အာမုတ်အနာဂတ္တိကျမ်း - Amos

အာမုတ်အနာဂတ္တိကျမ်း - Amos

 

မာတိကာ (Table of Contents)

အခန်းကြီး - ၁

အခန်းကြီး - ၂

အခန်းကြီး - ၃

အခန်းကြီး - ၄

အခန်းကြီး - ၅

အခန်းကြီး - ၆

အခန်းကြီး - ၇

အခန်းကြီး - ၈

အခန်းကြီး - ၉

The Ministry of Amos in the Days of Jeroboam II of Israel and Uzziah of Judah

ဣသရေလရှင်ဘုရင် ဒုတိယမြောက် ယေရောဗောင်နှင့် ယုဒရှင်ဘုရင် ဩဇိတို့၏ လက်ထက်၌ အာမုတ်၏ သာသနာလုပ်ငန်း

AMOS

အာမုတ်

INTRODUCTION

နိဒါန်း

1. Title. In common with the other books comprising the Minor Prophets, the title of the book is the name of the author, Amos. The name in Hebrew is ‘Amos, derived from the verb ‘amas, “to load,” or “to carry [a load].” Hence the name means “a burden bearer,” which meaning agrees appropriately with the weighty and solemn messages the prophet was called upon to deliver. The names does not occur elsewhere in the OT.

၁။ ခေါင်းစဉ်။ အခြားသော အသေးစားပရောဖက်ကျမ်းများကဲ့သို့ပင် ဤကျမ်း၏ခေါင်းစဉ်သည် ကျမ်းပြုသူ၏အမည်ဖြစ်သော အာမုတ် ဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် ထိုအမည်မှာ "အာမုတ်" ဖြစ်ပြီး၊ "ဝန်တင်သည်" သို့မဟုတ် "ဝန်ကိုသယ်ဆောင်သည်" ဟုအဓိပ္ပာယ်ရသော "အာမတ်စ်" ဟူသော ကြိယာမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအမည်သည် "ဝန်ဆောင်သောသူ" ဟုအဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ထိုအဓိပ္ပာယ်သည် ပရောဖက်ဆင့်ဆိုရန် ခေါ်ယူခြင်းခံရသော လေးနက်တည်ကြည်လှသည့် သတင်းစကားများနှင့် ကိုက်ညီမှုရှိသည်။ ဤအမည်သည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ အခြားမည်သည့်နေရာတွင်မျှ မပါရှိချေ။

2. Authorship. From the sketch of his life, which Amos gives in ch. 7:14, 15, we learn that he was a herdsman and a gatherer of the lightly esteemed sycamore figs. The impression is given that, though he was poor, he was independent, which may account for his being able to leave his flock for a while. He was not an educated man according to our understanding of the term, nor was he trained for his mission in the schools of the prophets. When, as in the case of Amos, the comparatively untaught and those who have enjoyed but few advantages are chosen to do a great work for God, “the excellency of the power” is seen to “be of God, and not of us” (2 Cor. 4:7). It is what a man is, and not alone what a man has, that fits him for the service of God.

၂။ ကျမ်းပြုသူ။ အခန်းကြီး ၇:၁၄၊ ၁၅ တွင် အာမုတ်ပေးထားသော သူ၏ဘဝအကျဉ်းချုပ်မှတစ်ဆင့် သူသည် သိုးထိန်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တန်ဖိုးနည်းပါးစွာ သတ်မှတ်ခံရသော ပိုးစာဥဒုမ္ဗရသီးများကို ဆွတ်ခူးသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိရသည်။ သူသည် ဆင်းရဲသော်လည်း အမှီအခိုကင်းသူတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟူသော အထင်အမြင်ကို ပေးစွမ်းပြီး၊ ထိုအချက်ကြောင့်ပင် သူ၏သိုးအုပ်ကို ခေတ္တမျှ ထားရစ်ခဲ့နိုင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်ထားသော ဝေါဟာရအသုံးအနှုန်းအရ သူသည် ပညာတတ်တစ်ဦးမဟုတ်သကဲ့သို့၊ ပရောဖက်ကျောင်းများတွင်လည်း သူ၏သာသနာလုပ်ငန်းအတွက် လေ့ကျင့်သင်ကြားခြင်း မခံခဲ့ရဖူးချေ။ အာမုတ်၏ ဖြစ်ရပ်တွင်ကဲ့သို့ပင်၊ နှိုင်းယှဉ်ချက်အားဖြင့် ပညာမတတ်သူများနှင့် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်သာ ရရှိခဲ့ဖူးသူများကို ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်သောအမှုတော်ကို လုပ်ဆောင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သောအခါ၊ "ထိုတန်ခိုး၏ ထူးကဲသောဘုန်း" သည် "ငါတို့နှင့်မဆိုင်၊ ဘုရားသခင်နှင့်ဆိုင်သည်" ဟု တွေ့မြင်ရသည် (၂ ကောရိန္သု ၄:၇)။ လူတစ်ဦးတွင် အဘယ်အရာရှိသည်ဆိုသော အချက်တစ်ခုတည်းက မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုလူသည် အဘယ်ကဲ့သို့သောသူ ဖြစ်သည်ဆိုသောအချက်ကသာ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် သင့်လျော်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

Upon receiving his divine call, Amos left Judah to go to Israel, probably centering his work in Bethel, the location of the principal calf temple and the summer palace of the king. There he denounced the worship of the calf. He was opposed by Amaziah, the idolatrous high priest, who charged him before the king as being a dangerous conspirator (see Amos 7:10–13). We know nothing of the closing days of his life.

ဘုရားသခင်၏ ခေါ်ယူတော်မူခြင်းကို ခံရပြီးနောက်၊ အာမုတ်သည် ယုဒပြည်မှထွက်ခွာ၍ ဣသရေလပြည်သို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး၊ နွားသိုးရုပ်တုရှိရာ အဓိကဗိမာန်တော်နှင့် ရှင်ဘုရင်၏ နွေရာသီနန်းတော် တည်ရှိရာ ဗေသလမြို့တွင် သူ၏လုပ်ငန်းကို အဓိကထား လုပ်ဆောင်ခဲ့ပုံရသည်။ ထိုနေရာတွင် သူသည် နွားသိုးရုပ်တုကို ကိုးကွယ်ခြင်းကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း အာမဇိသည် သူ့ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ပြီး၊ သူ့အား အန္တရာယ်ရှိသော ပုန်ကန်ကြံစည်သူအဖြစ် ရှင်ဘုရင်၏ရှေ့တော်၌ စွပ်စွဲခဲ့သည် (အာမုတ် ၇:၁၀ မှ ၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ၏နောက်ဆုံးသော နေ့ရက်များအကြောင်းကို ဘာမျှမသိရချေ။

Amos must be ranked among the most important of the prophets because of his simple, plain eloquence and the vigor and elevation of his thought. Few prophets are more penetrating in comprehending the foundations of the natural and moral worlds, or exhibit greater insight into the power, wisdom, and holiness of God.

အာမုတ်သည် သူ၏ရိုးရှင်းရှင်းလင်းသော အပြောအဆိုစွမ်းရည်နှင့် သူ၏အတွေးအခေါ်များ၏ ပြင်းပြမြင့်မားမှုတို့ကြောင့် အရေးအကြီးဆုံးသော ပရောဖက်များထဲတွင် အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။ သဘာဝကမ္ဘာနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားကမ္ဘာတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များကို နားလည်သဘောပေါက်ရာတွင် သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်၊ ပညာတော်နှင့် သန့်ရှင်းခြင်းတော်တို့အပေါ် သာလွန်သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို ပြသရာတွင် အာမုတ်ထက် ပိုမိုနက်နဲစွာ ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်သော ပရောဖက် အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည်။

3. Historical Setting. Amos was called to fulfill his mission at a time when both Israel and Judah were prosperous. Under Jeroboam II, Israel was at the zenith of its power (see Vol. II, p. 83; see on Hosea 2:8). Jeroboam had overcome the Syrians and had enlarged the territory of the northern kingdom to the northern boundary of the original united kingdom. It ran from Hamath, in the extreme north, to the Dead Sea (2 Kings 14:25, 28). As for Judah, Uzziah, its king, had subdued the Edomites and the Philistines, put the Ammonites under subjection, encouraged agriculture and the domestic arts of peace, and raised a large, powerful army, fortifying Jerusalem strongly (see 2 Chron. 26:1–15).

၃။ သမိုင်းကြောင်းနောက်ခံ။ အာမုတ်သည် ဣသရေလပြည်နှင့် ယုဒပြည် နှစ်ပြည်စလုံး ကြီးပွားချမ်းသာနေချိန်တွင် သူ၏သာသနာလုပ်ငန်းကို လုပ်ဆောင်ရန် ခေါ်ယူခြင်းခံရသည်။ ဒုတိယမြောက် ယေရောဗောင်လက်ထက်တွင် ဣသရေလနိုင်ငံသည် ၎င်း၏အာဏာစက် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည် (အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၈၃ ကိုကြည့်ပါ၊ ဟောရှေ ၂:၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရောဗောင်သည် ရှုရိလူတို့ကို အောင်နိုင်ခဲ့ပြီး မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ နယ်နိမိတ်ကို မူလပူးပေါင်းထားသော နိုင်ငံတော်၏ မြောက်ဘက်နယ်နိမိတ်အထိ ချဲ့ထွင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အစွန်ဆုံးမြောက်ဘက်ရှိ ဟာမတ်မြို့မှသည် ပင်လယ်သေအထိ တည်ရှိသည် (၄ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၄:၂၅၊ ၂၈)။ ယုဒပြည်နှင့်ပတ်သက်၍မူ ၎င်း၏ဘုရင် ဩဇိသည် ဧဒုံလူများနှင့် ဖိလိတ္တိလူများကို နှိမ်နင်းခဲ့ပြီး၊ အမ္မုန်လူများကို လက်အောက်ခံဖြစ်စေခဲ့ကာ၊ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ငြိမ်းချမ်းသော ပြည်တွင်းအတတ်ပညာရပ်များကို အားပေးခဲ့ပြီး၊ ယေရုရှလင်မြို့ကို ခိုင်ခံ့စွာ ခံတပ်ပြုလုပ်လျက် ကြီးမား၍ တန်ခိုးကြီးမားသော စစ်တပ်ကြီးကို တည်ထောင်ခဲ့သည် (၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၆:၁ မှ ၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Apparently safe from foreign enemies, and strong internally, Israel was not in the least looking forward to danger or destruction. True, Assyria was attracting attention by its rising power, but it seemed improbable that it would attack Israel. The not uncommon fruits of prosperity—pride, luxury, selfishness, oppression—were ripening plentifully in both kingdoms. However, the situation was worse in Israel because of the calf worship, which had been instituted by its first king, Jeroboam I (see 1 Kings 12:25–33). Undoubtedly this calf worship furnished the reason why both Amos and Hosea were commissioned to direct their prophecies especially against the northern kingdom.

အပြင်ပန်းအားဖြင့် ပြည်ပရန်သူများရန်မှ ကင်းဝေးပြီး ပြည်တွင်း၌လည်း အင်အားတောင့်တင်းနေသဖြင့် ဣသရေလနိုင်ငံသည် အန္တရာယ် သို့မဟုတ် ပျက်စီးခြင်းကို အနည်းငယ်မျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။ အာရှုရိနိုင်ငံသည် ၎င်း၏ တိုးတက်လာသော တန်ခိုးအာဏာကြောင့် အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ဣသရေလနိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်မှာ မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ကြီးပွားချမ်းသာခြင်း၏ အလေ့အထဖြစ်သော အသီးအပွင့်များတည်းဟူသော - ထောင်လွှားခြင်း၊ စည်းစိမ်ခံခြင်း၊ အတ္တကြီးခြင်း၊ ညှဉ်းဆဲခြင်းတို့သည် နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးတွင် အမြောက်အမြား ဖြစ်ထွန်းနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း၊ ၎င်း၏ပထမဆုံးဘုရင် ပထမမြောက် ယေရောဗောင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော နွားသိုးရုပ်တု ကိုးကွယ်ခြင်းကြောင့် ဣသရေလနိုင်ငံတွင် အခြေအနေမှာ ပိုမိုဆိုးရွားခဲ့သည် (၃ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၂:၂၅ မှ ၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤနွားသိုးရုပ်တု ကိုးကွယ်ခြင်းသည် အာမုတ်နှင့် ဟောရှေ နှစ်ဦးစလုံးအား မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံကို အထူးဦးတည်၍ ပရောဖက်ပြုချက်များ ဆင့်ဆိုရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းခံရရသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိချေ။

Since Uzziah was sole king of Judah from 767 to 750 b.c., and Jeroboam II sole king of Israel from 782 to 753 b.c., the ministry of Amos is likely to have been sometime between 767 and 753 b.c. There is no indication in the book as to the length of his active prophetic work. The statement “two years before the earthquake” (ch. 1:1) affords us no help, for there is no way of ascertaining when this earthquake occurred. Apparently Amos was an older contemporary of the prophet Hosea (see pp. 20, 21).

ဩဇိသည် ဘီစီ ၇၆၇ မှ ၇၅၀ အထိ ယုဒပြည်၏ တစ်ဦးတည်းသော ဘုရင်ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ဒုတိယမြောက် ယေရောဗောင်သည် ဘီစီ ၇၈၂ မှ ၇၅၃ အထိ ဣသရေလပြည်၏ တစ်ဦးတည်းသော ဘုရင်ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့်၊ အာမုတ်၏ သာသနာလုပ်ငန်းသည် ဘီစီ ၇၆၇ နှင့် ၇၅၃ အကြား တစ်ချိန်ချိန်တွင် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။ သူ၏ တက်ကြွသော ပရောဖက်လုပ်ငန်း သက်တမ်းကာလ မည်မျှကြာမြင့်သည်ကို ဤကျမ်းတွင် ညွှန်ပြထားခြင်းမရှိချေ။ "ငလျင်မလှုပ်မီ ၂ နှစ်" (အခန်းကြီး ၁:၁) ဟူသော ထုတ်ပြန်ချက်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အထောက်အကူမပြုနိုင်ပါ၊ အကြောင်းမူကား ဤငလျင် မည်သည့်အချိန်တွင် လှုပ်ခတ်ခဲ့သည်ကို အတည်ပြုရန် နည်းလမ်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အပြင်ပန်းအားဖြင့် အာမုတ်သည် ပရောဖက်ဟောရှေထက် အသက်ကြီးသော ခေတ်ပြိုင်တစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည် (စာမျက်နှာ ၂၀၊ ၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။

4. Theme. The chief purpose of Amos was to call the attention of God’s people to their sins, and if possible to bring them to repentance. As the spirit of Paul was stirred at Athens when he saw how fully the city was given to idolatry, so Amos must have been stirred by the luxury and the sins he so vividly describes in detail. He rebuked the sins that sprang from material prosperity, the extravagances, the revelries, the debauchery of the rich, who were able to do this by oppressing the poor and by perverting judgment, through bribery and extortion. Amos gives more attention to the details and circumstances of iniquity than does Hosea. He is everywhere graphic, revealing transgression in the events of the daily life of the people. No evil practice seems to have escaped his notice. He counted it his duty to warn Israel, Judah, and the surrounding nations of the divine judgments that were sure to come upon them if they persisted in iniquity. However, he closes his book with a glorious picture of the ultimate triumph of righteousness over iniquity.

၄။ အဓိကအကြောင်းအရာ။ အာမုတ်၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်အား မိမိတို့၏ အပြစ်များကို သတိပြုမိစေရန်နှင့် ဖြစ်နိုင်ပါက သူတို့ကို နောင်တရစေရန် ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် အာသင်မြို့၌ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းဖြင့် မြို့လုံးကျွတ် နစ်မွန်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် လှုံ့ဆော်ခြင်းခံရသကဲ့သို့၊ အာမုတ်သည်လည်း သူကိုယ်တိုင် အသေးစိတ် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသော စည်းစိမ်ခံခြင်းနှင့် အပြစ်များကြောင့် စိတ်လှုံ့ဆော်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ရုပ်ဝတ္ထုပိုင်းဆိုင်ရာ ကြီးပွားချမ်းသာမှုမှ ဆင်းသက်လာသော အပြစ်များ၊ ဖြုန်းတီးမှုများ၊ ပျော်ပါးမှုများ၊ ဆင်းရဲသားများကို ညှဉ်းဆဲခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ တံစိုးလက်ဆောင်ယူခြင်းနှင့် ငွေညှစ်ခြင်းဖြင့် တရားစီရင်ခြင်းကို ကောက်လိမ်စေခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း ဤသို့ပြုလုပ်နိုင်ကြသော သူဌေးတို့၏ ကာမဂုဏ်လိုက်စားခြင်းများကို ပြစ်တင်မောင်းမဲခဲ့သည်။ အာမုတ်သည် ဟောရှေထက် ဒုစရိုက်မှုများ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များနှင့် အခြေအနေများကို ပိုမိုအာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ သူသည် နေရာတိုင်းတွင် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပုံဖော်ထားပြီး၊ လူတို့၏ နေ့စဉ်ဘဝဖြစ်ရပ်များတွင် လွန်ကျူးမှုများကို ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့သည်။ မည်သည့် မကောင်းသော အလေ့အထမျှ သူ၏သတိပြုမိခြင်းမှ လွတ်မြောက်သွားပုံမရချေ။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဒုစရိုက်၌ ဆက်လက်တည်နေကြမည်ဆိုပါက ဧကန်မုချ ကျရောက်လာမည့် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများအကြောင်းကို ဣသရေလ၊ ယုဒနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးတို့အား သတိပေးရန် သူ၏တာဝန်အဖြစ် သူမှတ်ယူခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း၊ သူသည် သူ၏ကျမ်းကို ဒုစရိုက်အပေါ် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ နောက်ဆုံးအောင်ပွဲခံခြင်းဆိုင်ရာ ဘုန်းကြီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုဖြင့် နိဂုံးချုပ်ထားသည်။

5. Outline.I. The Superscription, 1:1.

၅။ အကျဉ်းချုပ်။ I။ ကျမ်းဦးအမွှန်း၊ ၁:၁။

II. Judgments Against Neighboring Countries, Judah, and Israel, 1:2–2:16 to 2:16.

II။ ပတ်ဝန်းကျင်နိုင်ငံများ၊ ယုဒပြည်နှင့် ဣသရေလပြည်တို့အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းများ၊ ၁:၂ မှ ၂:၁၆ အထိ။

A. Damascus, 1:2–5.

A။ ဒမာသက်မြို့၊ ၁:၂-၅။

B. Gaza, 1:6–8.

B။ ဂါဇမြို့၊ ၁:၆-၈။

C. Tyre, 1:9, 10.

C။ တုရုမြို့၊ ၁:၉၊ ၁၀။

D. Edom, 1:11, 12.

D။ ဧဒုံပြည်၊ ၁:၁၁၊ ၁၂။

E. Ammon, 1:13–15.

E။ အမ္မုန်ပြည်၊ ၁:၁၃-၁၅။

F. Moab, 2:1–3.

F။ မောဘပြည်၊ ၂:၁-၃။

G. Judah, 2:4, 5.

G။ ယုဒပြည်၊ ၂:၄၊ ၅။

H. Israel, 2:6–16.

H။ ဣသရေလပြည်၊ ၂:၆-၁၆။

III. Prophetic Messages for Israel, 3:1–6:14 to 6:14.

III။ ဣသရေလပြည်အတွက် ပရောဖက်ပြုချက် သတင်းစကားများ၊ ၃:၁ မှ ၆:၁၄ အထိ။

A. The certainty of the prophet’s messages, 3:1–8.

A။ ပရောဖက်၏ သတင်းစကားများ သေချာမှုရှိခြင်း၊ ၃:၁-၈။

B. Punishment is inescapable because Israel does not repent, 3:9–4:13 to 4:13.

B။ ဣသရေလသည် နောင်တမရသောကြောင့် အပြစ်ဒဏ်မှ မလွတ်နိုင်ခြင်း၊ ၃:၉ မှ ၄:၁၃ အထိ။

C. Lamentation for the fate of the nation, 5:1–27.

C။ နိုင်ငံ၏ ကံကြမ္မာအတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း၊ ၅:၁-၂၇။

D. Woe to those putting off the day of the Lord, 6:1–14.

D။ ထာဝရဘုရား၏ နေ့ရက်ကို ရွှေ့ဆိုင်းထားသောသူတို့သည် အမင်္ဂလာရှိကြ၏၊ ၆:၁-၁၄။

IV. The Visions of Threatenings Against Israel, 7:1 to 9:10.

IV။ ဣသရေလပြည်ကို ခြိမ်းခြောက်သော ဗျာဒိတ်ရူပါရုံများ၊ ၇:၁ မှ ၉:၁၀ အထိ။

A. The vision of grasshoppers, 7:1–3.

A။ ကျိုင်းကောင်များဆိုင်ရာ ရူပါရုံ၊ ၇:၁-၃။

B. The vision of fire, 7:4–6.

B။ မီးဆိုင်ရာ ရူပါရုံ၊ ၇:၄-၆။

C. The vision of the plumb line, 7:7–9.

C။ ချိန်ကြိုးဆိုင်ရာ ရူပါရုံ၊ ၇:၇-၉။

D. The opposition of Amaziah toward Amos, 7:10–17.

D။ အာမုတ်အပေါ် အာမဇိ၏ ဆန့်ကျင်မှု၊ ၇:၁၀-၁၇။

E. The vision of ripe fruit and famine for God’s word, 8:1–14.

E။ မှည့်သော အသီးဆိုင်ရာရူပါရုံနှင့် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ငတ်မွတ်ခြင်း၊ ၈:၁-၁၄။

F. The vision of the punishment of sinners, 9:1–10.

F။ အပြစ်ရှိသောသူတို့ကို အပြစ်ပေးခြင်းဆိုင်ရာ ရူပါရုံ၊ ၉:၁-၁၀။

V. The Promise of Restoration and Blessing, 9:11–15.

V။ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းနှင့် ကောင်းချီးပေးခြင်းဆိုင်ရာ ကတိတော်၊ ၉:၁၁-၁၅။