အခန်း ၄၂—နေဗုခဒ်နေဇာ၏ ခုနစ်နှစ်ကြာ ရူးသွပ်ခြင်း

 

အခန်း ၄၂—နေဗုခဒ်နေဇာ၏ ခုနစ်နှစ်ကြာ ရူးသွပ်ခြင်း

ဤအခန်းသည် ဒံယေလ ၄ ကို အခြေခံထားသည်။

ကြီးမားသောရုပ်တု၏ အိပ်မက်ကို နေဗုခဒ်နေဇာ အိပ်မက်မက်ပြီးနောက်၊ ဗာဗုလုန်အင်ပါယာသည် နောက်ဆုံးတွင် ကျဆုံးရမည်ဟူသော အတွေးကြောင့် သူ၏စိတ်သည် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ လွှမ်းမိုးခံခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နိုင်ငံအပေါင်းတို့သည် ဘုရားသခင်တည်ထောင်မည့် နိုင်ငံတော်၏ အုပ်စိုးမှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားရမည်ဖြစ်သည်။

လူမျိုးတို့နှင့်ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နေဗုခဒ်နေဇာက မြင့်မြတ်စွာ နားလည်ထားခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအမြင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဒုရာလွင်ပြင်၌ သူ၏မာနထောင်လွှားသော စိတ်ဓာတ်ကို နှိမ့်ချခံရသောအခါ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်သည် “ထာဝရနိုင်ငံတော်” ဖြစ်ကြောင်း သူသည် တစ်ဖန် အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ ဒံယေလ ၇:၂၇။ သူ၌ တရားမျှတမှုနှင့် မှန်ကန်မှုကို ပင်ကိုယ်အားဖြင့် သိမြင်သောစိတ် ရှိခဲ့ပြီး၊ ပုန်ကန်သူများကို အပြစ်ပေးရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေရန် ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဗာဗုလုန်နိုင်ငံတော်ထဲသို့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံပြီးတစ်နိုင်ငံ ထည့်သွင်းလာသည်နှင့်အမျှ ထိုခေတ်၏ အကြီးမြတ်ဆုံး အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် သူ၏ကျော်ကြားမှုကိုလည်း ပိုမိုတိုးပွားစေခဲ့သည်။

အောင်မြင်မှုရရှိပြီး မာနကြီးသော စိတ်ဓာတ်ရှိသည့် ဘုရင်သည် စစ်မှန်သောကြီးမြတ်မှုသို့ တစ်ခုတည်းသော ဦးဆောင်လမ်းဖြစ်သည့် နှိမ့်ချခြင်းလမ်းမှ လွဲဖယ်ရန် သွေးဆောင်ခံရခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။ သူ၏အောင်နိုင်ရေး စစ်ပွဲများကြားတွင် သူ၏မြို့တော်ကို လှပအောင်ပြုလုပ်ရန် အလွန်စဉ်းစားအားထုတ်ခဲ့သဖြင့် ဗာဗုလုန်မြို့သည် “ရွှေမြို့”၊ “ကမ္ဘာမြေတစ်ပြင်လုံး၏ ချီးမွမ်းခြင်း” ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဟေရှာယ ၁၄:၄၊ ယေရမိ ၅၁:၄၁။ ဗာဗုလုန်ကို ကမ္ဘာ့အံ့ဖွယ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်လာအောင် ပြုလုပ်ရာ၌ သူ၏အောင်မြင်မှုသည် သူ၏မာနကို ပိုမိုကြီးထွားစေခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်အသုံးပြုနိုင်သော အုပ်စိုးရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သူ၏မှတ်တမ်းကို ပျက်စီးစေရန် အလွန်အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာတော်အားဖြင့် ဘုရင်အား သူ၏အန္တရာယ်ကို သတိပေးရန် နောက်ထပ်အိပ်မက်တစ်ခု ပေးတော်မူခဲ့သည်။ အမြင်အာရုံ၌ နေဗုခဒ်နေဇာသည် ကြီးမားသောသစ်ပင်တစ်ပင်ကို မြင်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ထိပ်ဖျားသည် ကောင်းကင်သို့တိုင်အောင် မြင့်တက်နေပြီး အကိုင်းအခက်များသည် မြေကြီးစွန်းတိုင်အောင် ဖြန့်ကျက်နေသည်။ သိုးစုများနှင့် နွားစုများသည် ၎င်း၏အရိပ်အောက်တွင် အမိုးအကာရရှိကြပြီး ငှက်များသည် ၎င်း၏အကိုင်းအခက်များပေါ်တွင် အသိုက်ဖွဲ့ကြသည်။ “သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် ထိုအပင်မှ အစာကျွေးကြ၏။”

ဘုရင်သည် သစ်ပင်ကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် “စောင့်ကြည့်သူ” တစ်ဦး၊ “သန့်ရှင်းသောသူ” တစ်ဦးပင် သစ်ပင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်ခဲ့ပြီး အသံကျယ်စွာ အော်ဟစ်သည်မှာ “သစ်ပင်ကို ခုတ်လှဲလော့။ အကိုင်းအခက်တို့ကို ဖြတ်ပစ်လော့။ အရွက်တို့ကို ခါချလော့။ အသီးတို့ကို ဖြန့်ကျဲလော့။ ... သို့သော် အမြစ်၏ငုတ်ကို မြေကြီးထဲ၌ ချန်ထားလော့။ ... ကောင်းကင်၏နှင်းဖြင့် စိုစွတ်စေလော့။ သူ၏အပိုင်းကို မြေကြီး၏မြက်ပင်များအကြား တောတိရစ္ဆာန်တို့နှင့်အတူ ဖြစ်စေလော့။ သူ၏နှလုံးကို လူ၏နှလုံးမှ ပြောင်းလဲ၍ တိရစ္ဆာန်၏နှလုံးကို ပေးလော့။ ခုနစ်ကြိမ်သည် သူ့အပေါ် ဖြတ်သန်းစေလော့။ ဤအမှုသည် စောင့်ကြည့်သူတို့၏ အမိန့်တော်အားဖြင့် ဖြစ်၏။ ... အသက်ရှင်သူတို့သည် လူတို့၏နိုင်ငံတွင် အမြင့်ဆုံးသောဘုရားသခင်သည် အုပ်စိုးတော်မူကြောင်းနှင့် အလိုရှိတော်မူသောသူအား အုပ်စိုးခွင့်ပေးတော်မူကြောင်း သိစေရန်ဖြစ်၏။”

အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးပမ်းခြင်း

အလွန်စိတ်ပူပန်သွားသော ဘုရင်သည် ထိုအိပ်မက်ကို ပညာရှိများအား ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။ သို့သော် အိပ်မက်သည် အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသော်လည်း မည်သူမျှ အနက်မဖွင့်နိုင်ကြပေ။ အလွန်အခက်အခဲတွေ့နေသော ဘုရင်သည် မိမိ၏ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုနှင့် ယှဉ်ပြိုင်မရသော ဉာဏ်ပညာကြောင့် လေးစားခံရသော ဒံယေလကို ခေါ်စေခဲ့သည်။

အိပ်မက်ကို ပြောပြပြီးနောက် နေဗုခဒ်နေဇာက “ငါ့နိုင်ငံရှိ ပညာရှိအပေါင်းတို့သည် အနက်ကို ငါ့အား မဖော်ပြနိုင်ကြသဖြင့်၊ သင်သည် အနက်ကို ဖော်ပြပါလော့။ သန့်ရှင်းသောဘုရားတို့၏ ဝိညာဉ်သည် သင့်၌ရှိသောကြောင့် သင်သည် တတ်နိုင်၏” ဟု ဆိုသည်။

ဒံယေလအတွက် အိပ်မက်၏အဓိပ္ပာယ်သည် ရှင်းလင်းနေပြီး ၎င်း၏အရေးပါမှုကြောင့် သူအလွန်တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဒံယေလ တွန့်ဆုတ်၍ စိတ်ပူပန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဘုရင်က မိမိ၏အစေခံအပေါ် စာနာမှုကို ပြသခဲ့သည်။ “အိပ်မက်နှင့် အနက်ကို မစိုးရိမ်နှင့်” ဟု ဆိုသည်။

ဘုရားသခင်သည် မာနထောင်လွှားခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ခြင်းကြောင့် နေဗုခဒ်နေဇာအပေါ် ကျရောက်တော့မည့် တရားစီရင်ခြင်းကို သူ့အား ဖော်ပြရန် ကြီးလေးသောတာဝန်ကို ပေးအပ်ထားကြောင်း ပရောဖက်သည် နားလည်ခဲ့သည်။ အိပ်မက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အဓိပ္ပာယ်ကြောင့် သူတွန့်ဆုတ်ခဲ့သော်လည်း မိမိအပေါ် မည်သည့်အကျိုးဆက်ပင် ကျရောက်ပါစေ အမှန်တရားကို ပြောရမည်ဖြစ်သည်။

“ကိုယ်တော်မြင်သောသစ်ပင်သည်” ဟု သူကဆိုသည်၊ “အိုဘုရင်၊ ကိုယ်တော်ပင် ဖြစ်ပါ၏။ ... ကိုယ်တော်၏ကြီးမြတ်ခြင်းသည် ... မြေကြီးစွန်းတိုင်အောင် ကြီးထွားလာပါပြီ။ ဘုရင်သည် စောင့်ကြည့်သူနှင့် သန့်ရှင်းသောသူကို မြင်ပြီး ... ‘သစ်ပင်ကို ခုတ်လှဲ၍ ဖျက်ဆီးလော့။ သို့သော် ငုတ်ကို ... ချန်ထားလော့’ ဟု ဆိုသည်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ ဤသည်မှာ အနက်ဖြစ်ပါ၏။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို လူတို့ထံမှ နှင်ထုတ်ကြလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၏နေရာသည် တောတိရစ္ဆာန်တို့နှင့်အတူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ နွားကဲ့သို့ မြက်ကို စားစေကြလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်၏နှင်းဖြင့် စိုစွတ်စေကြလိမ့်မည်။ လူတို့၏နိုင်ငံတွင် အမြင့်ဆုံးသောဘုရားသခင်သည် အုပ်စိုးတော်မူကြောင်းနှင့် အလိုရှိတော်မူသောသူအား အုပ်စိုးခွင့်ပေးတော်မူကြောင်း ကိုယ်တော်သိသည်တိုင်အောင် ခုနစ်ကြိမ်သည် ကိုယ်တော်အပေါ် ဖြတ်သန်းရမည်။ သစ်ပင်၏အမြစ်ငုတ်ကို ချန်ထားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ ကောင်းကင်ဘုံသည် အုပ်စိုးကြောင်း ကိုယ်တော်သိပြီးနောက် ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံသည် ကိုယ်တော်အတွက် တည်မြဲလိမ့်မည်။”

ဒံယေလသည် မာနထောင်လွှားသော ဘုရင်အား နောင်တရရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ သို့မှသာ ခြိမ်းခြောက်ထားသော ဘေးဒုက္ခကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ “ဖြောင့်မတ်ခြင်းအားဖြင့် သင်၏အပြစ်တို့ကို ဖြတ်ပစ်လော့။ ဆင်းရဲသားတို့ကို ကရုဏာပြခြင်းအားဖြင့် သင်၏အပြစ်များကို ဖြတ်ပစ်လော့။ သို့ဖြစ်လျှင် သင်၏ငြိမ်သက်ခြင်းကာလကို ရှည်စေနိုင်မည် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်၏။”

နေဗုခဒ်နေဇာ၏ ခဏတာသာ တည်မြဲသော နောင်တ

အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ ပရောဖက်၏အကြံဉာဏ်သည် နေဗုခဒ်နေဇာအပေါ် အားကောင်းစွာ သက်ရောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် မိမိကိုယ်ကို အလိုလိုက်ခြင်းနှင့် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားခြင်းတို့သည် ဘုရင်၏နှလုံးထဲမှ မဖယ်ရှားရသေးသဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအကျင့်စရိုက်များ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ယခင်က အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တရားမျှတပြီး ကရုဏာရှိခဲ့သော သူ၏အုပ်စိုးမှုသည် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သော အုပ်စိုးမှုဖြစ်လာသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ပေးအပ်ထားသော အစွမ်းအစများကို မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်တင်ရန် အသုံးပြုပြီး၊ သူ့အား အသက်နှင့်တန်ခိုး ပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်ထက် မိမိကိုယ်ကို မြှောက်တင်ခဲ့သည်။

လပေါင်းများစွာ ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်းသည် ဆိုင်းငံ့နေခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသည်းခံစောင့်ဆိုင်းမှုကြောင့် နောင်တရလာမည့်အစား ဘုရင်သည် မိမိ၏မာနကို ဆက်လက်အလိုလိုက်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အိပ်မက်၏အနက်ဖွင့်ဆိုချက်အပေါ် ယုံကြည်မှုဆုံးရှုံးကာ မိမိယခင်က စိုးရိမ်ခဲ့မှုများကိုပင် ပြက်ရယ်ပြုခဲ့သည်။

သတိပေးခြင်းခံရပြီး တစ်နှစ်အကြာတွင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် မိမိ၏နန်းတော်အတွင်း လမ်းလျှောက်ရင်း အုပ်စိုးရှင်တစ်ဦးအဖြစ် မိမိ၏တန်ခိုးနှင့် တည်ဆောက်သူတစ်ဦးအဖြစ် မိမိ၏အောင်မြင်မှုကို မာနကြီးစွာ စဉ်းစားကာ “ငါသည် မိမိ၏တန်ခိုးကြီးသော အစွမ်းဖြင့် တော်ဝင်နေအိမ်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ငါ၏ဘုန်းအာနုဘော်၏ ဂုဏ်အသရေအတွက်လည်းကောင်း တည်ဆောက်ခဲ့သော ဤကြီးမားသော ဗာဗုလုန်သည် မဟုတ်လော” ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ အာအက်စ်ဗီ။

ထိုမာနကြီးသော ကြွေးကြော်သံသည် ဘုရင်၏နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ရှိနေဆဲအချိန်၌ ဘုရားသခင်၏ ချမှတ်ထားသော တရားစီရင်ချိန် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကင်မှ အသံတစ်သံက ကြေညာခဲ့သည်။ “အို ဘုရင်နေဗုခဒ်နေဇာ၊ သင့်အား ဤသို့ ပြောဆို၏။ နိုင်ငံတော်သည် သင့်ထံမှ ထွက်သွားပြီ။ သင့်ကို လူတို့ထံမှ နှင်ထုတ်ကြလိမ့်မည်။ သင်၏နေရာသည် တောတိရစ္ဆာန်တို့နှင့်အတူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ နွားကဲ့သို့ မြက်ကို စားစေကြလိမ့်မည်။ လူတို့၏နိုင်ငံတွင် အမြင့်ဆုံးသောဘုရားသခင်သည် အုပ်စိုးတော်မူကြောင်းနှင့် အလိုရှိတော်မူသောသူအား အုပ်စိုးခွင့်ပေးတော်မူကြောင်း သင်သိသည်တိုင်အောင် ခုနစ်ကြိမ်သည် သင့်အပေါ် ဖြတ်သန်းရမည်။”

ခဏချင်းတွင် တစ်ချိန်က အလွန်တန်ခိုးကြီးသော အုပ်စိုးရှင်သည် ရူးသွပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာသည်။ သူ၏လက်သည် ရာဇလှံတံကို မကိုင်တွယ်နိုင်တော့ပေ။ ဖန်ဆင်းရှင်က သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့သော တန်ခိုးကို ဖယ်ရှားခံရပြီး လူတို့ထံမှ နှင်ထုတ်ခံရသော နေဗုခဒ်နေဇာသည် “နွားကဲ့သို့ မြက်ကို စားပြီး သူ၏ဆံပင်များသည် လင်းယုန်ငှက်၏အမွေးကဲ့သို့ ရှည်လာသည်အထိ၊ သူ၏လက်သည်းများသည် ငှက်၏ခြေသည်းများကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်အထိ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် ကောင်းကင်၏နှင်းဖြင့် စိုစွတ်နေခဲ့သည်။”

ခုနစ်နှစ်တိုင်တိုင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် မိမိ၏လက်အောက်ခံအားလုံးအတွက် အံ့ဩစရာဖြစ်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးရှေ့တွင် နှိမ့်ချခံခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် သူ၏အသိဉာဏ်သည် ပြန်လည်ရရှိလာပြီး မိမိခံရသော ဆုံးမခြင်း၌ ဘုရားသခင်၏လက်တော်ရှိကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ လူသိရှင်ကြား ကြေညာချက်တစ်ရပ်တွင် မိမိပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း၌ ဘုရားသခင်၏ ကြီးမားသောကရုဏာတော်ကို သူဝန်ခံခဲ့သည်။ “ငါ နေဗုခဒ်နေဇာသည် ကောင်းကင်သို့ ငါ့မျက်စိကို မြှောက်ကြည့်သောအခါ ငါ၏ဉာဏ်သည် ငါ့ထံသို့ ပြန်ရောက်လာ၏။ ထိုအခါ အမြင့်ဆုံးသောဘုရားသခင်ကို ငါကောင်းချီးပေး၍ ထာဝရအသက်ရှင်တော်မူသောသူကို ချီးမွမ်းဂုဏ်ပြု၏။ ...”

“ငါ၏နိုင်ငံတော်၏ ဘုန်းအသရေအတွက်လည်းကောင်း၊ ငါ၏ဂုဏ်အသရေနှင့် တောက်ပမှုအတွက်လည်းကောင်း ငါ့ထံသို့ ပြန်ရောက်လာ၏။ ငါ၏အကြံပေးများနှင့် မှူးမတ်များသည် ငါ့ထံသို့ လာရောက်ရှာဖွေကြ၏။ ငါသည် ငါ၏နိုင်ငံတော်တွင် ပြန်လည်တည်မြဲလာပြီး ထူးမြတ်သောဘုန်းအာနုဘော်ကို ငါ့ထံသို့ ထပ်မံပေးအပ်ခဲ့ကြ၏။”

တစ်ချိန်က မာနကြီးသော ဘုရင်သည် ဘုရားသခင်၏ နှိမ့်ချသောသားတစ်ဦး၊ ဉာဏ်ပညာရှိပြီး သနားကြင်နာတတ်သော ဘုရင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယခုသူသည် အမြင့်ဆုံးသောဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို အသိအမှတ်ပြု၍ ယေဟောဝါကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် မိမိ၏လက်အောက်ခံတို့၏ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့ခြင်းကို မြှင့်တင်ပေးရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ အားလုံးသော အုပ်စိုးရှင်တို့ သင်ယူရန်လိုအပ်သော သင်ခန်းစာဖြစ်သည့်—စစ်မှန်သောကြီးမြတ်မှုသည် စစ်မှန်သောကောင်းမြတ်ခြင်း၌ တည်ရှိသည်—ဟူသော သင်ခန်းစာကို နေဗုခဒ်နေဇာသည် နောက်ဆုံးတွင် သင်ယူခဲ့သည်။ သူသည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို အသိအမှတ်ပြု၍ “ငါ နေဗုခဒ်နေဇာသည် ကောင်းကင်ဘုရင်ကို ချီးမွမ်း၍ ချီးမြှောက်ကာ ဂုဏ်ပြု၏။ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်အလုံးစုံတို့သည် အမှန်တရားဖြစ်၍ ကိုယ်တော်၏လမ်းစဉ်တို့သည် တရားစီရင်ခြင်းဖြစ်ကြ၏။ မာနဖြင့် လျှောက်လှမ်းသူတို့ကို ကိုယ်တော်သည် နှိမ့်ချနိုင်တော်မူ၏” ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် ယခု ပြည့်စုံခဲ့ပြီ။ နေဗုခဒ်နေဇာသည် ဘုရားသခင်၏ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် အာဏာတော်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည့် ဤလူသိရှင်ကြား ကြေညာချက်သည် မြင့်မြတ်သောသမိုင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော သူ၏ဘဝ၏ နောက်ဆုံးလုပ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။