အခန်း ၂၇ — အာဟတ်သည် နိုင်ငံတော်ကို ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်စေခြင်း

 

အခန်း ၂၇ — အာဟတ်သည် နိုင်ငံတော်ကို ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်စေခြင်း

အာဟတ် နန်းတက်လာခြင်းသည် ဟေရှာယအား ယုဒပြည်၌ ယခင်ကတည်းက ရှိခဲ့သမျှအခြေအနေများထက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေများနှင့် ရင်ဆိုင်စေခဲ့သည်။ ယခုအခါ လူအများတို့သည် အယူမှားသော နတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်ရန် ဆွဲဆောင်ခံနေရကြသည်။ မင်းများသည် မိမိတို့အပ်နှင်းခံရသော တာဝန်ကို သစ္စာမရှိကြ။ မိစ္ဆာပရောဖက်များသည် လူတို့ကို လမ်းမှားသို့ ဦးဆောင်နေကြသည်။ အချို့သော ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် အခကြေးငွေရရန် သွန်သင်နေကြသည်။ သို့သော် အယူဖောက်ပြန်မှု၌ ဦးဆောင်နေသူများသည် ဘုရားဝတ်ပြုခြင်း၏ အပြင်ပန်းပုံစံများကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားကြပြီး မိမိတို့သည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာဆိုကြသည်။

ပရောဖက် မိက္ခာက ဇိအုန်မြို့၌ အပြစ်သားများသည် “ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့အလယ်၌ ရှိတော်မူသည်မဟုတ်လော။ ဘေးဥပဒ်သည် ငါတို့အပေါ်သို့ မရောက်ရ” ဟု ဘုရားကို စော်ကား၍ ဝါကြွားနေကြသော်လည်း “အသွေးဖြင့် ဇိအုန်မြို့ကို တည်ဆောက်၍ မတရားမှုဖြင့် ယေရုရှလင်မြို့ကို တည်ဆောက်” လျက် ဆက်လက်နေကြကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ [မိက္ခာ ၃:၁၁၊ ၁၀] ဟေရှာယသည်လည်း ပြင်းထန်စွာ ပြစ်တင်၍ မိမိ၏အသံကို မြှင့်တင်ခဲ့သည်။ “သင်တို့၏ ယဇ်ပူဇော်သက္ကာများ အများအပြားကို ငါအဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း။ ... သင်တို့သည် ငါ့ရှေ့၌ ပေါ်လာရန် လာကြသောအခါ ငါ၏တန်တိုင်းတို့ကို နင်းချေရန် သင်တို့ကို အဘယ်သူတောင်းဆိုသနည်း။” [ဟေရှာယ ၁:၁၁၊ ၁၂]

ဘုရားသခင်၏ မှုတ်သွင်းခြင်းက “မတရားသောသူ၏ ယဇ်သည် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်၏။ မကောင်းသောစိတ်ဖြင့် ယူဆောင်လာလျှင် သာ၍ပင် မဖြစ်သင့်သည်ကား အဘယ်မျှလောက်ရှိသနည်း” ဟု ကြေညာထားသည်။ [သုတ္တံ ၂၁:၂၇] ဘုရားသခင်သည် လွန်ကျူးသူကို ခွင့်လွှတ်ရန် မလိုလားသောကြောင့် သူ့ထံမှ လှည့်ထွက်တော်မူခြင်း မဟုတ်ပါ။ အပြစ်သားသည် ပေါကြွယ်ဝသော ကျေးဇူးတော်၏ ပြင်ဆင်ပေးထားမှုများကို ငြင်းပယ်သောကြောင့် ဘုရားသခင်သည် အပြစ်မှ သူ့ကို ကယ်နုတ်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိပါ။ “သင်တို့၏ အပြစ်များသည် သင်တို့နှင့် သင်တို့၏ဘုရားသခင်အကြား ခြားနားစေကြပြီ။ သင်တို့၏အပြစ်များကြောင့် သူသည် နားမထောင်မည်အကြောင်း သူ၏မျက်နှာကို သင်တို့ထံမှ ဖုံးကွယ်တော်မူပြီ။” [ဟေရှာယ ၅၉:၂]

ဟေရှာယသည် လူမျိုးများအလယ်တွင် သူတို့၏အခြေအနေ မည်မျှအားနည်းနေသည်ကို လူတို့အာရုံစိုက်မိစေခဲ့ပြီး ထိုအခြေအနေသည် အာဏာရှိသူတို့၏ မတရားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ “အရှင်ထာဝရဘုရား၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင်ထာဝရဘုရားသည် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ယုဒပြည်မှ မှီခိုအားထားရာနှင့် ထောက်မရာ၊ အစာမုန့်၏ မှီခိုရာအလုံးစုံနှင့် ရေ၏ ထောက်မရာအလုံးစုံတို့ကို ပယ်ရှားတော်မူမည်။ သူရဲနှင့် စစ်သည်၊ တရားသူကြီးနှင့် ပရောဖက်၊ ဗေဒင်ဆရာနှင့် အသက်ကြီးသူ၊ ငါးဆယ်တို့၏ တပ်မှူးနှင့် ဂုဏ်ရှိသူ၊ တိုင်ပင်အကြံပေးသူနှင့် ကျွမ်းကျင်သော မှော်ဆရာ၊ အတတ်ပညာရှင်တို့ကို ပယ်ရှားတော်မူမည်။ ငါသည် လူငယ်များကို သူတို့၏ မင်းများအဖြစ် ခန့်ထားမည်။ ကလေးငယ်များသည် သူတို့ကို အုပ်စိုးကြလိမ့်မည်။” “ယေရုရှလင်သည် ထိမိလဲ၍ ယုဒပြည်သည် ကျဆုံးပြီ။ အကြောင်းမူကား သူတို့၏စကားနှင့် သူတို့၏အမှုများသည် ထာဝရဘုရားကို ဆန့်ကျင်ကြ၏။” [ဟေရှာယ ၃:၁-၄၊ ၈]

“သင့်ကို ဦးဆောင်သောသူတို့သည် သင့်ကို လမ်းမှားစေကြ၏” ဟု ပရောဖက်က ဆက်လက်ပြောခဲ့သည်။ [အခန်းငယ် ၁၂] အာဟတ်နှင့်ပတ်သက်၍ “သူသည် အစ္စရေးမင်းတို့၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း လျှောက်လေ၏။ ထာဝရဘုရားသည် အစ္စရေးလူမျိုးတို့ရှေ့မှ နှင်ထုတ်တော်မူသော လူမျိုးတို့၏ စက်ဆုပ်ဖွယ်သော အလေ့အထများအတိုင်း မိမိသားကိုပင် မီးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ခဲ့၏” ဟု ရေးသားထားသည်။ [ဓမ္မရာဇဝင်ဒုတိယစောင် ၁၆:၃]

ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးအတွက် ကြီးမားသောအန္တရာယ်

ယုဒနိုင်ငံ၏ အခြေအနေမှာ မှောင်မိုက်နေခဲ့သည်။ မကောင်းမှု၏ အင်အားများသည် တိုးပွားလာနေခဲ့သည်။ ပရောဖက် မိက္ခာသည် “သစ္စာရှိသောသူသည် မြေကြီးမှ ပျောက်ကွယ်ပြီ။ လူတို့တွင် ဖြောင့်မတ်သောသူ တစ်ယောက်မျှ မရှိ” ဟု မဖြစ်မနေ ကြွေးကြော်ခဲ့ရသည်။ “သူတို့တွင် အကောင်းဆုံးသောသူသည် ဆူးချုံကဲ့သို့ဖြစ်၏။ အဖြောင့်မတ်ဆုံးသောသူသည် ဆူးခြံထက်ပင် ထက်မြက်၏။” [မိက္ခာ ၇:၂၊ ၄]

ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ အဆုံးမဲ့သောချစ်ခြင်းမေတ္တာကြောင့် ပုန်ကန်သူတို့ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ သည်းခံတော်မူပြီး မိမိထံသို့ ပြန်လာရန် တိုက်တွန်းတော်မူခဲ့သည်။ အာဟတ် နန်းစံစဉ်ကာလတွင်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ လမ်းမှားနေသော အစ္စရေးထံသို့ ဖိတ်ခေါ်ချက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေးပို့ခဲ့သည်။ ပရောဖက်များသည် လူတို့ရှေ့၌ ရပ်၍ နောင်တရခြင်းနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းသို့ အလေးအနက် တိုက်တွန်းကြသောအခါ သူတို့၏စကားများသည် အသီးအပွင့်များ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

မိက္ခာအားဖြင့် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော တောင်းပန်ချက်တစ်ရပ် ရောက်လာခဲ့သည်။ “အို ငါ၏လူတို့၊ ငါသည် သင်တို့အား အဘယ်သို့ ပြုခဲ့သနည်း။ အဘယ်အရာ၌ သင်တို့ကို ပင်ပန်းစေခဲ့သနည်း။ ငါ့ကို သက်သေခံကြလော့။ အကြောင်းမူကား ငါသည် သင်တို့ကို အီဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ခဲ့ပြီ။ ကျွန်ခံရာအိမ်မှ သင်တို့ကို ရွေးနုတ်ခဲ့ပြီ။” [မိက္ခာ ၆:၃၊ ၄]

လူတို့၏ စမ်းသပ်ခြင်းကာလတစ်လျှောက်လုံး ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် လူတို့အား အသက်ရှင်ခြင်း၏ ဆုကျေးဇူးကို လက်ခံရန် တောင်းပန်တော်မူနေသည်။ “ပြန်လှည့်ကြလော့၊ သင်တို့၏မကောင်းသောလမ်းများမှ ပြန်လှည့်ကြလော့။ အဘယ်ကြောင့် သေလိုကြသနည်း” [ယေဇကျေလ ၃၃:၁၁] စာတန်သည် လူကို အပြစ်ထဲသို့ ဦးဆောင်ပြီးနောက် ထိုအပြစ်ထဲ၌ပင် အကူအညီမဲ့၍ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ထားခဲ့ပြီး ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို တောင်းရန် ကြောက်ရွံ့စေသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်က “ငါ၏ခွန်အားကို ကိုင်ဆွဲစေ။ ငါနှင့် ငြိမ်းချမ်းစေခြင်းငှာ ဖြစ်စေ” ဟု ဖိတ်ခေါ်တော်မူသည်။ [ဟေရှာယ ၂၇:၅] ခရစ်တော်၌ လိုအပ်သမျှ အရာတိုင်းကို ပြင်ဆင်ပေးထားပြီး အားပေးမှုတိုင်းကို ပေးထားသည်။

ယုဒပြည်နှင့် အစ္စရေးပြည်၌ လူများစွာတို့က “ထာဝရဘုရားရှေ့တော်သို့ ... မီးရှို့ရာယဇ်များနှင့် လာရမည်လော။ ... ထာဝရဘုရားသည် သိုးထီးထောင်ပေါင်းများစွာ၊ သံလွင်ဆီမြစ်သောင်းပေါင်းများစွာတို့ကို နှစ်သက်တော်မူမည်လော” ဟု မေးမြန်းနေကြသည်။ အဖြေမှာ ရှင်းလင်းသည်။ “အို လူ၊ အဘယ်အရာကောင်းသည်ကို ကိုယ်တော်သည် သင့်အား ပြတော်မူပြီ။ ထာဝရဘုရားသည် သင့်ထံမှ အဘယ်အရာကို တောင်းတော်မူသနည်း။ တရားမျှတစွာ ပြုရန်၊ ကရုဏာကို နှစ်သက်ရန်နှင့် သင်၏ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ နှိမ့်ချစွာ လျှောက်လှမ်းရန်သာ ဖြစ်သည်။” [မိက္ခာ ၆:၆-၈]

အခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ပုံစံအပြင်အဆင်ကိုသာ လိုက်နာခြင်းနှင့် ကရုဏာပြရန် မေ့လျော့ခြင်းတို့၏ အလေ့အကျင့်ထဲသို့ ကျဆင်းနေသူတို့အား ဤအကြံပေးချက်များကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောကြားခဲ့သည်။ ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်ထံသို့ ပညတ်ကျမ်းဆရာတစ်ဦးက “ပညတ်တရား၌ အကြီးမြတ်ဆုံးသော ပညတ်ကား အဘယ်နည်း” ဟု မေးလာသောအခါ ကိုယ်တော်က “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ စိတ်ဝိညာဉ်အကြွင်းမဲ့၊ ဉာဏ်အကြွင်းမဲ့ ချစ်လော့။ ဤပညတ်သည် ပထမနှင့် အကြီးမြတ်ဆုံးသော ပညတ်ဖြစ်၏။ ဒုတိယပညတ်သည်လည်း ထိုပညတ်နှင့်တူ၏။ သင်၏အိမ်နီးချင်းကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်လော့” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ [မဿဲ ၂၂:၃၆-၃၉]

ဤရိုးရှင်းရှင်းလင်းလင်းသော စကားများကို ဘုရားသခင်၏အသံတော်အဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့ လက်ခံသင့်သည်။ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ခံနေရသူများနှင့် ဖိနှိပ်ခံနေရသူများအတွက် ကရုဏာပြုခြင်း၊ နူးညံ့သော ကြိုတင်စဉ်းစားပေးခြင်းနှင့် ခရစ်ယာန်တို့၏ ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုတို့ကို ပြသရန် အခွင့်အရေးတစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ လက်လွတ်မခံသင့်ပါ။ အခြားအရာများကို မလုပ်နိုင်လျှင်ပင် ဘုရားသခင်နှင့် မရင်းနှီးသေးသူတို့အား အားပေးစကားနှင့် မျှော်လင့်ချက်စကားများကို ပြောနိုင်ပါသည်။ အခြားသူများ၏ဘဝထဲသို့ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ယူဆောင်လာသူတို့အတွက် ကတိတော်များသည် ကြွယ်ဝလှသည်။ “သင်သည် ဆာလောင်သောသူအတွက် မိမိကိုယ်ကို အကုန်အစင် ပေး၍ ဆင်းရဲသောသူ၏ အလိုဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးလျှင် သင်၏အလင်းသည် မှောင်မိုက်ထဲ၌ ထွန်းလင်းလာလိမ့်မည်။ သင်၏မှောင်မိုက်သည် မွန်းတည့်ချိန်ကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို အစဉ်လမ်းပြတော်မူမည်။ ကောင်းသောအရာများဖြင့် သင်၏အလိုဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးတော်မူမည်။ သင်၏အရိုးတို့ကို ခိုင်ခံ့စေတော်မူမည်။ သင်သည် ရေလောင်းထားသော ဥယျာဉ်ကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ရေမခမ်းသော စမ်းရေတွင်းကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။” [ဟေရှာယ ၅၈:၁၀၊ ၁၁]

ပရောဖက်များ၏ အလေးအနက် တောင်းပန်ချက်များကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း အာဟတ်၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော လမ်းစဉ်သည် ရလဒ်တစ်ခုတည်းကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရား၏ အမျက်တော်သည် ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့အပေါ်၌ ရောက်လာ၍ ကိုယ်တော်သည် ... သူတို့ကို ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ အံ့ဩခြင်းနှင့် ကဲ့ရဲ့ခြင်းတို့၌ အပ်တော်မူ၏။” [ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၂၉:၈] နိုင်ငံတော်သည် လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး မကြာမီပင် ကျူးကျော်လာသော တပ်များကြောင့် ၎င်း၏တည်ရှိမှုကိုယ်တိုင် အန္တရာယ်ကျရောက်လာခဲ့သည်။ “ရှုရိမင်း ရေဇိန်နှင့် ရေမလိ၏သား အစ္စရေးမင်း ပေကာတို့သည် စစ်တိုက်ရန် ယေရုရှလင်မြို့သို့ တက်လာကြ၏။” [ဓမ္မရာဇဝင်ဒုတိယစောင် ၁၆:၅]

အာဟတ်နှင့် သူ၏နိုင်ငံမှ လူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိကျွန်များ ဖြစ်ခဲ့ကြလျှင် သူတို့အပေါ် ဆန့်ကျင်၍ ဖွဲ့စည်းထားသော ထိုကဲ့သို့ သဘာဝမကျသော မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ကြောက်ရွံ့စရာ အကြောင်းမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် အပြစ်ပြုခံရသော ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများကို အမည်မဖော်နိုင်လောက်အောင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် ထိတ်လန့်နေသောကြောင့် မင်းကြီး၏ “စိတ်နှလုံးနှင့် သူ၏လူတို့၏ စိတ်နှလုံးသည် တောထဲက သစ်ပင်များသည် လေတိုက်၍ လှုပ်ရှားသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ကြ၏။” [ဟေရှာယ ၇:၂] ဤအကျပ်အတည်းတွင် တုန်လှုပ်နေသော မင်းကြီးကို ရင်ဆိုင်ရန် ထာဝရဘုရား၏ စကားတော်သည် ဟေရှာယထံသို့ ရောက်လာ၍ “မကြောက်နှင့်။ စိတ်မပျက်နှင့်။ ... ရှုရိပြည်၊ ဧဖရိမ်နှင့် ရေမလိ၏သားတို့သည် သင့်တဘက်၌ မကောင်းသော အကြံကို ကြံစည်ကြသော်လည်း ... ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ထိုအကြံသည် မတည်ရ။ ထိုအမှုသည် ဖြစ်လာမည်မဟုတ်” ဟု ပြောစေတော်မူ၏။ [အခန်းငယ် ၄-၇]

အာဟတ်သည် ဤသတင်းစကားကို ကောင်းကင်မှလာသော သတင်းစကားအဖြစ် လက်ခံခဲ့လျှင် ယုဒပြည်အတွက် အလွန်ကောင်းပေမည်။ သို့သော် အသား၏လက်ရုံးကို မှီခိုရန် ရွေးချယ်သဖြင့် အယူမှားသူတို့ထံမှ အကူအညီရှာခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် အာရှုရိမင်း တိဂလတ်ပိလေဇာထံသို့ “အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ကျွန်၊ ကိုယ်တော်၏သားဖြစ်ပါ၏။ ကျွန်ုပ်တဘက်၌ စစ်ချီလာသော ရှုရိမင်း၏လက်မှလည်းကောင်း၊ အစ္စရေးမင်း၏လက်မှလည်းကောင်း ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်ရန် တက်ကြွလာပါ” ဟု သတင်းပို့ခဲ့သည်။ [ဓမ္မရာဇဝင်ဒုတိယစောင် ၁၆:၇] ထိုတောင်းဆိုချက်နှင့်အတူ မင်းကြီး၏ ဘဏ္ဍာတိုက်နှင့် ဗိမာန်တော်၏ သိုလှောင်ခန်းမှ ကြွယ်ဝသော လက်ဆောင်တစ်ရပ်ကို ပေးပို့ခဲ့သည်။

အကူအညီကို ပေးပို့ခဲ့ပြီး အာဟတ်မင်းသည် ယာယီသက်သာရာရခဲ့သော်လည်း ယုဒပြည်အတွက် မည်မျှကြီးမားသော ကုန်ကျစရိတ်ဖြစ်ခဲ့သနည်း။ အာရှုရိသည် မကြာမီ ယုဒပြည်ကို လွှမ်းမိုး၍ ဖျက်ဆီးမည့်အန္တရာယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါ အာဟတ်နှင့် မပျော်ရွှင်သော သူ၏လူတို့သည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အာရှုရိလူတို့၏လက်ထဲသို့ လုံးဝကျရောက်သွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် နှောင့်ယှက်ခံနေရသည်။ “ထာဝရဘုရားသည် ယုဒပြည်ကို နှိမ့်ချတော်မူ၏” [ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၂၈:၁၉]။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် အပြစ်ကို ဆက်လက်ကျူးလွန်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤဆုံးမခြင်းကာလတွင် အာဟတ်သည် နောင်တရမည့်အစား “ထာဝရဘုရားကို ပို၍ပင် ပြစ်မှား၏။ ... ရှုရိမြို့ ဒမာသက်၏ နတ်ဘုရားတို့အား ယဇ်ပူဇော်၏။” “ရှုရိမင်းတို့၏ နတ်ဘုရားများသည် သူတို့ကို ကူညီကြသောကြောင့် ငါလည်း ထိုနတ်ဘုရားတို့အား ယဇ်ပူဇော်မည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် သူတို့သည် ငါ့ကို ကူညီကြလိမ့်မည်” ဟု သူဆိုခဲ့သည်။ [ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၂၈:၂၂၊ ၂၃]

အယူဖောက်ပြန်သော မင်းကြီးသည် မိမိ၏ နန်းစံအဆုံးသို့ နီးကပ်လာသောအခါ ဗိမာန်တော်၏ တံခါးများကို ပိတ်စေခဲ့သည်။ လူတို့၏အပြစ်များအတွက် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများကို မပြုတော့ပေ။ ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်ကို စွန့်ပစ်၍ တံခါးများကို ပိတ်ထားပြီးနောက် ဘုရားမဲ့မြို့၏ နေထိုင်သူများသည် ယေရုရှလင်မြို့တစ်လျှောက် လမ်းထောင့်များ၌ အယူမှားသော နတ်ဘုရားများကို ရဲရဲတင်းတင်း ကိုးကွယ်ကြသည်။ အယူမှားဝါဒသည် အောင်မြင်သွားပြီဟု ထင်ရသည်။

သို့သော် ယုဒပြည်၌ ယေဟောဝါအပေါ် မိမိတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ထိန်းသိမ်းထားသူအချို့ နေထိုင်ကြသည်။ အာဟတ်၏ နောက်ဆုံးနှစ်များအတွင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ပျက်စီးခြင်းကို သူတို့ကြည့်ရှုသောအခါ ဟေရှာယနှင့် မိက္ခာတို့သည် ထိုသူတို့ကို မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ သန့်ရှင်းရာဌာနသည် ပိတ်ထားသော်လည်း သစ္စာရှိသူတို့အား “ဘုရားသခင်သည် ငါတို့နှင့်အတူရှိတော်မူ၏” ဟု အာမခံထားသည်။ “ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားကိုသာ သန့်ရှင်းစေကြလော့။ ကိုယ်တော်ကိုသာ ကြောက်ရွံ့ကြလော့။ ... ကိုယ်တော်သည် သန့်ရှင်းရာဌာန ဖြစ်တော်မူလိမ့်မည်။” [ဟေရှာယ ၈:၁၀၊ ၁၃၊ ၁၄]