အခန်း ၃၆—ယုဒပြည်၏ နောက်ဆုံးမင်းကြီး ဇေဒကိ
မိမိနန်းစံစကာလတွင် ဇေဒကိသည် ဗာဗုလုန်မင်းကြီး၏
အပြည့်အဝယုံကြည်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ ပရောဖက် ယေရမိသည်လည်း သူ၏အကြံပေးဖြစ်ခဲ့သည်။
သူသည် အာဏာပိုင်အဆင့်မြင့်သူများစွာ၏ လေးစားမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး၊
သူတို့အား စစ်မှန်သောဘုရားသခင်အကြောင်း သိရှိစေနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ပါက
ဗာဗုလုန်သို့ သိမ်းသွားခံရပြီးသား သုံ့ပန်းများသည် လွတ်လပ်ခွင့်များစွာ
ရရှိကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏နာမတော်သည် ဂုဏ်ပြုခံရမည်ဖြစ်ကာ ယုဒပြည်တွင်
ကျန်ရစ်သူများလည်း နောက်ဆုံးတွင် ရောက်လာမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ဘေးအန္တရာယ်များမှ
လွတ်မြောက်ကြမည်ဖြစ်သည်။
ယေရမိမှတစ်ဆင့် ဇေဒကိနှင့် ယုဒပြည်သားအားလုံးအား
မိမိတို့ကို အနိုင်ယူထားသူများ၏ ယာယီအုပ်ချုပ်မှုကို ငြိမ်သက်စွာ လက်ခံကြရန်
အကြံပေးခဲ့သည်။ သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခံရသူများသည်
မိမိတို့ရောက်ရှိသွားသည့်ပြည်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရှာဖွေကြရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်
စာတန်သည် ထိုအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ဗာဗုလုန်ပြည်တွင်
မိစ္ဆာပရောဖက်များ ပေါ်ပေါက်လာစေခဲ့သည်။ သူတို့က ကျွန်ခံနေရသော ထမ်းပိုးသည် မကြာမီ
ကျိုးပဲ့သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ချိန်က ရှိခဲ့သော နိုင်ငံ၏ဂုဏ်သိက္ခာ
ပြန်လည်ရရှိမည်ဟု ကြေညာခဲ့ကြသည်။
ထိုသို့ ချော့မြှူဖွယ်ကောင်းသော ပရောဖက်ပြုချက်များကို
နားထောင်ခြင်းသည် မင်းကြီးနှင့် သုံ့ပန်းများဘက်မှ အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေမည့်
လုပ်ရပ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်သည်။ ပုန်ကန်မှုကို လှုံ့ဆော်ခြင်းမဖြစ်စေရန်
သခင်ဘုရားသည် အရေးပေါ်အခြေအနေကို အချိန်မဆိုင်းဘဲ ရင်ဆိုင်ရန် ယေရမိအား
အမိန့်ပေးပြီး၊ ပုန်ကန်ခြင်း၏ မလွဲမသွေဖြစ်လာမည့် အကျိုးဆက်ကို ယုဒမင်းကြီးအား
သတိပေးစေခဲ့သည်။ သုံ့ပန်းများကိုလည်း မိမိတို့၏ လွတ်မြောက်ခြင်းသည် နီးကပ်နေပြီဟု
ယုံကြည်မိခြင်းမရှိစေရန် သတိပေးခဲ့သည်။ “သင်တို့အလယ်၌ရှိသော
သင်တို့၏ပရောဖက်များနှင့် ဗေဒင်ဆရာများသည် သင်တို့ကို မလှည့်ဖြားစေနှင့်” ဟု သူက
တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ [ယေရမိ ၂၉:၈]။ သီတင်းပတ်ခုနစ်ဆယ် ပြည့်သောအခါ အစ္စရေးလူမျိုးကို
ပြန်လည်တည်ထောင်ရန် သခင်ဘုရား၏ ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း ဖော်ပြခဲ့သည်။
ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ သုံ့ပန်းလူမျိုးများအား
မိစ္ဆာပရောဖက်များ၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် အမြန်လွတ်မြောက်မည်ဟု
မျှော်လင့်စေခြင်းခံရပါက ဗာဗုလုန်ပြည်၌ သူတို့၏အခြေအနေသည် အလွန်ခက်ခဲလာမည်ကို
သိတော်မူသည်။ သူတို့ဘက်မှ ပုန်ကန်မှုတစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာပါက
သူတို့၏လွတ်လပ်ခွင့်များကို ပိုမိုကန့်သတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့်
ဘေးအန္တရာယ်များ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။
လက်အောက်ခံရန်
အဘယ်ကြောင့် အရေးကြီးသနည်း
ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား လက်အောက်ခံပြီး မိမိတို့၏
အစေခံဘဝကို တတ်နိုင်သမျှ သာယာစွာ ဖြတ်သန်းစေလိုတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏
အကြံပေးချက်မှာ—“အိမ်များဆောက်၍ နေကြလော့။ ဥယျာဉ်များစိုက်ကြလော့ ... ။ သင်တို့ကို
သိမ်းသွားစေတော်မူသော မြို့၏ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရှာကြလော့။ ထိုမြို့အတွက်
ထာဝရဘုရားထံ ဆုတောင်းကြလော့။ အကြောင်းမူကား ထိုမြို့၏ငြိမ်သက်ခြင်း၌
သင်တို့သည်လည်း ငြိမ်သက်ခြင်းရကြမည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ [အခန်းငယ် ၅-၇]။
ဗာဗုလုန်ပြည်ရှိ မိစ္ဆာဆရာများအနက် သူတို့၏အသက်တာ
မသန့်ရှင်းသူ လူနှစ်ဦးရှိခဲ့သည်။ ယေရမိသည် သူတို့၏အန္တရာယ်ကို
သတိပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဆုံးမခြင်းကို ဒေါသထွက်သဖြင့် သူတို့သည် ဗာဗုလုန်မင်းကြီး၏
အုပ်ချုပ်မှုကို လက်ခံရန် ဘုရားသခင်၏အကြံပေးချက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုလုပ်ရန် လူတို့ကို
လှုံ့ဆော်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ ထိုမိစ္ဆာပရောဖက်များကို နေဗုခဒ်နေဇာထံသို့
အပ်နှံ၍ သတ်ဖြတ်ခံရမည်ဟု သခင်ဘုရားက ယေရမိမှတစ်ဆင့် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ မကြာမီတွင်
ထိုဟောကြားချက် ပြည့်စုံခဲ့သည်။
အဆုံးကာလတိုင်အောင် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်များဖြစ်သည်ဟု
မိမိတို့ကိုယ်ကို ဆိုကြသူများအကြား ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ပုန်ကန်မှုကို ဖန်တီးရန်
လူများ ပေါ်ပေါက်လာကြမည်။ မုသာကို ပရောဖက်ပြုသူများသည် လူတို့အား အပြစ်ကို
ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားစေရန် အားပေးကြမည်။ သူတို့ကို သတိပေးခဲ့သူကိုပင်
မိမိတို့ခံစားနေရသော ဒုက္ခများအတွက် တာဝန်ရှိသူအဖြစ် အပြစ်တင်ရန် ကြိုးစားကြမည်။
ရှေးက ယုဒလူတို့သည် မိမိတို့၏ ကံဆိုးခြင်းများအတွက် ယေရမိကို အပြစ်တင်ခဲ့သကဲ့သို့
ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှေးကကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားများ၏ သေချာမှန်ကန်မှုကို
ယနေ့တွင်လည်း ထင်ရှားစွာ အတည်ပြုခံရမည်။
ယေရမိသည် ဗာဗုလုန်လူတို့၏ အုပ်ချုပ်မှုကို လက်အောက်ခံရန်
အစဉ်တစိုက် အကြံပေးခဲ့သည်။ ဧဒုံ၊ မောဘ၊ တိုင်ရာနှင့် အခြားနိုင်ငံများမှ
သံတမန်များသည် ဗာဗုလုန်ကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ရန် ပူးပေါင်းမည်လောဟု သိရှိရန်
ဇေဒကိထံသို့ လာရောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသံတမန်များသည် အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်
သခင်ဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ယေရမိထံသို့ ရောက်လာသည်။ “ကြိုးများနှင့်
ထမ်းပိုးတန်းများကို ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်၍ လည်ပင်း၌တင်လော့။ ယေရုရှလင်မြို့သို့
ရောက်လာသော သံတမန်များ၏လက်ဖြင့် အိမ်နီးချင်းမင်းကြီးများထံသို့ ပို့လော့” ဟု
မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ [ယေရမိ ၂၇:၂၊ ၃]။ ဘုရားသခင်သည် ထိုသူတို့အားလုံးကို
နေဗုခဒ်နေဇာ၏ လက်ထဲသို့ အပ်ပေးတော်မူပြီး၊ “မိမိပြည်၏အချိန်တိုင်အောင် သူ၊ သူ၏သား၊
သူ၏မြေးတို့ကို အစေခံရကြမည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ [အခန်းငယ် ၇]။
ဗာဗုလုန်မင်းကြီးကို အစေခံရန် ငြင်းဆန်ပါက ဓား၊
အစာခေါင်းပါးခြင်းနှင့် ကပ်ရောဂါတို့ဖြင့် အပြစ်ပေးခံရမည်ဟုလည်း သံတမန်များအား
သတိပေးခဲ့သည်။ “သင်တို့၏ပရောဖက်များ၊ ဗေဒင်ဆရာများ၊ အိပ်မက်မြင်သူများ ...
တို့၏စကားကို နားမထောင်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် သင်တို့ကို
သင်တို့၏ပြည်မှ ဝေးရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းခံရစေရန် မုသာကို
ပရောဖက်ပြုနေကြခြင်းဖြစ်သည် ... ။ သို့သော် ဗာဗုလုန်မင်းကြီး၏ ထမ်းပိုးအောက်သို့
မိမိတို့လည်ပင်းကို ချ၍ သူ့ကို အစေခံမည့် မည်သည့်နိုင်ငံကိုမဆို မိမိတို့၏ပြည်၌
ထားမည်။ ထိုပြည်ကို ထွန်ယက်၍ ထိုနေရာ၌ နေကြမည်ဟု ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူ၏” ဟူ၍
ဖြစ်သည်။ [အခန်းငယ် ၈-၁၁]။
ထိုသို့ပုန်ကန်သော လူမျိုးများအပေါ် ကရုဏာရှိသော ဘုရားသခင်က
ချမှတ်နိုင်သည့် အပေါ့ပါးဆုံးသော အပြစ်ပေးခြင်းမှာ ဗာဗုလုန်၏ အုပ်ချုပ်မှုကို
လက်အောက်ခံခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအုပ်ချုပ်မှုကို ဆန့်ကျင်၍ စစ်တိုက်ပါက
ကိုယ်တော်၏ ဆုံးမခြင်းကို အပြည့်အဝ ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ ယေရမိက ဘုရားသခင်၏
အလိုတော်ကို ဖော်ပြလိုက်သောအခါ စုဝေးနေသော နိုင်ငံများ၏ အစည်းအဝေး၌ အံ့ဩခြင်းသည်
အတိုင်းမသိ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ယေရမိအား
မာနထောင်လွှားသော မိစ္ဆာပရောဖက်များ ဆန့်ကျင်ခြင်း
ယေရမိသည် လက်အောက်ခံခြင်းဆိုင်ရာ မူဝါဒကို အခိုင်အမာ
ရပ်တည်ခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရား၏ အကြံပေးချက်ကို ဆန့်ကျင်သူများအနက် ထင်ရှားသူမှာ
ဟာနနိယဖြစ်သည်။ တော်ဝင်နန်းတော်၏ မျက်နှာသာကို ရရှိရန် ကြံစည်၍ သူသည်
ယုဒလူတို့အတွက် အားပေးစကားများကို ဘုရားသခင်က မိမိထံသို့ ပေးထားသည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။
“ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်၊ ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား ...
နှစ်နှစ်ပြည့်သည့်အတွင်း ဤအရပ်သို့ ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်မှ ပစ္စည်းအလုံးစုံကို
နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီးက ဤအရပ်မှ ယူဆောင်၍ ဗာဗုလုန်သို့ သွားစေခဲ့သမျှကို
ငါပြန်ယူလာမည်။ ယောယာခိမ်၏သား ယေခေါနိယနှင့် ယုဒပြည်မှ သိမ်းသွားခံရသော
သုံ့ပန်းအားလုံးကိုလည်း ဤအရပ်သို့ ပြန်ယူလာမည် ... ။ အကြောင်းမူကား ငါသည်
ဗာဗုလုန်မင်းကြီး၏ ထမ်းပိုးကို ချိုးမည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ [ယေရမိ ၂၈:၂-၄]။
ယေရမိသည် ဟောရှေ၊ ဟဗက္ကုတ်နှင့် ဇေဖနိတို့၏
ပရောဖက်ပြုချက်များကို ကိုးကားခဲ့သည်။ ထိုပရောဖက်တို့၏ သတင်းစကားများသည်
မိမိ၏သတင်းစကားနှင့် တူညီကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ တမန်တော်များမှတစ်ဆင့် ဖော်ပြခဲ့သည့်
ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း အတိအကျ ပြည့်စုံခဲ့သော ဖြစ်ရပ်များကိုလည်း သူက
ရည်ညွှန်းခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယေရမိက “ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပရောဖက်ပြုသော ပရောဖက်၏
စကားသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာသောအခါ ထိုပရောဖက်ကို ထာဝရဘုရား အမှန်ပို့တော်မူကြောင်း
သိရမည်” ဟု အဆုံးသတ်ပြောဆိုခဲ့သည်။ [အခန်းငယ် ၉]။
ယေရမိ၏စကားများကြောင့် ဟာနနိသည် ရဲတင်းစွာ
စိန်ခေါ်ပြောဆိုလာသည်။ ယေရမိ၏ လည်ပင်းမှ သင်္ကေတဖြစ်သော ထမ်းပိုးကို ယူ၍ ဟာနနိက
ချိုးဖဲ့ပြီး “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား ဤနည်းတူ နှစ်နှစ်ပြည့်သည့်အတွင်း
ဗာဗုလုန်မင်းကြီး နေဗုခဒ်နေဇာ၏ ထမ်းပိုးကို လူမျိုးအပေါင်းတို့၏ လည်ပင်းမှ
ငါချိုးမည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ [အခန်းငယ် ၁၁]။
ယေရမိသည် ထိုပဋိပက္ခဖြစ်ပွားရာနေရာမှ
ပြန်လည်ထွက်ခွာခြင်းမှတစ်ပါး ဘာမျှမတတ်နိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သို့သော် သူ့ထံသို့
နောက်ထပ်သတင်းစကားတစ်ရပ် ရောက်လာသည်။ “သွား၍ ဟာနနိအား ဤသို့ပြောလော့—‘ထာဝရဘုရား
မိန့်တော်မူသည်ကား သင်သည် သစ်သားတန်းများကို ချိုးဖဲ့ပြီ။ သို့သော် ထိုအစား ငါသည်
သံတန်းများကို ပြုလုပ်မည် ... ။ ဤလူမျိုးအပေါင်းတို့၏ လည်ပင်းပေါ်သို့
နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီးထံ အစေခံရသော သံထမ်းပိုးကို ငါတင်ထားပြီ။ သူတို့သည် သူ့ကို
အစေခံကြရမည် ... ။’”
“ထိုအခါ ပရောဖက်ယေရမိက ပရောဖက်ဟာနနိအား ‘ဟာနနိ၊
နားထောင်လော့။ ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို မစေလွှတ်ခဲ့။ သင်သည် ဤလူမျိုးကို မုသာ၌
ယုံကြည်စေပြီ’ ဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား ... ‘သင်သည်
ထာဝရဘုရားကို ဆန့်ကျင်၍ ပုန်ကန်မှုကို ပြောဆိုသောကြောင့် ယခုနှစ်အတွင်းပင်
သင်သေရမည်’” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထိုနှစ်၏ ခုနစ်လမြောက်တွင် ပရောဖက်ဟာနနိ
သေဆုံးခဲ့သည်။ [အခန်းငယ် ၁၃-၁၇]။ ထိုမိစ္ဆာပရောဖက်သည် မိမိကိုယ်ကို ထာဝရဘုရား၏
တမန်ဟု မတရားကြေညာခဲ့ပြီး၊ ထိုအတွက် သေခြင်းကို ခံစားခဲ့ရသည်။
မိစ္ဆာပရောဖက်များ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော
မငြိမ်မသက်မှုသည် ဇေဒကိအပေါ် သစ္စာဖောက်မှု သံသယကျရောက်စေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ဘက်မှ
အလျင်အမြန် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ လက်အောက်ခံမင်းအဖြစ် ဆက်လက်နန်းစံခွင့်
ရရှိခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် မင်းသားတစ်ဦးနှင့်အတူ ဗာဗုလုန်သို့ ခရီးထွက်ခဲ့သည်။
[ယေရမိ ၅၁:၅၉]။ ထိုခရီးစဉ်အတွင်း ခါလဒဲနန်းတော်၌ ဇေဒကိသည် နေဗုခဒ်နေဇာအပေါ်
သစ္စာရှိမည်ဟူသော မိမိ၏ကျိန်ဆိုချက်ကို အသစ်ပြန်လည်ပြုခဲ့သည်။
ဒံယေလနှင့် အခြားဟေဗြဲသုံ့ပန်းများမှတစ်ဆင့်
ဗာဗုလုန်မင်းကြီးသည် စစ်မှန်သောဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးနှင့် အမြင့်ဆုံးအာဏာကို
သိရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဇေဒကိက ထပ်မံ၍ သစ္စာရှိမည်ဟု အလေးအနက်
ကတိပြုသောအခါ နေဗုခဒ်နေဇာက သူ့အား ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို
အသုံးပြု၍ ကျိန်ဆိုရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဇေဒကိသည် ထိုအသစ်ပြန်လည်ပြုထားသော
ပဋိညာဉ်ကျိန်ဆိုချက်ကို လေးစားခဲ့ပါက၊ ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ ဘုရားသခင်ကို
ဂုဏ်ပြုသည်ဟု ဆိုသူများကို စောင့်ကြည့်နေသူများစွာအပေါ် သူ၏သစ္စာစောင့်သိမှုသည်
နက်ရှိုင်းသောသြဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဇေဒကိနှင့်ပတ်သက်၍
“သူ့ကို ဘုရားသခင်၏နာမတော်ဖြင့် ကျိန်ဆိုစေခဲ့သော နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီးကိုလည်း
သူပုန်ကန်ခဲ့သည်။ သူသည် လည်ပင်းကို တင်းမာစေ၍ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားထံ
ပြန်လှည့်ရန် မိမိနှလုံးကို ခိုင်မာစေခဲ့သည်” ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
[ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၃၆:၁၃]။
ဗိမာန်တော်အတွင်းရှိ
စက်ဆုပ်ဖွယ်အမှုများကို ယေဇကျေလအား ပြသခြင်း
ယေရမိသည် ယုဒပြည်၌ ဆက်လက်၍ သက်သေခံနေစဉ်၊ ဗာဗုလုန်ပြည်ရှိ
သုံ့ပန်းများအကြား ပရောဖက်ယေဇကျေလကို ပေါ်ထွန်းစေခဲ့၍ သုံ့ပန်းများအား
သတိပေးခြင်းနှင့် နှစ်သိမ့်ခြင်းတို့ကို ပြုစေခဲ့သည်။ ယေဇကျေလသည် ယေရုရှလင်သို့
အချိန်မတိုင်မီ ပြန်ရောက်မည်ဟူသော ခန့်မှန်းချက်များကို ယုံကြည်ခြင်းသည်
မိုက်မဲခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်မြို့ကို
ဝိုင်းရံခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းကိုလည်း သင်္ကေတအမျိုးမျိုးဖြင့်
ကြိုတင်ဟောပြောရန် ညွှန်ကြားခံခဲ့ရသည်။
ဇေဒကိနန်းစံခြင်း၏ ခြောက်နှစ်မြောက်တွင် ယေရုရှလင်မြို့၌
ကျူးလွန်နေကြသော စက်ဆုပ်ဖွယ်အမှုများ၊ ထိုအမှုများသည် ထာဝရဘုရား၏အိမ်တော်၏
အတွင်းတရားရုံးအတွင်း၌ပင် ကျူးလွန်နေကြကြောင်းကို သခင်ဘုရားက ယေဇကျေလအား
ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ယေဇကျေလ ၈:၁၀ ကို ကြည့်ပါ။ ထိုနေရာတွင်
ဝိညာဉ်ရေးရာခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်သင့်သော “ဣသရေလအမျိုးအနွယ်၏ အကြီးအကဲများ”
[အခန်းငယ် ၁၁] သည် ဗိမာန်တော်ဝင်းအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်အခန်းများ၌ ထည့်သွင်းထားသော
ရုပ်တုများရှေ့တွင် နံ့သာပေါင်းမီးရှို့နေကြသည်ကို တွေ့မြင်ရသည်။ “ထာဝရဘုရားသည်
ငါတို့ကို မမြင်” ဟု သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို စော်ကားပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ [အခန်းငယ်
၁၂]။
ပရောဖက်သည် “တမ္မုဇအတွက် ငိုကြွေးနေသော မိန်းမများ” ကိုလည်းကောင်း၊
“လူနှစ်ဆယ့်ငါးယောက်ခန့်သည် ထာဝရဘုရား၏ဗိမာန်တော်ဘက်သို့ ကျောပေး၍ အရှေ့ဘက်သို့
မျက်နှာမူကာ အရှေ့အရပ်တွင် နေကို ကိုးကွယ်နေကြသည်” ကိုလည်းကောင်း မြင်ခဲ့သည်။
[အခန်းငယ် ၁၄၊ ၁၆]။ ယေဇကျေလသည် ဤအံ့ဩဖွယ်ရာ ရူပါရုံတစ်လျှောက် သူနှင့်အတူ
လိုက်ပါလာသော ဘုန်းကြီးသောအရှင်၏ မေးမြန်းခြင်းကို ခံရသည်။ “ယုဒအမျိုးအနွယ်အဖို့
သူတို့သည် ဤအရပ်၌ ကျူးလွန်သော စက်ဆုပ်ဖွယ်အမှုများကို ကျူးလွန်ခြင်းသည်
အနည်းငယ်သောအမှုလော။ ... ငါ၏မျက်စိသည် မနှမြော၊ သနားခြင်းလည်း မရှိ။ သူတို့သည်
အသံကျယ်စွာ အော်ဟစ်၍ ငါ့နားထဲသို့ အော်ဟစ်လာသော်လည်း ငါသည် နားမထောင်” ဟု
မိန့်တော်မူသည်။ [အခန်းငယ် ၁၇၊ ၁၈]။
ယေရမိမှတစ်ဆင့် ထာဝရဘုရားက “ပရောဖက်နှင့်
ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် မသန့်ရှင်းကြ။ ငါ့အိမ်တော်၌ပင် သူတို့၏ ဆိုးညစ်ခြင်းကို
ငါတွေ့ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ [ယေရမိ ၂၃:၁၁]။ ဇေဒကိ၏နန်းစံခြင်း
အဆုံးသတ်မှတ်တမ်းတွင်လည်း ဗိမာန်တော်ကို ဖောက်ဖျက်ညစ်ညမ်းစေခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍
ထပ်မံဖော်ပြထားသည်။ “ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးအကဲများနှင့် လူများသည် အခြားလူမျိုးတို့၏
စက်ဆုပ်ဖွယ်အမှုများအတိုင်း အလွန်အမင်း ပြစ်မှားကြ၍ ယေရုရှလင်မြို့၌ ထာဝရဘုရား
သန့်ရှင်းစေတော်မူသော အိမ်တော်ကို ညစ်ညမ်းစေကြ၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
[ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၃၆:၁၄]။
ယုဒနိုင်ငံအတွက် ပျက်စီးခြင်းနေ့သည် အလျင်အမြန်
နီးကပ်လာနေပြီဖြစ်သည်။ တစ်ဖန် “ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည်” ယေဇကျေလထံသို့
ရောက်လာသည်။ “‘ဣသရေလပြည်နှင့်ပတ်သက်၍ သင်တို့၌ရှိသော ဤစကားပုံကား အဘယ်နည်း။
“ရူပါရုံရှိသမျှသည် အချည်းနှီးဖြစ်၏” ဟု ဆိုကြ၏’” “ထို့ကြောင့် သူတို့အား
ဤသို့ပြောလော့ ... ငါပြောသော နှုတ်ကပတ်တော်သည် ပြည့်စုံလိမ့်မည်ဟု အရှင်ထာဝရဘုရား
မိန့်တော်မူ၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ [ယေဇကျေလ ၁၂:၂၁၊ ၂၂၊ ၂၈]။
နိုင်ငံကို ပျက်စီးခြင်းသို့ လျင်မြန်စွာ
ဦးဆောင်နေသူများအနက် ထိပ်ဆုံး၌ သူတို့၏မင်းကြီး ဇေဒကိ ရှိနေသည်။ ထာဝရဘုရား၏
အကြံပေးချက်များကို စွန့်ပစ်၍ နေဗုခဒ်နေဇာအပေါ် ပေးဆပ်ရမည့် ကျေးဇူးကို မေ့လျော့ကာ
ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို အသုံးပြု၍ ပြုထားသော မိမိ၏
အလေးအနက်ကျိန်ဆိုချက်ကို ဖောက်ဖျက်ပြီး၊ ယုဒမင်းကြီးသည် ပရောဖက်များကိုလည်းကောင်း၊
မိမိ၏ကျေးဇူးရှင်ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိ၏ဘုရားသခင်ကိုလည်းကောင်း ပုန်ကန်ခဲ့သည်။
မိမိ၏ဉာဏ်ပညာကို အားကိုး၍ အစ္စရေး၏ ရှေးရန်သူထံ လှည့်သွားပြီး “မြင်းများနှင့်
လူအများကို ရရှိစေရန် အီဂုတ္တုပြည်သို့ သံတမန်များ စေလွှတ်ခဲ့သည်။” [ယေဇကျေလ
၁၇:၁၅]။
“သူ အောင်မြင်မည်လော။ ထိုသို့ပြုသောသူသည်
လွတ်မြောက်နိုင်မည်လော။ ပဋိညာဉ်ကို ဖောက်ဖျက်၍ပင် လွတ်မြောက်နိုင်မည်လော။ ...
ဖာရောမင်းနှင့် သူ၏ အင်အားကြီးမားသော စစ်တပ်၊ လူအများပါဝင်သော စစ်အင်အားသည်
စစ်ပွဲ၌ သူ့ကို မကူညီနိုင် ... ။ သူသည် ကျိန်ဆိုချက်ကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ပဋိညာဉ်ကို
ဖောက်ဖျက်ခဲ့သောကြောင့်၊ လက်ကို ပေး၍ ဤအရာအလုံးစုံကို ပြုခဲ့သောကြောင့် သူသည်
လွတ်မြောက်မည်မဟုတ်” ဟု ထာဝရဘုရားက မေးတော်မူခဲ့သည်။ [အခန်းငယ် ၁၅-၁၈]။ “သရဖူကို
ချွတ်လော့၊ မင်းဦးရစ်ကိုလည်း ချွတ်လော့” ဟု ထာဝရဘုရားက အမိန့်တော်ချမှတ်ခဲ့သည်။
ခရစ်တော်ကိုယ်တော်တိုင် မိမိ၏နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်မည့်အချိန်မတိုင်မီ ယုဒပြည်၌
မင်းကြီးတစ်ပါး ထပ်မံရှိတော့မည်မဟုတ်။ “ငါသည် ထိုအရာကို မှောက်လှန်မည်၊
မှောက်လှန်မည်၊ မှောက်လှန်မည်။ ထိုအရာသည်လည်း မရှိတော့ရ၊ အခွင့်အရေးနှင့်
ထိုက်တန်သောသူ လာသည့်တိုင်အောင် ဖြစ်သည်။ ထိုသူအား ငါပေးမည်” ဟူ၍ ပလ္လင်တော်နှင့်
ပတ်သက်သော ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော် ဖြစ်သည်။ [ယေဇကျေလ ၂၁:၂၆၊ ၂၇]။
No comments:
Post a Comment