အခန်း ၂၈—နောက်ဆုံးကာလတွင် ဆုတောင်းခြင်း

 

အခန်း ၂၈—နောက်ဆုံးကာလတွင် ဆုတောင်းခြင်း

နောက်ဆုံးကာလတွင် အသက်ရှင်နေသူများသည် အထူးသဖြင့် ဆုတောင်းရန် လိုအပ်ကြသည်—လူတို့၏ ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏ ဘုရားသခင့်ခွန်အားဖြင့် ဆုတောင်းရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားခဲ့လျှင်၊ အားနည်း၍ အပြစ်ရှိသော သေမျိုးတို့သည် ထက်သန်၍ မပြတ်ဆုတောင်းရန် လိုအပ်ကြောင်းကို မည်မျှပို၍ ခံစားသင့်ကြသနည်း။ ခရစ်တော်သည် သွေးဆောင်ခြင်းဖြင့် အပြင်းထန်ဆုံး ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခံနေရချိန်တွင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မစားခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံခဲ့ပြီး၊ အလေးအနက်ထားသော ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ခမည်းတော်၏အလိုတော်ကို အပြည့်အဝ နာခံခြင်းအားဖြင့် အောင်နိုင်သူအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤနောက်ဆုံးကာလအတွက် သမ္မာတရားကို ဝန်ခံသူများသည် ခရစ်ယာန်ဟု ဝန်ခံသူ အခြားအုပ်စုအားလုံးထက် ကြီးမြတ်သော စံနမူနာရှင်၏ ဆုတောင်းခြင်းကို အတုယူသင့်ကြသည်။—(အစားအစာနှင့် အစားအသောက်ဆိုင်ရာ အကြံပြုချက်များ၊ ၅၂၊ ၅၃။)

အဆုံးမရောက်မီ ကျေးဇူးတော်ခံစားခွင့် နောက်ထပ်နှစ်အနည်းငယ် ရရှိရန် ဘုရားသခင်၏လူတို့တွင် ဆုတောင်းရန် တာဝန်ရှိသည်—ယခင်က မရောက်ရှိခဲ့ဖူးသေးသော ပိုမိုနက်ရှိုင်းသည့် ဝိညာဉ်ရေးရာ၊ ဘုရားသခင်ထံ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏အမှုတော်၌ ထက်သန်မှုတို့ ရှိရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အကျင့်စာရိတ္တဝတ်ရုံများကို သိုးသငယ်၏သွေး၌ ဆေးကြော၍ ဖြူစင်စေရန် ဆုတောင်းခြင်း၌ အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးသင့်သည်။

အထူးသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ကိုယ်တော်၏လူတို့အား ပေးအပ်မည့် ကျေးဇူးတော်နှင့် တန်ခိုးကို မတုန်မလှုပ်သော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ထံ ကျွန်ုပ်တို့ ရှာဖွေတောင်းခံသင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ လွတ်လပ်ခွင့်များကို ကန့်သတ်ရန် ကိုယ်တော်အလိုရှိသည့်အချိန် အပြည့်အဝရောက်လာပြီဟု ကျွန်ုပ်တို့ မယုံကြည်ကြသေးပါ။ ပရောဖက်သည် “မြေကြီးလေးထောင့်၌ ကောင်းကင်တမန်လေးပါးတို့သည် ရပ်လျက်၊ မြေကြီးပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ပင်လယ်ပေါ်၌လည်းကောင်း၊ အပင်တစ်ပင်ပေါ်၌လည်းကောင်း လေမတိုက်စေရန် မြေကြီးလေးမျက်နှာမှ လေတို့ကို ကိုင်ထားသည်” ကို မြင်ခဲ့သည်။ အရှေ့ဘက်မှ တက်လာသော အခြားကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက သူတို့အား “ငါတို့၏ဘုရားသခင်၏ ကျွန်တို့၏နဖူးများ၌ တံဆိပ်မခတ်မချင်း မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် သစ်ပင်တို့ကို မထိခိုက်စေနှင့်” ဟု ဆို၍ အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ ဤအရာသည် ယခု ကျွန်ုပ်တို့ လုပ်ဆောင်ရမည့်အမှုကို ညွှန်ပြနေသည်။ သခင်ဘုရားအတွက် အလုပ်လုပ်ရန် ကျေးဇူးတော်ခံစားခွင့် နောက်ထပ်နှစ်အနည်းငယ် ပေးတော်မူပြီး မကောင်းမှု၏ မိုးတိမ်ကို ဘုရားသခင် ပြန်လည်ဖယ်ရှားပေးတော်မူရန် တစ်ပြည်လုံးရှိ ဆုတောင်းသူ အမျိုးသားအမျိုးသမီးတို့က အသနားခံတောင်းလျှောက်ရန် ကြီးမားသော တာဝန်သည် ၎င်းတို့အပေါ် ကျရောက်နေသည်။ သာသနာပြုများကို ကမ္ဘာ့ဒေသအရပ်ရပ်သို့ စေလွှတ်၍ ယေဟောဝါ၏ပညတ်တော်ကို မနာခံခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော သတိပေးချက်ကို ကြေညာနိုင်သည်အထိ ကောင်းကင်တမန်များက လေတို့ကို ကိုင်ထားပေးရန် ဘုရားသခင်ထံ အော်ဟစ်တောင်းခံကြစို့။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၅:၇၁၇၊ ၇၁၈။)

ငြိမ်းချမ်းသောအချိန်များတွင် ဆုတောင်းခြင်းသည် အဆုံးကာလ၌ ဒုက္ခရောက်ချိန်အတွက် ဘုရားသခင်၏လူတို့ကို ပြင်ဆင်ပေးမည်—ခရစ်တော်၏ကျွန်တို့သည် တရားစီရင်ခံရရန် ခေါ်ဆောင်ခံရသောအခါ ပြောဆိုရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော မိန့်ခွန်းတစ်စုံတစ်ရာ မပြုလုပ်ရကြပါ။ သူတို့၏ပြင်ဆင်မှုသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်မှ အဖိုးတန်သမ္မာတရားများကို စုဆောင်းသိုမှီးခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်ခံ့စေခြင်းဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ သူတို့ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခံရရန် ခေါ်ဆောင်လာသောအခါ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် လိုအပ်မည့် သမ္မာတရားများကို သူတို့မှတ်ဉာဏ်ထဲသို့ ပြန်လည်ယူဆောင်ပေးလိမ့်မည်။

ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်စေလွှတ်တော်မူသော ယေရှုခရစ်ကို သိကျွမ်းရန် နေ့စဉ် အလေးအနက်ကြိုးပမ်းခြင်းသည် ဝိညာဉ်အတွက် တန်ခိုးနှင့် ထိရောက်မှုကို ယူဆောင်လာမည်။ သမ္မာကျမ်းစာကို လုံ့လဝီရိယဖြင့် ရှာဖွေလေ့လာခြင်းအားဖြင့် ရရှိသော အသိပညာသည် သင့်လျော်သည့်အချိန်၌ မှတ်ဉာဏ်ထဲသို့ လင်းလက်ပေါ်ထွက်လာမည်။ သို့သော် အချို့သူတို့သည် ခရစ်တော်၏စကားများကို သိကျွမ်းရန် လျစ်လျူရှုခဲ့ကြလျှင်၊ စမ်းသပ်ခြင်း၌ ကိုယ်တော်၏ကျေးဇူးတော်၏ တန်ခိုးကို တစ်ခါမျှ မစမ်းသပ်ခဲ့ကြလျှင်၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏စကားများကို သူတို့မှတ်ဉာဏ်ထဲသို့ ပြန်လည်ယူဆောင်ပေးမည်ဟု မမျှော်လင့်နိုင်ကြပါ။ သူတို့သည် နေ့စဉ် ဘုရားသခင်ကို ခွဲခြားမရသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် အစွမ်းကုန် အမှုတော်ထမ်းရမည်၊ ထို့နောက် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားရမည်။—(ခေတ်ကာလများ၏ မျှော်လင့်ချက်၊ ၃၅၅။)

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤကမ္ဘာ့သမိုင်း၏ အလေးနက်ဆုံးသောကာလ၌ အသက်ရှင်နေကြသည်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ပြည့်နှက်နေသော လူအများအပြား၏ အနာဂတ်ကံကြမ္မာသည် မကြာမီ ဆုံးဖြတ်ခံရတော့မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ကိုယ်ပိုင် အနာဂတ်ကောင်းကျိုးနှင့် အခြားဝိညာဉ်များ၏ ကယ်တင်ခြင်းသည် ယခု ကျွန်ုပ်တို့ လိုက်လျှောက်နေသော လမ်းစဉ်အပေါ် မူတည်နေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သမ္မာတရား၏ဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုကို ခံယူရန် လိုအပ်သည်။ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်တိုင်းသည် အလေးအနက်မေးမြန်းသင့်သည်မှာ “သခင်၊ အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်အမှုကို ပြုစေလိုတော်မူသနည်း” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အစာရှောင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် သခင်ဘုရားရှေ့တော်၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို နှိမ့်ချကာ ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို အထူးသဖြင့် တရားစီရင်ခြင်းမြင်ကွင်းများကို အများကြီး ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရန် လိုအပ်သည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်နှင့်ဆိုင်သော အရာများ၌ နက်ရှိုင်း၍ အသက်ရှင်သော အတွေ့အကြုံကို ရှာဖွေသင့်သည်။ အချိန်တစ်ခဏမျှပင် ဆုံးရှုံးရန် မရှိပါ။ အလွန်အရေးကြီးသော ဖြစ်ရပ်များသည် ကျွန်ုပ်တို့ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဖြစ်ပျက်နေကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် စာတန်၏ လှည့်စားဖျားယောင်းရာ နေရာ၌ ရောက်နေကြသည်။—(မဟာတိုက်ပွဲကြီး၊ ၆၀၁။)

ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တွင် ရှိနေသော စိတ်ဆင်းရဲခြင်းနှင့် ပူပန်သောကာလသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း၊ နှောင့်နှေးခြင်းနှင့် ဆာလောင်ခြင်းတို့ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော ယုံကြည်ခြင်း—အပြင်းအထန် စမ်းသပ်ခံရသော်လည်း အားမလျော့သော ယုံကြည်ခြင်း—ကို လိုအပ်မည်။ ထိုကာလအတွက် ပြင်ဆင်ရန် လူတိုင်းအား အစမ်းသပ်ခံခွင့်ကာလကို ပေးထားသည်။ ယာကုပ်သည် ဇွဲရှိ၍ ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာသောကြောင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ သူ၏အောင်မြင်ခြင်းသည် မလျော့မတင်း အသနားခံဆုတောင်းခြင်း၏ တန်ခိုးအတွက် သက်သေဖြစ်သည်။ သူပြုသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ကတိတော်များကို ဆုပ်ကိုင်ထား၍ သူကဲ့သို့ အလေးအနက်ထားပြီး ဇွဲရှိသူအားလုံးသည် သူအောင်မြင်ခဲ့သကဲ့သို့ အောင်မြင်ကြလိမ့်မည်။ မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ရန်၊ ဘုရားသခင်ရှေ့၌ စိတ်ဝေဒနာခံစားရန်၊ ကိုယ်တော်၏ကောင်းချီးကို ရရှိရန် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အလေးအနက် ဆုတောင်းရန် မလိုလားသူတို့သည် ထိုကောင်းချီးကို ရရှိကြမည်မဟုတ်။ ဘုရားသခင်နှင့် နပန်းလုံးခြင်း—ယင်းသည် အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို သိသူ မည်မျှနည်းပါးသနည်း။ ဆန္ဒပြင်းပြမှုဖြင့် ဘုရားသခင်နောက်သို့ မိမိတို့၏ဝိညာဉ်ကို အလွန်ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲထုတ်၍ တန်ခိုးရှိသမျှ အစွမ်းကုန် တင်းကျပ်သွားသည်အထိ ပြုဖူးသူ မည်မျှနည်းပါးသနည်း။ မည်သည့်ဘာသာစကားဖြင့်မျှ ဖော်ပြ၍မရသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုလှိုင်းများသည် ဆုတောင်းအသနားခံသူအပေါ် လွှမ်းမိုးလာသောအခါ ဘုရားသခင်၏ကတိတော်များကို မယိမ်းမယိုင်သော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသူ မည်မျှနည်းပါးသနည်း။—(မဟာတိုက်ပွဲကြီး၊ ၆၂၁။)

အဆုံးတိုင်အောင် ဆုတောင်းခြင်းသည် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု ဖြစ်ရမည်—တိုက်ပွဲမပြီးဆုံးမီ ဘုရားသခင်ထံမှ ထွက်ခွာသွားမည့်သူများ ရှိနေမည်။ စာတန်သည် အခြေအနေများကို ထိုသို့ပုံဖော်မည်ဖြစ်၍ ဘုရားသခင့်တန်ခိုးဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို မစောင့်ရှောက်ထားလျှင် ဝိညာဉ်၏ခံတပ်များကို မသိမသာနီးပါး အားနည်းစေကြလိမ့်မည်။ ခြေလှမ်းတိုင်း၌ “ဤလမ်းသည် သခင်ဘုရား၏လမ်း ဟုတ်ပါသလော” ဟု မေးမြန်းရန် လိုအပ်သည်။ အသက်ရှင်နေသမျှကာလပတ်လုံး ချစ်ခင်တွယ်တာမှုများနှင့် ကိလေသာများကို ခိုင်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စောင့်ရှောက်ရန် လိုအပ်မည်။ ခရစ်တော်နှင့်အတူ ဝှက်ထားသော အသက်ဖြစ်သည့် ဘုရားသခင်ကို မှီခိုခြင်းမရှိလျှင် တစ်ခဏမျှပင် ကျွန်ုပ်တို့ လုံခြုံမည်မဟုတ်။ နိုးနိုးကြားကြား စောင့်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းတို့သည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်း၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုများ ဖြစ်ကြသည်။

ဘုရားသခင်၏မြို့တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သူအားလုံးသည် ကျဉ်းမြောင်းသောတံခါးမှ—စိတ်ဝေဒနာခံစားရသည်အထိ ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခြင်းဖြင့်—ဝင်ရောက်ရမည်။ အကြောင်းမူကား “ညစ်ညူးစေသောအရာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ ထိုမြို့ထဲသို့ အလျှင်းမဝင်ရ”။ [ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁:၂၇] သို့သော် ကျဆုံးခဲ့သူ မည်သူမျှ စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းသို့ မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံရန် မလိုပါ။ တစ်ချိန်က ဘုရားသခင်၏ဂုဏ်ပြုခြင်းခံခဲ့ရသော အသက်အရွယ်ကြီးသူများသည် မိမိတို့၏ဝိညာဉ်ကို ညစ်ညူးစေကာ ကာမဂုဏ်၏ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် သီလကို စတေးခဲ့ကြပေမည်။ သို့သော် သူတို့သည် နောင်တရ၍ အပြစ်ကို စွန့်ပယ်ကာ ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လှည့်လာလျှင် သူတို့အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်။ “သေသည်တိုင်အောင် သစ္စာရှိလော့၊ သို့ပြုလျှင် အသက်၏သရဖူကို သင့်အား ငါပေးမည်” ဟု မိန့်တော်မူသောသူသည် “မတရားသောသူသည် မိမိလမ်းကို စွန့်ပယ်စေ၊ မဖြောင့်မတ်သောသူသည် မိမိအကြံအစည်များကို စွန့်ပယ်စေ။ ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်လာစေ၊ သို့ပြုလျှင် ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို သနားတော်မူမည်။ ငါတို့၏ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လာစေ၊ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် အလွန်အမင်း ခွင့်လွှတ်တော်မူမည်” ဟူသော ဖိတ်ခေါ်ချက်ကိုလည်း ပေးတော်မူသည်။ [ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂:၁၀]၊ [ဟေရှာယ ၅၅:၇]။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ကို မုန်းတော်မူသော်လည်း အပြစ်သားကို ချစ်တော်မူသည်။ “သူတို့၏ နောက်ဆုတ်ခြင်းကို ငါကုသမည်” ဟု ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူသည်။ “သူတို့ကို အခမဲ့ချစ်မည်”။ [ဟောရှေ ၁၄:၄]—(ပရောဖက်များနှင့် ဘုရင်များ၊ ၈၃၊ ၈၄။)

အသင်းတော်၏ အကြီးမားဆုံးအန္တရာယ်ကာလတွင် အသင်းတော်အတွက် ဆုတောင်းမည့် အုပ်စုငယ်တစ်စု ရှိမည်—ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းခြင်း၏ တဆေးသည် မိမိ၏တန်ခိုးကို လုံးဝမဆုံးရှုံးသေးပါ။ အသင်းတော်၏ အန္တရာယ်နှင့် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှု အကြီးမားဆုံးဖြစ်နေသောအချိန်တွင် အလင်း၌ ရပ်နေသော အုပ်စုငယ်သည် တိုင်းပြည်၌ ပြုလုပ်နေသော ရွံရှာဖွယ်အမှုများကြောင့် သက်ပြင်းချ၍ ငိုကြွေးကြလိမ့်မည်။ သို့သော် အထူးသဖြင့် အသင်းတော်အတွက် သူတို့၏ဆုတောင်းချက်များ တက်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်း၏အဖွဲ့ဝင်များသည် လောက၏ထုံးစံအတိုင်း ပြုမူနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤသစ္စာရှိသော လူနည်းစု၏ အလေးအနက်ဆုတောင်းချက်များသည် အချည်းနှီးဖြစ်မည်မဟုတ်။ သခင်ဘုရားသည် လက်စားချေသူအဖြစ် ကြွလာသောအခါ ယုံကြည်ခြင်းကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာ ထိန်းသိမ်းထား၍ လောက၏ အညစ်အကြေးနှင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို မစွန်းမကပ် ထိန်းသိမ်းထားသူအားလုံး၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူအဖြစ်လည်း ကြွလာတော်မူမည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘုရားသခင်သည် နေ့ညမပြတ် ကိုယ်တော်ထံ အော်ဟစ်တောင်းလျှောက်သော မိမိရွေးကောက်သူတို့အတွက် လက်စားချေပေးမည်ဟု ကတိပြုထားသည်၊ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် သူတို့အပေါ် အချိန်ကြာမြင့်စွာ သည်းခံတော်မူ၏။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၅:၂၀၉၊ ၂၁၀။)

နောက်ဆုံးမိုးကာလတွင် ဝိညာဉ်တော်အတွက် ဆုတောင်းပါ—ကျွန်ုပ်တို့သည် ပုံစံအပေါ် သို့မဟုတ် ပြင်ပစနစ်ယန္တရားများအပေါ် မှီခို၍ မရပါ။ ကျွန်ုပ်တို့လိုအပ်သည်မှာ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အသက်ဝင်စေသော သြဇာတော်ဖြစ်သည်။ “တန်ခိုးအားဖြင့်မဟုတ်၊ အစွမ်းသတ္တိအားဖြင့်လည်းမဟုတ်၊ ငါ၏ဝိညာဉ်အားဖြင့် ဖြစ်သည်ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” မပြတ်ဆုတောင်းကြလော့၊ သင်တို့၏ဆုတောင်းချက်များနှင့်အညီ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့်လည်း စောင့်ကြည့်ကြလော့။ ဆုတောင်းသောအခါ ယုံကြည်ကြလော့၊ ဘုရားသခင်ကို ကိုးစားကြလော့။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ဝိညာဉ်တော်ကို အလွန်များပြားစွာ ပေးတော်မူမည့် နောက်ဆုံးမိုးကာလ၏ အချိန်ဖြစ်သည်။ ဆုတောင်းခြင်း၌ ထက်သန်ကြလော့၊ ဝိညာဉ်တော်၌ စောင့်ကြည့်ကြလော့။—(သုံးသပ်ချက်နှင့် သံတော်ဆင့်၊ မတ်လ ၂၊ ၁၈၉၇။)

အဆုံးကာလတွင် ခရစ်ယာန်၏ တစ်ခုတည်းသော လုံခြုံမှုမှာ ဆုတောင်းခြင်းဖြစ်သည်—အချို့သူတို့သည် ခိုင်မာသောယုံကြည်ခြင်းနှင့် စိတ်ဝေဒနာခံစားရသည့် အော်ဟစ်သံများဖြင့် ဘုရားသခင်ထံ အသနားခံတောင်းလျှောက်နေကြသည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ခဲ့သည်။ သူတို့၏မျက်နှာများသည် ဖြူဖျော့နေပြီး အတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်နေသော ရုန်းကန်မှုကို ဖော်ပြသည့် နက်ရှိုင်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှု အမှတ်အသားများ ရှိနေသည်။ ခိုင်မာမှုနှင့် အလွန်အမင်း အလေးအနက်ထားမှုတို့ကို သူတို့၏မျက်နှာများ၌ ဖော်ပြနေပြီး နဖူးများမှ ချွေးစက်ကြီးများ ကျလာသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူတို့၏မျက်နှာများသည် ဘုရားသခင်၏ နှစ်သက်အတည်ပြုခြင်း အမှတ်အသားများဖြင့် တောက်ပလာပြီး နောက်တစ်ခါတွင် ထိုအလေးအနက်၊ ထက်သန်၍ စိုးရိမ်သော အကြည့်မျိုးက သူတို့အပေါ် ပြန်လည်ကျရောက်လာသည်။

မကောင်းသောကောင်းကင်တမန်များသည် သူတို့ပတ်လည်တွင် စုဝေး၍ ယေရှုကို သူတို့မျက်စိရှေ့မှ ဖုံးကွယ်ရန် အမှောင်ထုကို သူတို့အပေါ် ဖိနှိပ်ထားကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့၏မျက်စိများသည် မိမိတို့ပတ်လည်ရှိ အမှောင်ထုဆီသို့ ဆွဲဆောင်ခံရကာ ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်ဘဲ ကိုယ်တော်ကို ညည်းညူစေရန် လမ်းပြခံရကြသည်။ သူတို့၏တစ်ခုတည်းသော လုံခြုံမှုမှာ မိမိတို့၏မျက်စိများကို အထက်သို့ ဦးတည်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များသည် ကိုယ်တော်၏လူတို့ကို စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ယူထားကြပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေသော ထိုသူတို့ပတ်လည်တွင် မကောင်းသောကောင်းကင်တမန်များ၏ အဆိပ်ပြင်းသော လေထုက ဖိနှိပ်ဝန်းရံလာသောအခါ ကောင်းကင်တမန်များသည် ထူထပ်သောအမှောင်ထုကို လွင့်စင်သွားစေရန် သူတို့အပေါ်တွင် အတောင်များကို အစဉ်မပြတ် ခတ်ပေးနေကြသည်။

ဆုတောင်းနေသူများသည် မိမိတို့၏ အလေးအနက်အော်ဟစ်တောင်းလျှောက်ခြင်းကို ဆက်လက်ပြုလုပ်နေကြစဉ် တစ်ခါတစ်ရံ ယေရှုထံမှ အလင်းရောင်ခြည်တစ်စင်း သူတို့ထံ ရောက်လာ၍ သူတို့၏စိတ်နှလုံးကို အားပေးကာ သူတို့၏မျက်နှာများကို တောက်ပစေသည်။ အချို့သူတို့သည် ဤစိတ်ဝေဒနာခံစား၍ အသနားခံတောင်းလျှောက်ခြင်းအမှုတွင် မပါဝင်ကြသည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် လျစ်လျူရှု၍ ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ မိမိတို့ပတ်လည်ရှိ အမှောင်ထုကို သူတို့ မခုခံကြသဖြင့် ထိုအမှောင်ထုက ထူထပ်သောတိမ်တိုက်ကဲ့သို့ သူတို့ကို ဝန်းရံပိတ်ဆို့ထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များသည် ထိုသူတို့ထံမှ ထွက်ခွာ၍ အလေးအနက်ဆုတောင်းနေသူများကို ကူညီရန် သွားကြသည်။ မကောင်းသောကောင်းကင်တမန်များကို အစွမ်းကုန် ခုခံရန် ရုန်းကန်နေပြီး ဇွဲမလျော့ဘဲ ဘုရားသခင်ကို ခေါ်ဖိတ်ခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ကူညီရန် ကြိုးပမ်းနေသူအားလုံး၏ အကူအညီသို့ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များ အလျင်အမြန်သွားကြသည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ခဲ့သည်။ သို့သော် မိမိတို့ကိုယ်ကို ကူညီရန် မည်သည့်အားထုတ်မှုမျှ မပြုသူတို့ကို ကိုယ်တော်၏ကောင်းကင်တမန်များ စွန့်ခွာသွားကြပြီး သူတို့ကို ကျွန်ုပ် မမြင်ရတော့ပါ။—(အစောပိုင်းရေးသားချက်များ၊ ၂၆၉၊ ၂၇၀။)

အဆုံးကာလတွင် ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ယာကုပ်ကဲ့သို့ ဆုတောင်း၍ အောင်မြင်ကြလိမ့်မည်—ယာကုပ်နှင့် ဧသောတို့သည် အုပ်စုနှစ်စုကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ယာကုပ်သည် ဖြောင့်မတ်သူများကို ကိုယ်စားပြုပြီး ဧသောသည် မတရားသောသူများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဧသောသည် လူလေးရာနှင့်အတူ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ချီတက်လာသည်ကို သိရသောအခါ ယာကုပ်ခံစားရသည့် စိတ်ဆင်းရဲခြင်းသည် သခင်ဘုရားကြွလာမည့်အချိန် မတိုင်မီလေးတွင် သူတို့ကို သတ်ရန် အမိန့်ထွက်လာသောအခါ ဖြောင့်မတ်သူတို့ ကြုံတွေ့ရမည့် ဒုက္ခကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မတရားသောသူတို့သည် သူတို့ပတ်လည်တွင် စုဝေးလာသောအခါ ယာကုပ်ကဲ့သို့ မိမိတို့အသက်အတွက် လွတ်မြောက်ရာလမ်း မမြင်နိုင်သောကြောင့် စိတ်ဝေဒနာဖြင့် ပြည့်နှက်ကြလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်တမန်သည် ယာကုပ်ရှေ့၌ မိမိကိုယ်ကို ထားလိုက်ပြီး ယာကုပ်သည် ကောင်းကင်တမန်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ လွှတ်မပေးဘဲ တစ်ညလုံး နပန်းလုံးခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ ဒုက္ခနှင့် စိတ်ဆင်းရဲခြင်းကာလတွင် ဖြောင့်မတ်သူတို့သည် ယာကုပ်က ကောင်းကင်တမန်နှင့် နပန်းလုံးသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်နှင့် ဆုတောင်းခြင်း၌ နပန်းလုံးကြလိမ့်မည်။ ယာကုပ်သည် မိမိ၏စိတ်ဆင်းရဲခြင်း၌ ဧသော၏လက်မှ လွတ်မြောက်ရန် တစ်ညလုံး ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ဖြောင့်မတ်သူတို့သည် မိမိတို့ကို ဝန်းရံထားသော မတရားသောသူတို့၏လက်မှ လွတ်မြောက်ရန် မိမိတို့၏စိတ်ဝေဒနာ၌ နေ့ညမပြတ် ဘုရားသခင်ထံ အော်ဟစ်ကြလိမ့်မည်။

ယာကုပ်သည် မိမိမထိုက်တန်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။ “ကိုယ်တော်၏ ကျွန်အား ပြတော်မူသော ကရုဏာတော်အပေါင်းနှင့် သစ္စာတော်အပေါင်းတို့အနက် အငယ်ဆုံးကိုပင် ခံထိုက်သူမဟုတ်ပါ။” ဖြောင့်မတ်သူတို့သည် မိမိတို့၏စိတ်ဆင်းရဲခြင်း၌ မိမိတို့မထိုက်တန်ကြောင်းကို နက်ရှိုင်းစွာ သိရှိခံစားကြလိမ့်မည်။ မျက်ရည်များစွာဖြင့် မိမိတို့လုံးဝ မထိုက်တန်ကြောင်း ဝန်ခံကြလိမ့်မည်။ ယာကုပ်ကဲ့သို့ပင် ခိုကိုးရာမဲ့၍ အကူအညီလိုအပ်သော ထိုသို့သော နောင်တရအပြစ်သားများအတွက် ခရစ်တော်အားဖြင့် ပြုထားသော ဘုရားသခင်၏ကတိတော်များကို အသနားခံတောင်းလျှောက်ကြလိမ့်မည်။

ယာကုပ်သည် မိမိ၏စိတ်ဆင်းရဲခြင်း၌ ကောင်းကင်တမန်ကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လွှတ်မပေးခဲ့ပါ။ မျက်ရည်များဖြင့် အသနားခံတောင်းလျှောက်နေစဉ် ကောင်းကင်တမန်သည် သူ၏အတိတ်က အမှားများကို သတိပေးကာ သူ့ကို စမ်းသပ်၍ သက်သေပြရန် ယာကုပ်ထံမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ ဖြောင့်မတ်သူတို့သည် မိမိတို့၏စိတ်ဝေဒနာကာလတွင် မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်း၏ ခွန်အား၊ ဇွဲနှင့် သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးအပေါ် မတုန်မလှုပ်သော ယုံကြည်စိတ်ချမှုတို့ကို ထင်ရှားစေရန် စမ်းသပ်ခံ၊ သက်သေပြခံ၊ စစ်ဆေးခံကြရလိမ့်မည်။

ယာကုပ်သည် လှည့်ထွက်သွားခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာရှိတော်မူကြောင်း သူသိခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ကရုဏာကို အသနားခံခဲ့သည်။ သူ၏အတိတ်က ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် မိမိပြုခဲ့သောအမှားများအတွက် နောင်တရခြင်းတို့ကို ပြန်လည်ညွှန်ပြကာ ဧသော၏လက်မှ လွတ်မြောက်စေရန် မိမိ၏တောင်းလျှောက်ချက်ကို အတင်းအကျပ် ဆက်လက်တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ထိုသို့ သူ၏မလျော့သော အသနားခံခြင်းသည် တစ်ညလုံး ဆက်လက်ခဲ့သည်။ မိမိ၏အတိတ်က အမှားများကို ပြန်လည်သုံးသပ်သောအခါ သူသည် စိတ်ပျက်အားငယ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်ထံမှ အကူအညီမရလျှင် သူပျက်စီးရမည်ကို သိခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်တမန်ကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အလွန်နာကျင်၍ အလေးအနက်ထားသော အော်ဟစ်သံများဖြင့် မလျော့သော အသနားခံတောင်းလျှောက်ခြင်းကို ပြုခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ဖြောင့်မတ်သူတို့နှင့်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူတို့၏အတိတ်ဘဝ ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်သောအခါ သူတို့၏မျှော်လင့်ချက်များသည် နစ်မြုပ်လုနီးပါး ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေခြင်း၏ အရေးကိစ္စဖြစ်ကြောင်း နားလည်လာသောအခါ ဘုရားသခင်ထံ အလေးအနက် အော်ဟစ်ကြလိမ့်မည်။ မိမိတို့၏အတိတ်က ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် မိမိတို့၏အပြစ်များစွာအတွက် နှိမ့်ချစွာ နောင်တရခြင်းတို့ကို အကြောင်းပြု၍ ကိုယ်တော်ထံ အသနားခံကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက် “ငါ၏အစွမ်းသတ္တိကို ဆုပ်ကိုင်စေ၊ ငါနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းပြုစေ၊ ငါနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းပြုစေ” ဟူသော ကိုယ်တော်၏ကတိတော်ကို ရည်ညွှန်းကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့ သူတို့၏အလေးအနက် တောင်းလျှောက်ချက်များကို နေ့ညမပြတ် ဘုရားသခင်ထံ ပူဇော်ကြလိမ့်မည်။—(ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ ဆုကျေးဇူးများ ၃:၁၃၁-၁၃၃။)