အခန်းကြီး - ၂၁
ရှင်ယောဟန်အဆိုအရ ဧဝံဂေလိတရားတော်
The Gospel According to St. John
မိတ်ဆက်
Introduction
၁. ခေါင်းစဉ်။ ပထမဆုံး ခရစ်ယာန်ရာစုနှစ်များမှစ၍ စတုတ္ထဧဝံဂေလိသည် ရှင်ယောဟန်အဆိုအရ ဧဝံဂေလိတရားတော်ဟု လူသိများခဲ့သည်။ ယောဟန်ဟူသော အမည်သည် “သခင်သည် ကျေးဇူးပြုတော်မူ၏” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ထိုအမည်၏ ဆင်းသက်လာပုံကို ရှင်လုကာ ၁:၁၃ တွင် ကြည့်ပါ။ “ဧဝံဂေလိ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်မာကု ၁:၁ တွင် ကြည့်ပါ။
1. Title. Almost without exception the Fourth Gospel has, since
the earliest Christian centuries, been known as the Gospel According to John.
The name John means, “The Lord is gracious.” For the derivation of the name see
on Luke 1:13. For the meaning of the word translated “gospel” see on Mark 1:1.
၂. ရေးသားသူ။ ဤဧဝံဂေလိသည် စာရေးသူကိုယ်တိုင် သူ့အမည်ကို တိုက်ရိုက်ဖော်ပြခြင်းမပြုဘဲ အမည်မဖော်ထားသည့်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယေရှုကို ပထမဆုံးလိုက်လံခဲ့သော တပည့်နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် သူ့ကိုယ်သူ ဖော်ပြခြင်းမပြုခဲ့ပေ (အခန်း ၁:၃၇ ကို ကြည့်ပါ၊ ဆင့်ဖြည့်ရာတွင် DA ၁၃၈ ကို ကြည့်ပါ)။ သူသည် အလွန်နှိမ့်ချစွာ “ထိုတပည့်” (အခန်း ၂၁:၂၃ ကို ကြည့်ပါ)၊ “ယေရှုချစ်တော်မူသော တပည့်” (အခန်း ၂၁:၂၀)၊ “ဤအရာများကို သက်သေခံ၍ ရေးသားသော တပည့်” (အခန်း ၂၁:၂၄) ဟု ရည်ညွှန်းသည်။ ခရစ်ယာန်ရိုးရာဓလေ့အရ ပထမဆုံးအချိန်မှစ၍ ဤဧဝံဂေလိတရားတော်၏ သတင်းအချက်အလက်ရင်းမြစ်သာမက အမှန်တကယ်ရေးသားသူအဖြစ် ယောဟန်ချစ်ခင်ရသူကို ညွှန်ပြခဲ့သည်။ စတုတ္ထဧဝံဂေလိ၏ ရေးသားချိန်နှင့် ရေးသားသူပြဿနာအပေါ် ထိုရက်စွဲ၏ သက်ရောက်မှုကို ဆွေးနွေးရန် စာမျက်နှာ ၁၇၉-၁၈၁ တွင် ကြည့်ပါ။
2. Authorship. This Gospel is anonymous to the extent that, for
reasons best known to himself, the writer deliberately avoids naming himself
directly. He does not identify himself as one of the two disciples who first
followed Jesus (see ch. 1:37; cf. DA 138), and with obvious modesty refers to
himself simply as “that disciple” (see ch. 21:23), “the disciple whom Jesus
loved” (v. 20), “the disciple which testifieth of these things, and wrote these
things” (v. 24). From the very first, Christian tradition has pointed to John
the Beloved, not only as the source of information, but also as the actual
writer of the gospel account that bears his name. For a discussion of the date
of the writing of the Fourth Gospel, and the bearing of the date on the problem
of authorship, see pp. 179-181.
ယောဟန်သည် တကျိပ်နှစ်ပါးသော တပည့်များထဲတွင် “ယေရှုချစ်တော်မူသော တပည့်” (အခန်း ၂၁:၂၀) အဖြစ် ထင်ရှားသည်။ သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် သခင်အပေါ် ကိုယ်ပိုင်သစ္စာရှိမှုနှင့် အားမာန်ပြည့်ဝသော ဆက်ကပ်မှု၏ မီးလျှံသည် သူ၏အဖော်များ၏ စိတ်နှလုံးထက် ပို၍ သန့်ရှင်းစွာ လင်းလက်တောက်ပနေပုံရသည်။ သူနှင့် ယေရှုတို့အကြား အခြားသူများမသိခဲ့သော ပိုမိုရင်းနှီးသော မိတ်ဆွေရင်းချာဖြစ်မှု ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည် (DA ၂၉၂ ကို ကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်သည် ခမည်းတော်ကို အကြွင်းမဲ့ထုတ်ဖော်ပြနိုင်သူတစ်ဦးတည်းဖြစ်ပြီး၊ သူသာလျှင် ခမည်းတော်ကို ပြည့်စုံစွာသိရှိသူဖြစ်သည့်အလျှောက်၊ ယောဟန်သည် သူ၏ဧဝံဂေလိတွင် ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်သော မြင့်မြတ်သောသမ္မာတရားများကို တင်ပြရန် ထူးခြားစွာ အရည်အချင်းပြည့်ဝသူဖြစ်သည်။
John is distinguished above the rest of the Twelve as “the
disciple whom Jesus loved” (ch. 21:20). In his heart the flame of personal
loyalty and ardent devotion to his Master seemed to burn purer and brighter
than in the hearts of his fellows. Between him and Jesus there developed a more
intimate friendship than the others knew (DA 292). As Christ alone could
perfectly reveal the Father, being the only One who knew Him perfectly, so John
was eminently qualified to present, in his Gospel, the sublime truths
concerning Christ.
ယောဟန်နှင့် သူ၏အစ်ကိုယာကုပ်တို့သည် ခရစ်တော်ထံသို့ ပထမဆုံးရောက်ရှိလာသောအခါ “မိုးကြိုးသားတို့” ဟူသော အမည်ပြောင်ကို ရရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် မာန်မာနဖြစ်ကြပြီး၊ မိမိကိုယ်ကိုယုံကြည်စိတ်အားထက်သန်ကာ၊ ဂုဏ်ပကာသနာဖြစ်ကြပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်ကာ၊ ထိခိုက်နစ်နာမှုကို ဒေါသထွက်တတ်ကြပြီး၊ လက်စားချေလိုစိတ်ကို မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်စေကာ၊ အခွင့်အရေးရသည့်အခါ လက်စားချေတတ်ကြသည် (AA ၅၄၀, ၅၄၁ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤအရာများသည် ဆိုးရွားသောချို့ယွင်းချက်များဖြစ်ပြီး、ယောဟန်သည် ထူးခြားစွာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော သို့မဟုတ် မြင့်မြတ်သော စရိုက်ကြောင့် တပည့်အဖြစ်ရွေးချယ်ခံရခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သေချာသည်။ သို့သော် ဤတားမြစ်ဖွယ်အပြင်ပန်းအောက်တွင် ယေရှုသည် အားမာန်ပြည့်ဝ၍၊ စိတ်ရင်းမှန်ကာ၊ ချစ်ခင်တတ်သော စိတ်နှလုံးကို သိမြင်တော်မူသည်။ ပထမတွင် အနည်းငယ်ထုံထိုင်းသော တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း၊ ဆရာတော်ကြီးသည် သူ့တွင် တက်ကြွသောတမန်တော်တစ်ဦးကို မြင်တော်မူပြီး၊ ယောဟန်သည် ခရစ်တော်၏ ထမ်းဘိုးကို ယူဆောင်ကာ၊ ရလဒ်အနေဖြင့် သူ၏ဘဝတစ်ခုလုံးနှင့် စရိုက်လက္ခဏာများ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
When John and his brother James first came to Christ they
received the nickname “sons of thunder.” They were proud, self-assertive,
ambitious for honor, impetuous, resentful under injury; they often harbored the
desire for revenge, and took it when opportunity offered (AA 540, 541). These
were serious defects indeed, and it is certain that John was not chosen to be a
disciple because of a particularly winsome or noble character. But beneath this
forbidding exterior Jesus discerned an ardent, sincere, loving heart. At first
a rather dull pupil in whom the Master Teacher envisioned a dynamic apostle,
John took upon himself the yoke of Christ, and as a result his entire life and
character were transformed.
ယောဟန်သည် ယေရှု၌ အလုံးစုံချစ်ဖွယ်ကောင်းသူကို မြင်သောအခါ၊ သူ့ကဲ့သို့ ဖြစ်လိုသော အကြီးမားဆုံး တောင့်တမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် အခြားတပည့်များထက် ငယ်ရွယ်သူဖြစ်သည် (DA ၂၉၂ ကို ကြည့်ပါ)၊ လူငယ်၏ ယုံကြည်စိတ်ချမှုနှင့် သူရဲကောင်းကိုးကွယ်မှုဖြင့် သူ၏စိတ်နှလုံးကို ယေရှုထံဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ သူသည် သခင်ဘေးတွင် အမြဲနီးကပ်စွာရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုပြည့်စုံသောဘဝ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ပိုမိုအပြည့်အဝလက်ခံခဲ့သည်၊ ရလဒ်အနေဖြင့် အခြားတပည့်များထက် ထိုဘဝကို ပိုမိုထင်ဟပ်စေခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် အကောင်းဆုံးလက်ခံနိုင်စွမ်းနှင့် သင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနေ၏ သန့်ရှင်းသောအလင်းတွင် သူ၏ချို့ယွင်းချက်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထင်ရှားလာသောအခါ၊ သူသည် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချပြီး ခရစ်တော်၏ ပြည့်စုံသောဘဝတွင် သွယ်ဝိုက်သောဆုံးမမှုနှင့် သူ၏အကြံဉာဏ်နှင့် ဆုံးမစကားများတွင် ထင်ရှားသောဆုံးမမှုကို လက်ခံခဲ့သည်။ သူ၏ဘဝကို ကယ်တင်ရှင်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် လက်နက်ချအပ်နှံစေသောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ကျေးဇူးတော်က သူ့ကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။
As John beheld in Jesus the One altogether lovely, he felt a
supreme longing to become like Him. He was younger than the other disciples (DA
292), and with the confiding trust and hero worship of youth he opened his
heart to Jesus. He was ever close by the side of his Master, yielded himself
more fully to the influence of that perfect life, and as a result came to
reflect it more fully than did his fellow disciples. His was the most
receptive, the most teachable spirit. As in the pure light of the Sun of Righteousness
his defects were revealed one by one, he humbled himself and accepted the
reproof implicit in Christ’s perfect life and explicit in His words of counsel
and reproof. Divine love and grace transformed him as he yielded his life to
the Saviour’s influence.
ယောဟန်၏ ငယ်စဉ်အိမ်သည် ဂါလိလဲရေကန်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းရှိ ငါးဖမ်းရပ်ကွက်ဖြစ်သော ဗက်ဇေက်ဒဖြစ်သည်။ သူ၏ဖခင်သည် အနည်းငယ်ချမ်းသာပြီး လူမှုအဆင့်အတန်းရှိသူဖြစ်ပုံရပြီး၊ သူ၏မိခင်သည် ယေရှုနှင့် တကျိပ်နှစ်ပါးသော တပည့်များ၏ ဂါလိလဲတွင်နှင့် အခြားပါလက်စတိုင်းဒေသများသို့ ခရီးသွားလာရာတွင် လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော ဘုရားကိုကိုးကွယ်သော အမျိုးသမီးများအုပ်စုတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ယောဟန်သည် ယေရှုက သူ၏ဘဝတာဝန်တွင် အဆိုးရွားဆုံးအတွေ့အကြုံများကို မျှဝေခဲ့သော အလွန်ရင်းနှီးသော သုံးဦးစုဖြစ်သော အတွင်းစက်ဝိုင်းတွင် ပါဝင်သူဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ကပ်ထားစဉ် သူ၏မိခင်ကို ယောဟန်ထံသို့ အပ်နှံခဲ့သည်။ ရိုးရာအဆိုအရ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် သူမသည် တမန်တော်နှင့်အတူ ဧဖက်သို့လိုက်ပါသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုဒေသရှိ ခရစ်ယာန်အသိုင်းအဝိုင်းများကို သူကြီးကြပ်ခဲ့သည်။ ယောဟန်သည် သင်္ချိုင်းသို့ ပြန်လည်ထမြောက်ခြင်းနံနက်တွင် ပထမဆုံးရောက်ရှိခဲ့သော တပည့်ဖြစ်ပြီး၊ သခင်ထမြောက်တော်မူပြီဟူသော ဘုန်းတန်ခိုးရှိသော သမ္မာတရားကို ပထမဆုံး နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သူဖြစ်သည် (အခန်း ၂၀:၈)။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် ကပ်တိုင်တင်ခံရပြီး ထမြောက်ပြီး ပြန်လည်ကြွလာမည့် ကယ်တင်ရှင်ကို ဟောပြောရန် သူ၏အရာအားလုံးကို အပ်နှံခဲ့ပြီး၊ “အသက်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်” ကို သူကြားခဲ့သည်များ၊ မြင်ခဲ့သည်များ၊ အတွေ့အကြုံရခဲ့သည်များကို သက်သေခံခဲ့သည် (၁ ယောဟန် ၁:၁, ၂)။
John’s childhood home was Bethsaida, a fishing community on
the northern shore of the Lake of Galilee. His father seems to have been a man
of some means and social position, and his mother joined the group of devout
women who ministered to the needs of Jesus and the Twelve on their journeys to
and fro in Galilee and elsewhere in Palestine. John was a member of that inner
circle of three whom Jesus made His most intimate associates and who shared
with Him the deepest experiences of His life mission. It was to John that
Christ entrusted His own mother as He hung upon the cross. Tradition has it
that many years later she accompanied the apostle to Ephesus, where he
supervised the Christian communities of the region. John was the first of the
disciples at the tomb on the resurrection morning, and the first to grasp the
glorious truth that the Lord had risen (ch. 20:8). Thenceforth he devoted his
all to the proclamation of a crucified, risen, and returning Saviour, bearing
witness to what he had heard, seen, and experienced “of the Word of life” (1
John 1:1, 2).
၃. သမိုင်းဆိုင်ရာ နောက်ခံ။ ယေရှု၏ဘဝနှင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်မှု၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ နောက်ခံ၏ အကျဉ်းချုပ်အတွက် စာမျက်နှာ ၂၇၂ ကို ကြည့်ပါ။ ပိုမိုပြည့်စုံသော ဆွေးနွေးမှုအတွက် စာမျက်နှာ ၄၁-၆၇ ကို ကြည့်ပါ။
3. Historical Setting. For a brief outline of the
historical background of the life and mission of Jesus see p. 272. For a more
complete discussion see pp. 41-67.
၄. အကြောင်းအရာ။ ယောဟန်၏ဧဝံဂေလိကို ရေးသားချိန်တွင် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်၏ ဘဝနှင့် သန့်ရှင်းမှုကို ခြိမ်းခြောက်သော အန္တရာယ်သုံးခုရှိခဲ့သည်။ အဆိုးရွားဆုံးမှာ ယုံကြည်ခြင်း၏အားနည်းလာမှုဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုမှာ အထူးသဖြင့် ဂနောစတစ်ဝါဒဖြစ်သည့် မတရားသောအယူဝါဒဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် လူ့ဇာတိခံယူခြင်း၏ အမှန်တရားကို ငြင်းပယ်ကာ လွတ်လပ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ တတိယအန္တရာယ်မှာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုဖြစ်သည်။
4. Theme. When the Gospel of John was written, toward the close
of the 1st century, three major dangers threatened the life and purity of the
Christian church. Most serious of these was waning piety; another was heresy,
particularly Gnosticism, which denied the reality of the incarnation and
spawned libertinism; and the third was persecution.
ဆီနော့ပ်တစ်ဧဝံဂေလိများ ရေးသားပြီးနောက် အနှစ် ၃၀ ခန့်ကြာပြီးနောက် (စာမျက်နှာ ၁၇၅-၁၇၉ ကို ကြည့်ပါ)၊ တကျိပ်နှစ်ပါးသော တပည့်များထဲမှ တစ်ဦးတည်းသော ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူ အသက်ကြီးရင့်သော ယောဟန် (AA ၅၄၂) သည် အသင်းတော်ကို ဖျက်ဆီးရန် ခြိမ်းခြောက်နေသော မကောင်းသောအင်အားများကို တန်ပြန်ရန် ခရစ်တော်၏ဘဝကို ပြန်လည်ဖော်ပြရန် စိတ်ခံစားခဲ့သည်။ လူသားများသည် ဧဝံဂေလိ၏ ကြီးမြတ်သောသမ္မာတရားများဖြစ်သည့် လူ့ဇာတိခံယူခြင်း၊ စစ်မှန်သောဘုရားဖြစ်ခြင်း၊ စစ်မှန်သောလူသားဖြစ်ခြင်း၊ ပြည့်စုံသောဘဝ၊ အပြစ်ဖြေရာသေခြင်း၊ ဘုန်းတန်ခိုးရှိသော ထမြောက်ခြင်း၊ နှင့် ယေရှု၏ပြန်လည်ကြွလာမည့်ကတိတော်တို့၏ အမှန်တရားကို ခိုင်မာစေရန် ကယ်တင်ရှင်၏ ရှင်သန်သောပုံရိပ်ကို လိုအပ်ခဲ့သည်။ “ဤမျှော်လင့်ခြင်းရှိသော သူတိုင်းသည် သူ [ခရစ်တော်] သန့်ရှင်းသကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို သန့်ရှင်းစေသည်” (၁ ယောဟန် ၃:၃)။ ကယ်တင်ရှင်၏ ဘဝနှင့် တာဝန်သည် စိတ်နှလုံးတွင် ရှင်သန်သော အမှန်တရားအဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားမှသာ သူ၏ကျေးဇူးတော်၏ ပြောင်းလဲပေးသော တန်ခိုးသည် ဘဝတွင် ထိရောက်မှုရှိလာနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ယောဟန်သည် သူ၏ဖော်ပြချက်ကို “ယေရှုသည် ခရစ်တော်၊ ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း သင်တို့ယုံကြည်စေရန်နှင့် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏နာမတော်အားဖြင့် အသက်ရှင်နိုင်စေရန် ရေးသားခဲ့သည်” (အခန်း ၂၀:၃၁) ဟု ကြေငြာသည်။ သူသည် ပို၍များစွာပြောပြရန်ရှိသော်လည်း (အခန်း ၂၀:၃၀)၊ ဧဝံဂေလိ၏ အခြေခံသမ္မာတရားများကို အတည်ပြုရန် အကောင်းဆုံးသင့်လျော်သည်ဟု သူယူမှတ်သော ဖြစ်ရပ်များကိုသာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူ့ကို ယုံကြည်စေသောအရာသည် အခြားသူများကိုလည်း ယုံကြည်စေလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်ဖြင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် (၁ ယောဟန် ၁:၁-၃ ကို ဆင့်ဖြည့်ပါ)။
Some 30 years had passed since the writing of the Synoptic
Gospels (see pp. 175-179), and the aged John, lone survivor of the Twelve (AA
542), was impressed to set forth anew the life of Christ, in such a way as to
counteract the evil forces that threatened to destroy the church. Men needed a
vivid picture of the Saviour to strengthen their faith in the reality of the
great truths of the gospel such as the incarnation, the true deity and the true
humanity, the perfect life, the atoning death, the glorious resurrection, and
the promised return of Jesus. “Every man that hath this hope in him purifieth
himself, even as he [Christ] is pure” (1 John 3:3). Only when the life and
mission of the Saviour are preserved a living reality in the mind and heart can
the transforming power of His grace become effective in the life. Accordingly,
John announces that his account was “written, that ye might believe that Jesus
is the Christ, the Son of God; and that believing ye might have life through
his name” (ch. 20:31). He frankly admits that he might have told much more (v.
30), but that he has reported only such incidents as he considers best adapted
to certify the great fundamental truths of the gospel. He proceeded on the
conviction that what had convinced him would convince others also (cf. 1 John
1:1–3).
စာမျက်နှာ ၁၇၉ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း၊ ယောဟန်၏ဧဝံဂေလိသည် ဂနောစတစ်ဝါဒ၏ လွှမ်းမိုးမှုရှိသည်ဟု ယခင်က စွပ်စွဲခံရခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်ဂနောစတစ်အတွေးအခေါ်သည် အနှစ်သာရအားဖြင့် ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုကို ဝိညာဉ်နှင့် ဒြပ်သား အသီးသီးဖြင့် ခွဲခြားသတ်မှတ်သည်။ ကောင်းကင်အလင်း၏ မီးပွားတစ်ခုသည် စိတ်ဝိညာဉ်ထဲတွင် ရှိနေသူများသည် ဤဒြပ်သားလောက၌ အကျဉ်းသားများဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ကယ်တင်ခြင်းသည် ဒြပ်သားလောကမှ ဝိညာဉ်လောကသို့ လွတ်မြောက်နည်းကို သိရှိခြင်းတွင် တည်ရှိသည်။ ဂနောစတစ်ဝါဒသည် ခရစ်တော်၏ စစ်မှန်သောလူ့ဇာတိခံယူခြင်းကို ငြင်းပယ်ပြီး၊ လူတို့မြင်သည်ဟု ထင်သော လူ့ပုံသဏ္ဌာန်သည် ယောင်ယမ်းရုပ်သာဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဘုရားသခင်ဖြစ်သော ခရစ်တော်သည် သူ၏ဗတ္တိဇံတွင် လူသားယေရှုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် သေဆုံးမည့်အချိန်မတိုင်မီ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်ဟု ယူဆသည်။
As noted on page 179, the Gospel of John was formerly charged
with having Gnostic tendencies. Christian Gnostic thought revolved around the
concept that, in essence, good and evil are to be identified with spirit and
matter, respectively. Those men in whose souls resides a spark of the heavenly
light are said to be prisoners in this world of matter. Salvation consists in
the knowledge of how to escape from the realm of matter into the realm of
spirit. Gnosticism denied the true incarnation of Christ, holding that the
human form men thought they saw, was an apparition. The divine Christ was
supposed to have entered into the human Jesus at His baptism, and departed
prior to His death on the cross.
ယောဟန်သည် ယေရှု၏ဘဝအကြောင်းကို သူ၏ဖော်ပြချက်ဖြင့် ဤမမှန်ကန်သော အယူအဆများနှင့် ကယ်တင်ခြင်းကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြင့် ရင်ဆိုင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ ဤအချိန်မတိုင်မီ အနှစ် ၃၀ ခန့်က ပေါလုသည် ကောလောသဲအသင်းတော်သို့ ဂနောစတစ်ဝါဒ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော အန္တရာယ်များအကြောင်း ရေးသားခဲ့သည် (ကောလောသဲ ၂:၈၊ ဆင့်ဖြည့်ရာတွင် တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၀:၂၉, ၃၀ ကို ကြည့်ပါ)။ ယခုအခါ ယောဟန်သည် အသင်းတော်၏ဘဝကို ခြိမ်းခြောက်နေသော အားပြည့်ဝပြီး ပို၍လူကြိုက်များလာသော ဒဿနိကဗေဒကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
These false concepts of sin and salvation John undoubtedly
sought to meet, in part, by his account of the life of Jesus. Thirty years or
so before this, Paul had written to the church at Colossae of the hidden
dangers in what was then the new and intriguing cult of Gnosticism (Col. 2:8;
cf. Acts 20:29, 30); John now faced a vigorous and increasingly popular
philosophy that threatened the very life of the church.
ယောဟန်သည် ဉာဏ်ပညာဖြင့် ဂနောစတစ်ဝါဒကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပြီး၊ သမ္မာတရားကို အပြုသဘောဖြင့် ကြေငြာရန် အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ သူသည် ဂနောစတစ်ဝါဒီများ၏ အဓိကစကားလုံးများဖြစ်သော “အသိပညာ”၊ “ယုံကြည်ခြင်း”၊ “ဉာဏ်ပညာ” ဟူသော ဂရိစကားလုံးများဖြစ်သည့် ဂါနိုစစ်၊ ပစ္စတစ်၊ နှင့် ဆိုဖီယာတို့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရှောင်ရှားခဲ့ပုံရသည်။ သူသည် ခရစ်တော်၏ စစ်မှန်သောဘုရားဖြစ်ခြင်းနှင့် လူ့ဇာတိခံယူခြင်း၏ အမှန်တရားကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြရန် စတင်ခဲ့သည်။ သူ၏ဖြစ်ရပ်များကို ရွေးချယ်ရာတွင် ခရစ်တော်၏ဘဝနှင့် ဓမ္မအမှုတော်တွင် ဤအခြေခံသမ္မာတရားများကို အထင်ရှားဆုံး ဖော်ပြသော အချက်များကို ဖော်ပြလိုသော ဆန္ဒဖြင့် လမ်းညွှန်ခံခဲ့ပုံရသည်။
With inspired good judgment John refrains from a direct
attack on Gnosticism, and confines himself to a positive declaration of truth.
It is noteworthy that—deliberately, it would seem—he avoids the use of certain
Greek nouns such as gnōsis, pistis, and sophia, “knowledge,” “faith,” and
“wisdom,” which were key words in the Gnostic’s vocabulary. He begins by
stating in unmistakable language the true deity of Christ and the reality of
His incarnation. It appears that his selection of incidents was guided by the
desire to present those aspects of Christ’s life and ministry that reveal these
fundamental truths most clearly.
ထင်ရှားသော ခြွင်းချက်အနည်းငယ်ဖြစ်သည့် ကာနာမြို့ရှိ မင်္ဂလာဆောင်၊ ဆိုင်ခါသို့ လည်ပတ်မှု၊ မင်းမျိုးကြီး၏သားကို ကုသပေးမှု၊ လူ ၅၀၀၀ ကို ကျွေးမွေးမှု၊ နှင့် အသက်မုန့်အကြောင်း တရားဒေသနာတို့မှလွဲ၍ ယောဟန်သည် ယုဒပြည်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဖြစ်ရပ်များနှင့် ယုဒလူမျိုး၏ ခေါင်းဆောင်များနှင့်သာ ဆက်စပ်ပြီး မကြာခဏ အသေးစိတ်ဖော်ပြသည်။ ဤအချက်တွင် သူ၏ဧဝံဂေလိသည် ဂါလိလဲဓမ္မအမှုတော်ကို ကျယ်ပြန့်စွာ ဖော်ပြပြီး ယုဒပြည်ရှိ ဖြစ်ရပ်အများစုကို အတော်လေး တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသော ဆီနော့ပ်တစ်ဧဝံဂေလိများကို ဖြည့်စွမ်းပေးသည်။
With a few notable exceptions—the marriage at Cana, the visit
to Sychar, the healing of the nobleman’s son, the feeding of the 5,000, and the
Sermon on the Bread of Life—John deals exclusively, and often at considerable
length, with incidents that occurred in Judea and involved leaders of the
Jewish nation. In this respect his Gospel supplements the Synoptics, which deal
extensively with the Galilean ministry and pass over most of the incidents in
Judea in relative silence.
ယောဟန်သည် ဆီနော့ပ်တစ်ဧဝံဂေလိများနှင့် အခြားနည်းများဖြင့်လည်း ကွဲပြားသည်။ သူ၏ဧဝံဂေလိ၏ ကျယ်ပြန့်သောအပိုင်းများသည် ယေရုဆလင်ဗိမာန်တော်တွင် အငြင်းပွားဖွယ်ရာ ရှည်လျားသော ဟောပြောချက်များဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခံရသည့်ညတွင် တပည့်များအား ပေးအပ်သော အကြံဉာဏ်များကို အခန်းပေါင်းများစွာ ဖော်ပြထားသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ယောဟန်သည် ဗတ္တိဇံ၊ ရုပ်ပြောင်းခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဂေသမနီဥယျာဉ်အတွေ့အကြုံစသည့် အရေးပါသော ဖြစ်ရပ်များအကြောင်း ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။ သူသည် နတ်ဆိုးစွဲသူကို ကုသပေးမှု ဥပမာတစ်ခုမျှ မပေးခဲ့ပေ။ သူဖော်ပြထားသော အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်များသည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို သက်သေပြရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖော်ပြထားပြီး၊ ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် သူ၏ကြေငြာထားသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ပံ့ပိုးပေးသည်။ သူသည် ဆီနော့ပ်တစ်ဧဝံဂေလိများ၏ ဥပမာများကို မဖော်ပြခဲ့ပေ။ သူ၏ရည်မှန်းချက်သည် အတ္ထုပ္ပတ္တိ သို့မဟုတ် သမိုင်းဆိုင်ရာထက် ဓမ္မပညာဆိုင်ရာဖြစ်သော်လည်း၊ သမိုင်းနှင့် အတ္ထုပ္ပတ္တိများလည်း များစွာပါရှိသည်။ ဆီနော့ပ်တစ်စာရေးသူများသည် ယေရှု၏ မေရှိယဖြစ်ခြင်းကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ဖော်ပြခဲ့သော်လည်း၊ ယောဟန်သည် ပထမအခန်းတွင်ပင် ၎င်းကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကြေငြာပြီး၊ သက်သေအထောက်အထားများကို ဖော်ပြခဲ့သည်။
John differs from the Synoptics in other ways. Extensive
sections of his Gospel consist of long, controversial discourses in the Temple
at Jerusalem. Also, several chapters are devoted to counsel imparted to the
disciples on the night of the crucifixion. On the other hand, John says nothing
of such important incidents as the baptism, the transfiguration, or the
experience in Gethsemane. Nor does he give an instance of the cure of a
demoniac. The miracles of which he does take note are specifically presented as
evidences of divine power and contribute to his announced purpose of proving
Jesus to be the Son of God. He recounts none of the synoptic parables. His aim
is not so much biographical or historical as it is theological, yet there is
much of both history and biography. Whereas the synoptic writers present the
Messiahship of Jesus inductively, John boldly announces it in the very first
chapter and then sets forth the evidence. အခြားထင်ရှားသော ကွဲပြားမှုများသည် ယောဟန်၏ဧဝံဂေလိနှင့် ဆီနော့ပ်တစ်ဧဝံဂေလိများတွင် ခရစ်တော်၏ဘဝ၏ အချိန်ကာလဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းများတွင် တည်ရှိသည်။ ဆီနော့ပ်တစ်ဖော်ပြချက်များသာရှိခဲ့ပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ၏ဓမ္မအမှုတော်သည် တစ်နှစ်ထက်မပိုသော ကာလတစ်ခုအတွင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ဟု ယူဆဖွယ်ရှိသော်လည်း၊ ယောဟန်က အနည်းဆုံး နှစ်နှစ်ခွဲလိုအပ်ပြီး သုံးနှစ်ခွဲအပြည့်ကို သွယ်ဝိုက်ညွှန်ပြသည်။ ယောဟန်နှင့် ဆီနော့ပ်တစ်ဧဝံဂေလိများသည် နောက်ဆုံးပသခါပွဲနှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခံရခြင်းတို့၏ ဆက်စပ်မှုတွင်လည်း ကွဲပြားသည် (မသဲ ၂၆ ရှိ နောက်ထပ်မှတ်ချက်များ၊ မှတ်ချက် ၁ ကို ကြည့်ပါ)။
Other significant differences lie in the Johannine and
synoptic chronology of the life of Christ. If we had no more than the synoptic
accounts we would probably conclude that His ministry extended over a period of
not much more than one year, whereas John requires at least 2 1/2 years and
implies full 3 1/2 years. John and the Synoptics also differ in their
correlation of the last Passover with the crucifixion (see Additional Notes on
Matt. 26, Note 1).
ဤဧဝံဂေလိ၏ အဓိကစကားလုံးမှာ “နှုတ်ကပတ်တော်”၊ ဂရိလို လိုဂိုစ် (အခန်း ၁:၁) ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို နိဒါန်းအခန်းတွင်သာ နည်းပညာဆိုင်ရာအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုသည်။ လိုဂိုစ်သည် နည်းပညာဆိုင်ရာအသုံးအနှုန်းအဖြစ် စတိုအိတ်များမှ စတင်ခဲ့ပုံရပြီး၊ ၎င်းတို့က ၎င်းကို စကြဝဠာ၏ ပေါင်းစည်းတည်ဆောက်ပေးသော တန်ခိုးအဖြစ် ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာကို ရည်ညွှန်းရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယုဒဒဿနိကပညာရှင် ဖီလိုသည် လိုဂိုစ်ကို သူ၏ဓမ္မဟောင်းကျမ်းရှင်းပြချက်တွင် ၁,၃၀၀ ကြိမ်အသုံးပြုသည်။ ယောဟန်သည် လိုဂိုစ်ကို ဤဒဿနိကအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုသည်ဟု မကြာခဏ အခိုင်အမာဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ယောဟန်၏ လိုဂိုစ်သည် သက်သက်မျှခရစ်ယာန်ဖြစ်သည်။ သူသည် ယေရှုကို ကယ်တင်ခြင်းကို ဖြစ်နိုင်စေသော ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာ၏ လူ့ဇာတိဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြသမှု၊ ဘုရားသခင်၏ စရိုက်နှင့် အလိုတော်၊ နှင့် လူသားတို့၏ဘဝပြောင်းလဲမှုတွင် တက်ကြွစွာလုပ်ဆောင်သော ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးအဖြစ် တင်ပြသည်။ ယောဟန်သည် ယေရှုသည် ခမည်းတော်၏ စိတ်နှလုံး၊ အလိုတော်၊ နှင့် စရိုက်တို့၏ ရှင်သန်သော ထုတ်ဖော်မှုအဖြစ် လာရောက်ခဲ့သည်ဟူသောအချက်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရည်ညွှန်းပြီး၊ ခရစ်တော်က “ငါ့ကိုစေလွှတ်တော်မူသောသူ” သို့မဟုတ် ညီမျှသောစကားများဖြင့် ခမည်းတော်အကြောင်း ပြောဆိုသည့် ၂၆ ကြိမ်တွင် သို့မဟုတ် ခရစ်တော်၏ ခမည်းတော်ထံမှ တာဝန်ကို ရည်ညွှန်းရာတွင် တူညီသော ကြိယာကို အသုံးပြုသည်။ သူသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ကယ်တင်ရှင်ကို အရာအားလုံး၏ ဖန်ဆင်းရှင်၊ အလင်းနှင့် အသက်၏ အရင်းအမြစ်အဖြစ် တင်ပြသည်။ သူသည် ယေရှုအကြောင်း သမ္မာတရားကို ယုံကြည်ခြင်း၏ အရေးပါမှုကိုလည်း အလေးပေးဖော်ပြပြီး၊ “ယုံကြည်သည်” သို့မဟုတ် ၎င်း၏ ညီမျှစကားလုံးကို ၁၀၀ ကြိမ်ကျော် အသုံးပြုသည်။ ယောဟန်အဆိုအရ ဧဝံဂေလိသည် ၎င်း၏အယူအဆများတွင် ခရစ်ယာန်အသစ်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အခန်းကဏ္ဍ ၈၇၉ ခုအနက် ၄၂၇ ခုသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကို တိုက်ရိုက်ကိုးကားခြင်း သို့မဟုတ် သွယ်ဝိုက်ညွှန်ပြခြင်းဖြင့် ထင်ဟပ်သည်ဟု ဆိုသည်။
The key term of this Gospel is “Word,” Gr. Logos (ch. 1:1),
which, however, is used in its technical sense only in the introductory
chapter. Logos, as a technical term, seems to have originated with the Stoics,
who used it to denote divine wisdom as the integrating force of the universe.
The Jewish philosopher Philo uses logos 1,300 times in his exposition of the
OT. It has often been asserted that John uses the term logos in this
philosophical sense. But John’s Logos is strictly Christian. He presents Jesus
as the incarnate expression of divine wisdom that made salvation possible, of
the divine character and will, and of divine power active in the transformation
of men’s lives. John refers again and again to the fact that Jesus came as the
living expression of the mind, will, and character of the Father, as in the 26
instances where he quotes Christ speaking of the Father as “him that sent me,”
or equivalent words, or in his use of a synonymous verb in referring to
Christ’s mission from the Father. He presents the Saviour of mankind as the
Creator of all things, the Source of light and life. He also stresses the
importance of believing the truth about Jesus, using the word “believe” or its
equivalent more than 100 times. New and distinctly Christian in its concepts as
the Gospel According to John is, 427 of its 879 verses are said to reflect the
OT, either by way of direct quotation or by allusion.
၅. အကျဉ်းချုပ်။ ယောဟန်၏ဧဝံဂေလိ၏ ပြည့်စုံသော အချိန်ကာလဆိုင်ရာ အကျဉ်းချုပ်သည် စာမျက်နှာ ၁၉၆-၂၀၁ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတွက်၊ ဤတွင်ဖော်ပြထားသော အကျဉ်းချုပ်သည် ယေရှု၏ဘဝနှင့် ဓမ္မအမှုတော်၏ အဓိကအဆင့်များကိုသာ လွှမ်းခြုံထားသည်။
5. Outline. In view of the fact that a full,
chronological outline of the Gospel of John appears on pp. 196–201, the outline
presented here covers only the major phases of the life and ministry of Jesus.
၁. နိဒါန်း။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် လူ့ဇာတိခံယူခြင်း၊ ၁:၁-၁၈။
၂. အစောပိုင်းဓမ္မအမှုတော်၊ ဗတ္တိဇံမှ ပသခါပွဲထိ၊ အေဒီ ၂၇-၂၈၊ ၁:၁၉ မှ ၂:၁၂။
၃. ယုဒပြည်ဓမ္မအမှုတော်၊ ပသခါပွဲမှ ပသခါပွဲထိ၊ အေဒီ ၂၈-၂၉၊ ၂:၁၃ မှ ၅:၄၇။
က. ပထမပသခါပွဲတွင်၊ ၂:၁၃ မှ ၃:၂၁။
ခ. ယုဒပြည်တွင် ဓမ္မအမှုတော်၊ ၃:၂၂-၃၆။
ဂ. ယုဒပြည်မှ ယာယီဆုတ်ခွာခြင်း၊ ၄:၁-၅၄။
ဃ. ဒုတိယပသခါပွဲတွင်၊ ၅:၁-၄၇။
၄. ဂါလိလဲဓမ္မအမှုတော်၊ ပသခါပွဲမှ ပသခါပွဲထိ၊ အေဒီ ၂၉-၃၀၊ ၆:၁ မှ ၇:၁။
၅. ဓမ္မအမှုတော်၊ ပသခါပွဲမှ ပသခါပွဲထိ၊ အေဒီ ၃၀-၃၁၊ ၇:၂ မှ ၁၁:၅၇။
က. တဲတော်ပွဲတွင်၊ အေဒီ ၃၀၊ ၇:၂ မှ ၁၀:၂၁။
ခ. ဗိမာန်တော်ဖူးမျှော်ပွဲတွင်၊ အေဒီ ၃၀-၃၁ ဆောင်းရာသီ၊ ၁၀:၂၂-၄၂။
ဂ. လာဇရုထမြောက်ခြင်း، ၁၁:၁-၅၇။
၆. ယေရုဆလင်မြို့တွင် နောက်ဆုံးဓမ္မအမှုတော်၊ ပသခါပွဲ၊ အေဒီ ၃၁၊ ၁၂:၁ မှ ၁၉:၄၂။
က. ဝါဒဖြစ်ပွားရာသီတစ်ပတ်မတိုင်မီ ဖြစ်ရပ်များ၊ ၁၂:၁-၁၁။
ခ. ယုဒခေါင်းဆောင်များက ငြင်းပယ်ခြင်း၊ ၁၂:၁၂-၅၀။
ဂ. နောက်ဆုံးညစာစားပွဲ၊ ၁၃:၁-၃၀။
ဃ. နှုတ်ဆက်အကြံဉာဏ်၊ ၁၃:၃၁ မှ ၁၆:၃၃။
င. ယေရှု၏ ဆုတောင်းဝတ်ပြုခြင်း၊ ၁၇:၁-၂၆။
စ. ဂေသမနီဥယျာဉ်၊ ၁၈:၁-၁၂။
ဆ. စစ်ဆေးရုံးတင်မှုများ၊ ၁၈:၁၃ မှ ၁၉:၁၆။
ဇ. လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခံရခြင်းနှင့် သင်္ဂြိုဟ်ခြင်း၊ ၁၉:၁၇-၄၂။
၇. ထမြောက်ခြင်း၊ ထမြောက်ပြီးနောက် ထင်ရှားပြသမှုများ၊ ၂၀:၁-၂၉၊ ၂၁:၁-၂၃။
၈. နိဂုံးပိုင်း၊ ၂၀:၃၀, ၃၁၊ ၂၁:၂၄, ၂၅။
I. Prologue: The Word of God Incarnate, 1:1–18.
II. Early Ministry, Baptism to Passover, a.d. 27–28, 1:19 to
2:12.
III. Judean Ministry, Passover to Passover, a.d. 28–29, 2:13
to 5:47.
A. At the first Passover, 2:13 to 3:21.
B. Ministry in Judea, 3:22–36.
C. Temporary withdrawal from Judea, 4:1–54.
D. At the second Passover, 5:1–47.
IV. Galilean Ministry, Passover to Passover, a.d. 29–30, 6:1
to 7:1.
V. Ministry, Passover to Passover, a.d. 30–31, 7:2 to 11:57.
A. At the Feast of Tabernacles, a.d. 30, 7:2 to 10:21.
B. At the Feast of Dedication, Winter a.d. 5:30–31, 10:22–42.
C. The raising of Lazarus, 11:1–57.
VI. Closing Ministry at Jerusalem, Passover, a.d. 31, 12:1 to
19:42.
A. Events preceding Passion Week, 12:1–11.
B. Rejection by the Jewish leaders, 12:12–50.
C. The Last Supper, 13:1–30.
D. Parting counsel, 13:31 to 16:33.
E. Jesus’ intercessory prayer, 17:1–26.
F. Gethsemane, 18:1–12.
G. The trials, 18:13 to 19:16.
H. The crucifixion and burial, 19:17–42.
VII. The Resurrection; Postresurrection Appearances, 20:1–29;
21:1–23.
VIII. Epilogue, 20:30, 31; 21:24, 25.
No comments:
Post a Comment