အခန်း ၁၂—ဆုတောင်းခြင်းနှင့် နိုးကြားခြင်း

 

အခန်း ၁၂—ဆုတောင်းခြင်းနှင့် နိုးကြားခြင်း

ဆုတောင်းခြင်းကို အဖြေပြုခြင်းအားဖြင့်သာ နိုးကြားခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာမည်—ကျွန်ုပ်တို့အကြား စစ်မှန်သော ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းမှု နိုးကြားလာခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လိုအပ်ချက်များအားလုံးအနက် အကြီးမားဆုံးနှင့် အရေးတကြီးအလိုအပ်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ဤအရာကို ရှာဖွေရန်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဆုံးလုပ်ငန်း ဖြစ်သင့်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ကောင်းချီးကို ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ပေးသနားလိုစိတ်မရှိသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုကောင်းချီးကို လက်ခံရန် မပြင်ဆင်ရသေးသောကြောင့်၊ ထိုကောင်းချီးကို ရရှိရန် အလေးအနက် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု ရှိရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင်အဖသည် မိမိထံတောင်းခံသူတို့အား သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ပေးရန်၊ မြေကြီးပေါ်ရှိ မိဘများက မိမိတို့၏သားသမီးများအား ကောင်းသောလက်ဆောင်များ ပေးလိုသည်ထက်ပင် ပို၍ အလိုရှိတော်မူသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်တို့အား မိမိ၏ကောင်းချီးကို ပေးမည်ဟု ကတိပြုထားသည့် အခြေအနေများကို ပြည့်စုံစေရန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏အလုပ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ပြုရာတွင် အပြစ်ဝန်ခံခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကိုနှိမ့်ချခြင်း၊ နောင်တရခြင်းနှင့် အလေးအနက် ဆုတောင်းခြင်းတို့ကို ပြုရမည်။ ဆုတောင်းခြင်းကို အဖြေပြုခြင်းအားဖြင့်သာ နိုးကြားခြင်းကို မျှော်လင့်ရမည်။—(Selected Messages ၁:၁၂၁။)

ယနေ့တွင် ရှေးခေတ် အစ္စရေးလူမျိုးတို့ တွေ့ကြုံခဲ့သကဲ့သို့ စစ်မှန်သော နှလုံးသားကိုးကွယ်မှု၏ နိုးကြားခြင်းမျိုး လိုအပ်နေသည်။ သူတို့ကဲ့သို့ပင် ကျွန်ုပ်တို့လည်း နောင်တနှင့် ထိုက်တန်သော အသီးအပွင့်ကို သီးပွင့်စေရန်—ကျွန်ုပ်တို့၏အပြစ်များကို ဖယ်ရှားပြီး ညစ်ညူးနေသော နှလုံးဗိမာန်ကို သန့်ရှင်းစေရန် လိုအပ်သည်၊ သို့မှသာ ယေရှုသည် ထိုအတွင်း၌ စိုးစံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဆုတောင်းခြင်း—အလေးအနက်၊ အောင်မြင်အောင် ကြိုးပမ်းသော ဆုတောင်းခြင်း—လိုအပ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်သည် အမှန်တကယ် နောင်တရ၍ တောင်းခံသူအတွက် အဖိုးတန်ကတိတော်များကို ချန်ထားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုသူတို့သည် အချည်းနှီး မျက်နှာတော်ကို ရှာကြမည်မဟုတ်။ ကိုယ်တော်၏ကိုယ်ပိုင်ပုံသက်သေအားဖြင့်လည်း ဆုတောင်းခြင်း၏ လိုအပ်ချက်ကို သွန်သင်တော်မူခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင်မင်းကြီးဖြစ်တော်မူသော်လည်း ကိုယ်တော်သည် မိမိအဘနှင့် မိတ်သဟာယပြုရန် ညလုံးပေါက် မကြာခဏ အချိန်ကုန်ဆုံးတော်မူခဲ့သည်။ ဤလောက၏ ရွေးနုတ်ရှင်သည် ဘုရားသခင်ထံမှ အကူအညီရှာရန် အလွန်သန့်ရှင်းလွန်းခြင်း၊ အလွန်ပညာရှိလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် အလွန်သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်လွန်းခြင်း မရှိခဲ့လျှင်၊ အားနည်း၍ မှားယွင်းတတ်သော လူသားများသည် ထိုဘုရားသခင်၏ အကူအညီကို အမှန်ပင် အလွန်လိုအပ်ကြသည်။ နောင်တနှင့် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်တိုင်းသည် “ကရုဏာတော်ကို ခံရ၍ လိုအပ်သည့်အချိန်တွင် ကူညီရန် ကျေးဇူးတော်ကို ရရှိစေရန် ကျေးဇူးတော်ပလ္လင်သို့” မကြာခဏ ချဉ်းကပ်ရှာဖွေမည်။—(The Signs of the Times၊ ဇန်နဝါရီ ၂၆၊ ၁၈၈၂။)

ဆုတောင်းခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်စေသည်—ကျွန်ုပ်တို့ အမှန်တကယ်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ မိမိတို့ကိုယ်ကို အကူအညီမဲ့၍ မှီခိုနေရသူများအဖြစ် ခံစားကာ ဘုရားသခင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး၊ အသိပညာသည် အဆုံးမရှိသော၊ ဖန်ဆင်းခြင်းအရာအားလုံးကို မြင်တော်မူပြီး မိမိအလိုတော်နှင့် နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် အရာအားလုံးကို အုပ်ချုပ်တော်မူသော ထိုအရှင်အား နှိမ့်ချ၍ ယုံကြည်သော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏လိုအပ်ချက်များကို ဖော်ပြလျှင်၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏အော်ဟစ်သံကို ကြားနာတော်မူနိုင်သကဲ့သို့ ကြားနာတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးသားထဲသို့ အလင်းရောင် ထွန်းလင်းစေတော်မူမည်။ ရိုးသားစွာ ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အဆုံးမရှိသောအရှင်၏ စိတ်တော်နှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းကို ရရှိကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရွေးနုတ်ရှင်၏မျက်နှာတော်သည် သနားခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ငုံ့လျက်ရှိသည်ဟူသော ထူးခြားသည့် သက်သေကို မရရှိနိုင်သော်လည်း ထိုသို့ပင် အမှန်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ မြင်နိုင်သောထိတွေ့မှုကို မခံစားရနိုင်သော်လည်း ကိုယ်တော်၏လက်တော်သည် ချစ်ခြင်း၊ သနားခြင်းနှင့် နူးညံ့ကြင်နာမှုဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်၌ ရှိနေသည်။—(Steps to Christ၊ ၉၇။)

ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆုတောင်းချက်များသည် ခရစ်တော်၏ သန့်စင်စေသောသွေးဖြင့် စိုစွတ်လျက် ကောင်းကင်သို့ တက်သွားသည်—ဘာသာရေးဝတ်ပြုခြင်းများ၊ ဆုတောင်းခြင်းများ၊ ချီးမွမ်းခြင်းများနှင့် အပြစ်အတွက် နောင်တရ၍ ဝန်ခံခြင်းများသည် စစ်မှန်သော ယုံကြည်သူတို့ထံမှ နံ့သာပေါင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ တက်သွားကြသည်။ သို့သော် လူသားတို့၏ ပုပ်ပျက်သော လမ်းကြောင်းများကို ဖြတ်သန်းသွားရသောကြောင့် သွေးဖြင့် မသန့်စင်ပါက ထိုအရာများသည် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ မည်သည့်တန်ဖိုးမျှ ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် အပြစ်အနာအဆာကင်းသော သန့်ရှင်းမှုဖြင့် တက်သွားကြသည်မဟုတ်။ ဘုရားသခင်၏လက်ယာတော်ဘက်၌ ရှိတော်မူသော ကြားဝင်ဖျန်ဖြေရှင်က အရာအားလုံးကို မိမိ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းအားဖြင့် တင်ပြ၍ သန့်စင်ပေးတော်မမူလျှင် ဘုရားသခင်အတွက် လက်ခံဖွယ်မရှိပေ။ မြေကြီးပေါ်ရှိ တဲတော်များမှ ထွက်သော နံ့သာပေါင်းအားလုံးသည် ခရစ်တော်၏သွေးမှ သန့်စင်စေသော အစက်များဖြင့် စိုစွတ်နေရမည်။ မြေကြီးပေါ်မှ ပုပ်ပျက်ခြင်း အစွန်းအထင်း လုံးဝမရှိသော ကိုယ်တော်၏ကိုယ်ပိုင် အကျိုးကျေးဇူးများပါဝင်သည့် နံ့သာပေါင်းအိုးကို အဘရှေ့တွင် ကိုင်ဆောင်တော်မူသည်။ မိမိလူတို့၏ ဆုတောင်းချက်များ၊ ချီးမွမ်းခြင်းများနှင့် ဝန်ခံချက်များကို ထိုနံ့သာပေါင်းအိုးထဲသို့ စုဆောင်းပြီး ထိုအရာများနှင့်အတူ မိမိ၏အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ထည့်သွင်းတော်မူသည်။ ထို့နောက် ခရစ်တော်၏ အပြစ်ဖြေခြင်းအကျိုးကျေးဇူးများဖြင့် မွှေးကြိုင်စေပြီး နံ့သာပေါင်းသည် လုံးဝနှင့် အပြည့်အဝ လက်ခံဖွယ်ဖြစ်လျက် ဘုရားသခင်ရှေ့သို့ တက်လာသည်။ ထို့နောက် ကျေးဇူးပြုသော အဖြေများ ပြန်လည်ပေးအပ်ခံရသည်။—(Selected Messages ၁:၃၄၄။)

ဆုတောင်းခြင်းတွင် ယေရှု၏မျက်မှောက်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ခံစားသိရှိကြသည်—ကျွန်ုပ်တို့သည် သခင်ဘုရားကို အစဉ်ရှေ့တော်ထားပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးသားများသည် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားစေလျှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘာသာရေးအသက်တာတွင် အစဉ်မပြတ် လန်းဆန်းမှုကို ရရှိကြမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ဆုတောင်းချက်များသည် မိတ်ဆွေတစ်ဦးနှင့် စကားပြောသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်နှင့် စကားပြောခြင်းပုံစံ ဖြစ်လာမည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏နက်နဲသောအရာများကို ကျွန်ုပ်တို့အား ကိုယ်တိုင်ပြောပြတော်မူမည်။ မကြာခဏဆိုသကဲ့သို့ ယေရှု၏မျက်မှောက်တော်ကို ချိုမြိန်၍ ဝမ်းမြောက်ဖွယ် ခံစားသိရှိမှုသည် ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ ရောက်လာမည်။—(Christ’s Object Lessons၊ ၁၂၉။)

ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့တွင် ဆုတောင်းခြင်းကို အဖြေပြု၍ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်—စောင့်ဆိုင်း၍ ဆုတောင်းနေကြသော တပည့်တော်များအပေါ် ဝိညာဉ်တော်သည် နှလုံးသားတိုင်းသို့ ရောက်ရှိသည့် ပြည့်စုံမှုဖြင့် ဆင်းသက်တော်မူခဲ့သည်။ အဆုံးမရှိသောအရှင်သည် မိမိ၏အသင်းတော်အား တန်ခိုးဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ဤသြဇာအာဏာကို ခေတ်ကာလများစွာတိုင်အောင် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ကောင်းကင်သည် ဝိညာဉ်တော်၏ကျေးဇူးတော် ကြွယ်ဝမှုများကို အသင်းတော်အပေါ် သွန်းလောင်းပေးနိုင်ခြင်းအတွက် ဝမ်းမြောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်တော်၏သြဇာအောက်တွင် အပြစ်ခွင့်လွှတ်ခြင်းအတွက် ချီးမွမ်းသီချင်းများနှင့်အတူ နောင်တနှင့် ဝန်ခံခြင်းစကားများ ရောနှောလာခဲ့သည်။ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ပရောဖက်ပြုခြင်းစကားများကို ကြားရသည်။ အလုံးစုံသောကောင်းကင်သည် အနှိုင်းမဲ့၍ နားမလည်နိုင်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ ဉာဏ်ပညာကို ကြည့်ရှု၍ ကိုးကွယ်ရန် ငုံ့ညွှတ်လာခဲ့သည်။ အံ့ဩခြင်း၌ နစ်မြုပ်လျက် တမန်တော်များက “ဤအရာ၌ ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိသည်” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ပေးအပ်ထားသော လက်ဆောင်ကို နားလည်သဘောပေါက် ရရှိခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သနည်း။ အသစ်ထက်မြက်လာပြီး ကောင်းကင်၏ လျှပ်စီးရောင်များဖြင့် ရေချိုးထားသော ဝိညာဉ်တော်၏ဓားသည် မယုံကြည်ခြင်းကို ဖြတ်၍ လမ်းဖောက်သွားခဲ့သည်။ တစ်နေ့တည်းတွင် လူထောင်ပေါင်းများစွာ ပြောင်းလဲလာခဲ့ကြသည်။—(The Acts of the Apostles၊ ၃၈။)

ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့တွင် တပည့်တော်များ ဆုတောင်းခဲ့သကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့ ဆုတောင်းသင့်သည်—ဝိညာဉ်တော် အတွင်း၌ ကိန်းဝပ်ရန်အတွက် နှလုံးသားကို ညစ်ညူးစေသော အရာမှန်သမျှကို ဖယ်ရှား၍ သန့်ရှင်းစေရမည်။ အစောပိုင်းတပည့်တော်များသည် ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့တွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် သွန်းလောင်းခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ရာ၌ အပြစ်ဝန်ခံခြင်းနှင့် အပြစ်ကို စွန့်ပယ်ခြင်း၊ အလေးအနက် ဆုတောင်းခြင်းနှင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထံ ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်းတို့အားဖြင့် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ ထိုအလုပ်ကို ပို၍ ကြီးမားသောအတိုင်းအတာဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။....

ကျွန်ုပ်တို့သည် နေ့စဉ် တက်ကြွသော ခရစ်ယာန်သီလများကို လက်တွေ့ဖော်ပြခြင်း၌ ရှေ့သို့မတိုးတက်နေပါက နောက်ဆုံးမိုးတွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ ထင်ရှားပြခြင်းများကို ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိမည်မဟုတ်။ ထိုမိုးသည် ကျွန်ုပ်တို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နှလုံးသားများအပေါ် ကျဆင်းနေနိုင်သော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့သည် ၎င်းကို မသိမြင်နိုင်၊ မခံယူနိုင်ကြ။....

အစ၌ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော် လိုအပ်သည်၊ ရှေ့သို့တိုးတက်မှု အဆင့်တိုင်း၌ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော် လိုအပ်သည်၊ ထိုအလုပ်ကို ပြီးစီးစေနိုင်သည်မှာလည်း ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။ ပေါ့ဆသောသဘောထားဖြင့် အနားယူရန် နေရာမရှိပါ။ ခရစ်တော်၏သတိပေးချက်များဖြစ်သော “ဆုတောင်းရန် နိုးနိုးကြားကြားရှိကြလော့”၊ “နိုးနိုးကြားကြားရှိကြလော့၊ ... အစဉ်ဆုတောင်းကြလော့” ဟူသည်တို့ကို ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်သောအခါမျှ မမေ့ရ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ တိုးတက်မှုအတွက် အချိန်တိုင်း ဘုရားသခင်၏အင်အားနှင့် ဆက်သွယ်မှုသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရရှိထားခဲ့နိုင်သော်လည်း ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်တော်ကို ပို၍ ရရှိရန် အစဉ်မပြတ် ရှာဖွေရမည်။—(Testimonies to Ministers and Gospel Workers၊ ၅၀၇၊ ၅၀၈။)

ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့တွင် တပည့်တော်များ ဆုတောင်းခဲ့သကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် ဆင်းသက်လာရန် ကျွန်ုပ်တို့သည် အလေးအနက် ဆုတောင်းသင့်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ၎င်းကို လိုအပ်ခဲ့ကြလျှင် ယနေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပို၍ပင် လိုအပ်ကြသည်။

ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်နှင့် တန်ခိုးမရှိလျှင် အမှန်တရားကို တင်ပြရန် ကျွန်ုပ်တို့ ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းသည် အချည်းနှီး ဖြစ်လိမ့်မည်။—((Australasian) Union Conference Record၊ ဧပြီ ၁၊ ၁၈၉၈။)

ဝိညာဉ်တော်၏ကတိတော်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် တောင်းခံရယူပါ—ဘုရားသခင်ထံ နှိမ့်ချစွာ စောင့်ဆိုင်း၍ ကိုယ်တော်၏လမ်းညွှန်မှုနှင့် ကျေးဇူးတော်ကို စောင့်ကြည့်သူတို့အားသာ ဝိညာဉ်တော်ကို ပေးတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးသည် သူတို့၏တောင်းခံခြင်းနှင့် လက်ခံခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် တောင်းခံရယူသော ဤကတိပြုထားသည့် ကောင်းချီးသည် အခြားကောင်းချီးများအားလုံးကို မိမိနှင့်အတူ ယူဆောင်လာသည်။ ၎င်းကို ခရစ်တော်၏ကျေးဇူးတော် ကြွယ်ဝခြင်းနှင့်အညီ ပေးအပ်တော်မူပြီး လက်ခံနိုင်စွမ်းရှိသလောက် အသီးသီးသောဝိညာဉ်တိုင်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ကိုယ်တော် အသင့်ရှိတော်မူသည်။—(The Desire of Ages၊ ၆၇၂။)

နောက်ဆုံးမိုးအတွက် ဆုတောင်းပါ—ဘုရားသခင်သည် အသက်ရေ၏စမ်းရေတွင်းကို ဖွင့်ပေးတော်မူရန် ကျွန်ုပ်တို့ ဆုတောင်းရမည်။ ထို့အပြင် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင်လည်း အသက်ရှင်သောရေကို လက်ခံရမည်။ ယခု နောက်ဆုံးမိုးကာလတွင် ကျေးဇူးတော်၏မိုးရေများ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ကျဆင်းလာစေရန် နောင်တရကျိုးပဲ့သောနှလုံးသားများဖြင့် အလွန်အလေးအနက် ဆုတောင်းကြပါစို့။ ကျွန်ုပ်တို့ တက်ရောက်သော အစည်းအဝေးတိုင်းတွင် ယခုအချိန်တွင်ပင် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဝိညာဉ်များအား နွေးထွေးမှုနှင့် စိုထိုင်းမှုကို ပေးသနားတော်မူရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ဆုတောင်းချက်များ တက်သွားသင့်သည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အတွက် ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေသောအခါ၊ ပြီးပြည့်စုံသော နောက်ဆုံးမိုးအတွက် ဘုရားသခင်ကို သတိရှိစွာ မှီခိုခြင်း၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်းနှင့် စိတ်နှိမ့်ချခြင်းတို့ကို ဝိညာဉ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်စေမည်။ ကောင်းချီးအတွက် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဆုတောင်းလျှင် ဘုရားသခင်က ကတိပြုထားသည့်အတိုင်း ၎င်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိကြမည်။—(Testimonies to Ministers and Gospel Workers၊ ၅၀၈။)

ဆုတောင်းခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ တန်ခိုး၌ ထက်သန်ကြပါ—ကျွန်ုပ်တို့လိုအပ်သည်မှာ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အသက်ဝင်စေသော သြဇာဖြစ်သည်။ “အင်အားအားဖြင့်မဟုတ်၊ တန်ခိုးအားဖြင့်မဟုတ်၊ ငါ၏ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ဖြစ်သည်ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” မရပ်မနား ဆုတောင်းကြပြီး မိမိတို့၏ဆုတောင်းချက်များနှင့်အညီ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်းအားဖြင့် နိုးနိုးကြားကြား စောင့်ကြည့်ကြပါ။ ဆုတောင်းသောအခါ ယုံကြည်ကြပါ၊ ဘုရားသခင်ကို ကိုးစားကြပါ။ ယခုအချိန်သည် နောက်ဆုံးမိုးကာလဖြစ်ပြီး ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ဝိညာဉ်တော်ကို အလွန်များပြားစွာ ပေးသနားတော်မူမည့်အချိန် ဖြစ်သည်။ ဆုတောင်းခြင်း၌ ထက်သန်ကြပြီး ဝိညာဉ်တော်၌ နိုးနိုးကြားကြား စောင့်ကြည့်ကြပါ။—(Testimonies to Ministers and Gospel Workers၊ ၅၁၂။)

ဘုရားသခင်၏လူတို့က သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အတွက် ဆုတောင်းခြင်းကို စာတန်ကြောက်ရွံ့သည်—ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ပျော့ညံ့နေသော အသင်းတော်နှင့် နောင်တမရသော ပရိသတ်အပေါ် ထာဝရဘုရားက မိမိ၏ဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းနိုင်ရန် အတားအဆီးတိုင်းကို ဖယ်ရှား၍ လမ်းဖွင့်ပေးခြင်းထက် စာတန်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ထိုမျှလောက် မကြောက်ရွံ့ပေ။ စာတန်၏အလိုအတိုင်း ဖြစ်ခဲ့လျှင် ကမ္ဘာအဆုံးတိုင်အောင် ကြီးသည်ဖြစ်စေ၊ သေးသည်ဖြစ်စေ နောက်ထပ် နိုးကြားခြင်းတစ်ကြိမ်မျှ ရှိတော့မည်မဟုတ်။ သို့သော် သူ၏လှည့်ကွက်များကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိဘဲ မနေကြပါ။ သူ၏တန်ခိုးကို ခုခံနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်အတွက် လမ်းပြင်ဆင်ထားသောအခါ ကောင်းချီးသည် ရောက်လာမည်။ မိုးမရွာစေရန် ကောင်းကင်ပြတင်းပေါက်များကို ပိတ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏လူတို့အပေါ် ကောင်းချီးမိုးရေ ကျဆင်းလာခြင်းကို စာတန်သည် တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်။ ဆိုးယုတ်သောလူများနှင့် နတ်ဆိုးများသည် ဘုရားသခင်၏အလုပ်ကို မတားဆီးနိုင်ကြ၊ မိမိလူတို့၏ စုဝေးရာအရပ်များမှ ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တော်ကို မပိတ်ပင်နိုင်ကြ၊ အကယ်၍ သူတို့သည် ငြိမ်သက်နှိမ့်ချ၍ နောင်တရကျိုးပဲ့သော နှလုံးသားများဖြင့် မိမိတို့၏အပြစ်များကို ဝန်ခံပြီး စွန့်ပယ်ကာ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်၏ကတိတော်များကို တောင်းခံရယူကြလျှင် ဖြစ်သည်။—(Selected Messages ၁:၁၂၄။)

ရိုးသားစွာ ဆုတောင်းခြင်းတိုင်းနှင့်အတူ ဝိညာဉ်တော် လိုက်ပါလာသည်—ဘုရားသခင်ထံမှ လာသောဘာသာတရားသည်သာ ဘုရားသခင်ထံသို့ ပို့ဆောင်ပေးမည့် တစ်ခုတည်းသော ဘာသာတရား ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်အား မှန်ကန်စွာ အစေခံရန် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် မွေးဖွားလာရမည်။ ထိုအရာသည် နှလုံးသားကို သန့်စင်စေပြီး စိတ်ကို အသစ်ပြုပြင်ပေးကာ ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်း၍ ချစ်မြတ်နိုးနိုင်ရန် စွမ်းရည်အသစ်ကို ပေးလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်အားလုံးကို လိုလိုလားလား နာခံစေမည်။ ဤအရာသည် စစ်မှန်သော ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လုပ်ဆောင်မှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသီးအပွင့် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ရိုးသားသောဆုတောင်းချက်တိုင်းကို စိတ်ထဲသို့ သွင်းပေးတော်မူပြီး ထိုဆုတောင်းချက်သည် ဘုရားသခင်အတွက် လက်ခံဖွယ်ဖြစ်သည်။ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ဝိညာဉ်တစ်ပါးသည် ဘုရားသခင်နောက်သို့ လက်လှမ်းရှာဖွေသောအခါ ထိုနေရာ၌ ဝိညာဉ်တော်၏လုပ်ဆောင်မှု ထင်ရှားလာပြီး ဘုရားသခင်သည် ထိုဝိညာဉ်အား မိမိကိုယ်ကို ဖော်ပြတော်မူမည်။ ထိုသို့သော ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သူများကို ကိုယ်တော် ရှာဖွေနေတော်မူသည်။ သူတို့ကို လက်ခံ၍ မိမိ၏သားသမီးများ ဖြစ်စေရန် ကိုယ်တော် စောင့်မျှော်တော်မူသည်။—(The Desire of Ages၊ ၁၈၉။)

အခြားသူများအတွက် အလေးအနက် လုပ်ဆောင်ခြင်းမရှိသော ဆုတောင်းခြင်းသည် ပုံစံအလွတ်ဖြစ်သော ဘာသာရေးသို့ ဦးတည်စေသည်—ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရသေ့ သို့မဟုတ် သံဃာတော်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းလုပ်ရပ်များ၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို ဆက်ကပ်ရန် ဤလောကမှ ထွက်ခွာသွားစေရန် ဘုရားသခင် အလိုတော်မရှိပါ။ အသက်တာသည် ခရစ်တော်၏အသက်တာကဲ့သို့—တောင်ပေါ်နှင့် လူအုပ်ကြားတွင် ဖြစ်ရမည်။ ဆုတောင်းခြင်းမှတစ်ပါး ဘာမျှမလုပ်သူသည် မကြာမီ ဆုတောင်းခြင်းကို ရပ်တန့်သွားမည်၊ သို့မဟုတ် သူ၏ဆုတောင်းချက်များသည် ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာမည်။ လူတို့သည် လူမှုဘဝမှ မိမိတို့ကိုယ်ကို ဖယ်ထုတ်၍ ခရစ်ယာန်တာဝန်နှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ထမ်းခြင်းရှိရာ နယ်ပယ်မှ ဝေးကွာသွားသောအခါ၊ မိမိတို့အတွက် အလေးအနက် အလုပ်လုပ်ပေးခဲ့သော သခင်အတွက် အလေးအနက် အလုပ်လုပ်ခြင်းကို ရပ်တန့်သောအခါ၊ ဆုတောင်းခြင်း၏ အကြောင်းအရာကို ဆုံးရှုံးသွားကြပြီး ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်းအတွက် တွန်းအားလည်း မရှိတော့ပေ။ သူတို့၏ဆုတောင်းချက်များသည် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာနှင့် ကိုယ်ကျိုးရှာသော ဆုတောင်းချက်များ ဖြစ်လာသည်။ လူသားတို့၏လိုအပ်ချက်များ သို့မဟုတ် ခရစ်တော်၏နိုင်ငံတော် တည်ဆောက်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ ဆုတောင်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ အလုပ်လုပ်ရန် လိုအပ်သောခွန်အားကို တောင်းခံခြင်းလည်း မပြုနိုင်တော့ပေ။—(Steps to Christ၊ ၁၀၁။)

ဝိညာဉ်ရေးတိုးတက်မှုသည် ဆုတောင်းခြင်းအပေါ် မူတည်သည်—ဘုရားသခင်၏အသက်တာ၌ တိုးတက်လိုလျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အလွန်များစွာ ဆုတောင်းရမည်။ အမှန်တရား၏ သတင်းစကားကို ပထမဆုံး ကြေညာခဲ့စဉ်က ကျွန်ုပ်တို့ မည်မျှ ဆုတောင်းခဲ့ကြသနည်း။ အခန်းထဲတွင်၊ စပါးကျီတွင်၊ ဥယျာဉ်ခြံတွင် သို့မဟုတ် တောအုပ်တွင် ကြားဝင်ဆုတောင်းခြင်း၏ အသံကို မည်မျှမကြာခဏ ကြားခဲ့ရသနည်း။ မကြာခဏဆိုသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့သည် နှစ်ဦးသုံးဦး အတူတကွ ကတိတော်ကို တောင်းခံရယူရင်း အလေးအနက် ဆုတောင်းခြင်း၌ နာရီပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးခဲ့ကြသည်။ မကြာခဏ ငိုကြွေးသံကို ကြားရပြီးနောက် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းအသံနှင့် ချီးမွမ်းသီချင်းကို ကြားရသည်။ ယခု ဘုရားသခင်၏နေ့သည် ကျွန်ုပ်တို့ ပထမဆုံး ယုံကြည်ခဲ့စဉ်ကထက် ပို၍နီးကပ်လာပြီဖြစ်၍ ထိုအစောပိုင်းနေ့ရက်များထက်ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပို၍အလေးအနက်၊ ပို၍စိတ်အားထက်သန်၍ ပို၍ထက်သန်သောစိတ်ဖြင့် ဖြစ်သင့်သည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့၏အန္တရာယ်များသည် ထိုအချိန်ကထက် ပို၍ကြီးမားသည်။—(Testimonies for the Church ၅:၁၆၁၊ ၁၆၂။)