အခန်း ၃၅—ဘုရားသခင်၏ လူတို့ လွတ်မြောက်ခြင်း

 

အခန်း ၃၅—ဘုရားသခင်၏ လူတို့ လွတ်မြောက်ခြင်း

ဘုရားသခင်၏ လူတို့ကို ဆန့်ကျင်၍ ထုတ်ပြန်ထားသော အမိန့်အရ သတ်မှတ်ထားသည့်အချိန် နီးကပ်လာသောအခါ၊ မြေကြီးသားတို့သည် မိမိတို့၏ ငြိမ်သက်ခြင်းကို နှောင့်ယှက်သူများကို ဖျက်ဆီးရန် စည်းလုံးကြသည်။ တစ်ညတည်းအတွင်း ထိုသူတို့၏ အသံကို အစဉ်အမြဲ တိတ်ဆိတ်သွားစေမည့် အဆုံးအဖြတ်ထိုးနှက်ချက်ကို ပြုရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ စောင့်မျှော်နေသူတို့သည် မိမိတို့၏ သီးခြားဆိတ်ငြိမ်ရာများတွင် ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းကို မရပ်မနား တောင်းလျှောက်နေကြဆဲဖြစ်သည်။ မြေကြီး၏ အရပ်ရပ်တိုင်းတွင် မကောင်းဆိုးဝါးကောင်းကင်တမန်အလုံးအရင်းများ၏ တိုက်တွန်းမှုဖြင့် လက်နက်ကိုင်အုပ်စုများသည် သေခြင်းအမှုကို ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ အောင်ပွဲခံကြွေးကြော်သံများ၊ လှောင်ပြောင်သံများနှင့် ကျိန်ဆဲသံများဖြင့် သူတို့သည် မိမိတို့၏ သားကောင်ထံသို့ ပြေးဝင်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြသည်။

သို့သော် ကြည့်ရှုလော့၊ ည၏အမှောင်ထက်ပင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ထူထပ်သည့် အနက်ရောင်အမှောင်သည် မြေကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ ထိုအခါ ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်မှ ထွက်ပေါ်သော ဘုန်းတော်ဖြင့် တောက်ပနေသည့် သက်တံသည် မိုးကောင်းကင်ကို ဖြတ်၍ တောက်ပလာပြီး ဆုတောင်းနေသော အုပ်စုတိုင်းကို ဝန်းရံထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ဒေါသထွက်နေသော လူအုပ်ကြီးများသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြသည်။ သူတို့၏ လှောင်ပြောင်ကြွေးကြော်သံများ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သတ်ဖြတ်လိုသော ဒေါသ၏ ပစ်မှတ်များကို မေ့လျော့သွားကြသည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကြိုတင်ခံစားချက်များဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်အမှတ်အသားကို စိုက်ကြည့်ကြပြီး ၎င်း၏ အလွန်ပြင်းထန်သော တောက်ပမှုမှ ကာကွယ်ပေးခြင်းခံရရန် တောင့်တကြသည်။

ဘုရားသခင်၏ လူတို့ထံမှ ကြည်လင်၍ သာယာသော အသံတစ်သံကို “အပေါ်သို့ ကြည့်ကြလော့” ဟု ကြားရသည်။ သူတို့သည် မျက်စိကို မိုးကောင်းကင်သို့ မြှောက်ကြည့်သောအခါ ကတိတော်၏ သက်တံကို မြင်ကြသည်။ မိုးကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အနက်ရောင် ဒေါသထွက်နေသည့် တိမ်များသည် ကွဲသွားကြပြီး Stephen ကဲ့သို့ သူတို့သည် မိုးကောင်းကင်သို့ မျက်စိကို အတည်တကျ မြှောက်ကြည့်ကာ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်နှင့် ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လူသား၏သားတော်ကို မြင်ကြသည်။ သူ၏ ဘုရားသခင့်အသွင်သဏ္ဌာန်၌ သူအရှက်ခွဲခံခဲ့ရခြင်း၏ အမှတ်အသားများကို သူတို့သိမြင်ကြသည်။ ထို့နောက် သူ၏ နှုတ်မှ မိမိခမည်းတော်နှင့် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များရှေ့တွင် တင်ပြခဲ့သော တောင်းဆိုချက်ဖြစ်သည့် “ကိုယ်တော်ပေးသနားတော်မူသော သူတို့သည်လည်း အကျွန်ုပ်ရှိရာအရပ်၌ အကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ရှိစေလိုပါ၏” ဟူသောစကားကို ကြားရသည်။ ထပ်မံ၍ သာယာ၍ အောင်ပွဲခံသော အသံတစ်သံကို “သူတို့လာကြပြီ! သူတို့လာကြပြီ! သန့်ရှင်းသူ၊ အပြစ်ကင်းသူ၊ မညစ်ညမ်းသူများဖြစ်ကြသည်။ ငါ၏ သည်းခံခြင်းနှင့်ဆိုင်သော နှုတ်ကပတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းကြပြီ။ သူတို့သည် ကောင်းကင်တမန်များအကြား လမ်းလျှောက်ကြလိမ့်မည်” ဟု ကြားရပြီး မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်မြဲစွာ ကိုင်စွဲထားခဲ့ကြသော သူတို့၏ ဖြူဖျော့၍ တုန်ယင်နေသည့် နှုတ်ခမ်းများမှ အောင်ပွဲကြွေးကြော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သန်းခေါင်ယံအချိန်၌ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ လူတို့ကို ကယ်တင်ရန် မိမိ၏ တန်ခိုးကို ထင်ရှားစေတော်မူသည်။ နေသည် အစွမ်းကုန် တောက်ပနေသကဲ့သို့ ပေါ်လာသည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ် နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများသည် အလျင်အမြန် ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ လူဆိုးတို့သည် ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကြစဉ်၊ ဖြောင့်မတ်သူတို့သည် မိမိတို့ လွတ်မြောက်ရမည့် အရိပ်အယောင်များကို အလေးအနက် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် မြင်ကြသည်။ သဘာဝတရားရှိ အရာအားလုံးသည် မိမိတို့၏ သွားလာနေကျလမ်းကြောင်းမှ လွဲသွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ချောင်းများသည် စီးဆင်းခြင်း ရပ်သွားကြသည်။ မှောင်မိုက်၍ လေးလံသော တိမ်များသည် တက်လာပြီး အချင်းချင်း တိုက်ခတ်ကြသည်။ ဒေါသထွက်နေသော မိုးကောင်းကင်အလယ်၌ ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ဘုန်းအသရေတောက်ပသော ကြည်လင်သည့်နေရာတစ်ခုရှိပြီး ထိုနေရာမှ ရေများစွာ၏ အသံကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ အသံသည် “ပြီးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ထိုအသံသည် မိုးကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေသည်။ ကြီးမားသော မြေငလျင် ဖြစ်ပေါ်သည်။ မိုးကောင်းကင်သည် ဖွင့်၍ပိတ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်မှ ဘုန်းတော်သည် လျှပ်တပြက် ထွက်ပေါ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ တောင်များသည် လေထဲတွင် ကျူပင်လှုပ်သကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ကြပြီး စုတ်ပြတ်နေသော ကျောက်ဆောင်များသည် အရပ်ရပ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။ လာမည့်မုန်တိုင်း၏ ဟိန်းသံကဲ့သို့ အသံကြီးတစ်သံ ရှိသည်။ ပင်လယ်သည် ဒေါသထွက်၍ ရိုက်ခတ်နေသည်။ ဖျက်ဆီးရန် မစ်ရှင်ဖြင့် ထွက်လာသော မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ အသံကဲ့သို့ ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်း၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားရသည်။ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် ပင်လယ်လှိုင်းများကဲ့သို့ လှုပ်ရှားတက်ကြွ၍ ဖောင်းကြွလာသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်သည် ပြိုကွဲနေသည်။ ၎င်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များပင် လျော့ကျပြိုကျနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ တောင်တန်းကြီးများ နစ်မြုပ်သွားကြသည်။ လူများနေထိုင်သော ကျွန်းများသည် ၎င်းတို့ပေါ်ရှိ အသက်ရှင်နေသူများနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ဆိုးသွမ်းမှုကြောင့် သောဒုံကဲ့သို့ ဖြစ်လာသော ဆိပ်ကမ်းမြို့များသည် ဒေါသထွက်နေသော ရေများအောက်တွင် မျိုချခံရကြသည်။ “အခွက်တစ်ခွက်” ခန့်အလေးချိန်ရှိသော မိုးသီးကြီးများသည် ဖျက်ဆီးခြင်းအမှုကို ပြုနေကြသည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အလွန်ဂုဏ်ယူဖွယ်ကောင်းသော မြို့များသည် ပြိုကျသွားကြသည်။ ကမ္ဘာ့အကြီးအကဲများသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဂုဏ်ပြုရန် မိမိတို့၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို အကုန်အကျခံတည်ဆောက်ထားသော တန်ဖိုးကြီးနန်းတော်များသည် သူတို့မျက်စိရှေ့၌ အပျက်အစီးများအဖြစ် ပြိုကျသွားကြသည်။ ထောင်နံရံများသည် အက်ကွဲပြိုကျကြပြီး ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ချုပ်နှောင်ခံထားရသော ဘုရားသခင်၏ လူတို့သည် လွတ်မြောက်ကြသည်။

သင်္ချိုင်းများသည် ဖွင့်လှစ်ကြပြီး “မြေမှုန့်၌ အိပ်ပျော်နေသူများစွာ” တို့သည် “အချို့သည် ထာဝရအသက်အတွက်လည်းကောင်း၊ အချို့သည် အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် ထာဝရရွံရှာခြင်းအတွက်လည်းကောင်း နိုးထကြလိမ့်မည်။” တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားအောက်တွင် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် သေဆုံးခဲ့သူအားလုံးသည် သင်္ချိုင်းမှ ဘုန်းအသရေဖြင့် ထွက်လာကြပြီး ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းသူတို့နှင့် ဘုရားသခင်ပြုသော ငြိမ်သက်ခြင်းပဋိညာဉ်ကို ကြားကြရသည်။ “ကိုယ်တော်ကို ထိုးဖောက်ခဲ့သူတို့”၊ ခရစ်တော်၏ သေခြင်းဝေဒနာကို လှောင်ပြောင်သရော်ခဲ့သူများနှင့် ကိုယ်တော်၏ အမှန်တရားနှင့် ကိုယ်တော်၏ လူတို့ကို အကြမ်းတမ်းဆုံး ဆန့်ကျင်ခဲ့သူများသည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို မြင်ရန်နှင့် သစ္စာရှိ၍ နာခံသူတို့အား ချီးမြှောက်ထားခြင်းကို မြင်ရန် ထမြောက်လာကြသည်။

ထူထပ်သော တိမ်များသည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးအုပ်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း နေသည် ယခုတစ်ခါ၊ ထိုတစ်ခါ တိမ်ကြားမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယေဟောဝါ၏ အပြစ်ဒဏ်ပေးမည့် မျက်စိကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးများသည် မိုးကောင်းကင်မှ ခုန်ထွက်လာပြီး မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးကို မီးတောက်အလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးဟိန်းသံအထက်မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံများသည် လူဆိုးတို့၏ အပြစ်ဒဏ်ကို ကြေညာကြသည်။ ပြောဆိုသော စကားများကို လူတိုင်းက နားမလည်ကြသော်လည်း မိစ္ဆာပရောဖက်များကမူ ထင်ရှားစွာ နားလည်ကြသည်။ မကြာသေးမီကပင် အလွန်မဆင်မခြင်၊ အလွန်ဝါကြွား၍ အာခံသူများ၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းသော လူတို့အပေါ် မိမိတို့၏ ရက်စက်မှုကြောင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်ခဲ့သူများသည် ယခုအခါ ထိတ်လန့်ခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရပြီး ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ ငိုကြွေးသံများသည် သဘာဝတရား၏ အသံများအထက်တွင် ကြားရသည်။ မကောင်းဆိုးဝါးတို့သည် ခရစ်တော်၏ ဘုရားသခင့်သဘောသဘာဝကို ဝန်ခံကြပြီး ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ရှေ့တွင် တုန်လှုပ်ကြသည်။ လူတို့သည် ကရုဏာတော်ကို တောင်းလျှောက်ကာ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်၍ မြေပေါ်တွင် တွားသွားကြသည်။

ရှေးပရောဖက်တို့သည် ဘုရားသခင်၏နေ့ကို သန့်ရှင်းသော ရူပါရုံ၌ မြင်သောအခါ ဤသို့ဆိုခဲ့ကြသည်။ “ဇိအုန်၌ တံပိုးမှုတ်ကြလော့။ ငါ၏ သန့်ရှင်းသောတောင်ပေါ်၌ အချက်ပေးသံကို မြည်စေကြလော့။ ထိုပြည်သူပြည်သားအပေါင်းတို့ တုန်လှုပ်ကြစေ။ ထာဝရဘုရား၏နေ့သည် လာပြီ။ နီးကပ်လာပြီ။” “ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ စစ်တပ်ရှေ့၌ မိမိအသံကို လွှင့်တော်မူမည်။ အကြောင်းမူကား၊ မိမိတပ်သည် အလွန်ကြီးမား၏။ မိမိနှုတ်ကပတ်တော်ကို ပြည့်စုံစေသောသူသည် ခွန်အားကြီး၏။ ထာဝရဘုရား၏နေ့သည် ကြီးမြတ်၍ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏။ အဘယ်သူသည် ထိုနေ့ကို ခံနိုင်မည်နည်း။” “အော်ဟစ်ငိုကြွေးကြလော့။ ထာဝရဘုရား၏နေ့သည် နီးပြီ။ အနန္တတန်ခိုးရှင်ထံမှ ဖျက်ဆီးခြင်းကဲ့သို့ လာလိမ့်မည်။” “ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့၍ သူ၏ ဘုန်းတော်အာနုဘော်ကြောင့် ကျောက်ထဲသို့ ဝင်ကြလော့။ လူတို့၏ မာနကြီးသောမျက်နှာသည် နှိမ့်ချခံရလိမ့်မည်။ လူတို့၏ မာနထောင်လွှားမှုသည် ဦးညွှတ်ခံရလိမ့်မည်။ ထိုနေ့၌ ထာဝရဘုရားတစ်ပါးတည်းသာ ချီးမြှောက်ခံရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ ဗိုလ်ခြေတို့၏ ထာဝရဘုရား၏နေ့သည် မာနကြီး၍ မြင့်မြတ်သူတိုင်း၊ မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်သူတိုင်းအပေါ် ကျရောက်လိမ့်မည်။ သူသည် နှိမ့်ချခံရလိမ့်မည်။” “ထိုနေ့၌ လူသည် မိမိကိုယ်တိုင် ကိုးကွယ်ရန် ပြုလုပ်ထားသော ငွေရုပ်တုများနှင့် ရွှေရုပ်တုများကို ကြွက်များနှင့် လင်းနို့များထံသို့ ပစ်ချလိမ့်မည်။ ထိုနောက် ကျောက်တောင်၏ အက်ကြောင်းများနှင့် စုတ်ပြတ်သော ကျောက်တောင်ထိပ်များထဲသို့ ဝင်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် သူ၏ ဘုန်းတော်အာနုဘော်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သူသည် မြေကြီးကို အလွန်တုန်လှုပ်စေရန် ထလာလိမ့်မည်။”

တိမ်များအတွင်းရှိ အက်ကွဲရာမှတစ်ဆင့် ကြယ်တစ်လုံးသည် တောက်ပထွန်းလင်းလာပြီး အမှောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၄ ဆ ပိုမိုတောက်ပလာသည်။ ၎င်းသည် သစ္စာရှိသူတို့အတွက် မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ပြောဆိုသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဖောက်ဖျက်သူတို့အတွက်မူ ပြင်းထန်မှုနှင့် အမျက်ဒေါသကို ပြောဆိုသည်။ ခရစ်တော်အတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သူတို့သည် ယခု လုံခြုံနေကြပြီး ထာဝရဘုရား၏ တဲတော်၏ လျှို့ဝှက်ရာ၌ ပုန်းကွယ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် စမ်းသပ်ခံခဲ့ကြပြီး မိမိတို့အတွက် သေဆုံးခဲ့သူအပေါ် မိမိတို့၏ သစ္စာရှိမှုကို ကမ္ဘာနှင့် အမှန်တရားကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူများရှေ့တွင် ထင်ရှားပြခဲ့ကြသည်။ သေခြင်း၏ မျက်နှာကိုပင် ရင်ဆိုင်၍ မိမိတို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းသိမ်းခဲ့သူတို့အပေါ် အံ့ဖွယ်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လူတို့သည် မကောင်းဆိုးဝါးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သော အမှောင်ထုနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိနှိပ်အုပ်ချုပ်မှုမှ သူတို့သည် ရုတ်တရက် လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသည်။ မကြာသေးမီက ဖြူဖျော့၍ စိုးရိမ်ပူပန်ကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော သူတို့၏မျက်နှာများသည် ယခု အံ့ဩခြင်း၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းတို့ဖြင့် တောက်ပနေကြသည်။ သူတို့၏ အသံများသည် အောင်ပွဲခံသီချင်းဖြင့် မြင့်တက်လာကြသည်။ “ဘုရားသခင်သည် ငါတို့၏ ခိုလှုံရာနှင့် ခွန်အားဖြစ်တော်မူ၏။ ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်း၌ အလွန်နီးကပ်စွာ ကူညီတော်မူသောသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် မြေကြီးရွေ့သွားသော်လည်းကောင်း၊ တောင်များသည် ပင်လယ်အလယ်သို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားသော်လည်းကောင်း၊ ထိုပင်လယ်ရေတို့သည် ဟုန်းဟုန်းမြည်၍ လှိုင်းထန်သော်လည်းကောင်း၊ တောင်များသည် ထိုလှိုင်းလုံးများကြောင့် တုန်လှုပ်သော်လည်းကောင်း ငါတို့သည် ကြောက်ရွံ့မည်မဟုတ်။”

ဤသန့်ရှင်းသော ယုံကြည်ကိုးစားခြင်း၏ စကားများသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ တက်လျှောက်နေစဉ် တိမ်များသည် နောက်သို့ ရွေ့သွားကြပြီး တစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ အနက်ရောင် ဒေါသထွက်နေသော မိုးကောင်းကင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် ဘုန်းအသရေကြီးသော ကြယ်စုံမိုးကောင်းကင်ကို မြင်ရသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းတော်သည် ဖွင့်ထားသော တံခါးများမှ တောက်ပထွက်လာသည်။ ထို့နောက် မိုးကောင်းကင်၏ နောက်ခံ၌ ကျောက်ပြားနှစ်ချပ်ကို တစ်ခုပေါ်တစ်ခု ခေါက်ထားလျက် ကိုင်ထားသော လက်တစ်ဖက် ပေါ်လာသည်။ ထိုလက်သည် ကျောက်ပြားများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ မီးလောင်နေသော ကလောင်ဖြင့် ရေးထားသကဲ့သို့ ဆယ်ပါးသော ပညတ်တော်များ ပေါ်လာသည်။ စကားလုံးများသည် လူတိုင်းဖတ်နိုင်လောက်အောင် ရှင်းလင်းသည်။ အမှတ်ရခြင်း နိုးကြားလာပြီး အယူသီးမှုနှင့် မှားယွင်းသော သွန်သင်ချက်များ၏ အမှောင်သည် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲမှ ဖယ်ရှားခံရသည်။ ဘုရားသခင်၏ စကားဆယ်ပါး၊ တိုတောင်း၍ ပြည့်စုံကာ အာဏာရှိသော စကားများသည် မြေကြီးသားအားလုံး၏ ရှေ့တွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာသည်။ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ဥပဒေသ! အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အခါသမယ!

ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော တောင်းဆိုချက်များကို ခြေဖြင့်နင်းခဲ့သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ဖော်ပြရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အား မိမိ၏ ပညတ်တော်ကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထိုပညတ်တော်နှင့် မိမိတို့၏ အကျင့်စရိုက်ကို နှိုင်းယှဉ်နိုင်ခဲ့ကြပြီး နောင်တနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် အခွင့်အရေးရှိနေသေးစဉ် မိမိတို့၏ ချို့ယွင်းချက်များကို သိရှိနိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကမ္ဘာ၏ နှစ်သက်ခြင်းကို ရရှိရန်အတွက် သူတို့သည် ထိုပညတ်တော်၏ စည်းမျဉ်းများကို ဖယ်ရှားခဲ့ကြပြီး အခြားသူများကိုလည်း ဖောက်ဖျက်ရန် သွန်သင်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ လူတို့ကို ကိုယ်တော်၏ ဥပုသ်နေ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုစေရန် အတင်းအကျပ်ပြုရန် သူတို့ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ယခု သူတို့သည် မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သော ထိုပညတ်တော်အားဖြင့် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံကြရသည်။ အကြောင်းမဲ့စရာ မရှိကြောင်းကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ မြင်ကြရသည်။ သူတို့သည် မည်သူ့ကို အစေခံ၍ ကိုးကွယ်မည်ကို မိမိတို့ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ “ထိုအခါ သင်တို့သည် ပြန်၍ ဖြောင့်မတ်သောသူနှင့် မဖြောင့်မတ်သောသူ၊ ဘုရားသခင်ကို အစေခံသောသူနှင့် မအစေခံသောသူတို့၏ အကြား ခြားနားချက်ကို သိကြလိမ့်မည်။”

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဆန့်ကျင်သူများသည် အမှုတော်ဆောင်များမှစ၍ သူတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးသူများအထိ အမှန်တရားနှင့် တာဝန်ကို အသစ်တဖန် နားလည်လာကြသည်။ စတုတ္ထပညတ်၏ ဥပုသ်နေ့သည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်ဖြစ်ကြောင်းကို အလွန်နောက်ကျမှ သိကြရသည်။ မိမိတို့၏ အတုအယောင်ဥပုသ်နေ့၏ အမှန်သဘောသဘာဝနှင့် မိမိတို့တည်ဆောက်နေခဲ့သော သဲပေါ်ရှိ အုတ်မြစ်ကို အလွန်နောက်ကျမှ မြင်ကြရသည်။ မိမိတို့သည် ဘုရားသခင်ကို တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြောင်း သိလာကြသည်။ ဘာသာရေးဆရာများသည် မိမိတို့အား ပရဒိသုတံခါးသို့ ပို့ဆောင်နေသည်ဟု ဟန်ဆောင်ရင်း လူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးဆောင်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးစာရင်းရှင်းသည့်နေ့ မရောက်မချင်း သန့်ရှင်းသောရာထူး၌ရှိသူတို့၏ တာဝန်သည် မည်မျှကြီးမားကြောင်းနှင့် သူတို့၏ သစ္စာမရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျိုးဆက်များသည် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သိရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဝိညာဉ်တစ်ခုတည်း ဆုံးရှုံးခြင်း၏ အကျိုးအရှုံးကိုပင် ထာဝရကာလ၌သာ မှန်ကန်စွာ တိုင်းတာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ “ဆိုးညစ်သော ကျွန်၊ ထွက်သွားလော့” ဟု ဘုရားသခင်မိန့်တော်မူမည့်သူ၏ အဆုံးသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်။

ဘုရားသခင်၏ အသံတော်သည် ကောင်းကင်မှ ကြားရပြီး ယေရှုကြွလာမည့်နေ့နှင့် နာရီကို ကြေညာကာ မိမိ၏ လူတို့အား ထာဝရပဋိညာဉ်ကို ပေးတော်မူသည်။ အလွန်ကျယ်လောင်သော မိုးကြိုးဟိန်းသံများကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏ စကားများသည် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသို့ လှိမ့်ဝင်သွားကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဣသရေလတို့သည် အပေါ်သို့ မျက်စိမလွှဲဘဲ နားထောင်၍ ရပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ဖြင့် လင်းလက်လာကြပြီး သိနာတောင်မှ ဆင်းလာသော မောရှေ၏ မျက်နှာကဲ့သို့ တောက်ပကြသည်။ လူဆိုးတို့သည် သူတို့ကို မကြည့်နိုင်ကြပေ။ ဘုရားသခင်၏ ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ဂုဏ်ပြုခဲ့သူတို့အပေါ် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ကြေညာသောအခါ အောင်ပွဲကြွေးကြော်သံကြီးတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

မကြာမီ အရှေ့ဘက်မိုးကောင်းကင်တွင် လူတစ်ဦး၏ လက်ဖဝါးခန့် အရွယ်အစားရှိသော အနက်ရောင်တိမ်ငယ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ကယ်တင်ရှင်ကို ဝန်းရံထားသော တိမ်ဖြစ်ပြီး အဝေးမှကြည့်လျှင် အမှောင်ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ဘုရားသခင်၏ လူတို့သည် ထိုအရာကို လူသား၏သားတော်၏ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။ ထိုအရာ မြေကြီးအနီးသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာစဉ် သူတို့သည် အလေးအနက် တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်ကြသည်။ ၎င်းသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုတောက်ပ၍ ပိုမိုဘုန်းအသရေကြီးလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အလွန်ကြီးမားသော အဖြူရောင်တိမ်ကြီးဖြစ်လာသည်။ ၎င်း၏အောက်ခြေသည် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးကဲ့သို့ ဘုန်းအသရေရှိပြီး ၎င်း၏အပေါ်တွင် ပဋိညာဉ်၏ သက်တံရှိသည်။ ယေရှုသည် အောင်နိုင်သူကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ထွက်ကြွလာပြီး ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေများသည် ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်လာကြသည်။ အောင်ပွဲသီချင်းများဖြင့် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်အမြောက်အမြားတို့သည် ကိုယ်တော်၏ လမ်းခရီးတွင် ခြံရံလိုက်ပါကြသည်။ မိုးကောင်းကင်သည် တောက်ပသော အသွင်သဏ္ဌာန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး၊ တစ်သောင်းဆယ်သောင်းနှင့် ထောင်သောင်းများစွာတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်း၏ ဘုန်းအသရေကို မည်သည့်ကလောင်မျှ ရေးဖော်နိုင်မည်မဟုတ်၊ လူ့စိတ်သည်လည်း စိတ်ကူးပုံဖော်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အသက်ရှင်သော တိမ်တော်သည် ပိုမိုနီးကပ်လာသောအခါ ယေရှုကို ထင်ရှားစွာ မြင်ရသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဆူးသရဖူကို မဆောင်းထားဘဲ သန့်ရှင်းသော နဖူးတော်ပေါ်တွင် ဘုန်းအသရေ၏ သရဖူတစ်ခု ရှိသည်။ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာသည် မွန်းတည့်အချိန် နေကဲ့သို့ တောက်ပသည်။ ကိုယ်တော်၏ အဝတ်တော်နှင့် ပေါင်ပေါ်တွင် “ဘုရင်တို့၏ ဘုရင်၊ သခင်တို့၏ သခင်” ဟူသော နာမတော်ကို ရေးထားသည်။

ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြပြီး ဘုရားသခင်ပယ်ချထားသူတို့အပေါ်တွင် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း၏ အနက်ရောင်အမှောင် ကျရောက်လာသည်။ ဖြောင့်မတ်သူတို့သည် တုန်လှုပ်သောအသံဖြင့် “အဘယ်သူသည် ရပ်တည်နိုင်မည်နည်း” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ ကောင်းကင်တမန်များ၏ သီချင်းသည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခဏ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထိုအခါ ယေရှု၏ အသံတော်ကို “ငါ၏ ကျေးဇူးတော်သည် သင့်အဖို့ လုံလောက်၏” ဟု ကြားရသည်။ ဖြောင့်မတ်သူတို့၏ မျက်နှာများသည် လင်းလက်လာကြပြီး လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများကို ဝမ်းမြောက်ခြင်း ပြည့်စေသည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် ပိုမိုမြင့်သော အသံကို စတင်ကာ မြေကြီးအနီးသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာရင်း ထပ်မံသီချင်းဆိုကြသည်။

ဘုရင်တို့၏ ဘုရင်သည် မီးလျှံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက် တိမ်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ မြေကြီးသည် ကိုယ်တော်ရှေ့တွင် တုန်လှုပ်သည်။ မိုးကောင်းကင်သည် စာလိပ်ကဲ့သို့ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လိပ်သွားပြီး တောင်တိုင်း၊ ကျွန်းတိုင်းတို့သည် မိမိတို့၏ နေရာမှ ရွှေ့ပြောင်းသွားကြသည်။ ဆာလံဆရာက ဤသို့ဆိုသည်။ “ငါတို့ဘုရားသခင်သည် ကြွလာတော်မူမည်။ တိတ်ဆိတ်နေမည်မဟုတ်။ ရှေ့တော်၌ မီးသည် ကိုက်စားလိမ့်မည်။ ပတ်ဝန်းကျင်၌လည်း အလွန်ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းဖြစ်လိမ့်မည်။ အထက်ကောင်းကင်ကို ခေါ်တော်မူမည်။ မိမိလူတို့ကို တရားစီရင်ရန် မြေကြီးကိုလည်း ခေါ်တော်မူမည်။ ငါနှင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့သော ငါ၏ သန့်ရှင်းသူတို့ကို ငါ့ထံသို့ စုဝေးစေလော့။ ကောင်းကင်သည် ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ကြေညာလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် တရားသူကြီးဖြစ်တော်မူ၏။”

“မြေကြီး၏ ဘုရင်များ၊ အကြီးအကဲများ၊ သူဌေးများ၊ တပ်မှူးကြီးများ၊ အင်အားကြီးသူများ၊ ကျွန်များနှင့် လွတ်လပ်သူများ အားလုံးသည် တောင်များ၏ လိုဏ်ဂူများနှင့် ကျောက်ဆောင်များထဲသို့ ပုန်းရှောင်ကြပြီး ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူသောသူ၏ မျက်နှာနှင့် သိုးသငယ်၏ အမျက်တော်မှ ငါတို့ကို ပုန်းကွယ်စေကြလော့ဟု တောင်များနှင့် ကျောက်ဆောင်များကို ပြောကြသည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့၏ အမျက်တော်ကြီးသောနေ့ ရောက်လာပြီ။ အဘယ်သူသည် ရပ်တည်နိုင်မည်နည်း။”

လှောင်ပြောင်ရယ်မောခြင်းများ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ လိမ်လည်သော နှုတ်ခမ်းများသည် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ လက်နက်များ၏ တိုက်ခတ်သံ၊ တိုက်ပွဲ၏ ဆူညံသံနှင့် “ရှုပ်ထွေးသော အသံများ၊ သွေးဖြင့် လိပ်ထားသော အဝတ်များ” သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ယခု ဆုတောင်းသံနှင့် ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံမှတစ်ပါး မည်သည့်အသံမျှ မကြားရတော့ပေ။ မကြာသေးမီကပင် လှောင်ပြောင်ခဲ့သော နှုတ်ခမ်းများမှ “သူ၏ အမျက်တော်ကြီးသောနေ့ ရောက်လာပြီ။ အဘယ်သူသည် ရပ်တည်နိုင်မည်နည်း” ဟူသော ကြွေးကြော်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူဆိုးတို့သည် မိမိတို့ မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ပယ်ချခဲ့သောသူ၏ မျက်နှာကို တွေ့ရမည့်အစား တောင်များ၏ ကျောက်ဆောင်များအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ပေးရန် ဆုတောင်းကြသည်။

ခရစ်တော်ကို အရှက်ခွဲခံရစဉ် လှောင်ပြောင်ခဲ့သူတို့သည် ထိုလူအုပ်ထဲတွင် ရှိကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် ကိုယ်တော်က အလေးအနက် “နောင်၌ သင်တို့သည် လူသား၏သားတော်သည် တန်ခိုးတော်၏ လက်ယာဘက်၌ ထိုင်လျက် မိုးတိမ်များပေါ်တွင် ကြွလာတော်မူသည်ကို မြင်ကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သောအခါ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရသူ၏ စကားများသည် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အားပြင်းစွာ ပြန်လည်ပေါ်လာကြသည်။ ယခု သူတို့သည် ခရစ်တော်ကို ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ဖြင့် မြင်ကြပြီး ကိုယ်တော်သည် တန်ခိုးတော်၏ လက်ယာဘက်၌ ထိုင်နေသည်ကိုလည်း မြင်ကြရတော့မည်။

သေသူတို့၏ နားထဲသို့ပင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သော ထိုအသံကို သူတို့သိကြသည်။ ထိုအသံ၏ ဝမ်းနည်း၍ နူးညံ့သော အသံနေအသံထားသည် သူတို့အား နောင်တရရန် မည်မျှအကြိမ် ခေါ်ခဲ့ဖူးသနည်း။ မိတ်ဆွေတစ်ဦး၊ ညီအစ်ကိုတစ်ဦး၊ ကယ်တင်ရှင်တစ်ပါး၏ ထိမိသော တောင်းပန်ချက်များ၌ ထိုအသံကို မည်မျှအကြိမ် ကြားခဲ့ဖူးသနည်း။ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ပယ်ချသူတို့အတွက် ထိုအသံထက် ပို၍ ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုနှင့် ပြည့်နေသော၊ အပြစ်ဖော်ပြချက်များဖြင့် ပို၍ လေးလံသော အခြားအသံမရှိနိုင်ပေ။ “ပြန်လာကြလော့၊ ပြန်လာကြလော့။ အဘယ်ကြောင့် သေရမည်နည်း” ဟု အချိန်ကြာမြင့်စွာ တောင်းပန်ခဲ့သော ထိုအသံသည် သူတို့အတွက် သူစိမ်းတစ်ဦး၏ အသံဖြစ်ခဲ့လျှင် ကောင်းလေစွ။ ယေရှုက “ငါခေါ်သော်လည်း သင်တို့ငြင်းပယ်ကြ၏။ ငါ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်သော်လည်း မည်သူမျှ ဂရုမပြုကြ။ သို့သော် သင်တို့သည် ငါ၏ အကြံအစည်အားလုံးကို အချည်းနှီးပြုကြပြီး ငါ၏ ဆုံးမခြင်းကို မလိုချင်ကြ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထိုအသံသည် သူတို့ဖျောက်ဖျက်ပစ်လိုသော အမှတ်တရများကို နိုးကြားစေသည်—မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သော သတိပေးချက်များ၊ ငြင်းပယ်ခဲ့သော ဖိတ်ခေါ်ချက်များ၊ အလေးမထားခဲ့သော အခွင့်အရေးများ ဖြစ်ကြသည်။

ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုချက်ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့သူတို့သည် ယခု စကားမပြောနိုင်ကြတော့ပေ။ မိမိ၏ ဘုရင့်ဘွဲ့အမည်ကို လှောင်ပြောင်၍ လှောင်ပြောင်သော စစ်သားများအား ကိုယ်တော်ကို ဘုရင်အဖြစ် သရဖူဆောင်းစေခဲ့သော မာနကြီးသည့် Herod ရှိနေသည်။ မိမိတို့၏ မသန့်ရှင်းသောလက်များဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင်အဝတ်ကို ဝတ်ပေးခဲ့သူများ၊ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော နဖူးပေါ်တွင် ဆူးသရဖူကို တင်ပေးခဲ့သူများ၊ အာခံခြင်းမရှိသော လက်တော်ထဲတွင် အတုအယောင်ရာဇလှံတံကို ထည့်ပေးခဲ့သူများနှင့် ဘုရားကို စော်ကားသည့် လှောင်ပြောင်မှုဖြင့် ကိုယ်တော်ရှေ့တွင် ဦးညွှတ်ခဲ့သူများလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိကြသည်။ အသက်၏ အရှင်သခင်ကို ရိုက်နှက်၍ တံတွေးထွေးခဲ့သူများသည် ယခု ကိုယ်တော်၏ ထိုးဖောက်ကြည့်သော အကြည့်မှ လှည့်ထွက်ပြီး ကိုယ်တော်၏ ရှိနေခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလွန်ပြင်းထန်သည့် ဘုန်းတော်မှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ လက်နှင့် ခြေများကို သံမှိုများဖြင့် ရိုက်သွင်းခဲ့သူများနှင့် ကိုယ်တော်၏ နံဘေးကို ထိုးဖောက်ခဲ့သော စစ်သားသည် ထိုအမှတ်အသားများကို ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းတို့ဖြင့် မြင်ကြသည်။

ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် ကရာနီ၏ ဖြစ်ရပ်များကို ကြောက်မက်ဖွယ် ရှင်းလင်းစွာ ပြန်လည်မှတ်မိကြသည်။ စာတန်ဆန်သော အောင်ပွဲခံမှုဖြင့် မိမိတို့၏ ခေါင်းများကို ခါယမ်းကာ “သူတစ်ပါးကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီ။ မိမိကိုယ်ကိုမူ မကယ်တင်နိုင်။ သူသည် ဣသရေလ၏ ဘုရင်မှန်လျှင် ယခု လက်ဝါးကပ်တိုင်မှ ဆင်းလာစေ။ ထိုအခါ ငါတို့ယုံကြည်မည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ကို ကိုးစားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို လိုလားတော်မူလျှင် ယခု ကယ်တင်တော်မူစေ” ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသည့်အချိန်ကို တုန်လှုပ်ကြောက်ရွံ့စွာ ပြန်လည်မှတ်မိကြသည်။

စပျစ်ခြံ၏ အသီးကို မိမိတို့၏ သခင်အား မပေးလိုသော လယ်သမားများအကြောင်း ကယ်တင်ရှင်၏ ပုံဥပမာကို သူတို့သည် ထင်ရှားစွာ ပြန်လည်မှတ်မိကြသည်။ ထိုလယ်သမားများသည် သခင်၏ အစေခံများကို နှိပ်စက်ခဲ့ပြီး သားတော်ကို သတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် ချမှတ်ခဲ့သော စီရင်ချက်ကိုလည်း မှတ်မိကြသည်။ “စပျစ်ခြံ၏ သခင်သည် ထိုဆိုးညစ်သောသူတို့ကို ဆိုးရွားစွာ ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။” ထိုသစ္စာမရှိသော လူတို့၏ အပြစ်နှင့် အပြစ်ဒဏ်ထဲတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အသက်ကြီးသူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်နှင့် မိမိတို့ ခံထိုက်သော အဆုံးကို မြင်ကြသည်။ ယခု အသက်သေစေမည့် ဝေဒနာ၏ ကြွေးကြော်သံတစ်သံ ပေါ်လာသည်။ ယေရုရှလင်မြို့၏ လမ်းများတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့သော “သူ့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်! သူ့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်!” ဟူသော ကြွေးကြော်သံထက်ပင် ပိုမိုကျယ်လောင်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ် စိတ်ပျက်အားငယ်သော ငိုကြွေးသံသည် “သူသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်၏။ သူသည် အမှန်တကယ် မေရှိယဖြစ်၏” ဟု မြည်ဟီးလာသည်။ သူတို့သည် ဘုရင်တို့၏ ဘုရင်၏ ရှေ့မှောက်မှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသည်။ သဘာဝတရားတို့၏ အချင်းချင်း တိုက်ခတ်မှုကြောင့် ကွဲအက်သွားသော မြေကြီး၏ နက်ရှိုင်းသော လိုဏ်ဂူများထဲတွင် ပုန်းကွယ်ရန် အချည်းနှီးကြိုးစားကြသည်။

အမှန်တရားကို ပယ်ချသူအားလုံး၏ အသက်တာတွင် သြတ္တပ္ပစိတ် နိုးကြားလာသည့် အချိန်များ ရှိကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် မှတ်ဉာဏ်သည် ဟန်ဆောင်မှုနှင့် ပြည့်နေသော အသက်တာ၏ နာကျင်စေသော အမှတ်ရစရာများကို ပြန်လည်တင်ပြပြီး ဝိညာဉ်သည် အချည်းနှီးသော နောင်တများဖြင့် နှောင့်ယှက်ခံရသည်။ သို့သော် “ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ပျက်စီးခြင်းကဲ့သို့ လာသောအခါ၊” “ဖျက်ဆီးခြင်းသည် လေပြင်းမုန်တိုင်းကဲ့သို့ လာသောအခါ” ထိုအရာများသည် ထိုနေ့၏ နောင်တနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အဘယ်မျှသာ ရှိတော့မည်နည်း။ ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ သစ္စာရှိလူတို့ကို ဖျက်ဆီးလိုခဲ့သူများသည် ယခု သူတို့အပေါ် ကျရောက်နေသော ဘုန်းတော်ကို မြင်ကြရသည်။ သူတို့၏ ထိတ်လန့်ခြင်းအလယ်တွင် သန့်ရှင်းသူတို့၏ ဝမ်းမြောက်ဖွယ် အသံများကို ကြားရပြီး “ကြည့်ရှုလော့၊ ဤသူသည် ငါတို့၏ ဘုရားသခင်ပေတည်း။ ငါတို့သည် သူ့ကို စောင့်မျှော်ခဲ့ကြပြီ။ သူသည် ငါတို့ကို ကယ်တင်တော်မူမည်” ဟု ကြွေးကြော်ကြသည်။

မြေကြီးလှုပ်ခါခြင်း၊ လျှပ်စီးများ တောက်ပခြင်းနှင့် မိုးကြိုးများ ဟိန်းမြည်ခြင်းတို့အလယ်တွင် ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ အသံသည် အိပ်ပျော်နေသော သန့်ရှင်းသူတို့ကို ခေါ်ထုတ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ဖြောင့်မတ်သူတို့၏ သင်္ချိုင်းများကို ကြည့်ပြီးနောက် လက်တော်များကို မိုးကောင်းကင်သို့ မြှောက်ကာ “နိုးကြလော့၊ နိုးကြလော့၊ နိုးကြလော့။ မြေမှုန့်ထဲတွင် အိပ်ပျော်နေသူတို့၊ ထ၍ နိုးကြလော့” ဟု ကြွေးကြော်တော်မူသည်။ မြေကြီး၏ အရှည်အနံတစ်လျှောက်လုံးတွင် သေသူတို့သည် ထိုအသံကို ကြားကြမည်။ ကြားသောသူတို့သည် အသက်ရှင်ကြမည်။ လူမျိုး၊ အမျိုးအနွယ်၊ ဘာသာစကားနှင့် လူမျိုးစုတိုင်းမှ အလွန်ကြီးမားသော စစ်တပ်ကြီး၏ ခြေလှမ်းများဖြင့် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် ပဲ့တင်ထပ်လိမ့်မည်။ သေခြင်း၏ အကျဉ်းထောင်မှ သူတို့သည် မသေနိုင်သော ဘုန်းအသရေကို ဝတ်ဆင်လျက် ထွက်လာကြပြီး “အို သေခြင်း၊ သင်၏ လက်နက်သည် အဘယ်မှာနည်း။ အို သင်္ချိုင်း၊ သင်၏ အောင်ပွဲသည် အဘယ်မှာနည်း” ဟု ကြွေးကြော်ကြသည်။ အသက်ရှင်နေသော ဖြောင့်မတ်သူများနှင့် ထမြောက်လာသော သန့်ရှင်းသူများသည် မိမိတို့၏ အသံများကို ပေါင်းစပ်၍ ရှည်လျား၍ ဝမ်းမြောက်ဖွယ် အောင်ပွဲကြွေးကြော်သံကို ထွက်ပေါ်စေကြသည်။

အားလုံးသည် သင်္ချိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်က အရပ်အမြင့်အတိုင်းပင် သင်္ချိုင်းများမှ ထွက်လာကြသည်။ ထမြောက်လာသူတို့အလယ်တွင် ရပ်နေသော Adam သည် အလွန်မြင့်မားသော အရပ်နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားရှိပြီး အရပ်အမြင့်မှာ ဘုရားသခင်၏သားတော်ထက် အနည်းငယ်သာ နိမ့်သည်။ သူသည် နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်များ၏ လူတို့နှင့် ထင်ရှားစွာ ကွာခြားနေသည်။ ဤအချက်တစ်ရပ်၌ပင် လူမျိုးနွယ်၏ ကြီးမားသော ယိုယွင်းပျက်စီးမှုကို ပြသနေသည်။ သို့သော် အားလုံးသည် မိမိတို့၏ နောက်ဆုံးနက်ရှိုင်းသော အိပ်ပျော်ခြင်းမှ ထာဝရလူငယ်၏ လန်းဆန်းခြင်းနှင့် ခွန်အားတို့ဖြင့် ထမြောက်လာကြသည်။ အစအဦး၌ လူကို ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့်အညီ ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ အကျင့်စရိုက်၌သာမက ကိုယ်ဟန်နှင့် မျက်နှာသွင်ပြင်၌လည်း ဖြစ်သည်။ အပြစ်သည် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပျက်စီးစေ၍ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်သည် ပျောက်ဆုံးသွားသောအရာကို ပြန်လည်ရရှိစေရန် ကြွလာတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ငါတို့၏ ယုတ်ညံ့သော ကိုယ်ခန္ဓာများကို ပြောင်းလဲ၍ မိမိ၏ ဘုန်းအသရေရှိသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် တူညီအောင် ပုံသွင်းတော်မူမည်။ သေတတ်၍ ပျက်စီးတတ်သော၊ အလှအပမရှိသော၊ တစ်ချိန်က အပြစ်ကြောင့် ညစ်ညမ်းခဲ့သော ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပြည့်စုံ၍ လှပကာ မသေနိုင်သော ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်လာသည်။ အပြစ်အနာအဆာနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာပုံပျက်မှုအားလုံးသည် သင်္ချိုင်းထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ ရွေးနုတ်ခံရသူတို့သည် မိမိတို့၏ သခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ကြသည်။ အို အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ရွေးနုတ်ခြင်းပါတကား။ ရှည်လျားစွာ ပြောဆိုခဲ့ကြ၊ ရှည်လျားစွာ မျှော်လင့်ခဲ့ကြ၊ စိတ်အားထက်သန်စွာ မျှော်မှန်းခဲ့ကြသော်လည်း အပြည့်အဝ နားမလည်ခဲ့ကြသောအရာပါတကား။

အသက်ရှင်နေသော ဖြောင့်မတ်သူများသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၊ တခဏချင်း ပြောင်းလဲခံရကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အသံတော်အားဖြင့် သူတို့သည် ဘုန်းအသရေရှိလာခဲ့ကြပြီး ယခု မသေနိုင်သူများ ဖြစ်လာကြကာ ထမြောက်လာသော သန့်ရှင်းသူများနှင့်အတူ လေထုထဲတွင် မိမိတို့၏ သခင်ကို တွေ့ဆုံရန် ချီဆောင်ခံရကြသည်။ သေခြင်းကြောင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ခွဲခွာနေခဲ့ကြသော မိတ်ဆွေများ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းကြပြီး နောက်တစ်ကြိမ် မခွဲခွာကြတော့ပေ။ ကလေးငယ်များကို သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များက မိခင်တို့၏ လက်မောင်းများထဲသို့ ချီဆောင်ပေးကြပြီး အားလုံးသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းသီချင်းများဖြင့် ဘုရားသခင်၏ မြို့တော်သို့ တက်ကြွကြသည်။

တိမ်တိုက်ရထား၏ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် အတောင်များရှိပြီး ၎င်းအောက်တွင် အသက်ရှင်သော ဘီးများရှိသည်။ ရထားသည် အထက်သို့ လှိမ့်တက်သွားသောအခါ ဘီးများသည် “သန့်ရှင်းတော်မူ၏” ဟု ကြွေးကြော်ကြပြီး အတောင်များသည် လှုပ်ရှားသည့်အခါ “သန့်ရှင်းတော်မူ၏” ဟု ကြွေးကြော်ကြသည်။ ကောင်းကင်တမန်အခြံအရံများက “သန့်ရှင်းတော်မူ၏၊ သန့်ရှင်းတော်မူ၏၊ သန့်ရှင်းတော်မူ၏၊ အနန္တတန်ခိုးရှင် ထာဝရဘုရား” ဟု ကြွေးကြော်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ လူတို့သည် ရထားသည် New Jerusalem သို့ ဆက်လက်ရွေ့လျားသွားစဉ် “အလေလုယ” ဟု ကြွေးကြော်ကြသည်။

မြို့ထဲသို့ မဝင်မီ သန့်ရှင်းသူတို့သည် အတွင်းဘက်တွင် လွတ်နေသော စတုရန်းပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် စီစဉ်ထားကြပြီး အလယ်၌ ယေရှုရှိသည်။ ကိုယ်တော်၏ အရပ်သည် သန့်ရှင်းသူများနှင့် ကောင်းကင်တမန်များထက် မြင့်မားသည်။ ကိုယ်တော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ကိုယ်ဟန်နှင့် ချစ်စဖွယ် မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ထိုစတုရန်းအတွင်းရှိ လူတိုင်း မြင်နိုင်ကြသည်။ အောင်မြင်သူတို့၏ ခေါင်းများပေါ်တွင် ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏ ညာလက်တော်ဖြင့် ဘုန်းအသရေ၏ သရဖူများကို တင်ပေးတော်မူသည်။ သန့်ရှင်းသူတိုင်းအတွက် သရဖူတစ်ခုစီရှိပြီး ထိုသရဖူတွင် သူ၏ နာမသစ်နှင့် “ထာဝရဘုရားအတွက် သန့်ရှင်းခြင်း” ဟူသော စာတမ်းပါရှိသည်။ လက်တိုင်းတွင် အောင်နိုင်သူ၏ ထန်းလက်နှင့် တောက်ပသော စောင်းတစ်လက်စီ ထည့်ပေးထားသည်။ အမိန့်ပေးသော ကောင်းကင်တမန်များက အသံစတင်ပေးကြပြီး အသံတိုင်းသည် ကျေးဇူးတင်ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် မြင့်တက်လာသည်။ လက်တိုင်းသည် စောင်းကြိုးများကို ကျွမ်းကျင်စွာ တီးခတ်ကြပြီး ချိုမြိန်၍ သာယာညီညွတ်သော တေးသံများကို နိုးကြားစေသည်။

ရွေးနုတ်ခံရသူအုပ်ကြီး၏ ရှေ့တွင် သန့်ရှင်းသော မြို့တော်ရှိသည်။ ယေရှုသည် ပုလဲတံခါးများကို ကျယ်ပြန့်စွာ ဖွင့်တော်မူပြီး အမှန်တရားကို စောင့်ထိန်းခဲ့သော လူမျိုးများသည် ဝင်ရောက်ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပရဒိသုနှင့် အပြစ်ကင်းစင်စဉ်က Adam ၏ အိမ်ကို မြင်ကြသည်။ ထိုအခါ လူသားတို့၏ နားဖြင့် ကြားဖူးသမျှသော တေးဂီတထက် ပိုမိုချိုမြိန်သော အသံတော်သည် “သင်တို့၏ တိုက်ပွဲသည် ပြီးဆုံးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ မျက်နှာတော်သည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ချစ်ခြင်းဖြင့် တောက်ပနေပြီး ရွေးနုတ်ခံရသူတို့ကို မိမိ၏ သခင်၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းထဲသို့ ကြိုဆိုတော်မူသည်။

ရုတ်တရက် လေထဲတွင် အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာ ကိုးကွယ်ချီးမွမ်းသော ကြွေးကြော်သံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ Adam နှစ်ဦးသည် တွေ့ဆုံကြတော့မည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် မိမိ၏ လက်မောင်းများကို ဆန့်တန်း၍ လူသားမျိုးနွယ်၏ အဘဖြစ်သူကို လက်ခံရန် ရပ်နေသည်။ သူသည် ကိုယ်တော်ဖန်ဆင်းခဲ့သောသူဖြစ်ပြီး မိမိဖန်ဆင်းရှင်ကို ပြစ်မှားခဲ့သူဖြစ်သည်။ ထိုသူ၏ အပြစ်အတွက် ကယ်တင်ရှင်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခြင်း၏ အမှတ်အသားများကို ဆောင်ထားတော်မူသည်။ Adam သည် ရက်စက်သော သံမှိုများ၏ အမှတ်အသားများကို မြင်သောအခါ မိမိ၏ သခင်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ လဲကျခြင်းမပြုဘဲ အရှက်ခွဲနှိမ့်ချစွာ ကိုယ်တော်၏ ခြေတော်ရင်း၌ မိမိကိုယ်ကို ချလိုက်ပြီး “ထိုက်တန်တော်မူ၏၊ ထိုက်တန်တော်မူ၏။ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသော်လည်း အသက်ရှင်တော်မူသော သိုးသငယ်သည် ထိုက်တန်တော်မူ၏” ဟု ကြွေးကြော်သည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် နူးညံ့စွာ သူ့ကို ထူမပေးပြီး သူဤမျှကြာမြင့်စွာ ပြည်နှင်ခံခဲ့ရသော ဧဒင်အိမ်ကို အာရုံစိုက်ကြည့်စေသည်။

ဧဒင်မှ နှင်ထုတ်ခံရပြီးနောက် Adam ၏ မြေကြီးပေါ်ရှိ အသက်တာသည် ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ကြွေကျသည့် အရွက်တိုင်း၊ ယဇ်ပူဇော်ခံရသော သားကောင်တိုင်း၊ သဘာဝတရား၏ လှပသောမျက်နှာပေါ်ရှိ ပျက်စီးမှုတိုင်း၊ လူသားတို့၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုအပေါ်ရှိ အစွန်းအထင်းတိုင်းသည် သူ၏ အပြစ်ကို အသစ်တဖန် သတိပေးနေကြသည်။ အပြစ်များ ပေါများလာသည်ကို မြင်ရသောအခါ နောင်တ၏ ဝေဒနာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူ၏ ဆုံးမပြောဆိုမှုများကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရာ၌ အပြစ်၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သူအဖြစ် မိမိအပေါ် ပြစ်တင်စကားများကို ခံရသည်။ သူသည် လွန်ကျူးမှု၏ အပြစ်ဒဏ်ကို နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်နီးပါး စိတ်ရှည်နှိမ့်ချစွာ ခံခဲ့သည်။ မိမိ၏ အပြစ်အတွက် သစ္စာရှိစွာ နောင်တရပြီး ကတိထားသော ကယ်တင်ရှင်၏ ကုသိုလ်ကို ယုံကြည်အားကိုးကာ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းမျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် လူသား၏ ပျက်ကွက်ခြင်းနှင့် ကျဆုံးခြင်းကို ရွေးနုတ်တော်မူခဲ့ပြီး ယခု အပြစ်ဖြေရာအမှုအားဖြင့် Adam သည် မိမိ၏ ပထမအုပ်စိုးခွင့်၌ ပြန်လည်နေရာချထားခံရပြီ။

ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် တစ်ချိန်က မိမိနှစ်သက်ခဲ့သော သစ်ပင်များကို မြင်ရသည်။ အပြစ်ကင်းစင်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းခြင်း၏ ပြည့်စုံမှု၌ ဝမ်းမြောက်ခဲ့စဉ် အသီးခူးခဲ့သော ထိုသစ်ပင်များပင် ဖြစ်ကြသည်။ မိမိ၏ လက်များဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော စပျစ်နွယ်ပင်များနှင့် တစ်ချိန်က ပြုစုရန် နှစ်သက်ခဲ့သော ထိုပန်းများကိုလည်း မြင်ရသည်။ သူ၏စိတ်သည် ထိုမြင်ကွင်း၏ အမှန်တရားကို နားလည်လာသည်။ ဤနေရာသည် အမှန်ပင် ပြန်လည်တည်ဆောက်ထားသော ဧဒင်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လာပြီး သူ့ကို နှင်ထုတ်ခဲ့စဉ်ကထက် ယခု ပို၍ပင် လှပနေသည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် သူ့ကို အသက်ပင်ဆီသို့ ဦးဆောင်သွားပြီး ဘုန်းအသရေရှိသော အသီးကို ခူးကာ စားရန် မိန့်တော်မူသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မိမိ၏ မိသားစုဝင်အမြောက်အမြား ရွေးနုတ်ခံရပြီး ဘုရားသခင်၏ ပရဒိသု၌ ရပ်နေကြသည်ကို မြင်ရသည်။ ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ တောက်ပသော သရဖူကို ယေရှု၏ ခြေတော်ရင်း၌ ပစ်ချပြီး ရင်တော်ပေါ်သို့ လဲကျကာ ကယ်တင်ရှင်ကို ဖက်တွယ်သည်။ ရွှေစောင်းကို ကိုင်၍ တီးခတ်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်၏ အမြင့်နေရာများသည် “ထိုက်တန်တော်မူ၏၊ ထိုက်တန်တော်မူ၏၊ ထိုက်တန်တော်မူ၏။ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး တစ်ဖန် အသက်ရှင်တော်မူသော သိုးသငယ်သည် ထိုက်တန်တော်မူ၏” ဟူသော အောင်ပွဲခံသီချင်းဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ Adam ၏ မိသားစုသည် ထိုတေးသံကို ဆက်လက်ယူဆောင်ကြပြီး ကယ်တင်ရှင်ရှေ့တွင် ကိုးကွယ်၍ ဦးညွှတ်ကာ မိမိတို့၏ သရဖူများကို ကိုယ်တော်၏ ခြေတော်ရင်း၌ ပစ်ချကြသည်။

ဤပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်းကို Adam ကျဆုံးစဉ်က ငိုကြွေးခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ယေရှုသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးနောက် မိမိ၏ နာမတော်ကို ယုံကြည်မည့်သူအားလုံးအတွက် သင်္ချိုင်းကို ဖွင့်ပေးကာ ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွတော်မူသောအခါ ဝမ်းမြောက်ခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်များက မြင်ကြသည်။ ယခု သူတို့သည် ရွေးနုတ်ခြင်းအမှု ပြီးမြောက်သွားသည်ကို မြင်ကြပြီး ချီးမွမ်းသီချင်း၌ မိမိတို့၏ အသံများကို ပေါင်းစပ်ကြသည်။

ကယ်တင်ရှင်ရွေးချယ်ထားသူတို့သည် စမ်းသပ်ခြင်းကျောင်း၌ ပညာသင်ယူ၍ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခံခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းများ၌ လျှောက်ခဲ့ကြပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ မီးဖိုထဲတွင် သန့်စင်ခံခဲ့ကြသည်။ ယေရှုအတွက်ကြောင့် ဆန့်ကျင်ခြင်း၊ မုန်းတီးခြင်းနှင့် အသရေဖျက်ခြင်းတို့ကို ခံခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများတွင် ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်ခဲ့ကြပြီး ကိုယ်ပိုင်အလိုကို ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့် ခါးသီးသော စိတ်ပျက်ခြင်းများကို ခံစားခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့၏ နာကျင်ဖွယ် အတွေ့အကြုံများအားဖြင့် အပြစ်၏ ဆိုးညစ်မှု၊ ၎င်း၏ တန်ခိုး၊ အပြစ်ရှိခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းဆင်းရဲခြင်းတို့ကို သင်ယူခဲ့ကြပြီး ထိုအပြစ်ကို ရွံရှာစက်ဆုပ်စွာ ကြည့်ကြသည်။ အပြစ်ကို ကုစားရန် ပြုလုပ်ခဲ့ရသော အဆုံးမဲ့ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို နားလည်သိမြင်ခြင်းသည် မိမိတို့၏ အမြင်တွင် မိမိတို့ကိုယ်ကို နှိမ့်ချစေပြီး ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းတို့ဖြင့် သူတို့၏ နှလုံးသားများကို ပြည့်စေသည်။ တစ်ခါမျှ မကျဆုံးခဲ့သူတို့သည် ထိုအရာကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ များစွာသော ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ခံရသောကြောင့် သူတို့သည် များစွာချစ်ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသဖြင့် ယခု ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေတွင်လည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ပါဝင်ရန် သင့်လျော်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။

ဘုရားသခင်၏ အမွေခံတို့သည် အိမ်ငယ်များမှလည်းကောင်း၊ ဆင်းရဲသော တဲအိမ်များမှလည်းကောင်း၊ ထောင်များမှလည်းကောင်း၊ ကြိုးပေးသတ်ရာနေရာများမှလည်းကောင်း၊ တောင်များမှလည်းကောင်း၊ သဲကန္တာရများမှလည်းကောင်း၊ မြေကြီး၏ လိုဏ်ဂူများမှလည်းကောင်း၊ ပင်လယ်၏ လိုဏ်ဂူများမှလည်းကောင်း လာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခု သူတို့သည် အားနည်းသူ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရသူ၊ ပြန့်ကျဲနေသူ၊ ဖိနှိပ်ခံရသူများ မဟုတ်တော့ပေ။ ယခုမှစ၍ သူတို့သည် ထာဝရဘုရားနှင့်အတူ ရှိကြမည်။ ပလ္လင်တော်ရှေ့တွင် ရပ်နေကြပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် အလွန်ဂုဏ်ပြုခံရသူတို့ ဝတ်ဆင်ခဲ့ဖူးသမျှထက် ပို၍ တန်ဖိုးကြီးသော အဝတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရင်များ၏ နဖူးပေါ်တွင် တင်ထားခဲ့ဖူးသမျှထက် ပို၍ ဘုန်းအသရေကြီးသော သရဖူများဖြင့် သရဖူဆောင်းထားကြသည်။ နာကျင်ခြင်းနှင့် ငိုကြွေးခြင်း၏ နေ့ရက်များသည် ထာဝရ ကုန်ဆုံးသွားကြပြီ။ ဘုန်းအသရေရှိသော ဘုရင်သည် မျက်နှာတိုင်းမှ မျက်ရည်များကို သုတ်တော်မူပြီ။ ဝမ်းနည်းခြင်းဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်းတိုင်းကို ဖယ်ရှားတော်မူပြီ။ ထန်းလက်များ လှုပ်ရှားနေကြသည့်အလယ်တွင် သူတို့သည် ကြည်လင်၊ ချိုမြိန်၍ ညီညွတ်သော ချီးမွမ်းသီချင်းကို သီဆိုကြသည်။ အသံတိုင်းသည် ထိုတေးသံကို ဆက်လက်ယူဆောင်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုသီချင်းသည် ကောင်းကင်၏ အမြင့်နေရာများတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်ကာ “ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူသော ငါတို့၏ ဘုရားသခင်နှင့် သိုးသငယ်ထံ၌ ကယ်တင်ခြင်းရှိပါစေ” ဟု ဆိုကြသည်။ ကောင်းကင်သားအပေါင်းတို့သည် “အာမင်။ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ၊ ဘုန်းအသရေ၊ ဉာဏ်ပညာ၊ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း၊ ဂုဏ်အသရေ၊ တန်ခိုးနှင့် အစွမ်းသတ္တိတို့သည် ငါတို့၏ ဘုရားသခင်ထံသို့ ကမ္ဘာအဆက်ဆက် ရှိပါစေသော” ဟု ပြန်လည်တုံ့ပြန်ကြသည်။

ရွေးနုတ်ခြင်း၏ အကြောင်းအရာကို ယခုမှသာ နားလည်စပြုကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အကန့်အသတ်ရှိသော နားလည်နိုင်စွမ်းဖြင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ တွေ့ဆုံနေသော အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် ဘုန်းအသရေ၊ အသက်နှင့် သေခြင်း၊ တရားမျှတခြင်းနှင့် ကရုဏာတို့ကို အလွန်အလေးအနက် စဉ်းစားနိုင်ကြသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုသော်လည်း ၎င်း၏ အပြည့်အဝ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ရန် မစွမ်းနိုင်ကြပေ။ ရွေးနုတ်ခြင်းမေတ္တာ၏ အလျား၊ အနံ၊ အနက်နှင့် အမြင့်ကို မှိန်မှိန်သာ နားလည်ကြရသည်။ ရွေးနုတ်ခြင်းအစီအစဉ်ကို ရွေးနုတ်ခံရသူတို့သည် မိမိတို့မြင်ရသကဲ့သို့ မြင်ပြီး မိမိတို့သိရသကဲ့သို့ သိလာသောအခါ၌ပင် အပြည့်အဝ နားလည်ကြမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထာဝရကာလတစ်လျှောက် အံ့ဩဝမ်းမြောက်နေသော စိတ်တို့ထံသို့ အမှန်တရားအသစ်များသည် အစဉ်မပြတ် ဖော်ထုတ်ပေါ်လာမည်။ မြေကြီးပေါ်ရှိ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ နာကျင်ခြင်းနှင့် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းတို့သည် ကုန်ဆုံးသွားပြီး ထိုအကြောင်းရင်းကို ဖယ်ရှားပြီးဖြစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ လူတို့သည် မိမိတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် မည်မျှပေးဆပ်ခဲ့ရကြောင်းကို ထူးခြား၍ အသိဉာဏ်ရှိသော နားလည်မှုဖြင့် အစဉ်အမြဲ သိရှိနေကြမည်။

ခရစ်တော်၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်သည် ရွေးနုတ်ခံရသူတို့၏ သိပ္ပံပညာနှင့် ထာဝရကာလတစ်လျှောက် သီချင်းဖြစ်လိမ့်မည်။ ဘုန်းအသရေရှိသော ခရစ်တော်၌ သူတို့သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခံခဲ့ရသော ခရစ်တော်ကို မြင်ကြလိမ့်မည်။ သဘာဝတရား၏ တန်ခိုးအားလုံးကို အမိန့်ပေးနိုင်သူ၊ မိမိ၏ အလိုကို ဆောင်ရွက်၍ ရန်သူများအပေါ် အပြစ်ဒဏ်စီရင်ရန် အင်အားကြီးသော ကောင်းကင်တမန်များကို စကားတစ်ခွန်းဖြင့် ခေါ်နိုင်သူ၊ ဘုရားသခင်၏ ချစ်မြတ်နိုးရသောသူ၊ ကောင်းကင်၏ ဘုန်းအာနုဘော်ဖြစ်သူသည် အပြစ်သားတို့ကို ရွေးနုတ်ရန်အတွက် စော်ကားခြင်း၊ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းနှင့် သေခြင်းတို့ကို ခံယူတော်မူခဲ့သည်ကို မည်သည့်အခါမျှ မေ့လျော့မည်မဟုတ်ပေ။ ကမ္ဘာလောကအားလုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောသူ၊ ကံကြမ္မာအားလုံး၏ အဆုံးအဖြတ်ပေးသူသည် မိမိ၏ ဘုန်းတော်ကို ဘေးဖယ်၍ လူသားကို ချစ်ခြင်းကြောင့် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချတော်မူခဲ့ခြင်းသည် စကြဝဠာတစ်ခုလုံး၏ အံ့ဩခြင်းနှင့် ကြည်ညိုခြင်းကို ထာဝရဖြစ်ပေါ်စေမည်။ ကယ်တင်ခံရသော လူမျိုးများသည် မိမိတို့၏ ရွေးနုတ်ရှင်ကို ကြည့်၍ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်တွင် ထာဝရဘခမည်းတော်၏ ဘုန်းတော် တောက်ပနေသည်ကို မြင်ကြသောအခါ၊ အစဉ်အဆက်ရှိခဲ့သော ကိုယ်တော်၏ ပလ္လင်တော်ကို မြင်ကြပြီး ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော်သည် အဆုံးမရှိကြောင်း သိကြသောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာ “သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး မိမိ၏ အလွန်အဖိုးတန်သော သွေးတော်အားဖြင့် ငါတို့ကို ဘုရားသခင်ထံ ရွေးနုတ်တော်မူသော သိုးသငယ်သည် ထိုက်တန်တော်မူ၏၊ ထိုက်တန်တော်မူ၏” ဟု သီချင်းဆိုကြလိမ့်မည်။

လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ နက်နဲသောအရာသည် အခြားနက်နဲသောအရာအားလုံးကို ရှင်းပြပေးသည်။ ကရာနီမှ စီးထွက်လာသော အလင်းရောင်၌ တစ်ချိန်က ကျွန်ုပ်တို့ကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စေခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်ရည်တော်များသည် လှပ၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိသောအရာများအဖြစ် ပေါ်လာကြသည်။ ကရုဏာ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်းနှင့် မိဘတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့သည် သန့်ရှင်းခြင်း၊ တရားမျှတခြင်းနှင့် တန်ခိုးတို့နှင့် ပေါင်းစပ်နေသည်ကို မြင်ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ မြင့်မား၍ ချီးမြှောက်ထားသော ပလ္လင်တော်၏ ဘုန်းအာနုဘော်ကို ကြည့်နေစဉ် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်တော်ကို ကျေးဇူးပြုခြင်းများ၌ မြင်ကြရပြီး “ငါတို့အဘ” ဟူသော ချစ်ခင်စွာခေါ်သော ဘွဲ့အမည်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ယခင်ကထက် ပိုမိုနားလည်လာကြသည်။

အဆုံးမဲ့ဉာဏ်ပညာရှိတော်မူသောသူသည် မိမိ၏သားတော်ကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမှတစ်ပါး ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အခြားအစီအစဉ်တစ်ခုကို မဖန်တီးနိုင်ကြောင်း သိမြင်ရမည်။ ထိုယဇ်ပူဇော်ခြင်းအတွက် အစားထိုးရရှိသောအရာမှာ ရွေးနုတ်ခံရသူများ၊ သန့်ရှင်းသူများ၊ ပျော်ရွှင်သူများနှင့် မသေနိုင်သူများဖြင့် မြေကြီးကို ပြည့်စေခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ အမှောင်တန်ခိုးများနှင့် တိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်သည် ရွေးနုတ်ခံရသူတို့အတွက် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ထာဝရကာလတစ်လျှောက် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေကို ထပ်မံထင်ရှားစေသည်။ ဝိညာဉ်၏ တန်ဖိုးသည် ထိုမျှကြီးမားသဖြင့် ခမည်းတော်သည် ပေးဆပ်ခဲ့သော အဖိုးအခနှင့် ကျေနပ်တော်မူသည်။ ခရစ်တော်ကိုယ်တော်တိုင်လည်း မိမိ၏ ကြီးမားသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏ အသီးအပွင့်များကို မြင်တော်မူသောအခါ ကျေနပ်တော်မူသည်။