အခန်းကြီး - ၃
ပေတရု၏ ဒုတိယသြဝါဒစာ
The
Second Epistle General of peter
နိဒါန်း
introduction
၁. ခေါင်းစဉ်။ အစောဆုံး ဂရိလက်ရေးမူများတွင်
ဤသြဝါဒစာကို “ပေတရု၏ ဒုတိယ” ဟု ရိုးရှင်းစွာ ခေါင်းစဉ်တပ်ထားသည်။ ပေတရု၏
ပထမစာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ (စာမျက်နှာ ၅၄၇ ကို ကြည့်ပါ)။
1. Title. In
the earliest Greek manuscripts this epistle is entitled simply Petrou B (“Of
Peter II”). Compare the title of 1 Peter (see p. 547).
၂. ရေးသားသူ။ ပေတရု၏ ဒုတိယစာ၏
ရေးသားသူနှင့်ပတ်သက်၍ အစောပိုင်းကာလများမှစ၍ အငြင်းပွားမှုများ ရှိခဲ့သည်။
အိုရီဂျင် (အေဒီ ၁၈၅ မှ ၂၅၄ ခန့်) သည် ဤစာကို အမည်တပ်ဖော်ပြသော
အစောဆုံးစာရေးဆရာဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ စစ်မှန်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ သံသယရှိကြောင်း
ဖော်ပြခဲ့သည် (ယူဆီဘီးယပ်စ်၏ ခရစ်ယာန်သမိုင်း vi. ၂၅)။
ဂျရုမ်း (အေဒီ ၃၄၀ မှ ၄၂၀ ခန့်) က ဤစာ၏ စတိုင်နှင့်ပတ်သက်၍ မေးခွန်းများ
ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ အခြားသော ခရစ်ယာန်ဘုန်းကြီးများသည် ဤစာနှင့်ပတ်သက်၍
ပြင်းထန်သော သံသယများ ခံစားခဲ့ရသည် သို့မဟုတ် ၎င်းကို လုံးဝပယ်ခဲ့ကြသည်။
ယူဆီဘီးယပ်စ် (ခရစ်ယာန်သမိုင်း iii. ၃; လို့ဘ်ထုတ်ဝေမှု၊
အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၁၉၁၊ ၁၉၃) က “ပေတရု၏ စာတစ်စောင်ဖြစ်သော ပထမစာကို လက်ခံထားပြီး၊
ရှေးခေတ်သင်းအုပ်ဆရာများက ၎င်းကို ၎င်းတို့၏ ရေးသားချက်များတွင် မငြင်းပယ်နိုင်သော
စာအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဒုတိယစာဟုခေါ်သော စာကို ကျွန်ုပ်တို့သည်
ကျမ်းမြတ်အဖြစ် လက်ခံမထားပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် လူများစွာအတွက် အကျိုးရှိသည်ဟု
ထင်ရပြီး အခြားကျမ်းစာများနှင့်အတူ လေ့လာခဲ့သည်” ဟု ဆိုသည်။
ပထမနှစ်ရာစုနှစ်များအတွင်း ခရစ်ယာန်ရေးသားချက်များတွင် ပေတရု၏ ဒုတိယစာမှ
တိုက်ရိုက်ကိုးကားချက်များ မရှိပုံရသော်လည်း၊ ၎င်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုကို
ညွှန်ပြသော ဖြတ်သန်းဖော်ပြချက်များသာ ရှိသည်။ ဤစာနှင့်ပတ်သက်၍ သံသယများကို
အန်တီယုတ်ခရစ်ယာန်အသင်းတော်တွင် အပြင်းအထန် ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည်
ပေရှိတ္တာကျမ်းမှ ပေတရု၏ ဒုတိယစာ၊ ယောဟန်၏ ဒုတိယစာ၊ ယောဟန်၏ တတိယစာ၊ ယုဒါစာနှင့်
ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့ ပါဝင်မှုမရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည် (အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာ ၁၃၅ ကို
ကြည့်ပါ)။ ဤဝေဖန်ချက်သည် ဤအတားအဆီးများသည် သိသာထင်ရှားသော်လည်း၊ တမန်တော်ပေတရုသည်
ပေတရု၏ ဒုတိယစာ၏ ရေးသားသူဖြစ်ကြောင်း သက်သေအထောက်အထားများဖြင့် ထိုအတားအဆီးများကို
ကျော်လွှားနိုင်သည်ဟု ယူဆသည်။ ဤဝေဖန်ချက်သည် ၎င်း၏ ကောက်ချက်ချမှုအတွက်
အထောက်အထားများ၏ အကျဉ်းချုပ်ကို အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာ ၁၈၅၊ ၁၈၆၊ အတွဲ
၇၊ စာမျက်နှာ ၅၄၇ တွင် ကြည့်ပါ။
2. Authorship. Since
early times there has been considerable discussion with respect to the
authorship of 2 Peter. Origen (c. a.d. 185–c. 254), the earliest
writer who names the epistle, expresses doubt as to its authenticity
(Eusebius Ecclesiastical History vi. 25). Jerome
(c. a.d. 340–420) says that questions had been raised about the style
of the epistle. Other Church Fathers either felt grave doubts about it or
rejected it outright. Eusebius (ibid. iii. 3; Loeb ed., vol. I, pp.
191, 193) says: “Of Peter, one epistle, that which is called his first, is
admitted, and the ancient presbyters used this in their own writings as
unquestioned, but the so-called second epistle we have not received as
canonical, but nevertheless it has appeared useful to many, and has been
studied with other Scriptures.” There are apparently no direct quotations from
2 Peter in the Christian writings of the first two centuries, but only
scattered allusions that suggest an acquaintance with it. Doubt with respect to
this epistle was most forcefully expressed in the church at Antioch, chiefly
because of the absence of 2 Peter, together with 2 John, John, Jude, and the
Revelation, from the Peshitta (see Vol. V, p. 135). This commentary holds that
though these objections are impressive, they are more than offset by the
evidence in behalf of the claim that the apostle Peter was the author of 2
Peter. For a summary of the evidence on which this commentary bases its
conclusion in this matter see Vol. V, pp. 185, 186; Vol. VII, p. 547.
၃. သမိုင်းဆိုင်ရာ နောက်ခံ။ ပေတရု၏ ဒုတိယစာသည်
“ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ တန်ဖိုးရှိသော ယုံကြည်ခြင်းကို ရရှိထားသူများ” သို့
လိပ်မူထားသည် (အခန်း ၁:၁)၊ ၎င်းသည် ပထမစာကို ဖတ်ရှုသူများကို ရည်ညွှန်းပုံရသည်
(စာမျက်နှာ ၅၄၇ ကို ကြည့်ပါ)။ ၎င်းကို အခန်း ၃:၁ တွင် အတည်ပြုထားပုံရသည်။ ပေတရုသည်
အေဒီ ၆၇ ထက် နောက်မကျဘဲ အာဇာနည်အဖြစ် ကွပ်မျက်ခံခဲ့ရသည် (အတွဲ ၆၊ စာမျက်နှာ ၃၄၊
၁၀၂ ကို ကြည့်ပါ)။ ၎င်း၏ ဒုတိယစာကို ဤရက်စွဲမတိုင်မီ မကြာမီရေးသားခဲ့သည်ဟု
ယူဆရသည်။ စာကို မည်သည့်နေရာတွင် ရေးသားခဲ့သည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် အထောက်အထားမရှိပေ။
ဖြစ်နိုင်ချေအများဆုံးမှာ ရောမမြို့ဖြစ်သည်။
3. Historical Setting. 2
Peter is addressed to “them that have obtained like precious faith with us”
(ch. 1:1), presumably referring to the readers of the first epistle (see p.
547). This appears to be confirmed by ch. 3:1. Peter must have been martyred no
later than a.d. 67 (see Vol. VI, pp. 34, 102). His second epistle is
thought to have been written shortly before this date. There is no evidence to
determine where the epistle was written; most probably it was Rome.
၄. အကြောင်းအရာ။ ပထမစာနှင့်အတူ၊ ဤစာ၏
အကြောင်းအရာသည် သင်းအုပ်ဆရာဆိုင်ရာဖြစ်သည်။ ရေးသားသူသည် ၎င်းတို့၏
ခေါ်ဆိုခြင်းနှင့် ရွေးကောက်ခြင်း၏ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန်
ကျေးဇူးတော်နှင့် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ အသိပညာတွင် ဆက်လက်ကြီးထွားရန် စာဖတ်သူများကို
တိုက်တွန်းသည်။ အခန်း ၁ တွင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံနှင့် ပရောဖက်ပြုချက်များကို
ရည်ညွှန်း၍ ၎င်းတို့ကို အားပေးသည်။ အခန်း ၂ တွင် မမှန်ကန်သော ဆရာများကို
သတိပေးသည်။ အခန်း ၃ တွင် ခရစ်တော်၏ ပြန်လာခြင်းကို ငြင်းပယ်သူများ၏
လှောင်ပြောင်မှုကို ဆွေးနွေးပြီး၊ ဒုတိယအကြိမ်ပြန်လာခြင်း၏ သေချာမှုကို အတည်ပြုကာ
ထိုကြီးမားသောဖြစ်ရပ်အတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်ရန် တိုက်တွန်းသည်။
4. Theme. As
with 1 Peter, the theme is pastoral. The writer exhorts his readers to continue
growth in grace and in spiritual knowledge, that God’s design in their calling
and election might be fulfilled. In ch. 1 he encourages them by reference to
his own experience and to the prophetic word. In ch. 2 he warns against false
teachers. In ch. 3 a discussion of the scoffers’ rejection of the promise of
Christ’s return leads to an affirmation of the certainty of the second coming and
an exhortation to be ready for that great event.
၄.
အကြောင်းအရာ။ ပထမစာနှင့်အတူ၊ ဤစာ၏ အကြောင်းအရာသည် သင်းအုပ်ဆရာဆိုင်ရာဖြစ်သည်။
ရေးသားသူသည် ၎င်းတို့၏ ခေါ်ဆိုခြင်းနှင့် ရွေးကောက်ခြင်း၏ ဘုရားသခင်၏
ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် ကျေးဇူးတော်နှင့် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ အသိပညာတွင်
ဆက်လက်ကြီးထွားရန် စာဖတ်သူများကို တိုက်တွန်းသည်။ အခန်း ၁ တွင် ၎င်း၏
ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံနှင့် ပရောဖက်ပြုချက်များကို ရည်ညွှန်း၍ ၎င်းတို့ကို
အားပေးသည်။ အခန်း ၂ တွင် မမှန်ကန်သော ဆရာများကို သတိပေးသည်။ အခန်း ၃ တွင်
ခရစ်တော်၏ ပြန်လာခြင်းကို ငြင်းပယ်သူများ၏ လှောင်ပြောင်မှုကို ဆွေးနွေးပြီး၊
ဒုတိယအကြိမ်ပြန်လာခြင်း၏ သေချာမှုကို အတည်ပြုကာ ထိုကြီးမားသောဖြစ်ရပ်အတွက်
အဆင်သင့်ဖြစ်ရန် တိုက်တွန်းသည်။
၅.
အကျဉ်းချုပ်။
၁.
နှုတ်ဆက်ခြင်းနှင့် နိဒါန်း၊ ၁:၁–၁၁။
က.
နှုတ်ဆက်ခြင်း၊ ၁:၁၊ ၂။
ခ.
တိုက်တွန်းခြင်း၊ ၁:၃–၁၁။
၂.
စာ၏ရည်ရွယ်ချက်၊ ၁:၁၂–၂၁။
က.
ယုံကြည်သူများကို လက်ရှိသမ္မာတရားတွင် ခိုင်မြဲစေရန်၊ ၁:၁၂–၁၅။
ခ.
ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံမှတစ်ဆင့် ဧဝံဂေလိတရားကို အတည်ပြုခြင်း၊ ၁:၁၆–၁၈။
ဂ.
ပရောဖက်ပြုချက်များမှတစ်ဆင့် ဧဝံဂေလိတရားကို အတည်ပြုခြင်း၊ ၁:၁၉–၂၁။
၃.
မမှန်ကန်သော ဆရာများကို သတိပေးခြင်း၊ ၂:၁–၂၂။
က.
မမှန်ကန်သော ဆရာများနှင့် ၎င်းတို့၏ လှည့်ဖျားသော အယူအဆများ၊ ၂:၁–၃။
ခ.
မတရားသောသူများအား အပြစ်ပေးခြင်း၊ ဖြောင့်မတ်သူများကို ကယ်တင်ခြင်း၊ ၂:၄–၁၀က။
ဂ.
မမှန်ကန်သော ဆရာများ၏ မူလသဘောသဘာဝ၊ ၂:၁၀ခ–၂၂။
၄.
ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ်ပြန်လာခြင်းနှင့် ၎င်း၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်း၊
၃:၁–၁၈။
က.
ပရောဖက်များနှင့် တမန်တော်များ၏ သက်သေခံချက်ကို ရည်ညွှန်းခြင်း၊ ၃:၁၊ ၂။
ခ.
ရေလွှမ်းမှုဖြစ်ရပ်များဖြင့် လှောင်ပြောင်သူများကို တုံ့ပြန်ဖြေရှင်းခြင်း၊ ၃:၃–၇။
ဂ.
ခရစ်တော်၏ ပြန်လာခြင်း၏ သေချာမှု၊ ၃:၈–၁၀။
ဃ.
ပြန်လာခြင်းကို မျှော်လင့်ရင်း သန့်ရှင်းစွာ နေထိုင်ရန် တိုက်တွန်းခြင်း၊ ၃:၁၁–၁၈။
5.
Outline.I. Salutation and Introduction, 1:1–11.
A.
Salutation, 1:1, 2.
B.
Exhortation, 1:3–11.
II.
Purpose of the Epistle, 1:12–21.
A.
To establish believers in present truth, 1:12–15.
B.
Confirmation of the gospel through personal experience, 1:16–18.
C.
Confirmation of the gospel in prophecy, 1:19–21.
III.
Warnings Against False Teachers, 2:1–22.
A.
False teachers and their deceptive heresies, 2:1–3.
B.
Punishment of the ungodly; deliverance of the righteous, 2:4–10a.
C.
True nature of the false teachers, 2:10b–22.
IV.
Christ’s Second Coming and Preparation for His Appearing, 3:1–18.
A.
Reference to the testimony of prophets and apostles, 3:1, 2.
B.
Scoffers refuted by the facts of the Flood, 3:3–7.
C.
Certainty of Christ’s return, 3:8–10.
D.
Exhortation to holy living in anticipation of the advent, 3:11–18.
No comments:
Post a Comment