အခန်း ၆၅—ဒါဝိဒ်၏ ကြီးမြတ်သောစိတ်ထား

 

အခန်း ၆၅—ဒါဝိဒ်၏ ကြီးမြတ်သောစိတ်ထား

ဤအခန်းသည် ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၂:၂၀-၂၃၊ ၂၃-၂၇ တို့ကို အခြေခံထားသည်။

ရှင်ဘုရင်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် “အဟိတုတ်၏သား အဟိမေလက်၏သားတို့တွင် အဗျာသာဟုအမည်ရှိသောသူတစ်ဦးသည် လွတ်မြောက်၍ ဒါဝိဒ်နောက်သို့ ပြေးလာ၏။ အဗျာသာသည် ရှင်ဘုရင်သည် ထာဝရဘုရား၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့ကို သတ်ကြောင်း ဒါဝိဒ်အား ပြောပြ၏။ ဒါဝိဒ်ကလည်း အက်ဒုံအမျိုးသား ဒေါဂသည် ထိုအရပ်၌ ရှိသောနေ့တွင် ဤအမှုကို ရှောလုအား ဧကန်အမှန် ပြောမည်ကို ငါသိ၏။ သင်၏အဘ၏အိမ်သူအိမ်သားအပေါင်းတို့ သေဆုံးရခြင်းအကြောင်းကို ငါဖြစ်စေပြီ။ ငါနှင့်အတူနေ၍ မကြောက်နှင့်။ ငါ့အသက်ကို ရှာသောသူသည် သင်၏အသက်ကိုလည်း ရှာ၏။ သို့သော် ငါနှင့်အတူရှိလျှင် သင်သည် လုံခြုံလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

ရှင်ဘုရင်သည် ဒါဝိဒ်ကို ဆက်လက်လိုက်လံရှာဖွေနေသဖြင့် ဒါဝိဒ်သည် အနားယူရန် သို့မဟုတ် လုံခြုံရန်နေရာကို မတွေ့ရ။ ကိလအားမြို့၌ သူ၏ရဲရင့်သောအဖွဲ့သည် ထိုမြို့ကို ဖိလိတ္တိလူတို့ သိမ်းပိုက်ခြင်းမှ ကယ်တင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့ကယ်တင်ခဲ့သော လူများအကြား၌ပင် လုံခြုံမှုမရှိကြ။ ကိလအားမြို့မှ သူတို့သည် ဇိဖတောသို့ သွားကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် ဒါဝိဒ်၏လမ်း၌ တောက်ပသောအရာများ အလွန်နည်းပါးနေသော်လည်း၊ သူ၏ခိုလှုံရာနေရာကို သိရှိလာသော ယောနသန်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ လာရောက်တွေ့ဆုံသဖြင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ ဤမိတ်ဆွေနှစ်ဦး အတူတကွ နေခဲ့ကြသောအချိန်များသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အမျိုးမျိုးသောအတွေ့အကြုံများကို အချင်းချင်း ပြောပြကြပြီး ယောနသန်က “မကြောက်နှင့်။ ငါ့အဘ ရှောလု၏လက်သည် သင့်ကို မတွေ့ရ။ သင်သည် အစ္စရေးအပေါ်တွင် ရှင်ဘုရင်ဖြစ်လိမ့်မည်။ ငါသည် သင့်နောက်တွင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဤအရာကိုလည်း ငါ့အဘ ရှောလု သိ၏” ဟု ဆို၍ ဒါဝိဒ်၏စိတ်နှလုံးကို ခွန်အားပေး၏။ ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်အပေါ် ပြုတော်မူသော အံ့ဩဖွယ်အမှုများအကြောင်း သူတို့ပြောဆိုကြစဉ် လိုက်လံရှာဖွေခံနေရသော ဒါဝိဒ်သည် အလွန်အားပေးခြင်းကို ခံရ၏။ “ထိုသူနှစ်ဦးသည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ပဋိညာဉ်ပြုကြ၏။ ဒါဝိဒ်သည် တောအုပ်၌ နေ၍ ယောနသန်သည် မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွား၏။”

ယောနသန်လာရောက်တွေ့ဆုံပြီးနောက် ဒါဝိဒ်သည် မိမိအသံနှင့် စောင်းသံကို တွဲဖက်၍ ချီးမွမ်းသီချင်းများကို သီဆိုကာ မိမိ၏ဝိညာဉ်ကို အားပေး၏။

“ထာဝရဘုရား၌ ငါခိုလှုံ၏။
ငါ့ဝိညာဉ်အား သင်တို့သည် မည်သို့ဆိုကြသနည်း။
ငှက်ကဲ့သို့ သင်၏တောင်သို့ ပြေးပါလော့ဟု။
မတရားသောသူတို့သည် မိမိတို့လေးကို အသင့်ပြင်၍
ကြိုးပေါ်တွင် မြားကို တင်ကြ၏။
စိတ်နှလုံးဖြောင့်မတ်သောသူတို့ကို
လျှို့ဝှက်၍ ပစ်ရန်ဖြစ်၏။
အုတ်မြစ်တို့ ပျက်စီးလျှင်
ဖြောင့်မတ်သောသူသည် အဘယ်သို့ ပြုနိုင်မည်နည်း။
ထာဝရဘုရားသည် မိမိသန့်ရှင်းသောဗိမာန်တော်၌ ရှိတော်မူ၏။
ထာဝရဘုရား၏ ရာဇပလ္လင်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိ၏။
မျက်စိတော်သည် လူသားတို့ကို မြင်တော်မူ၏။
မျက်ခွံတော်သည် သူတို့ကို စစ်ကြောတော်မူ၏။
ထာဝရဘုရားသည် ဖြောင့်မတ်သောသူကို စစ်ကြောတော်မူ၏။
မတရားသောသူနှင့် အကြမ်းဖက်ခြင်းကို နှစ်သက်သောသူကိုကား
ကိုယ်တော်၏ဝိညာဉ်တော်သည် မုန်းတော်မူ၏။” ဆာလံ ၁၁:၁-၅။

ကိလအားမြို့မှ ထွက်၍ ဒါဝိဒ်သွားရောက်ခဲ့သော ဇိဖလူတို့၏ တောရိုင်းဒေသများမှ လူတို့သည် ဂိဗာမြို့ရှိ ရှောလုထံသို့ သတင်းပို့ကြ၏။ ဒါဝိဒ်သည် မည်သည့်နေရာ၌ ပုန်းအောင်းနေကြောင်း သူတို့သိကြောင်း၊ ရှင်ဘုရင်ကို သူ၏ခိုလှုံရာသို့ လမ်းပြပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြ၏။ သို့သော် သူတို့၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြိုတင်သိရှိသဖြင့် ဒါဝိဒ်သည် မိမိနေရာကို ပြောင်း၍ မာအုန်နှင့် ပင်လယ်သေကြားရှိ တောင်များ၌ ခိုလှုံ၏။

ထပ်မံ၍ ရှောလုထံသို့ သတင်းပို့ကြသည်မှာ “ကြည့်ရှုလော့၊ ဒါဝိဒ်သည် အင်္ဂေဒိတော၌ ရှိသည်” ဟူ၍ဖြစ်၏။ ထိုအခါ ရှောလုသည် အစ္စရေးပြည်သားအပေါင်းတို့ထဲမှ ရွေးချယ်ထားသော လူသုံးထောင်ကို ခေါ်ယူ၍ တောဆိတ်တို့၏ကျောက်ဆောင်များပေါ်တွင် ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏လူတို့ကို ရှာရန် ထွက်သွား၏။ ဒါဝိဒ်၏အဖွဲ့၌ လူခြောက်ရာသာ ရှိသော်လည်း ရှောလုသည် လူသုံးထောင်သော တပ်နှင့် သူ့ကို တိုက်ရန် ချီတက်လာ၏။ ယေရှဲ၏သားနှင့် သူ၏လူတို့သည် လူသူမသိသော လိုဏ်ဂူတစ်ခု၌ ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုကို စောင့်၍ ဘာလုပ်သင့်သည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။ ရှောလုသည် တောင်များပေါ်သို့ တက်လာစဉ် လမ်းဘေးသို့ လှည့်၍ ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ ပုန်းအောင်းနေသော ထိုလိုဏ်ဂူထဲသို့ တစ်ဦးတည်း ဝင်လာ၏။ ဒါဝိဒ်၏လူတို့သည် ဤအရာကို မြင်သောအခါ ရှောလုကို သတ်ရန် မိမိတို့ခေါင်းဆောင်အား တိုက်တွန်းကြ၏။ ယခု ရှင်ဘုရင်သည် သူတို့လက်တွင် ရှိနေခြင်းကို ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် ရန်သူကို သူတို့လက်သို့ အပ်နှံတော်မူခြင်း၏ သေချာသောသက်သေအဖြစ် သူတို့က ယူဆကြပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်ရန် ဖြစ်သည်ဟု နားလည်ကြ၏။ ဒါဝိဒ်သည်လည်း ထိုသို့ယူဆရန် စုံစမ်းခြင်းခံရသော်လည်း သူ၏သြတ္တပ္ပစိတ်အသံက “ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံသူကို မထိနှင့်” ဟု ဆို၏။

ဒါဝိဒ်၏လူတို့သည် ရှောလုကို အေးချမ်းစွာ ထားရန် မလိုလားသေးဘဲ “ငါသည် သင်၏ရန်သူကို သင့်လက်သို့ အပ်မည်။ သင်ထင်သည့်အတိုင်း သူ့ကို ပြုလော့” ဟူသော ဘုရားသခင်၏စကားကို သူတို့၏ခေါင်းဆောင်အား ပြန်လည်သတိပေးကြ၏။ ထိုအခါ ဒါဝိဒ်ထ၍ ရှောလု၏ဝတ်လုံအနားစကို တိတ်တဆိတ် ဖြတ်လိုက်၏။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ရှင်ဘုရင်၏အဝတ်ကိုပင် ထိခိုက်စေမိသည့်အတွက် သူ၏သြတ္တပ္ပစိတ်က သူ့ကို အပြစ်တင်၏။

ရှောလုသည် ထ၍ လိုဏ်ဂူထဲမှ ထွက်ကာ ဆက်လက်ရှာဖွေရန် သွားနေစဉ် သူ၏ထိတ်လန့်နေသောနားထဲသို့ “အရှင်မင်းကြီး” ဟူသော အသံတစ်သံ ရောက်လာ၏။ သူ့အား ခေါ်နေသူကို ကြည့်ရန် လှည့်သောအခါ အို! ယေရှဲ၏သား၊ သူ့ကို သတ်နိုင်ရန် မိမိလက်တွင် ရရှိစေလိုသည်မှာ ကြာမြင့်ခဲ့သောသူ ဒါဝိဒ်ဖြစ်နေ၏။ ဒါဝိဒ်သည် ရှင်ဘုရင်ရှေ့၌ ဦးညွှတ်၍ သူ့ကို မိမိသခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြု၏။ ထို့နောက် ရှောလုအား ဤသို့ပြော၏။

“သို့ဖြစ်၍ ဒါဝိဒ်သည် သင့်ကို ဘေးပြုလိုသည်ဟု လူတို့ပြောသောစကားကို အဘယ်ကြောင့် နားထောင်သနည်း။ ယနေ့ ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို ယနေ့ ဤလိုဏ်ဂူ၌ ငါ့လက်သို့ အပ်တော်မူကြောင်းကို သင်၏မျက်စိဖြင့် မြင်ရပြီ။ အချို့က သင့်ကို သတ်ပါဟု ငါ့အား ပြောကြသော်လည်း ငါ့မျက်စိသည် သင့်ကို နှမြော၏။ ငါကလည်း ‘ငါ့သခင်သည် ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံသူဖြစ်သောကြောင့် ငါ့လက်ကို သူ့အပေါ်သို့ မဆန့်’ ဟု ဆို၏။ ထို့အပြင် အိုအဘ၊ ကြည့်ပါ၊ အမှန်ပင်ကြည့်ပါ၊ သင်၏ဝတ်လုံအနားစသည် ငါ့လက်၌ ရှိ၏။ သင်၏ဝတ်လုံအနားစကို ငါဖြတ်သော်လည်း သင့်ကို မသတ်ခဲ့သောကြောင့် ငါ့လက်၌ မကောင်းမှု၊ လွန်ကျူးမှု တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိကြောင်းကို သိ၍ မြင်လော့။ သင့်အပေါ်၌ ငါမပြစ်မှားခဲ့သော်လည်း သင်သည် ငါ့အသက်ကို ယူရန် ငါ့ကို လိုက်လံရှာဖွေ၏။”

ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်၏စကားကို ကြားသောအခါ နှိမ့်ချခြင်းခံရပြီး ထိုစကားတို့သည် မှန်ကန်ကြောင်းကို ဝန်မခံဘဲ မနေနိုင်။ သူရှာဖွေနေသောသူ၏လက်တွင် မိမိသည် မည်မျှအပြည့်အဝ ရှိနေခဲ့ကြောင်းကို သိမြင်သောအခါ သူ၏စိတ်နှလုံးသည် အလွန်လှုပ်ရှားသွား၏။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိအပြစ်ကင်းကြောင်းကို သိစိတ်ဖြင့် သူ့ရှေ့၌ ရပ်နေ၏။ ရှောလုသည် စိတ်နူးညံ့လာ၍ “ငါ့သား ဒါဝိဒ်၊ ဤအသံသည် သင်၏အသံလော” ဟု အော်၍ ငိုလေ၏။

ထို့နောက် ဒါဝိဒ်အား “သင်သည် ငါ့ထက် ဖြောင့်မတ်၏။ အကြောင်းမူကား ငါသည် သင့်အပေါ် မကောင်းမှုပြုသော်လည်း သင်သည် ငါ့အပေါ် ကောင်းမှုပြု၏။ ... လူတစ်ဦးသည် မိမိရန်သူကို တွေ့လျှင် သူ့ကို ကောင်းမွန်စွာ လွှတ်လိုက်မည်လော။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ သင်သည် ငါ့အပေါ် ပြုသောအမှုအတွက် ထာဝရဘုရားသည် သင့်အား ကောင်းကျိုးပေးတော်မူပါစေ။ ယခုလည်း သင်သည် ဧကန်အမှန် ရှင်ဘုရင်ဖြစ်လိမ့်မည်၊ အစ္စရေးနိုင်ငံသည် သင်၏လက်၌ တည်လိမ့်မည်ကို ငါကောင်းစွာ သိ၏” ဟု ကြေညာ၏။ ထိုအရာဖြစ်လာသောအခါ ရှောလု၏အိမ်သူအိမ်သားတို့ကို မျက်နှာသာပေး၍ သူ၏နာမကို မဖြတ်ပယ်မည်ဟု ဒါဝိဒ်သည် ရှောလုနှင့် ပဋိညာဉ်ပြု၏။

ရှောလု၏အတိတ်အပြုအမူများကို ဒါဝိဒ်သိထားသဖြင့် ရှင်ဘုရင်၏ကတိများကို သူမယုံကြည်နိုင်၊ သူ၏နောင်တရသောအခြေအနေသည်လည်း ကြာရှည်မည်ဟု မျှော်လင့်နိုင်ခြင်းမရှိ။ ထို့ကြောင့် ရှောလုသည် မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွားသောအခါ ဒါဝိဒ်သည် တောင်များ၏ ခိုင်ခံ့သောနေရာများ၌ ဆက်လက်နေ၏။

ဘုရားသခင်၏ကျွန်တို့အပေါ် စာတန်၏အာဏာကို အပ်နှံလိုက်သူတို့က ထားရှိသော ရန်ငြိုးသည် တစ်ခါတစ်ရံ ပြန်လည်သင့်မြတ်လိုစိတ်နှင့် မျက်နှာသာပေးလိုစိတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲတတ်သော်လည်း ထိုပြောင်းလဲမှုသည် အမြဲတမ်း တည်မြဲသည်မဟုတ်။ မကောင်းသောစိတ်ရှိသူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ကျွန်တို့အပေါ် မကောင်းသောအရာများကို ပြုလုပ်ပြောဆိုပြီးနောက် မိမိတို့မှားယွင်းခဲ့ကြောင်း ခံယူချက်သည် တစ်ခါတစ်ရံ သူတို့စိတ်ထဲ၌ အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ စွဲလမ်းလာ၏။ ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဉ်တော်သည် သူတို့နှင့် ပြိုင်ဆိုင်တော်မူ၍ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ မိမိတို့စိတ်နှလုံးကို နှိမ့်ချကြပြီး မိမိတို့ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သောသူတို့ရှေ့၌လည်း နှိမ့်ချကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် ထိုသူတို့အပေါ် မိမိတို့၏အပြုအမူကို ပြောင်းလဲနိုင်ကြ၏။ သို့သော် မကောင်းသောသူ၏ အကြံပြုချက်များအတွက် တံခါးကို ပြန်ဖွင့်သောအခါ အရင်သံသယများ ပြန်လည်ပေါ်လာ၍ အရင်ရန်ငြိုးသည် ပြန်လည်နိုးထလာပြီး သူတို့နောင်တရခဲ့၍ ခဏတစ်ဖြုတ် စွန့်လွှတ်ခဲ့သော အလုပ်တစ်ခုတည်းကို ပြန်လည်လုပ်ဆောင်ရန် ပြန်လာကြ၏။ ထပ်မံ၍ သူတို့သည် မကောင်းပြောဆိုကြပြီး၊ မိမိတို့အလွန်နှိမ့်ချစွာ ဝန်ခံခဲ့ဖူးသောသူတို့ကိုပင် အခါးသီးဆုံးနည်းဖြင့် စွပ်စွဲ၍ ပြစ်တင်ရှုတ်ချကြ၏။ ထိုသို့သောလမ်းစဉ်ကို လိုက်ပြီးနောက် စာတန်သည် ထိုဝိညာဉ်များကို ယခင်ကထက် များစွာပို၍ အာဏာရှိစွာ အသုံးပြုနိုင်၏။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ပိုမိုကြီးမားသောအလင်းကို ရရှိပြီးနောက် ထိုအလင်းကို ဆန့်ကျင်၍ ပြစ်မှားခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ရှမွေလသည် သေ၍ အစ္စရေးလူအပေါင်းတို့သည် စုဝေးကြပြီး သူ့အတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းကာ ရာမမြို့ရှိ သူ၏အိမ်၌ သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။” ရှမွေလသေဆုံးခြင်းကို အစ္စရေးနိုင်ငံက ပြန်လည်မဖြည့်ဆည်းနိုင်သော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ရပ်အဖြစ် မှတ်ယူ၏။ ကြီးမြတ်၍ ကောင်းမြတ်သော ပရောဖက်တစ်ဦးနှင့် ထင်ရှားသော တရားသူကြီးတစ်ဦး သေဆုံးသွားပြီး လူတို့၏ဝမ်းနည်းခြင်းသည် နက်ရှိုင်း၍ စိတ်နှလုံးထဲမှ ဖြစ်၏။ ရှမွေလသည် မိမိငယ်စဉ်ကတည်းက အစ္စရေးရှေ့၌ စိတ်နှလုံးဖြောင့်မတ်စွာ လျှောက်လှမ်းခဲ့၏။ ရှောလုသည် အသိအမှတ်ပြုထားသော ရှင်ဘုရင်ဖြစ်သော်လည်း ရှမွေလသည် သူ့ထက် ပို၍သြဇာကြီးမားသော လွှမ်းမိုးမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏မှတ်တမ်းသည် သစ္စာရှိခြင်း၊ နာခံခြင်းနှင့် ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် အသက်ရှင်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး အစ္စရေးကို တရားစီရင်ခဲ့သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ဖတ်ရ၏။

လူတို့သည် ရှောလု၏အပြုအမူနှင့် ရှမွေလ၏အပြုအမူကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်သောအခါ မိမိတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားလူမျိုးများနှင့် မခြားနားစေရန် ရှင်ဘုရင်တစ်ပါးကို တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းသည် မည်မျှမှားယွင်းခဲ့ကြောင်းကို မြင်ကြ၏။ လူအများသည် ဘာသာတရားကင်းမဲ့ခြင်းနှင့် ဘုရားမဲ့ခြင်းတို့ဖြင့် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းသည် လျင်မြန်စွာ ပြည့်နှက်လာသောအခြေအနေကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်ကြ၏။ သူတို့၏အုပ်စိုးရှင်၏ စံနမူနာသည် နေရာအနှံ့ သြဇာသက်ရောက်နေသောကြောင့် ထာဝရဘုရား၏ပရောဖက် ရှမွေလသေဆုံးသွားခြင်းအတွက် အစ္စရေးတို့ ဝမ်းနည်းကြရန် အကြောင်းရှိ၏။

နိုင်ငံသည် မိမိ၏သန့်ရှင်းသောကျောင်းများ၏ တည်ထောင်သူနှင့် ဥက္ကဋ္ဌကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုမျှသာမဟုတ်။ လူတို့သည် မိမိတို့၏ကြီးမားသောဒုက္ခများနှင့်အတူ အစဉ်သွားရောက်တိုင်ပင်လေ့ရှိသောသူ၊ မိမိတို့လူမျိုး၏ အကောင်းဆုံးအကျိုးအတွက် ဘုရားသခင်ထံ အမြဲတစေ ကြားဝင်ဆုတောင်းပေးခဲ့သောသူကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။ ရှမွေလ၏ကြားဝင်ဆုတောင်းခြင်းက လုံခြုံမှုရှိသည်ဟူသော ခံစားချက်ကို ပေးခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား “ဖြောင့်မတ်သောသူ၏ စိတ်အားထက်သန်၍ အထူးပြုဆုတောင်းခြင်းသည် အလွန်အကျိုးရှိ၏။” ယာကုပ် ၅:၁၆။ ယခု လူတို့သည် ဘုရားသခင်သည် မိမိတို့ကို စွန့်ပယ်နေသည်ဟု ခံစားလာကြ၏။ ရှင်ဘုရင်သည် အရူးတစ်ယောက်နှင့် များစွာမကွာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ တရားမျှတမှုသည် ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး စည်းကမ်းသည် ရှုပ်ထွေးခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

နိုင်ငံသည် အတွင်းပိုင်းပဋိပက္ခများဖြင့် အလွန်ဒုက္ခရောက်နေချိန်၊ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော ရှမွေလ၏ငြိမ်သက်သည့် အကြံဉာဏ်ကို အလိုအပ်ဆုံးဖြစ်နေချိန်တွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိအသက်ကြီးသောကျွန်အား အနားယူခွင့်ပေးတော်မူ၏။ လူတို့သည် သူ၏ငြိမ်သက်သောအနားယူရာကို ကြည့်၍ သူ့ကို မိမိတို့၏အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် ပယ်ချခဲ့ခြင်း၏ မိုက်မဲမှုကို သတိရသောအခါ သူတို့၏အတွေးများသည် ခါးသီးလှ၏။ အကြောင်းမူကား သူသည် ကောင်းကင်နှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ ဆက်သွယ်ထားသူဖြစ်၍ အစ္စရေးတစ်နိုင်ငံလုံးကို ယေဟောဝါ၏ရာဇပလ္လင်နှင့် ချည်နှောင်ထားသူကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို ချစ်၍ နာခံရန် သူတို့အား သွန်သင်ပေးခဲ့သူမှာ ရှမွေလဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု သူသေဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ လူတို့သည် စာတန်နှင့် ပူးပေါင်းထားသော ရှင်ဘုရင်၏ ကရုဏာကိုသာ ခံရတော့မည်ဟု ခံစားကြ၏။ ထိုရှင်ဘုရင်သည် လူတို့ကို ဘုရားသခင်နှင့် ကောင်းကင်မှ ကွာရှင်းပစ်မည်ဖြစ်သည်။

ဒါဝိဒ်သည် ရှမွေလ၏ဈာပနသို့ မတက်ရောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သစ္စာရှိသောသားတစ်ဦးက မိမိ၏အပ်နှံထားသောဖခင်အတွက် ဝမ်းနည်းသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်း၍ နူးညံ့စွာ ဝမ်းနည်းခဲ့သည်။ ရှမွေလသေဆုံးခြင်းသည် ရှောလု၏အပြုအမူများကို တားဆီးထားသော ချည်နှောင်မှုတစ်ခုကို ထပ်မံဖြုတ်ပစ်လိုက်ကြောင်း သူသိ၏။ ထို့ကြောင့် ပရောဖက်အသက်ရှင်စဉ်ကထက် မိမိသည် ပို၍လုံခြုံမှုမရှိဟု ခံစားရ၏။ ရှောလုသည် ရှမွေလသေဆုံးခြင်းအတွက် ဝမ်းနည်းနေခြင်းဖြင့် အာရုံစိုက်နေစဉ် ဒါဝိဒ်သည် ပိုမိုလုံခြုံသောနေရာကို ရှာရန် အခွင့်အရေးယူ၍ ပါရန်တောသို့ ထွက်ပြေး၏။ ထိုနေရာ၌ သူသည် ဆာလံကျမ်း တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်နှင့် တစ်ရာ့နှစ်ဆယ့်တစ်တို့ကို ရေးစပ်ခဲ့သည်။ ပရောဖက်သေဆုံးပြီး ရှင်ဘုရင်သည် မိမိ၏ရန်သူဖြစ်နေကြောင်း သိရှိရသော ထိုလူသူကင်းမဲ့သော တောရိုင်းဒေသများ၌ သူသည် ဤသို့ သီဆို၏။

“ငါ့အကူအညီသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော
ထာဝရဘုရားထံမှ လာ၏။
သင်၏ခြေကို ရွေ့လျားခြင်းမရှိစေရန် ကိုယ်တော်သည် ခွင့်ပြုတော်မမူ။
သင့်ကို စောင့်ရှောက်သောသူသည် အိပ်ငိုက်တော်မမူ။
အစ္စရေးကို စောင့်ရှောက်သောသူသည်
အိပ်ငိုက်ခြင်း၊ အိပ်ပျော်ခြင်း ရှိတော်မမူ။ ...
ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို မကောင်းမှုအလုံးစုံမှ ကာကွယ်တော်မူမည်။
သင်၏ဝိညာဉ်ကို စောင့်ရှောက်တော်မူမည်။
ထာဝရဘုရားသည် ယခုမှစ၍ ထာဝရကာလတိုင်အောင်
သင်၏ထွက်သွားခြင်းနှင့်
ဝင်လာခြင်းကို
စောင့်ရှောက်တော်မူမည်။” ဆာလံ ၁၂၁:၂-၈*။

ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏လူတို့သည် ပါရန်တော၌ ရှိနေစဉ် ထိုဒေသ၌ ပိုင်ဆိုင်မှုအမြောက်အမြားရှိသော နာဗလအမည်ရှိသည့် ချမ်းသာသောသူ၏ သိုးစုနှင့် နွားစုများကို လုယက်သူများ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးခဲ့ကြ၏။ နာဗလသည် ကာလက်၏အဆက်အနွယ်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏အကျင့်စရိုက်သည် ရိုင်းစိုင်း၍ ကပ်စေးနှဲ၏။

ထိုအချိန်သည် သိုးမွေးညှပ်ချိန်ဖြစ်၍ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်သော ရာသီကာလဖြစ်၏။ ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏လူတို့သည် အစားအသောက်များ အလွန်လိုအပ်နေကြ၏။ ထိုခေတ်ထုံးစံနှင့်အညီ ယေရှဲ၏သားသည် လူငယ်ဆယ်ဦးကို နာဗလထံသို့ စေလွှတ်၍ မိမိတို့သခင်၏နာမ၌ သူ့ကို နှုတ်ဆက်စေ၏။ ထို့နောက် သူက “ဤသို့ စည်းစိမ်ချမ်းသာ၌ နေသောသူအား ပြောကြလော့။ သင်၌လည်း ငြိမ်သက်ခြင်းရှိပါစေ၊ သင့်အိမ်၌လည်း ငြိမ်သက်ခြင်းရှိပါစေ၊ သင်၌ရှိသမျှတို့၌လည်း ငြိမ်သက်ခြင်းရှိပါစေ။ ယခု သင်၌ သိုးမွေးညှပ်သူများရှိကြောင်း ငါကြား၏။ ကရမေလ၌ ငါတို့နှင့်အတူရှိသော သင်၏သိုးထိန်းတို့ကို ငါတို့မထိခိုက်စေခဲ့၊ သူတို့နှင့်အတူရှိစဉ် တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပျောက်ခဲ့။ [တောင်ကရမေလကို မဆိုလိုဘဲ မာအုန်တောင်ကုန်းအနီး၊ ယုဒပြည်နယ်နယ်မြေအတွင်းရှိသော နေရာတစ်ခုကို ဆိုလိုသည်။] သင်၏လူငယ်တို့ကို မေးပါ၊ သူတို့က သင့်အား ပြောပြကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် လူငယ်တို့သည် သင်၏မျက်မှောက်၌ မျက်နှာသာရကြပါစေ။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းသောနေ့၌ လာကြပါသည်။ သင်၏လက်သို့ ရောက်သမျှကို သင်၏ကျွန်တို့နှင့် သင်၏သား ဒါဝိဒ်အား ပေးပါလော့” ဟု ထပ်၍ ပြော၏။

ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏လူတို့သည် နာဗလ၏သိုးထိန်းများနှင့် သိုးစုများအတွက် အကာအကွယ်နံရံကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ကြ၏။ ယခု ဤချမ်းသာသောသူအား မိမိ၏ကြွယ်ဝမှုထဲမှ ထိုကဲ့သို့ တန်ဖိုးရှိသောအမှုကို သူ့အတွက် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သူတို့၏ လိုအပ်ချက်ကို အနည်းငယ်ဖြည့်ဆည်းပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏လူတို့သည် သိုးစုနှင့် နွားစုများထံမှ မိမိတို့လိုအပ်သမျှကို ယူနိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း ထိုသို့မပြုခဲ့ကြ။ သူတို့သည် ရိုးသားစွာ ပြုမူခဲ့ကြ၏။ သို့သော် သူတို့၏ကြင်နာမှုသည် နာဗလအပေါ် အကျိုးမရှိခဲ့။ ဒါဝိဒ်ထံသို့ သူပြန်ပေးသောအဖြေက သူ၏အကျင့်စရိုက်ကို ဖော်ပြ၏။ “ဒါဝိဒ်သည် အဘယ်သူနည်း။ ယေရှဲ၏သားသည် အဘယ်သူနည်း။ ယခုခေတ်တွင် မိမိတို့သခင်ထံမှ တစ်ယောက်တစ်မျိုး ထွက်ပြေးသောကျွန်များ အများကြီးရှိ၏။ ငါ့သိုးမွေးညှပ်သူများအတွက် ငါပြင်ဆင်ထားသော ငါ့မုန့်၊ ငါ့ရေနှင့် ငါသတ်ထားသော ငါ့အသားကို သူတို့မည်သည့်အရပ်မှ လာကြောင်း ငါမသိသောသူတို့အား ပေးရမည်လော” ဟူ၍ဖြစ်၏။

လူငယ်တို့သည် လက်ဗလာဖြင့် ပြန်လာပြီး ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ဒါဝိဒ်အား ပြောပြသောအခါ သူသည် အမျက်ဒေါသဖြင့် ပြည့်သွား၏။ သူ့အားပိုင်သောအရာကို မပေးဘဲ မိမိကို ထပ်မံစော်ကားခဲ့သော ထိုသူကို အပြစ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး တိုက်ပွဲအတွက် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပြင်ဆင်ရန် လူတို့အား အမိန့်ပေး၏။ ဤစိတ်လိုက်မာန်ပါ လှုပ်ရှားမှုသည် ဒါဝိဒ်၏အကျင့်ထက် ရှောလု၏အကျင့်နှင့် ပို၍သင့်လျော်သော်လည်း ယေရှဲ၏သားသည် ဆင်းရဲဒုက္ခကျောင်း၌ သည်းခံခြင်းအကြောင်းကို သင်ယူရန် ကျန်ရှိသေးသည်။

နာဗလ၏ကျွန်တစ်ဦးသည် ဒါဝိဒ်၏လူငယ်များကို ပြန်လွှတ်ပြီးနောက် နာဗလ၏ဇနီး အဘိဂဲလထံသို့ အလျင်အမြန်သွား၍ ဖြစ်ပျက်သမျှကို ပြောပြ၏။ “ကြည့်ပါ၊ ဒါဝိဒ်သည် တောထဲမှ သံတမန်များကို ကျွန်ုပ်တို့သခင်အား နှုတ်ဆက်ရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် သူတို့ကို ဆဲဆိုပြစ်တင်၏။ ထိုသူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် အလွန်ကောင်းမွန်ကြပြီး ကျွန်ုပ်တို့ကို မထိခိုက်စေခဲ့ကြ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူတို့နှင့်အတူ လယ်ပြင်၌ နေစဉ် ကာလပတ်လုံး မည်သည့်အရာမျှ မပျောက်ခဲ့ကြ။ သူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် သိုးများကို ထိန်းကျောင်းနေသမျှ ညဉ့်နေ့မရွေး ကျွန်ုပ်တို့အတွက် နံရံတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ကြ၏။ ယခု သင်ဘာလုပ်မည်ကို သိ၍ စဉ်းစားပါ။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်တို့သခင်နှင့် သူ၏အိမ်သူအိမ်သားအပေါင်းတို့အပေါ် မကောင်းမှုကို ကြံစည်ပြီးပြီ” ဟု ဆို၏။

အဘိဂဲလသည် မိမိခင်ပွန်းနှင့် တိုင်ပင်ခြင်းမပြုဘဲ၊ မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း သူ့အားမပြောဘဲ စားစရာအလုံအလောက်ကို ပြင်ဆင်ပြီး မြည်းများပေါ် တင်ကာ ကျွန်များ၏စောင့်ရှောက်မှုဖြင့် ရှေ့သို့ စေလွှတ်ပြီး မိမိကိုယ်တိုင် ဒါဝိဒ်၏အဖွဲ့ကို တွေ့ရန် ထွက်လာ၏။ သူမသည် သူတို့ကို တောင်ကုန်းတစ်ခု၏ လျှို့ဝှက်ရာနေရာ၌ တွေ့၏။ “အဘိဂဲလသည် ဒါဝိဒ်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် မြည်းပေါ်မှ ဆင်း၍ ဒါဝိဒ်ရှေ့၌ မျက်နှာဖြင့် မြေပေါ်သို့ ဦးညွှတ်လျက်၊ သူ၏ခြေ၌ ကျ၍ ‘အရှင်၊ ဤအပြစ်သည် ကျွန်မအပေါ်၌သာ ရှိပါစေ။ သင်၏ကျွန်မကို နားထောင်ပေးပါရန် တောင်းပန်ပါ၏’ ဟု ဆို၏။” အဘိဂဲလသည် ရာဇသရဖူဆောင်းထားသော ဘုရင်တစ်ပါးကို ပြောသကဲ့သို့ ဒါဝိဒ်အား ရိုသေစွာ ပြောဆို၏။ နာဗလက “ဒါဝိဒ်သည် အဘယ်သူနည်း” ဟု မထီမဲ့မြင်ပြောခဲ့သော်လည်း အဘိဂဲလက သူ့ကို “အရှင်” ဟု ခေါ်၏။ သူမသည် ကြင်နာသောစကားများဖြင့် သူ၏ဒေါသထွက်နေသော စိတ်ခံစားချက်များကို ငြိမ်သက်စေရန် ကြိုးစားပြီး မိမိခင်ပွန်းအတွက် သူ့ထံ တောင်းပန်၏။ ကြွားဝါခြင်း သို့မဟုတ် မာနတစ်စုံတစ်ရာမျှမပါဘဲ ဘုရားသခင်၏ဉာဏ်ပညာနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ပြည့်နေသော အဘိဂဲလသည် မိမိအိမ်သူအိမ်သားတို့အပေါ် မိမိ၏ဆက်ကပ်အပ်နှံမှု၏ ခွန်အားကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ မိမိခင်ပွန်း၏ မကြင်နာသောအပြုအမူသည် သူ့ကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ စော်ကားရန် ကြိုတင်ကြံစည်ထားခြင်း လုံးဝမဟုတ်ဘဲ မပျော်ရွှင်၍ ကိုယ်ကျိုးရှာသော သဘောသဘာဝ၏ ပေါက်ကွဲမှုမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း ဒါဝိဒ်အား ရှင်းလင်းစေ၏။

“ယခု သို့ဖြစ်၍ အရှင်၊ ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်းလည်းကောင်း၊ သင်၏ဝိညာဉ် အသက်ရှင်သည်အတိုင်းလည်းကောင်း၊ သွေးကိုသွန်းရန်လာခြင်းနှင့် မိမိလက်ဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင် လက်စားချေခြင်းမှ ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို တားဆီးတော်မူသည်ဖြစ်၍၊ ယခု သင်၏ရန်သူများနှင့် အရှင်အပေါ် မကောင်းမှုကို ရှာသောသူတို့သည် နာဗလကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပါစေ။” အဘိဂဲလသည် ဒါဝိဒ်၏ အလျင်စလိုရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောင်းလဲစေရန် ဤအကြောင်းပြချက်ကို မိမိ၏ဉာဏ်ပညာအဖြစ် မယူဘဲ ဂုဏ်အသရေနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းကို ဘုရားသခင်အား ပေး၏။ ထို့နောက် သူမ၏ကြွယ်ဝသော စားနပ်ရိက္ခာကို ဒါဝိဒ်၏လူတို့အတွက် ငြိမ်းချမ်းရေးလက်ဆောင်အဖြစ် ဆက်သပြီး မိမိကိုယ်တိုင်ပင် ထိုခေါင်းဆောင်၏အမျက်ဒေါသကို ဖြစ်စေခဲ့သူကဲ့သို့ ဆက်လက်တောင်းပန်၏။

“ကျွန်မ၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါရန် တောင်းပန်ပါ၏။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် အရှင်အတွက် ခိုင်ခံ့သောအိမ်တော်ကို ဧကန်အမှန် တည်ဆောက်တော်မူမည်။ အရှင်သည် ထာဝရဘုရား၏စစ်ပွဲများကို တိုက်ခိုက်သောသူဖြစ်၍ အရှင်၏အသက်တစ်လျှောက်လုံး မကောင်းမှုကို မတွေ့ရပါ။” အဘိဂဲလသည် ဒါဝိဒ် လိုက်နာသင့်သောလမ်းစဉ်ကို သွယ်ဝိုက်၍ ဖော်ပြ၏။ သူသည် ထာဝရဘုရား၏စစ်ပွဲများကို တိုက်ရမည်။ သစ္စာဖောက်သူကဲ့သို့ နှိပ်စက်ခံနေရသော်လည်း ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မှားယွင်းပြုမူခံရခြင်းအတွက် လက်စားချေရန် မရှာရ။ သူမက ဆက်၍ “လူသည် သင့်ကို လိုက်၍ သင်၏အသက်ကို ရှာရန် ထလာသော်လည်း အရှင်၏ဝိညာဉ်သည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားနှင့်အတူ အသက်ရှင်ခြင်းအစုအဝေး၌ ချည်နှောင်လျက် ရှိလိမ့်မည်။ ... ထာဝရဘုရားသည် အရှင်နှင့်ပတ်သက်၍ ပြောတော်မူသော ကောင်းသောအရာအလုံးစုံတို့ကို ပြည့်စုံစေပြီး အစ္စရေးအပေါ် အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် ခန့်ထားတော်မူသောအခါ၊ အကြောင်းမရှိဘဲ သွေးသွန်းခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် အရှင်ကိုယ်တိုင် လက်စားချေခဲ့ခြင်းတို့သည် အရှင်အတွက် ဝမ်းနည်းစရာ သို့မဟုတ် စိတ်နှလုံးထိခိုက်စရာ မဖြစ်စေရ။ ထာဝရဘုရားသည် အရှင်အား ကောင်းမွန်စွာ ပြုတော်မူသောအခါ သင်၏ကျွန်မကို သတိရပါ” ဟု ဆို၏။ ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၅:၂၉-၃၁။

ဤစကားများသည် အထက်မှလာသော ဉာဏ်ပညာကို ရရှိထားသူတစ်ဦး၏နှုတ်မှသာ ထွက်ပေါ်လာနိုင်သည်။ အဘိဂဲလ၏ ဘုရားတရားကြည်ညိုမှုသည် ပန်း၏ရနံ့ကဲ့သို့ မိမိမသိမသာ သူမ၏မျက်နှာ၊ စကားနှင့် အပြုအမူတို့မှ ထွက်ပေါ်နေ၏။ ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သူမ၏ဝိညာဉ်ထဲ၌ ကိန်းဝပ်နေ၏။ ကျေးဇူးတော်နှင့် ရောစပ်၍ ကြင်နာခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နေသော သူမ၏စကားသည် ကောင်းကင်ဆန်သော သြဇာကို ဖြန့်ဝေ၏။ ဒါဝိဒ်၏အတွင်း၌ ပိုကောင်းသော လှုံ့ဆော်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး မိမိ၏အလျင်စလိုရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် မည်သို့သောအကျိုးဆက်များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်ကို တွေးတောသောအခါ တုန်လှုပ်လာ၏။ “ငြိမ်းချမ်းစေသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏သားများဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရကြလိမ့်မည်။” မဿဲ ၅:၉။ ဤအစ္စရေးအမျိုးသမီးကဲ့သို့ အမျက်ထွက်နေသော စိတ်ခံစားချက်များကို ငြိမ်သက်စေ၍ အလျင်စလိုလှုံ့ဆော်မှုများကို တားဆီးကာ တည်ငြိမ်၍ ကောင်းစွာဦးတည်ထားသော ဉာဏ်ပညာစကားများဖြင့် ကြီးမားသောမကောင်းမှုများကို ငြိမ်းစေမည့်သူများ ဤလောက၌ ပို၍များပြားပါစေ။

ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသော ခရစ်ယာန်အသက်တာသည် အမြဲတစေ အလင်း၊ နှစ်သိမ့်မှုနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းတို့ကို ဖြန့်ဝေ၏။ ၎င်းကို သန့်ရှင်းခြင်း၊ အမြော်အမြင်ရှိခြင်း၊ ရိုးရှင်းခြင်းနှင့် အသုံးဝင်ခြင်းတို့ဖြင့် ခွဲခြားသိနိုင်သည်။ သြဇာကို သန့်ရှင်းစေသော ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာက ထိန်းချုပ်ထား၏။ ၎င်းသည် ခရစ်တော်နှင့် ပြည့်နှက်နေ၍ ထိုအသက်တာကို ပိုင်ဆိုင်သူ သွားလေရာရာ၌ အလင်းလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ထား၏။ အဘိဂဲလသည် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဆုံးမသူနှင့် အကြံပေးသူဖြစ်၏။ သူမ၏သြဇာနှင့် အကြောင်းပြချက်များ၏ တန်ခိုးအောက်တွင် ဒါဝိဒ်၏စိတ်အားထက်သန်မှုသည် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ မိမိသည် ပညာမဲ့သောလမ်းစဉ်ကို လိုက်ခဲ့ပြီး မိမိ၏စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ကြောင်း သူယုံကြည်လာ၏။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်စကားနှင့်အညီ နှိမ့်ချသောစိတ်နှလုံးဖြင့် ဆုံးမခြင်းကို လက်ခံ၏။ “ဖြောင့်မတ်သောသူသည် ငါ့ကို ရိုက်ပါစေ။ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် ကျေးဇူးပြုခြင်းဖြစ်၏။ သူသည် ငါ့ကို ဆုံးမပါစေ။ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် အလွန်ကောင်းသောဆီဖြစ်၏။” ဆာလံ ၁၄၁:၅။ သူမသည် ဖြောင့်မတ်စွာ အကြံပေးခဲ့သောကြောင့် သူမအား ကျေးဇူးတင်၍ ကောင်းချီးပေး၏။ လူများစွာသည် မိမိတို့ကို ဆုံးမသောအခါ စိတ်မဆိုးဘဲ ဆုံးမခြင်းကို လက်ခံနိုင်လျှင် မိမိတို့သည် ချီးကျူးထိုက်သည်ဟု ထင်ကြ၏။ သို့သော် မကောင်းသောလမ်းကို ဆက်မလိုက်စေရန် မိမိတို့ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားသူတို့ကို စိတ်နှလုံးမှ ကျေးဇူးတင်၍ ကောင်းချီးပေးသောသူ မည်မျှနည်းပါးလှသနည်း။

အဘိဂဲလသည် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ နာဗလနှင့် သူ၏ဧည့်သည်များသည် ကြီးမားသောပွဲတော်ကြီးကို ပျော်မွေ့နေကြသည်ကို တွေ့ရ၏။ သူတို့သည် ထိုပွဲကို အရက်မူးယစ်ပျော်ပါးနေသော မြင်ကွင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲထားကြ၏။ နောက်တစ်နေ့မနက်အထိ သူမသည် ဒါဝိဒ်နှင့်တွေ့ဆုံရာ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ခင်ပွန်းအား မပြောပြခဲ့။ နာဗလသည် စိတ်နှလုံးထဲ၌ သူရဲဘောနည်းသူဖြစ်၏။ သူ၏မိုက်မဲမှုသည် မိမိကို ရုတ်တရက်သေဆုံးခြင်းနှင့် မည်မျှနီးကပ်စေခဲ့သည်ကို သိလာသောအခါ လေဖြတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ ဒါဝိဒ်သည် လက်စားချေရန် မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ဆက်လက်အကောင်အထည်ဖော်မည်ကို ကြောက်၍ ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ပြည့်ကာ မိမိကိုယ်ကို မသိနိုင်သော အခြေအနေသို့ လဲကျသွား၏။ ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက် သူသေ၏။ ဘုရားသခင်ပေးထားသော အသက်သည် လောကအတွက် ကျိန်ခြင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူပျော်ရွှင်၍ ပွဲခံနေစဉ် ဘုရားသခင်က ဥပမာပုံပြင်ထဲမှ သူဌေးအား ပြောသကဲ့သို့ သူ့အား “ယနေ့ည သင်၏ဝိညာဉ်ကို သင့်ထံမှ တောင်းမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ လုကာ ၁၂:၂၀။

နောက်ပိုင်းတွင် ဒါဝိဒ်သည် အဘိဂဲလနှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ သူသည် ယခင်ကတည်းက ဇနီးတစ်ဦး၏ ခင်ပွန်းဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူ့ခေတ်က လူမျိုးတို့၏ထုံးစံသည် သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဖျက်ဆီး၍ သူ၏အပြုအမူကို သြဇာလွှမ်းမိုးခဲ့၏။ ကြီးမြတ်၍ ကောင်းမြတ်သောသူများပင် လောက၏အကျင့်များကို လိုက်နာရာ၌ မှားယွင်းခဲ့ကြသည်။ ဇနီးများစွာကို လက်ထပ်ခြင်း၏ ခါးသီးသောအကျိုးဆက်ကို ဒါဝိဒ်၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားခဲ့ရသည်။

ရှမွေလသေဆုံးပြီးနောက် ဒါဝိဒ်သည် လအနည်းငယ်မျှ ငြိမ်သက်စွာ နေခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ဇိဖလူတို့၏ အထီးကျန်ရာသို့ ထပ်မံသွား၏။ သို့သော် ထိုရန်သူတို့သည် ရှင်ဘုရင်၏မျက်နှာသာကို ရရန်မျှော်လင့်၍ ဒါဝိဒ်ပုန်းအောင်းနေရာကို သူ့အား အသိပေးကြ၏။ ဤသတင်းသည် ရှောလု၏ရင်ထဲတွင် အိပ်ပျော်နေသော အမျက်ဒေါသ၏ နတ်ဆိုးကို နိုးထစေ၏။ တစ်ဖန် သူသည် စစ်သည်များကို စုစည်း၍ ဒါဝိဒ်နောက်သို့ လိုက်ရန် သူတို့ကို ဦးဆောင်ထွက်လာ၏။ သို့သော် မိတ်ဆွေဖြစ်သော သူလျှိုများက ယေရှဲ၏သားအား ရှောလုသည် သူ့နောက်သို့ ထပ်မံလိုက်လာကြောင်း သတင်းပေးကြ၏။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏လူအနည်းငယ်နှင့်အတူ ရန်သူ၏တည်နေရာကို သိရန် ထွက်လာ၏။ သူတို့သည် သတိထား၍ ရှေ့သို့ တိုးလာစဉ် ညအချိန်တွင် တပ်စခန်းကို တွေ့ကြပြီး ရှင်ဘုရင်နှင့် သူ၏အဖော်များ၏ တဲများကို သူတို့ရှေ့၌ မြင်ရ၏။ သူတို့သည် သတိမပြုမိကြ။ အကြောင်းမူကား တပ်စခန်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ အိပ်ပျော်နေ၏။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏မိတ်ဆွေများကို ရန်သူများ၏အလယ်သို့ သူနှင့်အတူ လိုက်ရန် ခေါ်၏။ “တပ်စခန်းထဲ ရှောလုထံသို့ ငါနှင့်အတူ မည်သူဆင်းမည်နည်း” ဟူသော သူ၏မေးခွန်းကို အဘိရှဲက ချက်ချင်း “ငါသည် သင်နှင့်အတူ ဆင်းမည်” ဟု ဖြေ၏။

တောင်ကုန်းများ၏ နက်ရှိုင်းသောအရိပ်များဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားလျက် ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏အဖော်သည် ရန်သူတပ်စခန်းထဲသို့ ဝင်ကြ၏။ ရန်သူတို့၏ အတိအကျအရေအတွက်ကို သိရှိရန် ကြိုးစားစဉ် ရှောလုအိပ်ပျော်နေသည်ကို တွေ့ကြ၏။ သူ၏လှံသည် မြေ၌စိုက်ထားပြီး ရေဘူးတစ်ဘူးသည် သူ၏ခေါင်းရင်း၌ ရှိ၏။ သူ့ဘေးတွင် သူ၏အဓိကတပ်မှူး အာဗနာသည် အိပ်နေပြီး သူတို့ပတ်လည်၌ စစ်သည်များအားလုံး အိပ်ပျော်နေကြ၏။ အဘိရှဲသည် သူ၏လှံကို မြှောက်၍ ဒါဝိဒ်အား “ယနေ့ ဘုရားသခင်သည် သင်၏ရန်သူကို သင့်လက်သို့ အပ်တော်မူပြီ။ ယခု ကျွန်ုပ်ကို ခွင့်ပြုပါ၊ သူ့ကို လှံဖြင့် မြေ၌ တစ်ကြိမ်တည်း ထိုးလိုက်ပါမည်။ ဒုတိယအကြိမ် ထိုးစရာမလိုပါ” ဟု ပြော၏။ သူသည် ခွင့်ပြုစကားကို စောင့်နေသော်လည်း သူ၏နားထဲသို့ တိုးတိုးပြောသောစကားများ ရောက်လာသည်။ “သူ့ကို မဖျက်ဆီးနှင့်။ ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံသူကို လက်ဆန့်၍ အပြစ်ကင်းသူ မည်သူရှိသနည်း။ ... ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း ထာဝရဘုရားကိုယ်တော်တိုင် သူ့ကို ရိုက်တော်မူမည်။ သို့မဟုတ် သူသေရမည့်နေ့ ရောက်လာမည်။ သို့မဟုတ် စစ်ပွဲသို့ ဆင်းသွား၍ သေဆုံးလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံသူအပေါ် ငါ့လက်ကို ဆန့်ခြင်းမှ ထာဝရဘုရားသည် ငါ့ကို တားတော်မူပါစေ။ သို့သော် ယခု သူ၏ခေါင်းရင်း၌ ရှိသောလှံနှင့် ရေဘူးကို ယူ၍ သွားကြစို့။” ထို့ကြောင့် ဒါဝိဒ်သည် ရှောလု၏ခေါင်းရင်းမှ လှံနှင့် ရေဘူးကို ယူပြီး သူတို့သည် ထွက်ခွာသွားကြ၏။ မည်သူမျှ မမြင်၊ မသိ၊ မနိုးကြ။ အကြောင်းမူကား သူတို့အားလုံး အိပ်ပျော်နေကြ၏။ ထာဝရဘုရားထံမှ နက်ရှိုင်းသောအိပ်စက်ခြင်းသည် သူတို့အပေါ် ကျရောက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အပြင်းထန်ဆုံးသူတို့ကိုပင် ထာဝရဘုရားသည် မည်မျှလွယ်ကူစွာ အားနည်းစေနိုင်တော်မူသနည်း။ ဉာဏ်ပညာအရှိဆုံးသူထံမှပင် သတိပညာကို မည်မျှလွယ်ကူစွာ ဖယ်ရှားနိုင်တော်မူသနည်း။ အစောင့်အကြပ်အကောင်းဆုံးသူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကိုပင် မည်မျှလွယ်ကူစွာ ပျက်စီးစေနိုင်တော်မူသနည်း။

ဒါဝိဒ်သည် တပ်စခန်းနှင့် လုံလောက်စွာ ဝေးကွာသောအရပ်သို့ ရောက်သောအခါ တောင်ကုန်းထိပ်၌ ရပ်၍ လူတို့နှင့် အာဗနာအား အသံကျယ်စွာ ခေါ်ပြီး “သင်သည် ရဲရင့်သောသူမဟုတ်လော။ အစ္စရေးတွင် သင်နှင့် မည်သူတူသနည်း။ သို့ဖြစ်၍ သင်၏သခင် ရှင်ဘုရင်ကို အဘယ်ကြောင့် မစောင့်ရှောက်သနည်း။ လူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် သင်၏သခင် ရှင်ဘုရင်ကို သတ်ရန် ဝင်လာခဲ့သည်။ သင်ပြုသောဤအမှုသည် မကောင်း။ ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း သင်တို့သည် သေထိုက်ကြ၏။ အကြောင်းမူကား သင်တို့သည် ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံသူဖြစ်သော သင်တို့သခင်ကို မစောင့်ရှောက်ကြ။ ယခု ရှင်ဘုရင်၏လှံနှင့် သူ၏ခေါင်းရင်း၌ရှိသော ရေဘူးသည် မည်သည့်နေရာ၌ ရှိသည်ကို ကြည့်လော့” ဟု ဆို၏။

ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်၏အသံကို သိ၍ “ငါ့သား ဒါဝိဒ်၊ ဤသည် သင်၏အသံလော” ဟု ဆို၏။ ဒါဝိဒ်က “ကျွန်ုပ်၏အသံပင် ဖြစ်ပါသည်၊ အရှင်မင်းကြီး” ဟု ဖြေ၏။ သူက “ငါ့ကျွန်နောက်သို့ ငါ့သခင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ လိုက်သနည်း။ ငါဘာလုပ်မိသနည်း။ ငါ့လက်၌ မည်သည့်မကောင်းမှုရှိသနည်း။ ယခု ငါ့ကျွန်၏စကားကို ငါ့သခင် ရှင်ဘုရင် နားထောင်ပါရန် တောင်းပန်ပါ၏” ဟု ဆို၏။

တစ်ဖန် ရှင်ဘုရင်၏နှုတ်မှ “ငါပြစ်မှားပြီ။ ငါ့သား ဒါဝိဒ်၊ ပြန်လာပါ။ ယနေ့ သင်၏မျက်စိ၌ ငါ့အသက်သည် အဖိုးတန်သောကြောင့် နောက်တစ်ဖန် သင့်ကို မထိခိုက်စေတော့။ ငါသည် မိုက်မဲစွာ ပြုမိပြီ၊ အလွန်မှားယွင်းခဲ့ပြီ” ဟူသော ဝန်ခံချက် ထွက်လာ၏။ ဒါဝိဒ်ကလည်း “ကြည့်ပါ၊ ရှင်ဘုရင်၏လှံ ဖြစ်ပါသည်။ လူငယ်တစ်ဦး လာ၍ ယူသွားပါစေ” ဟု ပြန်ဖြေ၏။ ရှောလုက “ငါသည် နောက်တစ်ဖန် သင့်ကို မထိခိုက်စေ” ဟု ကတိပြုထားသော်လည်း ဒါဝိဒ်သည် မိမိကိုယ်ကို သူ၏အာဏာအောက်သို့ မအပ်ခဲ့။

ဒါဝိဒ်က မိမိ၏အုပ်စိုးရှင်၏အသက်ကို ဒုတိယအကြိမ် လေးစားပြုခဲ့ခြင်းသည် ရှောလု၏စိတ်ထဲ၌ ပို၍နက်ရှိုင်းသော အထင်အမြင်ကို ဖြစ်စေပြီး သူ၏အပြစ်ကို ပို၍နှိမ့်ချစွာ ဝန်ခံစေခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ ကြင်နာမှုကို မြင်ရသောအခါ သူသည် အံ့ဩ၍ နှိမ့်ချခြင်းခံရ၏။ ဒါဝိဒ်နှင့် ခွဲခွာစဉ် ရှောလုက “ငါ့သား ဒါဝိဒ်၊ သင်သည် မင်္ဂလာရှိပါစေ။ သင်သည် ကြီးမြတ်သောအမှုများကို ပြုလိမ့်မည်၊ အောင်မြင်ခြင်းကိုလည်း ဆက်လက်ရရှိလိမ့်မည်” ဟု အော်ပြော၏။ သို့သော် ယေရှဲ၏သားသည် ရှင်ဘုရင်သည် ဤစိတ်နေစိတ်ထား၌ ကြာရှည်နေမည်ဟု မျှော်လင့်ချက်မရှိ။

ဒါဝိဒ်သည် ရှောလုနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်နိုင်မည်ကို မျှော်လင့်ချက်ပျောက်ဆုံးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရှင်ဘုရင်၏မုန်းတီးမှုကြောင့် မိမိသည် သေဆုံးရမည်မှာ မလွဲမသွေဟု ထင်ရသဖြင့် ဖိလိတ္တိပြည်၌ ထပ်မံခိုလှုံရန် ဆုံးဖြတ်၏။ သူ၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် လူခြောက်ရာနှင့်အတူ ဂါသမြို့၏ရှင်ဘုရင် အာခိတ်ထံသို့ ကူးသွား၏။

ရှောလုသည် မိမိ၏သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ဧကန်အမှန် အကောင်အထည်ဖော်မည်ဟု ဒါဝိဒ်က ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏အကြံဉာဏ်ကို မတောင်းဘဲ ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ရှောလုသည် သူ့ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်၍ ကြိုးပမ်းနေစဉ်၌ပင် ထာဝရဘုရားသည် ဒါဝိဒ်အတွက် နိုင်ငံတော်ကို ရရှိစေရန် လုပ်ဆောင်နေတော်မူ၏။ လူသားတို့၏မျက်စိ၌ နက်နဲသောအရာအဖြစ် ဖုံးကွယ်နေသော်လည်း ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အစီအစဉ်များကို ပြည့်စုံစေတော်မူ၏။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏နည်းလမ်းများကို နားမလည်နိုင်ကြ။ ထင်ရှားသောအရာများကို ကြည့်၍ ဘုရားသခင်ခွင့်ပြုသော စမ်းသပ်ခြင်း၊ စစ်ကြောခြင်းနှင့် သက်သေပြခြင်းများကို မိမိတို့အပေါ် ဆန့်ကျင်သောအရာများ၊ မိမိတို့၏ပျက်စီးခြင်းကိုသာ ဖြစ်စေမည့်အရာများဟု အဓိပ္ပာယ်ကောက်ကြ၏။ ထိုနည်းတူ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်၏ကတိတော်များကို မကြည့်ဘဲ ထင်ရှားသောအရာများကိုသာ ကြည့်ခဲ့၏။ သူသည် တစ်နေ့နေ့၌ ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ ရောက်မည်ကိုပင် သံသယဝင်လာ၏။ ရှည်လျားသောစမ်းသပ်မှုများသည် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ပင်ပန်းစေပြီး သူ၏သည်းခံခြင်းကို ကုန်ခန်းစေခဲ့သည်။

ထာဝရဘုရားသည် ဒါဝိဒ်ကို အစ္စရေး၏ အခါးသီးဆုံးရန်သူများဖြစ်သော ဖိလိတ္တိလူတို့ထံသို့ ကာကွယ်ရန် မစေလွှတ်ခဲ့။ ဤလူမျိုးသည် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ သူ၏အဆိုးဆုံးရန်သူများထဲတွင် ပါဝင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ဒါဝိဒ်သည် မိမိအခက်အခဲကာလ၌ သူတို့ထံ အကူအညီတောင်းရန် ထွက်ပြေးခဲ့၏။ ရှောလုနှင့် သူ့ကို အမှုဆောင်သူများအပေါ် ယုံကြည်မှုအားလုံးကို ဆုံးရှုံးပြီးနောက် မိမိလူမျိုး၏ရန်သူများ၏ ကရုဏာကိုသာ မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံလိုက်၏။ ဒါဝိဒ်သည် ရဲရင့်သောစစ်ဗိုလ်တစ်ဦးဖြစ်၍ ဉာဏ်ပညာရှိပြီး အောင်မြင်သော စစ်သည်တော်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း ဖိလိတ္တိလူတို့ထံ သွားခြင်းဖြင့် မိမိ၏အကျိုးစီးပွားကို တိုက်ရိုက်ဆန့်ကျင်လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့အား ယုဒပြည်၌ မိမိ၏အလံကို ထူထောင်ရန် ခန့်ထားတော်မူခဲ့သော်လည်း ထာဝရဘုရား၏အမိန့်မရှိဘဲ မိမိတာဝန်နေရာကို စွန့်လွှတ်စေခဲ့သည်မှာ ယုံကြည်ခြင်းကင်းမဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒါဝိဒ်၏မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ဘုရားသခင်၏ဂုဏ်အသရေ ပျက်စီးခဲ့သည်။ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ရှောလုနှင့် သူ၏တပ်များကို ကြောက်သည်ထက် ဒါဝိဒ်ကို ပို၍ကြောက်ကြ၏။ ဒါဝိဒ်သည် ဖိလိတ္တိလူတို့၏ ကာကွယ်မှုအောက်သို့ ဝင်သွားခြင်းဖြင့် မိမိလူမျိုး၏အားနည်းချက်ကို သူတို့အား ပြသလိုက်၏။ ထိုသို့ဖြင့် အစ္စရေးကို ဖိနှိပ်ရန် ထိုမဆုတ်မနစ်သော ရန်သူများအား အားပေးလိုက်၏။ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်၏လူတို့ကို ကာကွယ်ရန် ဘိသိက်ပေးခြင်းခံထားရ၏။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ကျွန်များသည် မိမိလူတို့၏အားနည်းချက်ကို ဖော်ပြခြင်း သို့မဟုတ် သူတို့၏ကောင်းကျိုးကို ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ထင်ရှားခြင်းအားဖြင့် မတရားသောသူတို့ကို အားပေးစေလိုတော်မမူ။ ထို့အပြင် သူသည် မိမိညီအစ်ကိုများအကြား အခြားလူမျိုးများထံ သွား၍ သူတို့၏ဘုရားများကို ဝတ်ပြုရန် အမှုဆောင်နေသည်ဟူသော အထင်အမြင်ကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို မှားယွင်းစွာ အဓိပ္ပာယ်ကောက်ရန် အခွင့်အရေးပေးခဲ့ပြီး လူအများသည် သူ့အပေါ် အစွဲအလမ်းထားလာကြသည်။ စာတန်က သူ့ကို လုပ်စေလိုသောအရာကိုပင် သူလုပ်မိစေရန် ဦးဆောင်ခံရ၏။ အကြောင်းမူကား ဖိလိတ္တိလူတို့အကြား ခိုလှုံခြင်းဖြင့် ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်နှင့် ဘုရားသခင်၏လူတို့၏ ရန်သူများအား ကြီးစွာ ဝမ်းမြောက်စေခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုခြင်းကို မစွန့်လွှတ်ခဲ့၊ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်အပေါ် ဆက်ကပ်ခြင်းကိုလည်း မရပ်တန့်ခဲ့။ သို့သော် မိမိ၏ကိုယ်ရေးလုံခြုံမှုအတွက် ကိုယ်တော်အပေါ်ထားရှိသော ယုံကြည်မှုကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သဖြင့် ဘုရားသခင်၏ကျွန်များ၌ ရှိစေလိုသော ဖြောင့်မတ်၍ သစ္စာရှိသော အကျင့်စရိုက်ကို အညှိုးထင်စေခဲ့သည်။

ဒါဝိဒ်ကို ဖိလိတ္တိလူတို့၏ ရှင်ဘုရင်က နွေးထွေးစွာ လက်ခံခဲ့သည်။ ထိုသို့နွေးထွေးစွာ လက်ခံခြင်းသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ရှင်ဘုရင်သည် သူ့ကို သဘောကျသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ဟေဗြဲလူတစ်ဦးက မိမိ၏ကာကွယ်မှုကို ရှာဖွေခြင်းသည် သူ၏မာနအတွက် ချီးမြှောက်မှုဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်သည် အာခိတ်၏အုပ်ချုပ်မှုအတွင်း မိမိအား သစ္စာဖောက်မည်မဟုတ်ဟု လုံခြုံသည်ဟု ခံစားရ၏။ သူသည် မိမိ၏မိသားစု၊ အိမ်သူအိမ်သားများနှင့် ပိုင်ဆိုင်သမျှတို့ကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး သူ၏လူတို့လည်း ထိုနည်းတူ လာကြ၏။ အပြင်ပန်းအားဖြင့် သူသည် ဖိလိတ္တိပြည်၌ အမြဲတမ်းနေထိုင်ရန် လာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ဤအရာအားလုံးသည် ထွက်ပြေးလာသော အစ္စရေးလူတို့ကို ကာကွယ်ပေးမည်ဟု ကတိပြုသော အာခိတ်အတွက် ကျေနပ်စရာဖြစ်၏။

ဒါဝိဒ်သည် တော်ဝင်မြို့နှင့် ဝေးသော တိုင်းပြည်အတွင်း နေစရာတစ်နေရာ ပေးရန် တောင်းဆိုသောအခါ ရှင်ဘုရင်သည် ဇိကလတ်မြို့ကို ပိုင်ဆိုင်ရာအဖြစ် ကြင်နာစွာ ပေး၏။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိနှင့် သူ၏လူတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများ၏ သြဇာအောက်၌ နေရခြင်းသည် အန္တရာယ်ရှိမည်ကို သိ၏။ သူတို့အသုံးပြုရန် လုံးဝခွဲထားသော မြို့တစ်မြို့၌ နေထိုင်ပါက ဘုရားသခင်ကို ပိုမိုလွတ်လပ်စွာ ဝတ်ပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား အခြားလူမျိုးတို့၏ ထုံးတမ်းများသည် မကောင်းမှုနှင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ အကြောင်းမဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်သော ဂါသမြို့၌ ဆက်နေရခြင်းထက် ထိုသို့ဖြစ်၏။

ဤသီးခြားမြို့၌ နေထိုင်စဉ် ဒါဝိဒ်သည် ဂေရှုရိလူ၊ ဂေဇရိလူနှင့် အာမလက်လူတို့ကို စစ်တိုက်၍ သတင်းပို့နိုင်မည့်သူတစ်ဦးမျှ အသက်မရှင်စေရန် ပြု၏။ စစ်ပွဲမှ ပြန်လာသောအခါ မိမိသည် မိမိလူမျိုးဖြစ်သော ယုဒလူတို့ကို စစ်တိုက်ခဲ့ကြောင်း အာခိတ်နားလည်စေရန် ပြော၏။ ဤလှည့်စားမှုအားဖြင့် သူသည် ဖိလိတ္တိလူတို့၏လက်ကို ခိုင်မာစေသောအကြောင်း ဖြစ်လာ၏။ အကြောင်းမူကား ရှင်ဘုရင်က “သူသည် မိမိလူမျိုး အစ္စရေးတို့ကို အလွန်မုန်းတီးစေပြီ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ငါ၏ကျွန်အဖြစ် အစဉ်အမြဲ ရှိလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ဤအခြားလူမျိုးများကို ဖျက်ဆီးရန် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဤအမှုကို လုပ်ရန် မိမိအား ခန့်ထားကြောင်း ဒါဝိဒ်သိ၏။ သို့သော် လှည့်စားခြင်းကို ကျင့်သုံးသောအခါ သူသည် ဘုရားသခင်၏အကြံဉာဏ်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းနေခြင်း မဟုတ်။

“ထိုကာလ၌ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် အစ္စရေးကို စစ်တိုက်ရန် စစ်ပွဲအတွက် မိမိတို့၏တပ်များကို စုစည်းကြ၏။ အာခိတ်က ဒါဝိဒ်အား ‘သင်နှင့် သင်၏လူတို့သည် ငါနှင့်အတူ စစ်ပွဲသို့ ထွက်ရမည်ကို ဧကန်အမှန် သိထားလော့’ ဟု ဆို၏။” ဒါဝိဒ်သည် မိမိလူတို့ကို လက်နက်ဖြင့် တိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသော်လည်း အခြေအနေများက မိမိ၏တာဝန်ကို ပြသလာမည့်အချိန်အထိ မည်သည့်လမ်းစဉ်ကို လိုက်မည်ကို မသေချာသေး။ သူသည် ရှင်ဘုရင်၏မေးခွန်းကို တိတိကျကျမဖြေဘဲ “သင်၏ကျွန်သည် အဘယ်သို့ ပြုနိုင်သည်ကို သင်သိရလိမ့်မည်” ဟု ရှောင်လွှဲ၍ ဖြေ၏။ အာခိတ်သည် ထိုစကားများကို လာမည့်စစ်ပွဲ၌ အကူအညီပေးမည်ဟူသော ကတိအဖြစ် နားလည်၍ ဒါဝိဒ်အား ကြီးမားသောဂုဏ်အသရေ ပေးမည်၊ ဖိလိတ္တိတော်ဝင်နန်းတော်၌ မြင့်မားသောနေရာတစ်ခု ပေးမည်ဟု မိမိစကားကို အပ်နှံကတိပြု၏။

သို့သော် ဒါဝိဒ်၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ကတိတော်များကြောင့် အနည်းငယ်တုန်လှုပ်ခဲ့သော်လည်း ရှမွေလသည် သူ့ကို အစ္စရေး၏ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးခဲ့ကြောင်း သူမမေ့ခဲ့။ အတိတ်၌ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ရန်သူများအပေါ် ပေးတော်မူခဲ့သော အောင်မြင်မှုများကို သူပြန်လည်အမှတ်ရ၏။ ရှောလု၏လက်မှ မိမိကို ကယ်တင်တော်မူခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ကြီးမားသောကရုဏာကို သူပြန်လည်ဆင်ခြင်ပြီး သန့်ရှင်းသောအပ်နှံမှုကို သစ္စာမဖောက်ရန် ဆုံးဖြတ်၏။ အစ္စရေး၏ရှင်ဘုရင်သည် သူ၏အသက်ကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မိမိ၏လူမျိုး၏ ရန်သူများနှင့် မိမိ၏တပ်များကို ပူးပေါင်းမည်မဟုတ်။