အခန်းကြီး - ၅
ပေတရု၏ ပထမသြဝါဒစာပေ
The
First Epistle General of peter
မိတ်ဆက်
introduction
၁. ခေါင်းစဉ်။ အစောဆုံး ဂရိလက်ရေးမူများတွင်
ဤသြဝါဒစာ၏ ခေါင်းစဉ်သည် ရိုးရှင်းစွာ “ပေတရု အချက် ၁” ဖြစ်သည်။ KJV တွင်တွေ့ရသော
“သြဝါဒစာပေး အထွေထွေ” ဟူသော စကားလုံးများသည် ဤစာသည် တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်း သို့မဟုတ်
တစ်ခုတည်းသော အသင်းတော်သို့ လိပ်မထားဘဲ၊ အာရှမိုင်နာတစ်ခုလုံးနီးပါးရှိ
အသင်းတော်အထွေထွေသို့ လိပ်မထားကြောင်း ရည်ညွှန်းသည် (အခန်း ၁:၁ ကိုကြည့်ပါ)။
ဤအကြောင်းကြောင့် ဤစာကို တစ်ခါတစ်ရံ “ကက်သလစ်” သို့မဟုတ် “အထွေထွေ” သြဝါဒစာဟု
ခေါ်သည်။
1. Title. In
the earliest Greek manuscripts the title of this epistle is simply Petrou A
(“Of Peter I”). The words “Epistle General,” found in the KJV, refer to the
fact that this letter is addressed, not to an individual or a single
congregation, but to the church in general throughout most of Asia Minor (see
on ch. 1:1). For the same reason this letter is sometimes called a “catholic,”
or “general,” epistle.
၂. ရေးသားသူ။ ဤသြဝါဒစာသည် ပေတရုအား
ရေးသားသူအဖြစ် သယ်ဆောင်ထားသည် (အခန်း ၁:၁)။ ပေတရုမဟုတ်ဘဲ အခြားသူတစ်ဦးဦးက
ရေးသားခဲ့သည်ဟု ယူဆရန် သီအိုရီအမျိုးမျိုးကို တင်ပြထားသည်။ အများဆုံးအကြံပြုထားသူမှာ
ဆီလဝါနုဖြစ်သည် (အခန်း ၅:၁၂)။ ပေတရု၏ ရေးသားမှုကို ကန့်ကွက်သည့်
အကြောင်းအမျိုးမျိုးမှာ (၁) ဤစာ၏ ဂရိဘာသာစကားသည် ပေတရု၏
ပညာရေးနောက်ခံအကန့်အသတ်ရှိသူတစ်ဦးအတွက် အလွန်ယဉ်ကျေးလွန်းသည်၊ (၂)
ဘာသာရေးသဘောတရားများသည် ပေတရု၏ထက် ပေါလု၏သဘောတရားများနှင့် ပို၍နီးစပ်သည်၊ (၃)
ခရစ်တော်၏ဘဝဖြစ်ရပ်များကို အနည်းငယ်သာ ဖော်ပြထားသည်မှာ ပေတရုကဲ့သို့ ခရစ်တော်နှင့်
နီးကပ်စွာဆက်ဆံခဲ့သူတစ်ဦးအတွက် ထူးဆန်းသည်၊ (၄) ပေတရုသည် အာရှမိုင်နာ၏
အသင်းတော်များနှင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဆက်ဆံရေးမရှိခဲ့ဟု ယူဆထားသည်မှာ
သက်သေမပြနိုင်ပါ။ သို့သော် ဤကန့်ကွက်မှုများထဲမှ တစ်ခုမျှ ပြတ်သားစွာ အတည်မဖြစ်ပါ။
ယဉ်ကျေးသောဂရိဘာသာကို ပေတရု၏ စာရေးဆရာအဖြစ် ဆီလဝါနု (အခန်း ၅:၁၂) က
ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြင့် ရှင်းပြနိုင်သည်။ ထို့ပြင်၊ စကားလုံးများနှင့်
အသုံးအနှုန်းများတွင် ပေတရု၏ တရားဟောစဉ်နှင့် သူ၏ ပုဂ္ဂိုလိကအရည်အသွေးများနှင့်
ယေဘုယျဆင်တူမှုကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ တတိယကန့်ကွက်မှုသည် ပေတရုက ဘာရေးသင့်သည်ဟု
ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်စွာ ပြောနိုင်သည်ဟူသော ယူဆချက်ကြောင့်
ယုံကြည်လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ စတုတ္ထကန့်ကွက်မှုသည် ယခင်ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း
ယူဆချက်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။ ဤဝေဖန်ချက်သည် ပေတရု၏ ရေးသားမှုကို လက်ခံသည်။
2. Authorship. The
epistle bears the name of Peter as its author (ch. 1:1). Various theories have
been put forth to indicate that in reality not he, but some other person, wrote
the letter. The most commonly suggested name is that of Silvanus (ch. 5:12).
The objections to the Petrine authorship are that (1) the Greek of the epistle
is too elegant for a man of Peter’s limited educational background; (2) the
theology resembles that of Paul more closely than it does that of Peter; (3)
little mention is made of incidents in the life of Christ, which would be
strange for one so close to Christ personally as Peter was; (4) Peter had no
personal relations with the churches of Asia Minor, a supposition that cannot
be proved. However, none of these objections is conclusive. The elegant Greek
may be explained on the basis that Silvanus, who presumably served as Peter’s
scribe (ch. 5:12), was responsible for the quality of the Greek in the epistle.
Furthermore, it is possible to see in the use of words and expressions a
general resemblance of style between the epistle, Peter’s sermons, and his
personal characteristics. The third objection owes its plausibility to the
assumption that we can safely say what Peter should have written. The fourth
objection is, as already remarked, simply an assumption. This commentary
accepts the Petrine authorship of the epistle.
၃. သမိုင်းဆိုင်ရာ နောက်ခံ။ တမန်တော်သည်
“ပုန်တပ်၊ ဂလာတိ၊ ကပ္ပဒိုကိ၊ အာရှ၊ နှင့် ဗိသုနိယတစ်လျှောက် ပြန့်ကျဲနေသော
ဧည့်သည်များ” သို့ လိပ်မထားသော စက်ဝိုင်းပုံစံစာတစ်စောင်ကို ရေးသားခဲ့သည်။
ဤဒေသသုံးခုသည် ယခုခေတ်အာရှမိုင်နာဟုခေါ်သော နယ်မြေတစ်ခုလုံးနီးပါးကို
အကျုံးဝင်သည်။ ဤအသင်းတော်များရှိ ယုံကြည်သူအများစုသည် ဂျန်တိုင်းများဖြစ်သည်။
ဂျူးခရစ်ယာန်များသည် လူနည်းစုဖြစ်သည်။ ဂျူးများအတွက် ခန့်အပ်ထားသော သာသနာပြုတစ်ဦးအဖြစ်
(ဂလာတိ ၂:၉)၊ ပေတရုသည် ဂျူးများကို အထူးစိတ်ဝင်စားခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ဆုံးမစကားနှင့်
နှုတ်ဆက်စကားများကို ဤအသင်းတော်များရှိ လူနည်းစုအုပ်စုသို့သာ ကန့်သတ်မထားခဲ့ဘဲ၊
သူ၏စာဖတ်သူများကို ယခင်က ဘုရားသခင်၏လူမျိုးမဟုတ်သူများ၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများအဖြစ်
ပြောင်းလဲလာသူများဟု ရည်ညွှန်းခြင်းဖြင့် ဖော်ပြသည် (၁ ပေတရု ၂:၁၀၊ ၄:၃- ၄)။
ဂျန်တိုင်းများကို ပထမဆုံးနှစ်ခြင်းပေးခဲ့ပြီး အသင်းတော်တွင် ၎င်းတို့၏
တန်းတူအဆင့်အတန်းကို အတည်ပြုခဲ့သော တမန်တော်သည်၊ ဂျူးနှင့် ဂျန်တိုင်းမူလမှ
ခရစ်ယာန်အားလုံးကို ခရစ်တော်ယေရှုတွင် တစ်ဦးတည်းအဖြစ် ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ
လိပ်မထားသည်။
3. Historical Setting. The
apostle writes what might be termed a circular letter addressed to “strangers
scattered throughout Pontus, Galatia, Cappadocia, Asia, and Bithynia.” These
five areas included almost the whole of what is now called Asia Minor. The
majority of the believers of these churches were Gentiles. Jewish Christians
were in the minority. As their appointed missionary (Gal. 2:9), Peter was
especially interested in the Jews, but he was not restricting his greetings and
instruction to the minority group in these churches, as is indicated by his
referring to his readers as formerly not of the people of God, and as converted
idolaters (1 Peter 2:10; 4:3, 4). The apostle, who was the first to baptize
Gentiles and to assert their equal status in the church, would no doubt regard
all Christians, of both Jewish and Gentile origin, as one in Christ Jesus,
without distinction in addressing them.
ဤသြဝါဒစာ၏ ရေးသားချိန်ကို အတိအကျ
မဆုံးဖြတ်နိုင်ပါ။ စာသည် ရောမမြို့မှ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပြီး “ဗာဗုလုန်” ဟူသော နာမည်က
ဖော်ပြသည် (အခန်း ၅:၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းကို တမန်တော်၏
ဘဝသက်တမ်းနီးကပ်ချိန်တွင် ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် (အတွဲ ၆၊ စာမျက်နှာ ၃၄၊ ၃၅
ကိုကြည့်ပါ)။ ပေါလု၏ ရောမမြို့မှစာများတွင် ပေတရု၏ ရောမမြို့ရှိရောက်ရှိမှုကို
ဖော်ပြခြင်းမရှိခြင်းသည် ပေတရုသည် “ပေါလု၏ နောက်ဆုံးဖမ်းဆီးခံရချိန်နီးကပ်” အထိ
ရောမမြို့သို့ မရောက်ရှိခဲ့ဟု ဖော်ပြသည် (AA ၅၃၇)၊
အနှစ် ၆၆ ခန့် (အတွဲ ၆၊ စာမျက်နှာ ၁၀၁-၁၀၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ၁ ပေတရု၏
ရက်စွဲနှင့်ပတ်သက်၍ ဘာမှ အတိအကျမပြောနိုင်သော်လည်း၊ အထက်ဖော်ပြချက်များအရ ပထမရာစု၏
၆၀ နှစ်လယ်ပိုင်းသည် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရက်စွဲဖြစ်သည်။ ဤသြဝါဒစာသည် ခရစ်ယာန်များအပေါ်
ရန်လိုသောသဘောထားကို ထင်ဟပ်ပြသည် (အခန်း ၂:၁၂၊ ၄:၁၂-၁၆)။
၎င်းသည် အနှစ် ၆၄ တွင် စတင်ခဲ့သော နီရို၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကာလကို ဖော်ပြပေမည်
(အတွဲ ၆၊ စာမျက်နှာ ၈၁-၈၄ ကိုကြည့်ပါ)။
The precise date of the writing of this
epistle cannot be determined. The letter was written probably from Rome, as the
name “Babylon” suggests (see on ch. 5:13). This would mean that it was written
near the end of the apostle’s life (see Vol. VI, pp. 34, 35). The absence of
any reference to Peter’s presence in Rome in Paul’s letters from that city
suggests that Peter did not arrive there until “about the time of Paul’s final
arrest” (AA 537), about a.d. 66 (see Vol. VI, pp. 101–107). Although
nothing definite can be said regarding the date of 1 Peter, the foregoing
suggests as a likely date the middle of the sixties of the 1st century. The
epistle reflects the existence of an unfriendly attitude toward Christians
(chs. 2:12; 4:12–16). This may suggest the time of Nero’s persecution, which
began in a.d. 64 (see Vol. VI, pp. 81–84).
၄. အကြောင်းအဓိက။ ပေတရုသည် ဤသြဝါဒစာကို
ရေးသားရာတွင် သင်းအုပ်ဆရာဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်။ သူ၏ အကြံဉာဏ်များ၏
အခြေခံဖြစ်သော အကြောင်းအရာမှာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု၏ အန္တရာယ်၊ “မီးလောင်သောစုံစမ်းနှိပ်စက်မှု”
၏ နီးကပ်မှု (အခန်း ၄:၁၂)၊ နှင့် ယုံကြည်သူများနေထိုင်နေသော
ဒုက္ခရောက်နေသည့်အချိန်များကို သတိပြုမိခြင်းဖြစ်သည်။ ဤနောက်ခံဖြင့် သူသည်
စာဖတ်သူများ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်ခံ့စေရန်၊ အပြစ်ကင်းစင်သော အကျင့်ကို ဆုံးမရန်၊
ပြည့်စုံသော နိုင်ငံသားဖြစ်မှုကို တိုက်တွန်းရန်၊ ခရစ်တော်အတွက် သစ္စာရှိသော
သက်သေဖြစ်ရန်၊ နှင့် ၎င်းတို့၏ သခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ထိရောက်စွာ ပြင်ဆင်ရန်
ရှာဖွေသည်။ ၎င်းတို့အား ဤရည်မှန်းချက်များရရှိရန် ကူညီရန်၊ သူသည် ကျွန်များအတွက်
(အခန်း ၂:၁၈)၊ ဇနီးများအတွက် (အခန်း ၃:၁-၆)၊ ခင်ပွန်းများအတွက် (အခန်း ၃:၇)၊
အသင်းတော်အကြီးအကဲများအတွက် (အခန်း ၅:၁-၄)၊ နှင့် အသင်းတော်၏
လူငယ်အဖွဲ့ဝင်များအတွက် (အခန်း ၅:၅-၉) အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အကြံဉာဏ်များကို
ထည့်သွင်းထားသည်။ စာတစ်စောင်လုံးတွင် နူးညံ့သောစိတ်ဓာတ်သည် ခိုင်မာသော
ခေါင်းဆောင်မှုအာရုံနှင့် ချိတ်ဆက်ထားပြီး၊ ၎င်းနှစ်ခုစလုံးသည်
ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်သော မြင့်မားသော အယူအဆဖြင့် သန့်ရှင်းစေထားသည်။
4. Theme. Peter
has a pastoral purpose in mind in writing this epistle. The warp into which the
woof of his counsel is woven is the peril of persecution, the imminence of “the
fiery trial” (ch. 4:12), and an awareness of the troubled times in which the
believers were living. With that as a background he seeks to strengthen his
readers’ faith, to exhort them to blameless conduct, to exemplary citizenship,
to loyal witness for Christ, and to effective preparation to meet their Lord.
To help them attain these objectives he includes specific counsel for servants
(ch. 2:18), wives (ch. 3:1–6), husbands (ch. 3:7), elders (ch. 5:1–4), and
younger members of the church (ch. 5:5–9). Throughout the letter a tender
spirit is linked to a firm sense of leadership, and both are sanctified by a
lofty conception of Christ.
၅.
အကျဉ်းချုပ်။
၁.
မိတ်ဆက်၊ ၁:၁-၁၂
က.
နှုတ်ဆက်စကား၊ ၁:၁- ၂
ခ.
ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်နှင့် ခရစ်တော်အား ချီးမွမ်းခြင်း၊ ၁:၃-၉
ဂ.
ကယ်တင်ခြင်းအပေါ် ပရောဖက်များနှင့် ကောင်းကင်တမန်များ၏ သဘောထား၊ ၁:၁၀-၁၂
၂.
ခရစ်ယာန်ဘဝတွင် ခိုင်မြဲစွာ နေထိုင်ရန် တိုက်တွန်းခြင်း၊ ၁:၁၃ မှ ၄:၁၉
က.
မြင့်မားသောခေါ်သံထံ ထိုက်တန်စွာ နေထိုင်ပါ၊ ၁:၁၃-၂၅
ခ.
အသိပညာနှင့် ခရစ်ယာန်ရင့်ကျက်မှုတွင် တိုးတက်ပါ၊ ၂:၁-၈
ဂ.
ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်ထားသောလူများအဖြစ်၊ ဂျန်တိုင်းများထဲတွင် ပြည့်စုံသောဘဝ
နေထိုင်ပါ၊ ၂:၉-၁၈
ဃ.
ခရစ်တော်ကဲ့သို့ ဆင်းရဲဒုက္ခအောက်တွင် နူးညံ့ပါ၊ ၂:၁၉-၂၅
င.
ခင်ပွန်းနှင့် ဇနီးများအတွက် အကြံဉာဏ်၊ ၃:၁-၇
စ.
စည်းလုံးညီညွတ်မှုအတွက် အားပေးခြင်း၊ ၃:၈-၁၃
ဆ.
ခရစ်တော်နှင့်အတူ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရခြင်း၏ အခွင့်နှင့် ဆုလာဘ်၊ ၃:၁၄-၂၂
ဇ.
ခရစ်တော်ကဲ့သို့ ဇာတိသားအား ထိန်းချုပ်ရန် တောင်းဆိုခြင်း၊ ၄:၁-၆
ဈ.
သတိထားပြီး မေတ္တာဖြင့် နေထိုင်ရန် တောင်းဆိုခြင်း၊ ၄:၇-၁၁
ည. ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုအောက်တွင်
ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်ရန် တောင်းဆိုခြင်း၊ ၄:၁၂-၁၉
၃.
အသင်းတော်အရာရှိများနှင့် အဖွဲ့ဝင်များအတွက် အကြံဉာဏ်၊ ၅:၁-၉
က.
အသင်းတော်အကြီးအကဲများအတွက်၊ ၅:၁-၄
ခ.
လူငယ်အဖွဲ့ဝင်များအတွက်၊ ၅:၅-၉
၄.
နိဂုံးချုပ်၊ ၅:၁၀-၁၄
က.
ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်း، ၅:၁၀, ၁၁
ခ.
နှုတ်ဆက်စကားများ၊ ၅:၁၂-၁၄
5.
Outline.I. Introduction, 1:1–12.
A.
Salutation, 1:1, 2.
B.
An ascription of praise to God and Christ for salvation, 1:3–9.
C.
The attitude of prophets and angels toward salvation, 1:10–12.
II.
Exhortation to Steadfast Christian Living, 1:13 to 4:19.
A.
Live worthy of the high calling, 1:13–25.
B.
Advance in knowledge and Christian maturity, 2:1–8.
C.
As God’s chosen people, live exemplary lives among the Gentiles, 2:9–18.
D.
Like Christ, be meek under suffering, 2:19–25.
E.
Counsel to husbands and wives, 3:1–7.
F.
Encouragement to unity, 3:8–13.
G.
The privilege and reward of suffering with Christ, 3:14–22.
H.
An appeal to Christlike control of the flesh, 4:1–6.
I.
An appeal to sober, charitable living, 4:7–11.
J.
An appeal to steadfastness under persecution, 4:12–19.
III.
Counsel to Church Officers and Members, 5:1–9.
A.
To elders, 5:1–4.
B.
To younger members, 5:5–9.
IV.
Conclusion, 5:10–14.
A.
Benediction and doxology, 5:10, 11.
B.
Greetings, 5:12–14.
No comments:
Post a Comment