အခန်း ၁၀—တင်းကြပ်စွာ ပြစ်တင်ဆုံးမသော အသံ

 

အခန်း ၁၀—တင်းကြပ်စွာ ပြစ်တင်ဆုံးမသော အသံ

ဤအခန်းသည် [1 Kings 17:8-24]၊ [18:1-18] တို့ကို အခြေခံထားသည်။

Cherith ချောင်းအနီး တောင်တန်းများတွင် ပုန်းကွယ်နေစဉ် လပေါင်းများစွာ Elijah သည် အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် အစာကျွေးမွေးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသော မိုးခေါင်မှုကြောင့် ချောင်းရေ ခြောက်သွေ့သွားသောအခါ ဘုရားသခင်က မိမိ၏ အစေခံအား “ထ၍ Zarephath [ဓမ္မသစ်ကာလတွင် Sarepta ဟု သိကြသောနေရာ] သို့ သွားလော့။ … ထိုအရပ်၌ မုဆိုးမတစ်ဦးအား သင့်ကို ကျွေးမွေးရန် ငါမှာထားပြီ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ဤမိန်းမသည် Israel လူမျိုးမဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ ရွေးကောက်တော်မူသော လူတို့ ခံစားခဲ့ရသည့် အခွင့်ထူးများကို သူမ တစ်ခါမျှ မရရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူမသည် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သူဖြစ်ပြီး မိမိရှေ့တွင် ထွန်းလင်းနေသော အလင်းအလျောက် လိုက်လျှောက်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ Israel တွင် Elijah အတွက် လုံခြုံရာမရှိတော့သောအခါ ဘုရားသခင်သည် သူ့အား ဤမိန်းမထံ စေလွှတ်၍ သူမ၏အိမ်တွင် ခိုလှုံရာရှာစေတော်မူသည်။

“ထိုအခါ သူသည် ထ၍ Zarephath သို့သွားလေ၏။ မြို့တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ တုတ်ချောင်းများကို ကောက်ယူနေသော မုဆိုးမတစ်ဦးကို တွေ့လေ၏။ သူက ထိုမိန်းမကို ခေါ်၍ ‘ရေတစ်စက်သောက်ရန် အိုးတစ်လုံးနှင့် ရေအနည်းငယ်ကို ငါ့ထံ ယူလာပါလော့’ ဟု တောင်းလေ၏။ ထို့အပြင် ‘မုန့်တစ်ဖဲ့ကိုလည်း ငါ့ထံ ယူလာပါလော့’ ဟု တောင်းလေ၏။”

ဆင်းရဲနွမ်းပါးလှသော ထိုအိမ်တွင် အငတ်ဘေးသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်နေပြီး မုဆိုးမသည် အသက်ရှင်ရန် ရုန်းကန်နေရခြင်းကို စွန့်လွှတ်ရတော့မည်ဟု စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် အလွန်အမင်း အခက်အခဲကြုံနေရသည့်အချိန်တွင်ပင် သူမသည် မိမိ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို သက်သေခံခဲ့သည်။ Elijah ၏ တောင်းဆိုချက်ကို တုံ့ပြန်၍ သူမက “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ ငါ့မှာ မုန့်တစ်လုံးမျှ မရှိ။ အိုးထဲ၌ မုန့်ညက်လက်တစ်ဆုပ်နှင့် ပုလင်းထဲ၌ ဆီအနည်းငယ်သာ ရှိ၏။ ယခု တုတ်နှစ်ချောင်းကို ကောက်ယူနေသည်မှာ ငါနှင့် ငါ့သားစားပြီးနောက် သေရန်အတွက် ထိုအရာကို ပြင်ဆင်ရန် ဖြစ်သည်” ဟု ဆိုလေ၏။ Elijah ကလည်း “မကြောက်နှင့်။ သင်ပြောသည့်အတိုင်း သွား၍လုပ်လော့။ သို့သော် ထိုအရာထဲမှ ငါ့အတွက် မုန့်ငယ်တစ်လုံးကို ဦးစွာလုပ်၍ ငါ့ထံ ယူလာလော့။ ထို့နောက် သင်နှင့် သင့်သားအတွက် လုပ်လော့။ အကြောင်းမူကား Israel ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ထာဝရဘုရားသည် မြေပေါ်သို့ မိုးရွာစေသောနေ့တိုင်အောင် အိုးထဲမှ မုန့်ညက် မကုန်ရ၊ ပုလင်းထဲမှ ဆီလည်း မလျော့ရ” ဟု မိန့်လေ၏။

ယုံကြည်ခြင်းအတွက် ဤထက်ကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုကို တောင်းဆိုရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ မိမိနှင့် မိမိ၏သားအပေါ် ကျရောက်လာနိုင်သည့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ Israel ၏ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဟု ယုံကြည်လျက် မုဆိုးမသည် “Elijah ၏ စကားအတိုင်း” ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ဧည့်ဝတ်ပြုခြင်း၏ အမြင့်ဆုံးစမ်းသပ်မှုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

ဧည့်ဝတ်ပြုခြင်းအတွက် ဆုချခြင်း

သူမ၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ရက်ရောမှုတို့သည် အံ့ဖွယ်ကောင်းစွာ ဆုချခံခဲ့ရသည်။ “ထိုမိန်းမ၊ သူနှင့် သူ့အိမ်သူအိမ်သားတို့သည် ရက်များစွာ စားကြ၏။ ထာဝရဘုရားသည် Elijah အားဖြင့် မိန့်တော်မူသော စကားအတိုင်း အိုးထဲမှ မုန့်ညက် မကုန်၊ ပုလင်းထဲမှ ဆီလည်း မလျော့ပေ။”

“ထိုအရာများ ဖြစ်ပြီးနောက် အိမ်ရှင်မ၏သားသည် အနာရောဂါစွဲ၍ အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် သူ့ထဲ၌ အသက်မရှိတော့ပေ။ ထိုမိန်းမက Elijah အား ‘သင်သည် ငါ့အပြစ်ကို အောက်မေ့စေပြီး ငါ့သားကို သတ်ရန် ငါ့ထံသို့ လာသလော’ ဟု ဆိုလေ၏။”

“သူကလည်း ‘သင်၏သားကို ငါ့အား ပေးလော့’ ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် သူသည် ထိုသားကို အပေါ်ထပ်သို့ ချီပင့်၍ မိမိနေထိုင်ရာ အခန်းသို့ သွားကာ မိမိ၏အိပ်ရာပေါ်၌ ချထားလေ၏။ … ထို့နောက် သူသည် ကလေးအပေါ်၌ သုံးကြိမ် ဆန့်လျက် ထာဝရဘုရားထံသို့ ဟစ်အော်ဆုတောင်းလေ၏။ … ထာဝရဘုရားသည် Elijah ၏ အသံကို နားထောင်တော်မူသဖြင့် ကလေး၏ ဝိညာဉ်သည် သူ့ထဲသို့ ပြန်ဝင်လာ၍ အသက်ပြန်ရှင်လေ၏။”

“ထိုအခါ Elijah သည် ကလေးကိုယူ၍ အခန်းထဲမှ အောက်သို့ ခေါ်လာပြီး အိမ်ထဲသို့ ဝင်ကာ သူ၏မိခင်ထံ အပ်ပေးလေ၏။ Elijah က ‘သင်၏သား အသက်ရှင်ပြီ’ ဟု ဆိုလေ၏။ ထိုမိန်းမက Elijah အား ‘ယခု ဤအမှုကြောင့် သင်သည် ဘုရားသခင်၏လူဖြစ်ကြောင်းနှင့် သင့်နှုတ်၌ရှိသော ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် သစ္စာဖြစ်ကြောင်းကို ငါသိပြီ’ ဟု ဆိုလေ၏။”

Zarephath ၏ မုဆိုးမသည် မိမိရှိသော မုန့်အနည်းငယ်ကို Elijah နှင့် မျှဝေခဲ့ပြီး အပြန်အလှန်အားဖြင့် သူမ၏အသက်နှင့် သူမ၏သား၏အသက်တို့ကို ထိန်းသိမ်းပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ အခြားသူများထက် ပို၍လိုအပ်နေသူများအား စာနာမှုနှင့် အကူအညီပေးသူအားလုံးကိုလည်း ဘုရားသခင်က ကြီးမားသောကောင်းချီး ပေးမည်ဟု ကတိပြုထားတော်မူသည်။ ယနေ့တွင်လည်း ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးသည် Elijah လက်ထက်ကထက် လျော့နည်းခြင်းမရှိပေ။ “ပရောဖက်တစ်ဦးကို ပရောဖက်၏နာမ၌ လက်ခံသောသူသည် ပရောဖက်၏အကျိုးကို ရလိမ့်မည်။” [Matthew 10:41]

“ဧည့်သည်များကို ဧည့်ဝတ်ပြုရန် မမေ့ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် အချို့သောသူတို့သည် မသိဘဲ ကောင်းကင်တမန်များကို ဧည့်ခံခဲ့ကြပြီ။” [Hebrews 13:2] ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင်အဖသည် မိမိ၏သားသမီးများ လျှောက်လှမ်းရာလမ်းတွင် အသွင်ပြောင်းထားသော ကောင်းချီးများဖြစ်သည့် အခွင့်အရေးများကို ယနေ့တိုင် ထားရှိတော်မူဆဲဖြစ်သည်။ ထိုအခွင့်အရေးများကို အသုံးချသူများသည် ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ရရှိကြသည်။ “သင်သည် ငတ်မွတ်သောသူအတွက် မိမိကိုယ်ကို သုံးစွဲ၍ ဆင်းရဲသောသူ၏အလိုကို ဖြည့်ဆည်းပေးလျှင် … သင်သည် ရေလောင်းထားသော ဥယျာဉ်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ရေမခန်းသော ရေတွင်းကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။” [Isaiah 58:10, 11]၊ RSV။

ယနေ့ ခရစ်တော်က “သင်တို့ကို လက်ခံသောသူသည် ငါ့ကို လက်ခံသောသူဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ခရစ်တော်၏နာမ၌ ပြုသော မေတ္တာကရုဏာ အမှုတစ်စုံတစ်ရာမျှ ဆုမချဘဲ ကျန်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ မိသားစုထဲတွင် အနိမ့်ကျဆုံးသူများကိုပင် ခရစ်တော်က ထည့်သွင်းပြောဆိုတော်မူသည်။ “ဤသူငယ်တို့တွင် တစ်ယောက်ယောက်အား သောက်စရာပေးသောသူ”—ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အသိပညာ၌ ကလေးသူငယ်များကဲ့သို့ ဖြစ်သောသူတို့အား—“တပည့်တော်၏နာမ၌ ရေအေးတစ်ခွက်မျှသာ ပေးသောသူသည် အမှန်ဆိုသည်ကား မိမိ၏အကျိုးကို မည်သို့မျှ မဆုံးရှုံးရ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ [Matthew 10:40-42]

မိုးခေါင်ခြင်း သုံးနှစ်

အငတ်ဘေး၏ ရှည်လျားသောနှစ်များတစ်လျှောက် Elijah သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းပြီး သည်းခံစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ထာဝရဘုရား၏လက်တော်သည် ဒုက္ခရောက်နေသောပြည်အပေါ် အလေးအနက် ကျရောက်နေခဲ့သည်။ နေရာတိုင်း၌ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် လိုအပ်မှုများကို မြင်ရသောအခါ သူ၏နှလုံးသည် ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ကြေကွဲခဲ့ပြီး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို အလျင်အမြန် ဖြစ်ပေါ်စေလိုခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်နေတော်မူပြီး မိမိ၏အစေခံသည် ဆက်လက်ဆုတောင်းကာ လုပ်ဆောင်ရမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်သည်။

Ahab လက်ထက်တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အယူဖောက်ပြန်မှုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သော ဆိုးညစ်မှုများ၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ Israel သည် မှန်ကန်သောလမ်းမှ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် သွေဖည်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အများစုသည် မှောင်မိုက်၏ အင်အားများထံ မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံခဲ့ကြသည်။

ဘုရင် David လက်ထက်တွင် Israel တစ်နိုင်ငံလုံးသည် နေ့စဉ်ကောင်းကျိုးများအတွက် ဘုရားသခင်အပေါ် လုံးဝမှီခိုနေရကြောင်း အသိအမှတ်ပြုလျက် အမြင့်ဆုံးသောဘုရားကို ချီးမွမ်းသီချင်းများဖြင့် စည်းလုံးညီညွတ်စွာ ချီးမွမ်းခဲ့သည်မှာ ရာစုနှစ်တစ်ခုခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သူတို့သီဆိုခဲ့ကြသည်မှာ—

အို ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအရှင် ဘုရားသခင်၊ …
နံနက်ခင်းနှင့်
ညနေခင်းတို့၏ ထွက်ပေါ်လာရာများကို
ဝမ်းမြောက်စေတော်မူ၏။
မြေကြီးကို ကြည့်ရှု၍ ရေလောင်းတော်မူ၏။
ရေပြည့်လျှံသော ဘုရားသခင်၏ မြစ်ဖြင့်
အလွန်ကြွယ်ဝစေတော်မူ၏။
ထိုသို့ ပြင်ဆင်ပေးတော်မူပြီးနောက်
သူတို့အတွက် စပါးကို ပြင်ဆင်တော်မူ၏။
ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးကောင်းမြတ်ခြင်းဖြင့် တစ်နှစ်ကို သရဖူဆောင်းပေးတော်မူ၏။
ကိုယ်တော်၏ လမ်းကြောင်းများသည် ဆီဥများကို ချစီးစေ၏။
[Psalm 65:5, 8, 9, 11]

တိရစ္ဆာန်တို့အတွက် မြက်ပင်ကို
လူတို့အသုံးအတွက် အပင်များကို ဖြစ်စေတော်မူ၏။
မြေကြီးထဲမှ အစာအာဟာရကို ထွက်စေတော်မူ၏။
လူတို့၏နှလုံးကို ရွှင်လန်းစေသော စပျစ်ရည်ကိုလည်း ဖြစ်စေတော်မူ၏။
အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်တို့သည် အဘယ်မျှ များပြားလှသနည်း။
ပညာတော်ဖြင့် ထိုအမှုအလုံးစုံတို့ကို ပြုတော်မူ၏။
မြေကြီးသည် ကိုယ်တော်၏ စည်းစိမ်များနှင့် ပြည့်လျှံလျက်ရှိ၏။
[Psalm 104:14, 15, 24]

ထာဝရဘုရားသည် Israel ကို ခေါ်ဆောင်လာသောပြည်သည် နို့နှင့်ပျားရည် စီးဆင်းသောပြည်ဖြစ်ပြီး မိုးရေမလုံလောက်ခြင်းကြောင့် မည်သည့်အခါမျှ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရန် မလိုအပ်သော နိုင်ငံဖြစ်သည်။ “သင်တို့ဝင်၍ အပိုင်ရမည့်ပြည်သည်” ဟု ကိုယ်တော်က သူတို့အား မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ “သင်တို့ထွက်လာခဲ့သော Egypt ပြည်ကဲ့သို့ မဟုတ်။ ထိုပြည်၌ သင်သည် မိမိမျိုးစေ့ကို ကြဲပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဥယျာဉ်ကို ရေလောင်းသကဲ့သို့ မိမိခြေဖြင့် ရေလောင်းရ၏။ သို့သော် သင်တို့ဝင်၍ အပိုင်ရမည့်ပြည်သည် တောင်ကုန်းများနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများရှိသောပြည်ဖြစ်၍ ကောင်းကင်မိုးရေကို သောက်ရသောပြည် ဖြစ်၏။ သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် စောင့်ရှောက်တော်မူသောပြည် ဖြစ်၏။”

မိုးရေ အလျှံပယ်ရရှိမည့် ကတိတော်သည် နာခံခြင်း၏ အခြေအနေအပေါ် မူတည်၍ ပေးထားခဲ့သည်။ “ယနေ့ ငါမှာထားသော ငါ၏ပညတ်တော်တို့ကို လုံ့လဝီရိယရှိစွာ နားထောင်၍ သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းမဲ့ ချစ်၍ အစေခံကြလျှင်၊ သင်တို့၏ပြည်၌ မိုးရေကို အချိန်တန်လျှင်၊ အစောပိုင်းမိုးနှင့် နောက်ပိုင်းမိုးကို ငါပေးမည်။”

“သင်တို့၏ စိတ်နှလုံးသည် မလှည့်ဖြားဘဲ သင်တို့သည် လမ်းလွဲ၍ အခြားဘုရားများကို အစေခံကာ ကိုးကွယ်မိခြင်း မရှိစေရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတိပြုကြလော့။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် … ကိုယ်တော် [ထာဝရဘုရား] သည် ကောင်းကင်ကို ပိတ်၍ မိုးမရွာစေတော်မူမည်။ မြေကြီးသည်လည်း အသီးအနှံကို မပေးရ။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ထာဝရဘုရားပေးတော်မူသော ကောင်းမြတ်သောပြည်မှ သင်တို့သည် အလျင်အမြန် ပျက်စီးသွားကြလိမ့်မည်။” [Deuteronomy 11:10-14, 16, 17]

“သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏အသံကို နားမထောင်၊ ပညတ်တော်နှင့် အထုံးအဖွဲ့အလုံးစုံတို့ကို စောင့်ရှောက်၍ မကျင့်လျှင် … သင်၏ခေါင်းပေါ်၌ရှိသော ကောင်းကင်သည် ကြေးဝါဖြစ်လိမ့်မည်။ သင်၏အောက်၌ရှိသော မြေကြီးသည် သံဖြစ်လိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားသည် သင်၏ပြည်၌ မိုးရေကို ဖုန်မှုန့်နှင့် မြေမှုန့်ဖြစ်စေတော်မူလိမ့်မည်။” [Deuteronomy 28:15, 23, 24]

ဤပညတ်တော်များသည် ရှင်းလင်းလွန်းလှသော်လည်း ရာစုနှစ်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ အယူဖောက်ပြန်မှုသည် ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်၏ အတားအဆီးတိုင်းကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ခြိမ်းခြောက်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါ Elijah ၏ ကြိုတင်ဟောပြောချက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ပြည့်စုံလာနေခဲ့သည်။ သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ဘေးဒုက္ခ၏ သတင်းကို သယ်ဆောင်လာသူကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ အုပ်စိုးသူများစွာသည် ထိုထူးဆန်းသော ပရောဖက်ကို မိမိတို့၏ နယ်မြေအတွင်း၌ ရှာမတွေ့နိုင်ကြောင်း ဂုဏ်သိက္ခာအရ ကျိန်ဆိုခဲ့ကြသည်။ Jezebel နှင့် Baal ၏ ပရောဖက်များသည် Elijah ကို မုန်းတီးပြီး သူ့ကို မိမိတို့၏အာဏာ လက်လှမ်းမီရာသို့ ရောက်အောင် ဆောင်ကြဉ်းရန် ကြိုးပမ်းမှုမှန်သမျှကို မချန်ထားခဲ့ကြပေ။ သို့သော် မိုးမရွာသေးပေ။

လူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် အသင့်ဖြစ်လာကြသည်

နောက်ဆုံးတွင် “ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် Elijah ထံသို့ ရောက်လာ၍ ‘သွား၍ Ahab အား ကိုယ်ကိုပြလော့။ မြေပေါ်သို့ မိုးရွာစေမည်’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။” ထိုအမိန့်တော်ကို နာခံ၍ Elijah သည် ခရီးထွက်လေ၏။

ထိုအချိန်ခန့်တွင် Ahab သည် မိမိအိမ်တော်၏ အုပ်ချုပ်သူ Obadiah အား အငတ်ဘေးကြောင့် အစာမရှိဖြစ်နေသော တိရစ္ဆာန်များအတွက် စားကျက်ရှာတွေ့နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်၍ စမ်းရေတွင်းများနှင့် ချောင်းများကို ရှာဖွေရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။ မိမိ၏အိမ်တော်အတွက် ဖြစ်လာမည့်အခြေအနေကို အလွန်စိုးရိမ်နေသော ဘုရင်သည် စားကျက်ရနိုင်မည့် ကောင်းမွန်သောနေရာအချို့ကို ရှာဖွေရန် မိမိ၏အစေခံနှင့်အတူ ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ “Ahab သည် မိမိတစ်ဦးတည်း လမ်းတစ်လမ်းသို့ သွား၍ Obadiah သည် မိမိတစ်ဦးတည်း အခြားလမ်းသို့ သွားလေ၏။” “Obadiah သည် လမ်း၌ရှိစဉ် Elijah နှင့် တွေ့လေ၏။ သူ့ကိုသိ၍ မျက်နှာပေါ်၌ လဲကျကာ ‘ကျွန်ုပ်၏အရှင် Elijah ပင်လော’ ဟု ဆိုလေ၏။”

Israel ၏ အယူဖောက်ပြန်မှုကာလအတွင်း Obadiah သည် သစ္စာရှိနေခဲ့သည်။ ဘုရင်သည် သူ့အား အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာခံခြင်းမှ လွှဲမရခဲ့ပေ။ ယခုအခါ Elijah ထံမှ တာဝန်တစ်ရပ်ကို သူရရှိခဲ့သည်။ “သွား၍ သင်၏အရှင်အား ‘Elijah ဤနေရာ၌ ရှိနေသည်’ ဟု ပြောလော့။”

ထိတ်လန့်သွားသော Obadiah က “ကျွန်ုပ်ကို သတ်ရန် Ahab ၏လက်သို့ အပ်နှံစေမည့်အထိ ကျွန်ုပ်သည် အဘယ်အပြစ်ကို ပြုမိပါသနည်း” ဟု အော်ဟစ်လေ၏။ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် သေချာပေါက် သေခြင်းကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။ “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း” ဟု ပရောဖက်အား သူရှင်းပြသည်။ “ကျွန်ုပ်၏အရှင်သည် သင့်ကို ရှာရန် မစေလွှတ်ခဲ့သော လူမျိုး သို့မဟုတ် နိုင်ငံဟူ၍ မရှိပါ။ သူတို့က ‘သူမရှိ’ ဟု ပြောကြသောအခါ သူသည် ထိုနိုင်ငံနှင့် လူမျိုးကို သင်တို့ကို မတွေ့ကြောင်း ကျိန်ဆိုစေခဲ့သည်။ ယခု သင်က ‘သင်၏အရှင်အား Elijah ဤနေရာ၌ ရှိသည်ဟု သွားပြောလော့’ ဟု ဆို၏။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ထံမှ ထွက်သွားသည်နှင့် ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဉ်တော်သည် ကျွန်ုပ်မသိသောအရပ်သို့ သင့်ကို ခေါ်ဆောင်သွားလျှင် အဘယ်သို့နည်း။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်သည် သွား၍ Ahab အား ပြောပြီး သူသည် သင့်ကို မတွေ့လျှင် ကျွန်ုပ်ကို သတ်လိမ့်မည်။”

Elijah သည် လေးနက်စွာ ကျိန်ဆို၍ Obadiah အား ထိုတာဝန်သည် အချည်းနှီးဖြစ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ကတိပေးခဲ့သည်။ “ငါရပ်နေသော ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း ယနေ့ သူ့ထံ ငါကိုယ်တိုင် အမှန်ပင် ပေါ်လာမည်။” ထိုသို့ အာမခံချက်ရရှိပြီးနောက် “Obadiah သည် Ahab ကို တွေ့ရန် သွား၍ သူ့အား ပြောလေ၏။”

အံ့အားသင့်ခြင်းနှင့် ထိတ်လန့်ခြင်း ရောနှောလျက် ဘုရင်သည် မိမိကြောက်ရွံ့၍ မုန်းတီးပြီး မနားမနေ ရှာဖွေနေခဲ့သော လူထံမှ သတင်းစကားကို နားထောင်ခဲ့သည်။ ပရောဖက်သည် Israel အပေါ် နောက်ထပ်ဘေးတစ်ခုကို ဟောပြောတော့မည် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ ဘုရင်၏နှလုံးသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရသည်။ Jeroboam ၏ ညှိုးနွမ်းသွားသော လက်ကို သူအမှတ်ရလာသည်။ Ahab သည် ထိုခေါ်ဆိုချက်ကို မနာခံဘဲ မနေနိုင်သကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ တမန်တော်အပေါ် မိမိ၏လက်ကို မြှောက်ရန်လည်း မရဲပေ။ တုန်လှုပ်နေသော ဘုရင်သည် စစ်သားများ၏ အစောင့်အရှောက်နှင့်အတူ ပရောဖက်ကို တွေ့ရန် သွားလေ၏။

ရဲရင့်သော ပရောဖက်၊ အပြစ်ရှိသော ဘုရင်

ဘုရင်နှင့် ပရောဖက်တို့သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြသည်။ Elijah ၏ရှေ့တွင် Ahab သည် လူအဖြစ်မှ အားလျော့သွားသကဲ့သို့၊ အာဏာမဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ပထမဆုံး တုန်လှုပ်သောစကားများဖြစ်သော “Israel ကို ဒုက္ခရောက်စေသောသူသည် သင်ပေလော” ဟူသောစကားတွင် သူ၏နှလုံးသား၏ အတွင်းဆုံးခံစားချက်များကို မသိစိတ်ဖြင့် ဖော်ပြမိခဲ့ပြီး ပြည်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေသော ပြင်းထန်သော တရားစီရင်ခြင်းအတွက် အပြစ်ကို ပရောဖက်အပေါ် ပုံချရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

အပြစ်ကျူးလွန်သူသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်းမှ သွေဖည်ခြင်း၏ ရလဒ်အဖြစ် ရောက်လာသော ဘေးဒုက္ခများအတွက် ဘုရားသခင်၏ တမန်တော်များကို တာဝန်ရှိသည်ဟု သတ်မှတ်တတ်ခြင်းမှာ သဘာဝဖြစ်သည်။ Satan ၏အာဏာအောက်ရှိသူများရှေ့တွင် သမ္မာတရား၏ မှန်ကို ထောင်ပြသောအခါ သူတို့သည် ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းခံရသည့်အတွက် ဒေါသထွက်ကြသည်။ အပြစ်ကြောင့် မျက်စိကန်းနေကြသဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အစေခံများသည် မိမိတို့ကို ဆန့်ကျင်လာကြပြီး အပြင်းထန်ဆုံး ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းကို ခံထိုက်သူများဖြစ်သည်ဟု သူတို့ခံစားကြသည်။

Elijah သည် မိမိ၌ အပြစ်မရှိကြောင်း သိရှိလျက် ရပ်နေပြီး မိမိကိုယ်ကို အကြောင်းပြရန်လည်းကောင်း၊ ဘုရင်အား မြှောက်ပင့်ရန်လည်းကောင်း မကြိုးစားခဲ့ပေ။ မိုးခေါင်ခြင်းသည် မကြာမီ ကုန်ဆုံးတော့မည်ဟူသော သတင်းကောင်းဖြင့် ဘုရင်၏ဒေါသကို ရှောင်လွှဲရန်လည်း မကြိုးစားခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်၏ဂုဏ်အသရေအတွက် စိတ်အားထက်သန်ပြီး ဒေါသထွက်လျက် သူသည် ဘုရင်အား မကြောက်မရွံ့ ကြေညာခဲ့သည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ် ဘေးဒုက္ခကို ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ ဘုရင်၏အပြစ်နှင့် သူ၏ဘိုးဘေးတို့၏အပြစ်များ ဖြစ်သည်။ “Israel ကို ဒုက္ခမပေးခဲ့ပါ” ဟု Elijah က ရဲရင့်စွာ ဆိုသည်။ “သင်နှင့် သင်၏အဘ၏အိမ်သည် ထိုသို့ပြုကြပြီ။ အကြောင်းမူကား သင်တို့သည် ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်တော်တို့ကို စွန့်ပယ်၍ Baalim နောက်သို့ လိုက်ကြပြီ။”

ယနေ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်ခြင်း

ယနေ့တွင် တင်းကြပ်စွာ ပြစ်တင်ဆုံးမသော အသံ လိုအပ်နေသည်။ အကြောင်းမူကား ကြီးလေးသောအပြစ်များသည် လူတို့ကို ဘုရားသခင်နှင့် ကွဲကွာစေခဲ့ပြီ။ ဘုရားမဲ့ခြင်းသည် ခေတ်စားလာပြီဖြစ်သည်။ “ဤသူသည် ငါတို့အပေါ် အုပ်စိုးခြင်းကို ငါတို့မလိုချင်” ([Luke 19:14]) ဟူသောစကားသည် လူထောင်ပေါင်းများစွာ၏ ဘာသာစကားဖြစ်လာသည်။ မကြာခဏ ဟောကြားနေသော ချောမွေ့နူးညံ့သည့် တရားဒေသနာများသည် ရေရှည်တည်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မဖြစ်စေကြပေ။ တံပိုးသည်လည်း သေချာသောအသံကို မပေးတော့ပေ။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မှ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး ထက်မြက်သော သမ္မာတရားများကြောင့် လူတို့၏နှလုံးသည် ထိခိုက်မကြေကွဲကြပေ။

လူများစွာက “ဤမျှရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပြောရန် အဘယ်ကြောင့် လိုအပ်သနည်း” ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုသူတို့သည် “John the Baptist သည် Herod အား မိမိ၏အစ်ကို၏ဇနီးနှင့် အတူနေခြင်းသည် မတရားကြောင်း ပြောခြင်းဖြင့် Herodias ၏ဒေါသကို အဘယ်ကြောင့် နှိုးဆွရန် လိုအပ်သနည်း” ဟုလည်း မေးနိုင်ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ ရှေ့ပြေးသူသည် မိမိ၏ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော စကားကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို စောင့်ရှောက်သူများဖြစ်သင့်သည့် လူတို့သည် အငြင်းပွားခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် မူဝါဒသည် သစ္စာရှိခြင်း၏နေရာကို ယူလာခဲ့ကာ အပြစ်ကို ပြစ်တင်မဆုံးမဘဲ ထားခွင့်ပြုလာကြသည်။ သစ္စာရှိစွာ ပြစ်တင်ဆုံးမသော အသံကို အသင်းတော်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် မည်သည့်အချိန်တွင် ကြားရမည်နည်း။

“သင်သည် ထိုသူပင်ဖြစ်သည်။” [2 Samuel 12:7] Nathan က David အား ပြောခဲ့သော ဤမျှရှင်းလင်းသော စကားမျိုးကို ယနေ့ တရားဟောစင်များပေါ်တွင် ကြားရသည်မှာ ရှားပါးလှသည်။ အများပြည်သူထုတ် သတင်းစာများတွင် တွေ့ရသည်မှာလည်း ရှားပါးလှသည်။ ထာဝရဘုရား၏ တမန်တော်များသည် မိမိတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများ အသီးမသီးကြောင်း မညည်းညူသင့်ပေ။ အမှန်တရားကို ဖိနှိပ်ထားစေသော လူတို့နှစ်သက်စေရန် ဆန္ဒကို သူတို့မစွန့်ပယ်မချင်း ထိုသို့ မညည်းညူသင့်ပေ။

ဓမ္မဆရာများသည် မိမိတို့၏အိမ်နီးချင်းကို ချစ်သောကြောင့် မိမိတို့ထံ အပ်နှံထားသော သတင်းစကားကို နူးညံ့ပျော့ပျောင်းအောင် ပြုလုပ်ကြခြင်းမဟုတ်ပေ။ မိမိကိုယ်ကို အလိုလိုက်၍ သက်သာချောင်ချိမှုကို နှစ်သက်သောကြောင့် ထိုသို့ပြုကြခြင်းဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော မေတ္တာသည် ဦးစွာ ဘုရားသခင်၏ဂုဏ်အသရေနှင့် ဝိညာဉ်များ၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ရှာဖွေသည်။ ထိုသို့သော မေတ္တာရှိသူတို့သည် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပြောဆိုခြင်း၏ မနှစ်မြို့ဖွယ်ရလဒ်များမှ မိမိတို့ကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန် သမ္မာတရားကို ရှောင်လွှဲမည်မဟုတ်ပေ။ ဝိညာဉ်များ အန္တရာယ်ကျရောက်နေသောအခါ ဘုရားသခင်၏ ဓမ္မအမှုဆောင်များသည် မိမိတို့အား ပေးထားသော နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပြောကြမည်ဖြစ်ပြီး မကောင်းမှုကို အကြောင်းပြရန် ငြင်းပယ်ကြမည်။

Elijah ပြသခဲ့သော ရဲစွမ်းသတ္တိကို ဓမ္မအမှုဆောင်တိုင်း ပြသနိုင်လျှင် ကောင်းပေလိမ့်မည်။ ဓမ္မအမှုဆောင်များသည် “ယုံကြည်စေ၊ ပြစ်တင်ဆုံးမ၊ တိုက်တွန်းအားပေး၍ သည်းခံခြင်းနှင့် သွန်သင်ခြင်းတို့တွင် မပျက်မကွက်နေကြလော့” ဟူသောတာဝန်ရှိသည်။ [2 Timothy 4:2] ခရစ်တော်၏ကိုယ်စား သူတို့သည် နာခံသူများကို အားပေးရမည်ဖြစ်ပြီး မနာခံသူများကို သတိပေးရမည်။ လောကီရေးရာ မူဝါဒများသည် သူတို့အပေါ် မည်သည့်အလေးချိန်မျှ မရှိရပေ။ သူတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားရမည်။ မိမိတို့၏စကားကို မပြောရဘဲ သူတို့၏ သတင်းစကားသည် “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား” ဖြစ်ရမည်။ ဘုရားသခင်သည် Elijah၊ Nathan နှင့် John the Baptist တို့ကဲ့သို့သော လူများကို ခေါ်တော်မူသည်။ အကျိုးဆက်မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ကိုယ်တော်၏သတင်းစကားကို သယ်ဆောင်မည့်သူများ၊ မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရမည်ဆိုလျှင်ပင် သမ္မာတရားကို ပြောမည့်သူများကို ခေါ်တော်မူသည်။

ဘုရားသခင်သည် မှားယွင်းမှုကို ဆန့်ကျင်၍ သစ္စာရှိစွာ တိုက်ပွဲဝင်မည့်သူများ၊ အမြင့်အရပ်များရှိ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆိုးညစ်မှုများကို စစ်တိုက်မည့်သူများကို ခေါ်တော်မူသည်။ ထိုသူတို့အား ကိုယ်တော်က “ကောင်းပြီ၊ သစ္စာရှိ၍ ကောင်းသော အစေခံ၊ … သင်၏အရှင်၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းထဲသို့ ဝင်လော့” ဟူသောစကားကို မိန့်တော်မူလိမ့်မည်။ [Matthew 25:23]