အခန်းကြီး - (၂၇ - ၂၈ - ၂၉)

 

၂၇:၁–၂၆

ကတိထားရာပြည်တွင် ပဋိညာဉ်ကို ပြန်လည်အတည်ပြုရန် တောင်းဆိုခြင်း

တရားဟောရာကျမ်း ၂၇ သည် ဘုံဝေါဟာရများနှင့် အကြောင်းအရာများဖြင့် ဆက်စပ်နေသော အခန်းကြီး ၂၆ နှင့် ၂၈ အကြားရှိ အကြောင်းအရာစီးဆင်းမှုကို ဖြတ်တောက်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ထိုဘုံအကြောင်းအရာများမှာ နာခံရန် တိုက်တွန်းခြင်းနှင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ၊ ကျိန်ခြင်းများကို ကြေညာခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပဋိညာဉ်ခေါ်ဆိုမှုတွင် (တရားဟောရာကျမ်း ၂၇) မောရှေသည် အစ္စရေးလူတို့ ခါနာန်ပြည်သို့ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ပဋိညာဉ်ကို ပြန်လည်အတည်ပြုရမည့်နေရာများအဖြစ် ဧဗလတောင်နှင့် ဂေရဇိမ်တောင်တို့ကို အတိအကျ သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အစ္စရေးလူတို့သည် ကမ္ပည်းစာရေးထားသော ကျောက်များကို တည်ရမည် (အခန်းငယ် ၂–၄)၊ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ရပ်ကို တည်ရမည် (အခန်းငယ် ၅–၇)၊ သက်သေများကိုလည်း ရှိစေရမည် (အခန်းငယ် ၁၂–၁၃)။ ထို့အပြင် ကျိန်ခြင်းများ အစီအစဉ်တစ်ရပ်နှင့်အတူ မိန့်ခွန်းတစ်ရပ်ကို ပြောကြားရမည် (အခန်းငယ် ၁၄) (အခန်းငယ် ၁၅–၂၆)။ မောရှေသည် လူများနှင့် အသက်ကြီးသူများအား ထာဝရဘုရားနှင့် ပဋိညာဉ်၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို လိုက်နာရန် တရားဝင်အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ပရိသတ်သည် ကတိထားရာပြည်၏ နယ်စပ်တွင် စုဝေးနေပြီး ထိုပြည်ထဲသို့ ဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသောကြောင့် ဤပဋိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်၊ လူများနှင့် မြေတို့အကြားရှိ သုံးထောင့်ဆက်နွယ်မှုကို အလေးပေးဖော်ပြခဲ့သည်။ သူတို့မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါ လူတို့သည် ကျောက်တိုင်များကို တည်၍ မောရှေပြောခဲ့သော ဥပဒေကို ထိုကျောက်များပေါ်တွင် ရေးသားရမည်။ ထိုကျောက်တိုင်များပေါ်တွင် မောရှေ၏ တရားဟောရာကျမ်း မိန့်ခွန်းသုံးရပ်ကို ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် ရေးသားထားပါက ကျောက်တစ်တုံးစီပေါ်တွင် စကားလုံးပေါင်း တစ်သောင်းနှစ်ထောင်ခန့် ရေးသားထားရမည်ဖြစ်သည်။ ရှေးကမ္ဘာတွင် ထိုသို့ပြုလုပ်သည့် ဓလေ့များရှိကြောင်း အထောက်အထားကို ဟမ္မူရာဘီဥပဒေတွင် တွေ့ရသည်။ ထိုဥပဒေကို စာလုံးအလိုက် ကျောက်စာအက္ခရာဖြင့် ခုနစ်ပေမြင့်သော ကျောက်တိုင်တစ်တိုင်ပေါ်တွင် ရေးသားထားသည်။

ပဋိညာဉ်ပြန်လည်အတည်ပြုခြင်း၏ အဓိကအပိုင်းမှာ အခန်းငယ် ၁၅–၂၆ တွင် စာရင်းပြုထားသော ကျိန်ခြင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ “ကျိန်ခြင်းခံရသော” ဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြုခြင်းက ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို အစ္စရေးတရားရုံးများကသာ အတည်ပြုအကောင်အထည်ဖော်မည် မဟုတ်ကြောင်း အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်စေသည်။ ကျိန်ခြင်း ဆယ့်နှစ်ရပ်၏ တစ်ရပ်စီအဆုံးတွင် လူအစုအဝေးတစ်ရပ်လုံးက လေးနက်စွာ “အာမင်” ဟု တုံ့ပြန်ခြင်းသည် လူတို့ကို ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ စည်းစနစ်၏ အမြင့်ဆုံးကြီးကြပ်သူအဖြစ် ဘုရားသခင်ထံ ချည်နှောင်ထားပြီး ဖောက်ဖျက်သူများကို ဘုရားသခင်၏ အရေးယူဒဏ်ခတ်မှုအောက်တွင် ထားရှိခဲ့သည်။

၂၈:၁–၂၉:၁

ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများနှင့် ကျိန်ခြင်းများ

တရားဟောရာကျမ်း ၂၈ ကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်းအဖြစ် မညီမျှစွာ ခွဲထားသည်။ ပဋိညာဉ်၏ အရှင်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိသူများအတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ (အခန်းငယ် ၁–၁၄) နှင့် ကိုယ်တော်ကို အမြဲတစေ ပုန်ကန်သူများအတွက် ကျိန်ခြင်းများ (အခန်းငယ် ၁၅–၆၈) ဖြစ်သည်။

၂၈:၁–၁၄။ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ

အဓိကအပိုဒ် ခုနစ်ရပ်ဖြင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ဖော်ပြခြင်းမပြုမီ (အခန်းငယ် ၇–၁၄) မောရှေသည် ၎င်းတို့ကို အမေးအဖြေသဘောဆန်သော ကြေညာချက်များအဖြစ် မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ မြို့/ကျေးလက်၊ ကိုယ်ဝန်၏အသီး (သားသမီးများ)/မြေ၏အသီး (သီးနှံများ)/တိရစ္ဆာန်များ၏အသီး (မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်တို့၏ သားငယ်များ)၊ တောင်း/မုန့်နယ်ခွက်၊ ဝင်လာခြင်း/ထွက်သွားခြင်း (အခန်းငယ် ၃–၆) တို့ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဆက်လက်ဖော်ပြသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ ကြေညာချက်ခုနစ်ရပ်စီသည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ၏ မူလအစမှာ ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးထားသဖြင့် အစ္စရေးလူတို့သည် အနာဂတ်တွင် ခံစားရမည့်အရာတစ်စုံတစ်ရာအတွက် မိမိတို့၏ကျေးဇူးကြောင့်ဟု မဆိုနိုင်ကြပါ။ ပစ္စည်းဆိုင်ရာ အကျိုးကျေးဇူးများ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ထာဝရဘုရားနှင့် အစ္စရေးတို့၏ အထူးဆက်ဆံရေး ရှိသည် (အခန်းငယ် ၉–၁၀)။ အစ္စရေးအတွက် စံပြမှာ သန့်ရှင်းသောလူမျိုး၊ အခြားလူမျိုးအားလုံးထက် ခွဲခြားထားပြီး မြင့်မားသော လူမျိုးဖြစ်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် မောရှေသည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာအားလုံး၏ အထွတ်အထိပ်နှင့် ပြည့်စုံခြင်းကို မြင်ယောင်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူမျိုးအားလုံးသည် အစ္စရေး၌ ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို အသိအမှတ်ပြုကြမည်ဖြစ်ပြီး လူတို့၏ ချမ်းသာကောင်းစားခြင်းသည် သူတို့၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်သော အုပ်စိုးရှင်ထံမှ ပေးသောလက်ဆောင်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြမည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်ထံ ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ဆက်ကပ်ကြမည်။ ဤစကားများတွင် အစ္စရေးသည် လူသားအားလုံးကို သေးငယ်သောပုံစံဖြင့် ကိုယ်စားပြုသည်။ သူတို့သည် ပထမလူသားများ၏ မူလဖန်ဆင်းခြင်းအစီအစဉ်ကို ပြန်လည်ညွှန်ပြနေသော လူမျိုးဖြစ်သည်။

၂၈:၁၅–၂၉:၁။ ကျိန်ခြင်းများနှင့် နိဂုံးချုပ်

မောရှေသည် ကျိန်ခြင်းများကို ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ ပြောင်းပြန်ဖြစ်လာခြင်းများဖြင့် စတင်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၆–၁၉)။ အခန်းငယ် ၃–၆ တွင် အသုံးပြုထားသော စကားလုံးများနှင့် အယူအဆများကိုပင် ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းဖြင့် တူညီမှုကို ဖန်တီးထားပြီးနောက် ကျိန်ခြင်းများ၏ ရှည်လျားသောစာရင်းကို ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၂၀–၆၈)။ (၁) ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကဲ့သို့ပင် စာသားတွင် ဖော်ပြထားသော လုပ်ဆောင်ချက်အားလုံး၏ အကြောင်းခံသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်သည်။ (၂) “တိုင်အောင်” ဟူသော ဝိဘတ်သည် ကျိန်ခြင်းများ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အလေးပေးသည်။ လူတို့သည် ဖျက်ဆီးခံရမည်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂၀၊ ၂၄၊ ၄၅၊ ၅၁၊ ၆၁)။ ဘုရားသခင်၊ အစ္စရေးနှင့် မြေတို့အကြားရှိ ပဋိညာဉ်သုံးထောင့်ဆက်နွယ်မှုသည် ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ပြီး လူမျိုးတစ်ရပ်လုံးသည် လုံးဝဖျက်ဆီးခံရမည်။ (၃) ဘေးဒုက္ခများသည် သက်သာရာမရှိဘဲ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်မည်။ (၄) ဘေးဒုက္ခများနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းသည် အစ္စရေးလူတို့၏ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာမရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၂၉:၁ သည် မောဘပြည်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ပဋိညာဉ်ကို နိဂုံးချုပ်သည့် နိဂုံးမှတ်တမ်းဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ်၏ စကားများ သို့မဟုတ် စည်းကမ်းချက်များကို ရည်ညွှန်းခြင်းသည် သီးခြားဥပဒေဆိုင်ရာ တာဝန်ဝတ္တရားများနှင့် ၎င်းတို့၏ သတ်မှတ်ထားသော အကျိုးဆက်များကို ဆိုလိုပြီး ရှေ့အခန်းများတွင် ပါဝင်သော ဥပဒေများ၊ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများနှင့် ကျိန်ခြင်းများအားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည် (“ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်” စာမျက်နှာ ၉၁၈ နှင့် “ပရောဖက်များတွင် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း” စာမျက်နှာ ၉၈၁ ကိုကြည့်ပါ)။

 

 

၂၉:၂–၃၀:၂၀

မောရှေ၏ တတိယမိန့်ခွန်း — ယာဝေ၏ ကျေးဇူးတော်ကို ယုံကြည်ခြင်း

မောရှေသည် လူတို့ကို ခေါ်ယူ၍ ထာဝရဘုရားနှင့် သူတို့ပြုထားသော ပဋိညာဉ်ကို ပြန်လည်အတည်ပြုရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည် (၄:၄၄–၂၆:၁၉ နှင့် အခန်း ၂၈)။ သူက ထိုပဋိညာဉ်သည် ထိုနေရာ၌ ရှိနေကြပြီး ကတိထားရာပြည်သို့ ဝင်ရောက်တော့မည့် လူတို့သာမက အနာဂတ်မျိုးဆက်များကိုပါ ချည်နှောင်ထားကြောင်း အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည် (၂၉:၉–၁၄)။ ပဋိညာဉ်ကို မနာခံခြင်း၏ အကျိုးဆက်အဖြစ် ပြည်နှင်ခံရခြင်းကို သူသတိပေးခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၅–၂၈)။ သို့သော် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် နောင်တရခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာတော် ပြန်လည်ရရှိစေမည် (၃၀:၁–၁၀)။ ထို့ကြောင့် မောရှေသည် ပဋိညာဉ်၏ သတ်မှတ်ချက်များကို လိုက်နာရန် အလွန်ခက်ခဲလွန်းသည်မဟုတ်ကြောင်း အစ္စရေးလူမျိုးတို့အား အာမခံပြောကြားခဲ့သည် (၃၀:၁၁–၁၄)။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့အား ရွေးချယ်ရန် အဆိုတစ်ရပ်ပြုခဲ့သည်—အသက်နှင့် သေခြင်းအကြား ရွေးချယ်ရန် (၃၀:၁၅–၂၀)။

မောရှေသည် မိမိ၏ တတိယမိန့်ခွန်းတွင် အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ အတိတ်သမိုင်းကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုခဲ့သည် (၂၉:၂–၉)။ လက်ရှိမျိုးဆက်ကို ရည်ညွှန်းရန် “ယနေ့” သို့မဟုတ် “ယခုနေ့” သို့မဟုတ် “ယခု” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် ဟာယုမ် ဟူသော စကားလုံးကို ဆယ့်သုံးကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ပြီး အနာဂတ်၏ ရူပါရုံများကိုလည်း ပေးခဲ့သည်။ မိန့်ခွန်း၏ အချိန်ကာလဆိုင်ရာ အပိုင်းများကို အေအိုင်ဘီအေအိုင်ဘီ ပုံစံဖြင့် စီစဉ်ထားပြီး အေအပိုင်းများသည် လက်ရှိပရိသတ်ကို ရည်ညွှန်းကာ ဘီအပိုင်းများသည် အနာဂတ်ကို ရှုမြင်သည်။

အေ — လက်ရှိမျိုးဆက် (၂၉:၁၀–၁၃)
ဘီ — အနာဂတ်မျိုးဆက်များ (၂၉:၁၄–၂၈)
အေ — လက်ရှိမျိုးဆက် (၂၉:၂၉)
ဘီ — အနာဂတ်မျိုးဆက်များ (၃၀:၁–၁၀)
အေ — လက်ရှိမျိုးဆက် (၃၀:၁၁–၂၀)

မိန့်ခွန်း၏ အထွတ်အထိပ်မှာ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို အပြည့်အဝ လက်အောက်ခံခြင်းဖြင့် သေခြင်းထက် အသက်ကို ရွေးချယ်ရန် ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည် (၃၀:၁၉)။

၂၉:၂–၃၀:၂၀

မောရှေ၏ တတိယမိန့်ခွန်း၏ အနှစ်သာရ — ပဋိညာဉ်ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်း၏ ကျေးဇူးတော်

အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်ခြင်း၏ အရေးပါမှုကို မည်သည့်အခါမျှ အလွန်အကျွံ အလေးထားသည်ဟု မဆိုနိုင်ပါ။ မောရှေသည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှု၍ သိနာတောင်ခြေ၌ အစ္စရေးလူမျိုးတို့အား ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူစဉ် အသုံးပြုခဲ့သော စကားများနှင့် ဆင်တူသော စကားများကို အသုံးပြုခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၄)။

၂၉:၂–၁၃။ အတိတ်၌ ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှု

မောရှေသည် တရားဟောရာကျမ်း ၁–၄ နှင့် ၈ တို့၌ မိမိပြောခဲ့သော မိန့်ခွန်း၏ အဓိကအကြောင်းအရာများကို ပြန်လည်ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ အစ္စရေးလူမျိုးတို့အား ဘုရားသခင်၏ အပြည့်အဝတန်ခိုးကို သင်ကြားပေးရန် အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ထောက်ပံ့ထိန်းသိမ်းပေးခဲ့ပုံကို ထပ်မံပြသခဲ့သည်။ အဲဂုတ္တုပြည်၌ ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်များကို မြင်ခဲ့ကြသော မျက်စိများသည် အလွန်ငယ်ရွယ်သော မျက်စိများဖြစ်ကြသည် (အသက် ဆယ့်ရှစ်နှစ် သို့မဟုတ် ထိုထက်ငယ်သူများ)။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်ပြီး တစ်နှစ်ခွဲခန့်အကြာတွင် သူလျှိုများက မိမိတို့၏ အစီရင်ခံစာကို ပေးခဲ့ကြပြီး လူတို့သည် ကတိထားရာပြည်သို့ ဝင်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည် (တောလည်ရာ ၁၃–၁၄)။ ထိုအချိန်တွင် အသက်နှစ်ဆယ်နှင့်အထက်ရှိသူအားလုံးသည် နောက်ထပ် အနှစ်လေးဆယ်အတွင်း သေဆုံးခဲ့ကြသည် (တောလည်ရာ ၁၄:၂၉–၃၅)။ သို့သော် ယခုမိန့်ခွန်းကို ကြားနာနေသူအားလုံးသည် ဟေရှဘုန်မင်းကြီး သိဟုန် (တောလည်ရာ ၂၁:၂၁–၃၂) နှင့် ဗာရှန်မင်းကြီး ဩဃ (တောလည်ရာ ၂၁:၃၃–၃၅) တို့အပေါ် မကြာသေးမီက ရရှိခဲ့သော အောင်ပွဲများကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား သူတို့၏ မိဘများ ပုန်ကန်ခဲ့စဉ်က ရှိခဲ့သော နှလုံးသားပြဿနာသည် သူတို့၌လည်း အတူတူရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း မောရှေက သူတို့သိစေလိုခဲ့သည် (တရားဟောရာ ၂၉:၄)။ သူတို့သည် ကြီးမားသော အောင်ပွဲများကို မြင်ခဲ့ကြသော်လည်း မိမိတို့အပြစ်ကို အမှန်တကယ် သိမြင်နားလည်ခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် မောရှေသည် ပိုမိုမကြာသေးမီက ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံတစ်ရပ်ကို သူတို့အား သတိပေးခဲ့သည်—အနှစ်လေးဆယ်ကြာသည့်တိုင် သူတို့၏ အဝတ်အစားများနှင့် ခြေနင်းများ မဟောင်းနွမ်းခဲ့ကြ (အခန်းငယ် ၅)။ ဤအတွေ့အကြုံများသည် ဘုရားသခင်ကို နာခံခြင်း၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ကိုယ်တော်ကို မနာခံခြင်း၏ မိုက်မဲမှုကို အစ္စရေးလူမျိုးတို့ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စေခဲ့ပေမည်။ တရားဟောရာ ၂၉:၁၀–၁၅ သည် အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ လက်ရှိမျိုးဆက်နှင့် အနာဂတ်မျိုးဆက်နှစ်ရပ်စလုံးကို ရည်ညွှန်းပြီး အလယ်ဗဟို၌ရှိသော ပဋိညာဉ်ပုံသေနည်းသည် မျိုးဆက်အားလုံးအတွက် တစ်မျိုးတည်းဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၃)။

၂၉:၁၄–၂၈။ အကျိုးဆက်များ

ထို့နောက် မောရှေသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကြောင့် ထာဝရဘုရားအပေါ် သစ္စာမရှိသော လူတစ်ဦး၊ မိသားစုတစ်စု သို့မဟုတ် အနွယ်တစ်နွယ်အပေါ် ကျရောက်မည့် အကျိုးဆက်များအကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ ထိုသို့သောသူများသည် ပဋိညာဉ်၏ ကောင်းချီးများကို အခြေအနေမရှိဘဲ အာမခံထားခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သိထားရန် လိုအပ်သည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် သူတို့၏ အာခံငြင်းဆန်သော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် မိမိတို့၏ ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး ယာဝေ၏ အမျက်ဒေါသကို ခံစားရမည် (အခန်းငယ် ၁၈–၂၁)။

ဤအပိုင်း၏ ဒုတိယပိုင်းတွင် မောရှေသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၏ အစ္စရေးလူမျိုးတစ်ရပ်လုံးအပေါ် ကျရောက်မည့် စုပေါင်းအကျိုးဆက်များသို့ အာရုံပြောင်းခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၂၂–၂၈)။ ယာဝေ၏ ကျိန်ခြင်းများသည် လူတို့နှင့် ပြည်မြေတို့အပေါ် အပြည့်အဝ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး အားလုံးကို အမြစ်မှနုတ်၍ ဖျက်ဆီးပစ်မည်။ ဤအပိုင်း၏ အများစုသည် မတူညီသော အသံသုံးမျိုး ပါဝင်သည့် တိုက်ရိုက်စကားဖြစ်သည်။ (၁) လက်ရှိ အစ္စရေးမျိုးဆက်၏ သားစဉ်မြေးဆက်များ (အခန်းငယ် ၂၂–၂၃)၊ (၂) အစ္စရေးကို ဝန်းရံထားသော လူမျိုးများ (အခန်းငယ် ၂၄)၊ (၃) အထက်ပါအသံများကို တုံ့ပြန်သူများဖြစ်သော်လည်း မည်သူမည်ဝါဖြစ်သည်ကို မသိရသူများ (အခန်းငယ် ၂၅–၂၈) ဖြစ်ကြသည်။

အခန်းငယ် ၂၂–၂၄ တွင် ပျက်စီးသွားသော ပြည်မြေကို ဘုရားသခင်၏ အမျက်ဒေါသ၏ သက်သေအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့သည့် ရှေးခေတ်ကမ္ဘာ၏ အခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီသော မေးခွန်းများ ပါဝင်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဤပြည်ကို အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ပြုတော်မူသနည်း။ ဤမျှကြီးမားသော အမျက်ဒေါသသည် အဘယ်ကြောင့် ဖြစ်ရသနည်း (အခန်းငယ် ၂၄)။ တုံ့ပြန်သူများသည် အစ္စရေးတို့၏ သစ္စာဖောက်မှုသည် သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်းဖြစ်ကြောင်းနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းအပေါ် ယာဝေ၏ တုံ့ပြန်မှုအကြောင်း ပြောဆိုကြမည်။ ဤမိန့်ခွန်းတွင် ယာဝေ၏ အမျက်ဒေါသကို မယှဉ်နိုင်အောင် ပြင်းထန်စွာ ဖော်ပြထားသော စကားရပ်များ ဆက်တိုက်ပါဝင်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ဟေဗြဲဘာသာ၏ စာသားအတိုင်းဆိုလျှင် “နှာခေါင်း၌ လောင်ကျွမ်းတော်မူသည်” (အခန်းငယ် ၂၃) ဟု ဖော်ပြထားပြီး၊ ဤစကားရပ်သည် အမျက်ထွက်နေသော လူတစ်ဦး သို့မဟုတ် သတ္တဝါတစ်ကောင်၏ နှာခေါင်းမှ ထွက်လာသော ပူပြင်းသည့် အသက်ရှူသံ၏ သဘာဝဖြစ်စဉ်မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ယာဝေသည် ဒေါသအမျက် (ခေမာ၊ အခန်းငယ် ၂၂) နှင့် အလွန်ကြီးမားသော အမျက်ဒေါသ (အခန်းငယ် ၂၃) ဖြင့် ပြုမူတော်မူသည်။ ဤစာအုပ်တွင် ရေးသားထားသော ကျိန်ခြင်းများအားလုံးကို ကိုယ်တော်သည် သူတို့အပေါ် ချမှတ်တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၂၇)၊ လူဦးရေအားလုံးကို အမြစ်မှနုတ်ပစ်ပြီး ပြည်မြေမှ ဝေးရာသို့ ပစ်ချတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၂၈၊ “ပရောဖက်များ၌ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း” စာမျက်နှာ ၉၈၁ ကိုကြည့်ပါ)။