အခန်း ၆၆—ရှောလု၏ သေဆုံးခြင်း

 

အခန်း ၆၆—ရှောလု၏ သေဆုံးခြင်း

တစ်ဖန် ဣသရေလနှင့် ဖိလိတ္တိတို့အကြား စစ်ပွဲဖြစ်ပွားရန် ကြေညာခဲ့ကြသည်။ “ဖိလိတ္တိလူတို့သည် စုဝေး၍ လာကြပြီး၊ ယေဇရေလလွင်ပြင်၏ မြောက်ဘက်အစွန်းတွင်ရှိသော ရှုနင်မြို့၌ တပ်ချကြ၏။” ရှောလုနှင့် သူ၏တပ်များမှာမူ ထိုနေရာနှင့် မိုင်အနည်းငယ်သာကွာသော ယေဇရေလလွင်ပြင်၏ တောင်ဘက်နယ်စပ်၊ ဂိလဗောတောင်ခြေတွင် တပ်ချထားကြသည်။ ဂိဒေါင်သည် လူသုံးရာဖြင့် မိဒျန်တို့၏ တပ်များကို ထွက်ပြေးစေခဲ့သောနေရာမှာ ဤလွင်ပြင်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဣသရေလ၏ ကယ်တင်ရှင်ကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သော စိတ်ဓာတ်သည် ယခုအခါ ရှင်ဘုရင်၏နှလုံးကို လှုံ့ဆော်နေသော စိတ်ဓာတ်နှင့် အလွန်ကွာခြားလှသည်။ ဂိဒေါင်သည် ယာကုပ်၏ တန်ခိုးကြီးသော ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခြင်း၌ ခွန်အားရှိစွာ ထွက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို စွန့်ပယ်ခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့် ရှောလုသည် မိမိကိုယ်မိမိ တစ်ဦးတည်းဖြစ်၍ ကာကွယ်မဲ့နေသူဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ဖိလိတ္တိတပ်များကို လှမ်းကြည့်သောအခါ “သူသည် ကြောက်၍ အလွန်တုန်လှုပ်လေ၏။”

ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏တပ်ဖွဲ့တို့သည် ဖိလိတ္တိတို့နှင့်အတူ ရှိနေကြောင်း သိရှိခဲ့ပြီး၊ ယေရှဲ၏သားသည် မိမိခံစားခဲ့ရသော အမှားများကို လက်စားချေရန် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ရှင်ဘုရင်သည် အလွန်ပြင်းထန်သော ဆင်းရဲဒုက္ခထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ရွေးချယ်တော်မူသောသူကို ဖျက်ဆီးရန် သူ့ကို တွန်းအားပေးခဲ့သော မိမိ၏ မဆင်မခြင်သော စိတ်ဆန္ဒကြောင့်ပင် တိုင်းပြည်သည် ထိုမျှကြီးမားသော အန္တရာယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း၌ နစ်မြုပ်နေစဉ် သူ၏နိုင်ငံကို ကာကွယ်ရန် လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ ဖိလိတ္တိတို့သည် ထိုကဲ့သို့ အကာအကွယ်မဲ့နေသော အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ တိုင်းပြည်၏ အလယ်ဗဟိုအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် စာတန်သည် ရှောလုကို ဒါဝိဒ်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီး၍ သတ်ပစ်ရန် အစွမ်းကုန်အားထုတ်စေခဲ့သကဲ့သို့၊ ထိုမကောင်းသောစိတ်ဓာတ်ပင် ဖိလိတ္တိတို့ကိုလည်း သူတို့၏အခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ရှောလုကို ပျက်စီးစေပြီး ဘုရားသခင်၏လူတို့ကို ဖြိုခွင်းရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ အကြီးမားဆုံးရန်သူသည် ယခုတိုင် ထိုနည်းဗျူဟာကို မည်မျှအကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုနေသနည်း။ သူသည် မသန့်ရှင်းမမြင့်မြတ်သော နှလုံးသားတစ်ခုခုကို လှုံ့ဆော်၍ အသင်းတော်အတွင်း မနာလိုခြင်းနှင့် ရန်ငြိုးကို မီးထိုးပေးပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်၏လူတို့ ကွဲပြားနေသော အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူ၏ကိုယ်စားလှယ်များကို လှုံ့ဆော်၍ သူတို့၏ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ရှောလုသည် ဖိလိတ္တိတို့နှင့် စစ်တိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျရောက်တော့မည့် ပျက်စီးခြင်း၏ အရိပ်များသည် မှောင်မိုက်စွာ စုဝေးလာကြသည်။ သူသည် အကူအညီနှင့် လမ်းညွှန်မှုကို အလွန်တောင့်တခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်ထံမှ အကြံဉာဏ်ရှာဖွေခြင်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရားသည် အိပ်မက်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဥရိမ်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပရောဖက်တို့အားဖြင့်လည်းကောင်း သူ့ကို အဖြေမပေးတော်မူ။” စိတ်ရိုးသား၍ နှိမ့်ချစွာ ကိုယ်တော်ထံသို့ လာသောသူ၏ ဝိညာဉ်ကို ထာဝရဘုရားသည် မည်သည့်အခါမျှ မလွှဲဖယ်တော်မမူ။ ထို့ကြောင့် ရှောလုကို အဘယ်ကြောင့် အဖြေမပေးဘဲ လွှဲဖယ်တော်မူသနည်း။ ဘုရားသခင်ထံ မေးမြန်းရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးမှ ရရှိနိုင်သော အကျိုးကျေးဇူးများအားလုံးကို ရှင်ဘုရင်သည် မိမိလုပ်ရပ်ဖြင့် ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ပရောဖက် ရှမွေလ၏ အကြံဉာဏ်ကို သူငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ရွေးချယ်တော်မူသော ဒါဝိဒ်ကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရား၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို သတ်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံက သတ်မှတ်ပေးထားသော ဆက်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းများကို သူကိုယ်တိုင် ဖြတ်တောက်ခဲ့ပြီးနောက် ဘုရားသခင်ထံမှ အဖြေကို မျှော်လင့်နိုင်ပါသလော။ သူသည် ကျေးဇူးတော်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ပြစ်မှား၍ မိမိထံမှ ဖယ်ရှားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ထာဝရဘုရားထံမှ အိပ်မက်များနှင့် ဗျာဒိတ်တော်များအားဖြင့် အဖြေရနိုင်ပါသလော။ ရှောလုသည် နှိမ့်ချခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ မလှည့်ခဲ့ပါ။ သူရှာဖွေခဲ့သည်မှာ အပြစ်အတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရန်သူများထံမှ လွတ်မြောက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ ခေါင်းမာခြင်းနှင့် ပုန်ကန်ခြင်းတို့ကြောင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထံမှ ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်။ နောင်တနှင့် နှလုံးကြေကွဲဝမ်းနည်းခြင်းလမ်းမှတစ်ပါး ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်သည့် နည်းလမ်းမရှိခဲ့ပါ။ သို့သော် မာနကြီးသော ဘုရင်သည် မိမိ၏နာကျင်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုအတွင်း အခြားအရင်းအမြစ်တစ်ခုထံမှ အကူအညီရှာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

“ထိုအခါ ရှောလုက မိမိကျွန်တို့အား၊ ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်သူရှိသော မိန်းမတစ်ယောက်ကို ငါ့အတွက် ရှာပေးကြ။ သူ့ထံသို့သွား၍ မေးမြန်းလိုသည်ဟု ဆိုလေ၏။” ရှောလုသည် မှော်အတတ်၏ သဘောသဘာဝကို အပြည့်အဝ သိရှိခဲ့သည်။ ထိုအရာကို ထာဝရဘုရားက အတိအလင်း တားမြစ်ထားပြီး၊ ထိုမသန့်ရှင်းသော အတတ်ပညာများကို ကျင့်သုံးသူအားလုံးအပေါ် သေဒဏ်ချမှတ်ထားခဲ့သည်။ ရှမွေလ အသက်ရှင်စဉ်က ရှောလုသည် မှော်ဆရာများနှင့် ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်သူများအားလုံးကို သတ်ပစ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော မဆင်မခြင်မှုကြောင့် သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာဟု ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့သော ထိုအတုအယောင်အကြံဉာဏ်ပေးရာထံသို့ ပြန်လည်သွားခဲ့သည်။

အန်ဒေါမြို့တွင် ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်သူရှိသော မိန်းမတစ်ဦးသည် လျှို့ဝှက်စွာ ပုန်းအောင်းနေထိုင်ကြောင်း ရှင်ဘုရင်အား ပြောကြားခဲ့ကြသည်။ ထိုမိန်းမသည် စာတန်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြု၍ မိမိကိုယ်ကို သူ၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်သို့ အပ်နှံခဲ့သည်။ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ပြည့်စုံစေရန်အတွက် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအစား မကောင်းမှု၏မင်းသားသည် သူမအတွက် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုလုပ်ပေးပြီး လျှို့ဝှက်သောအရာများကို ဖော်ပြပေးခဲ့သည်။

ရှောလုသည် မိမိကိုယ်ကို အသွင်ပြောင်းဝတ်ဆင်၍ ညအချိန်တွင် အဖော်နှစ်ဦးသာ ခေါ်ဆောင်ပြီး ထိုမှော်ဆရာမ၏ ပုန်းခိုရာနေရာကို ရှာရန် ထွက်သွားသည်။ အို၊ သနားစရာမြင်ကွင်းပါတကား။ ဣသရေလ၏ ရှင်ဘုရင်သည် စာတန်၏ အလိုအတိုင်း ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခံနေရသည်။ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို တွန်းလှန်၍ မိမိအလိုကိုသာ အမြဲတစေ လိုက်ရန် ဇွတ်အတင်းပြုသူ ရွေးချယ်သည့်လမ်းထက် လူသားတို့၏ခြေများ လျှောက်လှမ်းရန် အဘယ်လမ်းသည် ဤမျှမှောင်မိုက်နိုင်ပါသနည်း။ အဆိုးဆုံး အာဏာရှင်ဖြစ်သော မိမိကိုယ်တိုင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်သို့ အပ်နှံခံရခြင်းထက် မည်သည့်ချုပ်နှောင်မှုသည် ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနိုင်ပါသနည်း။ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏အလိုတော်ကို နာခံခြင်းသည်သာ ရှောလု ဣသရေလ၏ ရှင်ဘုရင်ဖြစ်နိုင်ရန် တစ်ခုတည်းသော အခြေအနေများ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏အုပ်စိုးမှုတစ်လျှောက် ထိုအခြေအနေများကို လိုက်နာခဲ့ပါက သူ၏နိုင်ငံသည် လုံခြုံနေလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏လမ်းပြဖြစ်တော်မူမည်၊ အနန္တတန်ခိုးရှင်သည် သူ၏အကာအကွယ်ဖြစ်တော်မူမည်။ ဘုရားသခင်သည် ရှောလုကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ သည်းခံတော်မူခဲ့သည်။ သူ၏ပုန်ကန်မှုနှင့် ခေါင်းမာမှုတို့ကြောင့် ဝိညာဉ်အတွင်းရှိ ဘုရားသခင်၏အသံကို တိတ်ဆိတ်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း နောင်တရရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် မိမိ၏အန္တရာယ်ထဲတွင် အလင်းရရန် စာတန်၏ မဟာမိတ်တစ်ဦးထံသို့ ဘုရားသခင်ထံမှ လှည့်ထွက်သွားသောအခါ မိမိကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်နှင့် ချည်နှောင်ထားသည့် နောက်ဆုံးကြိုးကိုပါ ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ မိမိအပေါ် လွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး မိမိကို ပျက်စီးခြင်း၏ အစွန်းသို့ ရောက်စေခဲ့သော နတ်ဆိုးတန်ခိုး၏ အပြည့်အဝ အုပ်ချုပ်မှုအောက်သို့ မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

အမှောင်ထု၏အကာအကွယ်အောက်တွင် ရှောလုနှင့် သူ၏အဖော်များသည် လွင်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားကြပြီး ဖိလိတ္တိတပ်များကို ဘေးကင်းစွာ ဖြတ်ကျော်ကာ တောင်တန်းကို ဖြတ်ပြီး အန်ဒေါမြို့ရှိ မှော်ဆရာမ၏ အထီးကျန်အိမ်သို့ ရောက်ကြသည်။ ဤနေရာတွင် ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်သူရှိသော မိန်းမသည် မိမိ၏ မသန့်ရှင်းသော မန္တန်များကို လျှို့ဝှက်စွာ ဆက်လက်ကျင့်သုံးနိုင်ရန် ပုန်းကွယ်နေခဲ့သည်။ ရှောလုသည် အသွင်ပြောင်းထားသော်လည်း သူ၏မြင့်မားသောကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ရှင်ဘုရင်ဆန်သော အဆင့်အတန်းက သူသည် သာမန်စစ်သားမဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ ထိုမိန်းမသည် သူမထံလာသောသူမှာ ရှောလုဖြစ်နိုင်သည်ဟု သံသယရှိခဲ့ပြီး၊ သူပေးလာသော တန်ဖိုးကြီးလက်ဆောင်များကလည်း ထိုသံသယကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။ သူက “ကျေးဇူးပြု၍ ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်သူအားဖြင့် ငါ့အတွက် ဗေဒင်မေးပေး၍ ငါအမည်ပြောမည့်သူကို ငါ့ထံသို့ ခေါ်ပေးပါ” ဟု တောင်းဆိုသောအခါ မိန်းမက “ရှောလုလုပ်ခဲ့သမျှကို သင်သိပါ၏။ သူသည် ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်သူများနှင့် မှော်ဆရာများကို ပြည်မှ ဖြတ်ပစ်ခဲ့ပါ၏။ သို့ဖြစ်၍ ကျွန်မအသက်ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေရန် ကျွန်မအပေါ် ထောင်ချောက်ဆင်၍ သေစေလိုသနည်း” ဟု ပြန်ပြောလေ၏။ ထိုအခါ “ရှောလုက ထာဝရဘုရားကို တိုင်တည်၍၊ ဤကိစ္စကြောင့် သင့်အား အပြစ်ပေးခြင်း မဖြစ်စေရဟု ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း ကျိန်ဆိုပါ၏ဟု ဆိုလေ၏။” ထိုမိန်းမက “အဘယ်သူကို သင့်ထံသို့ ခေါ်ပေးရမည်နည်း” ဟု မေးသောအခါ သူက “ရှမွေလ” ဟု ဖြေလေ၏။

သူမသည် မိမိ၏ မန္တန်များကို ရွတ်ဆိုပြီးနောက် “မြေကြီးထဲမှ ဘုရားများ တက်လာသည်ကို ကျွန်မမြင်ရ၏။ လူအိုတစ်ဦး တက်လာပြီး ဝတ်ရုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်” ဟု ဆိုလေ၏။ ရှောလုသည် ထိုသူမှာ ရှမွေလဖြစ်ကြောင်း သိရှိသောအခါ မျက်နှာကို မြေကြီးသို့ ဦးညွှတ်၍ ပျပ်ဝပ်လေ၏။

မှော်ဆရာမ၏ မန္တန်ရွတ်ဆိုမှုကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသူမှာ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ပရောဖက် မဟုတ်ခဲ့ပါ။ ရှမွေလသည် မကောင်းသောဝိညာဉ်များ၏ ထိုနေရာ၌ ရှိနေခြင်းမဟုတ်ပါ။ ထိုအံ့ဖွယ်ပုံသဏ္ဌာန်ကို စာတန်၏တန်ခိုးတစ်ခုတည်းဖြင့် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ကို တောကန္တာရ၌ စုံစမ်းသောအခါ အလင်း၏ကောင်းကင်တမန်အသွင်ကို ဆောင်ယူနိုင်သကဲ့သို့ ရှမွေလ၏အသွင်ကိုလည်း ထိုနည်းတူ အလွယ်တကူ ဆောင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

မန္တန်၏လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် မိန်းမ၏ ပထမဆုံးစကားများသည် ရှင်ဘုရင်ထံသို့ ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ “အဘယ်ကြောင့် ကျွန်မကို လှည့်စားသနည်း။ သင်သည် ရှောလုပင် ဖြစ်၏။” ထို့ကြောင့် ပရောဖက်အဖြစ် အသွင်ဆောင်ထားသော မကောင်းသောဝိညာဉ်၏ ပထမဆုံးလုပ်ရပ်မှာ ဤမိန်းမနှင့် လျှို့ဝှက်စွာ ဆက်သွယ်၍ သူမအပေါ် ကျင့်သုံးထားသော လှည့်စားမှုကို သတိပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အတုအယောင်ပရောဖက်ထံမှ ရှောလုရရှိသော သတင်းစကားမှာ “အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေ၍ ခေါ်လာသနည်း” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ရှောလုက “ငါသည် အလွန်ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေ၏။ ဖိလိတ္တိတို့သည် ငါနှင့် စစ်တိုက်နေကြ၏။ ဘုရားသခင်သည် ငါ့ထံမှ ထွက်ခွာသွားပြီး ပရောဖက်တို့အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ အိပ်မက်များအားဖြင့်လည်းကောင်း ငါ့ကို အဖြေမပေးတော့။ ထို့ကြောင့် ငါဘာလုပ်ရမည်ကို သင်သိစေရန် သင့်ကို ခေါ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်” ဟု ဖြေလေ၏။

ရှမွေလ အသက်ရှင်စဉ်က ရှောလုသည် သူ၏အကြံဉာဏ်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ပြီး သူ၏ဆုံးမမှုများကို မကျေမနပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု သူ၏ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ဘေးအန္တရာယ်ကျရောက်သောအချိန်တွင် ပရောဖက်၏ လမ်းညွှန်မှုသည် မိမိအတွက် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားလာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်သံတမန်နှင့် ဆက်သွယ်ရန်အတွက် ငရဲ၏သံတမန်ထံသို့ အချည်းနှီး ပြန်လည်သွားခဲ့သည်။ ရှောလုသည် မိမိကိုယ်ကို စာတန်၏တန်ခိုးအောက်သို့ အပြည့်အဝ အပ်နှံခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေခြင်း၌သာ ဝမ်းမြောက်သူသည် မိမိရရှိထားသော အခွင့်အရေးကို အပြည့်အဝ အသုံးချ၍ ထိုကံမကောင်းသော ရှင်ဘုရင်ကို ပျက်စီးစေရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ရှောလု၏ နာကျင်စွာ တောင်းပန်မှုကို အတုအယောင်အားဖြင့် ရှမွေလ၏နှုတ်မှ ထွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သော ကြောက်မက်ဖွယ်သတင်းစကားမှာ—

“ထာဝရဘုရားသည် သင့်ထံမှ ထွက်ခွာ၍ သင့်ရန်သူဖြစ်တော်မူသောကြောင့် အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို မေးသနည်း။ ထာဝရဘုရားသည် ငါ့အားဖြင့် မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း သင့်အား ပြုတော်မူပြီ။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် နိုင်ငံတော်ကို သင့်လက်မှ နုတ်၍ သင့်အိမ်နီးချင်း ဒါဝိဒ်အား ပေးတော်မူပြီ။ သင်သည် ထာဝရဘုရား၏ အသံကို နားမထောင်၊ အာမလက်အပေါ် ကိုယ်တော်၏ ပြင်းထန်သောအမျက်ကို မဆောင်ရွက်သောကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ယနေ့ ဤအမှုကို သင့်အား ပြုတော်မူပြီ။ ထို့အပြင် ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလကို သင်နှင့်အတူ ဖိလိတ္တိတို့၏လက်သို့ အပ်တော်မူမည်။”

ရှောလု၏ ပုန်ကန်မှုလမ်းစဉ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် စာတန်သည် သူ့ကို ချီးမြှောက်ပြောဆို၍ လှည့်စားခဲ့သည်။ အပြစ်ကို သေးငယ်သည်ဟု ထင်မြင်စေရန်၊ လွန်ကျူးခြင်း၏လမ်းကို လွယ်ကူ၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိစေရန်၊ ထာဝရဘုရား၏ သတိပေးချက်များနှင့် ခြိမ်းခြောက်ချက်များကို စိတ်မမြင်နိုင်အောင် ပြုလုပ်ရန်မှာ စုံစမ်းသူ၏ အလုပ်ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် မိမိ၏ မျက်စိလှည့်စားနိုင်သော တန်ခိုးဖြင့် ရှောလုကို ရှမွေလ၏ ဆုံးမမှုနှင့် သတိပေးမှုများကို ဖီဆန်ရာ၌ မိမိကိုယ်ကို အပြစ်ကင်းသည်ဟု အကြောင်းပြစေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု သူ၏အလွန်အမင်း ဆင်းရဲဒုက္ခအခြေအနေတွင် စာတန်သည် သူ့အပေါ် ပြန်လှည့်၍ သူ၏အပြစ်၏ ကြီးမားမှုနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းရရန် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုကို ဖော်ပြကာ သူ့ကို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုထဲသို့ တွန်းပို့ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူ၏ရဲစွမ်းသတ္တိကို ဖျက်ဆီးပြီး သူ၏ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းကို ရှုပ်ထွေးစေခြင်း၊ သို့မဟုတ် သူ့ကို စိတ်ပျက်အားငယ်၍ မိမိကိုယ်ကို ပျက်စီးစေရန် တွန်းပို့ခြင်းအတွက် ဤထက်ပို၍ သင့်လျော်သော နည်းလမ်းကို မည်သည့်အရာကမျှ ရွေးချယ်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။

ရှောလုသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းနှင့် အစာရှောင်ခြင်းကြောင့် အားနည်းနေသည်။ သူသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်၍ မိမိ၏သိစိတ်ကြောင့် အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် ဟောကိန်းစကားသည် သူ၏နားထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ သူ၏ကိုယ်သည် မုန်တိုင်းထဲမှ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကဲ့သို့ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး မြေပေါ်သို့ ပျပ်ဝပ်လဲကျလေ၏။

မှော်ဆရာမသည် အလွန်ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဣသရေလ၏ ရှင်ဘုရင်သည် သူမရှေ့တွင် သေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ လဲလျောင်းနေသည်။ သူမ၏ ပုန်းခိုရာနေရာတွင် သူသေဆုံးသွားပါက မိမိအပေါ် မည်သို့သော အကျိုးဆက်များ ဖြစ်လာမည်နည်း။ သူမသည် ရှောလုအား ထရန်နှင့် အစားအစာစားရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ မိမိ၏ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းဖြင့် သူမ၏အသက်ကို အန္တရာယ်ထဲသို့ ရောက်စေခဲ့သောကြောင့် မိမိ၏အသက်ကို ကယ်တင်ရန် သူမ၏တောင်းဆိုချက်ကိုလည်း လိုက်နာသင့်ကြောင်း တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ သူ၏ကျွန်များကလည်း ဝိုင်းဝန်းတောင်းပန်ကြသောအခါ ရှောလုသည် နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်ပြီး ထိုမိန်းမသည် အဆီပြည့်သော နွားသငယ်နှင့် တဆေးမဲ့မုန့်ကို အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်၍ သူ့ရှေ့တွင် ခင်းပေးလေ၏။ အဘယ်မျှ ထူးဆန်းသောမြင်ကွင်းပါတကား။ မကြာမီကပင် ပျက်စီးခြင်း၏ စကားသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သော မှော်ဆရာမ၏ တောရိုင်းဂူအတွင်း၊ စာတန်၏သံတမန် ရှိနေသောရှေ့၌၊ ဣသရေလအပေါ် ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ဘုရားသခင်ဘိသိက်ပေးတော်မူခဲ့သူသည် ထိုနေ့၏ သေမင်းတမန် စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရန် ထိုင်၍ အစာစားနေခဲ့သည်။

မိုးမလင်းမီ သူသည် အဖော်များနှင့်အတူ ဣသရေလတပ်စခန်းသို့ ပြန်လာ၍ စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ ထိုအမှောင်ဝိညာဉ်ထံ အကြံဉာဏ်တောင်းခြင်းအားဖြင့် ရှောလုသည် မိမိကိုယ်ကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း၏ ထိတ်လန့်မှုအောက်တွင် ဖိနှိပ်ခံနေရသောကြောင့် သူ၏တပ်ကို ရဲစွမ်းသတ္တိရှိစေရန် လှုံ့ဆော်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါ။ ခွန်အား၏အရင်းအမြစ်နှင့် ကွဲကွာနေသောကြောင့် ဣသရေလတို့၏ စိတ်ကို ဘုရားသခင်ထံသို့ မိမိတို့၏ ကူညီမစသူအဖြစ် မျှော်ကြည့်စေရန် မဆောင်ကြဉ်းနိုင်တော့ပါ။ ထို့ကြောင့် ဘေးဒုက္ခဖြစ်မည့် ဟောကိန်းသည် မိမိဘာသာ ပြည့်စုံလာမည် ဖြစ်သည်။

ရှုနင်လွင်ပြင်နှင့် ဂိလဗောတောင်၏ တောင်စောင်းများပေါ်တွင် ဣသရေလတပ်များနှင့် ဖိလိတ္တိတပ်များသည် သေမင်းတမန် တိုက်ပွဲအတွင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ကြသည်။ အန်ဒေါဂူအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်မြင်ကွင်းက သူ၏နှလုံးထဲမှ မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သော်လည်း ရှောလုသည် မိမိ၏ရာဇပလ္လင်နှင့် နိုင်ငံတော်အတွက် အလွန်အမင်း ရဲစွမ်းသတ္တိဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော် အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့သည်။ “ဣသရေလလူတို့သည် ဖိလိတ္တိတို့ရှေ့မှ ထွက်ပြေး၍ ဂိလဗောတောင်ပေါ်တွင် လဲကျသေကြ၏။” ရှင်ဘုရင်၏ ရဲရင့်သောသားသုံးဦးသည် သူ့ဘေး၌ သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ လေးသမားများသည် ရှောလုအပေါ် ဖိအားပေးလာကြသည်။ မိမိ၏စစ်သားများ မိမိပတ်ဝန်းကျင်တွင် လဲကျနေကြသည်ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိ၏မင်းသားသားများ ဓားဖြင့် ခုတ်သတ်ခံနေရသည်ကိုလည်းကောင်း သူမြင်ခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်တိုင် ဒဏ်ရာရရှိနေသောကြောင့် တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း၊ ထွက်ပြေးနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပါ။ လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် ဖိလိတ္တိတို့၏လက်တွင် အသက်ရှင်လျက် မဖမ်းဆီးခံလိုသောကြောင့် မိမိ၏လက်နက်ကိုင်သူအား “သင်၏ဓားကို ဆွဲ၍ ထိုဓားဖြင့် ငါ့ကို ထိုးသတ်လော့” ဟု အမိန့်ပေးသည်။ သို့သော် ထိုသူက ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံသူအပေါ် မိမိလက်ကို မမြှောက်လိုသောကြောင့် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ရှောလုသည် မိမိ၏ဓားပေါ်သို့ လဲကျ၍ မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဣသရေလ၏ ပထမဆုံးရှင်ဘုရင်သည် မိမိ၏ဝိညာဉ်အပေါ် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်း၏ အပြစ်ကို ထမ်းလျက် သေဆုံးခဲ့သည်။ သူ၏အသက်တာသည် ကျရှုံးခြင်းဖြစ်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိ၏ဖောက်ပြန်သောအလိုကို တည်ထောင်ခဲ့သောကြောင့် အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းတို့ဖြင့် နိဂုံးချုပ်ခဲ့သည်။

ရှုံးနိမ့်ကြောင်း သတင်းသည် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွား၍ ဣသရေလတစ်ပြည်လုံးကို ကြောက်ရွံ့စေခဲ့သည်။ လူတို့သည် မြို့များမှ ထွက်ပြေးကြပြီး ဖိလိတ္တိတို့သည် အတားအဆီးမရှိဘဲ မြို့များကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာ၍ အုပ်စိုးခဲ့သော ရှောလု၏ အုပ်စိုးမှုသည် မိမိလူမျိုး၏ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

တိုက်ပွဲဖြစ်ပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် ဖိလိတ္တိတို့သည် သေဆုံးသူများကို လုယက်ရန် စစ်မြေပြင်ကို ရှာဖွေကြရာ ရှောလုနှင့် သူ၏သားသုံးဦး၏ အလောင်းများကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့၏ အောင်ပွဲကို ပြည့်စုံစေရန် ရှောလု၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်၍ သူ၏လက်နက်ကို ချွတ်ယူကြသည်။ ထို့နောက် သွေးများစိုရွှဲနေသော ဦးခေါင်းနှင့် လက်နက်များကို အောင်ပွဲ၏ ဆုဖလားအဖြစ် ဖိလိတ္တိပြည်သို့ ပို့ဆောင်ကြပြီး “သူတို့၏ရုပ်တုများ၏အိမ်၌လည်းကောင်း၊ လူတို့အကြား၌လည်းကောင်း ထိုအကြောင်းကို ကြေညာရန်” ဖြစ်သည်။ လက်နက်ကို နောက်ဆုံးတွင် “အာရှတရုတ်၏အိမ်” ၌ ထားကြပြီး ဦးခေါင်းကို ဒါဂုန်၏ဗိမာန်တော်၌ ချိတ်ဆွဲထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် အောင်ပွဲ၏ဘုန်းအသရေကို ဤအတုအယောင်ဘုရားများ၏ တန်ခိုးကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ကြပြီး ယေဟောဝါ၏နာမတော်သည် အရှက်ကွဲခဲ့ရသည်။

ရှောလုနှင့် သူ၏သားများ၏ အလောင်းများကို ဂိလဗောမြို့နှင့် မဝေးဘဲ ယော်ဒန်မြစ်အနီးရှိ မြို့တစ်မြို့ဖြစ်သော ဗေသရှန်သို့ ဆွဲယူသွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် သားရဲငှက်များ ကိုက်စားရန် သူတို့ကို သံကြိုးများဖြင့် ချိတ်ဆွဲထားကြသည်။ သို့သော် အစောပိုင်း ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့သောနှစ်များတွင် ရှောလုက မိမိတို့မြို့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ခြင်းကို အောက်မေ့သော ယာဗက်ဂိလဒ်မြို့သား ရဲရင့်သောသူများသည် ယခုအခါ မိမိတို့၏ကျေးဇူးတရားကို ဖော်ပြရန် ရှင်ဘုရင်နှင့် မင်းသားများ၏ အလောင်းများကို ကယ်ဆယ်၍ ဂုဏ်ပြုစွာ သင်္ဂြိုဟ်ပေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ညအချိန်တွင် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူး၍ “ဗေသရှန်မြို့ရိုးမှ ရှောလု၏အလောင်းနှင့် သူ၏သားများ၏အလောင်းများကို ယူဆောင်လာပြီး ယာဗက်မြို့သို့ ရောက်ကြသည်။ ထိုအရပ်၌ မီးရှို့ကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့၏အရိုးများကို ယူ၍ ယာဗက်မြို့၌ သစ်ပင်အောက်တွင် မြှုပ်နှံပြီး ခုနစ်ရက် အစာရှောင်ကြ၏။” ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော အနှစ်လေးဆယ်က ပြုခဲ့သော ထိုမြင့်မြတ်သော လုပ်ရပ်သည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းနှင့် အရှက်ကွဲခြင်း၏ ထိုမှောင်မိုက်သောအချိန်၌ ရှောလုနှင့် သူ၏သားများအတွက် နူးညံ့သနားကြင်နာသော လက်များဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို ရရှိစေခဲ့သည်။