အခန်း ၂၅—မျှော်လင့်ခြင်းသတင်းစကားနှင့် ပရောဖက်

 

အခန်း ၂၅—မျှော်လင့်ခြင်းသတင်းစကားနှင့် ပရောဖက်

နှစ်ပေါင်းများစွာ ဩဇိယမင်းသည် ယုဒပြည်နှင့် ဗင်္ယာမိန်အမျိုးတို့၏ပြည်၌ ဉာဏ်ပညာရှိစွာ အုပ်စိုးခဲ့သည်။ မြို့များကို ပြန်လည်တည်ဆောက်၍ ခံတပ်များခိုင်ခံ့စေခဲ့ကြပြီး၊ တိုင်းနိုင်ငံများ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ စီးဝင်လာခဲ့သည်။ ဩဇိယ၏အမည်သည် “အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းစွာ ကူညီခြင်းခံရ၍ အားကြီးလာသည်တိုင်အောင် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။” [ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၂၆:၁၅]။

သို့သော် အပြင်ပန်းကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနှင့်အတူ ဝိညာဉ်ရေးရာတန်ခိုး မပါလာခဲ့ပါ။ ဗိမာန်တော်ဝတ်ပြုခြင်းများကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ကြပြီး လူအများအပြားသည် အသက်ရှင်တော်မူသောဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရန် စုဝေးလာကြသော်လည်း နှိမ့်ချခြင်းနှင့် ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့၏နေရာတွင် မာနနှင့် အစဉ်အလာအတိုင်းသာ ပြုလုပ်ခြင်းတို့က အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဩဇိယအကြောင်းကို “သူသည် အားကြီးလာသောအခါ မိမိပျက်စီးခြင်းသို့ရောက်သည်အထိ သူ၏စိတ်နှလုံးသည် မြင့်မားလာ၏။ အကြောင်းမူကား၊ သူသည် မိမိဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ပြစ်မှား၏” ဟု ရေးသားထားသည်။ [အခန်းငယ် ၁၆]။ ထာဝရဘုရား၏ ရှင်းလင်းသောအမိန့်တော်ကို ဖောက်ဖျက်၍ မင်းကြီးသည် “ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်၌ နံ့သာပေါင်းကို မီးရှို့ရန်” သန့်ရှင်းရာဌာနတော်အတွင်းသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း အာဇရိယနှင့် သူ၏အဖော်များက သူ့ကို တားမြစ်ပြောဆိုကြသည်။ “သင်သည် ပြစ်မှားမိပြီ” ဟု သူတို့က တိုက်တွန်းပြောဆိုကြပြီး၊ “ဤအမှုသည် သင့်အတွက် ဂုဏ်အသရေဖြစ်မည်မဟုတ်” ဟု ဆိုကြသည်။ [အခန်းငယ် ၁၆၊ ၁၈]။

ဩဇိယသည် မိမိအား ဆုံးမပြောဆိုခြင်းကြောင့် ဒေါသအမျက်ထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် အာဏာရှိသူများအားလုံးက တညီတညွတ်တည်း တားမြစ်နေကြသော်လည်း သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို မရိုမသေပြု၍ မညစ်ညမ်းစေရန် သူ့အား ခွင့်မပြုခဲ့ကြပေ။ သူသည် အမျက်ဒေါသနှင့် ပုန်ကန်နေစဉ် နူနာရောဂါဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံခဲ့ရသည်။ သူသေဆုံးသည့်နေ့တိုင်အောင် နူနာစွဲနေခဲ့ပြီး ရှင်းလင်းသော “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်မှာ” ကို စွန့်လွှတ်ခြင်း၏ မိုက်မဲမှုကို အသက်ရှင်နေသော သာဓကတစ်ရပ်အဖြစ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ရာထူး သို့မဟုတ် နှစ်ပေါင်းများစွာ အမှုတော်ထမ်းဆောင်ခဲ့ခြင်းတို့ကိုပင် သူ့အပေါ် ကောင်းကင်၏တရားစီရင်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသော မာနထောင်လွှားသည့်အပြစ်အတွက် ဆင်ခြေအဖြစ် မတင်ပြနိုင်ခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် လူမျက်နှာကို မလိုက်တော်မူ။ [တောလည်ရာကျမ်း ၁၅:၃၀] ကိုကြည့်ပါ။

ဩဇိယသေဆုံးပြီးနောက် သူ၏သား ယောသမ်သည် ရာဇပလ္လင်ကို ဆက်ခံခဲ့သည်။ “သူသည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ဖြောင့်မတ်သောအမှုကို ပြု၏။ သူ၏အဘ ဩဇိယပြုသမျှအတိုင်း ပြု၏။ သို့သော် မြင့်သောအရပ်တို့ကို မဖယ်ရှားသေး” ဟု ဆိုထားသည်။ [ဓမ္မရာဇဝင်ဒုတိယစောင် ၁၅:၃၄၊ ၃၅]။

ဩဇိယ၏နန်းစံချိန် ကုန်ဆုံးလုနီးချိန်တွင် မင်းမျိုးမင်းနွယ်မှ လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သော ဟေရှာယသည် ပရောဖက်အမှုတော်အတွက် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသည်။ သူသည် အစ္စရေးနှင့် ရှုရိတို့၏တပ်များက ယုဒပြည်ကို ကျူးကျော်လာခြင်းကို မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နိုင်ငံ၏အဓိကမြို့များရှေ့၌ အာရှုရိတပ်များ စခန်းချနေသည်ကိုလည်း မြင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ရှမာရိမြို့ ကျဆုံးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အမျိုးဆယ်မျိုးသည် တိုင်းနိုင်ငံများအကြား ပြန့်ကျဲသွားရမည်ဖြစ်သည်။ ယုဒပြည်ကို အာရှုရိတပ်များက ကျူးကျော်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်က အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ကြားဝင်တားဆီးတော်မမူခဲ့လျှင် ယေရုရှလင်မြို့ ကျဆုံးသွားစေမည့် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် ရုပ်သိမ်းလျက်ရှိပြီး၊ အာရှုရိတပ်များသည် ယုဒပြည်အနှံ့ ပျံ့နှံ့လာတော့မည်ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်များ ပျက်ကွက်တော့မည်ဟု ထင်ရသောအချိန်တွင် ဟေရှာယကို စေလွှတ်တော်မူခြင်း

သို့သော် ပြင်ပမှလာသော အန္တရာယ်များသည် အတွင်းမှလာသော အန္တရာယ်များလောက် မပြင်းထန်ခဲ့ပေ။ တိုင်းနိုင်ငံများအကြား အလင်းကိုဆောင်သူများ ဖြစ်သင့်ကြသောသူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို စွန့်လွှတ်ပုန်ကန်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်းကို မိမိတို့ထံသို့ ဖိတ်ခေါ်နေကြသည်။ ဟောရှေ နှင့် အာမုတ်တို့က ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့သော မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ မကောင်းမှုများစွာသည် ယုဒပြည်ကိုလည်း လျင်မြန်စွာ ဖျက်ဆီးနေခဲ့သည်။ အကျိုးအမြတ်ရရှိလိုသော ဆန္ဒကြောင့် လူတို့သည် အိမ်အပေါ် အိမ်နှင့် လယ်မြေအပေါ် လယ်မြေတို့ကို ထပ်ဆင့်ပေါင်းထည့်နေကြသည်။ [ဟေရှာယ ၅:၈] ကိုကြည့်ပါ။ တရားမျှတမှုကို လွဲမှားစေခဲ့ကြပြီး ဆင်းရဲသားတို့အပေါ် သနားခြင်းမပြခဲ့ကြပေ။ ဘုရားသခင်က “ဆင်းရဲသားတို့ထံမှ လုယူထားသောဥစ္စာသည် သင်တို့အိမ်များ၌ ရှိ၏” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ [ဟေရှာယ ၃:၁၄]။ တရားသူကြီးများပင် ဆင်းရဲသားများ၊ မုဆိုးမများနှင့် မိဘမဲ့ကလေးများ၏ အော်ဟစ်တောင်းပန်သံကို နားမထောင်ဘဲ နားပိတ်ထားကြသည်။ [ဟေရှာယ ၁၀:၁၊ ၂] ကိုကြည့်ပါ။

စည်းစိမ်နှင့်အတူ အပြသသဘော၊ အရက်မူးခြင်းနှင့် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများလည်း ပါလာခဲ့သည်။ [ဟေရှာယ ၂:၁၁၊ ၁၂]၊ [၃:၁၆၊ ၁၈-၂၃]၊ [၅:၂၂၊ ၁၁၊ ၁၂] ကိုကြည့်ပါ။ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကိုယ်တိုင်ပင် အံ့ဩစရာမဟုတ်တော့ပေ။ [ဟေရှာယ ၂:၈၊ ၉] ကိုကြည့်ပါ။ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိနေသူ အနည်းငယ်တို့သည်ပင် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းသို့ အလျှော့ပေးရန် စုံစမ်းခြင်းခံခဲ့ရသည်။ အစ္စရေးအတွက် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်သည် ပျက်ကွက်တော့မည့်အလား ထင်ရသည်။

ဟေရှာယသည် ဘုရားသခင်၏ဆုံးမခြင်းသတင်းများကို သယ်ဆောင်ရန် ခေါ်တော်မူခံရသောအခါ ထိုတာဝန်ကို ရှောင်ဖယ်ချင်ခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။ သူသည် အတိုက်အခံများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သိခဲ့သည်။ လူတို့၏ ခေါင်းမာမှုနှင့် မယုံကြည်မှုတို့ကို စဉ်းစားသောအခါ သူ၏တာဝန်သည် မျှော်လင့်ချက်မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ယုဒပြည်ကို သူတို့၏ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၌ ဆက်လက်နေစေပြီး မိမိသည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားသင့်သလော။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်၍ နိနေဝေမြို့၏ ဘုရားများက ကမ္ဘာမြေကို အုပ်စိုးရမည်လော။

ဟေရှာယသည် ဗိမာန်တော်၏ မျက်နှာစာအောက်၌ ရပ်နေစဉ် ဤသို့သောအတွေးများက သူ၏စိတ်ထဲ၌ အလျင်အမြန် ဖြတ်သန်းနေကြသည်။ ရုတ်တရက် သူ့ရှေ့၌ မြင့်မြတ်၍ ချီးမြှောက်ထားသော ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထာဝရဘုရား ထိုင်တော်မူနေသည်ကို ရူပါရုံဖြင့် မြင်ရပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ဘုန်းတော်၏ အဝတ်တန်ဆာသည် ဗိမာန်တော်ကို ပြည့်နှက်နေသည်။ ရာဇပလ္လင်၏ နှစ်ဖက်စလုံး၌ စေရပ်တို့သည် “သန့်ရှင်းတော်မူ၏၊ သန့်ရှင်းတော်မူ၏၊ သန့်ရှင်းတော်မူ၏၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားသည် သန့်ရှင်းတော်မူ၏။ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် ဘုန်းတော်နှင့် ပြည့်လျက်ရှိ၏” ဟူသော လေးနက်သည့် ချီးမွမ်းသံကို တညီတညွတ်တည်း သီဆိုကြသည်။ ထိုအသံကြောင့် တိုင်များနှင့် အာရဇ်တံခါးတိုင်များပင် တုန်လှုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး အိမ်တော်သည် ချီးမွမ်းခြင်းအသံနှင့် ပြည့်နှက်လာသည်။ [ဟေရှာယ ၆:၃]။

ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ခြင်းကို ဟေရှာယက အလွန်အမင်း ခံစားနားလည်လာခဲ့သည်။ “အို၊ ငါ၌ အမင်္ဂလာရှိ၏” ဟု သူအော်ဟစ်၍ “ငါသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။ အကြောင်းမူကား ငါသည် နှုတ်ခမ်းမသန့်ရှင်းသောသူဖြစ်၍ နှုတ်ခမ်းမသန့်ရှင်းသောလူမျိုးတို့အလယ်၌ နေထိုင်၏။ ငါ၏မျက်စိတို့သည် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားတည်းဟူသော ဘုရင်ကို မြင်ရကြပြီ” ဟု ဆို၏။ [အခန်းငယ် ၅]။ မိမိ၏မလုံလောက်မှုကိုသာ အားကိုးရမည်ဆိုလျှင် မိမိခေါ်တော်မူခံရသော အမှုတော်ကို လုံးဝဆောင်ရွက်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိမြင်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ယဇ်ပလ္လင်မှ မီးကျီးတစ်ကျီးသည် သူ၏နှုတ်ခမ်းပေါ်သို့ တင်ပေးခြင်းခံရပြီး “ကြည့်ရှုလော့၊ ဤအရာသည် သင်၏နှုတ်ခမ်းကို ထိပြီ။ သင်၏အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပြီး သင်၏အပြစ်ဒုစရိုက်ကို သန့်ရှင်းစေပြီ” ဟူသောစကားများကို ကြားရသည်။ ထို့နောက် “ငါသည် အဘယ်သူကို စေလွှတ်ရမည်နည်း။ ငါတို့အတွက် အဘယ်သူသွားမည်နည်း” ဟူသော ဘုရားသခင်၏အသံကို ကြားရသောအခါ ဟေရှာယက “ဤအရပ်၌ ကျွန်ုပ်ရှိပါ၏။ ကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်တော်မူပါ” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ [အခန်းငယ် ၇၊ ၈]။

နောက်ဆုံးအောင်မြင်ခြင်းကို အာမခံထားတော်မူခြင်း

ပရောဖက်၏တာဝန်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်—လက်ရှိပျံ့နှံ့နေသော မကောင်းမှုများကို ဆန့်ကျင်၍ သူ၏အသံကို မြှင့်တင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မျှော်လင့်ချက်အတွက် အာမခံချက်တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ ထိုအလုပ်ကို စတင်လုပ်ဆောင်ရန် သူကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ “အို ထာဝရဘုရား၊ အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး ဖြစ်မည်နည်း” ဟု သူမေးမြန်းခဲ့သည်။ [အခန်းငယ် ၁၁]။ ကိုယ်တော်ရွေးချယ်တော်မူသော လူတို့အနက် မည်သူမျှ နောင်တရ၍ ကျန်းမာခြင်းမရကြတော့ဘူးလော။

သူ၏အမှုတော်သည် လုံးဝအသီးမဲ့မဖြစ်ရသော်လည်း မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ စုပုံလာခဲ့သော မကောင်းမှုများကို သူ့ခေတ်၌ ဖယ်ရှား၍မရနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် စိတ်ရှည်၍ ရဲရင့်သော ဆရာတစ်ဦးဖြစ်ရမည်—ပျက်စီးခြင်းသတင်းကိုသာမက မျှော်လင့်ခြင်းသတင်းကိုလည်း ဆောင်သော ပရောဖက်တစ်ဦးဖြစ်ရမည်။ အကြွင်းအကျန်အချို့ ကယ်တင်ခြင်းခံရမည်။ ဤအမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ပုန်ကန်သောလူမျိုးထံသို့ တောင်းပန်နှိုးဆော်သော သတင်းစကားများကို ပေးပို့ရမည်ဖြစ်သည်။

မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ အမျိုးဆယ်မျိုးသည် မကြာမီ တိုင်းနိုင်ငံများအကြား ပြန့်ကျဲသွားရမည်ဖြစ်သည်။ ရန်သူလူမျိုးတို့၏ ဖျက်ဆီးသောတပ်များသည် ထိုပြည်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဖြတ်သန်းဖျက်ဆီးကြမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယေရုရှလင်မြို့ပင် ကျဆုံးရမည်ဖြစ်ပြီး ယုဒပြည်သူတို့သည် သိမ်းသွားခြင်းခံရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကတိထားရာပြည်သည် ထာဝရ စွန့်ပစ်ထားခြင်းခံရမည်မဟုတ်။ ဟေရှာယအား ကောင်းကင်ဧည့်သည်တော်က ပေးတော်မူသော အာမခံချက်မှာ—

ထိုပြည်၌ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ ကျန်ရစ်လိမ့်မည်၊
ထိုအကြွင်းအကျန်သည်လည်း ပြန်လည်ရောက်လာ၍ စားသုံးခြင်းခံရလိမ့်မည်။
သစ်ရွက်များကြွေကျသောအခါ
အပင်၏အရင်းအမြစ် ကျန်ရှိနေသကဲ့သို့
တေရဗင်သစ်ပင်ကဲ့သို့၊ သပိတ်ပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ထိုအပင်၏အရင်းအမြစ်သည် သန့်ရှင်းသောမျိုးစေ့ ဖြစ်လိမ့်မည်။
[အခန်းငယ် ၁၃]

ဤအာမခံချက်သည် ဟေရှာယအား သတ္တိပေးခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားတည်းဟူသော ဘုရင်ကို မြင်ခဲ့သည်။ “မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် ဘုန်းတော်နှင့် ပြည့်လျက်ရှိ၏” ဟူသော စေရပ်တို့၏ သီချင်းကိုလည်း သူကြားခဲ့သည်။ [အခန်းငယ် ၃]။ ထာဝရဘုရား၏ သတင်းစကားများသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အပြစ်ကိုသိမြင်စေသော တန်ခိုးတော်နှင့်အတူ လိုက်ပါမည်ဟူသော ကတိတော်ကို သူရရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုပရောဖက်သည် မိမိရှေ့၌ရှိသော အမှုတော်အတွက် ခွန်အားရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ရှည်လျား၍ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော အမှုတော်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ထိုရူပါရုံကို အမြဲအမှတ်ရနေခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်း ခြောက်ဆယ်ကျော်တိုင်အောင် သူသည် မျှော်လင့်ခြင်း၏ ပရောဖက်အဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့ပြီး အသင်းတော်၏ အနာဂတ်အောင်မြင်ခြင်းကို ကြိုတင်ဟောကြားခဲ့သည်။