အခန်း ၁၈—ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ဝတ်ပြုခြင်း

 

အခန်း ၁၈—ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ဝတ်ပြုခြင်း

ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ဝတ်ပြုခြင်းသည် ဝိညာဉ်ရေးရာတိုးတက်မှုအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်—ဆုတောင်းလေ့ရှိသောနေရာသို့ သွားနိုင်ရန် အခွင့်အရေးတိုင်းကို ရှာဖွေပါ။ ဘုရားသခင်နှင့် အမှန်တကယ် မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန် ရှာဖွေနေသူများကို ဆုတောင်းအစည်းအဝေး၌ တွေ့မြင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိတို့၏တာဝန်ကို သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်ကာ ရရှိနိုင်သမျှ အကျိုးကျေးဇူးအားလုံးကို ရိတ်သိမ်းရန် စိတ်အားထက်သန်၍ စိုးရိမ်ပူပန်ကြမည်။ ကောင်းကင်မှ အလင်းရောင်ခြည်များကို ရရှိနိုင်မည့်နေရာတွင် မိမိတို့ကိုယ်ကို ထားရှိနိုင်ရန် အခွင့်အရေးတိုင်းကို အသုံးချကြမည်။—(ခရစ်တော်ထံသို့ ခြေလှမ်းများ၊ ၉၈)

ကိုယ်ပိုင်ဆုတောင်းခြင်း၊ မိသားစုဆုတောင်းခြင်း၊ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရန် လူစုလူဝေးများ၌ ဆုတောင်းခြင်း—အားလုံးသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ ထို့အပြင် ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏ဆုတောင်းချက်များအတိုင်း အသက်ရှင်ရမည်။ ခရစ်တော်၏အမှုတော်၌ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရမည်။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၇:၂၃၉)

ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝတ်ပြုဆုတောင်းအစည်းအဝေးများတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏အသံများသည် ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းအားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံရှင်အဖအား ကျွန်ုပ်တို့ရိုသေကိုးကွယ်ကြောင်း ဖော်ပြသင့်သည်။ သို့မှသာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ရိုးရှင်းခြင်း၊ သစ္စာတရားနှင့် သန့်ရှင်းခြင်း၏အလှ၌ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ကြောင်း လူတိုင်းသိရှိနိုင်မည်။—(မိဘများ၊ ဆရာများနှင့် ကျောင်းသားများအတွက် အကြံဉာဏ်များ၊ ၂၄၅)

ညနေအချိန်၊ မွန်းတည့်အချိန် သို့မဟုတ် နံနက်စောစောတွင် အုပ်စုငယ်များ စုဝေး၍ သမ္မာကျမ်းစာကို လေ့လာကြပါစေ။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ခွန်အားရရှိရန်၊ အလင်းပွင့်လင်းရန်နှင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေရန် ဆုတောင်းချိန်တစ်ချိန် ပြုလုပ်ကြပါစေ။ ခရစ်တော်သည် အမှုဆောင်သူတိုင်း၏နှလုံးသား၌ ဤအမှုကို ပြုလုပ်စေလိုတော်မူသည်။ သင်တို့ကိုယ်တိုင် လက်ခံရန် တံခါးဖွင့်ပေးမည်ဆိုလျှင် ကြီးမားသောကောင်းချီးတစ်ရပ် သင်တို့ထံ ရောက်ရှိလာမည်။ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များသည် သင်တို့၏စုဝေးရာ၌ ရှိကြမည်။ အသက်ပင်၏အရွက်များကို သင်တို့စားသုံးရမည်။ ဘုရားသခင်၏ကောင်းချီးကို ရှာဖွေကြသော ဤအဖိုးတန်အချိန်များတွင် သင်တို့၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် ပြုလုပ်ရရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာပြည့်ဝသည့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုအကြောင်း မည်မျှသောသက်သေခံချက်များကို သင်တို့ပြောပြနိုင်မည်နည်း။ တစ်ဦးစီသည် မိမိ၏အတွေ့အကြုံကို ရိုးရှင်းသောစကားများဖြင့် ပြောပြပါစေ။ ဤအရာသည် အသင်းတော်များအတွင်း ယူဆောင်လာနိုင်သည့် သာယာသောဂီတတူရိယာအားလုံးထက် ဝိညာဉ်ကို ပို၍နှစ်သိမ့်မှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှု ပေးလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်သည် သင်တို့၏နှလုံးသားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာမည်။ ဤနည်းလမ်းအားဖြင့်သာ သင်တို့သည် မိမိတို့၏သမာဓိကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ကြမည်။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၇:၁၉၅)

ယခင်က သင်တို့မပြသခဲ့ဖူးသည့် ထိုသို့သောဇွဲဖြင့် ထာဝရအတွက် ပြင်ဆင်ကြပါ။ သမ္မာကျမ်းစာကို ချစ်ရန်၊ ဆုတောင်းအစည်းအဝေးကို ချစ်ရန်၊ တရားထိုင်သည့်အချိန်ကို ချစ်ရန်နှင့် အားလုံးထက် ဝိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့သည့်အချိန်ကို ချစ်ရန် သင်တို့၏စိတ်ကို လေ့ကျင့်ပေးကြပါ။ အထက်ကောင်းကင်ဘုံရှိ စံအိမ်တော်များ၌ ကောင်းကင်သံစုံအဖွဲ့နှင့် ပေါင်းစည်းလိုပါက ကောင်းကင်အရာများကို စိတ်စွဲလမ်းသူများ ဖြစ်လာကြပါ။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၂:၂၆၇)

ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် နှလုံးသားပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်၍ လောကီဆန်မှုနှင့် အပျော်အပါးချစ်မြတ်နိုးမှုတို့၏ ညစ်ညမ်းမှုများမှ ဝိညာဉ်တော်၏ဗိမာန်ကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေသောအခါ လူတိုင်းသည် ဆုတောင်းအစည်းအဝေး၌ တွေ့မြင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိတို့၏တာဝန်ကို သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်ကာ ရရှိနိုင်သမျှ အကျိုးကျေးဇူးတိုင်းကို ရိတ်သိမ်းရန် စိတ်အားထက်သန်၍ စိုးရိမ်ပူပန်ကြမည်။ သခင်အတွက် သစ္စာရှိသောအမှုဆောင်သူသည် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏ပလ္လင်တော်မှ တိုက်ရိုက်ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်ခြည်များအောက်တွင် ထားရှိနိုင်ရန် အခွင့်အရေးတိုင်းကို အသုံးချမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအလင်းသည် အခြားသူများအပေါ်သို့ ရောင်ပြန်ဟပ်လိမ့်မည်။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၄:၄၆၁)

ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်သည် ဆုတောင်းခြင်းနှင့် လူထုဝတ်ပြုခြင်းအချိန်များကို မြင့်မြတ်စေသည်—ဘုရားသခင်အပေါ် စစ်မှန်သောရိုသေလေးစားမှုသည် ကိုယ်တော်၏အနန္တကြီးမြတ်တော်မူခြင်းကို သိမြင်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တော်ကို သဘောပေါက်ခြင်းတို့မှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မမြင်ရသောအရှင်ကို ဤသို့သိမြင်မှုဖြင့် ကလေးတိုင်း၏နှလုံးသားသည် နက်ရှိုင်းစွာ ထိတွေ့ခံရသင့်သည်။ ဆုတောင်းရာအချိန်နှင့် နေရာ၊ လူထုဝတ်ပြုခြင်း၏ အမှုဆောင်မှုများကို ဘုရားသခင်ရှိတော်မူသောကြောင့် မြင့်မြတ်သည်ဟု ကလေးအား သင်ကြားပေးသင့်သည်။ ရိုသေလေးစားမှုကို ကိုယ်ဟန်အမူအရာနှင့် အပြုအမူတို့၌ ဖော်ပြလာသည်နှင့်အမျှ ထိုရိုသေလေးစားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် ခံစားချက်သည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာမည်။—(ပညာရေး၊ ၂၄၂၊ ၂၄၃)

လူထုဆုတောင်းခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်သို့ ပို့ဆောင်သည်—ဆုတောင်းခြင်းသည် လူထုစုဝေးရာ၌ဖြစ်စေ၊ မိသားစုယဇ်ပလ္လင်၌ဖြစ်စေ၊ လျှို့ဝှက်စွာဖြစ်စေ ပူဇော်သည့်အခါ လူကို ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်၌ တိုက်ရိုက်ထားပေးသည်။ လူငယ်များသည် အမြဲတစေ ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့် အလွန်ခိုင်မာသော အခြေခံသဘောတရားများကို ရရှိနိုင်သဖြင့် အင်အားအကြီးဆုံး စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများပင် သူတို့ကို ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းမှ ဆွဲခွာနိုင်မည်မဟုတ်။—(ယနေ့ကျွန်ုပ်၏ဘဝ၊ ၁၈)

လူထုဆုတောင်းချက်များသည် ရှည်လျား၍ ခြောက်သွေ့မနေသင့်—ကောင်းကင်ဘုရင်၏သားသမီးများအနေဖြင့် သင်တို့သည် မိမိတို့၏သက်သေခံချက်ကို ရှင်းလင်းထင်ရှားသောအသံဖြင့်၊ ကွဲကွဲပြားပြားကြားနိုင်အောင် ပြောဆိုရန် မိမိတို့ကိုယ်ကို လေ့ကျင့်သင့်သည်။ သို့မှသာ သခင်ဘုရား၏ကရုဏာတော်အကြောင်း ပြောဆိုရန် တွန့်ဆုတ်နေကြသည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်နိုင်မည်။ လူမှုရေးအစည်းအဝေးတွင် လူတိုင်းအကျိုးတိုးပွားစေရန် ဆုတောင်းသင့်ပြီး ဤအမှု၌ ပါဝင်သူများသည် လောကအတွက် သခင်ဘုရား၏လှပသောဆုတောင်းချက်၌ ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးထားသော နမူနာကို လိုက်နာသင့်သည်။ ယေရှု၏ဆုတောင်းချက်သည် ရိုးရှင်း၊ ရှင်းလင်း၊ ပြည့်စုံသော်လည်း လူထုရှေ့၌ မကြာခဏ ပူဇော်လေ့ရှိသော ခြောက်သွေ့သည့်ဆုတောင်းချက်များကဲ့သို့ ရှည်လျား၍ ဝိညာဉ်ကင်းမဲ့ခြင်း မရှိပါ။ ထိုဝိညာဉ်ကင်းမဲ့သော ဆုတောင်းချက်များသည် ကောင်းချီးမပေးနိုင်၊ အကျိုးမပြုနိုင်သည့်အပြင် အသက်ရှင်သောတန်ခိုးမရှိသည့် ပုံစံသက်သက်သာ ဖြစ်သောကြောင့် မပြောဆိုသင့်ပေ။—(ခရစ်ယာန်ပညာရေး၊ ၁၂၉)

လူထုရှေ့၌ ပူဇော်သောဆုတောင်းချက်များသည် တိုတောင်းပြီး အဓိကအချက်ကို တည့်တည့်ပြောသင့်သည်။ ရှည်လျားသော တောင်းပန်ချက်များကြောင့် ဝတ်ပြုချိန်ကို ပျင်းရိငြီးငွေ့စရာဖြစ်စေရန် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား မတောင်းဆိုပါ။ ... သာမန်လူထုဆုတောင်းချက်တစ်ခုအတွက် မိနစ်အနည်းငယ်သည် လုံလောက်စွာ ရှည်လျားပါသည်။—(ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်း၊ ၁၄၆)

ကျွန်ုပ်တို့၏ဆုတောင်းခြင်းနှင့် လူမှုရေးအစည်းအဝေးများသည် အထူးအကူအညီနှင့် အားပေးမှုရရှိသည့် အချိန်များဖြစ်သင့်သည်။ ဤစုဝေးမှုများကို တတ်နိုင်သမျှ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းပြီး အကျိုးရှိစေရန် တစ်ဦးစီတွင် လုပ်ဆောင်ရန်အမှုရှိသည်။ ဤအရာကို အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်နိုင်သည့်နည်းမှာ နေ့စဉ် ဘုရားသခင်နှင့်သက်ဆိုင်သောအရာများ၌ လတ်ဆတ်သောအတွေ့အကြုံ ရရှိခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏လူများစုဝေးရာတွင် ကိုယ်တော်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာအကြောင်း ပြောဆိုရန် မတွန့်ဆုတ်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ သင်တို့၏နှလုံးသားထဲသို့ အမှောင်ထု သို့မဟုတ် မယုံကြည်မှု မဝင်ရောက်စေပါက၊ သင်တို့၏အစည်းအဝေးများ၌လည်း ထိုအရာများ ပေါ်လွင်လာမည်မဟုတ်။

ကျွန်ုပ်တို့၏အစည်းအဝေးများကို အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းအောင် ပြုလုပ်သင့်သည်။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အငွေ့အသက်အပြည့်ဖြင့် လွှမ်းခြုံနေသင့်သည်။ အချိန်ဖြည့်ရန်သက်သက် ရှည်လျားခြောက်သွေ့သော မိန့်ခွန်းများနှင့် ပုံစံကျသောဆုတောင်းချက်များ မရှိပါစေနှင့်။—(ခရစ်ယာန်အမှုဆောင်ခြင်း အတွဲ ၁၊ ၂၁၁)

မိသားစုဝတ်ပြုခြင်း၌ ကလေးများကို ပါဝင်ခွင့်ပြုပါ။ အားလုံးက မိမိတို့၏သမ္မာကျမ်းစာများကို ယူဆောင်လာ၍ တစ်ဦးစီက အခန်းငယ်တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခု ဖတ်ကြပါစေ။ ထို့နောက် ရင်းနှီးပြီးသား ဓမ္မသီချင်းတစ်ပုဒ်ကို သီဆိုပြီးနောက် ဆုတောင်းကြပါစေ။ ဤအတွက် ခရစ်တော်သည် စံနမူနာတစ်ရပ်ကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ သခင်ဘုရား၏ဆုတောင်းချက်ကို ပုံစံတစ်ခုအဖြစ် သက်သက် ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကျွန်ုပ်တို့၏ဆုတောင်းချက်များသည် မည်သို့ဖြစ်သင့်သည်ကို ဖော်ပြသည့် နမူနာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်—ရိုးရှင်း၊ စိတ်အားထက်သန်ပြီး ပြည့်စုံရမည်။ ရိုးရှင်းသော တောင်းပန်ချက်ဖြင့် သခင်ဘုရားအား သင်တို့၏လိုအပ်ချက်များကို ပြောပြပြီး ကိုယ်တော်၏ကရုဏာတော်များအတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြပါ။ ဤသို့ဖြင့် ယေရှုအား သင်တို့၏အိမ်နှင့် နှလုံးသားထဲသို့ ကြိုဆိုအပ်သောဧည့်သည်တော်အဖြစ် ဖိတ်ခေါ်ကြသည်။ မိသားစုအတွင်း ဝေးလံသောအရာများနှင့်ပတ်သက်၍ ရှည်လျားသောဆုတောင်းချက်များသည် မသင့်လျော်ပါ။ ထိုဆုတောင်းချက်များသည် ဆုတောင်းချိန်ကို ပင်ပန်းငြီးငွေ့စရာ ဖြစ်စေသည်။ သို့သော် ဆုတောင်းချိန်ကို အခွင့်ထူးနှင့် ကောင်းချီးတစ်ရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်သင့်သည်။ ထိုအချိန်ကို စိတ်ဝင်စားဖွယ်နှင့် ဝမ်းမြောက်ဖွယ်ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပါ။—(ကလေးပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း၊ ၅၂၄)

ရှည်လျား၍ စကားများသော ဟောပြောမှုများနှင့် ဆုတောင်းချက်များသည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မသင့်လျော်ပါ၊ အထူးသဖြင့် လူမှုရေးအစည်းအဝေး၌ ပို၍မသင့်လျော်ပါ။ ထိုအရာများသည် နားထောင်နေသူများသာမက ကောင်းကင်တမန်များကိုပါ ပင်ပန်းစေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ဆုတောင်းချက်များသည် တိုတောင်းပြီး အဓိကအချက်ကို တည့်တည့်ပြောသင့်သည်။ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် ဝတ်ပြုသူများ၏နှလုံးသားကို လွှမ်းမိုးစေပါ၊ ထိုအခါ ပုံစံကျမှုနှင့် ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းမှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်လိမ့်မည်။—(ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းနှင့် သံတမန်၊ အောက်တိုဘာ ၁၀၊ ၁၈၈၂)

သာမန်ဆုတောင်းချက်တစ်ခုအတွက် တစ်မိနစ် သို့မဟုတ် နှစ်မိနစ်သည် လုံလောက်စွာ ရှည်လျားပါသည်။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၂:၅၈၁)

ရှည်လျားသောဆုတောင်းချက်များသည် ဝတ်ပြုခြင်းကို ပင်ပန်းငြီးငွေ့စေသည်—မိသားစုတိုင်းတွင် နံနက်နှင့်ညနေ ဝတ်ပြုရန် သတ်မှတ်ထားသောအချိန် ရှိသင့်သည်။ အစာမစားမီ မိဘများသည် မိမိတို့၏ကလေးများကို ပတ်လည်တွင် စုဝေးစေပြီး ညအတွင်း စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံရှင်အဖအား ကျေးဇူးတင်ကာ နေ့အတွင်း ကိုယ်တော်၏အကူအညီ၊ လမ်းညွှန်မှုနှင့် စောင့်ရှောက်မှုကို တောင်းခံခြင်းသည် မည်မျှသင့်လျော်လှသနည်း။ ညနေအချိန်ရောက်သောအခါလည်း မိဘများနှင့်ကလေးများသည် ကိုယ်တော်ရှေ့တွင် တစ်ဖန်စုဝေး၍ လွန်ခဲ့သောနေ့၏ ကောင်းချီးများအတွက် ကျေးဇူးတင်ခြင်းသည် မည်မျှသင့်တော်လှသနည်း။

ဖခင် သို့မဟုတ် ဖခင်မရှိပါက မိခင်သည် ဝတ်ပြုခြင်းကို ဦးဆောင်သင့်ပြီး စိတ်ဝင်စားဖွယ်၊ နားလည်လွယ်သော သမ္မာကျမ်းစာအပိုင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်သင့်သည်။ ဝတ်ပြုခြင်းသည် တိုတောင်းသင့်သည်။ အခန်းရှည်တစ်ခန်းကို ဖတ်ပြီး ဆုတောင်းချက်ရှည်တစ်ခု ပူဇော်ပါက ဝတ်ပြုခြင်းသည် ပင်ပန်းငြီးငွေ့စရာ ဖြစ်လာပြီး အဆုံးတွင် သက်သာရာရသည့် ခံစားချက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဝတ်ပြုချိန်ကို ခြောက်သွေ့ပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်သောအခါ၊ အလွန်ပျင်းရိငြီးငွေ့စရာကောင်းပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကင်းမဲ့သည့်အခါ ကလေးများက ထိုအချိန်ကို ကြောက်ရွံ့လာကြသဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ဂုဏ်တော်ညှိုးနွမ်းစေခြင်းခံရသည်။

ဖခင်များနှင့် မိခင်များ၊ ဝတ်ပြုချိန်ကို အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းအောင် ပြုလုပ်ကြပါ။ ဤအချိန်သည် တစ်နေ့တာအတွင်း အပျော်ရွှင်ဆုံးနှင့် အသာယာဆုံးအချိန် မဖြစ်သင့်သည့် အကြောင်းမရှိပါ။ ထိုအချိန်အတွက် အနည်းငယ်စဉ်းစား၍ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခြင်းဖြင့် ၎င်းကို စိတ်ဝင်စားဖွယ်နှင့် အကျိုးရှိသောအချိန်အဖြစ် ပြုလုပ်နိုင်မည်။ အခါအားလျော်စွာ ဝတ်ပြုခြင်းအစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲပါ။ ဖတ်ရှုခဲ့သော သမ္မာကျမ်းစာအပိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မေးခွန်းများ မေးနိုင်ပြီး အချိန်နှင့်သင့်လျော်သော စိတ်အားထက်သန်သည့် မှတ်ချက်အနည်းငယ်ကို ပြောနိုင်သည်။ ချီးမွမ်းသီချင်းတစ်ပုဒ် သီဆိုနိုင်သည်။ ပူဇော်သောဆုတောင်းချက်သည် တိုတောင်းပြီး ထိရောက်သင့်သည်။ ရိုးရှင်း၍ စိတ်အားထက်သန်သော စကားများဖြင့် ဆုတောင်းခြင်းကို ဦးဆောင်သူသည် ဘုရားသခင်၏ကောင်းမြတ်ခြင်းအတွက် ကိုယ်တော်အား ချီးမွမ်း၍ အကူအညီတောင်းသင့်သည်။ အခြေအနေခွင့်ပြုသည့်အတိုင်း ကလေးများကို သမ္မာကျမ်းစာဖတ်ရှုခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်း၌ ပါဝင်စေပါ။

ထိုသို့သော ဝတ်ပြုချိန်များတွင် ပါဝင်နေသော ကောင်းကျိုးများကို ထာဝရကာလရောက်မှသာ အပြည့်အစုံ ဖော်ပြနိုင်မည်။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၇:၄၃၊ ၄၄)

လူထုရှေ့၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ဆုတောင်းချက်များသည် တိုတောင်းပြီး ဝိညာဉ်၏ အမှန်တကယ်လိုအပ်ချက်များကိုသာ ဖော်ပြသင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့လိုအပ်သောအရာများကို ရိုးရှင်းစွာ၊ ရိုးသားယုံကြည်သော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် တောင်းခံသင့်သည်။ နှိမ့်ချ၍ နောင်တရသောနှလုံးမှ ထွက်ပေါ်သော ဆုတောင်းခြင်းသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဆာလောင်နေသော ဝိညာဉ်၏ အသက်ရှူခြင်းဖြစ်သည်။—(ခေတ်ကာလ၏ နိမိတ်လက္ခဏာများ၊ ဒီဇင်ဘာ ၃၊ ၁၈၉၆)

ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်ရရှိထားသော အလင်းအရ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ဝတ်ပြုခြင်းအတွက် စုဝေးကြသောအခါ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဦးညွှတ်နေ၍ ရှည်လျားသောဆုတောင်းချက်များစွာကို နားထောင်ခြင်းဖြင့် ဤအချိန်များကို ပင်ပန်းငြီးငွေ့စရာဖြစ်စေရန် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ မတောင်းဆိုကြောင်း ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ကျန်းမာရေးအားနည်းသူများသည် ထိုသို့သောဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းနှင့် အားအင်ကုန်ခမ်းခြင်းမရှိဘဲ မခံနိုင်ကြပါ။ ထိုမျှကြာမြင့်စွာ ဦးညွှတ်နေရခြင်းကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် ပင်ပန်းလာသည်။ ထိုထက်ပိုဆိုးသည်မှာ ဆုတောင်းခြင်းကို အဆက်မပြတ်ပြုလုပ်ရခြင်းကြောင့် စိတ်သည် အလွန်ပင်ပန်းလာသဖြင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ လန်းဆန်းမှုကို မရရှိတော့ဘဲ ထိုအစည်းအဝေးသည် သူတို့အတွက် ဆုံးရှုံးခြင်းထက်ပင် ပိုဆိုးလာသည်။ သူတို့သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာကြပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာခွန်အားကို မရရှိကြပါ။

ညီလာခံနှင့် ဆုတောင်းအစည်းအဝေးများကို ပင်ပန်းငြီးငွေ့စရာ မပြုလုပ်သင့်ပါ။ ဖြစ်နိုင်ပါက လူတိုင်းသည် သတ်မှတ်ထားသောအချိန်တွင် အချိန်မီ ရောက်ရှိသင့်သည်။ နောက်ကျတတ်သူများရှိ၍ အချိန်ထက် နာရီဝက် သို့မဟုတ် ဆယ့်ငါးမိနစ်ပင် နောက်ကျနေပါက စောင့်ဆိုင်းခြင်း မပြုသင့်ပါ။ လူနှစ်ဦးသာ ရှိလျှင်ပင် သူတို့သည် ကတိတော်ကို တောင်းခံနိုင်ကြသည်။

ဖြစ်နိုင်ပါက လူအနည်းငယ်ဖြစ်စေ၊ လူများစွာဖြစ်စေ သတ်မှတ်ထားသောအချိန်တွင် အစည်းအဝေးကို စတင်သင့်သည်။ ပုံစံကျမှုနှင့် အေးစက်တောင့်တင်းမှုတို့ကို ဘေးဖယ်ထားပြီး လူတိုင်းသည် မိမိတာဝန်ကို အချိန်မီ ထမ်းဆောင်သင့်သည်။ သာမန်အခြေအနေများတွင် ဆုတောင်းခြင်းသည် ဆယ်မိနစ်ထက် မပိုသင့်ပါ။ နေရာအနေအထား ပြောင်းလဲပြီး သီချင်းသီဆိုခြင်း သို့မဟုတ် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ခြင်းဖြင့် ထပ်တလဲလဲဖြစ်မှုကို သက်သာစေပြီးနောက် ဆုတောင်းရန် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးရှိသည်ဟု မည်သူမဆို ခံစားရပါက ဆုတောင်းပါစေ။

တိုတောင်းစွာ ဆုတောင်းခြင်းသည် ခရစ်ယာန်တစ်ဦး၏ တာဝန်ဖြစ်သည်ဟု လူတိုင်းခံစားသင့်သည်။ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးကို လှည့်လည်ပြောဆိုခြင်းမပြုဘဲ သင်လိုချင်သောအရာကို သခင်ဘုရားအား တိုက်ရိုက်ပြောပါ။ ကိုယ်ပိုင်ဆုတောင်းခြင်းတွင် မိမိအလိုရှိသလောက် ရှည်လျားစွာ ဆုတောင်းရန်နှင့် မိမိအလိုရှိသလောက် အသေးစိတ်ဖော်ပြရန် လူတိုင်း၌ အခွင့်ထူးရှိသည်။ မိမိတို့၏ဆွေမျိုးများနှင့် မိတ်ဆွေများအားလုံးအတွက် ဆုတောင်းနိုင်သည်။ လျှို့ဝှက်ဆုတောင်းရာနေရာသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအခက်အခဲများ၊ စမ်းသပ်မှုများနှင့် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများအားလုံးကို ပြောပြရန် သင့်လျော်သောနေရာဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရန် စုဝေးသော အစည်းအဝေးသည် နှလုံးသား၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအကြောင်းများကို ဖွင့်ဟပြောဆိုရန် နေရာမဟုတ်ပါ။

အတူတကွ စုဝေးရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကား အဘယ်နည်း။ ဘုရားသခင်ကို အသိပေးရန်၊ ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သိသမျှကို ပြောပြကာ ကိုယ်တော်အား သင်ကြားပေးရန်လော။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အတွေးများနှင့် ခံစားချက်များကို အပြန်အလှန်ဖလှယ်ခြင်းဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကျိုးတိုးပွားစေရန်၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ဆန္ဒများကို သိကျွမ်းခြင်းအားဖြင့် ခွန်အား၊ အလင်းနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိကို စုဆောင်းရန် စုဝေးကြသည်။ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရိုးသားစွာ နှလုံးသားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဆုတောင်းချက်များကို ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ခွန်အား၏ အရင်းအမြစ်ထံမှ လန်းဆန်းမှုနှင့် အားအင်ကို ရရှိကြသည်။ ဤအစည်းအဝေးများသည် အလွန်အဖိုးတန်သောအချိန်များ ဖြစ်သင့်ပြီး ဘာသာရေးဆိုင်ရာအရာများကို နှစ်သက်သူတိုင်းအတွက် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းအောင် ပြုလုပ်သင့်သည်။

မိမိတို့၏ဒုက္ခများကို ကိုယ်ပိုင်ဆုတောင်းခြင်း၌ ဘုရားသခင်ထံ မယူဆောင်ဘဲ ဆုတောင်းအစည်းအဝေးအတွက် သိမ်းဆည်းထားကာ ထိုနေရာတွင် ရက်ပေါင်းများစွာအတွက် မိမိတို့၏ဆုတောင်းခြင်းကို ပြုလုပ်ကြသူအချို့ ရှိမည်ကို ကျွန်ုပ်စိုးရိမ်သည်။ ထိုသူတို့ကို ညီလာခံနှင့် ဆုတောင်းအစည်းအဝေးကို သတ်ဖြတ်သူများဟု ခေါ်နိုင်သည်။ သူတို့သည် အလင်းကို မထုတ်ပေးကြ၊ မည်သူ့ကိုမျှ အကျိုးမပြုကြ။ သူတို့၏အေးစက်ခဲကျနေသော ဆုတောင်းချက်များနှင့် ရှည်လျားသော နောက်ဆုတ်ကျသွားသော သက်သေခံချက်များသည် အရိပ်အမှောင်ကို ချလိုက်သည်။ သူတို့ပြီးဆုံးသွားသောအခါ လူတိုင်း ဝမ်းမြောက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ဆုတောင်းချက်များနှင့် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ချက်များက အစည်းအဝေးထဲသို့ ယူဆောင်လာသော အေးစက်မှုနှင့် အမှောင်ထုကို ဖယ်ရှားရန် မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်နေသည်။ ကျွန်ုပ်ရရှိခဲ့သောအလင်းအရ ကျွန်ုပ်တို့၏အစည်းအဝေးများသည် ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် လူမှုရေးဆိုင်ရာ ဖြစ်သင့်ပြီး အလွန်ရှည်လျားမနေသင့်ပါ။ အထိန်းအကွပ်၊ မာန၊ အချည်းနှီးသောဂုဏ်နှင့် လူကိုကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ကို အိမ်၌ပင် ထားခဲ့သင့်သည်။ သေးငယ်သောကွဲပြားမှုများနှင့် မလိုမုန်းထားမှုများကို ဤအစည်းအဝေးများသို့ ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ မယူဆောင်သင့်ပါ။ စည်းလုံးညီညွတ်သော မိသားစုတစ်စု၌ရှိသကဲ့သို့ ရိုးရှင်းခြင်း၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်း၊ ယုံကြည်မှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့သည် မိမိတို့၏အလင်းများကို အတူတကွယူဆောင်လာခြင်းဖြင့် လန်းဆန်းတက်ကြွစေရန် စုဝေးကြသော ညီအစ်ကိုမောင်နှမများ၏နှလုံးသား၌ ရှိသင့်သည်။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၂:၅၇၇-၅၇၉)

လူထုဆုတောင်းချက်များကို ကွဲကွဲပြားပြားနှင့် ရှင်းလင်းစွာ ပြောဆိုသင့်သည်—ဆုတောင်းသူများနှင့် စကားပြောသူများသည် မိမိတို့၏စကားလုံးများကို မှန်ကန်စွာ အသံထွက်ပြီး ရှင်းလင်း၊ ကွဲပြား၊ ညီညာသော အသံနေအသံထားဖြင့် ပြောဆိုကြပါစေ။ ဆုတောင်းခြင်းကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ပါက ကောင်းကျိုးပြုရန် တန်ခိုးရှိသည်။ ထိုအရာသည် သခင်ဘုရားက လူတို့ထံ အဖိုးတန်သော သမ္မာတရား၏ဘဏ္ဍာများကို ဆက်သွယ်ပေးရန် အသုံးပြုသော နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆုတောင်းခြင်းကို ပြောဆိုသူများ၏ အသံချို့ယွင်းမှုကြောင့် ဆုတောင်းခြင်းသည် ဖြစ်သင့်သည့်အတိုင်း မဖြစ်ပါ။ ဘုရားသခင်ထံ ပူဇော်သောဆုတောင်းချက်များကို မကြားရလောက်အောင် တိုးတိုးပြောသောအခါ စာတန်သည် ဝမ်းမြောက်သည်။ ဘုရားသခင်၏လူများသည် မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကြီးမြတ်သည့်သမ္မာတရားများကို မှန်ကန်စွာ ကိုယ်စားပြုနိုင်သည့်ပုံစံဖြင့် ပြောဆိုဆုတောင်းရန် သင်ယူကြပါစေ။ ပေးသောသက်သေခံချက်များနှင့် ပူဇော်သောဆုတောင်းချက်များသည် ရှင်းလင်းပြီး ကွဲကွဲပြားပြား ဖြစ်သင့်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ဂုဏ်တော်ထင်ရှားမည်။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၆:၃၈၂)

လူထုရှေ့၌ ဆုတောင်းသောအခါ ရိုးရှင်းသောဘာသာစကားကို အသုံးပြုပါ—တရားဟောစင်ပေါ်၌ဖြစ်စေ၊ မိသားစုဝိုင်း၌ဖြစ်စေ၊ လျှို့ဝှက်စွာဖြစ်စေ တောင်းပန်ချက်ကို ပူဇော်သည့်အခါ အဆင့်မြင့်ခမ်းနားသော စကားလုံးများကို အသုံးပြုခြင်းသည် မသင့်လျော်ပါ။ အထူးသဖြင့် လူထုရှေ့၌ ဆုတောင်းသူသည် အခြားသူများပြောဆိုသည့်အရာကို နားလည်၍ တောင်းပန်ချက်တွင် ပူးပေါင်းနိုင်ရန် ရိုးရှင်းသောဘာသာစကားကို အသုံးပြုသင့်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၌ ကြားနာခံရပြီး မြေကြီးပေါ်၌ အဖြေရရှိသောအရာမှာ နှလုံးသားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ယုံကြည်ခြင်း၏ ဆုတောင်းခြင်းဖြစ်သည်။—(ဧဝံဂေလိအမှုဆောင်များ၊ ၁၇၇)

ကျွန်ုပ်တို့၏ဆုတောင်းချက်များသည် စနစ်တကျရှိသင့်သည်—ရှုပ်ထွေးခြင်းသည် သခင်ဘုရားအား မနှစ်မြို့စေကြောင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်း၌သာမက သီချင်းဆိုခြင်း၌လည်း စနစ်တကျရှိသင့်ကြောင်း ကျွန်ုပ်မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် သူတို့၏အပြစ်ကို ပြစ်တင်သိမြင်စေသောအခါ နက်ရှိုင်းသောခံစားချက်က ကျွန်ုပ်တို့ကို ဦးဆောင်ခြင်းမရှိပါက မိသားစုများအတွက် ဆုတောင်းရန် ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်သို့ မလာသင့်ပါ။ ယေဘုယျအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏မိသားစုများအတွက် ဆုတောင်းရန် သင့်လျော်သောနေရာမှာ မိသားစုယဇ်ပလ္လင်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ဆုတောင်းချက်များ၏ အကြောင်းအရာများသည် အဝေး၌ရှိသောအခါ လျှို့ဝှက်ဆုတောင်းရာနေရာသည် သူတို့အတွက် ဘုရားသခင်ထံ အသနားခံရန် သင့်လျော်သောနေရာဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်၌ရှိသောအခါ လက်ရှိလိုအပ်သော ကောင်းချီးအတွက် ဆုတောင်းသင့်ပြီး ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဆုတောင်းချက်များကို ကြားနာ၍ အဖြေပေးမည်ဟု မျှော်လင့်သင့်သည်။ ထိုသို့သောအစည်းအဝေးများသည် အသက်ဝင်၍ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းမည်။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၁:၁၄၅၊ ၁၄၆)

ဆုတောင်းခြင်း၌ ဘုရားသခင်ထံ ရိုသေလေးစားစွာ ချဉ်းကပ်သင့်သည်—အချို့က လူသားတစ်ဦးနှင့် စကားပြောသကဲ့သို့ သာမန်ပုံစံဖြင့် ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းခြင်းကို နှိမ့်ချမှု၏အမှတ်အသားဟု ထင်ကြသည်။ သူတို့သည် “အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်” ဟူသောစကားများကို မလိုအပ်ဘဲ ရိုသေလေးစားမှုမရှိစွာ ဆုတောင်းချက်များနှင့် ရောနှောပြောဆိုခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြသည်။ ထိုစကားများသည် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုဖြင့် အသံကိုလျှော့၍ မပြောဆိုဘဲ နှုတ်ဖျားမှ မထွက်သင့်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ၊ မြင့်မြတ်သောစကားများ ဖြစ်သည်။—(ဧဝံဂေလိအမှုဆောင်များ၊ ၁၇၆)

လူထုရှေ့၌ ဆုတောင်းသောအခါ ဒူးထောက်ရန် ကျွန်ုပ်တို့၌ အခွင့်ထူးရှိသည်—လူထုဝတ်ပြုခြင်းနှင့် ကိုယ်ပိုင်ဝတ်ပြုခြင်း နှစ်မျိုးစလုံးတွင် ဘုရားသခင်ထံ မိမိတို့၏တောင်းပန်ချက်များကို ပူဇော်သောအခါ ကိုယ်တော်ရှေ့၌ ဒူးထောက်ရန် ကျွန်ုပ်တို့၏တာဝန်ဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ရပ်သည် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် မှီခိုနေရကြောင်း ပြသသည်။—(ရွေးချယ်ထားသော သတင်းစကားများ ၂:၃၁၂)

ကျွန်ုပ်အား ပေးထားသောအလင်းအရ အမှုတော်ဆောင်များသည် တရားဟောစင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဒူးထောက်၍ ဘုရားသခင်ထံမှ အကူအညီကို လေးနက်စွာ တောင်းခံပါက ဘုရားသခင်နှစ်သက်တော်မူမည်။ ထိုအရာက မည်သည့်အထင်အမြင်ကို ဖြစ်စေမည်နည်း။ လူတို့အပေါ်၌ လေးနက်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှု ရှိလာမည်။ သူတို့၏အမှုတော်ဆောင်သည် ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့နေသည်။ လူတို့ရှေ့တွင် ရပ်ရန် မဝံ့မီ မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံနေသည်။ လူတို့အပေါ် လေးနက်မှု ကျရောက်လာပြီး ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန်များသည် အလွန်နီးကပ်လာကြသည်။ အမှုတော်ဆောင်များသည် တရားဟောစင်သို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အခါ ပထမဆုံးအနေဖြင့် ဘုရားသခင်ထံ ကြည့်ရှုသင့်ပြီး၊ ဤသို့ဖြင့် လူတိုင်းအား “ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်၏ခွန်အားအရင်းအမြစ် ဖြစ်တော်မူသည်” ဟု ဆိုနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၂:၆၁၂)

အမှုတော်ဆောင် ဝင်ရောက်လာသောအခါ ဂုဏ်သိက္ခာရှိ၍ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ဝင်လာသင့်သည်။ တရားဟောစင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုတောင်း၍ ဘုရားသခင်ထံမှ အကူအညီကို စိတ်အားထက်သန်စွာ တောင်းခံသင့်သည်။ ဤအရာသည် မည်မျှသောအထင်အမြင်ကို ဖြစ်စေမည်နည်း။ လူတို့အပေါ် လေးနက်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှု ရှိလာမည်။ သူတို့၏အမှုတော်ဆောင်သည် ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့နေသည်။ လူတို့ရှေ့တွင် ရပ်ရန် မဝံ့မီ မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံနေသည်။ လူတိုင်းအပေါ် လေးနက်မှု ကျရောက်လာပြီး ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန်များသည် အလွန်နီးကပ်လာကြသည်။ စုဝေးသူတိုင်းထဲမှ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သူသည်လည်း ဦးခေါင်းကိုငုံ့၍ အမှုတော်ဆောင်နှင့်အတူ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆုတောင်းသင့်သည်။ သို့မှသာ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏မျက်မှောက်တော်ဖြင့် အစည်းအဝေးကို ကောင်းချီးပေး၍ လူသားတို့၏နှုတ်မှ ဟောပြောသော သမ္မာတရားအား တန်ခိုးပေးတော်မူမည်။ ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် အစည်းအဝေးကို ဖွင့်လှစ်သောအခါ သန့်ရှင်းတော်မူသောအရှင်၏မျက်မှောက်တော်၌ ဒူးတိုင်း ဦးညွှတ်သင့်ပြီး နှလုံးသားတိုင်းသည် တိတ်ဆိတ်သော ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ တက်သင့်သည်။ သစ္စာရှိဝတ်ပြုသူများ၏ ဆုတောင်းချက်များကို ကြားနာတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး နှုတ်ကပတ်တော်၏ အမှုတော်သည် ထိရောက်မှုရှိလာမည်။ ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်၌ ဝတ်ပြုသူများ၏ အသက်မဲ့သောအမူအရာသည် အမှုတော်မှ ပိုမိုကောင်းကျိုးဖြစ်ထွန်းမှု မရှိရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ နှလုံးသားများစွာမှ ရှင်းလင်း၊ ကွဲကွဲပြားပြား အသံဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသော သီချင်း၏သာယာသံသည် ဝိညာဉ်များကို ကယ်တင်ခြင်းအမှု၌ ဘုရားသခင်အသုံးပြုသော နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အစည်းအဝေးများ၏ သခင်ကို မြင်သာစွာ မျက်မှောက်ရှိတော်မူသကဲ့သို့ အမှုတော်တစ်ခုလုံးကို လေးနက်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုဖြင့် ဆောင်ရွက်သင့်သည်။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၅:၄၉၂၊ ၄၉၃)

လူထုဝတ်ပြုခြင်းနှင့် ကိုယ်ပိုင်ဝတ်ပြုခြင်း နှစ်မျိုးစလုံးတွင် ဘုရားသခင်ထံ မိမိတို့၏တောင်းပန်ချက်များကို ပူဇော်သောအခါ ကိုယ်တော်ရှေ့၌ ဒူးထောက်ရန် ကျွန်ုပ်တို့၌ အခွင့်ထူးရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏နမူနာဖြစ်သော ယေရှုသည် “ဒူးထောက်၍ ဆုတောင်းတော်မူ၏။” [လုကာ ၂၂:၄၁] ကိုယ်တော်၏တပည့်များနှင့်ပတ်သက်၍လည်း သူတို့သည် “ဒူးထောက်၍ ဆုတောင်းကြ၏” ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ [တမန်တော်ဝတ္ထု ၉:၄၀] ပေါလုက “ကျွန်ုပ်တို့သခင်ယေရှုခရစ်၏ ခမည်းတော်ရှေ့၌ ကျွန်ုပ်သည် ဒူးထောက်၏” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ [ဧဖက် ၃:၁၄] ဣသရေလလူမျိုးတို့၏အပြစ်များကို ဘုရားသခင်ရှေ့၌ ဝန်ခံရာတွင် ဧဇရသည် ဒူးထောက်ခဲ့သည်။ ဧဇရ ၉:၅ ကိုကြည့်ပါ။ ဒံယေလသည် “တစ်နေ့လျှင် သုံးကြိမ် ဒူးထောက်၍ ဆုတောင်းကာ မိမိဘုရားသခင်ရှေ့၌ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်း၏။” [ဒံယေလ ၆:၁၀]—(ပရောဖက်များနှင့် ဘုရင်များ၊ ၄၈)

လူထုဆုတောင်းခြင်းသည် အရေးကြီးသော်လည်း တစ်ခုတည်းဖြင့် မလုံလောက်ပါ—မိသားစုဆုတောင်းခြင်း သို့မဟုတ် လူထုဆုတောင်းခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် မလုံလောက်ပါ။ လျှို့ဝှက်ဆုတောင်းခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ တိတ်ဆိတ်သီးခြားနေရာ၌ ဝိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်၏ စစ်ဆေးကြည့်ရှုသောမျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လွင်လာပြီး စိတ်ရင်းတိုင်းကို စစ်ဆေးတော်မူသည်။ လျှို့ဝှက်ဆုတောင်းခြင်း! မည်မျှအဖိုးတန်လှသနည်း။ ဝိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက်ဆုတောင်းခြင်းကို ဆုတောင်းချက်များကို ကြားနာတော်မူသော ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာ ကြားနာရမည်။ ထိုသို့သော တောင်းပန်ချက်များ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို စူးစမ်းလိုသော နားတစ်စုံတစ်ရာက မခံယူသင့်ပါ။—(အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၂:၁၈၉၊ ၁၉၀)