှိခဲ့သောတစ်ဦးကို မြင်တွေ့ခွင့်ရရှိသည့် အခွင့်အရေးကို သဘောပေါက်ရင်း အံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဗျာဒိတ်ပေးခြင်း၏ဘုန်းတော်သည် ယောဟန်၏စိတ်ထဲတွင် မှေးမှိန်မသွားပေ။ ထို့အစား၊ ၎င်းသည် သူ၏ဝိညာဉ်ရေးအမြင်၏ဗဟိုတွင် ရှိနေသည် (ယောဟန် ၁:၁၄၊ ၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Manifested unto us. The writer is filled with awe at the realization of the privilege granted to him of seeing the One who had been with the Father from eternity. The splendor of the revelation never grows dim in John’s mind. Rather, it remains in the center of his spiritual vision (cf. John 1:14, 18).

 

၃. ကျွန်ုပ်တို့မြင်ခဲ့သည့်အရာ။ အလေးပေးရန်အတွက် (အခန်းကြီး ၁၊ ၂) တွင် ပြန်လည်ဖော်ပြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယခင်ဖော်ပြခဲ့သမျှကို အကျဉ်းချုံးရန်ဖြစ်သည်။ စာရေးသူ၏ ယေရှုအကြောင်း ကိုယ်ပိုင်သိရှိမှု၏ အရေးပါမှုကို စာတစ်စောင်၏ဂနိုစတစ်ဝါဒအစောပိုင်းပုံစံများကို ဆန့်ကျင်မှုအလင်္ကာတွင် ချဲ့ထွင်ဖော်ပြရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည် (စာမျက်နှာ ၆၂၅၊ ၆၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။

3. That which we have seen. A rhetorical repetition (vs. 1, 2) for emphasis and by way of recapitulating all that has previously been said. The importance of this stress on the writer’s personal knowledge of Jesus can hardly be exaggerated in the light of the epistle’s opposition to early forms of Gnosticism (see on pp. 625, 626).

 

ဖော်ပြသည်။ အခန်းကြီး ၂ တွင် “ပြသသည်” အောက်တွင်ဖော်ပြထားသည်။

Declare. See above under “shew” (v. 2).

 

ဆက်သွယ်မှု။ ဂရိဘာသာတွင် ကိုင်းနိုးနီးယား (တမန်တော် ၂:၄၂ တွင်ဖော်ပြထားသည်)။ ဤစကားလုံးသည် ညီအစ်ကိုများအကြား တန်းတူဖြစ်စေ၊ ဘုရားနှင့်ကျွန်ုပ်တို့အကြား မတန်းတူဖြစ်စေ၊ အပြန်အလှန်မျှဝေခြင်းကို ဆိုလိုသည် (တမန်တော် ၂:၄၂၊ ၂ကော ၈:၄၊ ဂလာတိ ၂:၉၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၁ စသည်တို့ကိုကြည့်ပါ)။ ဤဖြစ်ရပ်တွင် တမန်တော်သည် သူခံစားရသော ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ကောင်းချီးများကို စာဖတ်သူများနှင့် မျှဝေလိုသည်။ အခြားသူများသည် ဤဆက်သွယ်မှုတွင် ပါဝင်နိုင်ရန်သည် စာတစ်စောင်၏အဓိကရည်မှန်းချက်များထဲမှတစ်ခုဖြစ်သည်။ “ဆက်သွယ်မှု” ဟူသောစကားလုံးသည် ပထမအခန်းကြီး၏ အဓိကအချက်တစ်ခုကို ထိမှန်သည်။ ခရစ်တော်ကို အမှန်တကယ်သိသူသည် ထိုကောင်းမွန်သောအပေါင်းအဖော်ကို အခြားသူများနှင့် မျှဝေလိုလိမ့်မည်။ “ခရစ်တော်ထံသို့ ရောက်လာသူသည် ယေရှုတွင်ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော အဖိုးတန်သူငယ်ချင်းကို အခြားသူများအား လူသိများစေလိုသော ဆန္ဒသည် သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် မွေးဖွားလာသည်” (SC 78)။ ထို့ကြောင့် အခြားသူများအတွက် လုပ်ဆောင်သူများသည် ကယ်တင်ရှင်၏ဆုတောင်းချက်ဖြစ်သော “သူတို့သည် ငါတို့ [ခမည်းတော်နှင့်သားတော်] တစ်ဦးဖြစ်သကဲ့သို့ တစ်ဦးဖြစ်စေရန်” (ယောဟန် ၁၇:၂၂) ကို ဖြေဆိုရာတွင် ပါဝင်ကြလိမ့်မည်။

Fellowship. Gr. koinōnia (see on Acts 2:42). The word implies mutual sharing, whether the partnership be equal, as among brethren, or unequal, as between God and ourselves (cf. Acts 2:42; 2 Cor. 8:4; Gal. 2:9; Phil. 2:1; etc.). In this instance the apostle wishes his readers to share the same spiritual blessings that he enjoys through a knowledge of the Father and the Son. That others may share in this partnership is one of the main objectives of the epistle. The word “fellowship” strikes one of the keynotes of the first chapter. He who truly knows Christ will always want others to share in that blessed companionship. “No sooner does one come to Christ, than there is born in his heart a desire to make known to others what a precious friend he has found in Jesus” (SC 78). Those who thus work for others will participate in answering the Saviour’s prayer, “that they may be one, even as we [the Father and the Son] are one” (John 17:22).

 

ကျွန်ုပ်တို့၏ဆက်သွယ်မှု။ စကားလုံးအားဖြင့် “ဆက်သွယ်မှု၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ [တစ်ခုဖြစ်သော]”၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ဆက်သွယ်မှုအမျိုးအစား၊ ယောဟန်နှင့် ဘုရားသခင်အကြား ရှိသောဆက်သွယ်မှုဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြား ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုဖြစ်လာသည်။ တစ်ဖက်တွင် ခရစ်တော်မှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်အကြောင်း သူ၏သိရှိမှုကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဘုရားသခင်ကို မသိသူများကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ၊ ခမည်းတော်နှင့် သူ၏လမ်းလွဲနေသော သားသမီးများအကြား ရှင်သန်သောဆက်သွယ်မှုတစ်ခုကို ပေးသည်။

Our fellowship. Literally, “the fellowship, the [one that is] ours,” that is, our kind of fellowship, the fellowship that exists between John and the Godhead. The Christian becomes a connecting link between heaven and earth. With one hand he lays hold on his knowledge of God through Christ, and with the other he takes hold of those who know not God, thus providing a living link between the Father and His wayward children.

 

သူ၏သားတော် ယေရှုခရစ်တော်။ ဤနေရာတွင် ယောဟန်သည် စကားလုံးကို ခရစ်တော်အဖြစ် ခွဲခြားသတ်မှတ်သည်။ “ယေရှုခရစ်တော်” ဟူသော နှစ်ထပ်ဘွဲ့အမည်သည် ယောဟန်သည် သားတော်၏ဘဝ၏ လူ့သဘောနှင့် ဘုရားသဘောရှုထောင့်များကို စဉ်းစားနေသည်ကို ပြသသည် (မဿဲ ၁:၁၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၅၊ ၁ယောဟန် ၃:၂၃ တွင်ဖော်ပြထားသည်)။ ခမည်းတော်နှင့်ဆက်သွယ်မှုသည် ဘုရားသခင်ကို လူသားများအား ထုတ်ဖော်ပြသရန် ထူးခြားစွာအရည်အချင်းပြည့်မီသော သားတော်မှတစ်ဆင့်သာ ဖြစ်နိုင်သည် (ယောဟန် ၁:၁၈ တွင်ဖော်ပြထားသည်)။

His Son Jesus Christ. Here John identifies the Word with Christ. The double title, “Jesus Christ,” shows that John is considering the human and the divine aspects of the Son’s life (see on Matt. 1:1; Phil. 2:5; cf. on 1 John 3:23). Fellowship with the Father is possible only through the Son, who is uniquely qualified to reveal God to men (cf. on John 1:18).

 

၄. ဤအရာများ။ ဆိုလိုသည်မှာ စာတစ်စောင်၏အကြောင်းအရာ၊ အခန်းကြီး ၁-၃ တွင် ရေးထားပြီးသောအရာများနှင့် စာရေးသူသည် စာတစ်စောင်၏ကျန်ရှိရာတွင် ရေးရန်ရည်ရွယ်ထားသောအရာများ ပါဝင်သည်။

4. These things. That is, the content of the epistle, including what has already been written in vs. 1–3, and what the author intends to write in the remainder of the letter.

 

သင်တို့ထံသို့။ အရေးကြီးသောစာသားသက်သေများ (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ) သည် ဤစကားစုကို ဖယ်ထုတ်ရန်နှင့် ၎င်း၏နေရာတွင် ဂရိဘာသာတွင် ကြိယာ၏ဘာသာရပ်၏ အလေးပေးပုံစံကို ဖတ်ရန် ထောက်ခံသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် “ဤအရာများကို ကျွန်ုပ်တို့ရေးသည်” ဟုဖြစ်လာသည်။

Unto you. Important textual evidence may be cited (cf. p. 10) for omission of this phrase and for reading in its place an emphatic form of the subject of the verb in the Greek. The resultant reading would be “and these things we write.”

 

သင်တို့၏။ အရေးကြီးသောစာသားသက်သေများသည် “ကျွန်ုပ်တို့၏” ဟုဖတ်ရန် ထောက်ခံသည်။ သို့သော် အကြောင်းအရာသည် ဘုရင်ဂျိမ်းဗားရှင်၏ဖတ်ရှုမှုကို ထောက်ခံသည်၊ အကြောင်းမှာ ယောဟန်သည် သူ့ကိုယ်သူ ဝမ်းမြောက်မှုဖြစ်စေရန်ထက် စာဖတ်သူများအား ဝမ်းမြောက်မှုဖြစ်စေရန် ရေးဖွဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

Your. Important textual evidence may be cited for the reading “our.” But the context favors the reading of the KJV, since it is more likely that John writes to bring joy to his readers than to himself.

 

ဝမ်းမြောက်မှု။ ခရစ်တော်နှင့်ဆက်သွယ်မှု၏ သဘာဝဆိုင်ရာရလဒ် (ရောမ ၁၄:၁၇ တွင်ဖော်ပြထားသည်)။

Joy. The natural result of fellowship with Christ (see on Rom. 14:17).

 

ပြည့်စုံသည်။ သို့မဟုတ် “ဖြည့်ဆည်းပြီးစီးသည်”။ ယေရှုသည် သူ၏တပည့်များထံသို့ “ဤအရာများ” ပြောဆိုရန် တူညီသောအကြောင်းပြချက်ကို ဖော်ပြခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၅:၁၁)၊ ချစ်လှစွာသောတပည့်သည် သူ၏ဆရာ၏စကားများကို ပဲ့တင်ထပ်နေပေမည်။ ဝမ်းမြောက်မှု၏ပြည့်စုံမှုသည် ယောဟန်၏ရေးသားချက်များတွင် မကြာခဏဖော်ပြသောအကြောင်းအရာဖြစ်သည် (ယောဟန် ၃:၂၉၊ ၁၅:၁၁၊ ၁၆:၂၄၊ ၁၇:၁၃၊ ၂ယောဟန် ၁၂)။ ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ဘာသာတစ်ခုဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၅:၁၁ တွင်ဖော်ပြထားသည်)။

Full. Or, “fulfilled.” Jesus had expressed the same reason for speaking “these things” to His disciples (John 15:11), and the beloved disciples may well be echoing the words of his Master. The fulfillment of joy is a frequent theme in John’s writings (John 3:29; 15:11; 16:24; 17:13; 2 John 12). The Christian religion is a happy one (see on John 15:11).

 

ဤသည်မှာ စာတစ်စောင်၏အကျဉ်းချုံးမိတ်ဆက်ပြီးဆုံးသည်။ ခရစ်တော်ကို ကိုယ်တိုင်သိရှိခဲ့သော ယောဟန်သည် သူ၏သိရှိမှုကို စာဖတ်သူများနှင့် မျှဝေလိုပြီး၊ ၎င်းတို့သည် သူခံစားနေရသော ခမည်းတော်နှင့် သားတော်နှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ခံစားနိုင်ရန်ဖြစ်သည်။ ဤချစ်ဖွယ်ဆန္ဒကို ဖော်ပြရာတွင်၊ သူသည် သားတော်၏ဘုရားသခင်ဖြစ်မှု၊ ထာဝရဖြစ်မှု၊ လူဇာတိခံယူခြင်း—နှင့် အကျိုးဆက်အနေဖြင့် လူသားသဘောကို အခိုင်အမာဆိုသည်။ ဤအံ့ဖွယ်သိရှိမှုကို သူသည် ရိုးရှင်းသော်လည်း အလေးပေးသောဘာသာစကားဖြင့် သယ်ဆောင်ပေးသည်၊ သို့မှသာ သူ၏ခေတ်ကာလနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ခေတ်ကာလရှိ စာဖတ်သူများသည် ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်း၏အုတ်မြစ်နှင့် ယေရှုခရစ်တော်၏သဘောသဘာဝနှင့်လုပ်ဆောင်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ သံသယမရှိစေရ။ ဤနည်းဖြင့် သူသည် ဂနိုစတစ်ဝါဒကို မဖော်ပြဘဲ ထိရောက်စွာ ဖြေဆိုသည်။

Thus ends the brief introduction to the epistle. John, who has personally known Christ, desires to share his knowledge with his readers in order that they may enjoy the same fellowship he is already enjoying with the Father and the Son. In the course of expressing this loving desire, he asserts the divinity, the eternity, and the incarnation—and consequent humanity—of the Son. This wondrous knowledge he conveys in simple but emphatic language so that readers, in his own day and in ours, may have no doubt concerning the foundation of the Christian faith and the nature and work of Jesus Christ. In this way he effectively answers Gnostic teaching without even mentioning the heresy.

 

၅. သူထံမှကြားခဲ့သည်။ “သူထံမှကြားခဲ့သည်” ဟုဖွင့်ဆိုရန်ပိုကောင်းသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်ထံမှ၊ သို့မဟုတ် ခရစ်တော်ထံမှ ဖြစ်နိုင်သည်။ ယောဟန်သည် သူသယ်ဆောင်တော့မည့် သတင်းစကားကို သူတီထွင်ခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ သခင်ထံမှ တိုက်ရိုက်ဖြစ်စေ၊ ဗျာဒိတ်ပေးခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ လက်ခံရရှိခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းစေလိုသည်။

5. Heard of him. Rather, “heard from him,” that is, from God, or possibly, from Christ. John wishes to make clear that he did not invent or discover the message he is about to convey to his readers, but had received it from the Lord, whether directly from Christ or by revelation.

 

ဖော်ပြသည်။ ဂရိဘာသာတွင် အနဂျယ်လို၊ “ကြေညာရန်”၊ “လူသိများစေရန်”၊ “ထုတ်ဖော်ရန်” ဟူသော စကားလုံးသည် အခန်းကြီး ၂ နှင့် ၃ တွင် “ပြသသည်” နှင့် “ဖော်ပြသည်” အတွက် အသုံးပြုထားသော အပါဂျယ်လိုနှင့် ကွဲပြားသည်။ အနဂျယ်လိုသည် သတင်းကို လက်ခံသူထံသို့ ယူဆောင်လာခြင်း သို့မဟုတ် ပြန်လည်ယူဆောင်လာခြင်းကို ညွှန်ပြပြီး၊ အပါဂျယ်လိုသည် သတင်း၏ရင်းမြစ်ကို အလေးပေးသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းသည် မည်သူထံမှလာသည်ကို ဖော်ပြသည်။

Declare. Gr. anaggellō, “to announce,” “to make known,” “to disclose,” a different word from that used in vs. 2 and 3 (apaggellō) for “shew” and “declare.” Anaggellō suggests bringing the tidings up to or back to the receiver, whereas apaggellō emphasizes the source of the news, that is, from whom it comes.

 

ဘုရားသခင်သည် အလင်းဖြစ်သည်။ ဂရိဘာသာတွင် “အလင်း” ဟူသောစကားလုံးမတိုင်မီ အာတီကယ်မရှိခြင်းသည် “အလင်း” သည် ဘုရားသခင်၏သဘောသဘာဝ၏ ရှုထောင့်တစ်ခု၊ သို့မဟုတ် အရည်အသွေးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည် (အခန်းကြီး ၄:၈ တွင်ဖော်ပြထားသည်)။ ခရစ်တော်တွင် အလင်းအနေဖြင့် ယောဟန် ၁:၇-၉ တွင် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။

God is light. The absence of the article in Greek before the word for “light” specifies “light” as one aspect, or quality, of God’s nature (cf. on ch. 4:8). Compare light as an attribute of Christ in John 1:7–9.

 

သမ္မာကျမ်းစာတွင်၊ အလင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် နီးကပ်စွာဆက်စပ်နေသည်။ သခင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းအတွက် သူ၏လက်ကိုစတင်လှုပ်ရှားသောအခါ၊ အလင်းသည် ဖြစ်တည်လာသော ပထမဆုံးသောအရာဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၁:၃)။ ဘုရားသခင်၏ထင်ရှားမှုများသည် မဖော်ပြမနေနိုင်သော ဘုန်းတော်နှင့် ပုံမှန်အားဖြင့် လိုက်ပါလာသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၁၆-၁၈၊ တရားဟောရာ ၃၃:၂၊ ဟေရှာယ ၃၃:၁၄၊ ဟဗက္ကုတ် ၃:၃-၅၊ ဟေဗြဲ ၁၂:၂၉ စသည်တို့)။ ဘုရားသခင်ကို “ထာဝရအလင်း” (ဟေရှာယ ၆၀:၁၉၊ ၂၀) နှင့် “လူသားမည်သူမျှ ချဉ်းကပ်၍မရသော အလင်းထဲတွင် နေထိုင်သည်” (၁တိမောသေ ၆:၁၆) ဟု ဖော်ပြသည်။ ဤရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာထင်ရှားမှုများသည် ဘုရားသခင်၏အကျင့်စာရိတ္တဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းမှုနှင့် ပြီးပြည့်စုံသော သန့်ရှင်းမှုကို သင်္ကေတပြုသည် (ယောဟန် ၁:၁၄၊ ရောမ ၃:၂၃၊ ၁ကော ၁၁:၇ တွင် “ဘုန်းတော်” [ဒိုဇာ] မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။

In the Bible, light is closely associated with Deity. When the Lord set His hand to creation, light was the first element to be brought into existence (Gen. 1:3). Divine manifestations are usually accompanied by ineffable glory (Ex. 19:16–18; Deut. 33:2; Isa. 33:14; Hab. 3:3–5; Heb. 12:29; etc.). God is described as “everlasting light” (Isa. 60:19, 20) and as dwelling “in the light which no man can approach unto” (1 Tim. 6:16). These physical manifestations are symbolic of the moral purity and perfect holiness that distinguish God’s character (see comment on “glory” [doxa], John 1:14; Rom. 3:23; 1 Cor. 11:7).

One of the most notable qualities of light is its power to dispel darkness. On the highest plane, the spiritual, God exhibits this quality in a superlative degree—the darkness of sin cannot exist in His sight (Hab. 1:13).

 

၅။ သူ့မှာ မှောင်မိုက်ခြင်း လုံးဝမရှိပါ။ စကားလုံးအရ “သူ့မှာ မှောင်မိုက်ခြင်းမရှိ၊ တစ်ခုမှမရှိ” ဟုဆိုသည်။ နှစ်ဆင့်ငြင်းဆိုမှုသည် ဘုရားသခင်၏ သဘာဝတရားတွင် မှောင်မိုက်ခြင်း၏ မည်သည့်အစိတ်အပိုင်းမဆို ရှိမှုကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုသည်။ ယောဟန်၏ ထူးခြားသော ပုံစံမှာ “ဘုရားသခင်သည် အလင်းဖြစ်သည်” ဟူသော ပြတ်သားသော ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုကို ပြုပြီး၊ ထို့နောက် ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ငြင်းဆိုခြင်းဖြင့် ၎င်းကို အားဖြည့်ပေးရန်ဖြစ်သည် (ဆက်လက်ကြည့်ရန်၊ အခန်း ၁:၆၊ ၈၊ အခန်း ၂:၄၊ ယောဟန် ၁:၃၊ ၂၀၊ ၁၀:၂၈)။ ယောဟန်၏ ပြတ်သားသော ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုအတွက် ချက်ချင်းအကြောင်းရင်းတစ်ခုရှိသည်။ ဂနော့စတစ်သီအိုရီက ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လိုအပ်သော ဆန့်ကျင်ဘက်များဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့နှစ်ခုစလုံးသည် တူညီသော ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ အရင်းအမြစ်မှ—ဘုရားသခင်ထံမှ ပေါက်ဖွားလာသည်ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် အကယ်၍ ဘုရားသခင်သည် လုံးဝလုံးဝ “အလင်း” ဖြစ်ပြီး မှောင်မိုက်ခြင်း၏ အနည်းငယ်မှ ရောနှောမှုမရှိပါက၊ ဂနော့စတစ်ဝါဒသည် (တတိယတွဲ၊ စာမျက်နှာ ၅၅ ကိုကြည့်ပါ) ဘုရားသခင်၏ သဘာဝတရားနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော တစ်စုံတစ်ရာကို သင်ကြားပေးနေပြီး၊ တမန်တော်၏ စကားများကို လက်ခံသူများက ၎င်းကို ပယ်ချရမည်။

In him is no darkness at all. Literally, “darkness in him is not, not one [darkness].” The double negative emphatically denies the presence of any element of darkness in God’s nature. It is typical of John to make a categorical statement such as “God is light,” and then to reinforce it with a denial of the opposite (cf. vs. 6, 8; ch. 2:4; John 1:3, 20; 10:28). There is an immediate reason for John’s emphatic declaration. Gnostic theory held that good and evil were necessary counterparts of each other, and that both sprang from the same divine source—God. If, however, God is utterly and entirely “light,” without the slightest admixture of darkness, then Gnosticism (see Vol. VI, p. 55) was teaching something contrary to God’s nature and must be rejected by those who accept the apostle’s words.

 

ယောဟန်၏ ရေးသားချက်များတွင် “မှောင်မိုက်ခြင်း” (စကိုတို့စ် သို့မဟုတ် စကိုတီယာ) သည် “အလင်း” ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်၊ ပေါလု၏ စာစောင်များတွင် အပြစ်သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်နှင့် (ရောမ ၆:၁၈၊ ၁၉) နှင့် “ဇာတိ” သည် “ဝိညာဉ်တော်” ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (အခန်း ၈:၁)။ ယောဟန် ၁၂:၃၅၊ ၄၆ ကိုကြည့်ပါ၊ ယောဟန် ၁:၅၊ ၈:၁၂ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း။

In John’s writings “darkness” (skotos or skotia) is the antithesis of “light,” even as in Paul’s epistles sin is the antithesis of righteousness (Rom. 6:18, 19) and “flesh,” of “Spirit” (ch. 8:1). See John 12:35, 46; see on John 1:5; 8:12.

 

၆။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့ဆိုပါက။ သူ၏ အကြံဉာဏ်လိုအပ်သူများထံ နားထောင်မှုရရှိရန်၊ တမန်တော်သည် သူ၏ သွယ်ဝိုက်သော ဆုံးမမှုအချို့ကို ယူဆချက်အနေဖြင့် (အခန်း ၁:၆၊ ၈၊ ၁၀ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ) နှင့် သူ့ကိုယ်သူ ထိုထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုတွင် ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် နူးညံ့စေသည်။ ဖခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုရှိသည်ဟု ဆိုသော်လည်း သူ၏ အလိုတော်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်လျှောက်လှမ်းနေသူများစွာ ရှိနေသည်ကို သူသဘောပေါက်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် စာဖတ်သူများကို ရန်မဖြစ်စေရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် နူးညံ့သောဘာသာစကားကို အသုံးပြုသည်။

6. If we say. To win a hearing with those who need his counsel the apostle softens some of his implied rebukes by making them hypothetical (cf. vs. 8, 10; etc.) and by including himself in the statement. He was doubtless aware that many claimed fellowship with the Father but were walking contrary to His will. Yet he uses gentle language in the hope of not antagonizing his readers.

 

ဆက်သွယ်မှုရှိခြင်း။ အခန်း ၁:၃ ကိုကြည့်ပါ။ ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုရှိသည်ဟူသော အဆိုသည် ၎င်း၏ လက်တွေ့ရလဒ်များဖြင့် သက်သေပြရမည်။ နှစ်ဖက်ဘဝ—အတွေး နှင့် လုပ်ဆောင်မှု၊ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် အလုပ် (MH ၅၁၂) ရှိလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိမှုကို လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ရန်မှာ သူ၏ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်မှတစ်ဆင့် သူ၏ နီးကပ်မှုကို အမြဲသတိရှိရန်ဖြစ်သည်။ အတွေးတိုင်း၊ စကားလုံးတိုင်း၊ လုပ်ဆောင်မှုတိုင်းသည် သူ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိမှုနှင့် အကုန်မြင်နိုင်သော မျက်စိကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ့ကို ချစ်လာပြီ။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အမြဲချစ်ခဲ့သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့သိပြီး၊ သူ၏ ဂရုစိုက်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ရှိသည် (ဆာလံ ၁၃၉:၁–၁၂၊ ယေရမိ ၃၁:၃)။ အန္တရာယ်နီးကပ်လာသောအခါ ကလေးတစ်ယောက်သည် ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ဖခင်၏လက်ထဲသို့ လက်ချည့်ချပြီး၊ အန္တရာယ်ကျော်လွန်သွားသည့်တိုင် ထိုနေရာတွင်ဆက်လက်ထားရှိသကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးသည် သူ၏ ဖခင်ကောင်းကင်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းသည်။ ၎င်းသည် “သူနှင့်ဆက်သွယ်မှု” ၏ စစ်မှန်သောပုံစံဖြစ်သည်။

Have fellowship. See on v. 3. The claim to fellowship with God must be demonstrated by its practical results. There will be a two-sided life—thought and action, prayer and work (MH 512). To practice the presence of God is to be conscious at all times of His nearness through His Holy Spirit. Every thought, every word, every act, reflects consciousness of His loving presence and His all-seeing eye. We have come to love Him. We know that He has always loved us, and we are grateful for His care (Ps. 139:1–12; Jer. 31:3). As naturally as a child confidently slips his hand into that of his father at the approach of danger, and keeps it there even when the danger is past, so the child of God walks with his heavenly Father. Such is true “fellowship with him.”

 

လျှောက်လှမ်းခြင်း။ ဂရိစကားလုံး ပဲရီပါတေယို (ဧဖက် ၂:၂၊ ဖိလိပ္ပိ ၃:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။

Walk. Gr. peripateō (see on Eph. 2:2; Phil. 3:17).

 

မှောင်မိုက်ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး စကိုတို့စ် (အခန်း ၁:၅ ကိုကြည့်ပါ)။ မှောင်မိုက်ခြင်းတွင် ဘာမှထွန်းကားမည်မဟုတ်၊ အနိမ့်ဆုံးသက်ရှိပုံစံများသာ မှောင်မိုက်ခြင်းကို ပို၍ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်စေသည်။ ဘဝပေးသော အလင်းမရှိခြင်းတွင် ပုပ်သိုးမှု လျင်မြန်စွာ တိုးပွားသည်။ မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် အကျွမ်းတဝင်ဖြစ်နေသော မျက်စိများသည် အလင်းကို တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းကို ဆုံးရှုံးသည်။ ဝိညာဉ်နှင့်လည်း ထိုနည်းတူဖြစ်သည်—အပြစ်၏ မှောင်မိုက်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ကြီးထွားမှုကို တားဆီးပြီး၊ ဆက်လက်သော အပြစ်သည် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ အမြင်ကို ဖျက်ဆီးသည်။ သို့သော် လူသားများသည် အပြစ်နှင့် အလွန်ရင်းနှီးနေကြသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ပိုမိုထိရောက်စွာ အပြစ်ပြုနိုင်ရန် မှောင်မိုက်ခြင်းကို ရှာဖွေကြသည် (ယောဟန် ၃:၁၉၊ ၂၀)။

Darkness. Gr. skotos (see on v. 5). Nothing can flourish in darkness except certain low forms of life that tend to make the darkness more repulsive. Decay progresses rapidly in the absence of life-giving light. Eyes that have grown accustomed to darkness lose their ability to respond to light. Even so with the soul—the darkness of sin prevents spiritual growth, and the continual sin destroys spiritual sight. Yet so wedded are men to sin that they seek darkness in order that they may sin more effectively (John 3:19, 20).

 

ကျွန်ုပ်တို့လိမ်သည်။ ယောဟန်သည် အလင်း၏ လမ်းကို လိုက်လျှောက်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း ဆန္ဒအလျောက် မှောင်မိုက်ခြင်းတွင် လျှောက်လှမ်းသူများ၏ လျှို့ဝှက်ကျင့်ကြံမှုကို မီးမောင်းထိုးပြသည်။ ဘုရားသခင်သည် အလင်းဖြစ်သည် (အခန်း ၁:၅) ဖြစ်သောကြောင့်၊ သူနှင့် ဆက်သွယ်မှုရှိသူအားလုံးသည်လည်း အလင်းထဲတွင် လျှောက်လှမ်းရမည်။ ထို့ကြောင့်၊ ဖခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုရှိသည်ဟု ဆိုပြီး မှောင်မိုက်ခြင်းတွင် လျှောက်လှမ်းသူမည်သူမဆို လိမ်နေရမည်။ ၎င်းတို့၏ ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုရှိသည်ဟူသော အဆိုများသည် အလင်းနှင့် အနည်းဆုံး ရင်းနှီးမှုရှိကြောင်း သက်သေပြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကို ဝန်းရံထားသော မှောင်မိုက်ခြင်းသည် ၎င်းတို့သည် အလင်းမှ အသိဉာဏ်မရှိခြင်းဖြင့် သို့မဟုတ် ဆန္ဒအလျောက် အလင်းမှ ပိတ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။

We lie. John highlights the hypocrisy of those who profess to follow the way of light but voluntarily walk in darkness. Since God is light (v. 5), all who fellowship with Him must also walk in the light. Hence, any who claim fellowship with the Father and yet walk in darkness must be lying. Their claims to communion with God prove at least a measure of acquaintance with light, but the darkness that surrounds them reveals that they are either kept from the light by ignorance or have deliberately shut themselves away from it.

 

သမ္မာတရားကို မပြုကြပါ။ ယောဟန်၏ “ကျွန်ုပ်တို့လိမ်သည်” ဟူသော အပြုသဘောဆောင်သော ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုကို “သမ္မာတရားကို မပြုကြပါ” ဟူသော ၎င်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြင့် ထပ်မံလိုက်လံပြသည် (အခန်း ၁:၅ ကိုကြည့်ပါ)။ “သမ္မာတရားကို ပြုလုပ်ခြင်း” ဟူသော အယူအဆသည် ယောဟန်တွင် သမ္မာကျမ်းသစ်တွင် ထူးခြားသည် (ယောဟန် ၃:၂၁၊ အခန်း ၈:၃၂ ကိုကြည့်ပါ)။ “သမ္မာတရား” (အလီသီယာ) အတွက် ယောဟန် ၁:၁၄ ကိုကြည့်ပါ။ ၎င်းတို့၏ နှုတ်ဖြင့်လိမ်လျှောက်ခြင်းအပြင် “မှောင်မိုက်ခြင်းတွင် လျှောက်လှမ်းသူများ” သည် ၎င်းတို့၏ အပြုအမူတွင် သမ္မာတရားကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ပျက်ကွက်ကြသည်။ အပြစ်သည် ဦးစွာ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုအဖြစ် ထင်ရှားလာသော်လည်း၊ ထိုအတွေးသည် များသောအားဖြင့် လုပ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ နေ့စဉ်ဘဝ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် ဘုရားကျောင်းတက်ရောက်မှုဖြင့် ပြုလုပ်သော ကြေညာချက်ကို ငြင်းဆိုလာသောအခါ၊ ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုမှ ခွဲထွက်မှုသည် ထင်ရှားလာသည်။ ဘာသာတရားသည် ခုနစ်ရက်ကိစ္စဖြစ်ခြင်းကို ရပ်တန့်သွားသောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် ဘဝမှ ပိတ်ထားခံရပြီး၊ မှောင်မိုက်ခြင်းသည် ဝင်ရောက်လာသည်။

Do not the truth. Another illustration of John’s habit of following a positive statement, “we lie,” with its negative counterpart, “do not the truth” (see on v. 5). The idea of “doing truth” is peculiar to John in the NT (see on John 3:21; cf. on ch. 8:32). For “truth” (alētheia) see on John 1:14. In addition to lying with their lips those who “walk in darkness” also fail to carry out the truth in their conduct. Sin first finds expression as a thought in the mind, but the thought is generally translated into a deed. When the activities of everyday life begin to deny the profession made by church attendance, separation from fellowship with God is evident. When religion ceases to be a seven-day matter, God is being shut out of the life, and darkness is closing in.

 

၇။ သို့သော် အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့လျှောက်လှမ်းပါက။ ဤဝါကျသည် “အကယ်၍ တစ်ဖက်တွင်၊ မှောင်မိုက်ခြင်းတွင် လျှောက်လှမ်းမည့်အစား၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် …” ဟူ၍ ဖျောက်ဖျင်းပြောဆိုနိုင်သည်။ ယောဟန်သည် သူ၏ သိုးစုကို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုထဲတွင် မထားခဲ့ဘဲ၊ ခရစ်ယာန်ဘဝ၏ အပြုသဘောဆောင်သော ရှုထောင့်များသို့ လှည့်သွားပြီး၊ ၎င်းတို့ကို အားပေးရန်နှင့် ၎င်းတို့အပေါ် ယုံကြည်မှုကို ဖော်ပြရန်ဖြစ်သည်။

7. But if we walk. The clause may be paraphrased, “If, on the other hand, instead of walking in darkness, we walk …” John does not leave his flock in despair but turns to the positive aspects of the Christian life, thereby to encourage them and express his confidence in them.

 

သူသည် အလင်းထဲတွင် ရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းဖြင့် အမြဲဝန်းရံထားသည်။ ခရစ်ယာန်များသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်များထဲတွင် လျှောက်လှမ်းရန် အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ ခရီးသွားတစ်ဦးသည် မှောင်မိုက်ပြီး မသိသော လမ်းတစ်လျှောက် လမ်းပြတစ်ဦး၏ အလင်းကို လိုက်လံသွားသကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးသည် ဘဝလမ်းတစ်လျှောက် သခင်ဘုရားထံမှ အလင်းကို လိုက်လံသွားမည် (၂ ကောရိန္သု ၄:၆၊ ဧဖက် ၅:၈၊ သုတ္တံ ၄:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။

He is in the light. God is constantly surrounded by light that radiates from Himself. The best that Christians can do is to walk in the rays of light that emanate from God. As a traveler will follow the light of a guide along a dark and unknown road, so the child of God will follow light from the Lord along the road of life (2 Cor. 4:6; Eph. 5:8; cf. on Prov. 4:18).

 

တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် အလင်းထဲတွင် လျှောက်လှမ်းပါက၊ အလင်းထွက်ပေါ်လာသော ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းပြီး၊ သူနှင့်သာမက သခင်ဘုရားကို လိုက်လံသူအားလုံးနှင့်လည်း ဆက်သွယ်မှုရှိသည်။ တူညီသော ဘုရားသခင်ကို အမှုထမ်းရင်း၊ တူညီသော သမ္မာတရားများကို ယုံကြည်ရင်း၊ ဘဝလမ်းပြမြူတွင် တူညီသော ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာရင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် စည်းလုံးညီညွတ်မှုတွင် လျှောက်လှမ်းရန် မအောင်မြင်နိုင်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ညီအစ်ကိုများအကြား မနာလိုမှု၏ အနည်းငယ်သော လက္ခဏာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြုအမူကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် လုပ်ဆောင်သင့်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘဝ၏ အလင်းရောင်လမ်းမှ လွဲချော်မသွားကြောင်း သေချာစေရန်ဖြစ်သည် (အခန်း ၄:၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။

One with another. If we walk in the light we walk with God, from whom the light shines, and have fellowship not only with Him but also with all others who are following the Lord. Serving the same God, believing the same truths, following the same instructions on the pathway of life, we cannot fail to walk in unity. The slightest sign of ill will between us and our brethren should make us review our own conduct, to be sure that we are not veering away from the lighted path of life (cf. on ch. 4:20).

 

ထို့ပြင် သွေး။ ဤအခန်း၏ နောက်ဆုံးဝါကျသည် နောက်ထပ်အတွေးတစ်ခုမဟုတ်ပါ၊ အကြောင်းမှာ ဤတွင်ဖော်ပြထားသော အတွေ့အကြုံသည် “အလင်းထဲတွင် လျှောက်လှမ်းခြင်း” နှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုရှိသူများပင် အပြစ်မှ သန့်စင်ရန် ဆက်လက်လိုအပ်မည်ကို အသိအမှတ်ပြုပြီး၊ ယောဟန်သည် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအား ဘုရားသခင်သည် ဤလိုအပ်ချက်ကို ကြိုတင်မျှော်မှန်းထားပြီး ၎င်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း အာမခံသည်။ “သွေး” ၏ အပြစ်မှ သန့်စင်ရာတွင် အရေးပါမှုအတွက် ရောမ ၃:၂၅၊ ၅:၉၊ ယောဟန် ၆:၅၃ ကိုကြည့်ပါ။

And the blood. The last clause of the verse is by no means an afterthought, for the experience here described is closely connected with walking “in the light.” Recognizing that even those who fellowship with God will continue to need cleansing from sin, John assures the Christian that God has already anticipated this need and provided for it. For the significance of “blood” in cleansing from sin see on Rom. 3:25; 5:9; cf. on John 6:53.

 

ယေရှုခရစ်။ အရေးကြီးသော စာသားသက်သေအထောက်အထားများ (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ) “ခရစ်” ဟူသော စကားလုံးကို ဖယ်ထုတ်ရန် ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် ယောဟန်သည် သူ၀ါစာစောင်များတွင် “ယေရှုခရစ်” ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို မကြာခဏအသုံးပြုသည် သို့မဟုတ် ယေရှုကို “ခရစ်” သို့မဟုတ် “ဘုရားသခင်၏သားတော်” အဖြစ် ပြောဆိုသည် (အခန်း ၄:၁၅၊ ၅:၁၊ ၅)၊ ထို့ကြောင့် များစွာသောသူများသည် “ခရစ်” ဟူသော စကားလုံးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရန် နှစ်သက်ကြသည်။ သူ၏ ဧဝံဂေလိတွင် တမန်တော်သည် ယေရှု၊ လူဇာတိဖြစ်လာသော နှုတ်ကပတ်တော်အကြောင်း မကြာခဏ ပြောဆိုသော်လည်း၊ ဤနေရာတွင် သူသည် အထူးသဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့်လူသားဖြစ်သော ကယ်တင်ရှင် ယေရှုခရစ်ကို တွေးတောနေသည်။ “ယေရှုခရစ်” ဟူသော ခေါင်းစဉ်အတွက် မဿဲ ၁:၁ ကိုကြည့်ပါ။

Jesus Christ. Important textual evidence may be cited (cf. p. 10) for the omission of “Christ.” But because in his epistles John often uses the expression “Jesus Christ” or speaks of Jesus as “the Christ” or “the Son of God” (chs. 4:15; 5:1, 5), many prefer to retain the word Christ. In his Gospel the apostle often speaks of Jesus, the incarnate Word, but here he is thinking particularly of the divine-human Saviour, Jesus Christ. For the title Jesus Christ see on Matt. 1:1.

 

သူ၏သားတော်။ ယေရှု၏ ဤနောက်ထပ်ဖော်ပြချက်သည် သန့်စင်သောသွေးကို ပေးဆောင်ခဲ့သော ယဇ်ပူဇော်မှု၏ အရေးပါမှုကို အလေးပေးဖော်ပြသည်—၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ထံမှ လာခဲ့သည်။ ခရစ်၏ သားတော်ဖြစ်မှုအကြောင်း ဆွေးနွေးမှုအတွက် လုကာ ၁:၃၅ ကိုကြည့်ပါ။

His Son. This further identification of Jesus emphasizes the magnitude of the sacrifice that provided the cleansing blood—it came from the Son of God. For a discussion of the Sonship of Christ see on Luke 1:35.

 

သန့်စင်ပေးသည်။ ဂရိစကားလုံး ကသာရီဇို၊ “သန့်စင်ရန်”၊ “သန့်စင်ပေးရန်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး၊ ဧဝံဂေလိများတွင် နူန်းရောဂါသည်ကို “သန့်စင်ရန်” (မဿဲ ၈:၂၊ လုကာ ၄:၂၇ စသည်တို့) အတွက် အသုံးပြုပြီး၊ အခြားနေရာများတွင် အပြစ်မှ သို့မဟုတ် အပြစ်၏ အပြစ်ဒဏ်မှ သန့်စင်ရန် (၂ ကောရိန္သု ၇:၁၊ ဧဖက် ၅:၂၆၊ ဟေဗြဲ ၉:၁၄ စသည်တို့) အတွက် အသုံးပြုသည်။ ယောဟန်ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းသော သန့်စင်မှုသည် ခရစ်ယာန်လျှောက်လှမ်းမှု၏ အစတွင် ပထမဆုံး နောင်တနှင့် ဝန်ချတောင်းပန်မှုနှင့် ဖြစ်ပေါ်ပြီး ဆက်သွယ်မှုမတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်သည့် သန့်စင်မှုမဟုတ်ပါ။ ဤနေရာတွင် ပြောဆိုသော သန့်စင်မှုသည် မြေကြီးဘဝတစ်လျှောက် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ပြီး၊ သန့်ရှင်းပြုခြင်း၏ လုပ်ငန်းစဉ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည် (ရောမ ၆:၁၉၊ ၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ အပြစ်ကင်းသော ဘဝကို မနေထိုင်ခဲ့ဖူးပါ (ယောဟန် ၈:၄၆၊ ၁ ပေတရု ၂:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် လူသားများသည် ၎င်းတို့၏ အပြစ်များမှ သန့်စင်ရန် ခရစ်တော်၏ သွေးကို အဆက်မပြတ် လိုအပ်သည် (၁ ယောဟန် ၂:၁၊ ၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Cleanseth. Gr. katharizō, “to make clean,” “to cleanse,” used in the Gospels for “cleansing” a leper (Matt. 8:2; Luke 4:27; etc.), and elsewhere for cleansing from sin or from the guilt of sin (2 Cor. 7:1; Eph. 5:26; Heb. 9:14; etc.). The cleansing to which John here refers is not that which occurs with first repentance and confession, at the beginning of the Christian walk, and which precedes the fellowship. The cleansing here spoken of continues throughout the earthly life, and is part of the process of sanctification (see on Rom. 6:19; 1 Thess. 4:3). None but Christ has ever lived a sinless life (see on John 8:46; 1 Peter 2:22); so men continually need Christ’s blood to cleanse them from their sins (see on 1 John 2:1, 2).

 

စာရေးသူသည် ဤသန့်စင်မှုကို လိုအပ်သူများထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ ထည့်သွင်းထားသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် အနီးကပ်ဆုံး လျှောက်လှမ်းသူများသည်၊ သူ၏ အလင်း၏ ဘုန်းအသရေတွင်၊ ၎င်းတို့၏ အပြစ်ရှိမှုကို အလွန်သတိပြုမိလိမ့်မည် (အခန်း ၁:၈၊ ၁၀၊ AA ၅၆၁၊ ၅၆၂၊ GC ၄၆၉–၄၇၃)။

The writer includes himself among those who need this cleansing. Those who walk nearest to God will, in the glory of His light, be most conscious of their own sinfulness (ch. 1:8, 10; AA 561, 562; GC 469–473).

 

အပြစ်အားလုံး။ ထိုထက် “အပြစ်တိုင်း”၊ ဆိုလိုသည်မှာ အပြစ်၏ အမျိုးအစားနှင့် ထင်ရှားမှုတိုင်းဖြစ်သည်။ “အပြစ်” အတွက် အခန်း ၃:၄ ကိုကြည့်ပါ။

All sin. Rather, “every sin,” that is, every type and manifestation of sin. For comment on “sin” see on ch. 3:4.

 

၈။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့ဆိုပါက။ အခန်း ၁:၆ ကိုကြည့်ပါ။

8. If we say. See on v. 6.

 

ကျွန်ုပ်တို့တွင် အပြစ်မရှိဟု။ ယောဟန်သည် ပြီးပြည့်စုံမှုကို လူသိရှင်ကြား အဆိုပြုသူများ ရှိသလား သို့မဟုတ် ထိုစကားများကို နှလုံးထဲတွင်သာ ပြောဆိုသလားဟု မဖော်ပြထားသော်လည်း၊ သူသည် ထိုအဆိုရှိမှုကို သတိပြုမိပြီး ၎င်း၏ အန္တရာယ်ကို ပြသည်။ သူ၏ ပစ္စုပ္ပန်ကာလအသုံးပြုမှုသည် ဤမိမိကိုယ်ကို အားကိုးသူများသည် ၎င်းတို့ အမှန်တကယ် မရရှိသော ပစ္စုပ္ပန်နှင့် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို အဆိုပြုနေကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ၎င်းတို့သည် အတိတ်က အပြစ်ပြုခဲ့သည်ကို ငြင်းဆိုခြင်းမရှိသော်လည်း၊ ယခုမူ “အပြစ်ကျွန်ုပ်တို့တွင် မရှိပါ” ဟု စကားလုံးအရ ပြောဆိုသည်။ ဤအချက်တွင် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ အပြစ်ရှိမှုကို အသိအမှတ်ပြုပြီး သန့်စင်ရန် လိုအပ်သူများဖြစ်သော စစ်မှန်သော ဖြောင့်မတ်သူများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (အခန်း ၁:၇)။ ခရစ်တော်သာလျှင် အပြစ်ကင်းသည်ဟု အဆိုပြုနိုင်သည် (အခန်း ၁:၇ ကိုကြည့်ပါ)။ “အပြစ်” အတွက် အခန်း ၃:၄ ကိုကြည့်ပါ။

We have no sin. John does not state whether there were some who made a public claim to perfection or whether the words were spoken only in the heart, but he is aware of the existence of the claim and shows its danger. His use of the present tense shows that these self-reliant ones were claiming a present and continuing righteousness to which they had not, in fact, attained. They did not deny having sinned in the past, but now said, literally, “Sin we are not having.” In this respect they form a contrast to the genuinely righteous, who acknowledge their sinfulness and need for cleansing (v. 7). Christ alone could claim to be without sin (see on v. 7). For comment on “sin” see on ch. 3:4.

 

ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်ကို လှည့်စားသည်။ မဿဲ ၁၈:၁၂ ကိုကြည့်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်ကို လှည့်စားနေသောကြောင့်၊ အခြားမည်သူ့ကိုမျှ အပြစ်တင်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ အပြစ်ကင်းသည်ဟု အဆိုပြုခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို မြှင့်တင်ခြင်း၊ လူဟောင်းကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေခြင်း၊ မာနထောင်လွှားမှုနှင့် ထို့ကြောင့် အပြစ်တစ်ခုဖြစ်သည့် လုပ်ရပ်ဖြစ်သောကြောင့်၊ ၎င်းသည် မိမိကိုယ်ကို လှည့်စားသူတစ်ဦးသာလျှင် ပြုလုပ်နိုင်သော မိမိကိုယ်ကို ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အဆိုဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အပြစ်ရှိမှုကို ဝန်ခံရန် မလိုလားသည့် လှည့်စားတတ်သော လူ့နှလုံးသည် ၎င်း၏ အပြစ်ကင်းမှုကို ဆန္ဒပြုရန် မရေမတွက်နိုင်သော နည်းလမ်းများကို တီထွင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ ထိုးဖောက်စွမ်းအားသာလျှင် နှလုံး၏ စစ်မှန်သော အခြေအနေကို ဖော်ပြနိုင်ပြီး၊ ထို့ပြီးလျှင်၊ စိတ်နှလုံးသည် ထိုဖော်ပြချက်ကို လက်ခံရန် ဆန္ဒရှိသောအခါသာ ဖြစ်သည် (ယေရမိ ၁၇:၉၊ ဟေဗြဲ ၄:၁၂)။

We deceive ourselves. See on Matt. 18:12. Since we are deceiving ourselves, we cannot blame anyone else. Since a claim to be without sin is an exaltation of self, a resuscitation of the old man, an act of pride and therefore of sin, it is a self-contradictory claim that is made only by one who is self-deceived. Unwilling to admit its own sinfulness, the deceitful human heart invents countless ways to protest its innocence. Only the penetrating power of the Word of God can reveal the true state of the heart, and then, only when the mind is willing to receive the revelation (Jer. 17:9; Heb. 4:12).

 

ကျွန်ုပ်တို့ထဲတွင် သမ္မာတရားမရှိပါ။ အခန်း ၁:၆ ကိုကြည့်ပါ။ စာရေးသူသည် အပြုသဘောဆောင်သော ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုကို ၎င်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြင့် ထပ်မံလိုက်လံပြသည် (အခန်း ၁:၅၊ ၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖြောင့်မတ်မှုကို တမင်တကာ ပယ်ချပြီး သမ္မာတရားမဟုတ်သည်ကို လက်ခံသူ၊ အထူးသဖြင့် သူ့ကို အခြားသူများထက် သာလွန်သည်ဟု ခံစားစေပြီး ကယ်တင်ရှင်မှ လွတ်လပ်သည်ဟု ခံစားစေသော သမ္မာတရားမဟုတ်သည်ကို လက်ခံသူသည်၊ ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် မတိကျမှုကို ပိုင်းခြားနိုင်ရန် ထပ်မံဆန္ဒရှိမည် သို့မဟုတ် စွမ်းဆောင်နိုင်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမျှ သေချာနိုင်မည်မဟုတ်ပါ (မဿဲ ၁၂:၃၁ ကိုကြည့်ပါ)။ သမ္မာတရား၏ ထိုးဖောက်ဖော်ပြသော အလင်းရောင်တွင် နှိမ့်ချသော လျှောက်လှမ်းမှုသို့ စောစီးစွာ ပြန်လည်မသွားပါက၊ ထိုသို့သော ဝိညာဉ်သည် ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုနှင့် သေခြင်းတွင်သာ အဆုံးသတ်နိုင်သည့် လမ်းကို လှည့်သွားပြီဖြစ်သည်။ သမ္မာတရား၏ အခြားရှုထောင့်များအကြောင်း မည်မျှပင် ထိုးဖောက်သိမြင်မှု ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ ဤနေရာတွင် အမှားတစ်ခုသည် အခြားသိမှုအားလုံးကို အသုံးမဝင်စေမည်။

Truth is not in us. See on v. 6. The writer again follows a positive statement with its opposite in the negative (cf. vs. 5, 6). He who deliberately rejects right and accepts an untruth, especially an untruth that makes him feel superior to others and independent of the Saviour, can never be sure that he will ever again be willing or able to discern the difference between right and wrong (cf. on Matt. 12:31). Unless there is an early return to the former humble walk in the rays of the revealing light of truth, such a soul has turned aside into a path that can end only in condemnation and death. However penetrating may be the knowledge of other aspects of truth, an error here will render all other knowledge useless.

 

၉။ ဝန်ချတောင်းပန်ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး ဟိုမိုလိုဂီယို၊ “အခြားသူတစ်ဦးနှင့် တူညီသောအရာကို ပြောဆိုရန်”၊ “စွပ်စွဲချက်၏ သမ္မာတရားကို ဝန်ခံရန်” (ရောမ ၁၀:၉ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဟိုမို့စ် “တစ်ခုတည်းနှင့် တူညီသည်” နှင့် လီဂီယို “ပြောဆိုရန်” မှ ဆင်းသက်လာသည်။

9. Confess. Gr. homologeō, “to say the same thing [as another],” “to admit the truth of an accusation” (see on Rom. 10:9), from homos, “one and the same,” and legō, “to say.”

 

ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များ။ ဂရိစကားလုံး ဟာမာတီယိုင်း (အခန်း ၃:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောဟန်၏ စကားများသည် စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်များသည် တစ်ခါတစ်ရံ အပြစ်ထဲသို့ ကျရောက်ကြသည်ကို သတိပြုမိကြောင်း ဖော်ပြသည် (အခန်း ၂:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် အပြစ်၏ သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ရပ်များအကြောင်း ပြောဆိုနေပြီး၊ ဘဝတွင် မကောင်းသော နိယာမအဖြစ် အပြစ်အကြောင်း မဟုတ်ကြောင်း လည်း ရှင်းလင်းသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ဝန်ချတောင်းပန်ခြင်းသည် အပြစ်ရှိမှုကို ရိုးရှင်းစွာ ဝန်ခံခြင်းထက် ပိုမိုတိကျသင့်သည်။ အပြစ်၏ တိကျသော သဘာဝကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် ၎င်းကို ကျူးလွန်ရန် ဦးတည်စေသော အကြောင်းအမျိုးမျိုးကို နားလည်ခြင်းသည် ဝန်ချတောင်းပန်ခြင်းနှင့် ထပ်တူပြန်ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆင်တူသော သွေးဆောင်မှုကို တွန်းလှန်ရန် ခွန်အားတည်ဆောက်ရန်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည် (၅T ၆၃၉)။ တိကျမှုမရှိရန် မလိုလားခြင်းသည် စစ်မှန်သော နောင်တမရှိမှုနှင့် ခွင့်လွှတ်မှုကို ဆိုလိုသည်များအတွက် စစ်မှန်သော ဆန္ဒမရှိမှုကို ဖော်ပြနိုင်သည် (SC ၄၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဝန်ချတောင်းပန်ခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်း၏ နီးကပ်သော ဆက်စပ်မှုအကြောင်း ဆွေးနွေးမှုအတွက် ဟေဇကျေလ ၁၈:၃၀၊ ၅T ၆၄၀ ကိုကြည့်ပါ။

Our sins. Gr. hamartiai (see on ch. 3:4). John’s words show an awareness that sincere Christians do, at times, fall into sin (cf. on ch. 2:1). It is also clear that he is speaking of specific acts of sin, and not of sin as an evil principle in the life. Accordingly, confession should be more specific than the mere admission of sinfulness. The recognition of the precise nature of a sin and an understanding of the factors that led to its commission are essential to confession and to building up strength to resist a similar temptation when it recurs (5T 639). Unwillingness to be specific may reveal an absence of true repentance and the lack of a real desire for all that forgiveness implies (see SC 41). For discussion of the close relation between confession and repentance see on Eze. 18:30; see 5T 640.

 

အကြောင်းအရာသည် စာရေးသူသည် ဝန်ချတောင်းပန်ခြင်းကို ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြုလုပ်ရန် မျှော်လင့်ကြောင်း ဖော်ပြသည်၊ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်သာလျှင် “ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်ရန်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို မဖြောင့်မတ်မှုအားလုံးမှ သန့်စင်ပေးရန် သစ္စာရှိပြီး ဖြောင့်မတ်သည်” ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို အပြစ်ကင်းစေရန် ကြေညာရန် မည်သည့် လူသားအလယ်အလတ်လူ၊ ဘုန်းကြီးမျှ မလိုအပ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ထံသို့ လာကြသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသာလျှင် “သန့်စင်နိုင်” ရုံသာမက၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ့အား ဆန့်ကျင်၍ အပြစ်ပြုခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် အပြစ်အားလုံးအတွက် မှန်ကန်သည်။ အကယ်၍ အပြစ်သည် တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုလည်း ဆန့်ကျင်ထားပါက၊ ထိုသူထံသို့လည်း ဘုရားသခင်ထံသို့လည်း ဝန်ချတောင်းပန်သင့်သည် (၅T ၆၄၅၊ ၆၄၆၊ DA ၈၁၁)။ ဝန်ချတောင်းပန်ခြင်း၏ အတိုင်းအတာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ မကောင်းသော လုပ်ရပ်ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်သော ပျက်စီးမှု၏ အတိုင်းအတာဖြင့် တိုင်းတာသင့်သည် (သုတ္တံ ၂၈:၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။

The context shows that the writer expects the confession to be made to God, for God alone “is faithful and just to forgive us our sins, and to cleanse us from all unrighteousness.” Hence, no human intermediary, no priest, is needed to pronounce us free of sin. We come to God, not only because He alone can “cleanse,” but because we have sinned against Him. This is true of all sin. If the sin is also against some person, then confession should be made to that person as well as to God (5T 645, 646; DA 811). The extent of the confession should be measured by the extent of the damage done by our evil deed (cf. on Prov. 28:13).

 

၉။ သူသည် သစ္စာရှိတော်မူ၏။ ဝန်ခံခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်တွင် မသေချာမရေရာမှုတစ်ခုတည်းသည် အပြစ်သားနှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်။ လူသားသည် စစ်မှန်စွာ ဝန်ခံလျှင် ထာဝရဘုရားသည် ခွင့်လွှတ်မည်မှာ သေချာသည်။ သစ္စာရှိခြင်းသည် ထာဝရဘုရား၏ ထူးခြားသော အရည်အသွေးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည် (၁ ကောရိန္သု ၁:၉; ၁၀:၁၃; ၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၂၄၊ ၂ တိမောသေ ၂:၁၃၊ ဟေဗြဲ ၁၀:၂၃)။ ဤနေရာတွင် ယောဟန်သည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဘုရား၏ သစ္စာရှိမှုကို အလေးပေးဖော်ပြသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၆, ၇၊ မိက္ခာ ၇:၁၉ ကို ကြည့်ပါ)။

He is faithful. The only element of uncertainty in the process of confession and forgiveness lies with the sinner. The Lord is sure to forgive if man will truly confess. Faithfulness is one of the Lord’s outstanding qualities (1 Cor. 1:9; 10:13; 1 Thess. 5:24; 2 Tim. 2:13; Heb. 10:23). Here, John stresses God’s fidelity with respect to forgiveness (cf. on Ex. 34:6, 7; Micah 7:19).

 

ဘုရား၏ သစ္စာရှိမှုကို သံသယဝင်သူများသည် မည်မျှပင် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဆုံးရှုံးရသနည်း။ စာတန်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား တစ်ဦးချင်းအပေါ် ထာဝရဘုရား၏ ဂရုစိုက်မှုကို သံသယဖြစ်စေရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးစားသည် (MB ၁၁၅)။ ဘုရားသည် သူ၏လူများစွာ သို့မဟုတ် အများစုကို ဂရုစိုက်သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ယုံကြည်လျှင်ပင်၊ ကျွန်ုပ်တို့တစ်ဦးချင်းအပေါ် သူ၏ဂရုစိုက်မှုကို သံသယဖြစ်စေရန် စာတန်က ဦးဆောင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ကို လဲကျခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးမည့် ဘုရား၏တန်ခိုးကို (ယုဒ ၂၄) အမြဲသတိရရန်လိုအပ်ပြီး၊ ထိုတန်ခိုးကို အသုံးမပြုမိလျှင် လဲကျသွားသောအခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် နောင်တရစွာ ကရုဏာနှင့်ခွင့်လွှတ်ခြင်းရရန် ကရုဏာပလ္လင်ထံသို့ လာရမည် (ဟေဗြဲ ၄:၁၆၊ ၁ ယောဟန် ၂:၁ ကို ကြည့်ပါ)။

How often peace is forfeited by those who doubt God’s faithfulness! Satan does his utmost to break down our faith in the Lord’s solicitous interest in us as individual (MB 115). Satan is a content for us to believe that God cares for many or most of His people, if he can only lead us to doubt His care for us personally. We need constantly to remind ourselves of the divine power that will keep us from falling (Jude 24), and when we do fall as a result of failing to use that power, we should come, repentant, to the throne of mercy for grace and pardon (cf. Heb. 4:16; 1 John 2:1).

 

တရားမျှတ။ ဂရိဘာသာ “ဒိကိုင်အို့စ်” သည် “တရားမျှတ” သို့မဟုတ် “ဖြောင့်မတ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် (မဿဲ ၁:၁၉ ကို ကြည့်ပါ)။ ဘုရားသည် တရားမျှတ်သော တရားသူကြီးဖြစ်ပြီး၊ သူ၏တရားမျှတမှုသည် “ကျွန်ုပ်တို့၏ မတရားမှုအားလုံး [အဒိကိုင်အာ]” နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အထင်ရှားဆုံးဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကံကောင်းစွာ၊ သူ၏တရားမျှတမှုသည် ကရုဏာဖြင့် ညှိပေးထားသည်။

Just. Gr. dikaios, “just,” or “righteous” (see on Matt. 1:19). God is a just judge, and His justice is most apparent in contrast with “all our unrighteousness [adikia].” Fortunately for us His justice is tempered with mercy.

 

ခွင့်လွှတ်ခြင်း။ ဂရိဘာသာ “အဖီးမီ” သည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် “လွှတ်ပေးရန်”၊ “ဖယ်ထုတ်ရန်”၊ “ထားခဲ့ရန်”၊ “ခွင့်လွှတ်ရန်” စသည့် အဓိပ္ပာယ်မျိုးစုံဖြင့် အသုံးပြုသည်။ သို့သော် ဤကြိယာကို “အပြစ်” နှင့်ဆက်စပ်အသုံးပြုသောအခါ “ခွင့်လွှတ်ရန်” ဟုသာ ဘာသာပြန်သည် (မဿဲ ၆:၁၂၊ ၂၆:၂၈ ကို ကြည့်ပါ)။ ခွင့်လွှတ်ခြင်း၏ နယ်ပယ်တွင် ဘုရား၏ သစ္စာရှိမှုနှင့် တရားမျှတမှုသည် ၎င်းတို့၏ ပြည့်စုံသော ထုတ်ဖော်မှုကို တွေ့ရသည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းအကြောင်း ဆွေးနွေးချက်အတွက် (၆ ရာ ၇:၁၄; ဆာလံ ၃၂:၁၊ တမန်တော် ၃:၁၉ ကို ကြည့်ပါ)။

Forgive. Gr. aphiēmi, used in the NT with a with the variety of meanings—“to send away,” “to dismiss,” “to leave,” “to forgive.” When the verb is used in conjunction with “sin,” however, it is uniformly translated “to forgive” (see on Matt. 6:12; 26:28). It is in the realm of forgiveness that God’s faithfulness and justice find their complete expression. For a discussion of forgiveness see on 2 Chron. 7:14; Ps. 32:1; Acts 3:19.

 

ကျွန်ုပ်တို့၏အပြစ်များ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဝန်ခံထားသော သတ်မှတ်ထားသော အပြစ်များဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် နောင်တရသော အပြစ်သားကို ခွင့်လွှတ်ရန် အသင့်ရှိသော်လည်း၊ ထိုအပြစ်များကို လျစ်လျူရှုရန် ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်။ ဝန်ခံထားသော အပြစ်များကို ဘုရား၏သိုးသငယ် (ယောဟန် ၁:၂၉) က ထမ်းဆောင်သည်။ ဘုရား၏ ကရုဏာသက်သာသော မေတ္တာသည် နောင်တရသော အပြစ်သားကို လက်ခံပြီး၊ ဝန်ခံထားသော အပြစ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ကာ၊ အပြစ်သားသည် ခရစ်တော်၏ ပြည့်စုံသောဘဝဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ထာဝရဘုရားရှေ့တွင် ရပ်တည်သည် (ကောလောသဲ ၃:၃, ၉, ၁၀၊ COL ၃၁၁, ၃၁၂)။ အပြစ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အပြစ်သားသည် ခရစ်တော်ယေရှု၌ လူသစ်အဖြစ် ရပ်တည်သည်။

Us our sins. That is, the particular sins that have been confessed. The Lord is ready to forgive the repentant sinner, though He cannot forgive these sins in the sense of overlooking them. Confessed sins are borne by the Lamb of God (John 1:29). The gracious love of God accepts the repentant sinner, the confessed sin is taken away from him, and the sinner stands before the Lord covered with the perfect life of Christ (Col. 3:3, 9, 10; COL 311, 312). The sin has gone, and the sinner stands a new man in Christ Jesus.

 

သန့်ရှင်းစေရန်။ သို့မဟုတ် “ပင်လျှင် သန့်ရှင်းစေရန်”။ “ကျွန်ုပ်တို့ကို မတရားမှုအားလုံးမှ သန့်ရှင်းစေရန်” ဟူသော စကားစုသည် “ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်ရန်” ဟူသော စကားစု၏ ရှင်းလင်းချက်အဖြစ် သို့မဟုတ် ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ကွဲပြားပြီး နောက်ဆက်တွဲလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုအဖြစ် နားလည်နိုင်သည်။ ခရစ်ယာန်ဘဝလက်တွေ့တွင် ဤအယူအဆနှစ်ခုစလုံး မှန်ကန်သည်။ အပြစ်အားလုံးသည် ညစ်ညမ်းစေပြီး၊ အပြစ်သားသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရသောအခါ၊ သူခွင့်လွှတ်ခံရသော အပြစ်များမှ သန့်ရှင်းသွားသည်။ ဒါဝိဒ်သည် သူ၏ ကြီးမားသောအပြစ်ကို ဝန်ခံစဉ် “အိုဘုရား၊ ကျွန်ုပ်၌ သန့်ရှင်းသောနှလုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူပါ” (ဆာလံ ၅၁:၁၀) ဟု ဆုတောင်းခဲ့သည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် နောင်တရသော အပြစ်သားကို မတရားမှုအားလုံးမှ သန့်ရှင်းစေရန် ရည်ရွယ်သည်။ သူသည် သူ၏သားသမီးများထံမှ ကိုယ်ကျင့်တရားပြည့်စုံမှုကို တောင်းဆိုပြီး (မဿဲ ၅:၄၈ ကို ကြည့်ပါ)၊ အပြစ်တိုင်းကို အောင်မြင်စွာ တွန်းလှန်ပြီး ကျော်လွှားနိုင်ရန် ပြင်ဆင်ပေးထားသည် (ရောမ ၈:၁-၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ဘဝရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး၊ အောင်မြင်မှုအသစ်များနှင့် ထူးချွန်မှုအသစ်များကို ရရှိရန်ရှိသည်။ နေ့စဉ်အပြစ်မှ သန့်ရှင်းစေခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်၌ ကြီးပြောင်းခြင်းကို သန့်ရှင်းပြုခြင်း (ရောမ ၆:၁၉ ကို ကြည့်ပါ) ဟုခေါ်သည်။ အပြစ်သားသည် အပြစ်မှလှည့်ပြီး ခရစ်တော်ကို လက်ခံသည့် အစပြုလှမ်းမှုကို ဖြောင့်မတ်စေခြင်း (ရောမ ၅:၁ ကို ကြည့်ပါ) ဟုခေါ်သည်။ ယောဟန်၏ စကားများတွင် ဤလုပ်ငန်းစဉ်နှစ်ခုကို မြင်နိုင်သော်လည်း၊ တမန်တော်များသည် ကယ်တင်ခြင်း၏ ဤအဆင့်များကို ဤမျှနီးကပ်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့သလားဟု မေးခွန်းထုတ်စရာဖြစ်သည်။ သူသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့်အတူလိုက်ပါသော သန့်ရှင်းစေခြင်းကို တွေးတောနေဖွယ်ရှိသော်လည်း၊ သူ၏စကားများကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ အသုံးချနိုင်သည်။

And to cleanse. Or, “even to cleanse.” The phrase “to cleanse us from all unrighteousness” may be understood either as in apposition to, and hence explanatory of, the phrase “to forgive us our sins,” or as setting forth a process distinct from, and following that of, forgiveness. Both ideas are valid when applied to practical Christian living. All sin defiles, and when the sinner is forgiven he is cleansed from those sins for which he has received forgiveness. When confessing his great sin David prayed, “Create in me a clean heart, O God” (Ps. 51:10). However, the Lord purposes to cleanse the repentant sinner from all unrighteousness. He requires moral perfection of His children (see on Matt. 5:48) and has made provision whereby every sin may be successfully resisted and overcome (see on Rom. 8:1–4). As long as there is life there will be new victories to gain and new excellences to reach. This day-by-day cleansing from sin and growth in grace is termed sanctification (see on Rom. 6:19). The initial step whereby the sinner turns from his sin and accepts Christ is called justification (see on Rom. 5:1). It is possible to see these two processes in the words of John, but whether the apostles had such a close analysis of these steps in salvation in mind is open to question. It is more likely that he was thinking of the cleansing that accompanies forgiveness, though his words may be more widely applied.

 

မတရားမှုအားလုံးမှ။ ဤပြည့်စုံသော ဖော်ပြချက်သည် ဝန်ခံပြီး ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရသူများထံမှ မတရားမှုကို ဖယ်ရှားရန် ဘုရားသည် မည်မျှစေ့စပ်သေချာစွာ ပြင်ဆင်ထားသည်ကို ထင်ရှားစေသည်။ သို့သော် အပြစ်သားသည် အပြစ်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြင့် ဘုရားနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမည်။ ကျမ်းစာအစီအစဉ်ကို လိုက်နာပါက၊ သန့်ရှင်းစေခြင်းသည် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။

From all unrighteousness. This comprehensive statement makes clear the thoroughness with which God is prepared to remove unrighteousness from those who have confessed and been forgiven their sins. But the sinner himself must cooperate with God by forsaking sin. If the scriptural plan is followed, the cleansing will be complete.

 

ယခင်အကျင့်များနှင့် လုပ်ရပ်များသည် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ဂရုတစိုက်စောင့်ကြည့်ရန် လိုအပ်သည် (ရောမ ၆:၁၁-၁၃၊ ၁ ကောရိန္သု ၉:၂၇)။ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် အဓိကကျသော်လည်း၊ ခရစ်တော်က သန့်ရှင်းစေပြီး အားဖြည့်မပေးမချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်သည် အားနည်းပြီး ယိမ်းယိုင်နေသည်။ လှည့်ဖြားတတ်သော နှလုံးသည် ၎င်း၏ယခင်အကျင့်များကို လျှို့ဝှက်စွာ တောင့်တပြီး၊ ဆက်လက်ခံစားရန် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကို တင်ပြတတ်သည်။ ဤအန္တရာယ်ကို အမြဲသတိပြုရန်နှင့် နေ့စဉ်ရည်ရွယ်ချက်ကို အသစ်ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် လိုအပ်ပြီး၊ အပြစ်ကင်းစင်မှုအတွက် လိုအပ်သည် (SC ၅၂)၊ အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်သည် လူသားတစ်ဦးအား အပြစ်ဆိုင်ရာ ဆန္ဒများနှင့် သဘောထားများကို ဖယ်ရှားရန် ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးနှင့် တန်ခိုးကို လက်ခံမချင်း မည်သည့်အရာမျှ မပြုနိုင်ပေ (၁ ယောဟန် ၃:၆-၁၀၊ ယုဒ ၂၄ ကို ကြည့်ပါ)။

It requires careful watching unto prayer to prevent the old habits of thought and action from coming to life again (Rom. 6:11–13; 1 Cor. 9:27). The action of the will is decisive, but the will is weak and vacillating until Christ has cleansed and strengthened it. The deceitful heart often has a hidden longing for its old ways and proposes many an excuse to justify continued indulgence. Constant awareness of this danger and a daily renewal of purpose are necessary to sinlessness (SC 52), for Heaven can do nothing for a man until he accepts the grace and power of Christ for the eradication of every sinful desire and tendency in his life. See on 1 John 3:6–10; Jude 24.

 

၁၀။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြစ်မပြုခဲ့ဟု ဆိုသည်။ ဤသည်မှာ သန့်ရှင်းခြင်းဆိုင်ရာ သုံးခုမြောက်နှင့် အတိအကျဆုံး မမှန်ကန်သော အဆိုဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၆, ၈ ကို ကြည့်ပါ)။ အခန်းငယ် ၆ တွင် အမှောင်ထဲတွင် လျှောက်လှမ်းနေရင်း ဘုရားနှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ထားသည်ဟူသော မမှန်ကန်သော အဆိုကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဤအဆိုသည် ပြုလုပ်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲသည်။ အခန်းငယ် ၈ တွင် အပြစ်ကင်းသော နှလုံးရှိသည်ဟူသော အဆိုကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ၎င်းသည်လည်း သက်သေပြရန် သို့မဟုတ် ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ယောဟန်သည် အချို့သူများသည် အပြစ်လုပ်ရပ်များ မပြုခဲ့ဟု အဆိုပြုထားသည်ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် ထိုအဆိုသည် မမှန်ကန်ပေ၊ အကြောင်းမှာ လူတိုင်းသည် အပြစ်ပြုခဲ့ကြသည် (ရောမ ၃:၂၃)။ ဤစာသည် ခရစ်ယာန်များထံ ရေးသားထားသည်ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းတို့သည် အပြစ်ကို သတိပြုမိဖွယ်ရှိသည်ဟု ယူဆရပြီး၊ ယောဟန်သည် ယုံကြည်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲပြီးနောက်ပိုင်း အပြုအမူကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

10. We have not sinned. This is the third and most specific spurious claim to holiness (see vs. 6, 8). Verse 6 records the false claim to fellowship with God while walking in darkness. This is an easy claim to make but often a hard one to refute. Verse 8 states the claim to a sinless heart, which again would be hard to prove or disprove. Here, however, John implies that some claim not to have committed any sinful acts. But such a claim is untrue, for all have sinned (Rom. 3:23). Inasmuch as the epistle is addressed to Christians, who, presumably, would have been aware of sin, John clearly refers to conduct after conversion.

 

သူ့ကို လိမ်ညာသူဖြစ်စေသည်။ အပြစ်ကင်းသည်ဟူသော အဆို၏ အကျိုးဆက်ကို အခန်းငယ် ၆, ၈ တွင် လိုက်နာသည့်ပုံစံအတိုင်း အပြုသဘောနှင့် အနုတ်လက္ခဏာ နှစ်မျိုးဖြင့် ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ဤနေရာတွင် ပို၍ပြင်းထန်သော စကားလုံးများကို အသုံးပြုသည်။ မိတ်သဟာယဖွဲ့မှုဆိုင်ရာ မမှန်ကန်သော အဆိုသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို လိမ်ညာသူများဖြစ်စေသည် (အခန်းငယ် ၆)၊ အပြစ်မရှိဟူသော အဆိုသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို လမ်းလွဲသွားစေသည် (အခန်းငယ် ၈)၊ သို့သော် အပြစ်မပြုခဲ့ဟူသော အဆိုသည် ဘုရားကို လိမ်ညာသူဖြစ်စေသည်။ လူသား၏ ယူဆချက်တစ်ခုခုသည် ဘုရား၏ ပြည့်စုံမှုကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်ဟု မဆိုလိုသော်လည်း၊ ထိုအဆိုသည် မှန်ကန်ပါက၊ ၎င်းသည် ဘုရား၏ ကျမ်းစကားတော်၏ ထင်ရှားသော ဖော်ပြချက်များကို ဆန့်ကျင်မည်ဖြစ်သည်။

Make him a liar. The consequence of the claim to sinlessness is set forth according to the pattern followed in vs. 6, 8, where the results are expressed both positively and negatively, but here more serious terms are used. A false claim to fellowship makes us liars (v. 6), a claim to have no sin means that we are leading ourselves astray (v. 8), but a claim not to have sinned makes God a liar. Not that any man’s assumption can affect the divine perfection, but if the claim were true it would contradict the plain declarations of God’s Word.

 

သူ၏ စကားတော်။ ဤတွင် ရည်ညွှန်းသည်မှာ ခရစ်တော်၊ အသက်ရှင်သော စကားတော်မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ သမ္မာတရားကို (အခန်းငယ် ၈) ဖော်ပြရန် ရေးသားထားသော သို့မဟုတ် ပြောဆိုထားသော ဘုရား၏ စကားတော်ဖြစ်သည်။ ဤစကားတော်သည် သမ္မာတရားဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၇:၁၇)၊ ပြီး၍ ၎င်း၏ ထင်ရှားသော ဖော်ပြချက်များကို ဆန့်ကျင်နေသူများ၏ နှလုံးထဲတွင် ရှိနေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ လူသားများသည် ဘုရား၏ သက်သေကို လက်ခံမည်မဟုတ်လျှင်၊ ၎င်းတို့၏ အခြေအနေကို ဖော်ပြသည့် သူ၏ဖော်ပြချက်၏ မမှန်ကန်မှုကို ငြင်းပယ်လျှင်၊ ၎င်းတို့သည် သူ၏စကားတော်ကို ပိတ်ထားပြီး၊ ၎င်းကို ၎င်းတို့၏ နှလုံးထဲတွင် ဆက်လက်ရှိနေစေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

His word. The reference is not to Christ, the living Word, but to the written or spoken word of God as the vehicle through which His truth (v. 8) is conveyed. This Word is truth (John 17:17), and cannot dwell in those who are contradicting its plain statements. If men will not accept the witness of God, if they deny the validity of His description of their condition, they are shutting out His Word, and can no longer have it abiding in their hearts.

 

စိတ်ကူးဉာဏ်ဖြင့်ရေးသားထားသော ကျမ်းစာတော်သည် လူသားတစ်ဦး၏ စစ်မှန်သော အခြေအနေကို ဖော်ပြရန်နှင့် အပြစ်ကင်းသည်ဟု ထင်မှတ်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ဘုရား၏ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခရစ်ယာန်တိုင်းသည် ကျမ်းစာတော်ကို လေ့လာရန် အလျင်စလိုဖြစ်ရမည်။ ကျမ်းစာ၏ သမ္မာတရားများကို မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ စိတ်နှလုံးကို အသက်ရှင်ပေးသော စကားတော်ဖြင့် ခိုင်ခံ့စေရမည်။ ၎င်း၏ တန်ဖိုးရှိသော ကတိတော်များသည် စမ်းသပ်မှုနှင့် အခက်အခဲအချိန်များတွင် ထောက်ပံ့ပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုင်ရာ သွန်သင်ချက်များသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ ဦးဆောင်ပြီး၊ သူ၏ သန့်ရှင်းသော အကျင့်စရိုက်ကို လက်ခံရန် ပြင်ဆင်ပေးမည်ဖြစ်သည် (၂ တိမောသေ ၃:၁၆, ၁၇)။ ကျမ်းစာတော်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးထဲတွင် ဤသို့သိမ်းဆည်းထားလျှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ့ကို တမင်တကာ အပြစ်ပြုတော့မည်မဟုတ်ပေ (ဆာလံ ၁၁၉:၁၁)၊ သို့သော် ပြည့်စုံသော သန့်ရှင်းပြုခြင်းကို အဆိုပြုခြင်းမရှိသေးပေ (GC ၆၁၈, ၆၁၉ ကို ကြည့်ပါ)။

The inspired Word is God’s ordained means of revealing to a man his true condition and of saving him from being deluded into thinking himself sinless. Every Christian, therefore, should be a diligent student of the Word. The truths of the Bible should be committed to memory, and the mind thus fortified with the life-giving Word. Its precious promises will provide support in times of trial and difficulty, and its instruction in righteousness will lead us to the Saviour and prepare us to receive His holy character (2 Tim. 3:16, 17). With the Word of God thus hidden in our hearts we will no longer willfully sin against Him (Ps. 119:11), but there will still be no claim to complete sanctification (cf. GC 618, 619).

 

ellen g. white comments

1 AA 555; DA 340; PK 223; SL 70; 6T 90

1–3 AA 568; MH 461; 8T 321

1–7 7T 286

2 AA 544; COL 43; CT 435; DA 250; Ed 84

3 AA 555; DA 340; PK 223; SL 70; 6T 90

5 Ev 284; GC 476; 1T 405; WM 79

5–7 3T 528

6–8 SL 69

7 AH 207; CT 156; GC 74; GW 161; MB 115; MH 90; PK 320; TM 211, 517; 1T 409; 3T 361,  436,  464, 476; 4T 625; 5T 254; 8T 193; 9T 24

8 LS 84; SL 7, 51

8–10 AA 562

9 9AA 552, 566; COL 158; DA 266, 806; MB 116; MH 123,  182, 229; SC 41; TM 147; 5T 641; WM 152