အခန်းကြီး - (၁၄ - ၁၅ - ၁၆)

 

၁၄:၁–၂၀။ ရှံဆုန်၏ မင်္ဂလာဆောင်ခြင်း။ ရှံဆုန်သည် ဖိလိတ္တိမိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ခြင်းသည် ဆင်ခြင်တုံတရားထက် ကာမဆန္ဒက လွှမ်းမိုးသည့် ပုံမှန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မိဘများ၏ ပြင်းထန်သော ကန့်ကွက်မှုကို သူလျစ်လျူရှုပြီး ထိုမိန်းကလေးသည် သူ့စိတ်ကြိုက်ဖြစ်သည်ဟုသာ ပြောခဲ့သည် (အတိအကျဆိုရလျှင် “သူမသည် ငါ့မျက်စိ၌ မှန်ကန်သည်” ဟု ဆိုလိုသည်၊ ၁၄:၃)။ သူသည် ဘုရားသခင်၏မျက်စိ၌ မှန်ကန်သောအရာကို လုပ်ဆောင်ရန် မလိုလားခဲ့သဖြင့် သူ၏ဘဝသည် အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ အခြေအနေကို ထင်ဟပ်ပြသခဲ့သည်။ ခါနာန်ပြည်သူများနှင့် လက်ထပ်ခြင်းကို ဘုရားသခင်က အထူးတားမြစ်ထားခဲ့သော်လည်း (တရားဟောရာ ၇:၃–၄) သူမသည် သူ့အတွက် နှစ်သက်စရာဖြစ်ပြီး ထိုအချက်သည် သူ့အတွက် အခြားအရာများထက် ပိုအရေးကြီးခဲ့သည်။ နာဇရိလူဖြစ်သည့်အနေဖြင့် အခမ်းအနားဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းခြင်းကို ထိန်းသိမ်းရမည်ဆိုသည်ကိုလည်း အရေးမထားခဲ့ပါ။ ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ကာမဆန္ဒနှင့် ခေါင်းမာသောဆုံးဖြတ်ချက်တို့က သူ့ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။ ယနေ့လူသားများအတွက်လည်း ထိုလမ်းအတိုင်း လိုက်ပါသွားပြီး ဘုရားသခင်အတွက် မိမိတို့၏အမှုနှင့် မိမိတို့၏အသက်တာကို ပျက်စီးစေရန် မည်မျှလွယ်ကူသည်ကို တွေ့မြင်ရန် မခက်ပါ။

ငယ် ၄ သည် အရေးကြီးသောမေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်စေသည်။ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် ရှံဆုန်အား ထိုအမျိုးသမီးနှင့် လက်ထပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လမ်းပြခဲ့သလော၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်သည် ရှံဆုန်၏အမှားကို အသုံးပြု၍ ယခင်တရားသူကြီးများမှတစ်ဆင့် စစ်တပ်များဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်နည်းနှင့် မတူသောနည်းဖြင့် အစ္စရေး၏ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရန် အသုံးပြုခဲ့သလော။ ယာကုပ် ၁:၁၃ တွင် ဘုရားသခင်သည် မည်သူ့ကိုမျှ မကောင်းမှုလုပ်ရန် မစုံစမ်းကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ကိုယ်တော်သည် လူသားတို့ မကောင်းမှုလုပ်ခြင်းကို “ခွင့်ပြု” တော်မူခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ထိုအမှုများကို အစပြုစေခြင်း မဟုတ်ပါ။ သို့သော် ဟေဗြဲအတွေးအခေါ်အရ ဘုရားသခင် ခွင့်ပြုတော်မူသည့်အရာကို ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသကဲ့သို့ ဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၄၅:၇)။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ဖာရောဘုရင်၏ နှလုံးကို ခိုင်မာစေတော်မူသည်ဟု ဆိုထားသော်လည်း (ထွက်မြောက်ရာ ၇:၃) တစ်ချိန်တည်းတွင် ဖာရောဘုရင်ကိုယ်တိုင် မိမိ၏နှလုံးကို ခိုင်မာစေခဲ့သည်ဟုလည်း ဆိုထားသည် (၈:၁၅၊ ၃၂)။ ရှံဆုန်၏ လုပ်ဆောင်မှုများနှင့်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့အား မိမိ၏ကာမဆန္ဒအတိုင်း လိုက်ရန် ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့သော်လည်း ထိုအခြေအနေကို အသုံးပြု၍ အစ္စရေးအတွက် ကောင်းသောအရာကို ပြီးမြောက်စေတော်မူခဲ့သည်။

ခြင်္သေ့နှင့် ဖြစ်ရပ်သည် ထာဝရဘုရားသည် သူနှင့်အတူရှိပြီး ဖိလိတ္တိလူတို့ကို အောင်နိုင်ရန် အစွမ်းပေးတော်မူမည်ဖြစ်ကြောင်း ရှံဆုန်အတွက် နိမိတ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည် (တရားသူကြီး ၁၄:၆)။ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲတွင် ရှံဆုန်သည် ပဟေဠိတစ်ခုကို တင်ပြ၍ လောင်းကြေးတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည် (ငယ် ၁၂)။ ရှေးခေတ်တွင် ဧည့်ခံပွဲများ သို့မဟုတ် မင်္ဂလာဆောင်ပွဲများ၌ ခက်ခဲသောမေးခွန်းများ မေးခြင်း သို့မဟုတ် ပဟေဠိများ တင်ပြခြင်းသည် မထူးဆန်းပါ။ သို့သော် ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော သူ၏ခွန်အား၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်သည့် အခြေအနေဖြစ်စေနိုင်သော ကစားနည်းတစ်ခု ပြုလုပ်ခြင်းမှာ ရှံဆုန်အတွက် အလွန်ပင် မဆင်မခြင်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသင့်သည်။ ငယ် ၁၅ တွင် ဟေဗြဲမူရင်းစာ၌ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် မိမိ၏သတို့သမီးကို သတ္တမနေ့၌ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည် (ဘာသာပြန်ကျမ်းအချို့တွင် ထိုသို့ တွေ့ရသည်)။ သို့သော် ငယ် ၁၄ တွင် ဖော်ပြထားသော သုံးရက်နှင့် မကိုက်ညီပါ။ အခြားဘာသာပြန်ကျမ်းများသည် စက်ပ်တွားဂျင့်နှင့် ဆီးရီးယားဘာသာပြန်ကျမ်းတို့ကို လိုက်နာ၍ “စတုတ္ထနေ့၌” ဟု ဖတ်ကြသည်။ ဟေဗြဲဘာသာစကားတွင် “သတ္တမ” နှင့် “စတုတ္ထ” ဟူသော စကားလုံးများသည် ဟေဗြဲအက္ခရာတစ်လုံးသာ ကွာခြားသည်။ ထို့ကြောင့် ကူးရေးရာတွင် အမှားဖြစ်ခဲ့နိုင်သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ ထို့အပြင် သူမသည် သူ့ကို ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် အဆက်မပြတ် ဖိအားပေးခဲ့သည်ဟု နားလည်ခြင်းက ရှံဆုန်၏ ဝန်ခံချက်ကို ပို၍နားလည်လွယ်စေသည်။ အမှန်မှာ ငယ် ၁၇ တွင် သူမသည် ပွဲကျင်းပသည့် ခုနစ်ရက်လုံး ငိုကြွေးခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ကြောင့် အစကတည်းက သူသည် လျှို့ဝှက်ချက်ကို မပြောပြသည့်အတွက် သူမ မပျော်မရွှင်ဖြစ်နေခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ရှံဆုန်၏ ဇနီး၏ သစ္စာဖောက်မှုအပေါ် သူ၏တုံ့ပြန်မှုသည် ဖိလိတ္တိလူတို့ကို ဆန့်ကျင်သည့် သူ၏ဝိညာဉ်တော်ဦးဆောင်သော ပထမဆုံးလုပ်ဆောင်မှု ဖြစ်သည်။ ဤထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်သည် ဖိလိတ္တိလူတို့အတွက် ရှံဆုန်သည် သာမန်အစ္စရေးလူမျိုး မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသော သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့ပြီး၊ ရှံဆုန်အတွက်လည်း ဖိလိတ္တိအမျိုးသမီးနှင့် ချစ်ကြိုက်ခြင်းသည် အလွန်မှားယွင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသော သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ရှုမြင်ချက်အရ သူ၏မင်္ဂလာဆောင်ခြင်း ချက်ချင်းပျက်ပြားသွားခြင်းသည် ရှံဆုန်၏အကျိုးအတွက် ဖြစ်သည်။ အစ္စရေးလူမျိုးနှင့် ဖိလိတ္တိလူတို့အကြား စစ်မှန်သော မိတ်ဆွေဖြစ်မှု ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ ယုံကြည်သူနှင့် မယုံကြည်သူတို့အကြား လက်ထပ်ခြင်းများသည် အောင်မြင်ခဲသည်။

၁၅:၁–၈။ ဖိလိတ္တိလူတို့နှင့် ပဋိပက္ခ တိုးပွားလာခြင်း။ ဤအပိုင်းတွင် ဖော်ပြထားသော ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုသည် ရှံဆုန်၏မင်္ဂလာဆောင်ခြင်းကြောင့် ရှံဆုန်နှင့် ဖိလိတ္တိလူတို့၏ ဆက်ဆံရေးသည် မည်မျှလျင်မြန်စွာ ဆိုးရွားလာသည်ကို ဖော်ပြသည်။ ပထမဖြစ်ရပ်တွင် သူသည် ယခုတစ်ကြိမ် ဖိလိတ္တိလူတို့အား ပြုမည့်အမှုသည် အလွန်သင့်လျော်သော လက်စားချေမှု ဖြစ်မည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ သူ၏ဇနီးကို အခြားသူတစ်ဦးအား ပေးလိုက်ခြင်းသည် လက်စားချေရန် အကြောင်းပြချက်ဖြစ်သည်ဟု သူယူဆခဲ့ပြီး၊ ထိုလက်စားချေမှုမှာ ဖိလိတ္တိလူတို့၏ စပါးခင်းများ၊ စပျစ်ခြံများနှင့် သံလွင်ပင်များကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်း ဖြစ်သည်။ မြေခွေးများကို အသုံးပြုခြင်းသည် ရက်စက်သည့်အရာကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ရှံဆုန်အတွက် မြေခွေးများသည် အချိန်တိုအတွင်း အကြီးအကျယ် ပျက်စီးစေရန် အသုံးဝင်သောအရာများ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဒုတိယဖြစ်ရပ်မှာ ရှံဆုန်က သူတို့၏လယ်များကို ဖျက်ဆီးခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ဖိလိတ္တိလူတို့ နားလည်သွားသောအခါ ရှံဆုန်၏ဇနီးနှင့် ယောက္ခမတို့ကို သတ်ပစ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လက်စားချေသည့်အနေဖြင့် ရှံဆုန်သည် ဖိလိတ္တိလူတို့ကို တိုက်ခိုက်၍ အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ ဤနောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် သူ၏ဖျက်ဆီးမှုကို ရပ်တော့မည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။

၁၅:၉–၂၀။ ရာမတ်လေဟိ၌ အောင်ပွဲ။ အကြမ်းဖက်မှု၏ စက်ဝိုင်းသည် ဆက်လက်လည်ပတ်နေခဲ့ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ယုဒအနွယ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ အံ့အားသင့်စရာမှာ အစ္စရေးလူတို့သည် မိမိတို့၏ဖိနှိပ်သူများကို တိုက်ခိုက်ရန် မလိုလားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏အခြေအနေကို အလွန်အမင်း လက်ခံအရှုံးပေးထားကြသဖြင့် ရှံဆုန်ကိုပင် သစ္စာဖောက်ရန် အသင့်ရှိခဲ့ကြသည်။ ရှံဆုန်၏ ဇာတ်လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဖိလိတ္တိလူတို့၏ ဖိနှိပ်မှုမှ လွတ်မြောက်စေရန် အစ္စရေးလူတို့သည် ထာဝရဘုရားထံ ဆုတောင်းခဲ့သည်ဟု မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မဖော်ပြထားပါ။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အစပြုလုပ်ဆောင်မှုဖြင့် ရှံဆုန်ကို ပေါ်ထွန်းစေပြီး သူတို့အား ဖိလိတ္တိလူတို့၏ လက်မှ စတင်ကယ်တင်စေတော်မူခဲ့သည် (၁၃:၅)။ ထို့ကြောင့် အစ္စရေးလူတို့သည် ရှံဆုန်လုပ်နေသည့်အရာသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စသာဖြစ်ပြီး သူတို့က ထောက်ခံခြင်းမရှိကြောင်း ဖိလိတ္တိလူတို့အား ပြောကြခြင်းသည် သဘာဝကျသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် ရှံဆုန်ကို ဖမ်းဆီးခံရစေခြင်းအားဖြင့် ဖိလိတ္တိလူတို့အပေါ် အရေးကြီးသော ရှုံးနိမ့်မှုတစ်ရပ်ကို သက်ရောက်စေတော်မူခဲ့သည်။ သူ၏အောင်ပွဲကို အလွန်ကြီးမားသော အစွမ်းသတ္တိဖြင့် သူ့အပေါ် ဆင်းသက်လာသော ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်ကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူခဲ့သည်။

ရှံဆုန်၏ အောင်ပွဲသီချင်း (၁၅:၁၆) တွင် စကားလုံးကစားနည်းတစ်ခု ပါရှိသည်။ ဟေဗြဲဘာသာစကားတွင် “မြည်း” နှင့် “ပုံ” ဟူသော စကားလုံးများသည် စာလုံးပေါင်းတူသော စကားလုံးများ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အချို့က ထိုစာကြောင်းကို “မြည်း၏မေးရိုးဖြင့် သူတို့ကို မြည်းများဖြစ်အောင် ငါပြုခဲ့ပြီ” ဟု ဘာသာပြန်ကြသည်။ အခြားဘာသာပြန်နိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုမှာ “မြည်း၏မေးရိုးဖြင့် အပုံလိုက်အပုံလိုက်” ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး သူသတ်ခဲ့သော လူအများအပြားကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရေတွင်းတစ်ခုကို ဖန်ဆင်းပေးတော်မူခဲ့ပြီး စာရေးသူ၏အချိန်အထိ ထိုရေတွင်းသည် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ရှံဆုန်သည် ထိုနေရာကို “အင်ဟက္ကော်ရေ” ဟု အမည်ပေးခဲ့ပြီး “အော်ဟစ်သူ၏ရေတွင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် (ငယ် ၁၉)။ ငယ် ၂၀ ၏ နောက်ဆုံးပိုင်းသည် ကြီးမားသောအောင်ပွဲ ရရှိပြီးနောက် ရှံဆုန်ကို အစ္စရေးတွင် တရားသူကြီးအဖြစ် နောက်ဆုံးတွင် အသိအမှတ်ပြုခံရကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ထိုတာဝန်ကို ဘုရားသခင်က သူ့အား ခေါ်တော်မူခဲ့ပြီး အနှစ်နှစ်ဆယ် ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။

၁၆:၁–၃။ ရှံဆုန်နှင့် ပြည့်တန်ဆာ။ ဟေဗြဲ ၁၁:၃၂ တွင် ရှံဆုန်သည် ယုံကြည်ခြင်းရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော် တရားသူကြီးကျမ်းတွင် အဓိကအားဖြင့် သူ၏အခြားဘက်—ပြင်းထန်သော ကာမဆန္ဒရှိသူ ရှံဆုန်—ကို တွေ့မြင်ရသည်။ သူ၏တရားသူကြီးတာဝန်အစတွင် ရှံဆုန်သည် တိမနာသို့သွား၍ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်ခဲ့သည် (၁၆:၁)။ သူသည် ထိုအမျိုးသမီးကို တပ်မက်၍ အနည်းဆုံး ခဏတာအတွက် သူ၏ဇနီးအဖြစ် ပြုခဲ့သည်။ သူ၏တရားသူကြီးတာဝန် အဆုံးပိုင်းတွင် ဂါဇာသို့သွား၍ ပြည့်တန်ဆာတစ်ဦးကို မြင်ကာ သူမနှင့် အတူအိပ်ခဲ့သည် (ငယ် ၁)။ ဒါဝိဒ်ကဲ့သို့ ရှံဆုန်၏အပြစ်သည် သူ၏မျက်စိမှ စတင်ခဲ့သည်။ သူ၏အကြည့်သည် ဆန္ဒကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ထိုဆန္ဒသည် အပြစ်ရှိသောလုပ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အမှန်မှာ လူ့နှလုံးသည် အရာခပ်သိမ်းထက် လှည့်စားတတ်ပြီး အလွန်နာကျင်ဖွယ်ကောင်း၍ ဆိုးယုတ်သည် (ယေရမိ ၁၇:၉)။ စာတန်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏အားနည်းချက်များကို ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင် သိသည်ထက် ပိုမိုကောင်းစွာ သိသည်။ ရှံဆုန်၏လုပ်ရပ်နှင့် လူတို့၏ဝိညာဉ်ရေးအခြေအနေအကြား ဆက်စပ်မှုတစ်ခု ရှိနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်က မိမိ၏ကိရိယာအဖြစ် ရွေးချယ်ထားသောသူသည် အမှန်တကယ် ဖောက်ပြန်ခြင်းကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ရှံဆုန်သည် ဘုရားသခင်၏လူတို့၏ စက်ဆုပ်ဖွယ်အခြေအနေကို ကိုယ်စားပြုနေခဲ့သည်။

ရှံဆုန်သည် မိမိ၏အပြစ်ရှိသော ကာမဆန္ဒများကို လိုက်လျောခြင်းအားဖြင့် မိမိအသက်ကို အန္တရာယ်ထဲသို့ ထည့်ခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့ကို ကြိုတင်သတိပေးခဲ့ခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် သူ၏အပြစ်ရှိသောစိတ်က သူ့ကို ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သိစေခဲ့ခြင်းလား မသိရပါ။ သို့သော် သူသည် သန်းခေါင်ယံတွင် ထွက်ခွာသွားပြီး မည်သူမျှ သူ့အနားသို့ ချဉ်းကပ်ရဲခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ သူသည် မြို့တံခါးကို အုတ်မြစ်များနှင့်တကွ ဆွဲနုတ်၍ တောင်ကုန်းတစ်ခုဆီသို့ မိုင်လေးဆယ်ခန့် (၆၄.၄ ကီလိုမီတာ) သယ်ဆောင်သွားပြီး ထိုတောင်ကုန်းသည် ဟေဗြုန်ဘက်သို့ မျက်နှာမူနေသည် (တရားသူကြီး ၁၆:၄)။ ထိုနေရာ၌ တံခါးကို ချထားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ယုဒပြည်၏ အဓိကမြို့ဖြစ်သော ဟေဗြုန်သို့ ယူဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ တံခါးသည် ကီလိုဂရမ် ရာနှင့်ချီ၍ လေးနိုင်သဖြင့် ဤအရာသည် လူသားထက် ကျော်လွန်သော အစွမ်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဂါဇာသည် မြေထဲပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းအနီးတွင် ရှိသော်လည်း ဟေဗြုန်သည် ယုဒတောင်တန်းများတွင် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် ပေသုံးထောင်ကျော် (၉၁၄.၄ မီတာ) မြင့်သည်။ မြို့တံခါးကို ဖယ်ရှားခြင်းအားဖြင့် ရှံဆုန်သည် ဖိလိတ္တိလူတို့အား သတင်းစကားတစ်ခု ပေးပို့နေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရှံဆုန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ တံခါးမရှိသော မြို့ကဲ့သို့ အကာအကွယ်မဲ့ကြသည်။

၁၆:၄–၃၁။ ရှံဆုန်နှင့် ဒေလိလ။ ဂါဇာတွင် ဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် မကြာမီ ရှံဆုန်သည် ယေရုရှလင်မြို့၏ အနောက်တောင်ဘက် မိုင်တစ်ဆယ့်သုံးခန့် (၂၁ ကီလိုမီတာ) အကွာရှိ ဆိုရက်ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ဖိလိတ္တိအမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တွေ့ခဲ့သည် (ငယ် ၄)။ ထိုနေရာသည် ဖိလိတ္တိလူတို့၏ နယ်မြေနှင့် အစ္စရေးလူတို့၏ နယ်မြေတို့အကြား နယ်စပ်ဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးများကို ချစ်ခြင်းသည် ရှံဆုန်အတွက် ကိုယ်ခန္ဓာရေးနှင့် ဝိညာဉ်ရေးအန္တရာယ်များ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်မှာ တစ်ကြိမ်ထက်မက ဖြစ်ခဲ့သည်။ ရှံဆုန်နှင့် ဒေလိလတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို သိရှိသွားသောအခါ ဖိလိတ္တိအုပ်စိုးသူများသည် သူ၏ခွန်အား၏ လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် သူ့ကို မည်သို့အနိုင်ယူနိုင်မည်ကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ပေးနိုင်လျှင် ဒေလိလအား ငွေဒင်္ဂါးငါးထောင်ငါးရာ ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းခဲ့ကြသည်။ ဒါဝိဒ်သည် အာရောန၏ ကောက်နယ်တလင်းနှင့် နွားများကို ငွေဒင်္ဂါးငါးဆယ်ဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့သည် (၂ ရှမွေလ ၂၄:၂၄)၊ လေဝိအမျိုးသားအား ကမ်းလှမ်းခဲ့သော လုပ်ခမှာ တစ်နှစ်လျှင် ငွေဒင်္ဂါးဆယ်ပြားသာ ဖြစ်သည် (တရားသူကြီး ၁၇:၁၀) ဆိုသည်ကို စဉ်းစားလျှင် ဤငွေပမာဏသည် အလွန်ကြီးမားသည်။

ဇာတ်လမ်းသည် ဖြစ်ရပ်လေးခုဖြင့် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်သည်။ ရှံဆုန်သည် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဒေလိလနှင့် အလွန်အန္တရာယ်များသော အခြေအနေကို ကစားခဲ့သော်လည်း သူ၏လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည် (၁၆:၆–၉၊ ၁၀–၁၄)။ စတုတ္ထအကြိမ်တွင် သူမ၏ အဆက်မပြတ် တောင်းဆိုမှုများကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာပြီး အပြန်အလှန်ယုံကြည်မှုအကြောင်းကို သူမက အမြဲတောင်းဆိုနေသဖြင့် သူသည် မိမိသည် နာဇရိလူဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူ၏ဆံပင်ရှည်သည် လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သူမအား ပြောပြခဲ့သည် (ငယ် ၁၆–၁၇)။ သူသည် ချက်ချင်းပင် ဖိလိတ္တိလူတို့၏ ဖမ်းဆီးခြင်းခံရပြီး၊ အမျိုးသမီးကို မြင်ခဲ့သော မျက်စိများ (၁၄:၁) သည်လည်းကောင်း၊ ပြည့်တန်ဆာကို မြင်ခဲ့သော မျက်စိများ (၁၆:၁) သည်လည်းကောင်း မျက်စိကန်းသွား၍ မမြင်နိုင်တော့ပါ။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ပထမဖြစ်ရပ်သုံးခုတွင် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် သူ့ထံမှ ထွက်ခွာမသွားခဲ့ပါ။ သူ၏အစွမ်းသတ္တိ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောပြီးနောက်၊ နာဇရိလူ၏ ကတိသစ္စာသည် လုံးဝပျက်ပြားသွားသည့်အတွက် သူ၏ဦးခေါင်းရိတ်ခံရသောအခါမှသာ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် သူ့ထံမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ယခု ရှံဆုန်၏အခြေအနေသည် ဖိနှိပ်ခံနေရသော အစ္စရေးလူတို့၏ အခြေအနေကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူ့ထံမှ ထွက်ခွာသွားပြီး သူသည် ဖိလိတ္တိလူတို့၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရမည့်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် လမ်းလွဲသွားသော မိမိ၏သားသမီးများကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ သည်းခံတော်မူခြင်းသည် ယနေ့ ခရစ်ယာန်များအတွက် အလွန်ကြီးမားသော နှစ်သိမ့်မှုဖြစ်ပြီး နောင်တရရန် လူတိုင်းကို ဦးဆောင်သင့်သည် (ရောမ ၂:၄)။

ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ရှံဆုန်ကို ဂါဇာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ထောင်ထဲတွင် တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆန်ကြိတ်လုပ်ငန်း လုပ်စေခဲ့သည်။ အားနည်းခြင်း၊ မျက်စိကန်းခြင်း၊ ထောင်သွင်းခံရခြင်း၊ အနိမ့်ဆုံးသော အလုပ်တာဝန်သို့ ကျဆင်းသွားခြင်းတို့ဖြင့် ရှံဆုန်သည် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လည်လမ်းရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို လုံးဝစွန့်ပစ်တော်မမူကြောင်း သက်သေတစ်ရပ်အဖြစ် သူ၏ဆံပင်သည် ပြန်လည်ရှည်လာပြီး ထိုဆံပင်နှင့်အတူ သူ၏ခွန်အားသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့အား ပြန်လည်ထူထောင်ပေးတော်မူပြီး သူ့အတွက် သတ်မှတ်ထားသောအရာကို နောက်ဆုံးတွင် လုပ်ဆောင်နိုင်စေခဲ့သည်—အစ္စရေးကို ဖိလိတ္တိလူတို့၏ လက်မှ စတင်ကယ်တင်ရန် ဖြစ်သည်။

စပါးနတ်ဘုရား ဒဂုန်ကို ဂုဏ်ပြုသော ပွဲတော်တစ်ခုတွင် ဖိလိတ္တိအုပ်စိုးသူအားလုံးသည် ဒဂုန်၏ဗိမာန်တော်၌ စုဝေးကာ ရှံဆုန်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက် ဝမ်းမြောက်နေကြသည်။ သူ့ကို ထောင်မှ ထုတ်၍ သူတို့အား ဖျော်ဖြေစေရန် ခေါ်လာကြသည် (၁၆:၂၅)။ သူက မည်သို့သော ဖျော်ဖြေမှုမျိုး ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို မဖော်ပြထားပါ။ ထိုနေရာတွင် အသုံးပြုထားသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် “ရယ်မောခြင်း၊ ဟာသလုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်အောင်ပြုခြင်း” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ သူ့ကို မျက်စိကန်း၍ တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ ချည်နှောင်ထားသည်ကို မြင်ရုံမျှဖြင့်ပင် သူတို့အတွက် ရယ်စရာဖြစ်နိုင်သည်။ လူများပြည့်နှက်နေသော ဗိမာန်တော်၏ အမိုးကို ထောက်ပံ့ထားသည့် အဓိကတိုင်နှစ်တိုင်ကြားတွင် ရပ်နေပြီး ရှံဆုန်သည် ထာဝရဘုရားထံ ဆုတောင်းကာ နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် သူ့အား ခွန်အားပေးတော်မူရန် တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ဖိလိတ္တိလူတို့အပေါ် လက်စားချေလိုကြောင်း ပြောခဲ့သည် (ငယ် ၂၈)။ ဘာသာပြန်ကျမ်းအများစုအရ ရှံဆုန်၏ ဆုတောင်းချက်သည် သူ၏ “မျက်စိနှစ်လုံး” ကန်းသွားခြင်းအတွက် လက်စားချေမှုတစ်ကြိမ်၊ သို့မဟုတ် “ချက်ချင်း” သို့မဟုတ် “တစ်ချက်တည်းဖြင့်” လက်စားချေရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟေဗြဲမူရင်းစာကို “ငါ၏မျက်စိနှစ်လုံးအနက် တစ်လုံးအတွက်” ဟုလည်း ဖတ်နိုင်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် မျက်စိနှစ်လုံးအတွက် လက်စားချေခြင်းသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ပိုမိုတောင်းဆိုရမည့်အရာ ဖြစ်မည်ဟု ဆိုလိုနိုင်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ကြီးမားသော ကရုဏာတော်ဖြင့် သူ၏ဆုတောင်းချက်ကို နားထောင်တော်မူခဲ့ပြီး ရှံဆုန်သည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးဖြင့် ဗိမာန်တော်ကို သူ၏ရန်သူများအပေါ်သို့ ပြိုကျစေခဲ့သည်။ အပြစ်ကြောင့် ဆုံးရှုံးခဲ့သော ခွန်အားကို သူသည် ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့် ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် အသက်ရှင်စဉ်ကထက် သေဆုံးချိန်တွင် လူများပိုမို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည် (ငယ် ၃၀)။ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်သည် အားနည်းပုံပေါ်သော လူတစ်ဦးအား အသုံးပြု၍ ဖိလိတ္တိလူတို့နှင့် သူတို့၏ဘုရားကို အရှက်ရစေသောနည်းဖြင့် အောင်မြင်တော်မူခဲ့သည်။ သူ၏အားနည်းချက်များစွာ ရှိနေသော်လည်း ရှံဆုန်သည် နောက်ဆုံးတွင် မိမိ၏ဘုရားသခင်ပေးအပ်သော ခေါ်တော်မူခြင်းကို ပြည့်စုံစေရန် မိမိအသက်ကို ပေးခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် အသေခံခဲ့သည်။

ငယ် ၃၁ အရ ရှံဆုန်သည် အဆုံးတွင် မိမိအဘ၏အိမ်သူအိမ်သားများထံမှ လေးစားမှုကို ရရှိခဲ့ပြီး မိမိအဘ၏ သင်္ချိုင်းတွင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ မြှုပ်နှံခြင်းခံရသည်။ သူသည် အစ္စရေးကို အနှစ်နှစ်ဆယ် တရားစီရင်ခဲ့သည်။ သူ၏တရားသူကြီးအဖြစ် လုပ်ငန်းကို ရာမတ်လေဟိ၌ အောင်ပွဲရခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး (၁၅:၁၄–၁၇) နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်အကြာ ဂါဇာ၌ အောင်ပွဲရခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။

တရားသူကြီးများ၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အစ္စရေးလူတို့၏ ထပ်ခါတလဲလဲ အယူဖောက်ပြန်မှု၌ လူသားတို့၏ ဆိုးယုတ်ပျက်စီးခြင်းကို တွေ့မြင်ရသကဲ့သို့၊ နောက်ဆုံးတရားသူကြီးဖြစ်သော ရှံဆုန်၏ အသက်တာ၌ အထူးသဖြင့် တွေ့မြင်ရသည်။ ထိုအခြေအနေကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးသားတို့ကို ဆုံးမရန် အသုံးပြုတော်မူသော အယူမှားလူမျိုးများအားဖြင့် အပြစ်နှင့် မတရားမှုအပေါ် မိမိ၏အမျက်တော်ကို ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ထိုသူတို့သည် နောင်တရ၍ မိမိတို့၏အပြစ်ကို ဝန်ခံကာ ကယ်တင်သူတစ်ဦးအတွက် အော်ဟစ်တောင်းခံကြသောအခါ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏အော်ဟစ်သံကို ထပ်မံနားထောင်တော်မူမည်ဟု မျှော်လင့်ကြသဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ကရုဏာတော်ဖြင့် ဝိညာဉ်တော်တန်ခိုးနှင့် ပြည့်သော တရားသူကြီးတစ်ဦးကို ပေးပို့၍ သူတို့၏ဖိနှိပ်သူများထံမှ ကယ်တင်တော်မူခဲ့သည်။ ယနေ့တွင်လည်း စာတန်ကြောင့်ဖြစ်စေ၊ မိမိတို့၏အပြစ်ရှိသော သဘာဝကြောင့်ဖြစ်စေ “ဖိနှိပ်ခြင်း” ခံနေရပြီး အကူအညီအတွက် ကိုယ်တော်ထံ လက်လှမ်းတောင်းခံသော မည်သည့်ဘုရားသခင်၏သားသမီးကိုမဆို ကူညီရန် ဘုရားသခင်သည် အဆင်သင့်ရှိပြီး အလိုရှိတော်မူသည်။ နောင်တရသော အပြစ်သားများအတွက် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် ကရုဏာတော်သည် အစဉ်အမြဲ ရရှိနိုင်သည်။