အခန်း ၇၁—ဒါဝိဒ်၏ အပြစ်နှင့် နောင်တ

 

အခန်း ၇၁—ဒါဝိဒ်၏ အပြစ်နှင့် နောင်တ

ဤအခန်းသည် ၂ ရှမွေလ ၁၁၊ ၁၂ ကို အခြေခံထားသည်။

သမ္မာကျမ်းစာတွင် လူတို့ကို ချီးမွမ်းပြောဆိုထားသည်မှာ အနည်းငယ်သာရှိသည်။ အသက်ရှင်ခဲ့ဖူးသမျှ အကောင်းဆုံးလူများ၏ သီလများကိုပင် ပြန်လည်ဖော်ပြရန် နေရာအနည်းငယ်သာ ပေးထားသည်။ ဤတိတ်ဆိတ်မှုသည် ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ခြင်းမဟုတ်သကဲ့သို့ သင်ခန်းစာမဲ့ခြင်းလည်း မဟုတ်ပါ။ လူတို့၌ရှိသော ကောင်းသောအရည်အသွေးများအားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ ဆုကျေးဇူးများဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့၏ကောင်းသောလုပ်ရပ်များသည် ခရစ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ဆောင်ရွက်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မည်သည့်အရာဖြစ်ကြသည်ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်အရာကို ပြုကြသည်ဖြစ်စေ အရာအားလုံးကို ဘုရားသခင်ထံ အကြွေးတင်ကြသောကြောင့် ဘုန်းအသရေသည် ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းနှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏လက်တော်၌ရှိသော ကိရိယာများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အပြင်—သမ္မာကျမ်းစာသမိုင်း၏ သင်ခန်းစာအားလုံးက သွန်သင်သကဲ့သို့—လူတို့ကို ချီးမွမ်းခြင်း သို့မဟုတ် မြှောက်ပင့်ခြင်းသည် အန္တရာယ်ကြီးသောအရာဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ လူတစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်အပေါ် မိမိ၏ အပြည့်အဝမှီခိုနေရခြင်းကို မျက်ခြည်ပြတ်ပြီး မိမိ၏ခွန်အားကိုသာ ယုံကြည်လာပါက၊ သူသည် ကျရှုံးမည်မှာ သေချာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လူသည် မိမိထက် ပိုမိုအားကြီးသော ရန်သူများနှင့် တိုက်လှန်နေရသည်။ “အကြောင်းမူကား ငါတို့သည် အသွေးအသားနှင့် တိုက်လှန်ကြသည်မဟုတ်၊ အထွတ်အမြတ်များ၊ အာဏာစက်များ၊ ဤလောက၏ မှောင်မိုက်ခြင်းကို အုပ်စိုးသောမင်းများ၊ မိုးကောင်းကင်အရပ်၌ရှိသော ဆိုးညစ်သောဝိညာဉ်များနှင့် တိုက်လှန်ကြရ၏။” ဧဖက် ၆:၁၂၊ ဘေးမှတ်ချက်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားဖြင့် ဤတိုက်ပွဲကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် စိတ်ကို ဘုရားသခင်ထံမှ လွှဲဖယ်စေသည့်အရာ၊ မိမိကိုယ်ကို မြှောက်ပင့်ခြင်း သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကိုသာ အားကိုးခြင်းဆီသို့ ဦးတည်စေသည့်အရာမှန်သမျှသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကျဆုံးခြင်းအတွက် လမ်းကို သေချာပေါက် ပြင်ဆင်ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ အဓိကသဘောမှာ လူ့ခွန်အားကို မယုံကြည်ရန် သွန်သင်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ခွန်အားကို ယုံကြည်ရန် အားပေးခြင်းဖြစ်သည်။

ဒါဝိဒ်၏ကျဆုံးခြင်းအတွက် လမ်းကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်မှာ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်ခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို မြှောက်ပင့်ခြင်း၏ စိတ်ဓာတ်ပင် ဖြစ်သည်။ ချော့မြှောက်ခြင်းနှင့် အာဏာ၊ ဇိမ်ခံမှုတို့၏ သိမ်မွေ့သော ဆွဲဆောင်မှုများသည်လည်း သူ့အပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများနှင့် ဆက်ဆံပေါင်းသင်းခြင်းကလည်း ဆိုးကျိုးဖြစ်စေသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိခဲ့သည်။ အရှေ့တိုင်း အုပ်စိုးရှင်များကြားတွင် လွှမ်းမိုးနေသော ထုံးစံများအရ၊ လက်အောက်ခံများ၌ သည်းမခံနိုင်သော ပြစ်မှုများကိုပင် ဘုရင်၌ အပြစ်မတင်ဘဲ ခွင့်လွှတ်ထားကြသည်။ ဘုရင်သည် လက်အောက်ခံကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် တာဝန်ရှိသည်ဟု မယူဆကြပေ။ ဤအရာအားလုံးသည် ဒါဝိဒ်၏ အပြစ်၏ အလွန်အမင်း ဆိုးညစ်မှုကို သိမြင်သောသဘောကို လျော့နည်းစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယေဟောဝါ၏ခွန်အားကို နှိမ့်ချစွာ အားကိုးမည့်အစား မိမိ၏ဉာဏ်ပညာနှင့် အင်အားကို ယုံကြည်လာခဲ့သည်။ စာတန်သည် ဝိညာဉ်ကို ခွန်အား၏တစ်ခုတည်းသော အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်ထံမှ ခွဲထုတ်နိုင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူ၏ဇာတိသဘော၏ မသန့်ရှင်းသော ဆန္ဒများကို နှိုးဆွရန် ကြိုးစားလိမ့်မည်။ ရန်သူ၏လုပ်ငန်းသည် ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ပါ။ အစပိုင်းတွင် ရုတ်တရက်နှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာလည်း မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် အခြေခံမူများ၏ ခံတပ်များကို လျှို့ဝှက်စွာ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းစေခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်သေးငယ်သည်ဟု ထင်ရသော အရာများမှ စတင်သည်—ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိရန်နှင့် ကိုယ်တော်ကို လုံးဝအားကိုးရန် ပျက်ကွက်ခြင်း၊ လောက၏ ထုံးတမ်းများနှင့် အလေ့အထများကို လိုက်နာလိုသော သဘောထားတို့မှ စတင်သည်။

အမ္မုန်လူတို့နှင့် စစ်ပွဲမပြီးဆုံးမီ ဒါဝိဒ်သည် စစ်တပ်၏အုပ်ချုပ်မှုကို ယောဘထံအပ်နှံ၍ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ရှုရိလူတို့သည် အစ္စရေးလူမျိုးထံသို့ အရှုံးပေးပြီးသားဖြစ်၍ အမ္မုန်လူတို့ကို အပြည့်အဝ ချေမှုန်းနိုင်မည်မှာ သေချာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဒါဝိဒ်သည် အောင်ပွဲ၏ အသီးအပွင့်များနှင့် မိမိ၏ပညာရှိ၍ စွမ်းရည်ရှိသော အုပ်ချုပ်မှု၏ ဂုဏ်အသရေများကြားတွင် ဝန်းရံခံနေရသည်။ ယခု သူသည် အေးချမ်း၍ သတိမထားမိသောအချိန်တွင် စုံစမ်းသွေးဆောင်သူသည် သူ၏စိတ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို ရယူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်ကို မိမိနှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ ဆက်သွယ်ပေးထားပြီး ထိုမျှလောက် ကြီးမားသော ကျေးဇူးတော်ကို ပြသခဲ့ခြင်းသည် သူ၏အကျင့်စာရိတ္တကို အပြစ်အနာအဆာမရှိအောင် ထိန်းသိမ်းရန် အားအကောင်းဆုံး လှုံ့ဆော်မှုဖြစ်သင့်သည်။ သို့သော် အေးချမ်းလုံခြုံသည်ဟု ခံစား၍ မိမိ၏ဘုရားသခင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းကို လွှတ်လိုက်သောအခါ ဒါဝိဒ်သည် စာတန်ထံ အလျှော့ပေးပြီး မိမိ၏ဝိညာဉ်အပေါ် အပြစ်၏အညစ်အကြေးကို ကျရောက်စေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က တိုင်းနိုင်ငံ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်အပ်၍ ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ရွေးချယ်ထားသူသည် မိမိကိုယ်တိုင် ထိုပညတ်တော်များကို နင်းချေခဲ့သည်။ မကောင်းမှုပြုသူများအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်သင့်သူသည် မိမိ၏လုပ်ရပ်အားဖြင့် သူတို့၏လက်များကို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။

သူ၏အစောပိုင်းဘဝ၏ အန္တရာယ်များကြားတွင် ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏ဖြောင့်မတ်မှုကို သိရှိသဖြင့် မိမိ၏အမှုကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံနိုင်ခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်သည် သူ၏ခြေထောက်များအတွက် ချထားခဲ့သော မရေမတွက်နိုင်သည့် ထောင်ချောက်များကို ကျော်ဖြတ်ရာ၌ သူ့ကို ဘေးကင်းစွာ လမ်းပြပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ အပြစ်ရှိ၍ နောင်တမရသေးသောသူဖြစ်သဖြင့် ကောင်းကင်မှ အကူအညီနှင့် လမ်းညွှန်မှုကို မတောင်းဘဲ အပြစ်ကြောင့် မိမိပါဝင်လာရသော အန္တရာယ်များမှ မိမိကိုယ်ကို လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဘုရင်အတွက် ထောင်ချောက်ဖြစ်စေခဲ့သော ဘတ်သရှေဘ၏ သေစေနိုင်လောက်အောင် လှပမှုသည် ဟိတ္တိလူ ဥရိယ၏ ဇနီးဖြစ်သည်။ ဥရိယသည် ဒါဝိဒ်၏ အရဲရင့်ဆုံးနှင့် သစ္စာအရှိဆုံး အရာရှိများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထိုအပြစ်ကို လူသိရှင်ကြားဖြစ်လာပါက မည်သည့်ရလဒ် ဖြစ်ပေါ်မည်ကို မည်သူမျှ ကြိုတင်မမြင်နိုင်ကြပေ။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်က အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သူကို သေဒဏ်ခံထိုက်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ထို့အပြင် ဤမျှရှက်ဖွယ်ကောင်းစွာ အမှားပြုခံရသော မာနကြီးသည့် စစ်သားသည် ဘုရင်၏အသက်ကို သတ်ခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ တိုင်းနိုင်ငံကို ပုန်ကန်ရန် လှုံ့ဆော်ခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ မိမိကိုယ်ကို လက်စားချေနိုင်သည်။

ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ပြုလုပ်ခဲ့သမျှ ကြိုးပမ်းမှုတိုင်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို စာတန်၏အာဏာထဲသို့ အပ်နှံခဲ့ပြီး အန္တရာယ်များက သူ့ကို ဝန်းရံနေသည်။ သေခြင်းထက် ပိုမိုခါးသီးသော အရှက်ကွဲခြင်းသည် သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသည်။ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းတစ်လမ်းသာ ရှိသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး သူ၏စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကြောင့် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်မှုအပေါ် လူသတ်မှုကို ထပ်ပေါင်းရန် အလျင်အမြန် တွန်းပို့ခံခဲ့ရသည်။ ရှောလု၏ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သူသည် ဒါဝိဒ်ကိုလည်း ပျက်စီးစေရန် ဦးတည်နေခဲ့သည်။ စုံစမ်းသွေးဆောင်မှုများမှာ မတူညီကြသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းသို့ ဦးတည်စေရာ၌ တူညီကြသည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဥရိယကို စစ်ပွဲအတွင်း ရန်သူတို့၏လက်ဖြင့် သတ်ခံရစေပါက သူ၏သေခြင်းအတွက် အပြစ်ကို ဘုရင်ထံသို့ ခြေရာခံ၍ မရနိုင်တော့ဟု တွေးခဲ့သည်။ ဘတ်သရှေသည် ဒါဝိဒ်၏ဇနီး ဖြစ်လာရန် လွတ်လပ်သွားမည်၊ သံသယကိုလည်း ရှောင်လွှဲနိုင်မည်၊ တော်ဝင်ဂုဏ်အသရေလည်း ထိန်းသိမ်းနိုင်မည်ဟု တွေးခဲ့သည်။

ဥရိယကို မိမိ၏သေဒဏ်အမိန့်ကို မိမိကိုယ်တိုင် သယ်ဆောင်သွားစေခဲ့သည်။ ဘုရင်ထံမှ ယောဘထံသို့ သူ၏လက်ဖြင့် ပေးပို့လိုက်သော စာထဲတွင် “ဥရိယကို အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်ပွဲဖြစ်ရာ ရှေ့တန်း၌ ထားလော့။ ထို့နောက် သူ့ထံမှ နောက်ဆုတ်ကြလော့။ သို့မှသာ သူသည် ထိမှန်၍ သေမည်” ဟု အမိန့်ပေးထားသည်။ ယောဘသည် မဆင်မခြင် ကျူးလွန်ခဲ့သော လူသတ်မှုတစ်ခု၏ အပြစ်နှင့် အစွန်းအထင်းရှိပြီးသားဖြစ်သဖြင့် ဘုရင်၏ညွှန်ကြားချက်ကို နာခံရန် မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် ဥရိယသည် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့၏ဓားဖြင့် ကျဆုံးခဲ့သည်။

ထိုအချိန်အထိ ဒါဝိဒ်၏ အုပ်စိုးသူတစ်ဦးအဖြစ် မှတ်တမ်းသည် ဘုရင်အနည်းငယ်သာ တန်းတူနိုင်ခဲ့သည့် မှတ်တမ်းမျိုး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် “မိမိလူအပေါင်းတို့အား တရားစီရင်ခြင်းနှင့် တရားမျှတခြင်းကို ပြု၏” ဟု ရေးသားထားသည်။ ၂ ရှမွေလ ၈:၁၅။ သူ၏ဖြောင့်မတ်မှုသည် တိုင်းနိုင်ငံ၏ ယုံကြည်မှုနှင့် သစ္စာခံမှုကို ရရှိစေခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်ထံမှ လွဲ၍ မိမိကိုယ်ကို ဆိုးညစ်သူထံ အပ်နှံလိုက်သောအခါ ထိုအချိန်ကာလအတွက် စာတန်၏ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်ပေးထားသော ရာထူးနှင့် အာဏာကို ဆက်လက်ကိုင်စွဲထားသဖြင့် နာခံသူ၏ဝိညာဉ်ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေမည့် နာခံမှုကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ထံမဟုတ်ဘဲ ဘုရင်ထံသို့ သစ္စာခံထားသော ယောဘသည်လည်း ဘုရင်က အမိန့်ပေးသောကြောင့် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့သည်။

ဒါဝိဒ်ရရှိခဲ့သော အာဏာကို ဘုရားသခင်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်နှင့် သဟဇာတဖြစ်သည့်အတိုင်းသာ အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်နှင့် ဆန့်ကျင်သောအရာကို သူအမိန့်ပေးသောအခါ ထိုအမိန့်ကို နာခံခြင်းသည် အပြစ်ဖြစ်လာသည်။ “ရှိပြီးသော အာဏာစက်များကို ဘုရားသခင် ခန့်ထားတော်မူ၏” (ရောမ ၁၃:၁)။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်နှင့် ဆန့်ကျင်ပါက ထိုအာဏာစက်များကို ကျွန်ုပ်တို့ မနာခံရ။ တမန်တော်ပေါလုသည် ကောရိန္သုလူတို့ထံ စာရေးရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့ အုပ်ချုပ်ခံရမည့် အခြေခံမူကို ဖော်ပြထားသည်။ သူက “ငါသည် ခရစ်တော်၏နောက်သို့ လိုက်သကဲ့သို့ သင်တို့သည်လည်း ငါ့နောက်သို့ လိုက်ကြလော့” ဟု ဆိုသည်။ ၁ ကောရိန္သု ၁၁:၁။

မိမိ၏အမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်ပြီးကြောင်း အစီရင်ခံစာကို ဒါဝိဒ်ထံ ပေးပို့ခဲ့သော်လည်း ယောဘ သို့မဟုတ် ဘုရင်တစ်ဦးဦးကို အပြစ်ပတ်သက်စေမည့်အကြောင်း မပါဝင်စေရန် အလွန်သတိထား၍ စကားလုံးများကို ရေးသားထားသည်။ ယောဘသည် “စစ်ပွဲအကြောင်းများကို ဘုရင်အား ပြောပြီးသောအခါ၊ ဘုရင်၏အမျက်တော် ထွက်လာခဲ့လျှင်... ‘ကိုယ်တော်၏ကျွန် ဟိတ္တိလူ ဥရိယလည်း သေပါပြီ’ ဟု ပြောလော့” ဟု သတင်းပေးသူကို မှာကြားခဲ့သည်။ ထိုသတင်းပေးသူသည် သွား၍ ယောဘက မိမိအား စေလွှတ်ခဲ့သမျှကို ဒါဝိဒ်အား ပြောပြလေသည်။

ဘုရင်၏အဖြေမှာ “ဤအမှုကြောင့် သင်စိတ်မပျက်နှင့်။ ဓားသည် တစ်ဦးကိုသာမက တစ်ဦးကိုလည်း ဝါးမြိုတတ်၏။ မြို့ကို တိုက်ရာတွင် သင်၏စစ်ပွဲကို ပိုမိုပြင်းထန်စေ၍ မြို့ကို ဖြိုချလော့။ သူ့ကိုလည်း အားပေးလော့” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဘတ်သရှေသည် သူမ၏ခင်ပွန်းအတွက် ထုံးစံအတိုင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးရမည့် နေ့ရက်များကို စောင့်ထိန်းခဲ့သည်။ ထိုနေ့ရက်များကုန်ဆုံးသောအခါ “ဒါဝိဒ်သည် လူလွှတ်၍ သူ့ကို မိမိအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး သူသည် သူ၏ဇနီးဖြစ်လာသည်။” အသက်အန္တရာယ်ကြုံနေချိန်၌ပင် ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံသူအပေါ် လက်ဆန့်ရန် မိမိ၏နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် မြင့်မားသော ဂုဏ်သိက္ခာခံယူချက်က ခွင့်မပြုခဲ့သူသည် ယခု မိမိ၏ အလွန်သစ္စာရှိ၍ အလွန်ရဲရင့်သော စစ်သားတစ်ဦးကို အမှားပြု၍ သတ်နိုင်သည့်အထိ ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး မိမိ၏အပြစ်၏ဆုလာဘ်ကို အနှောင့်အယှက်မရှိ ခံစားရမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ အို—ကောင်းမွန်သောရွှေသည် မည်မျှမှေးမှိန်သွားခဲ့ပါသနည်း။ အလွန်စင်ကြယ်သောရွှေသည် မည်မျှပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါသနည်း။

အစကတည်းက စာတန်သည် အပြစ်ကျူးလွန်ခြင်းဖြင့် ရရှိနိုင်မည့် အကျိုးအမြတ်များကို လူတို့ရှေ့တွင် ပုံဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် သူသည် ကောင်းကင်တမန်များကို လှည့်ဖြားခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် အာဒံနှင့် ဧဝကို အပြစ်ကျူးလွန်ရန် စုံစမ်းခဲ့သည်။ ယခုလည်း ဤနည်းဖြင့် လူအများအပြားကို ဘုရားသခင်အား နာခံခြင်းမှ လမ်းလွှဲနေစေသည်။ အပြစ်လမ်းသည် လိုချင်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ထင်ရအောင် ပြုလုပ်ထားသည်။ “ထိုလမ်း၏အဆုံးသည် သေခြင်းလမ်းများဖြစ်၏။” သုတ္တံ ၁၄:၁၂။ ဤလမ်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အပြစ်၏အသီးများသည် မည်မျှခါးသီးကြောင်း သိရှိ၍ အချိန်မီ ထိုလမ်းမှ လှည့်ထွက်လာသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ဒါဝိဒ်ကို အပြစ်၏လှည့်စားသော ဆုလာဘ်များဖြင့် အပြီးအပိုင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ဆွဲဆောင်ခံရစေရန် မထားခဲ့ပါ။

အစ္စရေးလူမျိုးတို့အတွက်လည်း ဘုရားသခင် ဝင်ရောက်တားဆီးပေးရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဒါဝိဒ်၏ ဘတ်သရှေထံ ကျူးလွန်သောအပြစ်သည် လူသိများလာပြီး ဥရိယသေဆုံးစေရန် သူစီစဉ်ခဲ့သည်ဟူသော သံသယပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထာဝရဘုရား၏ ဂုဏ်အသရေ ပျက်ပြားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ဒါဝိဒ်ကို မျက်နှာသာပေး၍ မြှောက်ပင့်ခဲ့သော်လည်း ဒါဝိဒ်၏အပြစ်က ဘုရားသခင်၏အကျင့်စာရိတ္တကို မှားယွင်းစွာ ဖော်ပြပြီး ကိုယ်တော်၏နာမတော်အပေါ် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှုကို ကျရောက်စေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အစ္စရေးလူမျိုးတို့အကြား ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းခြင်း၏ စံနှုန်းကို လျှော့ချစေပြီး လူများစွာ၏စိတ်ထဲတွင် အပြစ်ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုကို လျော့နည်းစေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို မချစ်၊ မကြောက်ရွံ့သူများသည်လည်း ထိုအကြောင်းကြောင့် အပြစ်ကျူးလွန်ရာ၌ ရဲတင်းလာကြသည်။

ပရောဖက် နာသန်အား ဒါဝိဒ်ထံ အပြစ်ပြုပြင်ဆုံးမသည့် သတင်းစကားကို သယ်ဆောင်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပြင်းထန်မှု၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတင်းစကားဖြစ်သည်။ ထိုသို့သောဆုံးမမှုကို အနည်းငယ်သော အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်များထံသာ ပေးနိုင်ပြီး၊ ဆုံးမသူအတွက် သေခြင်းတရားကို သေချာစေမည့် အဖိုးအခပေးရနိုင်သည်။ နာသန်သည် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်ကို မကြောက်မရွံ့ ပြောကြားခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်မှရရှိသော ဉာဏ်ပညာဖြင့် ဘုရင်၏သနားစာနာမှုကို ရရှိစေကာ သူ၏သြတ္တပ္ပစိတ်ကို နှိုးဆွပြီး သူ့နှုတ်မှ မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် သေဒဏ်စီရင်ချက်ကို ထွက်လာစေခဲ့သည်။ ဘုရင်က မိမိလူမျိုး၏အခွင့်အရေးများကို ဘုရားသခင်ခန့်အပ်ထားသော အုပ်ထိန်းသူဖြစ်သည်ကို ရည်ညွှန်း၍ ပရောဖက်သည် ပြုပြင်ပေးရန် လိုအပ်သော အမှားနှင့် ဖိနှိပ်မှုအကြောင်းကို ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ပြောပြခဲ့သည်။

“မြို့တစ်မြို့တွင် လူနှစ်ဦးရှိ၏” ဟု သူဆိုသည်။ “တစ်ဦးသည် ချမ်းသာ၍ တစ်ဦးသည် ဆင်းရဲ၏။ ချမ်းသာသောသူ၌ သိုးစုနှင့် နွားစု အလွန်များ၏။ ဆင်းရဲသောသူ၌ကား မိမိဝယ်ယူ၍ မွေးမြူထားသော သိုးမငယ်တစ်ကောင်မှတစ်ပါး ဘာမျှမရှိ။ ထိုသိုးမငယ်သည် သူနှင့် သူ၏သားသမီးများနှင့်အတူ ကြီးပြင်းလာ၏။ သူစားသောအစားအစာကိုပင် ထိုသိုးမငယ် စား၏။ သူသောက်သောခွက်ထဲမှပင် သောက်၏။ သူ၏ရင်ခွင်၌ အိပ်၏။ သူ့အတွက် သမီးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ခရီးသွားတစ်ဦးသည် ချမ်းသာသောသူထံသို့ ရောက်လာသောအခါ သူ့ထံသို့လာသော ခရီးသွားအတွက် အစားအစာပြင်ဆင်ရန် မိမိ၏သိုးစုနှင့် နွားစုထဲမှ တစ်ကောင်ကို ယူရန် နှမြော၏။ သို့သော် ဆင်းရဲသောသူ၏ သိုးမငယ်ကိုယူ၍ သူ့ထံသို့လာသောသူအတွက် ပြင်ဆင်ပေး၏။”

ဘုရင်၏အမျက်တော် ထွက်လာ၍ “ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း ဤအမှုကို ပြုသောသူသည် သေရမည်။ သူသည် ဤအမှုကိုပြု၍ သနားခြင်းမရှိသောကြောင့် သိုးမငယ်အတွက် လေးဆပြန်ပေးရမည်” ဟု ကြွေးကြော်လေသည်။ ၂ ရှမွေလ ၁၂:၅၊ ၆၊ ဘေးမှတ်ချက်။

နာသန်သည် ဘုရင်ကို စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ညာလက်ကို ကောင်းကင်သို့မြှောက်၍ အလေးအနက်ပြောဆိုသည်မှာ “ထိုသူသည် သင်ပင်ဖြစ်၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ “သို့ဖြစ်၍” ဟု သူဆက်၍ “ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်၌ မကောင်းမှုပြုရန် ထာဝရဘုရား၏အမိန့်တော်ကို အဘယ်ကြောင့် မထီမဲ့မြင်ပြုသနည်း” ဟု ဆိုသည်။ အပြစ်ရှိသူတို့သည် ဒါဝိဒ်ပြုခဲ့သကဲ့သို့ မိမိတို့၏အပြစ်ကို လူတို့ထံမှ ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားနိုင်ကြသည်။ မကောင်းသောလုပ်ရပ်ကို လူတို့၏မြင်ကွင်း သို့မဟုတ် အသိမှ အစဉ်အမြဲ ဖုံးကွယ်ထားရန် ကြိုးစားနိုင်ကြသည်။ သို့သော် “ငါတို့သည် အမှုဆောင်ရသောသူ၏ မျက်မှောက်၌ အရာခပ်သိမ်းတို့သည် အဝတ်မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရှား၍ ဖွင့်လှစ်လျက်ရှိကြ၏။” ဟေဗြဲ ၄:၁၃။ “ဖုံးထားသောအရာ မဖော်ပြဘဲ မနေရာ၊ ဝှက်ထားသောအရာ မသိဘဲ မနေရာ။” မဿဲ ၁၀:၂၆။

နာသန်က “အစ္စရေးအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါသည် သင့်ကို အစ္စရေးအပေါ်တွင် ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးခဲ့၏။ ရှောလုလက်မှလည်း သင့်ကို ကယ်နှုတ်ခဲ့၏။ ... သို့ဖြစ်၍ ငါ၏မျက်မှောက်၌ မကောင်းမှုပြုရန် ထာဝရဘုရား၏အမိန့်တော်ကို အဘယ်ကြောင့် မထီမဲ့မြင်ပြုသနည်း။ သင်သည် ဟိတ္တိလူ ဥရိယကို ဓားဖြင့် သတ်ပြီး သူ၏ဇနီးကို သင့်ဇနီးဖြစ်စေရန် သိမ်းယူခဲ့သည်။ သူ့ကိုလည်း အမ္မုန်အမျိုးသားတို့၏ဓားဖြင့် သတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုမှစ၍ ဓားသည် သင့်အိမ်မှ အစဉ်မပြတ် ထွက်ခွာမည်မဟုတ်။ ... သင့်အိမ်ထဲမှပင် မကောင်းမှုကို သင့်အပေါ်သို့ ငါပေါ်စေမည်။ သင့်မျက်စိရှေ့မှာပင် သင့်မယားတို့ကို ယူ၍ သင့်အိမ်နီးချင်းအား ပေးမည်။ ... သင်သည် ဤအမှုကို လျှို့ဝှက်စွာ ပြုခဲ့သော်လည်း ငါသည် ဤအမှုကို အစ္စရေးအမျိုးသားအပေါင်းတို့ရှေ့၊ နေမင်းရှေ့တွင် ပြုမည်” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။

ပရောဖက်၏ဆုံးမမှုသည် ဒါဝိဒ်၏နှလုံးသားကို ထိမိခဲ့သည်။ သြတ္တပ္ပစိတ် နိုးကြားလာပြီး သူ၏အပြစ်သည် အလွန်ကြီးမားကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။ သူ၏ဝိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ နောင်တဖြင့် ဦးညွှတ်ခဲ့သည်။ တုန်ယင်သောနှုတ်ခမ်းဖြင့် “ငါသည် ထာဝရဘုရားကို ပြစ်မှားမိပြီ” ဟု ဆိုသည်။ အခြားသူများအပေါ် ပြုသောအမှားတိုင်းသည် နစ်နာသူထံမှ ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဥရိယနှင့် ဘတ်သရှေ နှစ်ဦးစလုံးအပေါ် ကြီးလေးသောအပြစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီး ထိုအရာကို သူအလွန်နာကျင်စွာ ခံစားသိရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်အပေါ် သူ၏အပြစ်သည် အဆုံးမရှိ ပိုမိုကြီးမားခဲ့သည်။

ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံသူကို သေဒဏ်ပေးရန် အစ္စရေးလူမျိုးတို့အတွင်း မည်သူမျှ ရှာမတွေ့နိုင်သော်လည်း ဒါဝိဒ်သည် အပြစ်ရှိ၍ ခွင့်မလွှတ်ခံရသေးသောအခြေအနေဖြင့် ဘုရားသခင်၏ လျင်မြန်သောတရားစီရင်ခြင်းကြောင့် လဲကျသေမည်ကို တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ပရောဖက်မှတစ်ဆင့် “ထာဝရဘုရားသည် သင်၏အပြစ်ကိုလည်း ပယ်ရှားတော်မူပြီ။ သင်သည် မသေရ” ဟူသော သတင်းစကားကို သူ့ထံပေးပို့ခဲ့သည်။ သို့သော် တရားမျှတမှုကို ထိန်းသိမ်းရမည်ဖြစ်သည်။ သေဒဏ်စီရင်ချက်ကို ဒါဝိဒ်ထံမှ သူ၏အပြစ်မှ မွေးဖွားလာသော ကလေးထံသို့ လွှဲပြောင်းခဲ့သည်။ ထိုသို့ ဘုရင်အား နောင်တရရန် အခွင့်အရေးပေးခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူ၏အပြစ်ဒဏ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် ကလေး၏ ဝေဒနာနှင့် သေခြင်းသည် သူကိုယ်တိုင်သေခြင်းထက်ပင် ပိုမိုခါးသီးလိမ့်မည်။ ပရောဖက်က “ဤအမှုအားဖြင့် ထာဝရဘုရား၏ ရန်သူတို့အား ကိုယ်တော်ကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ရန် အခွင့်အရေးအလွန်ကြီး ပေးခဲ့သောကြောင့် သင့်ထံမှ မွေးဖွားလာသောကလေးသည် ဧကန်အမှန် သေရမည်” ဟု ဆိုသည်။

သူ၏ကလေး အပြင်းအထန်နာမကျန်းဖြစ်သောအခါ ဒါဝိဒ်သည် အစာရှောင်၍ အလွန်နှိမ့်ချကာ ထိုကလေး၏အသက်အတွက် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ သူ၏တော်ဝင်အဝတ်အစားများကို ချွတ်ထားပြီး သရဖူကိုလည်း ဘေးဖယ်ထားကာ ညတိုင်းညတိုင်း မြေကြီးပေါ်တွင် လှဲ၍ မိမိ၏အပြစ်ကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသော အပြစ်မဲ့ကလေးအတွက် နှလုံးကြေကွဲစွာ ဆုတောင်းတောင်းပန်နေခဲ့သည်။ “သူ၏အိမ်အကြီးအကဲတို့သည် ထ၍ မြေကြီးမှ သူ့ကိုထူရန် သူ့ထံသို့သွားကြသော်လည်း သူသည် မထလို”။ လူတစ်ဦး သို့မဟုတ် မြို့တစ်မြို့အပေါ် တရားစီရင်ချက်ချမှတ်ခဲ့သောအခါ အကြိမ်များစွာတွင် နှိမ့်ချခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းက ထိုဘေးဒဏ်ကို လွှဲဖယ်ပေးခဲ့ပြီး ခွင့်လွှတ်ရန် လျင်မြန်သော အစဉ်အမြဲသနားကရုဏာရှင်က ငြိမ်သက်ခြင်း၏ သတင်းစကားများကို ပေးပို့ခဲ့သည်။ ဤအတွေးဖြင့် အားပေးခံရ၍ ကလေး အသက်ရှင်နေသမျှ ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏တောင်းပန်ခြင်းကို မရပ်မနား ဆက်လက်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ကလေးသေဆုံးပြီဟု သိရှိရသောအခါ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို တိတ်တဆိတ် လက်ခံလိုက်နာခဲ့သည်။ ပထမဆုံးသော ထိုးနှက်ချက်သည် သူကိုယ်တိုင် မှန်ကန်သည်ဟု ကြေညာခဲ့သော အပြစ်ဒဏ်၏ စတင်ကျရောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို ယုံကြည်သော ဒါဝိဒ်သည် နှစ်သိမ့်မှုကင်းမဲ့နေခြင်း မရှိပါ။

ဒါဝိဒ်၏ကျဆုံးခြင်းသမိုင်းကို ဖတ်ရှုသူအများအပြားက “ဤမှတ်တမ်းကို အဘယ်ကြောင့် လူသိရှင်ကြား ပြုလုပ်ထားသနည်း။ ကောင်းကင်ဘုံက အလွန်ဂုဏ်ပြုထားသောသူတစ်ဦး၏ ဘဝထဲမှ ဤမှောင်မိုက်သောအပိုင်းကို ကမ္ဘာလောကရှေ့သို့ အဘယ်ကြောင့် ဖွင့်ပြရန် ဘုရားသခင် အလိုရှိတော်မူသနည်း” ဟု မေးမြန်းခဲ့ကြသည်။ ပရောဖက်သည် ဒါဝိဒ်ကို ဆုံးမရာတွင် သူ၏အပြစ်နှင့်ပတ်သက်၍ “ဤအမှုအားဖြင့် ထာဝရဘုရား၏ ရန်သူတို့အား ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ရန် အခွင့်အရေးအလွန်ကြီး ပေးခဲ့သည်” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ မယုံကြည်သူများသည် မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးတစ်ဆက် ဒါဝိဒ်၏အကျင့်စာရိတ္တတွင် ဤမှောင်မိုက်သော အစွန်းအထင်းရှိသည်ကို ထောက်ပြ၍ အောင်ပွဲရသကဲ့သို့ လှောင်ပြောင်ကာ “ဤသူသည် ဘုရားသခင်၏စိတ်တော်နှင့် တွေ့သောသူဖြစ်သည်” ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဘာသာတရားအပေါ် ကဲ့ရဲ့မှုကျရောက်လာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခဲ့ကြသည်။ ဝိညာဉ်များသည် မယုံကြည်ခြင်း၌ ခိုင်မာလာကြပြီး လူအများသည် ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းမှု၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် အပြစ်ကျူးလွန်ရာ၌ ရဲတင်းလာကြသည်။

သို့သော် ဒါဝိဒ်၏သမိုင်းသည် အပြစ်အတွက် အားပေးထောက်ခံမှု လုံးဝမပေးပါ။ သူသည် ဘုရားသခင်၏အကြံဉာဏ်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းနေချိန်တွင်သာ ဘုရားသခင်၏စိတ်တော်နှင့် တွေ့သောသူဟု ခေါ်ခံခဲ့ရသည်။ သူအပြစ်ကျူးလွန်သောအခါ ထိုအရာသည် သူ့အတွက် မမှန်တော့ဘဲ နောင်တရ၍ ထာဝရဘုရားထံ ပြန်လာသောအချိန်မှသာ ပြန်လည်မှန်ကန်လာသည်။ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်က ရှင်းလင်းစွာ “ဒါဝိဒ်ပြုသောအမှုသည် ထာဝရဘုရား၏မျက်မှောက်၌ မကောင်းသောအမှုဖြစ်၏” ဟု ကြေညာထားသည်။ ၂ ရှမွေလ ၁၁:၂၇၊ ဘေးမှတ်ချက်။ ထာဝရဘုရားသည် ပရောဖက်အားဖြင့် ဒါဝိဒ်ကို “သို့ဖြစ်၍ ငါ၏မျက်မှောက်၌ မကောင်းမှုပြုရန် ထာဝရဘုရား၏အမိန့်တော်ကို အဘယ်ကြောင့် မထီမဲ့မြင်ပြုသနည်း။ ... ထို့ကြောင့် ယခုမှစ၍ ဓားသည် သင့်အိမ်မှ အစဉ်မပြတ် ထွက်ခွာမည်မဟုတ်။ အကြောင်းမူကား သင်သည် ငါ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏အပြစ်အတွက် နောင်တရ၍ ထာဝရဘုရား၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် လက်ခံခြင်းကို ခံရသော်လည်း မိမိကိုယ်တိုင် စိုက်ပျိုးခဲ့သော အမျိုးအနွယ်၏ ဆိုးကျိုးများကို ရိတ်သိမ်းခဲ့ရသည်။ သူနှင့် သူ၏အိမ်အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော တရားစီရင်ချက်များသည် ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာတော်မူကြောင်း သက်သေခံနေသည်။

ထိုအချိန်အထိ ဘုရားသခင်၏ အထူးစောင့်ရှောက်မှုသည် ဒါဝိဒ်ကို ရန်သူများ၏ ပရိယာယ်အမျိုးမျိုးမှ ကာကွယ်ပေးခဲ့ပြီး ရှောလုကို ထိန်းချုပ်ရန်လည်း တိုက်ရိုက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဒါဝိဒ်၏ လွန်ကျူးခြင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် သူ၏ဆက်ဆံရေးကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် မတရားမှုကို မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ ခွင့်ပြုနိုင်တော်မမူပါ။ ရှောလု၏ ရန်ငြိုးမှ ဒါဝိဒ်ကို ကာကွယ်ခဲ့သကဲ့သို့ သူ၏အပြစ်၏ရလဒ်များမှ ဒါဝိဒ်ကို ကာကွယ်ရန် မိမိ၏အာဏာကို အသုံးပြု၍ မရနိုင်တော့ပါ။

ဒါဝိဒ်ကိုယ်တိုင်၌ ကြီးမားသောပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ သူ၏အပြစ်နှင့် ထိုအပြစ်၏ အဝေးအလျားသက်ရောက်မှုများကို သိမြင်ခြင်းကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျိုးပဲ့ခဲ့သည်။ မိမိ၏လက်အောက်ခံများ၏ အမြင်တွင် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချခံရသည်ဟု ခံစားခဲ့သည်။ သူ၏သြဇာ အားနည်းသွားသည်။ ထိုအချိန်အထိ သူ၏ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်တော်များကို သစ္စာရှိစွာ နာခံခြင်းကြောင့်ဟု မှတ်ယူခဲ့ကြသည်။ ယခုမူ သူ၏အပြစ်ကို သိရှိလာကြသော လက်အောက်ခံများသည် ပိုမိုလွတ်လပ်စွာ အပြစ်ကျူးလွန်ရန် တွန်းအားပေးခံရမည်ဖြစ်သည်။ မိမိ၏အိမ်တွင်း၌ သူ၏အာဏာ၊ သားများထံမှ ရိုသေလေးစားခြင်းနှင့် နာခံခြင်းကို တောင်းဆိုပိုင်ခွင့်သည် အားနည်းသွားသည်။ မိမိ၏အပြစ်ကို သိရှိနေခြင်းက အပြစ်ကို ရှုတ်ချသင့်သည့်အချိန်တွင် သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စေခဲ့သည်။ ထိုအရာက မိမိအိမ်တွင်း၌ တရားမျှတမှုကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် သူ၏လက်ကို အားနည်းစေခဲ့သည်။ သူ၏မကောင်းသောပုံသက်သေသည် သူ၏သားများအပေါ် သြဇာလွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး ထိုရလဒ်ကို တားဆီးရန် ဘုရားသခင် ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ခဲ့ပါ။ အရာများကို သူတို့၏ သဘာဝလမ်းကြောင်းအတိုင်း ဖြစ်ခွင့်ပေးခဲ့ပြီး ထိုသို့ ဒါဝိဒ်သည် ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမခံခဲ့ရသည်။

ဒါဝိဒ်ကျဆုံးပြီးနောက် တစ်နှစ်ပတ်လုံး သူသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် လုံခြုံစိတ်ချရသကဲ့သို့ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ မနှစ်မြို့ခြင်းကို အပြင်ပန်းတွင် သက်သေပြသည့် အရာမရှိခဲ့ပါ။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်သည် သူ့အပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲလျက်ရှိသည်။ နောင်တရခြင်းဖြင့် မတားဆီးနိုင်တော့သည့် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် လက်စားချေခြင်း၏နေ့သည် လျင်မြန်၍ သေချာစွာ နီးကပ်လာနေသည်။ သူ၏မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးကို မှောင်မိုက်စေမည့် ဝေဒနာနှင့် အရှက်ကွဲခြင်းတို့လည်း ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်၏ပုံသက်သေကို ထောက်ပြ၍ မိမိတို့၏အပြစ်များ၏ အပြစ်ကြီးမားမှုကို လျှော့ချရန် ကြိုးစားသူများသည် လွန်ကျူးခြင်းလမ်းသည် ခက်ခဲကြောင်း သမ္မာကျမ်းစာမှတ်တမ်းမှ သင်ယူသင့်ကြသည်။ ဒါဝိဒ်ကဲ့သို့ မိမိတို့၏မကောင်းသောလမ်းမှ လှည့်ထွက်လာကြသော်လည်း အပြစ်၏ရလဒ်များသည် ဤဘဝထဲတွင်ပင် ခါးသီး၍ ခံနိုင်ရည်ခက်ခဲကြောင်း တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်၏ကျဆုံးခြင်းသမိုင်းကို ကိုယ်တော်အလွန်ကြီးမားစွာ ကောင်းချီးပေး၍ မျက်နှာသာပေးထားသူများပင် လုံခြုံပြီဟု မခံစားဘဲ နိုးနိုးကြားကြားရှိခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းကို လျစ်လျူမရှုရန် သတိပေးချက်အဖြစ် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ပင် ဘုရားသခင် သွန်သင်လိုသော သင်ခန်းစာကို နှိမ့်ချစွာ သင်ယူရန် ကြိုးစားသူများအတွက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးတစ်ဆက် လူထောင်ပေါင်းများစွာသည် စုံစမ်းသွေးဆောင်သူ၏ အာဏာကြောင့် မိမိတို့အပေါ် ကျရောက်နိုင်သည့် အန္တရာယ်ကို သိရှိနားလည်လာကြသည်။ ထာဝရဘုရားထံမှ အလွန်ဂုဏ်ပြုခံရသော ဒါဝိဒ်၏ကျဆုံးခြင်းသည် သူတို့အတွင်း မိမိကိုယ်ကို မယုံကြည်ရန် စိတ်ကို နိုးကြားစေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့ကို ကိုယ်တော်၏ခွန်အားဖြင့် ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်သည်ဟု သူတို့ခံစားခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့၏ခွန်အားနှင့် ဘေးကင်းရာသည် ကိုယ်တော်၌ရှိကြောင်း သိရှိသဖြင့် စာတန်၏မြေပြင်ပေါ်သို့ ပထမဆုံးခြေလှမ်းချရန်ပင် ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြသည်။

ဒါဝိဒ်အပေါ် ဘုရားသခင်၏စီရင်ချက် မကြေညာမီကတည်းကပင် သူသည် လွန်ကျူးခြင်း၏အသီးကို စတင်ရိတ်သိမ်းနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏သြတ္တပ္ပစိတ်သည် မငြိမ်သက်ခဲ့ပါ။ ထိုအချိန်တွင် သူခံစားခဲ့ရသော ဝိညာဉ်၏ဝေဒနာကို ဆာလံ ၃၂ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ သူက—

“လွန်ကျူးခြင်းကို လွှတ်ခြင်းခံရ၍ အပြစ်ကို ဖုံးအုပ်ခြင်းခံရသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။
ထာဝရဘုရားသည် အပြစ်ကို မမှတ်တော်မူသောသူ၊
စိတ်ဝိညာဉ်၌ လှည့်စားခြင်းမရှိသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။
ငါသည် တိတ်ဆိတ်နေစဉ် ငါ့အရိုးတို့သည် ဆွေးမြေ့ကြ၏။
တစ်နေ့လုံး ငါဟစ်ကြွေးသောအသံကြောင့် ဖြစ်၏။
နေ့ညမပြတ် ကိုယ်တော်၏လက်တော်သည် ငါ့အပေါ် လေးလံ၏။
နွေရာသီ၏ မိုးခေါင်ခြင်းကဲ့သို့ ငါ၏အစိုဓာတ်သည် ပြောင်းလဲသွား၏။” ဆာလံ ၃၂:၁-၄၊ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ထားသောမူ။

ဆာလံ ၅၁ သည် ဘုရားသခင်ထံမှ ဆုံးမခြင်း၏ သတင်းစကားကို ရရှိသောအခါ ဒါဝိဒ်၏ နောင်တကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်—

“အို ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာကရုဏာတော်နှင့်အညီ အကျွန်ုပ်ကို သနားတော်မူပါ။
ကိုယ်တော်၏ များပြားသော ကရုဏာတော်နှင့်အညီ
အကျွန်ုပ်၏ လွန်ကျူးခြင်းများကို ပယ်ဖျက်တော်မူပါ။
အကျွန်ုပ်၏ အပြစ်မှ အကျွန်ုပ်ကို အပြည့်အဝ ဆေးကြောသန့်ရှင်းစေတော်မူပါ။
အကျွန်ုပ်၏ အပြစ်မှလည်း သန့်ရှင်းစေတော်မူပါ။
အကျွန်ုပ်သည် မိမိ၏လွန်ကျူးခြင်းများကို ဝန်ခံပါ၏။
အကျွန်ုပ်၏ အပြစ်သည် အစဉ်အမြဲ အကျွန်ုပ်ရှေ့၌ ရှိပါ၏။ ...
ဟုဿုပ်ပင်ဖြင့် အကျွန်ုပ်ကို သန့်ရှင်းစေတော်မူပါ။ သို့ပြုလျှင် အကျွန်ုပ်သည် သန့်ရှင်းပါလိမ့်မည်။
အကျွန်ုပ်ကို ဆေးကြောတော်မူပါ။ သို့ပြုလျှင် အကျွန်ုပ်သည် နှင်းထက်ဖြူပါလိမ့်မည်။
ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ရွှင်လန်းခြင်းအသံကို အကျွန်ုပ်အား ကြားစေတော်မူပါ။
ကိုယ်တော်ချိုးဖဲ့တော်မူသော အရိုးတို့သည် ဝမ်းမြောက်ကြပါစေ။
အကျွန်ုပ်၏အပြစ်များမှ မျက်နှာတော်ကို ဖုံးကွယ်တော်မူပါ။
အကျွန်ုပ်၏ မတရားသောအမှုအလုံးစုံကို ပယ်ဖျက်တော်မူပါ။
အို ဘုရားသခင်၊ အကျွန်ုပ်၌ စင်ကြယ်သောနှလုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူပါ။
မှန်ကန်သောဝိညာဉ်ကိုလည်း အကျွန်ုပ်အတွင်း ပြန်လည်အသစ်ပြုပြင်တော်မူပါ။
အကျွန်ုပ်ကို မျက်မှောက်တော်မှ မပယ်တော်မူပါနှင့်။
သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကိုလည်း အကျွန်ုပ်ထံမှ မယူတော်မူပါနှင့်။
ကယ်တင်ခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို အကျွန်ုပ်အား ပြန်ပေးတော်မူပါ။
အလိုတော်အတိုင်း လွတ်လပ်သောဝိညာဉ်တော်ဖြင့် အကျွန်ုပ်ကို ထောက်မတော်မူပါ။
ထိုအခါ လွန်ကျူးသူတို့အား ကိုယ်တော်၏လမ်းများကို သွန်သင်ပါမည်။
အပြစ်သားတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်ထံသို့ ပြန်လှည့်လာကြပါလိမ့်မည်။
အို ဘုရားသခင်၊ အကျွန်ုပ်၏ကယ်တင်ရှင် ဘုရားသခင်၊
သွေးအပြစ်မှ အကျွန်ုပ်ကို ကယ်လွှတ်တော်မူပါ။
သို့ပြုလျှင် အကျွန်ုပ်၏လျှာသည် ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ကျယ်လောင်စွာ သီချင်းဆိုပါလိမ့်မည်။” ဆာလံ ၅၁:၁-၁၄။

ထိုသို့ သူ၏လူမျိုးများ၏ လူထုအစည်းအဝေးများတွင် သီဆိုရမည့် သန့်ရှင်းသောသီချင်းတစ်ပုဒ်တွင်၊ နန်းတော်အတွင်း—ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် တရားသူကြီးများ၊ မင်းသားများနှင့် စစ်သူရဲများ ရှေ့မှောက်တွင်—အစ္စရေး၏ဘုရင်သည် မိမိ၏အပြစ်၊ နောင်တနှင့် ဘုရားသခင်၏ကရုဏာတော်အားဖြင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းရရှိမည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကို ပြန်လည်ဖော်ပြခဲ့သည်။ မိမိ၏အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းမည့်အစား သူ၏ကျဆုံးခြင်း၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်သမိုင်းမှ အခြားသူများ သင်ခန်းစာရစေလိုခဲ့သည်။

ဒါဝိဒ်၏နောင်တသည် ရိုးသား၍ နက်ရှိုင်းသည်။ သူ၏အပြစ်ကို ပေါ့ပါးအောင်ပြရန် ကြိုးပမ်းမှု မရှိခဲ့ပါ။ ခြိမ်းခြောက်ထားသော တရားစီရင်ချက်များမှ လွတ်မြောက်လိုသော ဆန္ဒက သူ၏ဆုတောင်းချက်ကို လှုံ့ဆော်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ သို့သော် သူသည် ဘုရားသခင်အပေါ် ကျူးလွန်ခဲ့သော လွန်ကျူးခြင်း၏ ကြီးမားမှုကို မြင်ခဲ့သည်။ မိမိ၏ဝိညာဉ် ညစ်ညူးသွားခြင်းကို မြင်ခဲ့သည်။ မိမိ၏အပြစ်ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာခဲ့သည်။ သူသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းအတွက်သာ ဆုတောင်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ နှလုံးသားသန့်ရှင်းခြင်းအတွက် ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် စိတ်ပျက်အားငယ်၍ တိုက်ပွဲကို လက်လျှော့မထားခဲ့ပါ။ နောင်တရသောအပြစ်သားများအတွက် ဘုရားသခင်၏ကတိတော်များထဲတွင် မိမိ၏ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် လက်ခံခြင်းအတွက် အထောက်အထားကို သူမြင်ခဲ့သည်။

“အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ယဇ်ကို အလိုရှိတော်မမူ။ သို့မဟုတ် အကျွန်ုပ်သည် ပူဇော်ပါမည်။
မီးရှို့ရာယဇ်ကိုလည်း နှစ်သက်တော်မမူ။
ဘုရားသခင်နှစ်သက်တော်မူသော ယဇ်သည် ကျိုးပဲ့သောဝိညာဉ်ဖြစ်၏။
အို ဘုရားသခင်၊ ကျိုးပဲ့၍ နောင်တရသောနှလုံးကို ကိုယ်တော်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုတော်မမူပါ။” ဆာလံ ၅၁:၁၆၊ ၁၇။

ဒါဝိဒ်ကျဆုံးခဲ့သော်လည်း ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို ပြန်လည်ထူမတ်တော်မူခဲ့သည်။ သူကျဆုံးမီကထက် ယခုအခါ ဘုရားသခင်နှင့် ပိုမိုပြည့်စုံစွာ သဟဇာတဖြစ်လာပြီး မိမိ၏လူသားချင်းတို့အပေါ် ပိုမိုစာနာနားလည်လာခဲ့သည်။ လွတ်မြောက်ခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၌ သူသီဆိုသည်မှာ—

“အကျွန်ုပ်၏အပြစ်ကို ကိုယ်တော်ထံ ဝန်ခံပါပြီ။
အကျွန်ုပ်၏မတရားသောအမှုကို မဖုံးကွယ်ပါ။
အကျွန်ုပ်က ‘ထာဝရဘုရားထံသို့ မိမိ၏လွန်ကျူးခြင်းများကို ဝန်ခံမည်’ ဟု ဆိုသောအခါ၊
ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏အပြစ်၏ မတရားသောအမှုကို လွှတ်တော်မူ၏။ ...
ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏ပုန်းခိုရာဖြစ်တော်မူ၏။ ဒုက္ခမှ အကျွန်ုပ်ကို စောင့်ရှောက်တော်မူမည်။
ကယ်တင်ခြင်းသီချင်းများဖြင့် အကျွန်ုပ်ကို ဝန်းရံတော်မူမည်။” ဆာလံ ၃၂:၅-၇။

ဒါဝိဒ်၏အပြစ်သည် အလွန်ကြီးမားသော်လည်း သူ့ကို ချမ်းသာပေးပြီး ရှောလုကို သူတို့အမြင်တွင် ပို၍သေးငယ်သော အပြစ်များအတွက် ပယ်ချခဲ့ခြင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ မတရားမှုဟု လူအများက မကျေမနပ် ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဒါဝိဒ်သည် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချ၍ မိမိ၏အပြစ်ကို ဝန်ခံခဲ့သည်။ ရှောလုမူကား ဆုံးမခြင်းကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ နောင်တမရဘဲ မိမိ၏နှလုံးကို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။

ဒါဝိဒ်၏သမိုင်းထဲမှ ဤအပိုင်းသည် နောင်တရသောအပြစ်သားအတွက် အဓိပ္ပာယ်အပြည့်ရှိသည်။ ၎င်းသည် လူသားတို့၏ ရုန်းကန်မှုများနှင့် စုံစမ်းသွေးဆောင်မှုများ၊ ဘုရားသခင်ထံသို့ စစ်မှန်သောနောင်တနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏သခင် ယေရှုခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းတို့၏ အားအကောင်းဆုံး သရုပ်ဖော်ချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် အပြစ်ထဲသို့ ကျရောက်ပြီး မိမိတို့၏အပြစ်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအောက်၌ ရုန်းကန်နေရသော ဝိညာဉ်များအတွက် ၎င်းသည် အားပေးမှု၏ အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ အပြစ်ထဲသို့ လှည့်ဖြားခံရသော ဘုရားသခင်၏သားသမီးများထဲမှ ထောင်ပေါင်းများစွာတို့သည် စိတ်ပျက်အားငယ်၍ လက်လျှော့တော့မည့်အချိန်တွင် ဒါဝိဒ်၏ ရိုးသားသောနောင်တနှင့် ဝန်ခံခြင်းကို ဘုရားသခင် လက်ခံတော်မူခဲ့သည်ကို အောက်မေ့ကြသည်။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏လွန်ကျူးခြင်းအတွက် ခံစားခဲ့ရသော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည်လည်း နောင်တရ၍ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်လမ်း၌ ပြန်လည်လျှောက်လှမ်းရန် အားယူခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင်၏ဆုံးမခြင်းအောက်၌ ဒါဝိဒ်ကဲ့သို့ ဝန်ခံခြင်းနှင့် နောင်တဖြင့် မိမိ၏ဝိညာဉ်ကို နှိမ့်ချသူတိုင်းသည် မိမိအတွက် မျှော်လင့်ချက်ရှိကြောင်း သေချာစွာ သိနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ကတိတော်များကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လက်ခံသူတိုင်းသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် နောင်တရသောဝိညာဉ်တစ်ဦးကို ထာဝရဘုရားသည် မည်သည့်အခါမျှ ပယ်တော်မမူပါ။ ကိုယ်တော်က ဤကတိကို ပေးထားသည်မှာ “ငါနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပြုစေခြင်းငှာ ငါ၏ခွန်အားကို ကိုင်ဆွဲစေ။ ငါနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပြုစေ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ ၂၇:၅။ “မတရားသောသူသည် မိမိသွားသောလမ်းကို စွန့်ပစ်စေ။ မဖြောင့်မတ်သောသူသည် မိမိအကြံအစည်တို့ကို စွန့်ပစ်စေ။ ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်လာစေ။ ကိုယ်တော်သည် သူ့ကို သနားတော်မူလိမ့်မည်။ ငါတို့၏ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လာစေ။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် အလွန်များပြားစွာ ခွင့်လွှတ်တော်မူမည်။” ဟေရှာယ ၅၅:၇။