အခန်း ၂၄—အပြစ်၏ မူလအစ

 

အခန်း ၂၄—အပြစ်၏ မူလအစ

လူများစွာတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အပြစ်၏မူလအစနှင့် အဘယ်ကြောင့် တည်ရှိနေရသည်ဆိုသည့်အကြောင်းသည် အလွန်ကြီးမားသော စိတ်ရှုပ်ထွေးမှု၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ ဤမေးခွန်းများကို စိတ်ဝင်စားကြသဖြင့် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်၌ ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားပြီး ကယ်တင်ခြင်းအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အမှန်တရားများကို လျစ်လျူရှုကြသည်။ ထို့ပြင် သမ္မာကျမ်းစာက ရှင်းလင်းချက်တစ်စုံတစ်ရာ မပေးထားဟူသောအချက်ကို သန့်ရှင်းသောကျမ်းစာ၏စကားများကို ငြင်းပယ်ရန် ဆင်ခြေအဖြစ် အသုံးချကြသည်။

အပြစ်၏မူလအစကို ရှင်းပြရန် သို့မဟုတ် အဘယ်ကြောင့် တည်ရှိနေရသည်ကို အကြောင်းပြချက်ပေးရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ ၎င်းသည် အကြောင်းတရားတစ်စုံတစ်ရာ မပေးနိုင်သော ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည့်အရာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နက်နဲသောအရာဖြစ်၍ အကြောင်းပြချက်မဲ့သည်။ ၎င်းအတွက် ဆင်ခြေပေးခြင်းသည် ၎င်းကို ကာကွယ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းအတွက် ဆင်ခြေပေးနိုင်ခဲ့လျှင်၊ ၎င်းတည်ရှိခြင်းအတွက် အကြောင်းတရားတစ်ရပ်ကို ပြသနိုင်ခဲ့လျှင် ၎င်းသည် အပြစ်ဖြစ်တော့မည်မဟုတ်ပါ။ အပြစ်နှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်တို့၌ရှိသော တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်မှာ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်၌ ပေးထားသောအရာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် “ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်း” ဖြစ်သည်။

အပြစ်သည် ခရစ်တော်ပြီးလျှင် ဘုရားသခင်၏မျက်နှာသာတော်၌ အမြင့်ဆုံးနေရာ၌လည်းကောင်း၊ ကောင်းကင်သားတို့အကြား တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းအသရေ၌ အမြင့်ဆုံးနေရာ၌လည်းကောင်း ရပ်တည်ခဲ့သူထံမှ မူလအစပြုခဲ့သည်။ သူကျဆုံးခြင်းမတိုင်မီ လူစီဖာသည် ဖုံးအုပ်သော ခေရုဗိမ်ဖြစ်၍ သန့်ရှင်းပြီး အညစ်အကြေးကင်းစင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ပရောဖက်က “သင်သည် ဖန်ဆင်းခံရသည့်နေ့မှစ၍ သင့်အထဲ၌ မတရားသောအမှုကို မတွေ့မချင်း သင့်လမ်းခရီးများ၌ ပြည့်စုံခဲ့၏” ဟု ကြေညာသည်။ [[ယေဇကျေလ ၂၈:၁၅။]] ကောင်းကင်၏အလိုတော်ကို ပြည့်စုံစွာ လက်အောက်ခံခြင်း၌ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် ကောင်းကင်တမန်အပေါင်းတို့အကြား အနှံ့အပြားရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို ချစ်ခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်၍ အချင်းချင်းချစ်ခြင်းသည် ဘက်မလိုက်ခဲ့ပါ။ အပြစ်မဝင်ရောက်မီ ခေတ်ကာလများစွာတိုင် တည်ရှိခဲ့သော အခြေအနေမှာ ထိုသို့ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤပျော်ရွှင်ဖွယ်အခြေအနေအပေါ် အပြောင်းအလဲတစ်ရပ် ရောက်လာခဲ့သည်။ ပရောဖက်သည် မကောင်းမှု၏မင်းသားကို ရည်ညွှန်း၍ “သင်၏အလှကြောင့် သင်၏နှလုံးသည် မာနထောင်လွှားလာ၏။ သင်၏တောက်ပမှုကြောင့် သင်၏ဉာဏ်ပညာကို ဖျက်ဆီးလိုက်၏” ဟု ဆိုသည်။ [[ယေဇကျေလ ၂၈:၁၇။]] ဘုရားသခင်သည် လူစီဖာကို မြင့်မြတ်၍ လှပစွာ ဖန်ဆင်းပြီး ကောင်းကင်တမန်အပေါင်းတို့အကြား မြင့်မားသောဂုဏ်အသရေကို ပေးတော်မူခဲ့သော်လည်း မကောင်းမှုဖြစ်နိုင်ခြေမှ လွတ်ကင်းသောအနေအထားသို့ သူ့ကို မထားခဲ့ပါ။ သူရွေးချယ်လိုပါက ထိုဆုကျေးဇူးများကို ဖျက်ဆီးပြောင်းလဲရန် စာတန်၏အာဏာတွင် ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏မျက်နှာသာတော်၌ ဆက်လက်ရှိနေနိုင်ပြီး ကောင်းကင်တမန်အစုအဝေးအားလုံး၏ ချစ်ခြင်းနှင့် ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံယူကာ မိမိ၏မြင့်မြတ်သောနေရာ၌ ရက်ရော၍ ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော စောင့်ရှောက်မှုဖြင့် အုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ မိမိ၏မြင့်မြတ်သောတန်ခိုးများကို အခြားသူများအား ကောင်းချီးပေးရန်နှင့် မိမိဖန်ဆင်းရှင်အား ဘုန်းထင်ရှားစေရန် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် တဖြည်းဖြည်းဖြင့် မိမိကိုယ်တိုင် ဂုဏ်အသရေရှာဖွေရန်နှင့် မိမိကိုယ်တိုင်ထံ အာရုံစိုက်လာစေရန်၊ ချီးမွမ်းခြင်းရရှိရန် မိမိ၏တန်ခိုးများကို အသုံးပြုရန် စတင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် မိမိအုပ်စိုးရသော ကောင်းကင်တမန်များကိုလည်း တဖြည်းဖြည်း ဦးဆောင်၍ သူ့အား အမှုဆောင်စေခဲ့သည်။ သူတို့၏တန်ခိုးများအားလုံးကို ဖန်ဆင်းရှင်၏အမှုတော်အတွက် အပ်နှံမည့်အစား ထိုသို့ပြုစေခဲ့သည်။ ဤလမ်းစဉ်သည် သူ၏စိတ်ကူးအမြင်ကို ဖောက်ပြန်စေခဲ့ပြီး သူ၏အာဏာကို အပြည့်အဝ လက်ခံလိုက်နာသူများကိုလည်း ဖောက်ပြန်စေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ကောင်စီသည် လူစီဖာအား မိမိ၏လမ်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲရန် သတိပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်ကလည်း မိမိ၏ဖန်ဆင်းရှင်ကို ဤသို့ဂုဏ်အသရေမဲ့စေရန်နှင့် မိမိကိုယ်တိုင်အပေါ် ပျက်စီးခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းရန် မကြိုးစားပါနှင့်ဟု သတိပေး၍ တောင်းပန်ခဲ့သည်။ သို့သော် စာတန်သည် လိုက်လျောမည့်အစား မိမိကိုချစ်သောသူတို့အား မိမိသည် မတရားသဖြင့် တရားစီရင်ခံရကြောင်း၊ မိမိ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို မလေးစားကြကြောင်းနှင့် မိမိ၏လွတ်လပ်ခွင့်ကို ကန့်သတ်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။

ခရစ်တော်က သူ့ကို ပြုပြင်ရန်လိုအပ်သည်ဟု ယူဆပြီး မိမိကိုယ်ထက် အထက်လူ၏နေရာကို ယူရန် ရည်ရွယ်သည်ဟူသောအချက်သည် သူ့အထဲ၌ ခုခံပုန်ကန်သောစိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို ကောင်းကင်တမန်များရှေ့၌ မိမိအား အရှက်ခွဲရန် ကြံစည်နေသည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏စကားများကို အဓိပ္ပာယ်လွဲမှားစွာ ဖော်ပြခြင်း၊ လိမ်လည်လှည့်ဖြားပြောဆိုခြင်းနှင့် တိုက်ရိုက်မုသားများအားဖြင့် စာတန်သည် မိမိထိန်းချုပ်ထားသော ကောင်းကင်တမန်များ၏ စာနာထောက်ထားမှုကို ရရှိခဲ့ပြီး သူတို့သည်လည်း သူနှင့်အတူ ကောင်းကင်အာဏာကို ပုန်ကန်ရန် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။

အဆုံးတိုင်အောင် သူသည် မိမိ၏လမ်းစဉ်သည် ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းခံထိုက်ကြောင်း ဝန်ခံရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သူ၏မနာခံပုန်ကန်မှု၏ အကျိုးဆက်များ ထင်ရှားလာပြီး သူနှင့်အတူ စာနာထောက်ထားသူအားလုံးကို ပျော်ရွှင်ရာနေရာမှ ထာဝရနှင်ထုတ်ရန် အမိန့်ချမှတ်သောအခါ မဟာလှည့်ဖြားသူသည် အပြစ်အားလုံးကို ခရစ်တော်အပေါ်သို့ လုံးလုံးပုံချခဲ့သည်။ စာတန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့များသည် တစ်သဘောတည်းဖြင့် သူတို့ကို မဆုံးမခဲ့လျှင် ပုန်ကန်မှုသည် ဘယ်သောအခါမျှ ဖြစ်ပေါ်လာမည်မဟုတ်ဟု ကြေညာခဲ့ကြပြီး ထိုသို့ဖြင့် သူတို့၏လမ်းစဉ်အတွက် ခရစ်တော်ကို တာဝန်ရှိသူအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့သို့ သူတို့၏သစ္စာမဲ့မှု၌ ခေါင်းမာ၍ အံတုနေကြကာ ဘုရားသခင်၏အစိုးရကို ဖြုတ်ချရန် အချည်းနှီးကြိုးပမ်းနေကြသော်လည်း ဖိနှိပ်သောအာဏာ၏ အပြစ်မဲ့သားကောင်များဖြစ်သည်ဟု ဘုရားကိုစော်ကားဖွယ် ပြောဆိုကြသော မဟာပုန်ကန်သူနှင့် သူ၏စာနာထောက်ထားသူအားလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်မှ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ကြရသည်။

ကောင်းကင်၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ပုန်ကန်မှုကို မြေကြီးပေါ်၌ ပုန်ကန်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးသော တူညီသည့်စိတ်ဓာတ်ကပင် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ စာတန်သည် ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ပြုခဲ့သော တူညီသောနည်းလမ်းကို လူသားတို့အပေါ်တွင်လည်း ဆက်လက်ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်ဓာတ်သည် ယခု မနာခံခြင်း၏သားသမီးများ၌ စိုးမိုးနေသည်။ ဆုံးမခြင်းကို အမြဲတစေ မုန်းတီးခြင်းနှင့် ထိုဆုံးမခြင်းကို ပုန်ကန်ရန် စိတ်သဘောထားရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် အမှားပြုသူများထံ သတိပေးခြင်း သို့မဟုတ် ပြုပြင်ခြင်း၏ သတင်းစကားကို ပေးပို့သောအခါ စာတန်သည် သူတို့ကို မိမိတို့ကိုယ်ကို တရားမျှတကြောင်း ပြောဆိုစေရန်နှင့် အခြားသူများ၏ စာနာထောက်ထားမှုကို ရှာဖွေရန် ဦးဆောင်သည်။ သူတို့၏မှားယွင်းသောလမ်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲမည့်အစား ဆုံးမသူကို အခက်အခဲအားလုံး၏ တစ်ဦးတည်းသောအကြောင်းရင်းဖြစ်သကဲ့သို့ အလွန်အမင်း အမျက်ထွက်ကြသည်။ ဖြောင့်မတ်သော အာဗေလ၏နေ့ရက်များမှ ယနေ့တိုင် အပြစ်ကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချရန် ရဲဝံ့သူများအပေါ် ထိုသို့သောစိတ်ဓာတ်ကိုပင် ပြသခဲ့ကြသည်။

စာတန်သည် ခရစ်တော်အား အမြင့်ဆုံးဂုဏ်အသရေ ပေးအပ်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိအပေါ် မတရားသဖြင့် ပြုမူခဲ့သည်ဟု ကိုယ်စားပြု၍ မိမိဘက်သို့ စာနာထောက်ထားမှုကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်မှ နှင်ထုတ်ခံရရန် စီရင်ချက်မချမီ မိမိ၏လမ်းစဉ်သည် မှားယွင်းကြောင်း အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ပြသခဲ့ပြီး အပြစ်ကို ဝန်ခံရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏အာဏာသည် တရားမျှတ၍ ဖြောင့်မတ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုကာ လက်အောက်ခံရန် အခွင့်အရေးပေးခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမဆို ရင်ဆိုင်၍ မိမိ၏အဆိုကို အနိုင်ရရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိအပေါ် မတရားသဖြင့် ပြုမူသည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်ကို ထောက်ခံရန် ဖန်ဆင်းရှင်၏စကားများနှင့် လုပ်ရပ်များကိုပင် အဓိပ္ပာယ်လွဲမှားစွာ ဖော်ပြခြင်းသို့ ရောက်ခဲ့သည်။

ဤနေရာ၌ အချိန်ကာလတစ်ခုအတွက် စာတန်သည် အသာစီးရခဲ့သည်။ ဤအချက်တစ်ရပ်တွင် ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ထက်ပင် မိမိရယူထားသော အထက်စီးအခြေအနေကြောင့် သူသည် ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ စာတန်သည် မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် လိမ်လည်မှုနှင့် အဓိပ္ပာယ်လွဲမှားစေသော အကြောင်းပြချက်များကို အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် မုသားမပြောနိုင်ပါ။ လူစီဖာသည် မြွေကဲ့သို့ လမ်းကွေ့ကောက်သောလမ်းကို ရွေးချယ်နိုင်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် လှည့်ပတ်၊ ကွေ့ကောက်၊ လျှောလျှောရှုရှု သွားလာနိုင်သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် တိုက်ရိုက်၍ ဖြောင့်မတ်သောလမ်း၌သာ လှုပ်ရှားတော်မူသည်။ စာတန်သည် မုသား၏အကာအကွယ်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး အချိန်ကာလတစ်ခုအတွက် ထိုဖုံးအုပ်ထားမှုကို ဖယ်ရှား၍ သူ၏အကျင့်စရိုက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ပုံပျက်မှုကို မြင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ၏ ရက်စက်သော၊ လှည့်စားတတ်သော၊ ဆိုးယုတ်သောအမှုများအားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် ထားရှိရမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် မကျေနပ်မှုနှင့် အမိန့်မနာခံမှု၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပထမဆုံး အလိုလိုက်ရန် ကြိုးစားစဉ်တွင်ပင် ချက်ချင်းပလ္လင်မှ ဖြုတ်ချခြင်းမခံရပါ။ ထို့အပြင် သစ္စာရှိသော ကောင်းကင်တမန်များရှေ့၌ မိမိ၏မမှန်သောတောင်းဆိုချက်နှင့် လိမ်လည်သောဖော်ပြချက်များကို စတင်တင်ပြသည့်အချိန်တွင်ပင် ဖြုတ်ချခြင်းမခံရပါ။ သူ့ကို ကောင်းကင်၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထားရှိခဲ့သည်။ နောင်တရ၍ လက်အောက်ခံမည်ဆိုသော အခြေအနေဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာ ပြုလုပ်နိုင်သော ထိုသို့သောကြိုးပမ်းမှုများကို သူ၏အမှားကို နားလည်စေရန်နှင့် ဖြောင့်မတ်သောလမ်းသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ရန် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်၏အစီအစဉ်ကို ထိန်းသိမ်းတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး လူစီဖာသည် မိမိ၏သစ္စာစောင့်သိမှုသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့ကာ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချ၍ နာခံခဲ့ပါက ဖုံးအုပ်သော ခေရုဗိမ်အဖြစ် သူ၏ရာထူးတွင် ပြန်လည်ခန့်ထားခံရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် မိမိ၏လမ်းစဉ်ကို ခေါင်းမာစွာ တရားမျှတကြောင်း ပြောဆို၍ နောင်တရရန် မလိုအပ်ဟု ဆက်လက်အခိုင်အမာဆိုသောအခါ ကောင်းကင်၏အရှင်သည် မိမိ၏တရားမျှတမှုနှင့် ပလ္လင်တော်၏ဂုဏ်အသရေကို ကာကွယ်ဖော်ပြရန် လိုအပ်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် စာတန်နှင့် သူ့ဘက်မှ စာနာထောက်ထားသူအားလုံးကို နှင်ထုတ်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်၌ ဘုရားသခင်၏အကျင့်စရိုက်ကို မတရားသဖြင့် အဓိပ္ပာယ်လွဲမှားစွာ ဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်ကို ကြမ်းတမ်း၍ အာဏာရှင်ဆန်သူအဖြစ် လူတို့က ယူဆလာစေရန် ပြုလုပ်၍ စာတန်သည် လူသားတို့ကို အပြစ်ပြုစေခဲ့သည်။ ဤမျှအထိ အောင်မြင်ပြီးနောက် ဘုရားသခင်၏ မတရားသောကန့်သတ်ချက်များကြောင့် လူသားကျဆုံးခဲ့ရသည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ထိုကန့်သတ်ချက်များကြောင့်ပင် မိမိ၏ပုန်ကန်မှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ဟုလည်း ဆိုခဲ့သည်။

သို့သော် ထာဝရတည်ရှိတော်မူသောအရှင်ကိုယ်တော်တိုင်က မိမိ၏အကျင့်စရိုက်ကို ကြေညာတော်မူသည်– “ထာဝရဘုရားသခင်သည် သနားကြင်နာ၍ ကျေးဇူးပြုတတ်သောဘုရား၊ အမျက်ထွက်နှေး၍ ကရုဏာနှင့် သစ္စာတော်၌ ကြွယ်ဝသောဘုရား၊ လူအထောင်ပေါင်းများစွာတို့အား ကရုဏာတော်ကို ထိန်းသိမ်းတော်မူသောဘုရား၊ မတရားသောအမှု၊ လွန်ကျူးခြင်းနှင့် အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူသောဘုရား ဖြစ်တော်မူ၏။ သို့ရာတွင် အပြစ်ရှိသူကို အပြစ်ကင်းသူအဖြစ် လုံးဝမသတ်မှတ်တော်မမူ။” [[ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၆၊ ၇။]]

စာတန်ကို ကောင်းကင်မှ နှင်ထုတ်ရာ၌ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏တရားမျှတမှုကို ကြေညာပြီး ပလ္လင်တော်၏ဂုဏ်အသရေကို ထိန်းသိမ်းတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် လူသားသည် ထိုအယူဖောက်ပြန်သောစိတ်၏ လှည့်ဖြားမှုများကို လိုက်လျောခြင်းအားဖြင့် အပြစ်ပြုသောအခါ ဘုရားသခင်သည် ကျဆုံးသောလူသားမျိုးနွယ်အတွက် မိမိ၏တစ်ပါးတည်းသောသားတော်ကို အသေခံရန် ပေးအပ်ခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏မေတ္တာကို သက်သေပြတော်မူခဲ့သည်။ အပြစ်ဖြေခြင်း၌ ဘုရားသခင်၏အကျင့်စရိုက်သည် ထင်ရှားလာသည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ အစွမ်းထက်သောသက်သေက စကြဝဠာတစ်ခုလုံးအား လူစီဖာရွေးချယ်ခဲ့သော အပြစ်လမ်းစဉ်အတွက် ဘုရားသခင်သည် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ တာဝန်ရှိတော်မမူကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။ ထိုပုန်ကန်သောစိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်မှာ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို မတရားသဖြင့် ရုတ်သိမ်းခြင်းလည်းမဟုတ်၊ ဘုရားသခင်၏အစိုးရတွင် ချို့ယွင်းချက်တစ်စုံတစ်ရာရှိခြင်းလည်း မဟုတ်ပါ။

ကယ်တင်ရှင်၏ မြေကြီးပေါ်အမှုတော်ဆောင်ရွက်စဉ် ခရစ်တော်နှင့် စာတန်တို့အကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲ၌ မဟာလှည့်ဖြားသူ၏ အကျင့်စရိုက်သည် အကာအကွယ်မရှိဘဲ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ကမ္ဘာ့ကယ်တင်ရှင်အပေါ် သူပြုခဲ့သော ရက်စက်သောတိုက်ပွဲကဲ့သို့ ကောင်းကင်တမန်များ၏စိတ်နှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာမှလည်းကောင်း သစ္စာရှိသော စကြဝဠာတစ်ခုလုံး၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာမှလည်းကောင်း စာတန်ကို ထိရောက်စွာ အမြစ်ဖြတ်နိုင်မည့်အရာ မရှိခဲ့ပါ။ ခရစ်တော်က သူ့ကို ရိုသေကိုးကွယ်ရမည်ဟု တောင်းဆိုရဲသော ဘုရားကိုစော်ကားသည့် ရဲတင်းမှု၊ သူ့ကို တောင်ထိပ်နှင့် ဗိမာန်တော်၏ အမြင့်ဆုံးနေရာသို့ ဆောင်ယူသွားရဲသော အရှက်မဲ့ရဲတင်းမှု၊ မူးဝေဖွယ်အမြင့်မှ မိမိကိုယ်ကို ခုန်ချရန် တိုက်တွန်းရာတွင် ထင်ရှားခဲ့သော မနာလိုသောရည်ရွယ်ချက်၊ နေရာအနှံ့ လိုက်လံနှောင့်ယှက်ခဲ့သော မအိပ်မနား ရန်ငြိုးထားမှု၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လူတို့၏နှလုံးသားများကို ကိုယ်တော်၏မေတ္တာကို ငြင်းပယ်စေရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့ခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် “သူ့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထား။ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထား” ဟု အော်ဟစ်စေခဲ့ခြင်းတို့အားလုံးသည် စကြဝဠာတစ်ခုလုံး၌ အံ့အားသင့်ခြင်းနှင့် အမျက်ထွက်ခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လောကက ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သူမှာ စာတန်ဖြစ်သည်။ မကောင်းမှု၏မင်းသားသည် ယေရှုကို ဖျက်ဆီးရန် မိမိ၏တန်ခိုးနှင့် လိမ္မာပါးနပ်မှုအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ကယ်တင်ရှင်၏ ကရုဏာနှင့်မေတ္တာ၊ သနားကြင်နာမှုနှင့် သနားကရုဏာပြည့်ဝသော နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုတို့သည် ဘုရားသခင်၏အကျင့်စရိုက်ကို လောကအား ကိုယ်စားပြုနေကြောင်း သူမြင်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော် တင်ပြသော တောင်းဆိုချက်တိုင်းကို စာတန်က ဆန့်ကျင်ခဲ့ပြီး ကယ်တင်ရှင်၏ဘဝကို ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စေရန် လူတို့ကို မိမိ၏အေးဂျင့်များအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယေရှု၏အမှုတော်ကို ဟန့်တားရန် သူအသုံးပြုခဲ့သော လှည့်စားမှုနှင့် မုသား၊ မနာခံခြင်း၏သားသမီးများမှတစ်ဆင့် ထင်ရှားခဲ့သော မုန်းတီးမှု၊ မတုနှိုင်းနိုင်အောင် ကောင်းမြတ်သောဘဝကို ပိုင်ဆိုင်သူအား သူပြုခဲ့သော ရက်စက်သောစွပ်စွဲချက်တို့အားလုံးသည် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေသော လက်စားချေလိုစိတ်မှ ပေါက်ဖွားလာခဲ့သည်။ ငြူစူမှုနှင့် မနာလိုမှု၊ မုန်းတီးမှုနှင့် လက်စားချေလိုစိတ်တို့၏ ပိတ်လှောင်ထားသော မီးများသည် ကာလ်ဝါရီ၌ ဘုရားသခင်၏သားတော်အပေါ်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးသည် ထိုမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့လျက် ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

ကြီးမားသောယဇ်ကို ပြည့်စုံစွာ ဆက်ကပ်ပြီးသောအခါ ခရစ်တော်သည် အမြင့်သို့ တက်ကြွတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် “ကိုယ်တော်ပေးအပ်တော်မူသောသူတို့သည်လည်း ငါရှိရာအရပ်၌ ငါနှင့်အတူ ရှိစေလိုပါ၏” ဟူသော တောင်းဆိုချက်ကို မတင်ပြမချင်း ကောင်းကင်တမန်များ၏ ကိုးကွယ်ခြင်းကို လက်မခံခဲ့ပါ။ [[ယောဟန် ၁၇:၂၄။]] ထိုအခါ ခမည်းတော်၏ပလ္လင်တော်မှ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော မေတ္တာနှင့်တန်ခိုးဖြင့် “ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန်အပေါင်းတို့သည် ထိုသူကို ကိုးကွယ်ကြစေ” ဟူသော အဖြေထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ [[ဟေဗြဲ ၁:၆။]] ယေရှုအပေါ် အစွန်းအထင်းတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်၏ အရှက်ခွဲခံရခြင်း အဆုံးသတ်ပြီး ယဇ်ပူဇော်ခြင်း ပြီးစီးသွားသောအခါ နာမတော်အပေါင်းတို့ထက် ကြီးမြတ်သောနာမကို ကိုယ်တော်အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ယခု စာတန်၏အပြစ်သည် ဆင်ခြေပေး၍ မရနိုင်တော့ဘဲ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏အကျင့်စရိုက်နှင့် အစိုးရအပေါ် သူတင်ပြခဲ့သော မုသာစွပ်စွဲချက်များသည် ၎င်းတို့၏ အမှန်တကယ်ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။ မိမိ၏ဖန်ဆင်းခံများထံမှ လက်အောက်ခံခြင်းနှင့် နာခံခြင်းကို တောင်းဆိုခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိကိုယ်တိုင်၏ မြင့်မြတ်ခြင်းကိုသာ ရှာဖွေသည်ဟု သူစွပ်စွဲခဲ့သည်။ ဖန်ဆင်းရှင်သည် အခြားသူအားလုံးထံမှ ကိုယ်ကျိုးစွန့်ခြင်းကို တောင်းဆိုသော်လည်း မိမိကိုယ်တိုင်မှာ ကိုယ်ကျိုးမစွန့်၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းလည်း မပြုဟု သူကြေညာခဲ့သည်။ ယခုမူ ကျဆုံး၍ အပြစ်ရှိသော လူသားမျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်ရန် စကြဝဠာ၏အုပ်စိုးရှင်သည် ဘုရားသခင်ပြုနိုင်သမျှအနက် အကြီးမားဆုံးယဇ်ကို ပြုတော်မူခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။ ထို့အပြင် လူစီဖာသည် ဂုဏ်အသရေနှင့် အထက်စီးရလိုသောဆန္ဒအားဖြင့် အပြစ်ဝင်ရောက်ရန် တံခါးဖွင့်ပေးခဲ့သော်လည်း ခရစ်တော်သည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချ၍ သေသည်တိုင်အောင် နာခံတော်မူခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားလာသည်။

ဘုရားသခင်သည် ပုန်ကန်မှု၏မူများကို မိမိမုန်းတီးကြောင်း ထင်ရှားစေတော်မူခဲ့သည်။ စာတန်ကို အပြစ်ရှိကြောင်း စီရင်ခြင်းနှင့် လူသားကို ရွေးနုတ်ခြင်းနှစ်ရပ်စလုံး၌ မိမိ၏တရားမျှတမှု ထင်ရှားလာသည်ကို ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မြင်ခဲ့သည်။ လူစီဖာက ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်သည် ထိုသို့သောသဘောသဘာဝရှိသောကြောင့် ၎င်း၏ပြစ်ဒဏ်ကို ဖြေလျှော့၍မရနိုင်သဖြင့် ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်သူတိုင်းသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏မျက်နှာသာတော်မှ ထာဝရဖယ်ရှားခံရမည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ အပြစ်ရှိသော လူသားမျိုးနွယ်သည် ရွေးနုတ်ခြင်းထက် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်၍ ထို့ကြောင့် မိမိ၏တရားဝင်သားကောင်ဖြစ်သည်ဟု သူအခိုင်အမာဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်၏သေခြင်းသည် မည်သို့မျှ ပယ်ဖျက်၍မရနိုင်သော လူသားတို့၏ဘက်မှ အကြောင်းပြချက်တစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ပညတ်တော်၏ပြစ်ဒဏ်ကို ခံတော်မူခဲ့သည်။ မိမိနှင့်တန်းတူဖြစ်သော ကိုယ်တော်အပေါ်သို့ မိမိ၏အမျက်တော်ကျရောက်စေရန် ခွင့်ပြုတော်မူခြင်း၌ ဘုရားသခင်သည် တရားမျှတတော်မူသည်။ လူသားသည် ခရစ်တော်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို လက်ခံရန် လွတ်လပ်လာပြီး နောင်တနှင့် နှိမ့်ချခြင်း၏ အသက်တာအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် စာတန်၏တန်ခိုးကို အောင်မြင်တော်မူသကဲ့သို့ အောင်မြင်နိုင်လာသည်။

ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်သည် အပြည့်အဝ တရားမျှတကြောင်း သက်သေပြပြီးဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် တရားမျှတတော်မူပြီး ယေရှုကို ယုံကြည်သူအားလုံးကို ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်စေတော်မူသောအရှင်လည်း ဖြစ်တော်မူသည်။ ဤအပြစ်ဖြေခြင်းအစီအစဉ်ထက် လျော့နည်းသော မည်သည့်အစီအစဉ်မျှ ဘုရားသခင်၏တရားမျှတမှုကို စကြဝဠာတစ်ခုလုံးအား ယုံကြည်စေနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။

တရားစီရင်ခြင်းကို နောက်ဆုံးအကောင်အထည်ဖော်သောအခါ အပြစ်တည်ရှိရန် အကြောင်းရင်းတစ်စုံတစ်ရာ မရှိကြောင်း ထင်ရှားလာမည်။ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၏ တရားသူကြီးက စာတန်အား “အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို ပုန်ကန်၍ ငါ၏နိုင်ငံတော်၏ လက်အောက်ခံများကို ငါ့ထံမှ လုယူခဲ့သနည်း” ဟု မေးတော်မူသောအခါ မကောင်းမှုကို စတင်ဖန်တီးသူသည် ဆင်ခြေပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ ပါးစပ်တိုင်း ပိတ်ဆို့သွားမည်ဖြစ်ပြီး ပုန်ကန်သူအပေါင်းတို့သည် ကြီးမြတ်သော တရားစီရင်ရာနေရာရှေ့၌ စကားမဲ့နေကြလိမ့်မည်။