အခန်း ၂၇—စာတန်နှင့် ဆုတောင်းခြင်း

 

အခန်း ၂၇—စာတန်နှင့် ဆုတောင်းခြင်း

စာတန်သည် ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ဝင်ရောက်ခွင့်ရရှိမှုကို ပိတ်ပင်ရန် ကြိုးစားသည်—ဆုတောင်းရန် လျစ်လျူရှုသူတို့ကို ဆိုးညစ်သူ၏ မှောင်မိုက်ခြင်းက ဝန်းရံထားသည်။ ရန်သူ၏ တိုးတိုးပြောသော သွေးဆောင်မှုများက သူတို့ကို အပြစ်ပြုရန် ဆွဲဆောင်ကြသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာ ဆုတောင်းခြင်းဟူသော ဘုရားသခင်၏ သတ်မှတ်ပေးထားသော အခွင့်ထူးကို သူတို့အသုံးမပြုကြသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ဆုတောင်းခြင်းသည် ယုံကြည်ခြင်း၏လက်၌ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဖွင့်ရန်သော့ဖြစ်ပြီး၊ ထိုဘဏ္ဍာတိုက်၌ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ အကန့်အသတ်မရှိသော အရင်းအမြစ်များကို သိုလှောင်ထားသည်ဖြစ်လျှင် ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများသည် အဘယ်ကြောင့် ဆုတောင်းရန် တွန့်ဆုတ်ကြသနည်း။ မရပ်မနား ဆုတောင်းခြင်းနှင့် လုံ့လဝီရိယရှိစွာ စောင့်ကြည့်ခြင်းမရှိလျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပေါ့ဆလာပြီး မှန်ကန်သောလမ်းမှ သွေဖည်သွားမည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။ ရန်သူသည် ကရုဏာပလ္လင်သို့ သွားရာလမ်းကို အစဉ်မပြတ် ပိတ်ပင်ရန် ကြိုးစားသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ တောင်းပန်ခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် သွေးဆောင်မှုကို တွန်းလှန်ရန် ကျေးဇူးတော်နှင့် တန်ခိုးကို မရရှိနိုင်တော့ပေ။—(ခရစ်တော်ထံသို့ ခြေလှမ်းများ၊ ၉၄၊ ၉၅။)

ဆုတောင်းခြင်း၌ အလွန်ကြီးမားသော တန်ခိုးရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြီးမားသော ရန်သူသည် စိတ်ပူပန်သောဝိညာဉ်ကို ဘုရားသခင်ထံမှ ဝေးကွာစေရန် အစဉ်မပြတ် ကြိုးစားနေသည်။ အနိမ့်ကျဆုံးသော သူတော်စင်တစ်ဦးကပင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တောင်းလျှောက်ခြင်းသည် စာတန်အတွက် အစိုးရအဖွဲ့များ၏ အမိန့်များ သို့မဟုတ် ဘုရင်များ၏ အမိန့်များထက်ပင် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်။—(SDA ကျမ်းစာဝေဖန်ချက် ၂:၁၀၀၈။)

ရန်သူသည် သင်တို့အများအပြားကို ဆုတောင်းခြင်းမှ တားဆီးထားသည်။ သင်တို့၏ ဆုတောင်းချက်များကို ခံစားရခြင်းမရှိကြောင်း၊ ကြားဝင်ဆုတောင်းခြင်း၏ ဝိညာဉ်ကို ပို၍သိရှိနားလည်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းသင့်ကြောင်း၊ သို့မဟုတ်ပါက သင်တို့၏ ဆုတောင်းချက်များသည် လှောင်ပြောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သူက ပြောသည်။ သို့သော် သင်တို့သည် စာတန်အား “ကျမ်းစာ၌ ရေးထားသည်” ဟူ၍ “လူတို့သည် အမြဲဆုတောင်း၍ စိတ်မပျက်သင့်” ဟု ပြောရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ လိုအပ်ချက်များ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို စိတ်ဝိညာဉ်၌ အမှန်တကယ် ခံစားရသည်အထိ ဆုတောင်းသင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆက်လက်ဇွဲရှိလျှင် ထိုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ရရှိမည်။ သခင်ဘုရားသည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြည့်စုံစေတော်မူမည်။ သခင်ဘုရားသည် သိတော်မူသကဲ့သို့၊ မာရ်နတ်သည်လည်း သိသည်မှာ အထက်မှတန်ခိုးမရှိဘဲ စာတန်၏ သွေးဆောင်မှုများကို ကျွန်ုပ်တို့ မတွန်းလှန်နိုင်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆိုးညစ်သူသည် ကယ်တင်ရန် တန်ခိုးကြီးတော်မူသောအရှင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရန် တားဆီးရန် ကြိုးစားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အားနည်းခြင်း၊ မသိခြင်း၊ လိုအပ်ခြင်းတို့ကို သူ၏ခွန်အား၊ သူ၏ဉာဏ်ပညာ၊ သူ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့နှင့် ဆက်စပ်ရန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ တာဝန်သာမက အခွင့်ထူးလည်း ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်သည် သတ်မှတ်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝိညာဉ်ကို ရန်သူနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် အောင်နိုင်သူများထက်ပင် ပို၍ဖြစ်စေရန် သူသည် အကန့်အသတ်ရှိသော လူသားတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုနှင့် သူ၏ အနန္တတန်ခိုးကို ပေါင်းစပ်ပေးတော်မူသည်။

မည်သူမျှ စိတ်မပျက်ကြစေနှင့်။ အကြောင်းမူကား ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကြားဝင်ပေးရန် အသက်ရှင်တော်မူသည်။ ရရှိရန် ကောင်းကင်ဘုံရှိပြီး၊ ရှောင်ရှားရန် ငရဲရှိကာ ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကျိုးကို စိတ်ဝင်စားတော်မူသည်။ သူ့ကို ခေါ်သောသူအားလုံးကို ကူညီတော်မူမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆုတောင်းချက်အားလုံးနှင့် ယုံကြည်ခြင်းကို ရောနှောရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်ကို အောက်သို့ ဆင်းလာစေ၍ မရနိုင်သော်လည်း ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ပြည့်စုံသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းစံနှုန်းနှင့် စည်းလုံးညီညွတ်ခြင်းသို့ မိမိတို့ကိုယ်ကို မြှင့်တင်နိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ရင်ဆိုင်ပြီး အောင်မြင်ရမည့် လိမ္မာပါးနပ်သော ရန်သူတစ်ဦး ရှိသော်လည်း တန်ခိုးကြီးရှင်၏ နာမတော်ဖြင့် ထိုသို့ပြုနိုင်သည်။—(ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းနှင့် သံတော်ဆင့်၊ အောက်တိုဘာ ၃၀၊ ၁၈၈၈။)

စာတန်၏ အကြံပြုချက်များကြောင့် ဆုမတောင်းတော့ခြင်း မဖြစ်စေနှင့်—ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များနှင့် အမှားများကို စဉ်းစားခြင်းကြောင့် အလွန်စိတ်လွှမ်းမိုးပြီး ဆုတောင်းခြင်းကို ရပ်တန့်သွားရမည် မဟုတ်ပါ။ အချို့သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကြီးမားသော အားနည်းခြင်းနှင့် အပြစ်ကို သိမြင်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျကြသည်။ စာတန်သည် သူတို့နှင့် အပြစ်ဖြေရာယဇ်ဖြစ်တော်မူသော သခင်ယေရှုကြားတွင် သူ၏ မှောင်မိုက်သောအရိပ်ကို ချထားသည်။ သူတို့က “ငါ့အတွက် ဆုတောင်းတာ အချည်းနှီးပဲ။ ငါ့ဆုတောင်းချက်တွေမှာ မကောင်းတဲ့အတွေးတွေ အများကြီး ရောနှောနေတဲ့အတွက် သခင်ဘုရားက ငါ့ဆုတောင်းချက်တွေကို ကြားမှာမဟုတ်ဘူး” ဟု ဆိုကြသည်။

ဤအကြံပြုချက်များသည် စာတန်ထံမှ ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် လူ့ဇာတိခံယူတော်မူစဉ် ဤသွေးဆောင်မှုကို ရင်ဆိုင်၍ တွန်းလှန်တော်မူခဲ့ပြီး ဤသို့သွေးဆောင်ခံရသူတို့ကို မည်သို့ကူညီရမည်ကို သိတော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သူသည် “ကျယ်သောအော်ဟစ်ခြင်းနှင့် မျက်ရည်များဖြင့် ဆုတောင်းခြင်းနှင့် တောင်းပန်ခြင်းများကို ဆက်ကပ်တော်မူခဲ့သည်” (ဟေဗြဲ ၅:၇။)

များစွာသောသူတို့သည် မိမိတို့၏ သံသယများသည် စာတန်ထံမှလာကြောင်း နားမလည်သဖြင့် စိတ်အားနည်းပြီး တိုက်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်ကြသည်။ သင်တို့၏ အတွေးများသည် မကောင်းသောကြောင့် ဆုတောင်းခြင်းကို မရပ်တန့်ကြနှင့်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ခွန်အားဖြင့် မှန်ကန်စွာ ဆုတောင်းနိုင်လျှင် မှန်ကန်စွာလည်း အသက်ရှင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အပြစ်ဖြေရာယဇ် မလိုအပ်တော့ပေ။ သို့သော် လူသားအားလုံး၌ မပြည့်စုံခြင်းရှိသည်။ သင်လိုအပ်သည့်အရာကို ရိုးရှင်းစွာ သခင်ဘုရားအား ပြောပြနိုင်ရန် စိတ်ကို ပညာပေး၍ လေ့ကျင့်ပါ။ အပြစ်အတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ရှာဖွေရန် ဘုရားသခင်ထံ သင်၏တောင်းပန်ချက်များကို ဆက်ကပ်သောအခါ ပို၍သန့်ရှင်း၍ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုသည် သင်၏ဝိညာဉ်ကို ဝန်းရံလာမည်။—(ကောင်းကင်ဘုံ၌၊ ၇၈။)

ဆုတောင်းခြင်းသည် စာတန်၏ အပြင်းထန်ဆုံး ကြိုးပမ်းမှုများကို ပျက်ပြားစေသည်—လူသည် စာတန်၏ သုံ့ပန်းဖြစ်ပြီး သဘာဝအားဖြင့် သူ၏အကြံပြုချက်များကို လိုက်နာ၍ သူ၏အလိုကို ဆောင်ရွက်ရန် လိုလားသည်။ မကောင်းမှုကို ထိရောက်စွာ တွန်းလှန်ရန် သူ့အတွင်း၌ မည်သည့်တန်ခိုးမျှ မရှိ။ ခရစ်တော်သည် အသက်ရှင်သောယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် သူ့အတွင်း၌ တည်နေပြီး သူ၏ဆန္ဒများကို လွှမ်းမိုးကာ အထက်မှ ခွန်အားဖြင့် သူ့ကို ခွန်အားပေးတော်မူသောအခါမှသာ လူသည် ထိုမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် ဝံ့ရဲနိုင်သည်။ အခြားကာကွယ်ရေးနည်းလမ်းအားလုံးသည် လုံးဝအချည်းနှီးဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်အားဖြင့်သာ စာတန်၏တန်ခိုးကို ကန့်သတ်နိုင်သည်။ ဤသည်မှာ လူတိုင်းနားလည်သင့်သည့် အလွန်အရေးကြီးသော အမှန်တရားဖြစ်သည်။ စာတန်သည် အချိန်တိုင်း အလုပ်များနေပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် အရပ်ရပ်လှည့်လည်၍ သူဝါးမျိုနိုင်မည့်သူကို ရှာဖွေနေသည်။ သို့သော် ယုံကြည်ခြင်း၏ စိတ်အားထက်သန်သော ဆုတောင်းခြင်းသည် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး ကြိုးပမ်းမှုများကိုပင် ပျက်ပြားစေမည်။ ထို့ကြောင့် ညီအစ်ကိုတို့၊ “ယုံကြည်ခြင်း၏ ဒိုင်းလွှားကို ကိုင်ဆောင်ကြလော့”။ ထိုဒိုင်းလွှားအားဖြင့် “ဆိုးညစ်သူ၏ မီးလောင်သောမြားအလုံးစုံတို့ကို ငြိမ်းစေနိုင်ကြလိမ့်မည်။”—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၅:၂၉၄။)

ဆုတောင်းခြင်းသည် စာတန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လမ်းလွှဲစေသည်—ဆုတောင်းခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အချင်းချင်းနှင့် ဘုရားသခင်နှင့် ပေါင်းစည်းပေးသည်။ ဆုတောင်းခြင်းသည် ယေရှုကို ကျွန်ုပ်တို့၏ဘေးသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး အားနည်း၍ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော ဝိညာဉ်ကို လောက၊ ဇာတိနှင့် မာရ်နတ်ကို အောင်မြင်ရန် ခွန်အားသစ်ပေးသည်။ ဆုတောင်းခြင်းသည် စာတန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လမ်းလွှဲစေသည်။—(ခရစ်တော်၏ ဥပမာများ၊ ၂၅၀။)

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ လက်နက်စုံကို အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး မှောင်မိုက်သောတန်ခိုးများနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်လာသည့် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အဆင်သင့်ဖြစ်နေရမည်။ သွေးဆောင်မှုများနှင့် စမ်းသပ်မှုများသည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်သို့ အလျင်အမြန်ကျရောက်လာသောအခါ ဘုရားသခင်ထံ သွား၍ ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ အပြင်းအထန် ရုန်းကန်ကြပါစို့။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို လက်ဗလာဖြင့် ပြန်လွှတ်မည်မဟုတ်ဘဲ အောင်မြင်ရန်နှင့် ရန်သူ၏တန်ခိုးကို ချိုးဖျက်ရန် ကျေးဇူးတော်နှင့် ခွန်အားကို ပေးတော်မူမည်။—(အစောပိုင်းရေးသားချက်များ၊ ၄၆။)

ဆုတောင်းသံကို ကြားသောအခါ စာတန်တုန်လှုပ်သည်—စာတန်သည် ဝိညာဉ်တစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးရမည့်အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု မြင်လျှင် ထိုသူတစ်ဦးကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမည်။ ထိုသူသည် မိမိ၏အန္တရာယ်ကို သိရှိနိုးကြားလာပြီး စိတ်ဒုက္ခနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ခွန်အားအတွက် ယေရှုကို မျှော်ကြည့်သောအခါ စာတန်သည် မိမိ၏သုံ့ပန်းကို ဆုံးရှုံးရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မိမိ၏ကောင်းကင်တမန်များကို ထပ်မံခေါ်ယူကာ ထိုဆင်းရဲသောဝိညာဉ်ကို ဝန်းရံပိတ်ဆို့၍ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မှောင်မိုက်ခြင်း၏ နံရံတစ်ခုကို ဖန်တီးသည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏အလင်းသည် သူ့ထံသို့ မရောက်နိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အန္တရာယ်ရှိနေသောသူသည် ဇွဲမလျှော့ဘဲ မိမိ၏ အကူအညီမဲ့ခြင်း၌ ခရစ်တော်၏အသွေးတော်၏ ကုသိုလ်တန်ဖိုးကို အားကိုးလျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်သည် ယုံကြည်ခြင်း၏ စိတ်အားထက်သန်သော ဆုတောင်းချက်ကို နားထောင်၍ ခွန်အားကြီးသော ကောင်းကင်တမန်များကို ထပ်မံစေလွှတ်ပြီး သူ့ကို ကယ်တင်တော်မူသည်။ စာတန်သည် မိမိ၏ အင်အားကြီးသော ပြိုင်ဘက်ကို အကူအညီတောင်းခံခြင်းကို သည်းမခံနိုင်။ အကြောင်းမူကား သူသည် ထိုအရှင်၏ ခွန်အားနှင့် ဘုန်းအာနုဘော်ရှေ့တွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စိတ်အားထက်သန်သော ဆုတောင်းသံကို ကြားသောအခါ စာတန်၏ တပ်သားအလုံးစုံတို့ တုန်လှုပ်ကြသည်။ သို့သော် သူသည် မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်စေရန် မကောင်းသောကောင်းကင်တမန်များ၏ တပ်ဖွဲ့များကို ဆက်လက်ခေါ်ယူနေသည်။ အလုံးစုံတန်ခိုးရှိ၍ ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက်နက်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကောင်းကင်တမန်များသည် အားနည်း၍ လိုက်လံနှိပ်စက်ခံနေရသော ဝိညာဉ်၏ အကူအညီသို့ ရောက်လာသောအခါ စာတန်နှင့် သူ၏တပ်သားများသည် တိုက်ပွဲရှုံးပြီဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာသိရှိသဖြင့် နောက်ဆုတ်ကြသည်။ စာတန်၏ အလိုလိုက်သော လက်အောက်ခံများသည် သစ္စာရှိ၍ တက်ကြွကာ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်း၌ စည်းလုံးကြသည်။ သူတို့သည် အချင်းချင်း မုန်းတီး၍ စစ်တိုက်ကြသော်လည်း သူတို့၏ ဘုံအကျိုးစီးပွားကို မြှင့်တင်ရန် အခွင့်အရေးတိုင်းကို အသုံးချကြသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကြီးမြတ်သော တပ်မှူးသည် စာတန်၏တန်ခိုးကို ကန့်သတ်ထားတော်မူသည်။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၁:၃၄၅၊ ၃၄၆။)

အနိမ့်ကျဆုံးသော သူတော်စင်၏ ဆုတောင်းခြင်းကို စာတန်ကြောက်ရွံ့သည်—ဆုတောင်းခြင်း၌ အလွန်ကြီးမားသော တန်ခိုးရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြီးမားသော ရန်သူသည် စိတ်ပူပန်သောဝိညာဉ်ကို ဘုရားသခင်ထံမှ ဝေးကွာစေရန် အစဉ်မပြတ် ကြိုးစားနေသည်။ အနိမ့်ကျဆုံးသော သူတော်စင်တစ်ဦးကပင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တောင်းလျှောက်ခြင်းသည် စာတန်အတွက် အစိုးရအဖွဲ့များ၏ အမိန့်များ သို့မဟုတ် ဘုရင်များ၏ အမိန့်များထက်ပင် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်။—(SDA ကျမ်းစာဝေဖန်ချက် ၂:၁၀၀၈။)

ဆုတောင်းခြင်းသည် စာတန်ကို ဆန့်ကျင်သော လက်နက်ဖြစ်သည်—လျှို့ဝှက်ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာခြင်းကို မည်သို့လျစ်လျူရှုနေသည်ကို သတိပြုကြလော့။ ဤအရာများသည် သင်၏ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခရီးတိုးတက်မှုကို ဟန့်တားရန် ကြိုးစားနေသူကို ဆန့်ကျင်သော သင်၏လက်နက်များ ဖြစ်သည်။ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် သမ္မာကျမ်းစာလေ့လာခြင်းကို ပထမဆုံး လျစ်လျူရှုခြင်းသည် ဒုတိယအကြိမ် လျစ်လျူရှုခြင်းကို ပိုမိုလွယ်ကူစေသည်။ ဝိညာဉ်တော်၏ တောင်းပန်မှုကို ပထမဆုံး ခုခံခြင်းသည် ဒုတိယအကြိမ် ခုခံခြင်းအတွက် လမ်းဖွင့်ပေးသည်။ ထိုသို့ဖြင့် နှလုံးသားသည် ခိုင်မာလာပြီး ကိုယ်ကိုကိုယ်သိသောစိတ်သည် ပူလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။—(လူငယ်များထံသို့ သတင်းစကားများ၊ ၉၆။)

ဆုတောင်းခြင်းသည် စာတန်၏ ကျော့ကွင်းကို ချိုးဖျက်သည်—ယေရှုနှင့် ဆက်သွယ်ရန် အနည်းဆုံးဆန္ဒရှိသောအချိန်တွင် အများဆုံး ဆုတောင်းကြပါစို့။ ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် စာတန်၏ ကျော့ကွင်းကို ချိုးဖျက်နိုင်မည်၊ မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်များ ပျောက်ကွယ်သွားမည်၊ ယေရှု၏ ချိုမြိန်သော ရှိနေခြင်းကို သိရှိခံစားရမည်။—(သူ့ကို မြှောက်ပင့်လော့၊ ၃၇၂။)

ဆုတောင်းခြင်းသည် စာတန်ကို ဆန့်ကျင်၍ အောင်မြင်သည်—ယုံကြည်ခြင်း၏ ဆုတောင်းခြင်းသည် ခရစ်ယာန်၏ ကြီးမားသော ခွန်အားဖြစ်ပြီး စာတန်ကို ဆန့်ကျင်၍ သေချာပေါက် အောင်မြင်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကျွန်ုပ်တို့၌ ဆုတောင်းရန် မလိုအပ်ဟု တိုးတိုးသွင်းပြောသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြားဝင်ပေးသူ ယေရှု၏နာမတော်ကို သူမုန်းတီးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အကူအညီအတွက် သူ့ထံ စိတ်အားထက်သန်စွာ လာသောအခါ စာတန်၏တပ်သည် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆုတောင်းခြင်းကို လျစ်လျူရှုလျှင် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်အတွက် အလွန်အကျိုးရှိသည်။ အကြောင်းမူကား ထိုအခါ သူ၏လိမ်လည်သော အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပို၍လွယ်ကူစွာ လက်ခံကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၁:၂၉၆။)

စာတန်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ တိုက်ပွဲတွင် အရေးကြီးသောအချိန်များ၌ ဆုတောင်းခြင်း အထူးလိုအပ်သည်—စာတန်၏ အဖွဲ့အစည်းများနှင့် တိုက်ပွဲတွင် ဘုရားသခင်ဘက်မှဖြစ်စေ၊ ဤလောက၏ မင်းသားဘက်မှဖြစ်စေ အောင်မြင်မှုကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည့် အဆုံးအဖြတ်အချိန်များ ရှိသည်။ စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်သူတို့သည် နိုးနိုးကြားကြား၊ စိတ်အားထက်သန်စွာ၊ သတိဝီရိယရှိစွာ မနေကြဘဲ ဉာဏ်ပညာအတွက် ဆုတောင်းခြင်း၊ ဆုတောင်းရန် စောင့်ကြည့်ခြင်းတို့ မပြုကြလျှင် စစ်တပ်များဖြင့် စာတန်ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း စာတန်သည် အောင်ပွဲရရှိသွားသည်။ ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိ ကင်းစောင့်များသည် ဆိုးညစ်သောတန်ခိုးများကို မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ မပေးရ။—(SDA ကျမ်းစာဝေဖန်ချက် ၆:၁၀၉၄။)

စိတ်အားထက်သန်သော ဆုတောင်းခြင်းကြောင့် စာတန် အမျက်ထွက်သည်—ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းခြင်းသည် အသုံးမဝင်ဘဲ ပုံစံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု စာတန်သည် လူများစွာကို ယုံကြည်စေသည်။ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် သူ၏လိမ္မာမှုနှင့် လှည့်ဖြားမှုကို ခုခံရန် နိုးကြားနေစေရန် တရားထိုင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်း မည်မျှလိုအပ်ကြောင်း သူကောင်းစွာ သိသည်။ သူ၏လှည့်ကွက်များအားဖြင့် ဤအရေးကြီးသော လေ့ကျင့်မှုများမှ စိတ်ကို လွှဲဖယ်လိုသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဝိညာဉ်သည် အကူအညီအတွက် တန်ခိုးကြီးရှင်ကို မမှီခိုဘဲ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုများကို တွန်းလှန်ရန် ကိုယ်တော်ထံမှ ခွန်အားမရရှိစေရန် ဖြစ်သည်။ ရှေးက ဘုရားသခင်၏လူတို့၏ စိတ်အားထက်သန်၍ ထိရောက်သော ဆုတောင်းချက်များကို ကျွန်ုပ်အား ပြသခဲ့သည်။ “ဧလိယသည် ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့သော ခံစားချက်များနှင့် ပြည့်စုံသောသူဖြစ်၍ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းခဲ့သည်။” ဒံယေလသည် တစ်နေ့လျှင် သုံးကြိမ် မိမိ၏ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းခဲ့သည်။ စိတ်အားထက်သန်သော ဆုတောင်းသံကို ကြားသောအခါ စာတန်သည် အမျက်ထွက်သည်။ အကြောင်းမူကား သူသည် ဆုံးရှုံးမှုကို ခံရမည်ကို သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၁:၂၉၅။)

ဆုတောင်းချက်များကို မရှင်းမလင်း ပြောဆိုသောအခါ စာတန် ဝမ်းမြောက်သည်—ဆုတောင်းသူများနှင့် စကားပြောသူများသည် မိမိတို့၏စကားလုံးများကို မှန်ကန်စွာ အသံထွက်၍ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး တစ်သံတည်းဖြစ်သော အသံများဖြင့် ပြောဆိုကြစေ။ ဆုတောင်းခြင်းကို မှန်ကန်စွာ ဆက်ကပ်လျှင် ကောင်းကျိုးအတွက် တန်ခိုးတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် အဖိုးတန်သော အမှန်တရားဘဏ္ဍာများကို လူတို့ထံ ဆက်သွယ်ပေးရန် သခင်ဘုရား အသုံးပြုသော နည်းလမ်းများအနက် တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆုတောင်းခြင်းကို ပြောဆိုသူတို့၏ ချို့တဲ့သောအသံများကြောင့် ဆုတောင်းခြင်းသည် ဖြစ်သင့်သည့်အတိုင်း မဖြစ်ပေ။ ဘုရားသခင်ထံ ဆက်ကပ်သော ဆုတောင်းချက်များကို မကြားနိုင်လောက်အောင် တိုးတိုးပြောဆိုသောအခါ စာတန်သည် ဝမ်းမြောက်သည်။ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်သော ကြီးမြတ်သော အမှန်တရားများကို သင့်လျော်စွာ ကိုယ်စားပြုနိုင်မည့်ပုံစံဖြင့် မည်သို့ပြောဆိုရမည်၊ မည်သို့ဆုတောင်းရမည်ကို သင်ယူကြစေ။ ပေးအပ်သော သက်သေခံချက်များနှင့် ဆက်ကပ်သော ဆုတောင်းချက်များသည် ရှင်းလင်းပြတ်သားကြစေ။ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ဘုန်းတော်ထင်ရှားတော်မူမည်။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၆:၃၈၂။)

ဆုတောင်းခြင်းသည် မလိုအပ်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ကို ယုံကြည်စေရန် စာတန်ကြိုးစားသည်—ဆုတောင်းခြင်းသည် မရှိမဖြစ်မဟုတ်ဟူသော အယူအဆသည် ဝိညာဉ်များကို ဖျက်ဆီးရန် စာတန်၏ အအောင်မြင်ဆုံး လှည့်ကွက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဆုတောင်းခြင်းသည် ဉာဏ်ပညာ၏ စမ်းရေတွင်း၊ ခွန်အား၏အရင်းအမြစ်၊ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်း၏အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။—(ကလေးပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း၊ ၅၁၈။)

လူတို့ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော ဝိညာဉ်ရေးရာ မှောင်မိုက်ခြင်းကြောင့် သခင်ဘုရား၏ အစေခံများ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ခံနေရသည်ကို စာတန်မြင်သည်။ သူတို့သည် လျစ်လျူရှုခြင်း၊ ပေါ့ဆခြင်းနှင့် ပျင်းရိခြင်းတို့၏ စွဲမက်မှုကို ချိုးဖျက်ရန် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် တန်ခိုးအတွက် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းကြသည်ကို သူကြားသည်။ ထို့နောက် သူသည် ဇွဲအသစ်ဖြင့် မိမိ၏ လှည့်ကွက်များကို အသုံးပြုသည်။ လူတို့ကို အစားအသောက်အလိုဆန္ဒကို လိုက်လျောရန် သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို ကျေနပ်စေရန် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုခုကို လိုက်စားရန် သွေးဆောင်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့၏ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းကို ထုံထိုင်းစေပြီး သူတို့အလွန်လိုအပ်သော အရာများကိုပင် ကြားနိုင်ခြင်း မရှိစေရန် ဖြစ်သည်။

ဆုတောင်းခြင်းနှင့် သမ္မာကျမ်းစာကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်းကို လျစ်လျူရှုရန် သူဦးဆောင်နိုင်သမျှသောသူတို့သည် သူ၏တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် အနိုင်ယူခံရမည်ကို စာတန်ကောင်းစွာ သိသည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်ကို အာရုံစိုက်စေရန် ဖြစ်နိုင်သမျှ လှည့်ကွက်တိုင်းကို သူဖန်တီးသည်။ ဘုရားတရားကို ကိုးကွယ်သည်ဟု ဝန်ခံသော်လည်း အမှန်တရားကို သိရှိရန် ဆက်လက်လိုက်လျှောက်မည့်အစား မိမိတို့နှင့် သဘောမတူသူတို့၏ အကျင့်စာရိတ္တတွင် အပြစ်အနာအဆာတစ်ခု သို့မဟုတ် ယုံကြည်ခြင်းတွင် အမှားတစ်ခုကို ရှာဖွေခြင်းကို မိမိတို့၏ ဘာသာတရားအဖြစ် ပြုလုပ်ထားသူ အုပ်စုတစ်စု အစဉ်အမြဲရှိခဲ့သည်။ ထိုသူတို့သည် စာတန်၏ ညာလက်ရုံးအကူများ ဖြစ်ကြသည်။ ညီအစ်ကိုတို့ကို စွပ်စွဲသူများ မနည်းလှဘဲ ဘုရားသခင် အလုပ်လုပ်နေသောအချိန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အစေခံများက ကိုယ်တော်အား စစ်မှန်သော ဂုဏ်ပြုမှုကို ပြုနေသောအချိန်တိုင်း သူတို့သည် အမြဲတက်ကြွကြသည်။ အမှန်တရားကို ချစ်၍ နာခံသူတို့၏ စကားနှင့် လုပ်ရပ်များအပေါ် မှားယွင်းသော အရောင်အသွေးကို သူတို့တင်ပေးမည်။ ခရစ်တော်၏ အလွန်စိတ်အားထက်သန်သော၊ ဇွဲရှိသော၊ မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်သော အစေခံများကို လှည့်ဖြားခံရသူများ သို့မဟုတ် လှည့်ဖြားသူများအဖြစ် သူတို့ဖော်ပြမည်။ စစ်မှန်၍ မြင့်မြတ်သော လုပ်ရပ်တိုင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို မမှန်မကန် ဖော်ပြရန်၊ မသင်္ကာစရာ အရိပ်အမြွက်များကို ဖြန့်ဝေရန်နှင့် အတွေ့အကြုံမရှိသူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများကို နိုးကြားစေရန်မှာ သူတို့၏အလုပ် ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းတိုင်းဖြင့် သန့်ရှင်း၍ ဖြောင့်မတ်သောအရာကို မသန့်ရှင်း၍ လှည့်ဖြားသောအရာအဖြစ် မှတ်ယူစေရန် သူတို့ကြိုးစားကြမည်။—(မဟာတိုက်ပွဲ၊ ၅၁၉။)