အခန်း ၆၄—David ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခြင်း

 

အခန်း ၆၄—David ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခြင်း

ဤအခန်းသည် 1 Samuel 18 မှ 22 အထိကို အခြေခံထားသည်။

ဂေါလျက်ကို သတ်ပြီးနောက် ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်ကို မိမိနှင့်အတူ ထားရှိပြီး၊ သူ့ဖခင်၏အိမ်သို့ ပြန်သွားခွင့်မပေးခဲ့ပေ။ ထိုအခါ “ယောနသန်၏စိတ်နှလုံးသည် ဒါဝိဒ်၏စိတ်နှလုံးနှင့် ချည်နှောင်လျက်ရှိပြီး၊ ယောနသန်သည် သူ့ကို မိမိအသက်ကဲ့သို့ ချစ်၏။” ယောနသန်နှင့် ဒါဝိဒ်တို့သည် ညီအစ်ကိုများကဲ့သို့ စည်းလုံးရန် ပဋိညာဉ်ပြုကြပြီး၊ မင်းကြီး၏သားတော်သည် “မိမိဝတ်ထားသော အင်္ကျီကိုချွတ်၍ ဒါဝိဒ်အားပေး၏။ မိမိဝတ်ရုံများ၊ မိမိဓား၊ လေးနှင့် ခါးပတ်တိုင်အောင် ပေး၏။” ဒါဝိဒ်အား အရေးကြီးသောတာဝန်များကို အပ်နှင်းခဲ့သော်လည်း သူသည် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချစွာ ထိန်းသိမ်းခဲ့ပြီး၊ ပြည်သူများ၏ချစ်ခင်မှုသာမက နန်းတော်အတွင်းရှိသူတို့၏ ချစ်ခင်မှုကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

“ဒါဝိဒ်သည် ရှောလုပို့သမျှနေရာတိုင်းသို့ သွား၍ ပညာရှိစွာ ပြုမူ၏။ ရှောလုသည် သူ့ကို စစ်သည်တော်များအပေါ် အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် ခန့်ထား၏။” ဒါဝိဒ်သည် သတိပညာရှိပြီး သစ္စာရှိသူဖြစ်ကာ ဘုရားသခင်၏ကောင်းချီးသည် သူနှင့်အတူရှိကြောင်း ထင်ရှားလေသည်။ ရှောလုသည် တစ်ခါတစ်ရံ အစ္စရေးနိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ရန် မိမိမသင့်တော်ကြောင်း နားလည်မိပြီး၊ ထာဝရဘုရားထံမှ သွန်သင်ခြင်းခံရသူတစ်ဦး မိမိနှင့်အတူရှိနိုင်လျှင် နိုင်ငံတော်သည် ပိုမိုလုံခြုံမည်ဟု ခံစားရသည်။ ဒါဝိဒ်နှင့် မိမိ၏ဆက်နွှယ်မှုသည် မိမိအတွက်လည်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ရှောလုမျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ထာဝရဘုရား၏မျက်နှာသာပေးခြင်းနှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းကို ခံရသူဖြစ်သောကြောင့် စစ်တိုက်ရာတွင် သူနှင့်အတူထွက်သွားသောအခါ သူ၏ရှိနေခြင်းသည် ရှောလုအတွက် ကာကွယ်မှုဖြစ်နိုင်သည်။

ဘုရားသခင်၏အုပ်စိုးမှုတော်အောက်ရှိ စီမံတော်မူခြင်းကြောင့်ပင် ဒါဝိဒ်သည် ရှောလုနှင့် ဆက်နွှယ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နန်းတော်တွင် ဒါဝိဒ်ရရှိခဲ့သောအနေအထားသည် နောင်တွင် သူ၏ကြီးမြတ်မှုအတွက် ပြင်ဆင်ပေးရာတွင် နိုင်ငံရေးအခြေအနေများကို သိရှိစေမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအရာကလည်း နိုင်ငံသူနိုင်ငံသားများ၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိစေမည်ဖြစ်သည်။ ရှောလု၏ရန်ငြိုးကြောင့် သူ့အပေါ် ကျရောက်လာသော အပြောင်းအလဲများနှင့် အခက်အခဲများသည် ဘုရားသခင်အပေါ် မိမိမှီခိုရကြောင်း ခံစားစေပြီး၊ မိမိ၏ယုံကြည်ခြင်းအားလုံးကို ကိုယ်တော်၌ထားရှိစေမည်ဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်အပေါ် ယောနသန်၏ခင်မင်မှုသည်လည်း အစ္စရေး၏အနာဂတ်အုပ်စိုးရှင်၏အသက်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ဘုရားသခင်၏စီမံတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအရာအားလုံးတွင် ဒါဝိဒ်အတွက်သာမက အစ္စရေးပြည်သူများအတွက်ပါ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ကျေးဇူးတော်နှင့် ပြည့်စုံသောရည်ရွယ်ချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်နေတော်မူခဲ့သည်။

သို့သော် ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်အပေါ် ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ကြာရှည်မနေခဲ့ပေ။ ရှောလုနှင့် ဒါဝိဒ်တို့သည် ဖိလိတ္တိလူတို့နှင့် စစ်တိုက်ပြီး ပြန်လာကြသောအခါ “အစ္စရေးမြို့ရွာအပေါင်းတို့မှ မိန်းမများသည် ပတ်သာများ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် တေးဂီတတူရိယာများဖြင့် သီဆိုကခုန်၍ ရှင်ဘုရင်ရှောလုကို ကြိုဆိုရန် ထွက်လာကြ၏။” အုပ်စုတစ်စုက “ရှောလုသည် သူ၏ထောင်ပေါင်းများစွာကို သတ်ခဲ့ပြီ” ဟု သီဆိုကြပြီး၊ အခြားအုပ်စုက ထိုသီချင်းသံကို ဆက်လက်ယူကာ “ဒါဝိဒ်မူကား သူ၏သောင်းပေါင်းများစွာကို သတ်ခဲ့ပြီ” ဟု ပြန်ဆိုကြသည်။ မနာလိုခြင်း၏ နတ်ဆိုးသည် မင်းကြီး၏နှလုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ အစ္စရေးအမျိုးသမီးများ၏ သီချင်းတွင် ဒါဝိဒ်ကို မိမိထက် မြှောက်စားထားသောကြောင့် သူသည် အမျက်ထွက်၏။ ထိုမနာလိုသောခံစားချက်များကို နှိမ်နင်းမည့်အစား သူ၏အကျင့်စရိုက်အားနည်းမှုကို ပြသကာ “သူတို့သည် ဒါဝိဒ်အား သောင်းပေါင်းများစွာဟု သတ်မှတ်ကြပြီး၊ ငါ့အားမူကား ထောင်ပေါင်းများစွာသာ သတ်မှတ်ကြ၏။ ထိုအခါ သူ့အတွက် ကျန်ရှိသည်မှာ နိုင်ငံတော်မှတစ်ပါး အဘယ်အရာရှိသေးသနည်း” ဟု ကြွေးကြော်လေသည်။

ရှောလု၏အကျင့်စရိုက်တွင် ကြီးမားသောချို့ယွင်းချက်တစ်ရပ်မှာ ချီးမွမ်းခံလိုစိတ်ဖြစ်သည်။ ထိုစရိုက်သည် သူ၏လုပ်ရပ်များနှင့် အတွေးအခေါ်များအပေါ် အုပ်စိုးလွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး၊ အရာရာတိုင်းကို ချီးမွမ်းခံလိုခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို မြှောက်တင်လိုခြင်းတို့က အမှတ်အသားပြုနေသည်။ အမှန်နှင့်အမှားကို ခွဲခြားရာတွင် သူ၏စံနှုန်းမှာ လူထု၏လက်ခုပ်သံဟူသော နိမ့်ကျသောစံနှုန်းပင်ဖြစ်သည်။ လူတို့စိတ်ကျေနပ်စေရန်သာ အသက်ရှင်ပြီး ဘုရားသခင်၏မျက်နှာသာကို ဦးစွာမရှာသူ မည်သူမျှ လုံခြုံခြင်းမရှိပါ။ ရှောလု၏ရည်မှန်းချက်မှာ လူတို့၏အမြင်တွင် ပထမနေရာ၌ ရှိရန်ဖြစ်သည်။ ထိုချီးမွမ်းသီချင်းကို သီဆိုသောအခါ ဒါဝိဒ်သည် လူတို့၏နှလုံးသားကို ရရှိပြီး မိမိအစား အုပ်စိုးလာမည်ဟူသော ခိုင်မာသောယုံကြည်ချက်သည် မင်းကြီး၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

ရှောလုသည် မိမိ၏ဝိညာဉ်ကို အဆိပ်သင့်စေသော မနာလိုခြင်းစိတ်ကို မိမိနှလုံးထဲသို့ ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိအလိုရှိသမျှကို အကောင်အထည်ဖော်တော်မူမည်ဖြစ်ပြီး၊ မည်သူမျှ ထိုအရာကို တားဆီး၍မရကြောင်း ပရောဖက်ရှမွေလထံမှ သင်ကြားခဲ့ရသည့် သင်ခန်းစာများရှိသော်လည်း မင်းကြီးသည် ဘုရားသခင်၏အကြံအစည်များ သို့မဟုတ် တန်ခိုးတော်ကို အမှန်တကယ်မသိကြောင်း ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ အစ္စရေး၏ဘုရင်သည် အနန္တတန်ခိုးရှင်၏အလိုတော်ကို မိမိ၏အလိုတော်ဖြင့် ဆန့်ကျင်နေခဲ့သည်။ အစ္စရေးနိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်နေစဉ် မိမိ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို မိမိကိုယ်တိုင် အုပ်ချုပ်ရမည်ကို ရှောလု မသင်ယူခဲ့ပေ။ မိမိ၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို တရားစီရင်ခြင်းအပေါ် အုပ်စိုးခွင့်ပေးခဲ့သည်အထိ နောက်ဆုံးတွင် အမျက်ဒေါသအပြင်းအထန်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ မိမိ၏အလိုကို ဆန့်ကျင်ဝံ့သူ မည်သူမဆို၏အသက်ကို သတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် အမျက်ဒေါသပေါက်ကွဲမှုများ သူ့တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထိုရူးသွပ်သောအခြေအနေမှ နောက်တစ်ဖန် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို စက်ဆုပ်ခြင်းအခြေအနေသို့ ကူးပြောင်းသွားပြီး၊ နောင်တသည် သူ၏ဝိညာဉ်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။

ဒါဝိဒ်သည် စောင်းတီးကာ သီချင်းဆိုသောအခါ သူနားထောင်ရသည်ကို နှစ်သက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် မကောင်းသောဝိညာဉ်သည်လည်း စွဲမက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် တစ်နေ့တွင် ထိုလူငယ်သည် သူ့ရှေ့တွင် အမှုဆောင်နေစဉ် ဘုရားသခင်၏ဂုဏ်ကျေးဇူးကို သီဆိုရင်း မိမိ၏အသံနှင့် တူရိယာမှ ချိုမြိန်သောတေးဂီတကို ထုတ်ဖော်နေချိန်၌ ရှောလုသည် ရုတ်တရက် လှံကို ထိုတေးဂီတသမားထံ ပစ်ပေါက်၍ သူ၏အသက်ကို အဆုံးသတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်၏ ကြားဝင်တားဆီးတော်မူခြင်းကြောင့် ကယ်တင်ခံရပြီး၊ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရဘဲ ရူးသွပ်နေသော မင်းကြီး၏အမျက်မှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

ဒါဝိဒ်အပေါ် ရှောလု၏မုန်းတီးမှု တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏အသက်ကို သတ်ရန် အခွင့်အရေးရှာဖွေရာတွင် ပို၍ပို၍ စောင့်ကြည့်လာခဲ့သော်လည်း ထာဝရဘုရား၏ဘိသိက်ခံသူကို ဆန့်ကျင်သည့် သူ၏အစီအစဉ်တစ်ခုမျှ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ရှောလုသည် မိမိအပေါ် အုပ်စိုးနေသော မကောင်းသောဝိညာဉ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်မူကား အကြံပေးရာ၌ တန်ခိုးကြီးပြီး ကယ်တင်ရာ၌ ခိုင်မာတော်မူသော ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ပညာ၏အစဖြစ်၏” (Proverbs 9:10၊) နှင့် ဒါဝိဒ်၏ဆုတောင်းခြင်းသည်လည်း ကိုယ်တော်ရှေ့တွင် ပြည့်စုံသောလမ်းဖြင့် လျှောက်လှမ်းနိုင်ရန် ဘုရားသခင်ထံ အစဉ်မပြတ် ဦးတည်နေခဲ့သည်။

မိမိ၏ပြိုင်ဘက်၏ရှိနေခြင်းမှ လွတ်မြောက်လိုသောကြောင့် မင်းကြီးသည် “သူ့ကို မိမိထံမှ ဖယ်ရှား၍ ထောင်တစ်ထောင်အပေါ် တပ်မှူးအဖြစ် ခန့်ထား၏။ သို့သော် အစ္စရေးနှင့် ယုဒပြည်သူအပေါင်းတို့သည် ဒါဝိဒ်ကို ချစ်ကြ၏။” ဒါဝိဒ်သည် အရည်အချင်းရှိသူဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူ့လက်သို့ အပ်နှင်းထားသောအမှုများကို ဉာဏ်ပညာနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် စီမံခန့်ခွဲကြောင်း ပြည်သူများသည် မနှေးမကွေး သိမြင်ကြသည်။ လူငယ်၏အကြံဉာဏ်များသည် ပညာရှိပြီး ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသော သဘောသဘာဝရှိကာ လိုက်နာရန် လုံခြုံကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ရှောလု၏ဆုံးဖြတ်ချက်များမူကား တစ်ခါတစ်ရံ ယုံကြည်အားကိုး၍မရဘဲ၊ သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် ပညာရှိခြင်းမရှိပေ။

ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်ကို ဖျက်ဆီးရန် အခွင့်အရေးကို အမြဲစောင့်ကြည့်နေသော်လည်း ထာဝရဘုရားသည် ဒါဝိဒ်နှင့်အတူရှိကြောင်း ထင်ရှားသောကြောင့် သူ့ကိုကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်၏ အပြစ်ကင်းသောအကျင့်စရိုက်သည် မင်းကြီး၏အမျက်ကို နှိုးဆွခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်၏အသက်နှင့် သူ၏ရှိနေခြင်းကပင် မိမိအပေါ် အရှက်ရစေသည်ဟု သူထင်မြင်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ဒါဝိဒ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် မိမိ၏အကျင့်စရိုက်သည် အားနည်းပေါ်လွင်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရှောလုကို စိတ်ဆင်းရဲစေပြီး သူ၏ပလ္လင်အောက်ရှိ နှိမ့်ချသောအမှုထမ်း၏အသက်ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ မနာလိုခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဤမကောင်းသောအကျင့်စရိုက်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကမ္ဘာတွင် မည်မျှမရေတွက်နိုင်သော ဆိုးကျိုးများကို ဖြစ်စေခဲ့သနည်း။ ကာဣန၏နှလုံးတွင် သူ၏ညီအာဗေလကို ဆန့်ကျင်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သော ရန်ငြိုးအတူတူပင် ရှောလု၏နှလုံးတွင်လည်း ရှိခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ အာဗေလ၏အမှုများသည် ဖြောင့်မတ်ပြီး ဘုရားသခင်က သူ့ကိုဂုဏ်ပြုခဲ့သော်လည်း၊ မိမိ၏အမှုများသည် မကောင်းသဖြင့် ထာဝရဘုရားက သူ့ကို ကောင်းချီးမပေးနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ မနာလိုခြင်းသည် မာန၏သားသမီးဖြစ်ပြီး၊ နှလုံးထဲတွင် လက်ခံထားပါက မုန်းတီးခြင်းသို့ ဦးတည်စေပြီး နောက်ဆုံးတွင် လက်စားချေခြင်းနှင့် လူသတ်ခြင်းသို့ပင် ရောက်စေမည်။ ရှောလုကို မည်သည့်အခါမျှ မထိခိုက်စေခဲ့သူအပေါ် အမျက်ဒေါသထွက်စေရန် လှုံ့ဆော်ခြင်းအားဖြင့် စာတန်သည် မိမိ၏အကျင့်စရိုက်ကို ပြသခဲ့သည်။

မင်းကြီးသည် ဒါဝိဒ်ကို တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြည့်ကာ သူ့အား အရှက်ရစေရန် အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်မည့် မသင့်လျော်သောအပြုအမူ သို့မဟုတ် မဆင်မခြင်လုပ်ရပ်တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ထိုလူငယ်၏အသက်ကို သတ်ပြီးမှသာ မိမိကျူးလွန်သော မကောင်းမှုအတွက် နိုင်ငံသူနိုင်ငံသားများရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်ကင်းကြောင်း ပြနိုင်မည်ဟု သူခံစားခဲ့သည်။ သူသည် ဒါဝိဒ်အတွက် ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့ပြီး ဖိလိတ္တိလူတို့နှင့် စစ်တိုက်ရာတွင် ပို၍ပင် အားသွန်ခွန်စိုက်လုပ်ဆောင်ရန် တိုက်တွန်းကာ၊ သူ၏ရဲစွမ်းသတ္တိအတွက် ဆုအဖြစ် မင်းမျိုးမင်းနွယ်၏ သမီးအကြီးနှင့် လက်ထပ်စေမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ ထိုအဆိုပြုချက်ကို ဒါဝိဒ်က နှိမ့်ချစွာ “ငါကား အဘယ်သူနည်း။ အစ္စရေးတွင် ငါ့အသက် သို့မဟုတ် ငါ့အဖ၏အိမ်သူအိမ်သားတို့သည် အဘယ်အရာဖြစ်သနည်း၊ မင်းကြီး၏သားမက်ဖြစ်ရမည်လော” ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် မင်းသမီးကို အခြားသူနှင့် လက်ထပ်ပေးခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏မရိုးသားမှုကို ပြသခဲ့သည်။

ရှောလု၏အငယ်ဆုံးသမီး မိခါလသည် ဒါဝိဒ်အပေါ် ချစ်ခင်တွယ်တာမှုရှိခြင်းက မင်းကြီးအတွက် မိမိ၏ပြိုင်ဘက်ကို ဆန့်ကျင်ရန် နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတစ်ရပ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူတို့နိုင်ငံ၏ ရန်သူအရေအတွက် သတ်မှတ်ထားသလောက်ကို အနိုင်ယူသတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနိုင်မှသာ မိခါလ၏လက်ကို လူငယ်အား ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ “ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်ကို ဖိလိတ္တိလူတို့လက်ဖြင့် ကျစေခြင်းငှာ ကြံစည်၏” သို့သော် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ကျွန်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် စစ်ပွဲမှ အောင်ပွဲခံ၍ ပြန်လာပြီး မင်းကြီး၏သားမက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ “ရှောလု၏သမီး မိခါလသည် သူ့ကိုချစ်၏”။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးသည် မိမိဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သူကိုပင် မြှောက်တင်ပေးသည့်အဖြစ်သို့ မိမိ၏ကြံစည်မှုများ ရောက်ရှိသွားသည်ကို ဒေါသတကြီး တွေ့မြင်ရသည်။ ထိုသူသည် ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူခဲ့သော မိမိထက်သာလွန်သူဖြစ်ပြီး၊ မိမိအစား အစ္စရေး၏ပလ္လင်ပေါ်တွင် စိုးစံရမည့်သူဖြစ်ကြောင်း ပို၍ပင် သေချာယုံကြည်လာသည်။ မည်သည့်ဟန်ဆောင်မှုမျှ မပြုတော့ဘဲ မိမိမုန်းတီးသူ၏အသက်ကို သတ်ရန် ယောနသန်နှင့် နန်းတော်အရာရှိများအား အမိန့်ထုတ်ခဲ့သည်။

ယောနသန်သည် မင်းကြီး၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ဒါဝိဒ်အား ဖော်ပြပြီး၊ အစ္စရေးကို ကယ်တင်သူ၏အသက်ကို ချမ်းသာပေးရန် မိမိဖခင်ထံ တောင်းပန်နေစဉ် ဒါဝိဒ်ကို ပုန်းကွယ်နေစေခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် နိုင်ငံ၏ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အသက်ကိုပင် ထိန်းသိမ်းရန် မည်သို့ပြုခဲ့ကြောင်း၊ ဘုရားသခင်အသုံးပြု၍ ရန်သူများကို ဖြန့်ကျဲစေခဲ့သူ၏အသက်ကို သတ်သူအပေါ် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ရှိလာမည်ကို မင်းကြီးရှေ့တွင် တင်ပြခဲ့သည်။ မင်းကြီး၏သြတ္တပ္ပစိတ်သည် ထိမိပြီး သူ၏နှလုံး ပျော့ပြောင်းလာသည်။ “ရှောလုကလည်း ထာဝရဘုရားအသက်ရှင်တော်မူသကဲ့သို့ သူ့ကို မသတ်ရဟု ကျိန်ဆို၏။” ဒါဝိဒ်ကို ရှောလုထံ ပြန်ခေါ်ဆောင်လာပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ သူ့ရှေ့တွင် အမှုဆောင်ခဲ့သည်။

အစ္စရေးလူတို့နှင့် ဖိလိတ္တိလူတို့ကြားတွင် နောက်တစ်ကြိမ် စစ်ပွဲဖြစ်ပွားပြီး၊ ဒါဝိဒ်သည် ရန်သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ရန် တပ်ကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ ဟေဗြဲလူတို့သည် ကြီးမားသောအောင်ပွဲ ရရှိခဲ့ကြပြီး နိုင်ငံသူနိုင်ငံသားများက သူ၏ဉာဏ်ပညာနှင့် သူရဲကောင်းဆန်မှုကို ချီးမွမ်းကြသည်။ ထိုအရာက ဒါဝိဒ်အပေါ် ရှောလု၏ယခင်ခါးသီးမှုကို ပြန်လည်နှိုးဆွပေးခဲ့သည်။ လူငယ်သည် မင်းကြီးရှေ့တွင် တီးမှုတ်၍ နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို ချိုမြိန်သောသံစဉ်ဖြင့် ပြည့်စေစဉ် ရှောလု၏အမျက်ဒေါသသည် သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး ဒါဝိဒ်ကို နံရံတွင်ထိုးဖောက်ကပ်သွားစေရန် တေးဂီတသမားကို ရည်ရွယ်၍ လှံကို ပစ်ပေါက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရား၏ကောင်းကင်တမန်သည် သေစေနိုင်သောလက်နက်ကို လမ်းလွှဲပေးခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် လွတ်မြောက်၍ မိမိအိမ်သို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။ ရှောလုသည် ဒါဝိဒ် နံနက်ခင်းတွင် ထွက်လာသောအခါ ဖမ်းဆီးပြီး အသက်သတ်နိုင်ရန် သူ့ကို စောင့်ကြည့်သူများကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။

မိခါလသည် မိမိဖခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ဒါဝိဒ်အား အသိပေးခဲ့သည်။ သူ့အသက်ကို ကယ်ရန် ထွက်ပြေးရန် တိုက်တွန်းပြီး ပြတင်းပေါက်မှ ကြိုးဖြင့်ချကာ ထွက်ပြေးနိုင်အောင် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ရာမမြို့ရှိ ရှမွေလထံ ထွက်ပြေးသွားပြီး၊ မင်းကြီး၏မကျေနပ်မှုကို မကြောက်သော ပရောဖက်သည် ထွက်ပြေးလာသူကို ကြိုဆိုခဲ့သည်။ ရှမွေလ၏အိမ်သည် နန်းတော်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ငြိမ်သက်သောနေရာ ဖြစ်သည်။ ဤတောင်ကုန်းများကြားတွင် ထာဝရဘုရား၏ဂုဏ်ပြုခံကျွန်သည် မိမိ၏အမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ ပရောဖက်များအုပ်စုတစ်စုသည် သူနှင့်အတူရှိပြီး၊ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို အနီးကပ်လေ့လာကာ ရှမွေလ၏နှုတ်မှ ထွက်လာသော သွန်သင်စကားများကို ရိုသေလေးမြတ်စွာ နားထောင်ကြသည်။ အစ္စရေး၏ဆရာထံမှ ဒါဝိဒ်သင်ယူခဲ့သော သင်ခန်းစာများသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသည်။ ရှမွေလနှင့်အတူရှိသော ဤမြင့်မြတ်သည့်နေရာကို ရှောလု၏တပ်များက ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးမည်မဟုတ်ဟု ဒါဝိဒ်ယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း စိတ်အမှောင်ကျနေသော အလွန်အမင်းစိတ်ပျက်နေသည့် မင်းကြီး၏အတွေးတွင် မည်သည့်နေရာမျှ မြင့်မြတ်သည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။ အစ္စရေးတစ်နိုင်ငံလုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ပရောဖက်အဖြစ် ရိုသေလေးစားခံရသော ရှမွေလနှင့် ဒါဝိဒ်ဆက်နွှယ်နေခြင်းက မင်းကြီး၏မနာလိုမှုကို နှိုးဆွခဲ့သည်။ ရှမွေလသည် ရှောလု၏ပြိုင်ဘက် တိုးတက်မြင့်မားရေးအတွက် မိမိ၏သြဇာကို အသုံးပြုမည်ကို မင်းကြီးစိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်ရှိရာနေရာကို မင်းကြီးသိသောအခါ သူ့ကို ဂိဗာမြို့သို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် အရာရှိများကို စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် လူသတ်ရန် မိမိ၏အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

တမန်များသည် ဒါဝိဒ်၏အသက်ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ထွက်သွားကြသော်လည်း ရှောလုထက် ကြီးမြတ်သောသူတစ်ဦးက သူတို့ကို ထိန်းချုပ်တော်မူခဲ့သည်။ အစ္စရေးကို ကျိန်ဆဲရန် သွားနေစဉ် ဗာလမ်တွေ့ကြုံခဲ့ရသကဲ့သို့ သူတို့သည် မမြင်ရသော ကောင်းကင်တမန်များနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပျက်မည့်အရာများကို ပရောဖက်ပြုစကားများဖြင့် စတင်ပြောဆိုကြပြီး၊ ယေဟောဝါ၏ဘုန်းတော်နှင့် အာနုဘော်တော်ကို ကြေညာကြသည်။ ထိုသို့ ဘုရားသခင်သည် လူ၏အမျက်ကို အုပ်စိုးတော်မူ၍ မကောင်းမှုကို ထိန်းချုပ်ရန် မိမိ၏တန်ခိုးတော်ကို ပြသခဲ့ပြီး၊ မိမိ၏ကျွန်ကို ကောင်းကင်တမန်အစောင့်အရှောက်ဖြင့် ကာရံထားတော်မူခဲ့သည်။

ဒါဝိဒ်ကို မိမိအာဏာအောက်တွင် ရရှိရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်နေသော ရှောလုထံ သတင်းရောက်လာသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ဆုံးမခြင်းကို ခံစားမည့်အစား သူသည် ပို၍ပင် အမျက်ထွက်လာပြီး အခြားတမန်များကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ထိုသူများသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်၏ တန်ခိုးလွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံရပြီး ပထမအုပ်စုနှင့်အတူ ပရောဖက်ပြုကြသည်။ တတိယအုပ်စုကိုလည်း မင်းကြီးက စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ပရောဖက်များနှင့်အတူ ရောက်လာသောအခါ ဘုရားသခင်၏သြဇာတော်သည် သူတို့အပေါ်လည်း ကျရောက်၍ သူတို့သည် ပရောဖက်ပြုကြသည်။ ထိုအခါ ရှောလုကိုယ်တိုင် သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ပြင်းထန်သောရန်ငြိုးသည် ထိန်းချုပ်၍မရတော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်ကို သတ်ရန် နောက်ထပ်အခွင့်အရေးကို စောင့်မနေတော့ရန် သူဆုံးဖြတ်ထားသည်။ သူ့အနီးသို့ ရောက်သည်နှင့် အကျိုးဆက်မည်သို့ဖြစ်လာစေကာမူ မိမိလက်ဖြင့် ကိုယ်တိုင် သတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သို့သော် ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန်သည် လမ်းတွင် သူ့ကိုတွေ့၍ ထိန်းချုပ်တော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် သူ့ကို မိမိ၏တန်ခိုးအောက်တွင် ထိန်းထားပြီး၊ သူသည် ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းခြင်းများကို ပြောဆိုရင်း ဆက်လက်သွားခဲ့သည်။ ထိုဆုတောင်းချက်များအကြားတွင် အနာဂတ်ဖြစ်ရပ်များကို ကြိုတင်ဟောပြောခြင်းများနှင့် မြင့်မြတ်သောသီချင်းများ ပါဝင်နေသည်။ သူသည် ကမ္ဘာ၏ရွေးနုတ်ရှင်ဖြစ်လာမည့် မေရှိယအကြောင်း ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။ ရာမရှိ ပရောဖက်၏အိမ်သို့ ရောက်သောအခါ မိမိ၏ရာထူးကို ဖော်ပြသည့် အပြင်အဝတ်များကို ချွတ်ပစ်ပြီး၊ နေ့ရောညပါ ရှမွေလနှင့် သူ၏တပည့်များရှေ့တွင် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်၌ လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ လူများသည် ဤထူးဆန်းသောမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရန် စုဝေးလာကြပြီး မင်းကြီး၏အတွေ့အကြုံသည် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏နန်းစံချိန်ကုန်ဆုံးခါနီးတွင်ပင် အစ္စရေးတွင် “ရှောလုလည်း ပရောဖက်များထဲတွင် ပါသလော” ဟူသော စကားပုံတစ်ခု ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

နောက်တစ်ကြိမ်တွင်ပင် ထိုညှဉ်းပန်းသူသည် မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်တွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ သူသည် ဒါဝိဒ်အား မိမိနှင့်ငြိမ်းချမ်းပြီဟု အာမခံခဲ့သော်လည်း ဒါဝိဒ်သည် မင်းကြီး၏နောင်တကို ယုံကြည်မှုအနည်းငယ်သာရှိသည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးပြု၍ မင်းကြီး၏စိတ်အခြေအနေသည် ယခင်ကဲ့သို့ ပြောင်းလဲလာမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူ၏နှလုံးအတွင်း၌ ဒဏ်ရာရနေပြီး၊ မိမိ၏မိတ်ဆွေ ယောနသန်ကို တစ်ဖန်တွေ့မြင်ရန် အလွန်တောင့်တခဲ့သည်။ မိမိအပြစ်ကင်းကြောင်း သိရှိသဖြင့် မင်းကြီး၏သားတော်ကို ရှာဖွေကာ အလွန်ထိမိသော တောင်းပန်စကားကို ပြောခဲ့သည်။ “ငါသည် အဘယ်အမှုကို ပြုမိသနည်း” ဟု မေးပြီး “ငါ၏အပြစ်သည် အဘယ်နည်း။ သင်၏အဘ၏ရှေ့၌ ငါ၏အပြစ်သည် အဘယ်နည်း၊ ငါ၏အသက်ကို ရှာရမည်အကြောင်း” ဟု ဆိုသည်။ ယောနသန်သည် မိမိဖခင်၏ရည်ရွယ်ချက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒါဝိဒ်၏အသက်ကို မသတ်တော့ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ယောနသန်ကလည်း “ဘုရားသခင်တားဆီးတော်မူပါစေ၊ သင်မသေရ။ ငါ့အဘသည် အမှုကြီးငယ်တစ်စုံတစ်ရာကို မလုပ်မီ ငါ့အား မပြဘဲ မလုပ်တတ်။ ထိုအမှုကို ငါ့ထံမှ အဘယ်ကြောင့် ဖုံးကွယ်ရမည်နည်း။ ထိုသို့မဟုတ်ပါ” ဟု ဆိုသည်။ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်ကို ထိုထူးခြားစွာ ပြသခဲ့ပြီးနောက် ယောနသန်သည် မိမိဖခင်သည် ဒါဝိဒ်ကို ဆက်လက်ထိခိုက်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို ထင်ရှားစွာ ပုန်ကန်ခြင်းဖြစ်မည်။ သို့သော် ဒါဝိဒ်သည် မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် အလွန်အလေးအနက်ထား၍ ယောနသန်အား “ထာဝရဘုရားအသက်ရှင်တော်မူသကဲ့သို့၊ သင်၏အသက်ရှင်ခြင်းကို တိုင်တည်၍၊ ငါနှင့် သေခြင်းအကြားတွင် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသာ ရှိသည်” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။

လဆန်းအချိန်တွင် အစ္စရေး၌ မြင့်မြတ်သောပွဲတော်တစ်ရပ်ကို ကျင်းပကြသည်။ ဤပွဲတော်သည် ဒါဝိဒ်နှင့် ယောနသန်တို့ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးပြီးနောက် တစ်နေ့တွင် ကျင်းပရမည်ဖြစ်သည်။ ဤပွဲတော်တွင် လူငယ်နှစ်ဦးစလုံး မင်းကြီး၏စားပွဲ၌ ပေါ်လာမည်ဟု မျှော်လင့်ထားကြသည်။ သို့သော် ဒါဝိဒ်သည် မလာဝံ့သဖြင့် ဗက်လင်မြို့ရှိ မိမိ၏ညီအစ်ကိုများထံ သွားရောက်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ ပြန်လာသောအခါ ဧည့်ခံပွဲကျင်းပသည့်ခန်းမနှင့် မဝေးသော လယ်ကွင်းတစ်ခုတွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး မင်းကြီးရှေ့မှ သုံးရက်ကြာ ပျောက်ကွယ်နေရမည်ဖြစ်သည်။ ယောနသန်သည် ထိုအရာကြောင့် ရှောလုအပေါ် မည်သို့အကျိုးသက်ရောက်သည်ကို မှတ်သားရမည်။ ယေရှေ၏သားရှိရာနေရာကို မေးမြန်းလာပါက ယောနသန်က မိမိဖခင်၏အိမ်သူအိမ်သားများက ပူဇော်သက္ကာပြုသောအမှုကို တက်ရောက်ရန် အိမ်သို့သွားသည်ဟု ပြောရမည်။ မင်းကြီးသည် အမျက်ထွက်ခြင်းမပြဘဲ “ကောင်းပြီ” ဟု ဖြေဆိုပါက ဒါဝိဒ်သည် နန်းတော်သို့ ပြန်လာရန် လုံခြုံမည်။ သို့သော် သူသည် ဒါဝိဒ်မရှိခြင်းအပေါ် ဒေါသထွက်လာပါက ဒါဝိဒ်ထွက်ပြေးရမည့်ကိစ္စကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဖြစ်မည်။

ပွဲတော်၏ပထမနေ့တွင် မင်းကြီးသည် ဒါဝိဒ်မလာခြင်းအကြောင်း မမေးမြန်းခဲ့ပေ။ သို့သော် ဒုတိယနေ့တွင် သူ၏နေရာလွတ်နေသောအခါ “ယေရှေ၏သားသည် မနေ့ကလည်း ယနေ့လည်း အဘယ်ကြောင့် စားသောက်ရန် မလာသနည်း” ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ ယောနသန်က ရှောလုအား “ဒါဝိဒ်သည် ဗက်လင်မြို့သို့ သွားရန် ငါ့ထံ အလွန်တောင်းပန်၍ ခွင့်တောင်းခဲ့သည်။ သူက ‘ငါတို့မိသားစုသည် မြို့၌ ပူဇော်သက္ကာရှိသောကြောင့် ကျေးဇူးပြု၍ ငါ့ကို သွားခွင့်ပြုပါ။ ငါ့အစ်ကိုကလည်း ငါ့ကို ထိုနေရာ၌ ရှိရမည်ဟု အမိန့်ပေးထားသည်။ ယခု သင်၏မျက်စိရှေ့၌ ငါမျက်နှာသာရပါက ကျေးဇူးပြု၍ ငါ့ကို လွှတ်ပေးပြီး ငါ့ညီအစ်ကိုများကို သွားတွေ့ခွင့်ပြုပါ’ ဟု ပြောခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မင်းကြီး၏စားပွဲသို့ မလာပါ” ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။ ရှောလုသည် ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ သူ၏အမျက်ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ ဒါဝိဒ်အသက်ရှင်နေသမျှ ယောနသန်သည် အစ္စရေး၏ပလ္လင်သို့ မတက်နိုင်ကြောင်း ကြေညာပြီး၊ ဒါဝိဒ်ကို ချက်ချင်းခေါ်လာကာ သတ်ပစ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ယောနသန်သည် မိမိမိတ်ဆွေအတွက် ထပ်မံကြားဝင်တောင်းပန်ပြီး “အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို သတ်ရမည်နည်း။ သူသည် အဘယ်အမှုကို ပြုခဲ့သနည်း” ဟု မေးခဲ့သည်။ ထိုတောင်းပန်မှုကြောင့် မင်းကြီး၏အမျက်သည် ပို၍စာတန်ဆန်လာပြီး၊ ဒါဝိဒ်အတွက် ရည်ရွယ်ထားသော လှံကို ယခု မိမိသားတော်ထံသို့ ပစ်ပေါက်ခဲ့သည်။

မင်းသားသည် ဝမ်းနည်းဒေါသထွက်ကာ နန်းတော်မှ ထွက်သွားပြီး ပွဲတော်တွင် ဧည့်သည်အဖြစ် မလာတော့ပေ။ မင်းကြီး၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ဒါဝိဒ်ထံ အသိပေးရန် သတ်မှတ်ထားသောအချိန်တွင် သွားရောက်သည့်အခါ သူ၏ဝိညာဉ်သည် ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ညွတ်ကျနေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လည်ပင်းဖက်ကာ ခါးသီးစွာ ငိုကြွေးကြသည်။ မင်းကြီး၏အမှောင်မိုက်သောစိတ်ဆန္ဒသည် လူငယ်နှစ်ဦး၏အသက်အပေါ် အရိပ်ကျစေပြီး၊ သူတို့၏ဝမ်းနည်းခြင်းသည် စကားဖြင့် ဖော်ပြရန်ပင် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် မတူညီသောလမ်းများကို လိုက်ရန် ခွဲခွာကြသောအခါ ယောနသန်၏နောက်ဆုံးစကားများသည် ဒါဝိဒ်၏နားထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။ “ငါတို့နှစ်ဦးသည် ထာဝရဘုရား၏နာမကို တိုင်တည်၍ ကျိန်ဆိုခဲ့ကြသဖြင့် ငြိမ်းချမ်းစွာ သွားပါ။ ‘ထာဝရဘုရားသည် ငါနှင့်သင်အကြား၌လည်းကောင်း၊ ငါ့အမျိုးအနွယ်နှင့် သင်၏အမျိုးအနွယ်အကြား၌လည်းကောင်း ထာဝရတည်တော်မူပါစေ’ ဟု ဆိုခဲ့ကြ၏။”

မင်းကြီး၏သားတော်သည် ဂိဗာသို့ ပြန်သွားပြီး ဒါဝိဒ်သည် နိုဗမြို့သို့ အလျင်အမြန်ရောက်ရန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ထိုမြို့သည် အနည်းငယ်မိုင်သာဝေးပြီး ဗင်္ယာမိန်အမျိုးနှင့်လည်း သက်ဆိုင်သည်။ တဲတော်ကို ရှိလောမြို့မှ ဤနေရာသို့ ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး၊ ဤနေရာတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း အဟိမေလက်က အမှုဆောင်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ကျွန်ထံမှတစ်ပါး အဘယ်နေရာသို့ ခိုလှုံရန် ထွက်ပြေးရမည်ကို ဒါဝိဒ်မသိခဲ့ပေ။ စိုးရိမ်ဝမ်းနည်းမှုကို ဖော်ပြနေသော မျက်နှာနှင့် တစ်ယောက်တည်းဟန်ဖြင့် အလျင်အမြန်ရောက်လာသော ဒါဝိဒ်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ်က အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ သူသည် အဘယ်အကြောင်းကြောင့် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။ ထိုလူငယ်သည် မိမိကိုရှာဖွေတွေ့ရှိမည်ကို အမြဲကြောက်ရွံ့နေပြီး၊ အလွန်အမင်းအခက်အခဲရောက်နေချိန်တွင် လှည့်ဖြားခြင်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်က မင်းကြီးသည် မိမိကို လျှို့ဝှက်တာဝန်တစ်ရပ်ဖြင့် စေလွှတ်ခဲ့ပြီး အလွန်အလျင်အမြန် ဆောင်ရွက်ရန်လိုအပ်သည်ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ်အား ပြောခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် သူသည် ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းမရှိခြင်းကို ပြသခဲ့ပြီး၊ သူ၏အပြစ်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ သေခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဖြစ်ရပ်မှန်ကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောခဲ့ပါက အဟိမေလက်သည် မိမိအသက်ကို ကယ်တင်ရန် မည်သို့ပြုရမည်ကို သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အကြီးမားဆုံးအန္တရာယ်ကြားတွင်ပင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့ကို သစ္စာတရားဖြင့် ပြည့်စုံစွာ အမှတ်အသားပြုစေလိုတော်မူသည်။ ဒါဝိဒ်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ထံမှ မုန့်ငါးလုံးကို တောင်းခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏လူထံတွင် သန့်ရှင်းစွာ သတ်မှတ်ထားသောမုန့်မှတစ်ပါး အခြားမုန့်မရှိပေ။ သို့သော် ဒါဝိဒ်သည် သူ၏ကန့်ကွက်မှုကို ကျော်လွှားအောင် ဆောင်ရွက်နိုင်ပြီး၊ မိမိဆာလောင်မှုကို ဖြေဖျောက်ရန် မုန့်ကို ရရှိခဲ့သည်။

ယခု နောက်ထပ်အန္တရာယ်တစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ရှောလု၏နွားများကို ထိန်းကျောင်းသူအကြီးအကဲ ဒေါဂသည် ဟေဗြဲတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို ဝန်ခံထားသူဖြစ်ပြီး၊ ယခု ဝတ်ပြုရာနေရာတွင် မိမိ၏သစ္စာပြုထားသော ကတိများကို ဖြည့်ဆည်းနေသည်။ ဤလူကို မြင်သောအခါ ဒါဝိဒ်သည် နောက်ထပ်ခိုလှုံရာနေရာတစ်ခုကို အလျင်အမြန်ရှာဖွေရန်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် လိုအပ်လာပါက အသုံးပြုနိုင်မည့် လက်နက်တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အဟိမေလက်ထံတွင် ဓားတစ်ချောင်းတောင်းခဲ့ပြီး၊ ဂေါလျက်၏ဓားမှတစ်ပါး မည်သည့်ဓားမျှမရှိကြောင်း၊ ထိုဓားကို တဲတော်တွင် အမှတ်တရအဖြစ် သိမ်းထားကြောင်း သိရသည်။ ဒါဝိဒ်က “ထိုဓားကဲ့သို့ အခြားမရှိပါ။ ထိုဓားကို ငါ့အားပေးပါ” ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က ဖိလိတ္တိတို့၏ချန်ပီယံကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သော ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သောအခါ သူ၏သတ္တိသည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့သည်။

ဒါဝိဒ်သည် ဂါသ်မင်းကြီး အာခိရှ်ထံသို့ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ရှောလု၏အုပ်စိုးမှုအတွင်းထက် မိမိလူမျိုး၏ရန်သူများကြားတွင် ပို၍လုံခြုံမည်ဟု သူခံစားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သောနှစ်များက ဖိလိတ္တိတို့၏ချန်ပီယံကို သတ်ခဲ့သူမှာ ဒါဝိဒ်ဖြစ်ကြောင်း အာခိရှ်ထံ သတင်းရောက်လာသည်။ ထိုအခါ အစ္စရေး၏ရန်သူများထံ ခိုလှုံရန် ရှာဖွေခဲ့သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် ကြီးမားသောအန္တရာယ်အတွင်း ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သို့သော် ရူးသွပ်ဟန်ဆောင်၍ မိမိ၏ရန်သူများကို လှည့်ဖြားကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

ဒါဝိဒ်၏ ပထမဆုံးအမှားမှာ နိုဗမြို့တွင် ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအမှားမှာ အာခိရှ်ရှေ့တွင် လှည့်ဖြားခြင်းဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်သည် မြင့်မြတ်သောအကျင့်စရိုက်များကို ပြသခဲ့ပြီး သူ၏ကိုယ်ကျင့်တရားတန်ဖိုးက ပြည်သူများ၏မျက်နှာသာကို ရရှိစေခဲ့သည်။ သို့သော် စမ်းသပ်ခြင်းကျရောက်လာသောအခါ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် တုန်လှုပ်သွားပြီး လူသားတို့၏အားနည်းမှု ပေါ်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်းကို သူလျှိုနှင့် သစ္စာဖောက်အဖြစ် မြင်လာခဲ့သည်။ ကြီးမားသောအရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ရပ်တွင် ဒါဝိဒ်သည် မတုန်မလှုပ်သော ယုံကြည်ခြင်းမျက်လုံးဖြင့် ဘုရားသခင်ထံ မျှော်ကြည့်ပြီး ဖိလိတ္တိလူထောင်ကို အောင်မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ပြီး ကိုယ်တော်၏နာမဖြင့် သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် လိုက်လံဖမ်းဆီးနှိပ်စက်ခြင်းခံရသောအခါ စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်းနှင့် စိတ်ဆင်းရဲခြင်းတို့သည် သူ၏ကောင်းကင်ဘုံဖခင်ကို သူ့မျက်စိရှေ့မှ ဖုံးကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအတွေ့အကြုံသည် ဒါဝိဒ်အား ဉာဏ်ပညာသင်ကြားပေးရန် အထောက်အကူပြုခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအတွေ့အကြုံက သူ၏အားနည်းမှုနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် အစဉ်မပြတ် မှီခိုနေရန် လိုအပ်ကြောင်း နားလည်စေခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အို၊ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော သို့မဟုတ် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့နေသော ဝိညာဉ်များထံ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်၏ ချိုမြိန်သောသြဇာတော် ရောက်လာသောအခါ မည်မျှတန်ဖိုးကြီးလှသနည်း။ စိတ်အားငယ်သူတို့ကို အားပေးခြင်း၊ အားနည်းသူတို့ကို ခွန်အားပေးခြင်းနှင့် စမ်းသပ်ခံနေရသော ထာဝရဘုရား၏ကျွန်များအား သတ္တိနှင့် အကူအညီပေးခြင်းတို့ကို ပြုတော်မူ၏။ အို၊ ငါတို့၏ဘုရားသခင်သည် မည်မျှကြီးမြတ်တော်မူသနည်း။ မှားယွင်းသူတို့ကို နူးညံ့စွာ ကိုင်တွယ်တော်မူပြီး၊ အခက်အခဲအတွင်း မိမိ၏သည်းခံခြင်းနှင့် နူးညံ့ကြင်နာခြင်းကို ပြသတော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကြီးမားသောဝမ်းနည်းခြင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် လွှမ်းမိုးခံနေရသည့်အချိန်၌ပင် ထိုသို့ပြုတော်မူ၏။

ဘုရားသခင်၏သားသမီးများဘက်မှ ဖြစ်ပေါ်သော ကျရှုံးမှုတိုင်းသည် ယုံကြည်ခြင်းမရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အရိပ်များသည် ဝိညာဉ်ကို ဝန်းရံလာသောအခါ၊ အလင်းနှင့် လမ်းညွှန်မှုကို ကျွန်ုပ်တို့လိုချင်သောအခါ အပေါ်သို့ မျှော်ကြည့်ရမည်။ အမှောင်၏အပြင်ဘက်တွင် အလင်းရှိသည်။ ဒါဝိဒ်သည် တစ်ခဏမျှပင် ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်သင့်ပေ။ ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ရန် သူ့တွင် အကြောင်းပြချက်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ထာဝရဘုရား၏ဘိသိက်ခံသူဖြစ်ပြီး၊ အန္တရာယ်အလယ်တွင် ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန်များက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။ အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုလုပ်ရန် သတ္တိဖြင့် လက်နက်တပ်ဆင်ပေးခြင်းခံခဲ့ရသည်။ သူရောက်ရှိနေသော စိတ်ဆင်းရဲစရာအခြေအနေမှ မိမိ၏စိတ်ကို ဖယ်ရှားပြီး ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်နှင့် အာနုဘော်တော်ကို တွေးတောခဲ့မည်ဆိုလျှင် သေခြင်း၏အရိပ်အလယ်တွင်ပင် ငြိမ်းချမ်းနေမည်ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရား၏ကတိတော်ကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ထပ်မံပြောဆိုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ “တောင်တို့သည် ရွေ့သွား၍ တောင်ကုန်းတို့သည် ဖယ်ရှားခံရသော်လည်း ငါ၏ကြင်နာခြင်းသည် သင်နှင့်မကွာ၊ ငါ၏ငြိမ်သက်ခြင်းပဋိညာဉ်သည်လည်း မဖယ်ရှားရ” Isaiah 54:10။

ယုဒပြည်၏တောင်များကြားတွင် ဒါဝိဒ်သည် ရှောလု၏လိုက်လံမှုမှ ခိုလှုံရာရှာခဲ့သည်။ လူအင်အားအနည်းငယ်ဖြင့် စစ်တပ်ကြီးကို ခုခံနိုင်သော အဒုလံလိုဏ်ဂူသို့ ကောင်းစွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ “သူ၏ညီအစ်ကိုများနှင့် သူ့ဖခင်၏အိမ်သူအိမ်သားအပေါင်းတို့သည် ထိုအကြောင်းကို ကြားသောအခါ သူ့ထံသို့ ထိုနေရာသို့ ဆင်းသွားကြ၏။” ဒါဝိဒ်၏မိသားစုသည် မည်သည့်အချိန်မဆို ဒါဝိဒ်နှင့် ဆက်နွှယ်မှုကြောင့် ရှောလု၏မဆင်မခြင်သံသယများသည် သူတို့အပေါ်သို့ ဦးတည်လာနိုင်သောကြောင့် မိမိတို့လုံခြုံသည်ဟု မခံစားနိုင်ကြပေ။ ယခု အစ္စရေးတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် သိရှိလာတော့မည့်အရာကို သူတို့သိရှိခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်ကို မိမိလူတို့၏အနာဂတ်အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် ရွေးချယ်ထားတော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မနာလိုသောမင်းကြီး၏ ရူးသွပ်မှုနှင့် ထိတွေ့နေရသည်ထက် အထီးကျန်သောလိုဏ်ဂူထဲတွင် ထွက်ပြေးနေသူ ဒါဝိဒ်နှင့်အတူ ရှိခြင်းကပင် ပို၍လုံခြုံမည်ဟု သူတို့ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

အဒုလံလိုဏ်ဂူတွင် မိသားစုသည် စာနာမှုနှင့် ချစ်ခင်မှုဖြင့် စည်းလုံးလာကြသည်။ ယေရှေ၏သားသည် သီချင်းဆိုသံနှင့် စောင်းတီးသံဖြင့် “ညီအစ်ကိုများသည် စည်းလုံးစွာ အတူနေကြခြင်းသည် အလွန်ကောင်း၍ အလွန်သာယာလှသည်ကို ကြည့်ရှုလော့” Psalm 133:1 ဟု သီဆိုနိုင်ခဲ့သည်။ မိမိ၏ညီအစ်ကိုများဘက်မှ မယုံကြည်ခြင်း၏ ခါးသီးမှုကို သူမြည်းစမ်းခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် သဘောထားကွဲလွဲမှု၏နေရာတွင် သဟဇာတဖြစ်ခြင်း ဝင်ရောက်လာခြင်းက ပြည်နှင်ဒဏ်ခံနေရသူ၏နှလုံးကို ဝမ်းမြောက်စေခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဆာလံ ၅၇ ကို ရေးစပ်ခဲ့သောနေရာလည်း ဤနေရာပင်ဖြစ်သည်။

မကြာမီပင် မင်းကြီး၏တောင်းဆိုမှုများမှ လွတ်မြောက်လိုသူ အခြားသူများသည် ဒါဝိဒ်၏အဖွဲ့နှင့် လာရောက်ပူးပေါင်းကြသည်။ အစ္စရေး၏အုပ်စိုးရှင်အပေါ် ယုံကြည်မှုဆုံးရှုံးသွားသူများစွာရှိခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုကို မခံယူတော့ကြောင်း သူတို့မြင်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ “ဒုက္ခရောက်သူတိုင်း၊ အကြွေးတင်သူတိုင်းနှင့် မကျေနပ်သူတိုင်း” သည် ဒါဝိဒ်ထံသို့ စုဝေးလာကြပြီး၊ “သူသည် သူတို့၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာ၍ သူနှင့်အတူ လူလေးရာခန့်ရှိ၏။” ဤနေရာတွင် ဒါဝိဒ်၌ မိမိပိုင်နိုင်ငံငယ်တစ်ခု ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် စည်းကမ်းနှင့် စနစ်တကျရှိမှုတို့ အုပ်စိုးနေသည်။ သို့သော် တောင်များအတွင်း မိမိ၏ခိုလှုံရာ၌ပင် လုံခြုံသည်ဟု မခံစားရပေ။ အကြောင်းမှာ မင်းကြီးသည် မိမိ၏လူသတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို လက်မလွှတ်သေးကြောင်း အထောက်အထားများကို အစဉ်မပြတ် ရရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ၏မိဘများအတွက် မောဘမင်းကြီးထံတွင် ခိုလှုံရာကို ရှာဖွေပေးပြီးနောက်၊ ထာဝရဘုရား၏ပရောဖက်ထံမှ အန္တရာယ်ရှိကြောင်း သတိပေးချက်ရသောအခါ မိမိပုန်းအောင်းရာမှ ဟာရက်သစ်တောသို့ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်ဖြတ်သန်းနေရသော အတွေ့အကြုံသည် မလိုအပ်သော သို့မဟုတ် အကျိုးမဲ့သောအရာ မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်သည် သူ့အား ပညာရှိသောဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးဖြစ်လာရန်သာမက တရားမျှတပြီး ကရုဏာရှိသော မင်းကြီးတစ်ပါးဖြစ်လာရန် လေ့ကျင့်ပေးနေတော်မူခဲ့သည်။ ထွက်ပြေးလာသူများနှင့်အတူ သူသည် ရှောလုသည် မိမိ၏လူသတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒနှင့် မျက်ကန်းမဆင်မခြင်မှုကြောင့် လုပ်ဆောင်ရန် လုံးဝမသင့်တော်တော့သော အမှုကို လက်ခံလုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်မှုရရှိနေခဲ့သည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏အကြံဉာဏ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် တရားမျှတမှုနှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စေမည့် ငြိမ်သက်မှုနှင့် ဉာဏ်ပညာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်း၍ မရနိုင်ကြပေ။ ဘုရားသခင်၏ဉာဏ်ပညာက လမ်းမပြဘဲ လူ့ဉာဏ်ပညာကို လိုက်လျှောက်ခြင်းထက် ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သော ရူးသွပ်မှုမရှိပါ။

ရှောလုသည် အဒုလံလိုဏ်ဂူတွင် ဒါဝိဒ်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖမ်းဆီးရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဤခိုလှုံရာနေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြောင်း သိရှိသောအခါ မင်းကြီးသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်၏ထွက်ပြေးခြင်းသည် ရှောလုအတွက် နားမလည်နိုင်သောအရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယေရှေ၏သားအား မိမိအနီးရှိနေခြင်းနှင့် မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို အသိပေးခဲ့သော မိမိ၏တပ်ထဲတွင် သစ္စာဖောက်များရှိခဲ့သည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်ဖြင့်သာ ရှောလုသည် ထိုအရာကို ရှင်းပြနိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏အကြံပေးများအား မိမိအပေါ် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတစ်ရပ် ဖွဲ့စည်းထားကြောင်း အခိုင်အမာပြောပြီး၊ မိမိ၏လူများအနက် မည်သူက ဒါဝိဒ်ကို ကူညီခဲ့ကြောင်း ဖော်ထုတ်ပေးပါက ကြွယ်ဝသောဆုလာဘ်များနှင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်ရာထူးများ ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းကာ သူတို့ကို လာဘ်ထိုးခဲ့သည်။ ဧဒုံလူ ဒေါဂသည် သတင်းပေးသူ ဖြစ်လာသည်။ ရည်မှန်းချက်နှင့် လောဘ၊ ထို့အပြင် မိမိ၏အပြစ်များကို ဆုံးမခဲ့သော ယဇ်ပုရောဟိတ်အပေါ် မုန်းတီးမှုတို့ဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရကာ ဒေါဂသည် ဒါဝိဒ် အဟိမေလက်ထံသို့ လာရောက်ခဲ့ကြောင်း သတင်းပေးပြီး ဘုရားသခင်၏လူအပေါ် ရှောလု၏အမျက်ကို လောင်ကျွမ်းစေရန် အခြေအနေကို ပုံဖော်ပြောဆိုခဲ့သည်။ ငရဲမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ထိုအန္တရာယ်ပေးသော လျှာ၏စကားများသည် ရှောလု၏နှလုံးထဲရှိ အဆိုးရွားဆုံးစိတ်ဆန္ဒများကို နှိုးဆွပေးခဲ့သည်။ အမျက်ဒေါသဖြင့် ရူးသွပ်သွားကာ ယဇ်ပုရောဟိတ်၏မိသားစုတစ်ခုလုံး ပျက်စီးရမည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။ အဟိမေလက်တစ်ဦးတည်းသာမက သူ၏ဖခင်အိမ်သူအိမ်သားများ—“ပိတ်ချောဧဖုတ်ကို ဝတ်ဆင်သောသူ ရှစ်ဆယ့်ငါးဦး”—တို့ကိုပင် မင်းကြီး၏အမိန့်ဖြင့် လူသတ်သမား ဒေါဂ၏လက်မှ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။

“ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏မြို့ဖြစ်သော နိုဗမြို့ကိုလည်း ဓားသွားဖြင့် ရိုက်သတ်၍ ယောက်ျားမိန်းမ၊ ကလေးသူငယ်နှင့် နို့စို့သူငယ်၊ နွား၊ မြည်း၊ သိုးတို့ကို သတ်လေ၏။” စာတန်၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှောလုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။ အာမလက်လူတို့၏အပြစ်သည် ပြည့်စုံလာပြီဟု ဘုရားသခင်မိန့်တော်မူပြီး သူတို့ကို အကုန်အစင်ဖျက်ဆီးရန် အမိန့်ပေးသောအခါ ရှောလုသည် ဘုရားသခင်၏စီရင်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် မိမိကိုယ်ကို သနားကြင်နာလွန်းသူဟု ထင်မှတ်ပြီး ဖျက်ဆီးရန် သတ်မှတ်ထားသည့်အရာကို ချန်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတွင် ဘုရားသခင်၏အမိန့်မရှိဘဲ စာတန်၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ထာဝရဘုရား၏ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို သတ်ဖြတ်ပြီး နိုဗမြို့သားများအပေါ် ပျက်စီးခြင်းကို ကျရောက်စေနိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့သော လူ့နှလုံး၏ ကောက်ကျစ်ဖောက်ပြန်မှုဖြစ်သည်။

ဤလုပ်ရပ်သည် အစ္စရေးတစ်နိုင်ငံလုံးကို ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့စေခဲ့သည်။ ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို ကျူးလွန်ခဲ့သူမှာ သူတို့ရွေးချယ်ထားသော မင်းကြီးပင်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို မကြောက်ရွံ့သော အခြားနိုင်ငံများ၏ မင်းကြီးများနည်းတူသာ သူပြုမူခဲ့သည်။ ပဋိညာဉ်သေတ္တာသည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေသော်လည်း သူတို့ထံမှ မေးမြန်းခဲ့ကြသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ဓားဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။ နောက်ထပ် ဘာဖြစ်လာမည်နည်း။