အခန်းကြီး - (၃ - ၄ - ၅)

 

၃:၁–၄:၂၄

မြစ်ကို ဖြတ်ကူးခြင်း

ဣသရေလလူတို့သည် ရေထုနှစ်ခုကို ဖြတ်ကူးခဲ့ကြပြီး၊ နှစ်ကြိမ်စလုံးတွင် ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူတို့ရှေ့၌ ရေများကို ခွဲပေးခဲ့သည်။ မောရှေလက်ထက်တွင် ပင်လယ်နီကို ဖြတ်ကူးခြင်းသည် ဣသရေလလူတို့ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွာခြင်းကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သကဲ့သို့၊ ယောရှုလက်ထက်တွင် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးခြင်းသည် ခါနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။ ထိုဝင်ရောက်ခြင်းသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ စတင်ခဲ့သော ရွေးနုတ်ခြင်းလုပ်ငန်း၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ခဲ့သည် (ဆာလံ ၁၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ခါနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းအားဖြင့် အာဗြဟံအား ပေးထားသော မြေယာကတိတော်သည် အကောင်အထည်ဖော်လာခဲ့သည်။ ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံလာခဲ့သည်။

၃:၁–၁၃။ ဖြတ်ကူးရန် ညွှန်ကြားချက်များ။ ရှိတ္တိမ် (သို့မဟုတ် အကေးရှားတော) မှ ဣသရေလလူတို့သည် ယော်ဒန်မြစ်သို့ ခရီးဆက်ခဲ့ကြပြီး—အကွာအဝေးမှာ ဆယ်မိုင်ခန့် (၁၆ ကီလိုမီတာ) ရှိသည်—မြစ်ကမ်းနံဘေးတွင် စခန်းချခဲ့ကြသည်။ ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးရန် ညွှန်ကြားချက်များမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားသည်။ လူတို့သည် လေဝိယဇ်ပုရောဟိတ်များ သယ်ဆောင်လာသော ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားသောအခါ ၎င်း၏နောက်သို့ လိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် ထာဝရဘုရားပြုတော်မူမည့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို မျှော်လင့်လျက် မိမိတို့ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းစေခြင်း သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်စေခြင်းကိုလည်း ပြုရမည်ဖြစ်သည် (ယောရှု ၃:၅)။ ထာဝရဘုရား၏ သန့်ရှင်းခြင်းသည် မိမိလူတို့၏ သန့်ရှင်းခြင်းကို တောင်းဆိုသကဲ့သို့၊ ထိုသန့်ရှင်းခြင်းကိုလည်း ဖြစ်မြောက်စေသည်။ ပဋိညာဉ်၏အခြေအနေတွင် ထာဝရဘုရားနှင့် တွေ့ဆုံရန် ပြင်ဆင်ရာ၌ ဣသရေလလူတို့၏ ကိုယ်ကိုသန့်ရှင်းစေခြင်းတွင် ရေချိုးခြင်း၊ အဝတ်အစားများကို လျှော်ဖွပ်ခြင်းနှင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၁၄–၁၅၊ ကမ္ဘာဦး ၃၅:၁–၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးခြင်း၏ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်သည် ယောရှုအား ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အတည်ပြုပေးခဲ့သကဲ့သို့၊ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေနှင့်အတူ ရှိတော်မူခဲ့သကဲ့သို့ ယောရှုနှင့်လည်းအတူ ရှိတော်မူကြောင်းကို သက်သေပြခဲ့သည်။ ယောရှု၏ အဓိကတာဝန်များထဲမှ တစ်ခုမှာ လူတို့အား ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးစားရန် တိုက်တွန်းအားပေးခြင်းဖြစ်သည် (ယောရှု ၃:၉–၁၁)။ ထာဝရဘုရား၏ ကတိတော်အတိုင်း ခါနာန်ပြည်သားများကို ဣသရေလလူတို့လက်သို့ အပ်နှံပေးမည်မှာ သေချာကြောင်း သူသည် လူအများကို အာမခံပြောကြားခဲ့သည်။ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် သူတို့အလယ်၌ ရှိတော်မူပြီး၊ မြေ၏နေထိုင်သူများကို သူတို့ရှေ့မှ မုချမလွဲ မောင်းထုတ်ပေးမည်ဟု ယောရှုက ကတိပေးခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၀)။ ဘုရားသခင်သည်လည်း ဣသရေလစစ်တပ်ရှေ့မှ ချီတက်၍ ရန်သူကို သူတို့အတွက် အောင်မြင်အောင် တိုက်ခိုက်ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၃)။ ဘုရားသခင်က ရေများကို ခွဲပေးခြင်းသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ကိုယ်တော်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။

၃:၁၄–၁၇။ မြစ်ကြမ်းပြင်ခြောက်ပေါ်မှ ဖြတ်ကူးခြင်း။ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို သယ်ဆောင်လာသော ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ ခြေများသည် ရေထဲသို့ ထိသည်နှင့် ယော်ဒန်မြစ်၏ ရေများသည် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး၊ လူတို့သည် ခြောက်သွေ့သောမြေပေါ်မှ ဖြတ်ကူးနိုင်ခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၁၃–၁၇၊ ၄:၁၈–၂၃)။ ပင်လယ်နီကို ဖြတ်ကူးခြင်းကဲ့သို့ ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးခြင်းသည်လည်း လေးနက်သော ဘာသာရေးဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်သည် ဣသရေလလူမျိုး၏ မျိုးဆက်သစ်အား ဘုရားသခင်သည် သူတို့အတွက် ပြုတော်မူခဲ့သည့်အရာများနှင့် ယခုပြုတော်မူနေသည့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို နက်ရှိုင်းစွာ ဆင်ခြင်စဉ်းစားရန် အခွင့်အရေးပေးခဲ့သည်။ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူတို့နှင့်အတူ ခါနာန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ချီတက်တော်မူခဲ့သည်။ ယောရှု ၃ တွင် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို သယ်ဆောင်သူများကို ယဇ်ပုရောဟိတ်များဟု ခေါ်ဆိုထားသော်လည်း ထိုတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် သတ်မှတ်ထားသူများမှာ လေဝိအမျိုး—ကောဟတ်အမျိုးသားများ—ဖြစ်ကြသည် (တောလည်ရာ ၄)။ ဤနေရာတွင် “ယဇ်ပုရောဟိတ်” ဟူသော ဝေါဟာရကို လေဝိအမျိုးသားများပါဝင်စေရန် အသုံးပြုထားသည် (ယောရှု ၃:၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့အား ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို သယ်ဆောင်၍ ဖြတ်ကူးရန် အမိန့်ပေးထားသော်လည်း (၃:၆) သူတို့သည် မြစ်ထဲသို့ ခြေချ၍ ရေကို ထိသည်အထိ ရေသည် မရပ်တန့်ခဲ့ပါ (အခန်းငယ် ၁၃)။ မကြာခဏဆိုသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရှေ့သို့တိုးသွားပြီးနောက်မှ သူတို့အတွက် လမ်းဖွင့်ပေးတော်မူသည်။ ထိုဖြတ်ကူးခြင်းသည် နွေဦးမိုးရွာခြင်းနှင့် ဟေရမုန်တောင်ပေါ်ရှိ နှင်းများအရည်ပျော်ခြင်းကြောင့် ယော်ဒန်မြစ်သည် ကမ်းပါးများကို ကျော်လွန်လျက် ရေလျှံနေချိန်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ယော်ဒန်မြစ်သည် ရေလျှံနေသည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်းအားဖြင့် (အခန်းငယ် ၁၅) ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်မပါဘဲ ဣသရေလလူတို့ ဖြတ်ကူးရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း စာသားက ထင်ရှားစွာ ညွှန်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၅)။ ဣသရေလလူတို့အား မြစ်ကို ဖြတ်ကူးရန် အမိန့်ပေးတော်မူသောအရှင်သည် ထိုဖြတ်ကူးခြင်းကိုလည်း ဖြစ်မြောက်စေတော်မူခဲ့သည်။

 

 

 

၄:၁–၂၄။ ဖြတ်ကူးခြင်းကို အမှတ်ရခြင်း

ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးနေစဉ် ဣသရေလလူတို့သည် ဤအလေးအနက်ရှိသော ဖြစ်ရပ်ကို အောက်မေ့ဖွယ်အမှတ်အသားအဖြစ် ခြောက်သွေ့သော မြစ်ကြမ်းပြင်မှ ကျောက်တုံး ဆယ့်နှစ်တုံးကို ကောက်ယူရန် ထာဝရဘုရား၏ အမိန့်ကို ခံရကြသည်။ ဆယ့်နှစ်မျိုးသောအနွယ်ကို ကိုယ်စားပြုသော အမျိုးသား ဆယ့်နှစ်ယောက်က ထိုကျောက်တုံးများကို ကောက်ယူခဲ့ခြင်း (၃:၁၂၊ ၄:၃–၄) သည် ဣသရေလတစ်မျိုးသားလုံး မြစ်ကို ဖြတ်၍ ခါနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြောင်းနှင့် ထာဝရဘုရားက သူတို့အတွက် ပြုတော်မူခဲ့သောအရာကို နောင်လာနောက်သားမျိုးဆက်များ မမေ့လျော့စေရန် သေချာစေဖို့မှာ အမျိုးအနွယ်ခေါင်းဆောင်အားလုံး၏ တာဝန်ဖြစ်ကြောင်းကို အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြသည်။ ဂိလဂါလရှိ စခန်းတွင် တည်ထားသော အထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်သည် နောင်လာနောက်သားမျိုးဆက်များအတွက် မြင်သာထင်ရှားသော သက်သေအထောက်အထားကို ပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ဘိုးဘေးများ ဖြတ်သန်းနိုင်ရန် ယော်ဒန်မြစ်၏ ရေများ အမှန်တကယ် “ဖြတ်တောက်ခံခဲ့ရသည်” ဟူသောအချက်ကို ယုံကြည်ခြင်းရှိလာစေရန် အားပေးမည်ဖြစ်သည်။ အောက်မေ့ဖွယ်အဖြစ် ကျောက်တုံးများကို တည်ထားခြင်းအကြောင်းကို သမ္မာကျမ်းစာက သက်သေခံထားသည် (၇:၂၆၊ ၂၄:၂၆–၂၇၊ ကမ္ဘာဦး ၂၈:၁၈–၂၂၊ ၃၁:၄၅–၄၇၊ ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၇:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ထာဝရဘုရား၏ အတိတ်က ပြုတော်မူခဲ့သောအမှုများကို အောက်မေ့ခြင်း သို့မဟုတ် အထိမ်းအမှတ်ပြုခြင်းသည် ထိုဖြစ်ရပ်များ၏ ကောင်းချီးများတွင် ပါဝင်ခံစားခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့အား မိမိ၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို မမေ့စေလိုတော်မူပါ။ ယောရှု ၄:၉ သည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို သယ်ဆောင်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့ ရပ်နေခဲ့သောနေရာတွင် တည်ထားသော အခြားကျောက်တုံး ဆယ့်နှစ်တုံးအကြောင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ယောရှု ၃:၇ တွင် ထာဝရဘုရားက ယောရှုကို ချီးမြှောက်တော်မူမည်ဟု ကတိပေးခဲ့ပြီး၊ ၄:၁၄ တွင် ထိုကတိတော် ပြည့်စုံလာကြောင်း ဖော်ပြထားသည်—ဣသရေလလူတို့သည် မောရှေကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေခဲ့ကြသကဲ့သို့ ယောရှုကိုလည်း အံ့အားသင့်ရိုသေကြသည်။ သူ၏ ချီးမြှောက်ခြင်း၏ အခြေခံမှာ သူ၏ နှိမ့်ချခြင်းနှင့် ထာဝရဘုရားအား နာခံခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ယောရှု ၄:၁၉–၂၄ သည် ယော်ဒန်မြစ်ကို အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ဖြတ်ကူးခဲ့ခြင်းနှင့် ကျောက်တုံး ဆယ့်နှစ်တုံး၏ အောက်မေ့ဖွယ်အခန်းကဏ္ဍကို ထပ်မံအတည်ပြုဖော်ပြသည်။ အနာဂတ်တွင် ထိုအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်သည် ကလေးများ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို နိုးကြားစေမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏မိဘများအနေဖြင့် ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းအကြောင်း သူတို့အား သွန်သင်ပေးရန် အခွင့်အရေးကို ရရှိစေမည်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂၁–၂၄)။ ဣသရေလလူတို့သည် ပထမလ၏ ဆယ်ရက်မြောက်နေ့တွင် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးပြီး ဂိလဂါလတွင် စခန်းချခဲ့ကြသည်။ ဂိလဂါလသည် သိမ်းပိုက်ရေးကာလတစ်လျှောက် ဣသရေလလူတို့၏ စစ်ဆင်ရေးအခြေစိုက်စခန်း ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည် (၁၀:၁၅၊ ၄၃၊ ၁၄:၆)။ ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းတန်ခိုးတော်ကို ယခင်မျိုးဆက်က ပင်လယ်နီကို ဖြတ်ကူးခဲ့ခြင်းနှင့် လက်ရှိမျိုးဆက်က ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးခဲ့ခြင်း နှစ်ရပ်စလုံးတွင် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်နှစ်ရပ်စလုံးသည် လူမျိုးတို့အား ဣသရေလ၏ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို အသိအမှတ်ပြုလာစေမည်ဖြစ်သည်။ အံ့ဖွယ်အမှုများသည် ယုံကြည်ခြင်းကို အားပေးရန် အထောက်အကူပြုသည်။ သမိုင်းအရ ပင်လယ်နီနှင့် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးခဲ့ခြင်းတို့သည် ဣသရေလလူတို့၏ ကျွန်ဘဝ၏ အညစ်အကြေးများကို ဆေးကြောပစ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသောပြည်တော်သို့ ဘုန်းအသရေရှိစွာ ဝင်ရောက်ခြင်းတို့ကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။

 

 

၅:၁–၁၅

သိမ်းပိုက်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်း

ယောရှု ၅ တွင် ဣသရေလလူတို့သည် ပဋိညာဉ်တော်၏ အရှင်အား နာခံရန် (အခန်းငယ် ၁–၁၂) နှင့် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နာခံရန် (အခန်းငယ် ၁၃–၁၅) မိမိတို့ကိုယ်ကို ဆက်ကပ်ကြသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဂိလဂါလတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ အခမ်းအနားနှစ်ရပ်ဖြစ်သည့် အရေဖျားလှီးခြင်းနှင့် ပသခါပွဲသည် ဣသရေလလူတို့အား သိမ်းပိုက်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ အရေဖျားလှီးခြင်းသည် အမျိုးသားတိုင်းကို အာဗြဟံ၏သားနှင့် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးဝင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၁၇:၁၀–၁၁)—ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ပဋိညာဉ်၏ အမွေခံများဖြစ်ကြသည်—ထို့အပြင် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ဣသရေလလူတို့ကို ရွေးနုတ်ကယ်တင်ခြင်းကို အထိမ်းအမှတ်ပြုသော ပသခါပွဲကျင်းပရန်လည်း အရေဖျားလှီးခြင်းသည် ကြိုတင်လိုအပ်ချက်ဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၄၈)။ ဗတ္တိဇံမင်္ဂလာကဲ့သို့ အရေဖျားလှီးခြင်းသည် ပဋိညာဉ်အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို အမှတ်အသားပြုသကဲ့သို့၊ သခင်ဘုရား၏ညစာကဲ့သို့ ပသခါပွဲသည်လည်း ထာဝရဘုရား၏ ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ဆောင်ချက်များကို အထိမ်းအမှတ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

၅:၁။ ခါနာန်လူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းခြင်း။ ယော်ဒန်မြစ်ကို အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ဖြတ်ကူးခြင်းသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ထာဝရဘုရားတစ်ပါးတည်းသာ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်း လူမျိုးတို့အား အသိအမှတ်ပြုလာစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည် (ယောရှု ၄:၂၄)။ ထိုရည်ရွယ်ချက်သည် အောင်မြင်ခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးခဲ့ကြောင်း သတင်းရရှိသောအခါ ယော်ဒန်မြစ်အနောက်ဘက်ရှိ အာမောရိမင်းများနှင့် ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက်ရှိ ခါနာန်မင်းများသည် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသွားကြသည် (အခန်းငယ် ၁)။ ထာဝရဘုရားသည် ထိုပြည်ကို ဣသရေလလူတို့လက်သို့ အပ်ပေးတော်မူပြီဟူသော ယုံကြည်ချက်ကို ခါနာန်လူမျိုးများထဲမှ လူအများက ယုံကြည်ခဲ့ကြသကဲ့သို့ ရာဟပ်သည်လည်း ထိုယုံကြည်ချက်ကို မျှဝေခဲ့ရမည် (၂:၉)။ ခါနာန်လူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းခြင်း (၅:၁) သည် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ကောင်းချီးများ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၃:၂၈)။ ခါနာန်လူတို့ ဖော်ပြသော ကြောက်ရွံ့မှုသည် ဣသရေလလူတို့အား သိမ်းပိုက်ခြင်းအတွက် အမှန်ပင် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာစေခဲ့ရမည်။

၅:၂–၉။ ပဋိညာဉ်သစ်ပြုခြင်း။ ထိုအချိန်တွင် ဣသရေလလူတို့သည် ပဋိညာဉ်၏ ကောင်းချီးများကို အပြည့်အဝ ရရှိရန် ပဋိညာဉ်ကို ပြန်လည်သစ်လွင်စေရမည်ဖြစ်သည်။ ခါနာန်သည် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ မြေဖြစ်ပြီး ဣသရေလလူတို့သည် ထာဝရဘုရားနှင့် မိမိတို့၏ ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားစဉ်တွင်သာ ထိုမြေကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြသည်။ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို စတင်မလုပ်ဆောင်မီ အရေဖျားလှီးခြင်းအခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ခြင်းသည် အာဗြဟံအား ပေးထားသော ပဋိညာဉ်ကတိတော်များကို ပြန်လည်ဖော်ပြပြီး ပြည့်စုံစေခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၁၇:၁၀–၁၁)။ အပြင်ပန်းပြုလုပ်သော အရေဖျားလှီးခြင်းအခမ်းအနားသည် စိတ်နှလုံး၏ စစ်မှန်သော အရေဖျားလှီးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နာခံခြင်းရှိသော အသက်တာကို ဖော်ပြသည် (တရားဟောရာ ၃၀:၆၊ ယေရမိ ၄:၄၊ ရောမ ၂:၂၉)။ ဣသရေလလူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ စစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲ၍ ထိုပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန် မလုပ်ဆောင်မီ ထာဝရဘုရား၏ အမှုတော်အတွက် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပြန်လည်ဆက်ကပ်ရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။

လူတို့သည် ကျောက်ဓားများဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် အရေဖျားလှီးခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂)။ ဤအရာသည် နှစ်ပေါင်း လေးဆယ်ခန့် ရပ်နားထားခဲ့သော ထိုအခမ်းအနားကို ပြန်လည်လိုက်နာခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ပသခါပွဲ မကျင်းပမီ အဲဂုတ္တုပြည်တွင် အစုလိုက်အပြုံလိုက် အရေဖျားလှီးခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဆိုပါက (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၄၃–၄၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ဒုတိယအကြိမ် အစုလိုက်အပြုံလိုက် အရေဖျားလှီးခြင်းသည် ယောရှု ၅ တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအမိန့်သည် မျိုးဆက်တစ်ခုတည်းကို ဒုတိယအကြိမ် အရေဖျားလှီးခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာသူ အမျိုးသားအားလုံးသည် အရေဖျားလှီးပြီးသားဖြစ်သော်လည်း ထိုသူတို့သည် နာခံမှုမရှိခြင်းကြောင့် တော၌ သေဆုံးခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၄–၇)။ ဂိလဂါလတွင် အရေဖျားလှီးခြင်းခံရသူများမှာ ဒုတိယမျိုးဆက် အမျိုးသားများဖြစ်ကြပြီး၊ ထွက်မြောက်ရာနောက်ပိုင်း မွေးဖွားလာသူများဖြစ်သဖြင့် သူတို့အားလုံးသည် အရေဖျားမလှီးရသေးကြပါ။ သတ္တုဓားများ ရရှိနိုင်သော်လည်း ကျောက်ဓားများသည် ခွဲစိတ်ရာတွင် ပိုမိုထိရောက်ဖွယ်ရှိသည်။ “အရေဖျားမလှီးသူများ၏ တောင်ကုန်း” ဟူသော နေရာအမည်က ဤအရာသည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် အရေဖျားလှီးခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ အထိမ်းအမှတ်တစ်ခုအဖြစ် ဤတောင်ကုန်းသည် ခါနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ပဋိညာဉ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပြန်လည်သစ်လွင်စေခဲ့ခြင်းကို ဣသရေလလူတို့အား သတိရစေမည်ဖြစ်သည်။ အရေဖျားလှီးခြင်းပြီးနောက် ကာလသည် ဣသရေလလူတို့အနေဖြင့် စစ်ရေးအရ အားနည်းလွယ်ဆုံးအချိန် ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည် (ကမ္ဘာဦး ၃၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ သို့သော် ဤလုပ်ဆောင်ချက်သည် ထာဝရဘုရားအပေါ် သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကိုလည်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ဣသရေလလူတို့သည် အားနည်းနေသော်လည်း ထာဝရဘုရား၏ ရှိနေတော်မူခြင်းသည် လူတို့အတွက် လိုအပ်သမျှ အရာအားလုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။

“ဂိလဂါလ” ဟူသော နေရာအမည်သည် “လှိမ့်ဖယ်ရှားသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသော စကားလုံးမှ ဆင်းသက်လာသည် (အခန်းငယ် ၉)။ ဤအခန်းငယ်တွင် “အဲဂုတ္တုပြည်၏ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှု [သို့မဟုတ် အရှက်ကွဲမှု]” ဟူသော ရည်ညွှန်းချက်ကို အမျိုးမျိုး အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်သည်။ ၎င်းသည် အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ကျွန်ခံခဲ့ရခြင်း၏ အရှက်ကွဲမှုကို ရည်ညွှန်းနိုင်သော်လည်း အဲဂုတ္တုပြည်တွင် ရှိစဉ် ယခင်မျိုးဆက်က အရေဖျားလှီးခြင်းအခမ်းအနားကို လျစ်လျူရှုခဲ့ခြင်းနှင့်လည်း ဆက်စပ်နိုင်သည်။ အများဆုံးဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတို့၏ပုန်ကန်မှုကြောင့် တော၌ နှစ်ပေါင်း လေးဆယ် လှည့်လည်ခဲ့ရခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာကြောင့် အဲဂုတ္တုလူတို့က ဘုရားသခင်သည် ဤလူမျိုးကို တောသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၍ သတ်ရန်ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုခဲ့ကြသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၂:၁၂၊ တောလည်ရာ ၁၄:၁၃–၁၆၊ တရားဟောရာ ၉:၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ယခုနောက်ဆုံးတွင် လူတို့သည် ကတိထားတော်မူသောပြည်သို့ ဝင်ရောက်ရန် အသင့်ဖြစ်ကြပြီ။ အဲဂုတ္တုပြည်၏ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှုသည် အခြေအမြစ်မရှိကြောင်း သက်သေပြပြီးဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ်၏အခြေအနေတွင် အရေဖျားသည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ခြင်းကို ဆိုလိုပြီး၊ ၎င်းကို ဖယ်ရှားခြင်းသည် ကိုယ်တော်အား ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်းကို ဆိုလိုသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၄:၂၄–၂၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ဂိလဂါလသည် လူမျိုးတော်ကို ဘုရားသခင်၏လူမျိုးအဖြစ် အသစ်တဖန် ဖွဲ့စည်းသည့်နေရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အရေဖျားလှီးခြင်းအခမ်းအနားအားဖြင့် ဣသရေလလူမျိုးကို ဖွဲ့စည်းခြင်းသည် အဲဂုတ္တုပြည်အနေဖြင့် သူမကို ကဲ့ရဲ့ရန် အကြောင်းမရှိတော့ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

၅:၁၀–၁၂။ ပသခါပွဲ ဖြစ်ရပ်။ ဤအခန်းငယ်များတွင် ပသခါပွဲကို တတိယအကြိမ် ကျင်းပခဲ့ခြင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂၊ တောလည်ရာ ၉)။ ပသခါပွဲသည် ဣသရေလလူတို့ အဲဂုတ္တုပြည်၏ ကျွန်ဘဝမှ ရွေးနုတ်ခံရခြင်းကို အမှတ်အသားပြုသည်။ ယခင်မျိုးဆက်သည် အရေဖျားလှီးခြင်းကို လျစ်လျူရှုခဲ့သကဲ့သို့ တော၌ ပသခါပွဲကိုလည်း ကျင်းပခဲ့ခြင်း မရှိဖွယ်ရှိသည်။ အရေဖျားမလှီးရသေးသော အမျိုးသားတစ်ဦးမျှ ပသခါပွဲကို မကျင်းပနိုင်သောကြောင့် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၄၃–၄၉) ယောရှု ၅ တွင် ပသခါပွဲမကျင်းပမီ လူတို့အား အရေဖျားလှီးခြင်းသည် အရေးပါသည်။ ပသခါပွဲကို ပဋိညာဉ်အသိုင်းအဝိုင်းဝင်များဖြစ်သော ဇာတိလူဖြစ်စေ၊ မွေးစားဝင်ရောက်လာသူဖြစ်စေ ကျင်းပနိုင်သော်လည်း အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အရေဖျားလှီးခြင်း မခံယူထားလျှင် ပဋိညာဉ်အသိုင်းအဝိုင်းဝင် မဖြစ်နိုင်ပါ။ ပသခါပွဲကို ကျင်းပခြင်းအားဖြင့် ဣသရေလလူတို့သည် ကျွန်ဘဝမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းကို အောက်မေ့ခဲ့ကြသည်။ ထိုနည်းတူ သခင်ဘုရား၏ညစာသည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကယ်တင်ခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သော ယေရှုခရစ်၏ သေခြင်းကို အောက်မေ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လ၏ ဆယ့်ငါးရက်မြောက်နေ့တွင်—တဆေးမဲ့မုန့်ပွဲ စတင်သည့်နေ့တွင် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၁၄–၂၀)—ဣသရေလလူတို့သည် ထိုပြည်၏ အသီးအနှံများကို စားကြသည် (ယောရှု ၅:၁၁)။ ထို့ကြောင့် မန္နကျွေးခြင်းသည် ထိုနေ့တွင်ပင် ရပ်တန့်သွားသည် (အခန်းငယ် ၁၂၊ တရားဟောရာ ၈:၂–၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မုယောစပါးရိတ်သိမ်းချိန်သည် ပထမလအတွင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့ တော၌ ခရီးသွားစဉ် မန္နကို ပေးတော်မူခဲ့သော်လည်း ယခု သူတို့သည် ခါနာန်ပြည်တွင် ရှိနေကြပြီဖြစ်သောကြောင့် ထိုပြည်၏ အသီးအနှံများကို စားနိုင်ကြပြီ။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် အစားအစာကျွေးမွေးခြင်း ဖြစ်ရပ်အားလုံးသည် ယာယီသာ ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်စားနပ်ရိက္ခာအဖြစ် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မဟုတ်ပါ။ တဆေးမဲ့မုန့်ကို ပသခါပွဲပြီးနောက် ခုနစ်ရက်ကြာ စားခဲ့ကြသည်။

၅:၁၃–၁၅။ တပ်မှူးနှစ်ဦး တွေ့ဆုံခြင်း။ ညအမှောင်ထဲတွင် ထာဝရဘုရား၏ စစ်တပ်များ၏ မြေကြီးပေါ်ရှိ တပ်မှူးနှင့် ကောင်းကင်ဘုံရှိ တပ်မှူးတို့သည် ယေရိခေါမြို့အနီးတွင် အချင်းချင်း တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။ သူသည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသောအရှင် ဖြစ်တော်မူကြောင်း သိရှိသောအခါ ယောရှုသည် ကိုယ်တော်ကို ဝတ်ပြု၍ ကိုယ်တော်၏အမိန့်ကို နာခံကာ မိမိခြေထောက်မှ ဖိနပ်ကို ချွတ်ခဲ့သည် (ယောရှု ၅:၁၅)။ ယောရှုသည် ယခုအခါ ကောင်းကင်တပ်တော်၏ တပ်မှူးထံမှ အမိန့်များကို လက်ခံရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။ ဤဘုရားသခင်၏ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခြင်းသည် ဣသရေလစစ်တပ်၏ ရှေ့တွင် ထာဝရဘုရားကိုယ်တော်တိုင် ရှိနေပြီး ခါနာန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်တော်မူကြောင်း ယောရှုကို ယုံကြည်စေခဲ့သည်။ ဤတပ်မှူးနှင့်အတူ ရှုံးနိမ့်ခြင်းသည် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပါ။ သို့သော် အာခန်နှင့် ပတ်သက်သော ဖြစ်ရပ်မှတစ်ဆင့် မကြာမီ ယောရှု သိရှိလာမည့်အရာမှာ ဣသရေလလူတို့သည် ဘုရားသခင်ဘက်၌ ရှိနေကြသလားဟူသော မေးခွန်းပင် ဖြစ်သည်။