ရှင်ယာကုပ်ဩဝါဒစာ - James

ရှင်ယာကုပ်ဩဝါဒစာ - James

 

မာတိကာ (Table of Contents)

အခန်းကြီး - ၁

အခန်းကြီး - ၂

အခန်းကြီး - ၃

အခန်းကြီး - ၄

အခန်းကြီး - ၅

ယာကုပ်၏အထွေထွေသြဝါဒစာ

The General Epistle of james

 

 

 

မိတ်ဆက်

introduction

 

၁. ခေါင်းစဉ်။ မူလက သစ်တမ်းတော်ရှိအခြားသြဝါဒစာများကဲ့သို့ ဤစာသည် စာတစ်စောင်ဖြစ်သည့်အတွက် ခေါင်းစဉ်မပါရှိခဲ့ပေ။ ယာကုပ်စာကို ပါရှိသည့် အစောဆုံးမူရင်းစာမူတစ်ခုဖြစ်သော ကိုဒက်စ်ဆီနိုင်တီကပ်စ်တွင် စာအစတွင် ခေါင်းစဉ်မရှိဘဲ၊ စာနိဂုံးတွင် “ယာကုပ်၏သြဝါဒစာ” ဟူသော စာတန်းဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ထားသည်။ အခြားအစောဆုံးစာမူများတွင် ဂရိဘာသာဖြင့် ရိုးရှင်းစွာ အိုင်ယာကိုဘူ အီပီစတိုလီ (“ယာကုပ်၏သြဝါဒစာ”) ဟူ၍ ခေါင်းစဉ်တပ်ထားသည်။ နောက်ပိုင်းစာမူများတွင် ဤစာကို အထွေထွေ သို့မဟုတ် ကက်သလစ် သြဝါဒစာဟု ခေါ်ဆိုပြီး၊ သီးသန့်အသင်းတော် သို့မဟုတ် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဦးထံ ရေးသားထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ အသင်းတော်တစ်ခုလုံးထံသို့ ရေးသားထားသည့် အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။

1. Title. Originally, like the other epistles of the NT, this one, being a letter, probably bore no title. One of the earliest manuscripts containing James, the Codex Sinaiticus, has no title at the beginning of the letter, but closes with the subscription, “Epistle of James.” Other early manuscripts bear the simple title in Greek, Iakōbou Epistolē (“Epistle of James”). Later manuscripts entitle this a general, or catholic, epistle, in the sense that it is addressed to the church at large rather than to any specific congregation or person.

 

ယာကုပ်၏သြဝါဒစာကို ယူစီးဘီးယပ်စ်က ၎င်းအား “ကက်သလစ်” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် ခုနစ်စောင်စဖြစ်သော သြဝါဒစာများအနက် ပထမဆုံးစာအဖြစ် ရည်ညွှန်းခဲ့သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ “အထွေထွေ” သို့မဟုတ် “အားလုံးဆိုင်ရာ” ဟူ၍ဖြစ်သည် (အသင်းတော်သမိုင်း အတွဲ ၂၊ အပိုင်း ၂၃)။ ၎င်းတို့ကို အသင်းတော်တစ်ခုလုံးထံ ရေးသားထားသောကြောင့် ဤသို့ခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း၊ ယောဟန်ခရစ်ဝင် ဒုတိယစာနှင့် တတိယစာများမှာ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးထံ ရေးသားထားသည့်အတွက် ဤခေါ်ဝေါ်မှုသည် လုံးဝမသင့်လျော်ပေ။ အစောဆုံးစာမူများအားလုံးတွင် ယာကုပ်မှ ယုဒသို့ သြဝါဒစာ ခုနစ်စောင်ကို တမန်တော်များ၏အကျင့်အပြီးတွင် ပေါလု၏သြဝါဒစာများမတိုင်မီ အတူတကွထားရှိခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့်ဖော်ပြထားသော အထွေထွေသြဝါဒစာများ၏ အစဉ်အလာသည် အဓိကစာမူများတွင် ပုံမှန်လိုက်နာထားသည့်အစဉ်ဖြစ်သည်။

The epistle of James is referred to by Eusebius as the first of the seven epistles called “catholic,” which means “general,” or “universal” (Ecclesiastical History ii. 23). They were so called because they were addressed to the church in general, although this is altogether inappropriate when applied to 2 and 3 John, which are addressed to individuals. In all the early manuscripts the seven epistles from James to Jude were placed together after Acts, preceding the epistles of Paul. The order of the general epistles as they appear in our English Bible is the one usually observed in the principal manuscripts.

 

၂. ရေးသားသူ။ ယာကုပ်၏သြဝါဒစာတွင် ၎င်း၏ရေးသားသူ၏အထောက်အထားကို တိကျစွာဆုံးဖြတ်ရန် လုံလောက်သောအထောက်အထားမရှိပေ။ သစ်တမ်းတော်တွင် ယာကုပ်ဟူသောအမည်ဖြင့် လူအများကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤအမည်သည် ယူဒလူမျိုးများအကြား အလွန်သာမန်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဟီဘရူအမည် ယာကုပ်ကို ဂရိဘာသာဖြင့် ကိုယ်စားပြုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤအမည်၏မကြာခဏအသုံးပြုမှုကို တမန်တော်ဆယ်နှစ်ဦး၏စာရင်းတွင် သရုပ်ပြထားသည် (မဿဲ ၁၀:၂- ၃၊ မာကု ၃:၁၆–၁၉၊ လုကာ ၆:၁၄–၁၆)။ ဤတမန်တော်များအနက် တစ်ဦးမှာ ဇဗဒဲ၏သား ယာကုပ်ဖြစ်ပြီး ယောဟန်၏အစ်ကိုဖြစ်သည်။ ဒုတိယယာကုပ်မှာ အလဖဲ၏သားဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်ကျမ်းစာဇာတ်ကောင်တစ်ဦးမှာ တမန်တော်ဆယ်နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သော ယုဒါး “ယာကုပ်၏သား” ဟူ၍ဖော်ပြထားသည့် ယာကုပ်ဖြစ်ပြီး၊ KJV တွင် “ယာကုပ်၏ညီ” ဟူ၍ မဟုတ်ဘဲ “ယာကုပ်၏သား” ဟူ၍ ဖော်ပြထားသည် (လုကာ ၆:၁၆)။

2. Authorship. There is insufficient evidence in the epistle of James to warrant any definite conclusion as to the identity of its author. The NT has many references to men by the name of James. This name was very common among the Jews, for it represents the Greek equivalent of the Hebrew name Jacob. The frequent use of this name is illustrated in the list of the twelve apostles (Matt. 10:2, 3; Mark 3:16–19; Luke 6:14–16). One of these apostles was James the son of Zebedee and the brother of John. A second James was the son of Alphaeus. Another Biblical character by the name of James was the father of one of the Twelve, who is identified as Judas “of James,” that is, the son of James, rather than “the brother of James,” as in the KJV (Luke 6:16).

 

ယာကုပ်၏သြဝါဒစာ၏ရေးသားသူသည် ကျမ်းစာမှတ်တမ်းတွင် ဖော်ပြထားပြီးဖြစ်သော ယာကုပ်အမည်ရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်ဟု ယူဆရန်မှာ သင့်လျော်သည်၊ မဟုတ်ပါက လုံးဝမသိရှိထားသည့် အခြားယာကုပ်တစ်ဦးဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။ အခန်း ၁:၁ ရှိ မိတ်ဆက်ပုံစံသည် ရေးသားသူသည် ၎င်းရေးသားထားသူများအား လူသိများသူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောဆိုပြီး၊ အသိအမှတ်ပြုထားသော အခွင့်အာဏာဖြင့် ပြောဆိုသည်ဟု ဖော်ပြသည်။

It is reasonable to suppose that the author of the epistle of James is one of the persons by that name already mentioned in the Scripture record, rather than another James, entirely different from any otherwise known. The tone of the introduction in ch. 1:1 implies that the writer speaks as one well known to those whom he addresses, and that he speaks with recognized authority.

 

ခရစ်ဝင်ကျမ်းများအရ တမန်တော်ဆယ်နှစ်ဦးစလုံးသည် သခင်ဘုရားနှင့် နီးကပ်စွာဆက်နွယ်နေသော်လည်း၊ ယာကုပ်အမည်ရှိ တမန်တော်နှစ်ဦးအနက် ဇဗဒဲ၏သား ယာကုပ်သည် ပို၍ထင်ရှားသည်။ ဤသြဝါဒစာကို ၎င်းအား ရေးသားသူအဖြစ် သတ်မှတ်သူမှာ အနည်းငယ်သာရှိသည်။ သို့သော် ၎င်း၏သေဆုံးမှုရက်စွဲစောသည့်အချက် (အေဒီ ၄၄) နှင့် အခန်း ၁:၁ တွင် သြဝါဒစာရေးသားစဉ်ကာလတွင် အသင်းတော်တွင် ယာကုပ်တစ်ဦးသာထင်ရှားခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည့်အချက်က ၎င်းဖြစ်နိုင်ခြင်းကို ဖယ်ထုတ်ထားသည်။

Although according to the Gospel narratives all the Twelve were closely associated with the Lord, James, the son of Zebedee, was the more prominent of the two apostles by that name. Only a very few writers have ever attributed the epistle to him. But even this possibility seems ruled out by the early date of his death (a.d. 44), and by the additional fact that ch. 1:1 implies that there was only one James prominent in the church at the time the epistle was written, instead of two or more.

 

ဒုတိယတမန်တော်ယာကုပ်မှာ အလဖဲ၏သားဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ၎င်း၏ဖခင်အမည်ဖြင့် လေးကြိမ်တိတိ ဖော်ပြထားသည် (မဿဲ ၁၀:၃၊ မာကု ၃:၁၈၊ လုကာ ၆:၁၅၊ တမန်တော် ၁:၁၃)။ ၎င်းသည် “ယာကုပ်အငယ်” (မာကု ၁၅:၄၀) နှင့် တူညီသူဖြစ်သလားဟူ၍ ဆွေးနွေးမှုများရှိခဲ့သည်။ အကယ်၍သာ ဖြစ်ခဲ့ပါက ၎င်း၏ဖခင်မှာ အလဖဲဖြစ်ရုံသာမက၊ ၎င်း၏မိခင်မှာ မာရိဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် ညီအစ်ကိုဖြစ်သူ ယေားစီ ရှိသည် (မဿဲ ၂၇:၅၆၊ မာကု ၁၅:၄၇၊ ၁၆:၁၊ လုကာ ၂၄:၁၀)။ သို့သော် အခြားနေရာတွင် ဤမာရိကို ကလောဖတ်၏ဇနီးဟူ၍ ခေါ်ဆိုထားသည် (ယောဟန် ၁၉:၂၅)။ ကလောဖါစ် (သို့မဟုတ် ကလောပတ်၊ ကလီယောပတ်၊ လုကာ ၂၄:၁၈) ကို အလဖဲနှင့် အာရာမစ်ဘာသာ ချယ်လ်ပိုင်မှတစ်ဆင့် တူညီသူအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများရှိခဲ့သော်လည်း၊ ထိုသတ်မှတ်ချက်သည် သံသယဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ ယာကုပ်အလဖဲ၏သားနှင့် ယာကုပ်အငယ်သည် တူညီသူမဟုတ်ဟု ယူဆရန်မှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

The second apostle named James was the son of Alphaeus. He is clearly identified four times by the use of his father’s name (Matt. 10:3; Mark 3:18; Luke 6:15; Acts 1:13). There has been much discussion as to whether this James is identical with “James the less” (Mark 15:40). If so, not only was his father named Alphaeus, but his mother was named Mary and he had a brother Joses (Matt. 27:56; Mark 15:47; 16:1; Luke 24:10). But elsewhere this Mary is called the wife of Cleophas (John 19:25). Although attempts have been made to equate Cleophas (or Clopas, Cleopas, Luke 24:18) with Alphaeus through the Aramaic Chalpai, equivalent to Alphaeus, such an identification remains doubtful. It seems best to conclude that the names, James the son of Alphaeus and James the less, do not describe the same man.

 

ဤယာကုပ်များအပြင်၊ ခရစ်ဝင်ကျမ်းရေးသားသူများက ယီးရှု၏အစ်ကိုလေးဦးအနက် ပထမဦးဆုံးအမည်တွင်ဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် အကြီးဆုံးဖြစ်ဖွယ်ရှိသော နောက်ထပ်ယာကုပ်တစ်ဦးကို ဖော်ပြထားသည် (မဿဲ ၁၃:၅၅၊ မာကု ၆:၃)။ ယာကုပ်အငယ်ကဲ့သို့ပင် ၎င်းတွင် ယေားစီအမည်ရှိ ညီအစ်ကိုတစ်ဦးရှိပြီး၊ ၎င်းတို့၏မိခင် (သို့မဟုတ် မိထွေးမိခင်၊ မဿဲ ၁၂:၄၆ ကိုကြည့်ပါ) မှာ မာရိဖြစ်သည်။ သို့သော် ယာကုပ်တစ်ဦးကို အခြားတစ်ဦးနှင့် တူညီသူအဖြစ် သတ်မှတ်ရန်မှာ ဖြစ်နိုင်ဖွယ်မရှိပေ။ ယီးရှု၏မိခင်ကို “ယာကုပ်နှင့်ယေားစီ၏မိခင်မာရိ” ဟူ၍ ဖော်ပြထားသည့်အချက် (မဿဲ ၂၇:၅၆) သည် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်မရှိပေ။ အခြားနေရာတွင် ယီးရှု၏အစ်ကို ယာကုပ်သည် ဂလာတိ ၁:၁၉ တွင်သာ သေချာစွာပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ပေါလုက ၎င်း၏သာသနာပြောင်းလဲပြီးနောက် ယေရုရှလင်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ်လည်ပတ်စဉ်၊ တမန်တော်များအနက် ကေဖါ (ပေတရု) နှင့် “သခင်၏အစ်ကို ယာကုပ်” ကိုသာ တွေ့မြင်ခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။

Besides these individuals by the name of James, the Gospel writers refer to another James, the first named and thus presumably the eldest of the four brothers of Jesus (Matt. 13:55; Mark 6:3). Like James the less, he had a brother named Joses, and their mother (rather, stepmother; see on Matt. 12:46) was named Mary. But it seems highly improbable that the one James is to be identified with the other. A reference to Jesus’ mother as “Mary the mother of James and Joses” (Matt. 27:56) highly improbable. Elsewhere, James the brother of Jesus appears for certain only in Gal. 1:19, where Paul states that, on his first visit to Jerusalem after his conversion, of all the apostles he saw only Cephas (Peter) and “James the Lord’s brother.”

 

သစ်တမ်းတော်တွင် အခြားနေရာများတွင် ယာကုပ်ဟူသော အမည်ဖြင့် အသင်းတော်၏ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ၎င်း၏အမည်ကို အခြားသတ်မှတ်ချက်ဖြင့် ဖြည့်စွမ်းမထားပေ။ ၎င်းသည် ဇဗဒဲ၏သား ယာကုပ်သေဆုံးပြီးနောက် တမန်တော်များ၏အကျင့်တွင် ပထမဆုံးထင်ရှားလာသည်။ ထို့နောက် ယာကုပ်အမည်ဖြင့် ထင်ရှားသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသာရှိခဲ့ပြီး၊ နောက်ထပ်သတ်မှတ်ချက်မလိုအပ်ပေ။ ဤယာကုပ်ကို နောက်ပိုင်းဖော်ပြချက်များတွင် ထင်ရှားသောပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ပေတရုသည် ဟေရောဒ်၏ထောင်မှ လွတ်မြောက်လာသောအခါ ၎င်း၏လွတ်မြောက်မှုကို ယာကုပ်ထံသို့ သတင်းပို့ရန် အထူးညွှန်ကြားခဲ့သည် (တမန်တော် ၁၂:၁၇)။ ယာကုပ်သည် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ အသင်းတော်ကောင်စီတွင် ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည် (တမန်တော် ၁၅:၁၃- ၁၉)။ ပေါလုသည် ၎င်း၏လုပ်ငန်းအကြောင်းကို ယာကုပ်ထံသို့ သတင်းပို့ခဲ့သည် (တမန်တော် ၂၁:၁၈)။ ယာကုပ်သည် အသင်းတော်များသို့ လည်ပတ်ရန် လူများကို အခွင့်အာဏာပေးခဲ့သည် (ဂလာတိ ၂:၉)။ ၎င်းသည် ခရစ်တော်က ပြန်လည်ထမြောက်ပြီးနောက် အထူးပေါ်ထွန်းမှုပြုခဲ့သူ ယာကုပ်လည်း ဖြစ်နိုင်သည် (၁ ကောရိန္သု ၁၅:၇)၊ ဖြစ်နိုင်ဖွယ်မှာ ၎င်း၏အနာဂတ်တာဝန်များနှင့်ပတ်သက်၍ အထူးညွှန်ကြားချက်ပေးရန်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပေါလုက ၎င်းကို အစောပိုင်းအသင်းတော်၏ “တိုင်သုံးခု” အနက် ပထမဦးဆုံးအဖြစ် ဖော်ပြခဲ့သည် (ဂလာတိ ၂:၉)။ ဤအရာအားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသောအခါ၊ ဤယာကုပ်သည် အသင်းတော်တစ်ခုလုံးထံသို့ “ယာကုပ်၊ ဘုရားသခင်၏ကျွန်နှင့် သခင်ယီးရှုခရစ်၏ကျွန်” ဟူ၍ မိမိကိုယ်ကို မိတ်ဆက်ရန် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်အများဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပုံရသည် (ယာကုပ် ၁:၁)။

Elsewhere in the NT, however, mention is made of a leader of the church called James, whose name is not qualified by any other identification. He first comes to prominence in the Acts after the death of James the son of Zebedee. After that there was evidently only one leader of sufficient prominence to be known as James, without further identification. Subsequent references to this James characterize him as an outstanding figure. When Peter was released from Herod’s prison he specified that report of his escape be made to James (Acts 12:17). James presided at the council of the church at Jerusalem and pronounced its decision (Acts 15:13, 19). Paul reported to James concerning his work (Acts 21:18). James gave authority to people to visit churches (Gal. 2:9). This may also be the James to whom Christ made a special postresurrection appearance (1 Cor. 15:7), perhaps to give him special instruction regarding his future responsibilities. Finally, Paul mentions him first as one of the three “pillars” of the early church (Gal. 2:9). All things considered, this James would seem to be the most likely person to have introduced himself to the church at large simply as “James, a servant of God and of the Lord Jesus Christ” (James 1:1).

 

သို့သော် ဤယာကုပ်သည် အလဖဲ၏သား သို့မဟုတ် သခင်၏အစ်ကိုဖြစ်သလားဟူသော မေးခွန်းမှာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းကို အလဖဲ၏သားအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် ထောက်ခံသည့်အချက်မှာ တမန်တော်ဆယ်နှစ်ဦးအနက် ယာကုပ်တစ်ဦးကို အမည်ဖြင့် ဖော်ပြထားပြီး (တမန်တော် ၁:၁၃- ၁၄)၊ မကြာမီတွင် ၎င်း၏သေဆုံးမှုကိုပင် သတိမထားမိဘဲ မှတ်တမ်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ထူးဆန်းပုံရပြီး၊ အခြားယာကုပ်တစ်ဦးသည် မိတ်ဆက်စကားမပါဘဲ ထင်ရှားလာသည် (တမန်တော် ၁၂:၁၇)။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ဤသူကို သခင်၏အစ်ကိုအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် အထောက်အထားအချို့ကို တင်ပြနိုင်သည်။ ပေါလု၏ ဂလာတိ ၂ တွင် အသင်းတော်ခေါင်းဆောင် ယာကုပ်ကို ဖော်ပြထားသည်မှာ၊ ဂလာတိ ၁ တွင် သခင်၏အစ်ကို ယာကုပ်ကို ဖော်ပြပြီးမကြာမီဖြစ်သည့်အတွက် ဤလူနှစ်ဦးမှာ တူညီသူဖြစ်သည်ဟူသော အထင်ကို ပေးသည်—သို့သော် ၎င်းကို သက်သေပြရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ပြင် ဂျိုးဆီးဖပ်စ်၏ ယီးရှု၏အစ်ကို ယာကုပ်၏သေဆုံးမှုအကြောင်း ဇာတ်လမ်းသည် ၎င်းသည် အသင်းတော်တွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြသည် (ဂျိုးဆီးဖပ်စ် ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်း အတွဲ ၂၀၊ အပိုင်း ၉.၁၊ အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာ ၇၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်ယာန်အစဉ်အလာအရ၊ အနည်းဆုံး ဒုတိယရာစုနှစ်မှစ၍၊ ယေရုရှလင်အသင်းတော်၏ခေါင်းဆောင် ယာကုပ်ကို သခင်၏အစ်ကိုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည် (ဟီဂျီစီပိုင်း၊ ယူစီးဘီးယပ်စ်မှ ကိုးကားထားသည့် အသင်းတော်သမိုင်း အတွဲ ၂၊ အပိုင်း ၂၃)။

The question remains, then, as to whether this James was the son of Alphaeus or the Lord’s brother. In favor of identifying him as the son of Alphaeus is the fact that it seems strange that one James should be mentioned by name among the Twelve (Acts 1:13, 14), only to disappear shortly from the record without notice even of his death, whereas another man of the same name appears prominently (Acts 12:17) without any word of introduction. On the other hand, certain evidences may be advanced for identifying this man with James the Lord’s brother. Paul’s reference to James, the leader of the church, in Gal. 2, coming as it does soon after his mention of James the Lord’s brother in Gal. 1, gives the impression—although it cannot be proved—that the two men are the same. Furthermore, Josephus’ story of the death of James, the Lord’s brother, implies that he was a leader in the church (Josephus Antiquities xx. 9. 1; cf. Vol. V, p. 71). Christian tradition, at least from the 2d century, identifies James, the leader of the church at Jerusalem, with the Lord’s brother (Hegesippus, quoted by Eusebius Ecclesiastical History ii. 23).

 

အစောပိုင်းခရစ်ယာန်စာရေးဆရာများသည် ဤသြဝါဒစာ၏ရေးသားသူနှင့်ပတ်သက်၍ ကွဲလွဲမှုများ၊ ဆန့်ကျင်မှုများနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ကောက်ချက်များစွာကို တင်ပြထားသည်။ ၎င်းတို့၏အမှားများသည် အဓိကအားဖြင့် ယာကုပ် “အလဖဲ၏သား” ကို ယာကုပ် “ယေားစီ၏သား” နှင့် မမှန်ကန်စွာ သတ်မှတ်ထားခြင်းနှင့်၊ ဂလာတိ ၁:၁၉ ရှိ ယာကုပ်သည် ဂလာတိ ၂:၉ ရှိ ယာကုပ်နှင့် တူညီသည်ဟူသော အထောက်အထားမရှိသော ကောက်ချက်ပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။

Early Christian writers offer a maze of discrepancies, contradictions, and personal conclusions concerning the author of this epistle. Their errors are largely based on an incorrect identification of James “of Alphaeus” with James “of Joses,” and the unsupported conclusion that the James of Gal. 1:19 is identical with the James of Gal. 2:9.

 

ဂျိုးဆီးဖပ်စ်က “ခရစ်ဟုခေါ်သော ယီးရှု၏အစ်ကို ယာကုပ်” ၏သေဆုံးမှုသည် ဖီးစတုပ်သေဆုံးပြီးနောက်နှင့် ၎င်း၏ဆက်ခံသူ အယ်လ်ဘီနပ်စ်မရောက်မီ (အေဒီ ၆၂) တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ ယာကုပ်သည် ကျောက်ခဲဖြင့် ပစ်ပေါက်ခံရသည်ဟု ဖော်ပြထားသည် (ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်း အတွဲ ၂၀၊ အပိုင်း ၉.၁)။ ဤအချက်ကို မျက်နှာတန်ဖိုးဖြင့်ယူဆပါက၊ ၎င်းသည် ယာကုပ် “ယေားစီ၏သား” ၏သေဆုံးမှု၏ အမှန်တကယ်မှတ်တမ်းဖြစ်ပုံရသော်လည်း၊ ယူစီးဘီးယပ်စ်က ၎င်းကို ယေရုရှလင်အသင်းတော်၏ခေါင်းဆောင် “ယာကုပ်တရားမျှတသူ” အား သက်ရောက်သည်ဟု ဖော်ပြပြီး (အသင်းတော်သမိုင်း အတွဲ ၂၊ အပိုင်း ၂၃)၊ ဂျိုးဆီးဖပ်စ်၏မည်သည့်စာသားတွင်မျှ မတွေ့ရှိရသည့် အခြားကိုးကားချက်တစ်ခုကို အသုံးပြုသည်။

Josephus states that the death of James, “the brother of Jesus, who was called Christ,” took place after the death of Festus and before the arrival of his successor Albinus (a.d. 62), and that James was stoned (Antiquities xx. 9. 1). Taken at face value, this appears to be a factual record of the death of James “of Joses,” though Eusebius applies this to James “the Just,” leader of the church of Jerusalem (Ecclesiastical History ii. 23), and uses another quotation not found in any known text of Josephus.

 

ယူစီးဘီးယပ်စ်က ထပ်မံဖော်ပြသည်မှာ၊ ကျမ်းစာများအရ ယာကုပ်သည် ခရစ်တော်နှင့် တမန်တော်များထံမှ ယေရုရှလင်၏ ဆရာတော်ရာထူးကို ပထမဆုံးရရှိသူဖြစ်ပြီး “ခရစ်တော်၏အစ်ကို” ဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြသည် (အသင်းတော်သမိုင်း အတွဲ ၇၊ အပိုင်း ၁၉)၊ ပြီးနောက် ကျမ်းစာကို အထောက်အထားအဖြစ် ကိုးကားသည်။ ၎င်းက ပေါလုအား “ယာကုပ်တရားမျှတသူ” ကို “သခင်၏အစ်ကို ယာကုပ်” အဖြစ် သတ်မှတ်သည်ဟု ကိုးကားသည် (အသင်းတော်သမိုင်း အတွဲ ၂၊ အပိုင်း ၁)၊ ၎င်း၏ရင်းမြစ်ထက် ပိုမိုယူဆထားသည်။ သို့သော် အခြားနေရာတွင် ယူစီးဘီးယပ်စ်က ယာကုပ်ကို သခင်၏အစ်ကိုဟု ယူဆထားသူများအနက် တစ်ဦးအဖြစ်ဖော်ပြပြီး၊ ၎င်းသည် ယောသပ်၏သားဖြစ်ပြီး “တရားမျှတသူ” ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည် (အသင်းတော်သမိုင်း)။ ၎င်းက ယာကုပ်သည် ယေရုရှလင်သိမ်းပိုက်ခံရမှုမတိုင်မီ (အေဒီ ၇၀) တွင် အာဇာနည်အဖြစ်သေဆုံးခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြပြီး၊ ကလောပတ်၏သား ဆီမုန်သည် ၎င်း၏ယေရုရှလင်၏ “ဆရာတော်ထိုင်ခုံ” ကို ဆက်ခံခဲ့သည်ဟု ဆိုသည် (အသင်းတော်သမိုင်း အတွဲ ၃၊ အပိုင်း ၁၁)။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ဂျိုးဆီးဖပ်စ်၏ ယာကုပ်၏သေဆုံးမှုရက်စွဲကို ဆန့်ကျင်သည်။ ၎င်းက ဆီမုန်ကို ကလောပတ်၏သားအဖြစ်နှင့် ယုဒအား ခရစ်တော်၏အစ်ကိုအဖြစ် ထပ်မံဖော်ပြသည် (အသင်းတော်သမိုင်း အတွဲ ၃၊ အပိုင်း ၁၉- ၂၀- ၂၂- ၃၂)။ ၎င်းက ဟီဂျီစီပိုင်းကို ကိုးကားပြီး ဆီမုန်သည် ကလောပတ်၏သားဖြစ်ပြီး၊ ကလောပတ်သည် သခင်၏ဦးလေးဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြသည် (အသင်းတော်သမိုင်း အတွဲ ၃၊ အပိုင်း ၃၂)။ ၎င်းက ဆီမုန်သည် ယာကုပ်၏ဝမ်းကွဲဖြစ်သည်ဟု ဟီဂျီစီပိုင်းကို ထပ်မံကိုးကားသည် (အသင်းတော်သမိုင်း အတွဲ ၄၊ အပိုင်း ၂၂)။ ၎င်းက ယာကုပ်၏ဘဝနှင့်သေဆုံးမှုအကြောင်း ဟီဂျီစီပိုင်း၏ ထင်ရှားသောဖော်ပြချက်ကို ကိုးကားသည်၊ သို့သော် အကြောင်းအရာမှ ဤဖော်ပြချက်သည် ရှုပ်ထွေးပြီး အလွန်ပုံကြီးချဲ့ထားသည်မှာ ထင်ရှားသည် (အသင်းတော်သမိုင်း အတွဲ ၂၊ အပိုင်း ၂၃)။

Eusebius states, further, that the divine books show James, who first received the episcopate of Jerusalem from Christ and the apostles, to be “a brother of Christ” (ibid. vii. 19), and gives the Bible as authority. He cites Paul as identifying James “the Just” as James “the brother of the Lord” (ibid. ii. 1), again assuming more than his source states. However, in another place Eusebius refers to James as one of the alleged brethren of the Saviour and implies that he was one of the Seventy. He identifies James as “brother of the Lord,” “child of Joseph,” and “the Just” (ibid.). He states that James was martyred immediately before the capture of Jerusalem (a.d. 70), and says that Simeon, son of Clopas and said by some to be a cousin of the Saviour, succeeded him to the “throne of the diocese” of Jerusalem (ibid. iii. 11). Thus he contradicts Josephus’ date for the death of James. He makes other references to Simeon as son of Clopas, and Jude as brother of Christ according to the flesh (ibid. iii. 19, 20, 22, 32). He cites Hegesippus to support his conclusions that Simeon was the son of Clopas, and that Clopas was the uncle of the Lord (ibid. iii. 32). He again cites Hegesippus as stating that Simeon was a cousin of James (ibid. iv. 22). He quotes the famous account of Hegesippus, of the life and death of James, though from the context this account is easily seen to be garbled and highly exaggerated (ibid. ii. 23).

 

ယူစီးဘီးယပ်စ်က ကလီမန့်ကို ကိုးကားပြီး ၎င်း၏ယာကုပ်နှစ်ဦးသီအိုရီကို ထောက်ခံသည်ဟု ဖော်ပြသည်၊ တစ်ဦးမှာ “တရားမျှတသူ” ဖြစ်ပြီး ဖူလာသူ၏တုတ်ဖြင့် ရိုက်နှက်ခံရပြီး သေဆုံးခဲ့သည်ဟုဆိုကာ၊ နောက်တစ်ဦးမှာ ခေါင်းဖြတ်ခံရသည်ဟု ဆိုသည် (အသင်းတော်သမိုင်း အတွဲ ၂၊ အပိုင်း ၁)။ ပထမဦးကို ၎င်းက သခင်၏အစ်ကိုအဖြစ် သတ်မှတ်သော်လည်း၊ ကလီမန့်က ထိုသို့မဖော်ပြပေ။ ထိုနေရာတွင်ပင် ၎င်းက ကလီမန့်ကို ကိုးကားပြီး “ပေတရု၊ ယာကုပ် [ဇဗဒဲ၏သား] နှင့် ယောဟန်သည် သခင်၏တက်ကြွခြင်းပြီးနောက် ဂုဏ်အသရေအတွက် မကြံစည်ခဲ့ကြဘဲ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် သခင်ထံမှ ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ယခင်ကရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့်၊ သို့သော် ယာကုပ်တရားမျှတသူကို ယေရုရှလင်၏ဆရာတော်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်” ဟု ဖော်ပြသည်။

Eusebius quotes Clement as supporting his theory of two men named James, one “the Just,” beaten to death with a fuller’s club, and the other beheaded (ibid. ii. 1). The first he identifies as the Lord’s brother, though Clement does not say so. In the same passage he quotes Clement as stating, “Peter and James [of Zebedee] and John after the Ascension of the Saviour did not struggle for glory, because they had previously been given honour by the Saviour, but chose James the Just as bishop of Jerusalem.”

 

ဟီဘရူးများအလိုအရ ခရစ်ဝင်ကျမ်းဟူသော အာပိုကရဖယ်ကျမ်းတွင် ယာကုပ်တရားမျှတသူသည် သခင်ဘုရားက ခွက်မှသောက်သုံးသည့်အချိန်မှစ၍ သခင်ဘုရားသည် သေခြင်းမှထမြောက်သည်ကို မြင်တွေ့သည်အထိ မုန့်မစားရန် ကျိန်ဆိုခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်၊ ၎င်းသည် သခင်၏နောက်ဆုံးညစာစားပွဲတွင် တမန်တော်ဆယ်နှစ်ဦးအနက် ၎င်းပါဝင်သည်ဟု ထင်ရှားစွာဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ယီးရှု၏ပေါ်ထွန်းမှုကို ဤသို့မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ယီးရှုသည် “မုန့်ကိုယူ၍ ကောင်းကြီးပေးပြီး ဖဲ့ကာ ယာကုပ်တရားမျှတသူထံသို့ ပေးလိုက်ပြီး ‘ငါ့အစ်ကို၊ သင်၏မုန့်ကို စားလော့၊ အကြောင်းမှာ လူ့သားတော်သည် သေခြင်းမှ ထမြောက်ပြီးပြီ’” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ “ငါ့အစ်ကို” ဟူသော စကားစုကို အသုံးပြုခြင်းသည် ဤယာကုပ်သည် သခင်၏အစ်ကိုဖြစ်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုထားသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ၊ ဤသစ်တမ်းတော်မဟုတ်သော အချက်အလက်များသည် ဤသြဝါဒစာ၏ရေးသားသူကို သတ်မှတ်ရန် အထောက်အကူဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

The apocryphal Gospel According to the Hebrews, which states that James the Just had taken an oath not to eat bread from the time the Lord had drunk of the cup until he saw Him risen from the dead, evidently places him among the Twelve at the Lord’s Supper. Then Jesus’ appearance to him is recorded as follows: Jesus “took bread, and blessed it and brake it and gave it to James the Just, and said to him, ‘My brother, eat thy bread, for the Son of Man has risen from the dead.’” Use of the phrase “My brother” is construed to mean that this James was the Lord’s brother. Obviously, none of this non-Biblical material can be of much help in identifying the writer of this epistle.

 

ယာကုပ်၏သြဝါဒစာ၏ရေးသားသူကို သခင်၏အစ်ကိုအဖြစ် သတ်မှတ်ရာတွင် အကြီးမားဆုံးပြဿနာမှာ ဤသြဝါဒစာ၏ဘာသာစကားနှင့် စတိုင်သည် ၎င်း၏ရေးသားသူသည် ဂရိစာပေရေးသားမှုတွင် အချို့သောအရည်အချင်းရှိသူဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ၎င်း၏ဝေါဟာရများသည် ကြွယ်ဝရုံသာမက၊ ၎င်း၏စတိုင်သည် ဂရိစာပေပုံစံတစ်ခုဖြစ်သော ဒိုင်ယာထရိုက်—လူကြိုက်များသော၊ ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ ဟောပြောမှုတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု သတိရှိရှိထားသည်။ သခင်၏အစ်ကိုနှင့်ပတ်သက်၍ သိရှိထားသည့်အရာများတွင် ၎င်းသည် ဂလီလဲလူတစ်ဦး၏သားဖြစ်ပြီး၊ ယူဒယဉ်ကျေးမှုတွင် လုံးလုံးလျားလျား ယူဒလူမျိုးဖြစ်ပုံရသည်ဟူသော အချက်များသည် ၎င်းတွင် ဤသို့သောလက်ရာအတွက် နောက်ခံရှိသည်ဟု မဖော်ပြပေ။ သို့သော်၊ ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ တိကျသောအရာမပြောနိုင်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ပါဝင်သော အငြင်းပွားမှုများသည် သိရှိထားသည့်အရာများထက် မသိရှိထားသည့်အရာများပေါ်တွင် ပိုမိုအခြေခံထားသည်။

Perhaps the most serious problem involved in identifying the author of the epistle with the Lord’s brother is the fact that the language and the style of the epistle indicate that its author was a man of some competence in Greek literary composition. Not only is his vocabulary rich, but his style is consciously that of the Greek literary form known as the diatribe—a popular, ethical address. Nothing that is known of the Lord’s brother would indicate that he had the background for such a work—he was the son of a Galilean carpenter, and apparently thoroughly Jewish in culture. However, nothing conclusive can be said on this point, for the arguments involved are based more upon what is not known, than upon what is.

 

နိဂုံးချုပ်အနေဖြင့်၊ ယာကုပ်၏သြဝါဒစာ၏ ရေးသားသူသည် မဖြေရှင်းနိုင်သေးသည့်မေးခွန်းတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဖြစ်နိုင်ဖွယ်မှာ ရေးသားသူသည် သစ်တမ်းတော်တွင် အခြားနေရာများတွင် ဖော်ပြထားသော ယာကုပ်အမည်ရှိ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သည်။

In conclusion, it may be said that the authorship of James remains an unsettled question. Probably the author was one of the three principal men by the name of James mentioned elsewhere in the NT.

 

၃. သမိုင်းဆိုင်ရာနောက်ခံ။ ဤသြဝါဒစာတွင် ပါရှိသော ပထဝီဆိုင်ရာအချက်အလက်များစွာသည် ပါလက်စတိုင်းကို ရေးသားရာနေရာအဖြစ် ညွှန်ပြသည်။ ရေးသားသူသည် ဆီ၊ စပျစ်ရည်နှင့် သင်္ဘောသဖန်းသီးများဖြင့် ကောင်းချီးပေးထားသော နိုင်ငံတစ်ခုတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်၊ ပင်လယ်နှင့် မဝေးကွာသည့်နေရာတွင်ရှိသည်၊ အနီးတွင် ဆားငန်ရေနှင့် ခါးသောရေတွင်းများရှိသည်၊ ထိုနိုင်ငံသည် မိုးခေါင်ရေရှားမှုနှင့် ထိတွေ့ခံစားရပြီး၊ မိုးရွာသွန်းမှုသည် အလွန်အရေးကြီးသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

3. Historical Setting. A number of geographical allusions in this epistle suggest Palestine as the place of writing. It may be conjectured that the writer lived in a land blessed with oil, wine, and figs, that he was not far from the sea, that there were salt and bitter springs nearby, and that the land was exposed to drought, and rain was a matter of great importance.

 

ဤသြဝါဒစာ၏ ရက်စွဲကို တိကျစွာ ဆုံးဖြတ်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။ အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း၊ အသင်းတော်တွင် ယာကုပ်တစ်ဦးသာ ထင်ရှားခဲ့သည့်အချိန်တွင် ရေးသားခဲ့ပုံရသည်၊ ထို့ကြောင့် ဇဗဒဲ၏သား ယာကုပ်ကို အေဒီ ၄၄ တွင် သတ်ဖြတ်ခံရပြီးနောက် ဖြစ်သည်။ အတွင်းပိုင်းအထောက်အထားများသည် စောစီးစွာရေးသားခဲ့သည့်ရက်စွဲကို ညွှန်ပြသည်။ ဂျင်တိုင်းခရစ်ယာန်အုပ်စုကြီးတစ်ခု သို့မဟုတ် ဂျင်တိုင်းများနှင့်ပတ်သက်သော ပြဿနာများကို ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပေ။ ယူဒဘုရားကျောင်းသည် အသင်းတော်အဖြစ် ရှိနေသေးသည်၊ သို့သော် ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့လျက်ရှိသည် (တမန်တော် ၂:၉–၁၁၊ ၄:၃၆၊ ၉:၂- ၁၀- ၁၄- ၁၉- ၂၆၊ ၁၁:၁၉- ၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသြဝါဒစာ၏ အထွေထွေသဘောထားမှာ ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် စစ်မှန်သော ယူဒဘာသာ၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်ဟူ၍ဖြစ်သည်။

There is no certain method of determining the date of the epistle. As noted above, it seems to have been written when there was only one prominent James in the church, and hence after a.d. 44, when James the son of Zebedee was killed. The internal evidence points to an early date. There is no reference to any large group of Gentile Christians, or to any problems concerning Gentiles. The synagogue is still the church, yet Christianity is widespread (see Acts 2:9–11; 4:36; 9:2, 10, 14, 19, 26; 11:19, 20). The general tenor of the epistle is that Christianity is the culmination of all true Judaism.

 

၄. အကြောင်းအရာ။ ဤသြဝါဒစာသည် လက်တွေ့ကျသော ခရစ်ယာန်ဘာသာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ စစ်မှန်ပြီး အသက်ရှင်သော ယုံကြည်ခြင်းသည် တပည့်တော်တစ်ဦး၏ ဘဝတွင် မည်သည့်ရလဒ်များ သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ကို ပြသသည်။ စစ်မှန်သော ဘာသာတရား၏ ထင်ရှားမှု၊ အကျိုးသက်ရောက်မှု သို့မဟုတ် ရလဒ်များနှင့် မမှန်ကန်သော ဘာသာတရား၏ ထင်ရှားမှုများအကြား ခြားနားမှုကို တစ်လျှောက်လုံး အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။ ဤဟောပြောချက်ပုံစံသြဝါဒစာသည် လှပပြီး ထင်ရှားသည့် ဥပမာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ စတိုင်သည် ရိုးရှင်းပြီး တိုက်ရိုက်ဖြစ်ပြီး အတွေးများကို အုပ်စုဖွဲ့ထားပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားထားသော်လည်း၊ ထင်ရှားသော အစီအစဉ်တစ်ခုအတိုင်း စီစဉ်ထားခြင်းမဟုတ်ပေ။ ယာကုပ်သည် ၎င်း၏နှလုံးသားပြည့်ဝမှုမှ လွတ်လပ်စွာ ရေးသားပြီး၊ ၎င်း၏စိတ်ထဲတွင် အကြံပြုခံရသည့် အကြောင်းအရာများကို ထိတွေ့ဖော်ပြသည်။ တောင်ပေါ်တရားဒေသနာသို့ အများအပြား ရည်ညွှန်းထားပြီး၊ အောက်တွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းစာရင်းကို ဖော်ပြထားသည်။

4. Theme. This epistle is one of practical Christianity, showing what results or works a genuine, living faith will produce in the life of a disciple. Emphasized throughout is the contrast between the manifestations, effects, or results of true religion and those of false religion. This homiletical epistle is filled with beautiful and striking illustrations. The style is simple and direct, with the thoughts in groups clearly marked from one another, rather than arranged in any evident plan. James writes freely out of the fullness of his heart, touching upon subjects as they are suggested to his mind. There are many allusions to the Sermon on the Mount, of which the following is a partial list.

မဿဲ	ယာကုပ်	မဿဲ	ယာကုပ်	မဿဲ	ယာကုပ်
၅:၃	၂:၅၊ ၁:၉	၅:၂၇	၂:၁၀- ၁၁	၇:၁	၃:၁၊ ၄:၁၁
၄	၄:၉	၃၄	၅:၁၂	၂	၂:၁၃
၇- ၉	၂:၁၃၊ ၁:၁၇	၄၈	၁:၄	၇- ၁၁	၁:၅- ၁၇
၈	၄:၈	၆:၁၅	၂:၁၃	၈	၄:၃
၉	၃:၁၈	၁၉	၅:၂	၁၂	၂:၈
၁၁- ၁၂	၁:၂၊ ၅:၁၀- ၁၁	၂၄	၄:၄	၁၆	၃:၁၂
၁၉	၁:၁၉–၂၅၊ ၂:၁၀- ၁၁	၂၅	၄:၁၃–၁၆	၂၁–၂၆	၁:၂၂၊ ၂:၁၄၊ ၅:၇–၉
၂၂	၁:၂၀

ဤသြဝါဒစာတွင် ပေါလု၏ရေးသားချက်များနှင့် (ဥပမာ၊ ယာကုပ် ၁:၂၂၊ ရောမ ၂:၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ပေတရု၏ရေးသားချက်များနှင့် (ဥပမာ၊ ယာကုပ် ၄:၇၊ ၁ ပေတရု ၅:၈- ၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ဆင်တူမှုများစွာ ရှိသည်။

 

 

Matt.	James	Matt.	James	Matt.	James
5:3	2:5; 1:9	5:27	2:10, 11	7:1	3:1; 4:11
4	4:9	34	5:12	2	2:13
7, 9	2:13; 1:17	48	1:4	7, 11	1:5, 17
8	4:8	6:15	2:13	8	4:3
9	3:18	19	5:2	12	2:8
11, 12	1:2; 5:10, 11	24	4:4	16	3:12
19	1:19-25; 2:10, 11	25	4:13-16	21-26	1:22; 2:14; 5:7-9
22	1:20

 

 

 

In this epistle there are many parallels to the writings of Paul (such as James 1:22; cf. Rom. 2:13), and to the writings of Peter (such as James 4:7; cf. 1 Peter 5:8, 9).

 

၅. အကျဉ်းချုပ်။

I. နှုတ်ဆက်စကား၊ ၁:၁။

II. သွေးဆောင်မှု၊ ၁:၂–၁၈။

A. သည်းခံခြင်းနှင့် ဉာဏ်ပညာ၏လိုအပ်မှု၊ ၁:၂–၈။

B. လောကီနှိပ်စက်မှု သို့မဟုတ် ချီးမြှင့်ခြင်းအောက်တွင် ခံနိုင်ရည်ရှိမှု၊ ၁:၉–၁၂။

C. သွေးဆောင်မှု၏ရင်းမြစ်၊ ၁:၁၃–၁၈။

III. စစ်မှန်သောဘာသာတရား၏အထောက်အထားများ၊ ၁:၁၉–၂၇။

A. ပြောဆိုခြင်းထက် နားထောင်ခြင်း၊ ၁:၁၉–၂၂။

B. နားထောင်ရုံသာမက ပြုလုပ်ခြင်း၊ ၁:၂၃–၂၇။

IV. အစောပိုင်းအသင်းတော်တွင် သာမန်အန္တရာယ်များဆန့်ကျင်သတိပေးချက်များ၊ ၂:၁ မှ ၅:၆။

A. လူချင်းခွဲခြားဆက်ဆံခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည်၊ ၂:၁–၁၃။

B. ယုံကြည်ခြင်းကိုသာ ကြွေးကြော်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည်၊ ၂:၁၄–၂၆။

၁. လုပ်ဆောင်မှုမရှိသော ယုံကြည်ခြင်းသည် တန်ဖိုးမရှိ၊ ၂:၁၄–၂၀။

၂. လုပ်ဆောင်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသော စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်း၏ဥပမာများ၊ ၂:၂၁–၂၆။

C. လျှာ၏အပြစ်များကို ဆန့်ကျင်သည်၊ ၃:၁–၁၈။

၁. လျှာ၏ထိန်းချုပ်မှု၊ အထူးသဖြင့် သင်ကြားရာတွင်၊ ၃:၁- ၂။

၂. လျှာ၏ မဖြစ်မနေ နှင့် မဖြစ်မနေအသုံးပြုမှု၏ ဥပမာများ၊ ၃:၃–၁၂။

၃. လျှာ၏အသုံးပြုမှုအပါအဝင် မဖြစ်မနေအပြုအမူဆိုင်ရာ တိုက်တွန်းချက်များ၊ ၃:၁၃–၁၈။

D. ညီအစ်ကိုများအကြား အငြင်းပွားမှုနှင့် ရန်ဖြစ်မှုကို ဆန့်ကျင်သည်၊ ၄:၁–၁၇။

၁. အငြင်းပွားမှုနှင့် ကိုယ်ကျိုးရှာဖွေမှု၏ ရင်းမြစ်၊ ၄:၁–၄။

၂. ဘုရားသခင်ထံ နာခံရန် တိုက်တွန်းချက်၊ ၄:၅–၁၀။

၃. မကောင်းသောစကားပြောခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည့် တိုက်တွန်းချက်၊ ၄:၁၁, ၁၂။

၄. မာန်တက်ကြွခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည့် တိုက်တွန်းချက်၊ ၄:၁၃–၁၇။

E. လိမ်လည်မှုဖြင့် အမြတ်အစွန်းရယူခြင်းနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာ၏ မမှန်ကန်သောအသုံးပြုမှုကို ဆန့်ကျင်သည်၊ ၅:၁–၆။

V. နိဂုံးချုပ်တိုက်တွန်းချက်များ၊ ၅:၇–၂၀။

A. ခရစ်တော်၏လာရောက်ခြင်းအထိ သည်းခံခြင်းလိုအပ်သည်၊ ၅:၇–၁၁။

B. အချိန်တိုင်း မဖြစ်မနေအပြုအမူလိုအပ်သည်، ၅:၁၂- ၁၃။

C. ဆုတောင်းခြင်းသည် ဖျားနာသူများကို ကူညီရာတွင် ထိရောက်သည်၊ ၅:၁၄–၁၈။

D. အခြားသူများ၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် လုပ်ဆောင်ရန် တိုက်တွန်းချက်၊ ၅:၁၉- ၂၀။

5. Outline.I. Salutation, 1:1.

II. Temptation, 1:2–18.

A. The need of patience and wisdom, 1:2–8.

B. Endurance under earthly affliction or under exaltation, 1:9–12.

C. The source of temptation, 1:13–18.

III. Evidences of True Religion, 1:19–27.

A. Hearing rather than speaking, 1:19–22.

B. Doing as well as hearing, 1:23–27.

IV. Warnings Against Common Dangers in the Early Church, 2:1 to 5:6.

A. Against respect of persons, 2:1–13.

B. Against a mere profession of faith, 2:14–26.

1. Faith without works is valueless, 2:14–20.

2. Examples of genuine faith that produced works, 2:21–26.

C. Against sins of tongue, 3:1–18.

1. Control of the tongue, especially in teaching, 3:1, 2.

2. Illustrations of the proper and improper use of the tongue, 3:3–12.

3. Exhortations to proper conduct, including the use of the tongue, 3:13–18.

D. Against contention and strife among brethren, 4:1–17.

1. The source of contention and self-seeking, 4:1–4.

2. Exhortation to submit to God, 4:5–10.

3. Exhortation against evilspeaking, 4:11, 12.

4. Exhortation against presumptuous boasting, 4:13–17.

E. Against fraudulent gain and wrong use of riches, 5:1–6.

V. Concluding Exhortations, 5:7–20.

A. Patience needed until Christ’s coming, 5:7–11.

B. Proper conduct is needed at all times, 5:12, 13.

C. Prayer is effectual in helping the sick, 5:14–18.

D. Exhortation to work for others’ salvation, 5:19, 20.