အခန်း ၁၅—ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခဲ့သော ဘုရင် ယောရှဖတ်

 

အခန်း ၁၅—ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခဲ့သော ဘုရင် ယောရှဖတ်

အသက်သုံးဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ်တွင် ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်လာသော ယောရှဖတ်သည် အကျပ်အတည်းတိုင်းနီးပါး၌ “ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ဖြောင့်မတ်သောအမှုကို ပြု” ခဲ့သော ကောင်းမြတ်သောဘုရင် အာသ၏ စံနမူနာကို မိမိရှေ့တွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၁၅:၁၁။ နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ကြာ အုပ်စိုးစဉ်ကာလအတွင်း ယောရှဖတ်သည် “မိမိအဘ အာသ၏ လမ်းခရီးအလုံးစုံ၌ လျှောက်လှမ်း၍၊ ထိုလမ်းမှ လွဲမသွား” ခဲ့ပေ။ ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၂၂:၄၃။ သူသည် မိမိ၏ လက်အောက်ခံပြည်သူများအား ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကို ခိုင်မာစွာ ဆန့်ကျင်ရန် ကြိုးပမ်းစည်းရုံးခဲ့သည်။ မိမိနိုင်ငံအတွင်းရှိ လူအများသည် “ကုန်းမြင့်ရာအရပ်တို့၌ ယဇ်ပူဇော်၍ နံ့သာပေါင်းကို မီးရှို့” ကြ၏။ ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၂၂:၄၃။ အစကတည်းက ဘုရင်သည် အာဟပ်လက်ထက် မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတွင် ထင်ရှားနေသော အပြစ်များမှ ယုဒပြည်ကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ယောရှဖတ်သည် “ဗာလဘုရားတို့ကို မရှာဘဲ၊ မိမိအဘ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ရှာ၍၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်တို့၌ လိုက်လျှောက်ကာ ဣသရေလအမျိုး၏ အကျင့်များအတိုင်း မပြု” ခဲ့ပေ။ ထာဝရဘုရားသည် သူနှင့်အတူ ရှိတော်မူ၍ “နိုင်ငံတော်ကို သူ့လက်၌ ခိုင်ခံ့စေတော်မူ၏။” ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၁၇:၃-၅။

ယောရှဖတ်သည် “စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ဂုဏ်အသရေ အလွန်များပြား” ခဲ့သည်။ အချိန်ကြာလာသောအခါ ဘုရင်သည် “ယုဒပြည်ထဲက ကုန်းမြင့်ရာအရပ်များနှင့် တောအုပ်များကို ဖယ်ရှား” ခဲ့သည်။ အခန်းငယ် ၅၊ ၆။ “မိမိအဘ အာသလက်ထက်၌ ကျန်ရစ်သော ယောက်ျားချင်းမေထုန်ပြုသူတို့ကိုလည်း ပြည်ထဲမှ ဖယ်ရှား” ခဲ့သည်။ ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၂၂:၄၆။ ထိုသို့ဖြင့် ယုဒပြည်သားတို့သည် မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အလွန်အမင်း နှောင့်နှေးစေနိုင်သော အန္တရာယ်များမှ တဖြည်းဖြည်း လွတ်မြောက်လာကြသည်။

နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံး၌ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို သွန်သင်ပေးရန် လိုအပ်နေကြသည်။ ထိုပညတ်တရား၏ တောင်းဆိုချက်များနှင့်အညီ မိမိတို့၏ အသက်တာကို ပြုပြင်နေထိုင်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့အပေါ် သစ္စာရှိသူများ ဖြစ်လာကြမည်။ ဤအချက်ကို သိရှိသောကြောင့် ယောရှဖတ်သည် မိမိ၏ ပြည်သူများအား သန့်ရှင်းသောကျမ်းစာကို စေ့စေ့စပ်စပ် သွန်သင်ပေးနိုင်ရန် အဆင့်များကို ချမှတ်ခဲ့သည်။ ဘုရင်၏ အမိန့်ဖြင့် သင်ကြားပို့ချသူများသည် “ယုဒမြို့ရှိသမျှတို့၌ လှည့်လည်၍ လူတို့ကို သွန်သင်ကြ၏။” ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၁၇:၉။ ထို့အပြင် လူအများက အပြစ်ကို စွန့်ပစ်လာကြသောအခါ ပြန်လည်နိုးကြားမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို နာခံခြင်း၌ အကျိုးအမြတ်ကြီးမားသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များကို ယောက်ျားမိန်းမတိုင်း၏ အသက်တာ၌ ထိန်းချုပ်လမ်းညွှန်သော ဩဇာအဖြစ် ပြုလုပ်ထားမည်ဆိုလျှင် ယခု အမျိုးသားရေးနှင့် လူမှုရေးဘဝတွင် ရှိနေသော မကောင်းမှုများအတွက် နေရာရှိတော့မည်မဟုတ်။ အိမ်တိုင်းမှ ဝိညာဉ်ရေးရာ နားလည်သိမြင်မှုနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ခွန်အား၌ ယောက်ျားမိန်းမတို့ကို ခိုင်မာစေမည့် ဩဇာတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာမည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ယောရှဖတ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများ၏ အနှောင့်အယှက်မှ ကင်းဝေးခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ယုဒပြည်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေများ၏ နိုင်ငံအပေါင်းတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လေ၏။” “ယောရှဖတ်သည် အလွန်ကြီးပွား၍၊ ယုဒပြည်၌ ရဲတိုက်များနှင့် သိုလှောင်မြို့များကို တည်ဆောက်လေ၏။ … စစ်သူရဲများသည် … ဘုရင်၏ အမှုတော်ကို ထမ်းရွက်ကြ၏။” ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၁၇:၁၀၊ ၁၂-၁၉။ “စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ဂုဏ်အသရေ” တို့ဖြင့် ကောင်းချီးခံစားရသဖြင့် ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၁၈:၁ အမှန်တရားနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအတွက် အင်အားကြီးသော ဩဇာကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။ မိမိ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု အထွတ်အထိပ်၌ ယောရှဖတ်သည် မိမိ၏သား ယောရံအား အာဟပ်နှင့် ယေဇဗေလ၏ သမီး အာသလိနှင့် လက်ထပ်ရန် သဘောတူခဲ့သည်။ ဤပေါင်းစည်းမှုကြောင့် ယုဒနှင့် ဣသရေလတို့အကြား မဟာမိတ်ဖွဲ့မှု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အကျပ်အတည်းကာလတွင် ထိုမဟာမိတ်သည် ဘုရင်နှင့် မိမိ၏ ပြည်သူအများအတွက် ဘေးဒုက္ခကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

တစ်ကြိမ်တွင် ယောရှဖတ်သည် ရှမာရိမြို့၌ ဣသရေလဘုရင်ထံ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်မြို့မှ ရောက်လာသော တော်ဝင်ဧည့်သည်ကို အထူးဂုဏ်ပြုခဲ့ကြပြီး၊ သူ့ကို ဣသရေလနှင့်အတူ ဆီးရီးယားလူတို့ကို စစ်တိုက်ရန် ပူးပေါင်းစေရန် ဆွဲဆောင်ခဲ့ကြသည်။ အာဟပ်သည် ယုဒနှင့် ပူးပေါင်းခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့၏ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သည်ဟု အခိုင်အမာဆိုခဲ့သော ရှေးခေတ် ခိုလှုံရာမြို့များအနက် တစ်မြို့ဖြစ်သည့် ရာမုတ်မြို့ကို ပြန်လည်ရယူနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ယောရှဖတ်သည် အားနည်းသောအခိုက်အတန့်တွင် ဆီးရီးယားလူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါမည်ဟု အလျင်စလို ကတိပေးခဲ့သော်လည်း ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဆင်ခြင်ဆုံးဖြတ်မှုက ထိုအမှုနှင့်ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ရှာဖွေရန် သူ့ကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မေးမြန်းပါလော့” ဟု သူက အာဟပ်အား အကြံပြုခဲ့သည်။ ထိုအခါ အာဟပ်သည် မိစ္ဆာပရောဖက် လေးရာကို ခေါ်၍ “ငါတို့သည် ရာမုတ်ဂိလဒ်ကို စစ်တိုက်ရန် သွားရမည်လော၊ မသွားဘဲ နေရမည်လော” ဟု မေး၏။ သူတို့က “တက်သွားပါ။ ဘုရားသခင်သည် ထိုမြို့ကို ဘုရင်၏လက်သို့ အပ်တော်မူမည်” ဟု ဖြေကြ၏။ အခန်းငယ် ၄၊ ၅။

မကျေနပ်သေးသော ယောရှဖတ်က “ဤအရပ်၌ ထာဝရဘုရား၏ ပရောဖက် တစ်ပါးမျှ မရှိတော့သလော။ သူ့ထံမှ ငါတို့ မေးမြန်းနိုင်ရန်” ဟု မေးသည်။ အခန်းငယ် ၆။ အာဟပ်က “ဣမလ၏သား မိက္ခာဟူသော လူတစ်ယောက်တော့ ရှိသေး၏။ သူ့ထံမှ ထာဝရဘုရားကို မေးမြန်းနိုင်သည်။ သို့သော် သူ့ကို ငါမုန်း၏။ အကြောင်းမူကား သူသည် ငါ့အတွက် ကောင်းသောအရာကို မပရောဖက်ပြု” ဟု ဖြေသည်။ ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၂၂:၈။ ယောရှဖတ်သည် ဘုရားသခင်၏ လူကို ခေါ်လာရန် မိမိ၏ တောင်းဆိုချက်၌ ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ခဲ့သည်။ မိက္ခာက “သိုးထိန်းမရှိသော သိုးများကဲ့သို့ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် တောင်ကုန်းတို့ပေါ်၌ ပြန့်ကျဲနေသည်ကို ငါမြင်၏။ ထာဝရဘုရားကလည်း ‘ဤသူတို့၌ အရှင်မရှိ။ လူတိုင်း မိမိအိမ်သို့ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ပြန်သွားစေ’ ဟု မိန့်တော်မူသည်” ဟု ဆို၏။ အခန်းငယ် ၁၇။

ယောရှဖတ် အမှားပြုခြင်း

အုပ်စိုးသူနှစ်ဦးစလုံးသည် ထိုသတိပေးချက်ကို နားထောင်လိုစိတ် မရှိကြပေ။ အာဟပ်သည် မိမိ၏ လမ်းစဉ်ကို သတ်မှတ်ထားပြီး ထိုလမ်းအတိုင်း လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ယောရှဖတ်ကလည်း “စစ်ပွဲ၌ ငါတို့သည် သင်နှင့်အတူ ရှိမည်” ဟု မိမိ၏ စကားကို ပေးထားခဲ့သည်။ ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၁၈:၃ ထိုသို့သော ကတိပေးပြီးနောက် မိမိ၏ တပ်ဖွဲ့များကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် ဝန်လေးခဲ့သည်။ “ထိုသို့ ဣသရေလဘုရင်နှင့် ယုဒဘုရင် ယောရှဖတ်တို့သည် ရာမုတ်ဂိလဒ်သို့ တက်သွားကြ၏။” ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၂၂:၂၉။ ထိုနောက် ဖြစ်ပွားသော စစ်ပွဲအတွင်း အာဟပ်သည် မြားဖြင့် ပစ်ခတ်ခံရ၍ သေဆုံးခဲ့သည်။

ထိုဘေးအန္တရာယ်ကြီးသော စစ်ပွဲမှ ယောရှဖတ်သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ပရောဖက် ယေဟုသည် သူ့ကိုတွေ့၍ “မတရားသောသူတို့ကို သင်ကူညီသင့်သလော။ ထာဝရဘုရားကို မုန်းသောသူတို့ကို သင်ချစ်သင့်သလော။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားထံတော်မှ အမျက်တော်သည် သင့်အပေါ်သို့ ကျရောက်၏။ သို့သော်လည်း သင့်၌ ကောင်းသောအရာများ ရှိသည်။ အကြောင်းမူကား သင်သည် ပြည်ထဲမှ တောအုပ်များကို ဖယ်ရှားပြီး ဘုရားသခင်ကို ရှာရန် သင့်စိတ်နှလုံးကို ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီ” ဟု ဆုံးမခဲ့သည်။ ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၁၉:၂၊ ၃။ ယောရှဖတ်၏ နောက်ပိုင်းနှစ်များကို ယုဒနိုင်ငံ၏ အမျိုးသားရေးနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကာကွယ်ရေးများကို ခိုင်ခံ့စေရန် အများအားဖြင့် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူသည် “ဗေရရှေဘမှ ဧဖရိမ်တောင်အထိ ပြည်သူတို့အကြား ထပ်မံလှည့်လည်၍ သူတို့ကို မိမိတို့၏ ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်လည်ဆောင်ခဲ့သည်။” အခန်းငယ် ၄။

ဘုရင်ပြုလုပ်ခဲ့သော အရေးကြီးသည့် အဆင့်တစ်ရပ်မှာ ထိရောက်သော တရားရုံးများကို တည်ထောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် “ပြည်၌ တရားသူကြီးများကို ခန့်ထား” ပြီး သူတို့အား တာဝန်ပေးရာတွင် “သင်တို့ ပြုသောအမှုကို သတိပြုကြလော့။ သင်တို့သည် လူအတွက် တရားစီရင်ခြင်းမဟုတ်၊ တရားစီရင်ရာ၌ သင်တို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူသော ထာဝရဘုရားအတွက် တရားစီရင်ကြသည်။ … ငါတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားထံ၌ … မျက်နှာလိုက်ခြင်းမရှိ၊ လက်ဆောင်ယူခြင်းလည်း မရှိ” ဟု တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ အခန်းငယ် ၅-၇။

ဘုရင်သည် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ အယူခံတရားရုံး၏ တရားသူကြီးများအား သစ္စာရှိရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ “ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီး အာမရိသည် ထာဝရဘုရားနှင့် သက်ဆိုင်သော အမှုအရာအလုံးစုံတို့၌ သင်တို့အပေါ်၌ ရှိ၏။ … လေဝိသားတို့သည် သင်တို့ရှေ့မှာ အရာရှိများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ရဲရင့်စွာ ပြုကြလော့။ ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းသောသူတို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူလိမ့်မည်။” အခန်းငယ် ၁၁။ မိမိ၏ ပြည်သူတို့၏ အခွင့်အရေးများနှင့် လွတ်လပ်ခွင့်များကို ကာကွယ်ရာတွင် ယောရှဖတ်သည် လူသားမိသားစုဝင်တိုင်းအပေါ် ဘုရားသခင်က ပေးသနားသော အလေးထားမှုကို အလေးပေးဖော်ပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ လက်အောက်၌ တရားသူကြီးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရန် ခန့်အပ်ခံရသူတို့သည် “ဆင်းရဲသားနှင့် မိဘမဲ့တို့ကို ကာကွယ်” ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ “နှိပ်စက်ခံရသူနှင့် ဆင်းရဲသောသူတို့အဖို့ တရားမျှတစွာ စီရင်” ရမည်။ ဆာလံ ၈၂:၃။

ယုဒပြည်ကို ဖျက်ဆီးရန် ခြိမ်းခြောက်လာသော စစ်တပ်များ

ယောရှဖတ်၏ အုပ်စိုးမှုအဆုံးပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ ယုဒပြည်ကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရသည်။ “မောဘအမျိုးသားတို့နှင့် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့ … ယောရှဖတ်ကို စစ်တိုက်ရန် လာကြ၏။” ထိုကျူးကျော်မှုသတင်းသည် သံတမန်တစ်ဦးအားဖြင့် ဘုရင်ထံ ရောက်လာပြီး၊ သူက ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာစကားဖြင့် “ပင်လယ်တစ်ဖက်၊ ဆီးရီးယားဘက်မှ လူအစုအဝေးကြီးသည် သင့်ကို တိုက်ရန် လာနေသည်” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၂၀:၁၊ ၂။

ယောရှဖတ်သည် သတ္တိရှိသောသူ ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူသည် မိမိ၏ တပ်များနှင့် ခိုင်ခံ့သောမြို့များကို အားကောင်းအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ မည်သည့်ရန်သူနီးပါးကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရန် သူသည် ကောင်းစွာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း ဤအကျပ်အတည်းတွင် လူ့ခွန်အားကို အားမကိုးခဲ့ပေ။ ယုဒပြည်ကို လူမျိုးတို့ရှေ့၌ အရှက်ခွဲမည်ဟု မိမိတို့၏ အင်အားကို ကြွားဝါသော ဤသာသနာမဲ့သူတို့အပေါ် အောင်ပွဲရရန် သူမျှော်လင့်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ ဘုရားသခင်အပေါ် အသက်ရှင်သော ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။

“ယောရှဖတ်သည် ကြောက်ရွံ့၍ ထာဝရဘုရားကို ရှာရန် မိမိကိုယ်ကို ဆက်ကပ်ပြီး ယုဒပြည်တစ်လျှောက်လုံး အစာရှောင်ခြင်းကို ကြေညာလေ၏။ ယုဒပြည်သားတို့သည် ထာဝရဘုရားထံမှ အကူအညီတောင်းရန် စုဝေးကြ၏။” မိမိ၏ လူများရှေ့တွင် ဗိမာန်တော်ဝင်းအတွင်း ရပ်နေ၍ ယောရှဖတ်သည် ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကို သွန်ချခဲ့သည်။ “အို ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၊ … လူမျိုးတို့၏ နိုင်ငံအပေါင်းတို့ကို ကိုယ်တော်သည် အုပ်စိုးတော်မူသည် မဟုတ်ပါသလော။ ကိုယ်တော်၏ လက်တော်၌ တန်ခိုးနှင့် အင်အား ရှိ၍ ကိုယ်တော်ကို ဆီးတားနိုင်သူ တစ်စုံတစ်ဦးမျှ မရှိသည် မဟုတ်ပါသလော။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ရှေ့မှ ဤပြည်သားတို့ကို နှင်ထုတ်တော်မူသော ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်မဟုတ်ပါသလော။ …”

“ယခုမူကား အမ္မုန်အမျိုးသား၊ မောဘအမျိုးသားနှင့် စိရတောင်သားတို့သည် ရှိကြပါ၏။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာသောအခါ ထိုသူတို့၏ပြည်ကို ကျူးကျော်ရန် ကိုယ်တော်သည် ခွင့်မပြုခဲ့ပါ။ … သူတို့ကို ဖျက်ဆီးခြင်းလည်း မပြုခဲ့ပါ။ ယခုမူကား ကိုယ်တော်ပေးသနား၍ ကျွန်ုပ်တို့ အမွေခံရသော ကိုယ်တော်၏ ပိုင်ဆိုင်ရာမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို နှင်ထုတ်ရန် လာကြသောအားဖြင့် သူတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို မည်သို့ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ကြသည်ကို ကြည့်တော်မူပါ။ … ကျွန်ုပ်တို့ကို တိုက်လာသော ဤလူအစုအဝေးကြီးကို ဆန့်ကျင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့၌ ခွန်အားမရှိပါ။ မည်သို့ပြုရမည်ကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ မသိပါ။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်စိသည် ကိုယ်တော်ထံသို့ ရောက်နေပါသည်။” အခန်းငယ် ၃၊ ၄၊ ၆၊ ၇၊ ၁၀-၁၂။

ယောရှဖတ်သည် မိမိ၏ ရွေးချယ်တော်မူသောသူတို့ကို ပျက်စီးခြင်းမှ အကြိမ်ကြိမ် ကယ်တင်ခဲ့သော ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ရန် ပြည်သူတို့အား နှစ်ပေါင်းများစွာ သွန်သင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူသည် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ “ယုဒပြည်သားအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ ကလေးငယ်များ၊ မယားများနှင့် သားသမီးများနှင့်တကွ ထာဝရဘုရားရှေ့၌ ရပ်နေကြ၏။” အခန်းငယ် ၁၃။ သူတို့သည် စည်းလုံးညီညွတ်စွာ ထာဝရဘုရားထံ တောင်းလျှောက်၍ မိမိတို့၏ ရန်သူများကို ရှုပ်ထွေးစေတော်မူရန် တောင်းပန်ကြသည်။

အို ဘုရားသခင်၊ တိတ်ဆိတ်မနေတော်မူပါနှင့်။
အို ဘုရားသခင်၊ ငြိမ်သက်ခြင်းမပြုဘဲ မနေတော်မူပါနှင့်။
အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်၏ ရန်သူတို့သည် ဆူညံလှုပ်ရှားနေကြပါ၏။ …
သူတို့က “လာကြ၊ လူမျိုးအဖြစ် သူတို့ကို အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးကြစို့။ …” ဟု ဆိုကြပါ၏။
သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ဆန့်ကျင်၍ ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ကြပါ၏။ …
သူတို့သည် အစဉ်အမြဲ အရှက်ရ၍ ထိတ်လန့်ကြပါစေ။
အရှက်ကွဲခြင်း၌ ပျက်စီးကြပါစေ။
ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ၊
အဘယ်သူ၏နာမတော်သည် ထာဝရဘုရားဖြစ်သနည်း၊
ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးအပေါ် အမြင့်ဆုံးသောသူဖြစ်ကြောင်း သူတို့သိကြပါစေ။
ဆာလံ ၈၃

ပြည်သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဘုရင်နှင့်အတူ ဘုရားသခင်ရှေ့၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို နှိမ့်ချကြသောအခါ လေဝိသား ယဟာဇေလအပေါ်သို့ ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ဆင်းသက်လာ၍ သူက “ဤလူအစုအဝေးကြီးကြောင့် မကြောက်ကြနှင့်၊ စိတ်မပျက်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား စစ်ပွဲသည် သင်တို့အတွက်မဟုတ်၊ ဘုရားသခင်အတွက် ဖြစ်၏။ … ဤစစ်ပွဲ၌ သင်တို့ တိုက်ခိုက်ရန် မလိုပါ။ မိမိတို့၏ နေရာ၌ ရပ်တည်၍ ငြိမ်ဝပ်စွာနေကြလော့။ ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့တို့၊ သင်တို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူသော ထာဝရဘုရား၏ ကယ်တင်ခြင်းကို မြင်ကြလော့။ မကြောက်ကြနှင့်၊ စိတ်မပျက်ကြနှင့်။ မနက်ဖြန် သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ရန် ထွက်သွားကြလော့။ ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၂၀:၁၅-၁၇။

ဓမ္မသီချင်းဆိုသော အဖွဲ့က အောင်ပွဲရရှိစေသော စစ်ပွဲ

နံနက်စောစော သူတို့သည် စစ်တိုက်ရန် တေကောတောသို့ ချီတက်သွားကြသောအခါ ယောရှဖတ်က “သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ကြလော့။ သို့မှသာ သင်တို့ တည်ကြည်ကြလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၏ ပရောဖက်များကို ယုံကြည်ကြလော့။ သို့မှသာ သင်တို့ အောင်မြင်ကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက် … ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းရန်နှင့် သန့်ရှင်းခြင်း၏ အလှကို ချီးမွမ်းရန် သီချင်းဆိုသူတို့ကို ခန့်ထား၏” ဟု ဆိုသည်။ အခန်းငယ် ၂၀၊ ၂၁။ ထိုသီချင်းဆိုသူတို့သည် တပ်မတော်၏ ရှေ့မှသွား၍ အောင်ပွဲရမည်ဟူသော ကတိတော်အတွက် ဘုရားသခင်အား ချီးမွမ်းသော အသံကို မြှင့်တင်ခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ စစ်ပွဲသို့ သွားရန် ထူးခြားသောနည်းလမ်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်—သီချင်းဆို၍ ဣသရေလ၏ ဘုရားသခင်ကို ချီးမြှောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် သူတို့၏ စစ်ပွဲသီချင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၌ သန့်ရှင်းခြင်း၏ အလှ ရှိခဲ့သည်။ ယနေ့ အမှန်တရားကို ကာကွယ်ရန် ရပ်တည်နေသော ရဲရင့်သည့် စစ်သားတို့၏ လက်များကို ဘုရားသခင်အား ပိုမိုချီးမွမ်းခြင်းက ခိုင်မာစေမည် မဟုတ်ပါလော။

“ထာဝရဘုရားသည် ယုဒပြည်ကို တိုက်ရန် လာသော အမ္မုန်အမျိုးသား၊ မောဘအမျိုးသားနှင့် စိရတောင်သားတို့ကို ဆန့်ကျင်၍ ချုံခိုတိုက်ခိုက်သူများကို ထားတော်မူသဖြင့် သူတို့သည် လုပ်ကြံခံရကြ၏။ အမ္မုန်အမျိုးသားနှင့် မောဘအမျိုးသားတို့သည် စိရတောင်သားတို့ကို တိုက်ခိုက်၍ အကုန်အစင် သတ်ဖြတ်ဖျက်ဆီးရန် ထကြ၏။ စိရပြည်သားတို့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းအမှုကို ပြီးစီးသောအခါ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် ဖျက်ဆီးကြ၏။” အခန်းငယ် ၂၂၊ ၂၃။

ဤအကျပ်အတည်းတွင် ဘုရားသခင်သည် ယုဒပြည်၏ ခွန်အားဖြစ်တော်မူခဲ့ပြီး ယနေ့တွင်လည်း ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ လူတို့၏ ခွန်အားဖြစ်တော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မင်းများကို မကိုးစားရ၊ လူတို့ကိုလည်း ဘုရားသခင်၏ နေရာ၌ မထားရ။ အရေးပေါ်အခြေအနေတိုင်းတွင် စစ်ပွဲသည် ဘုရားသခင်၏ စစ်ပွဲဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ခံစားရမည်။ ကိုယ်တော်၏ အရင်းအမြစ်များသည် အကန့်အသတ်မရှိကြပြီး မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသော အခြေအနေများသည် အောင်ပွဲကို ပို၍ကြီးမားစေမည်။

လုယူရရှိသော ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် ယုဒတပ်များသည် “ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်အတူ ပြန်လာကြ၏။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏ ရန်သူများအပေါ် အောင်ပွဲရသဖြင့် သူတို့ကို ဝမ်းမြောက်စေတော်မူ၏။ သူတို့သည် စောင်းများ၊ တယောများနှင့် တံပိုးများကို ယူဆောင်၍ ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်သို့ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဝင်လာကြ၏။” အခန်းငယ် ၂၇၊ ၂၈။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ကိုးစားခဲ့ကြပြီး ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ ခံတပ်နှင့် ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြတော်မူခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဒါဝိဒ်၏ မှုတ်သွင်းခံ ဓမ္မသီချင်းကို နားလည်သဘောပေါက်စွာ သီဆိုနိုင်ကြပြီ။

ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ခိုလှုံရာနှင့် ခွန်အားဖြစ်တော်မူ၏။
ဒုက္ခရောက်ချိန်၌ အလွန်နီးကပ်စွာ ကူညီတော်မူ၏။
ကိုယ်တော်သည် လေးကို ချိုးတော်မူ၍ လှံကို ချိုးဖဲ့တော်မူ၏။
ရထားများကို မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေတော်မူ၏။
ငြိမ်ဝပ်၍ ငါသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်း သိကြလော့။
ငါသည် လူမျိုးတို့အကြား ချီးမြှောက်ခြင်းခံရမည်။
မြေကြီးပေါ်၌လည်း ချီးမြှောက်ခြင်းခံရမည်။
ဗိုလ်ခြေတို့၏ ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏။
ယာကုပ်၏ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ခိုလှုံရာဖြစ်တော်မူ၏။
ဆာလံ ၄၆:၁၊ ၉-၁၁

ယုဒအုပ်စိုးရှင်နှင့် သူ၏တပ်များ၏ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် “ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလ၏ ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်တော်မူကြောင်း သူတို့ကြားသိသောအခါ ထိုနိုင်ငံများရှိ နိုင်ငံအပေါင်းတို့အပေါ်၌ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း ရှိလာ၏။ ထိုသို့ ယောရှဖတ်၏ နိုင်ငံသည် ငြိမ်သက်လေ၏။ အကြောင်းမူကား သူ၏ဘုရားသခင်သည် သူ့အား အနားယူခြင်းကို ပေးတော်မူ၏။” ရာဇဝင်ချုပ်ဒုတိယစောင် ၂၀:၂၉၊ ၃၀။