အခန်းကြီး - ၄
ယောန
jonah
ယောန
Title. The book is named after its principal character, Jonah, Heb.
Yonah, which means “dove.” Yonah is used as a term of endearment in S. of Sol.
2:14; 5:2; 6:9.
ယောန မိတ်ဆက် ၁။ ကျမ်းအမည်။ ဤကျမ်းကို
၎င်း၏ အဓိကဇာတ်ကောင်ဖြစ်သူ ယောနကို အစွဲပြု၍ အမည်ပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး
ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် ယောန (Yonah) ဟုခေါ်ကာ “ချိုးငှက်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ယောန (Yonah) ဟူသော စကားလုံးကို ရှောလမုန်သီချင်း
၂:၁၄၊ ၅:၂၊ ၆:၉ တို့တွင် ချစ်စနိုးခေါ်ဝေါ်သော အသုံးအနှုန်းအဖြစ် အသုံးပြုထားသည်။
jonah
The prophet Jonah was a Galilean from Gath-hepher.
His book contains no direct to establish the time of his mission to Nineveh.
However, 2 Kings 14:25 states that Jonah also pronounced a prophecy concerning
the expansion of Israel that was fulfilled by Jeroboam II. This prophecy must
have been pronounced either before Jeroboam came to the throne (approximately
793 b.c.) or during the early years of his reign. Hence, Jonah was probably the
earliest of the prophets under discussion.
ယောန ပရောဖက်
ယောနသည် ဂါလိလဲပြည် ဂါသဟေဖာမြို့သားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ကျမ်းစာတွင် သူ၏
နိနေဝေမြို့သို့ စေလွှတ်ခြင်းခံရသည့် အချိန်ကာလကို တည်ဆောက်ရန်
တိုက်ရိုက်အထောက်အထား မပါဝင်ပေ။ သို့သော် ဓမ္မရာဇဝင်စတုတ္ထစောင် ၁၄:၂၅ တွင်
ယောနသည် ဒုတိယ ယေရောဗောင်မင်းလက်ထက်၌ ပြည့်စုံခဲ့သော ဣသရေလနိုင်ငံ
နယ်မြေချဲ့ထွင်ခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ကိုလည်း မြွက်ဆိုခဲ့ကြောင်း
ဖော်ပြထားသည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် ယေရောဗောင် နန်းမတက်မီ (ခန့်မှန်းခြေ ဘီစီ ၇၉၃
ဝန်းကျင်) တွင်သော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် သူစိုးစံမှု၏
အစောပိုင်းနှစ်များအတွင်းသော်လည်းကောင်း မြွက်ဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ထို့ကြောင့်
ယောနသည် ယခုဆွေးနွေးနေသော ပရောဖက်များထဲတွင် အစောဆုံးဖြစ်နိုင်သည်။
So early a date for Jonah1s ministry—about 790
b.c.—fits well into Assyrian history. The only period in which the mission of
Jonah to Nineveh, with its results, seems to fit is the reign of Adad-nirari
III (810–782). For a short time during his reign Assyria turned from its
polytheistic religion to a kind of monotheistic Nabu worship (see Vol. II, p. 60).
ယောန၏ အမှုတော်ဆောင်မှုအတွက် ထိုကဲ့သို့
စောသော သက္ကရာဇ်—ဘီစီ ၇၉၀ ဝန်းကျင်—သည် အာရှုရိသမိုင်းနှင့် ကောင်းစွာ
ကိုက်ညီမှုရှိသည်။ ယောန၏ နိနေဝေမြို့သို့ သွားရောက်ရသော တာဝန်နှင့် ၎င်း၏ ရလဒ်များ
ကိုက်ညီပုံရသော တစ်ခုတည်းသော ကာလမှာ တတိယ အာဒဒ်နိရာရိမင်း စိုးစံသည့်ကာလ (၈၁၀-၇၈၂)
ဖြစ်သည်။ သူစိုးစံစဉ်အတွင်း အချိန်တိုတစ်ခု၌ အာရှုရိသည် နတ်ဘုရားအများ
ကိုးကွယ်သည့် ဘာသာမှသည် တစ်ဆူတည်းသော နတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်သည့် နာဗု (Nabu) ကိုးကွယ်မှုပုံစံသို့
ကူးပြောင်းခဲ့သည် (အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၆၀ ကို ကြည့်ပါ)။
Authorship. Although the book itself nowhere states that Jonah was the
author, the traditional view has been that he was. Many modern scholars have
favored a postexilic authorship though not necessarily denying the historicity
of Jonah. However, the arguments they advance, such as the presence of
Aramaisms, are inconclusive. The study of Ugaritic has demonstrated the
antiquity of many forms and words that were formerly held to belong to a much
later date (see on Ps. 2:12; see Vol. III, pp. 618, 619). The use of the third
person is likewise an insufficient argument, inasmuch as not a few ancient
writers, such as Xenophon, Caesar, and others employed this method. Bible
writers, too, at times used this method (Isa. 7:3; 20:2; Jer. 20:1, 3; 26:7;
Dan. 1:6–11, 17, 19, 21; Dan. 2:14–20; etc.; see on Ezra 7:28).
၂။ ကျမ်းပြုသူ။ ဤကျမ်းအတွင်း၌ ယောနသည်
ကျမ်းပြုသူဖြစ်ကြောင်း မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ဖော်ပြမထားသော်လည်း၊
ရှေးရိုးအစဉ်အလာအမြင်အရ ၎င်းကို ကျမ်းပြုသူအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ခေတ်သစ်ပညာရှင်
အများအပြားက ဤကျမ်းသည် သုံ့ပန်းဘဝမှ ပြန်လည်လွတ်မြောက်ပြီးနောက်ပိုင်း (postexilic) တွင် ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု
ယူဆကြသော်လည်း ယောန၏ သမိုင်းဝင်ဖြစ်ရပ်မှန်မှုကိုမူ မဖြစ်မနေ ငြင်းပယ်ခြင်း
မရှိကြချေ။ သို့သော်လည်း အာရမိတ်အသုံးအနှုန်းများ ပါဝင်နေခြင်းကဲ့သို့သော
၎င်းတို့တင်ပြသည့် အကြောင်းပြချက်များသည် အတည်မပြုနိုင်သေးပါ။ ယူဂါရစ်တစ် (Ugaritic) ဘာသာစကား လေ့လာမှုများအရ ယခင်က
ပိုမိုနှောင်းပိုင်းကာလပိုင်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသော စကားလုံးပုံစံများနှင့်
စကားလုံးအမြောက်အမြားသည် ရှေးကျလှကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည် (ဆာလံ ၂:၁၂
ဆိုင်ရာမှတ်ချက်၊ တွဲ ၃၊ စာမျက်နှာ ၆၁၈၊ ၆၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ နာမ်စား တတိယပုဒ် (the third person) ကို
အသုံးပြုထားခြင်းသည်လည်း မလုံလောက်သော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ
ဇင်နိုဖွန် (Xenophon)၊ ဆီဇာ (Caesar) နှင့် အခြားသော ရှေးခေတ်စာရေးဆရာ
အနည်းငယ်မျှမကတို့သည် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ကျမ်းစာရေးသားသူများသည်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည် (ဟေရှာယ
၇:၃၊ ၂၀:၂၊ ယေရမိ ၂၀:၁၊ ၃၊ ၂၆:၇၊ ဒံယေလ ၁:၆–၁၁၊ ၁၇၊ ၁၉၊ ၂၁၊ ဒံယေလ ၂:၁၄–၂၀ စသည်တို့ကို
ကြည့်ပါ၊ ဧဇရ ၇:၂၈ ဆိုင်ရာမှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။
Jonah is identified as a native of Gath-hepher (2 Kings
14:25) who predicted prosperity for the nation of Israel. The prosperity was
realized in the days of Jeroboam II (approximately 793–753 b.c.; see Vol. II,
p. 83); so the prophecies must have been delivered either before or shortly
after the beginning of Jeroboam II’s reign. Gath-hepher was on the Zebulun
border about 23/4 mi. (4.4 km.) north by east from Nazareth. It is Khirbet
ez–Zurrâ‘. A nearby tomb, claimed to be that of Jonah, is now exhibited.
Nothing further is known concerning Jonah than what is revealed in this brief
historical mention in 2 Kings, and in the book itself. Nor is anything known
concerning his father, Amittai.
ယောနသည် ဂါသဟေဖာမြို့သား (၄ ဓမ္မရာဇဝင်
၁၄:၂၅) ဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုထားပြီး၊ အစ္စရေးလူမျိုးအတွက်
ကြီးပွားချမ်းသာလာမည့်အကြောင်း ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ထိုကြီးပွားချမ်းသာမှုသည် ဒုတိယမြောက် ယေရောဗောင်မင်းကြီး၏ လက်ထက် (ဘီစီ ၇၉၃–၇၅၃
ခန့်၊ တွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၈၃ ကိုကြည့်ပါ) တွင် ဖြစ်မြောက်လာခဲ့သဖြင့်၊ အဆိုပါ
ပရောဖက်ပြုချက်များသည် ဒုတိယမြောက် ယေရောဗောင်မင်းကြီး နန်းစံစဥ်ကာလ မတိုင်မီ
သို့မဟုတ် နန်းစံစဥ်ကာလ စတင်ပြီး မကြာမီတွင် ဟောပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။
ဂါသဟေဖာမြို့သည် ဇာဗုလုန်နယ်စပ်ပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး နာဇရက်မြို့မှ မြောက်ဘက်
ခပ်စောင်းစောင်း (north by east) သို့ ၂ ၃/၄ မိုင် (၄.၄ ကီလိုမီတာ) ခန့် ကွာဝေးသည်။ ၎င်းမှာ ခိရ်ဘက်
အက်ဇ်-ဇူရာ (Khirbet ez-Zurrâ‘) ဖြစ်သည်။ ၎င်းအနီးရှိ ဂူဗိမာန်တစ်ခုကို ယောန၏ ဂူဗိမာန်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကာ
ယခုအခါ ပြသထားသည်။ ၄ ဓမ္မရာဇဝင်ကျမ်းရှိ ဤတိုတောင်းသော သမိုင်းဝင် ဖော်ပြချက်နှင့်
ဤကျမ်းကိုယ်တိုင်၌ ဖော်ပြထားသည်မှတစ်ပါး ယောနနှင့်ပတ်သက်၍ အခြားအရာများကို မသိရပါ။
သူ၏ဖခင် အမိသဲနှင့် ပတ်သက်၍လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မသိရချေ။
Historical Setting. The period in which Jonah prophesied was one of great
national distress (2 Kings 14:26, 27). The kings who sat on Israel’s throne all
did evil in the sight of the Lord, and national judgment was approaching.
Through Jonah the Lord predicted a return of national strength. It appears that
the alleviation that followed was designed to be an inducement to the nation to
return to God. The prosperity was a demonstration of what the nation might
attain to under the blessing of the God of heaven. However, in spite of divine
blessing Jeroboam “did that which was evil in the sight of the Lord” (2 Kings
14:24), as did his successors.
၃။ သမိုင်းနောက်ခံ အခြေအနေ။ ယောန
ပရောဖက်ပြုခဲ့သော ကာလသည် ကြီးစွာသော အမျိုးသားရေး ဆင်းရဲဒုက္ခကာလ ဖြစ်သည် (၄
ဓမ္မရာဇဝင် ၁၄:၂၆၊ ၂၇)။ အစ္စရေးရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် စိုးစံခဲ့ကြသော ရှင်ဘုရင်များ
အားလုံးသည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ မကောင်းသောအမှုကို ပြုခဲ့ကြသဖြင့် အမျိုးသားရေးဆိုင်ရာ
တရားစီရင်ခြင်းသည် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယောနအားဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် အမျိုးသားရေး
အင်အား ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည့်အကြောင်း ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့သည်။
ထို့နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော သက်သာရာရမှုများသည် လူမျိုးတော်အား
ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လည်တည့်မတ်လာစေရန် လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုအဖြစ် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။
ထိုကြီးပွားချမ်းသာမှုသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်ပေးသနားသော
ကောင်းချီးမင်္ဂလာအောက်တွင် ထိုလူမျိုးတော် ရရှိခံစားနိုင်မည့်အရာကို
သက်သေပြခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို
ခံစားရသော်လည်း ယေရောဗောင်သည် “ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ မကောင်းသောအမှုကို ပြုလေ၏” (၄
ဓမ္မရာဇဝင် ၁၄:၂၄)၊ သူ၏ ဆက်ခံသူများလည်း ထို့အတူပင် ပြုကြသည်။
The kings in Assyria during the reign of Jeroboam II,
according to the chronology employed in this commentary, were Adad-nirari III
(810–782), Shalmaneser IV (782–772), Ashur-dan III (772–754), and Ashur-nirari
V (754–746). There is evidence that possibly indicates that during the reign of
Adad-nirari III a religious revolution occurred. Nabu (Nebo), the god of
Borsippa, appears to have been proclaimed sole, or at least principal, god.
Some see a possible connection between this monotheistic revolution and the
mission of Jonah to Nineveh (see Vol. II, p. 60).
ဤကျမ်းစာအဖွင့်အကျဉ်းတွင်
အသုံးပြုထားသော သက္ကရာဇ်စဉ်အရ ဒုတိယမြောက် ယေရောဗောင်မင်းကြီး စိုးစံစဉ်ကာလအတွင်း
အဆီးရီးယားပြည်ရှိ ရှင်ဘုရင်များမှာ တတိယမြောက် အာဒဒ်-နီရာရီ (Adad-nirari III) (၈၁၀–၇၈၂)၊
စတုတ္ထမြောက် ရှာလမနာဆာ (Shalmaneser IV) (၇၈၂–၇၇၂)၊ တတိယမြောက် အာရှုရ်-ဒန် (Ashur-dan III) (၇၇၂–၇၅၄) နှင့် ပဉ္စမမြောက် အာရှုရ်-နီရာရီ (Ashur-nirari V) (၇၅၄–၇၄၆) တို့ ဖြစ်ကြသည်။ တတိယမြောက် အာဒဒ်-နီရာရီ စိုးစံစဉ်ကာလအတွင်း
ဘာသာရေး တော်လှန်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနိုင်ခြေရှိသော
သက်သေအထောက်အထားများ ရှိသည်။ ဗောရသိပ္ပ (Borsippa) ၏ နတ်ဘုရားဖြစ်သော နာဗု (Nabu / Nebo) ကို တစ်ဆူတည်းသော၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးအားဖြင့် အဓိက နတ်ဘုရားအဖြစ်
ကြေညာခဲ့ပုံရသည်။ အချို့သောသူများသည် ဤတစ်ဆူတည်းသောဘုရားဝါဒဆိုင်ရာ
တော်လှန်ပြောင်းလဲမှုနှင့် နိနေဝေမြို့သို့ သွားရမည့် ယောန၏ သာသနာပြုခရီးစဉ်အကြား
ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ဆက်စပ်မှုကို တွေ့မြင်ကြသည် (တွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၆၀ ကိုကြည့်ပါ)။
Theme. The book of Jonah is the only one of the twelve so-called Minor
Prophets that is strictly narrative in form. It is an account of Jonah’s
mission to the city of Nineveh to announce its speedy destruction because of
its sins. The prophet entertains misgivings and perplexities as to his carrying
out the charge of God to go to Nineveh. The very thought of journeying to this
great metropolis, the difficulties and seeming impossibilities of the task,
made him shrink from undertaking the divine commission and question its wisdom.
Failing to rise to that strong faith that should have led him to realize that
with the divine command came the divine power to accomplish it, Jonah sank into
discouragement, dread, and despair (see PK 266). Knowing the loving-kindness
and long-suffering of God. Jonah was also afraid that if he delivered the
divine message and the heathen accepted it, the threatening doom he pronounced
upon them would not come to pass. This would be a deep humiliation to him, as
it thus turned out to be, and this he could not endure (ch. 4:1, 2). He at
first disobeyed, but through a series of events was led to carry out the
commission. The inhabitants of Nineveh repented, and for a time turned from
their sins. Jonah was angry, but God justified His gracious dealings.
၄။ အဓိကအကြောင်းအရာ။ ယောနကျမ်းသည်
အသေးစားပရောဖက်ကျမ်း (Minor Prophets) ဟုခေါ်သော ကျမ်းတစ်ကျိပ်နှစ်ကျမ်းထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော သက်သက်
ဇာတ်ကြောင်းပြော ပုံစံဖြင့် ရေးသားထားသော ကျမ်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နိနေဝေမြို့၏
အပြစ်ဒုစရိုက်များကြောင့် မကြာမီ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်တော့မည့်အကြောင်း
သွားရောက်ကြေညာရန် ယောန ခံယူရရှိသော သာသနာပြု တာဝန်အကြောင်းကို
မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်သည် နိနေဝေမြို့သို့ သွားရန် ဘုရားသခင်၏
စေခိုင်းချက်ကို လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် ပတ်သက်၍ သံသယများနှင့် ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများကို
စိတ်ထဲတွင် လက်ခံထားခဲ့သည်။ ဤမဟာမြို့ကြီးသို့ ခရီးနှင်ရမည့် အတွေးကိုယ်တိုင်၊
ထိုအလုပ်၏ ခက်ခဲမှုများနှင့် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရမှုများသည် သူ့ကို ဘုရားသခင်၏
စေခိုင်းချက်ကို မလုပ်ဆောင်ချင်ဘဲ တွန့်ဆုတ်သွားစေခဲ့ပြီး ယင်း၏ ပညာသတိကို
သံသယဝင်စေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ စေခိုင်းချက်နှင့်အတူ ယင်းကို
ပြီးမြောက်အောင်မြင်စေမည့် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ပါလာသည်ကို သဘောပေါက်စေမည့်
ထိုခိုင်မာသော ယုံကြည်ခြင်းသို့ မတက်လှမ်းနိုင်ဘဲ၊ ယောနသည် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း၊
ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ခြင်းတို့ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည် (PK ၂၆၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏
မေတ္တာကရုဏာနှင့် စိတ်ရှည်သည်းခံခြင်းတို့ကို သိထားသဖြင့်၊ ယောနသည် ဘုရားသခင်၏
သတင်းစကားကို သူသွားရောက်ဟောပြောပြီး တစ်ပါးအမျိုးသားများက ယင်းကို လက်ခံပါက၊
သူကြေညာခဲ့သော ပျက်စီးခြင်း ဘေးဒုက္ခသည် ဖြစ်လာတော့မည်မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း စိုးရိမ်ခဲ့သည်။
၎င်းသည် သူ၏အဖို့ ကြီးစွာသော အရှက်ရခြင်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး (အမှန်တကယ်လည်း
ထိုသို့ပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်)၊ ၎င်းကို သူသည် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်ခဲ့သည် (အခန်း ၄:၁၊ ၂)။
သူသည် အစပိုင်းတွင် မနာခံခဲ့သော်လည်း၊ ဖြစ်ရပ်များစွာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်
ထိုစေခိုင်းချက်ကို ဆောင်ရွက်ရန် လမ်းပြခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ နိနေဝေမြို့သားတို့သည်
နောင်တရကြပြီး အပြစ်ဒုစရိုက်များမှ ခေတ္တမျှ လွှဲရှောင်ခဲ့ကြသည်။ ယောနသည်
စိတ်ဆိုးခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ဂရုဏာတော်ရှိသော လုပ်ဆောင်မှုများကို
မှန်ကန်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။
Among the lessons taught by Jonah’s prophecy is the
truth that God’s grace brings salvation to all (Titus 2:11), that it was indeed
not confined to the Jews, but was also to be revealed among the heathen. God
has “also to the Gentiles granted repentance unto life” (Acts 11:18). Like
Peter (Acts 10), Jonah came to realize reluctantly that God was willing to
receive those of every nation who turned to Him. By referring to “the men of
Nineveh” who responded to Jonah’s call to repentance, Jesus condemned the pharisaical
and prideful Jews of His day (see Matt. 12:41; Luke 11:32) and all others who,
in their religious complacency and false sense of soul security, deceive
themselves into thinking that they are the favored people of God, and thus
assured of salvation.
ယောန၏ ပရောဖက်ပြုချက်မှ သင်ကြားပေးသော
သင်ခန်းစာများထဲတွင် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် လူခပ်သိမ်းတို့ထံသို့
ကယ်တင်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည် (တိတု ၂:၁၁) ဟူသော အမှန်တရား ပါဝင်ပြီး၊ ၎င်းသည်
ယုဒလူမျိုးများအတွက်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ တစ်ပါးအမျိုးသား (heathen) များအလယ်တွင်လည်း ထင်ရှားစေရန် ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်သည် “တစ်ပါးအမျိုးသားတို့အားလည်း အသက်ရှင်ခြင်းသို့ ရောက်စေသော နောင်တကို
ပေးတော်မူပြီ” (တမန်တော် ၁၁:၁၈)။ ပေတရု (တမန်တော် ၁၀) ကဲ့သို့ပင်၊ ယောနသည်
ဘုရားသခင်ထံသို့ လှည့်ပြန်လာသော လူမျိုးတိုင်းမှ လူတို့ကို လက်ခံရန် ဘုရားသခင်
အလိုရှိတော်မူကြောင်းကို မလိုလားအပ်ဘဲ လက်ခံသဘောပေါက်လာခဲ့သည်။ ယောန၏ နောင်တရရန်
တိုက်တွန်းချက်ကို တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသော “နိနေဝေမြို့သားတို့” ကို
ရည်ညွှန်းခြင်းအားဖြင့်၊ ယေရှုသည် ကိုယ်တော့်ခေတ်ရှိ ဖာရိရှဲဆန်ပြီး ဝါကြွားသော
ယုဒလူမျိုးများ (မဿဲ ၁၂:၄၁၊ လုကာ ၁၁:၃၂ ကိုကြည့်ပါ) နှင့် မိမိတို့၏
ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ရောင့်ရဲမှုနှင့် ဝိညာဉ်ရေးလုံခြုံမှု အမှားတို့ဖြင့်
မိမိတို့ကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးခံရသော လူမျိုးတော်ဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့်
ကယ်တင်ခြင်း ခံရမည်မှာ သေချာသည်ဟု တွေးတောကာ မိမိတို့ကိုယ်ကို လှည့်စားနေကြသော
အခြားသောသူများအားလုံးကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့သည်။
Jesus used the experience of Jonah in the sea as an
illustration of His death and resurrection (Matt. 12:39, 40). His reference to
the book of Jonah establishes the veracity of the book.
ယေရှုသည် ပင်လယ်ထဲရှိ ယောန၏
အတွေ့အကြုံကို ကိုယ်တော်၏ သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းတို့အတွက်
ပုံဥပမာတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည် (မဿဲ ၁၂:၃၉၊ ၄၀)။ ကိုယ်တော်က ယောနကျမ်းကို
ရည်ညွှန်းကိုးကားခြင်းသည် ဤကျမ်း၏ မှန်ကန်စစ်မှန်မှုကို တည်ဆောက်ပေးသည်။
Expositors of the book of Jonah have followed two main
lines of interpretation: (1) the historical, and (2) the allegorical. The
second method has been adopted by those who deny the possibility of the
miraculous elements in the book. They term the book variously a legend, a myth,
a parable, or an allegory. For one who believes in miracles the second method
of interpretation is both unnecessary and pointless.
ယောနကျမ်းကို
ဖွင့်ဆိုရှင်းလင်းသူများသည် အဓိက အနက်ဖွင့်ဆိုချက် လမ်းကြောင်းနှစ်ခုကို
လိုက်နာခဲ့ကြသည်၊ ၎င်းတို့မှာ- (၁) သမိုင်းဝင်အမြင် နှင့် (၂) တင်စားချက်အမြင်
(ဝါ) ပုံဆောင်ချက်အမြင် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယမြောက် နည်းလမ်းကို ဤကျမ်းရှိ
အံ့ဖွယ်နိမိတ်လက္ခဏာဆိုင်ရာ အချက်များ၏ ဖြစ်နိုင်ခြေကို ငြင်းပယ်သောသူများက
လက်ခံကျင့်သုံးကြသည်။ ၎င်းတို့က ဤကျမ်းကို ဒဏ္ဍာရီ၊ ပုံပြင်၊ ပုံဥပမာ သို့မဟုတ်
တင်စားချက် ဟု အမျိုးမျိုး ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ အံ့ဖွယ်နိမိတ်လက္ခဏာများကို
ယုံကြည်သောသူတစ်ယောက်အတွက်မူ ဒုတိယမြောက် အနက်ဖွင့်ဆိုချက် နည်းလမ်းသည် မလိုအပ်သလို
အဓိပ္ပာယ်လည်း မရှိချေ။
In favor of the historical view the following arguments
have been presented:
The narrative leaves one with the impression that it is historical. There
is no indication that the author intended it to be otherwise regarded.
Jonah was a historical character (2 Kings 14:25).
The Jews regarded the book as historical (Josephus Antiquities ix. 10. 1,
2).
The conversion of the Ninevites is plausible. See p. 996 for a possible
historical synchronization with a religious revolution in Assyria.
The information as to the size of Nineveh can be harmonized with known
historical facts (see Additional Note on Chapter 1).
The references of Jesus to the book (Matt. 12:39, 40; Luke 11:29, 30)
show that our Lord regarded it as historical.
This commentary adopts the historical view.
သမိုင်းဝင်အမြင်ကို ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့်
အောက်ပါ အကြောင်းပြချက်များကို တင်ပြထားသည်-
၁။ ဇာတ်ကြောင်းသည်
သမိုင်းဝင်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟူသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းသည်။ ကျမ်းပြုသူက
ယင်းကို အခြားပုံစံဖြင့် မှတ်ယူစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည့် အရိပ်အယောင် မရှိပါ။ ၂။ ယောနသည် သမိုင်းဝင် ထင်ရှားသော
ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည် (၄ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၄:၂၅)။ ၃။ ယုဒလူမျိုးများသည် ဤကျမ်းကို
သမိုင်းဝင်ကျမ်းအဖြစ် မှတ်ယူခဲ့ကြသည် (ဂျိုစီဖတ်စ်၏ ယုဒရှေးဟောင်းသမိုင်း ၉. ၁၀.
၁၊ ၂)။ ၄။
နိနေဝေမြို့သားတို့၏ နောင်တရပြောင်းလဲခြင်းသည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။
အဆီးရီးယားပြည်ရှိ ဘာသာရေး တော်လှန်ပြောင်းလဲမှုနှင့် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော
သမိုင်းဝင် တိုက်ဆိုင်မှုအတွက် စာမျက်နှာ ၉၉၆ ကိုကြည့်ပါ-။ ၅။ နိနေဝေမြို့၏ အရွယ်အစားနှင့်
ပတ်သက်သော အချက်အလက်များသည် သိရှိထားသော သမိုင်းဝင်အချက်အလက်များနှင့်
ကိုက်ညီမှုရှိနိုင်သည် (အခန်း ၁ ဆိုင်ရာ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ ၆။ ယေရှုက ဤကျမ်းကို
ရည်ညွှန်းကိုးကားချက်များ (မဿဲ ၁၂:၃၉၊ ၄၀၊ လုကာ ၁၁:၂၉၊ ၃၀) က ကျွန်ုပ်တို့၏
အရှင်သခင်သည် ဤကျမ်းကို သမိုင်းဝင်အဖြစ် မှတ်ယူခဲ့ကြောင်း ပြသနေသည်။
ဤကျမ်းစာအဖွင့်အကျဉ်းသည်
သမိုင်းဝင်အမြင်ကို လက်ခံထားသည်။
Outline.I. Jonah’s Commission and Disobedience, 1:1:–17.
A. The prophet’s refusal and the consequent storm,
1:1–10. B. His being swallowed by the great fish, 1:11–17. II. Jonah’s Prayer
and Deliverance, 2:1–10. III. Jonah’s Preaching and the Repentance of the
Ninevites, 3:1–10. IV. Jonah’s Anger and God’s Rebuke, 4:1–11. A. The
complaint, 4:1–5. B. The withered plant and its lesson, 4:6–11.
၅။ အကျဉ်းချုပ် ကောက်ကြောင်း။ အပိုင်း
(၁)။ ယောန ခံယူရရှိသော စေခိုင်းချက်နှင့် မနာခံမှု၊ ၁:၁–၁၇။
က။ ပရောဖက်၏ ငြင်းဆန်မှုနှင့်
ယင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မုန်တိုင်း၊ ၁:၁–၁၀။ ခ။ ၎င်းကို ငါးကြီးက မျိုလိုက်ခြင်း၊
၁:၁၁–၁၇။ အပိုင်း (၂)။ ယောန၏ ဆုတောင်းချက်နှင့် ကယ်လွှတ်ခြင်းခံရမှု၊ ၂:၁–၁၀။ အပိုင်း (၃)။ ယောန၏ ဟောပြောခြင်းနှင့်
နိနေဝေမြို့သားတို့၏ နောင်တရခြင်း၊ ၃:၁–၁၀။ အပိုင်း (၄)။ ယောန၏ စိတ်ဆိုးခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း၊
၄:၁–၁၁။ က။ မြည်တမ်းအပြစ်တင်ခြင်း၊ ၄:၁–၅။ ခ။ ညှိုးနွမ်းသွားသော အပင်နှင့် ယင်း၏ သင်ခန်းစာ၊ ၄:၆–၁၁။
16 DA 763; EW 64, 221, 276; GC 545; PP 541 The Ministry of
Jonah About the Time of Jeroboam II
၁၆ DA ၇၆၃၊ EW ၆၄၊ ၂၂၁၊ ၂၇၆၊ GC ၅၄၅၊ PP ၅၄၁ ယောန၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း ယေရောဗောင်မင်း
ဒုတိယမြောက် လက်ထက်ခန့်တွင်
No comments:
Post a Comment