အခန်း ၂၂—ထွက်ပြေးသော ပရောဖက် ယောန

 

အခန်း ၂၂—ထွက်ပြေးသော ပရောဖက် ယောန

ဤအခန်းသည် ယောန ၁ မှ ၄ အထိကို အခြေခံထားသည်။

ရှေးခေတ်ကမ္ဘာ၏ အကြီးမားဆုံးမြို့များထဲမှ တစ်မြို့မှာ အာရှုရိနိုင်ငံ၏ မြို့တော်ဖြစ်သော နိနေဝေမြို့ဖြစ်သည်။ တိဂရိမြစ်၏ မြေသြဇာကောင်းသော ကမ်းနားတွင် တည်ထောင်ထားသော ထိုမြို့သည် “သုံးရက်ခရီးသွားရသော အလွန်ကြီးမားသည့်မြို့” ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နိနေဝေမြို့သည် ရာဇဝတ်မှုနှင့် ဆိုးသွမ်းမှု၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်ပြီး—“သွေးထွက်သံယိုသောမြို့၊ မုသာစကားနှင့် ပြည့်စုံသောမြို့” ဖြစ်သည်။ ပရောဖက် နာဟုံက နိနေဝေမြို့သားတို့ကို ရက်စက်သောခြင်္သေ့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သည်။ “အဘယ်သူ့အပေါ်၌ သင်တို့၏ မရပ်မနားသော ဆိုးယုတ်မှုသည် မရောက်ဖူးသနည်း” ဟု သူမေးခဲ့သည်။ [နာဟုံ ၃:၁၊ ၁၉]။

သို့သော် နိနေဝေမြို့သည် ဆိုးသွမ်းမှုအတွက် လုံးဝအပ်နှံထားသောမြို့တော့ မဟုတ်ပါ။ ထိုမြို့၌ လူများစွာတို့သည် ပို၍ကောင်းမွန်သောအရာတစ်ခုကို ရှာဖွေနေကြပြီး၊ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်အကြောင်း သင်ယူရန် အခွင့်အရေးရရှိခဲ့ပါက မိမိတို့၏ ဆိုးယုတ်သောအကျင့်များကို စွန့်လွှတ်ကြမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား နောင်တရစေရန် မမှားမယွင်းသိသာထင်ရှားသော နည်းလမ်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစေတော်မူခဲ့သည်။

ပရောဖက် ယောနထံသို့ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ရောက်လာ၍ “ထလော့၊ ထိုကြီးမားသော နိနေဝေမြို့သို့ သွား၍ သူ့အပေါ်မှာ ကြွေးကြော်လော့။ သူတို့၏ဆိုးယုတ်ခြင်းသည် ငါ့ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ပရောဖက်သည် ထိုအမိန့်၏ ပညာရှိမှုကို မေးခွန်းထုတ်ရန် သွေးဆောင်ခံခဲ့ရသည်။ ထိုမာနကြီးသောမြို့၌ ထိုသို့သောသတင်းကို ကြွေးကြော်ခြင်းဖြင့် မည်သည့်အကျိုးကိုမျှ ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ရသည်။ သူဝတ်ပြုသော ဘုရားသခင်သည် အရာရာကို သိတော်မူပြီး အလုံးစုံတတ်စွမ်းတော်မူကြောင်းကို သူမေ့လျော့ခဲ့သည်။ သူတွန့်ဆုတ်နေစဉ် စာတန်သည် သူ့ကို စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး သူသည် “တာရှုရှသို့ ထွက်ပြေးရန် ထလေ၏။” ရွက်လွှင့်ရန် အသင့်ရှိသော သင်္ဘောတစ်စင်းကို တွေ့သောအခါ “ထိုသင်္ဘောခကို ပေး၍ ထိုသူတို့နှင့်အတူ လိုက်ရန် သင်္ဘောပေါ်သို့ ဆင်းလေ၏။”

ယောနသည် ကြီးလေးသောတာဝန်ကို အပ်နှင်းခံထားရသူဖြစ်သည်။ ပရောဖက်သည် မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ နာခံခဲ့ပါက အလွန်များပြားသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယောန၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုအတွင်း ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို စွန့်ပစ်တော်မမူပါ။ စမ်းသပ်မှုများနှင့် ထူးဆန်းသော ဘုရားသခင်၏စီမံတော်မူမှုများမှတစ်ဆင့် ပရောဖက်၏ ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်မှုသည် ပြန်လည်နိုးထလာရမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ ရူးသွပ်သောထွက်ပြေးခြင်းတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အနှောင့်အယှက်ကင်းစွာ သွားခွင့်မရခဲ့ပါ။ “ထာဝရဘုရားသည် ပင်လယ်၌ လေပြင်းကြီးကို စေလွှတ်တော်မူသဖြင့် သင်္ဘောသည် ကျိုးပဲ့လုနီးပါးဖြစ်၏။ ထိုအခါ သင်္ဘောသားတို့သည် ကြောက်၍ အသီးသီး မိမိတို့ဘုရားကို အော်ဟစ်ဆုတောင်းကြပြီး သင်္ဘောပေါ့စေရန် သင်္ဘောထဲရှိ ပစ္စည်းများကို ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချကြ၏။ သို့သော် ယောနသည် သင်္ဘောအတွင်းပိုင်းသို့ ဆင်းသွား၍ လဲလျောင်းပြီး အလွန်အိပ်ပျော်နေ၏။”

သင်္ဘော၏ အုပ်ချုပ်သူသည် အလွန်အမင်း စိတ်သောကရောက်၍ ယောနကို ရှာတွေ့ကာ “အိပ်ပျော်နေသူ၊ သင်သည် အဘယ်သို့ ပြုနေသနည်း။ ထလော့၊ သင်၏ဘုရားကို ပဌနာပြုလော့။ သို့ဖြစ်၍ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့ကို အောက်မေ့တော်မူ၍ ငါတို့မသေစေရန် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

ယောနကို သင်္ဘောပေါ်မှ ပစ်ချခြင်း

သို့သော် တာဝန်မှ လွဲသွားသော ထိုသူ၏ဆုတောင်းခြင်းသည် အကူအညီကို မဆောင်ကြဉ်းနိုင်ခဲ့ပါ။ သင်္ဘောသားတို့သည် နောက်ဆုံးနည်းလမ်းအဖြစ် မဲချရန် အဆိုပြုကြပြီး “ဤဘေးသည် အဘယ်သူ့အကြောင်းကြောင့် ငါတို့အပေါ် ကျရောက်သည်ကို သိရအောင်” ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် မဲချကြရာ မဲသည် ယောနအပေါ်ကျလေ၏။ ထိုအခါ သူတို့က “ဤဘေးသည် အဘယ်သူ့အကြောင်းကြောင့် ငါတို့အပေါ် ကျရောက်သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။ သင်သည် အဘယ်အလုပ်ကို လုပ်သနည်း။ အဘယ်အရပ်မှ လာသနည်း။ သင်၏နိုင်ငံကား အဘယ်နိုင်ငံနည်း။ သင်သည် အဘယ်လူမျိုးဖြစ်သနည်း” ဟု မေးကြ၏။

“သူကလည်း ‘ကျွန်ုပ်သည် ဟေဗြဲလူဖြစ်ပါ၏။ ပင်လယ်နှင့် ကုန်းမြေကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ဘုရား ထာဝရဘုရားကို ကျွန်ုပ်ကြောက်ရွံ့ပါ၏’ ဟု ဆို၏။”

“ထိုအခါ ... ထိုသူတို့သည် သူတို့အား ပြောပြထားသောကြောင့် ထာဝရဘုရား၏ မျက်မှောက်တော်မှ သူထွက်ပြေးနေကြောင်းကို သိကြ၏။”

“ထိုအခါ သူတို့က ‘ပင်လယ်ငြိမ်သက်စေရန် သင့်ကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း’ ဟု မေးကြ၏။ အကြောင်းမူကား ပင်လယ်သည် ပို၍ပို၍ လှိုင်းထန်လာ၏။ သူကလည်း ‘ကျွန်ုပ်ကို မ၍ ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချကြပါ။ ထိုအခါ ပင်လယ်သည် သင်တို့အတွက် ငြိမ်သက်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ဤမုန်တိုင်းကြီးသည် ကျွန်ုပ်ကြောင့် ဖြစ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်သိပါ၏’ ဟု ဆို၏” [ယောန ၁:၁၁၊ ၁၂]။

“ထိုအခါ သူတို့သည် ယောနကို မ၍ ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချကြ၏။ ပင်လယ်သည်လည်း သူ၏ဒေါသထန်ခြင်းမှ ငြိမ်သက်သွား၏...။”

“ထာဝရဘုရားသည် ယောနကို မျိုစေရန် ငါးကြီးတစ်ကောင်ကို ပြင်ဆင်တော်မူ၏။ ယောနသည် ငါး၏ဝမ်းထဲ၌ သုံးရက်နှင့် သုံးည နေ၏။”

“ထိုအခါ ယောနသည် ငါး၏ဝမ်းထဲမှ မိမိဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားထံ ဆုတောင်း၍ ဆိုသည်မှာ—

ကျွန်ုပ်၏ဒုက္ခထဲမှ ထာဝရဘုရားထံသို့ အော်ဟစ်ခဲ့၏၊
ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို ဖြေကြားတော်မူ၏...

အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို နက်နဲရာထဲသို့၊
ပင်လယ်၏အလယ်သို့ ပစ်ချတော်မူပြီ၊
ရေစီးကြောင်းသည် ကျွန်ုပ်ပတ်လည်၌ ရှိ၏။
ကိုယ်တော်၏လှိုင်းတံပိုးနှင့် လှိုင်းလုံးများသည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ဖြတ်ကျော်သွားကြ၏။

ထိုအခါ ကျွန်ုပ်က ‘ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တော်မှ
ကျွန်ုပ်သည် နှင်ထုတ်ခံရပြီ။
ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသောဗိမာန်တော်ကို
နောက်တစ်ကြိမ် မည်သို့ ပြန်ကြည့်ရမည်နည်း’ ဟု ဆို၏...

ကျွန်ုပ်၏ဝိညာဉ်သည် အတွင်း၌ အားနည်းပျက်စီးလာသောအခါ
ထာဝရဘုရားကို အောက်မေ့၏။
ကျွန်ုပ်၏ဆုတောင်းခြင်းသည် ကိုယ်တော်ထံသို့၊
ကိုယ်တော်၏သန့်ရှင်းသောဗိမာန်တော်သို့ ရောက်လာ၏...။

ကျွန်ုပ်ပြုထားသော သစ္စာကို ကျွန်ုပ်ဖြည့်ဆည်းမည်။
ကယ်တင်ခြင်းသည် ထာဝရဘုရားထံမှ ဖြစ်၏။
အာရ်အက်စ်ဗီ”

နောက်ဆုံးတွင် ယောနသည် “ကယ်တင်ခြင်းသည် ထာဝရဘုရားထံမှ ဖြစ်သည်” ကို သင်ယူခဲ့သည်။ [ဆာလံ ၃:၈]။ နောင်တနှင့် ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်တော်မူသော ကျေးဇူးတော်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့်အတူ ကယ်တင်ခြင်း ရောက်လာခဲ့သည်။ ယောနသည် ကြီးမားသောပင်လယ်၏ အန္တရာယ်များမှ လွတ်မြောက်၍ ကုန်းမြေပေါ်သို့ ပစ်ချခံရသည်။

တစ်ဖန် ဘုရားသခင်၏ အစေခံသည် နိနေဝေမြို့ကို သတိပေးရန် တာဝန်ပေးအပ်ခံရသည်မှာ “ထလော့၊ ထိုကြီးမားသော နိနေဝေမြို့သို့ သွား၍ ငါပြောမည့်သတင်းကို ထိုမြို့အား ကြွေးကြော်လော့” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမေးခွန်းမထုတ်၊ သံသယမရှိတော့ဘဲ “ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်အတိုင်း ထ၍ နိနေဝေမြို့သို့ သွားလေ၏” ဟု ဆိုထားသည်။

ယောနသည် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် “ဆန့်ကျင်၍ ကြွေးကြော်” ရန် သတင်းစကားကို ချက်ချင်းစတင်ပြောဆိုသည်မှာ “ရက်လေးဆယ်ကြာလျှင် နိနေဝေမြို့သည် ပျက်စီးလိမ့်မည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ သူသည် လမ်းတစ်လမ်းမှ တစ်လမ်းသို့ သွား၍ သတိပေးချက်ကို ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ ဘုရားမဲ့သောမြို့၏ လမ်းများတစ်လျှောက် ထိုအော်ဟစ်သံသည် ပျံ့နှံ့သွားပြီး နေထိုင်သူအားလုံးသည် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကြေညာချက်ကို ကြားကြရသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ထိုသတင်းစကားကို နှလုံးသားတိုင်းထံသို့ အတည်ပြုရောက်ရှိစေသဖြင့် လူအများအပြားတို့သည် အလွန်နက်ရှိုင်းသော နှိမ့်ချခြင်းဖြင့် နောင်တရကြသည်။

“ထိုအခါ နိနေဝေမင်းကြီးထံသို့ သတင်းရောက်၍ သူသည် မိမိ၏ပလ္လင်မှ ထကာ မင်းဝတ်ရုံကို ချွတ်ပြီး လျှော်တေအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ကာ ပြာထဲ၌ ထိုင်လေ၏။ ထို့နောက် နိနေဝေမြို့တစ်လျှောက် ကြေညာ၍ ‘မင်းကြီးနှင့် မင်းကြီး၏မှူးမတ်တို့၏ အမိန့်တော်အတိုင်း—လူတိုင်း မိမိတို့၏ဆိုးသောလမ်းနှင့် မိမိတို့လက်ထဲရှိ အကြမ်းဖက်မှုမှ လွှဲကြစေ။ ဘုရားသခင်သည် နောင်တရ၍ မိမိ၏ပြင်းထန်သောအမျက်တော်မှ လွှဲတော်မူမည်လော။ ထိုသို့ပြုလျှင် ငါတို့မပျက်စီးကြရ’ ဟု ဆို၏။ အာရ်အက်စ်ဗီ”

မင်းကြီးနှင့် မှူးမတ်များ၊ အထက်တန်းလွှာနှင့် အောက်တန်းလွှာတို့သည် “ယောန၏ ဟောပြောခြင်းကြောင့် နောင်တရကြသောအခါ” ([မဿဲ ၁၂:၄၁]) သူတို့အား ကရုဏာတော် ချပေးခဲ့သည်။ “ဘုရားသခင်သည် သူတို့အပေါ် ပြုမည်ဟု မိန့်တော်မူသော ဘေးအန္တရာယ်ကို နောင်တရတော်မူ၍ ထိုအမှုကို မပြုတော်မူ။” အာရ်အက်စ်ဗီ။ သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်းသည် တားဆီးခံရပြီး အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ ဘုရားသခင်သည် အယူမှားလောကတစ်ဝန်း ဂုဏ်ပြုခံရကာ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်သည် ရိုသေလေးစားခံရသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက်မှသာ ဘုရားသခင်ကို မေ့လျော့ခြင်းနှင့် ဝါကြွားမာနထောင်လွှားခြင်းကြောင့် နိနေဝေမြို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများ၏ လုယူဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရလေသည်။

ယောနသည် မြို့ကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိသောအခါ သူသည် ပထမဆုံး ဝမ်းမြောက်သူဖြစ်သင့်သည်။ သို့သော် မိမိကို မုသာပရောဖက်ဟု သတ်မှတ်ခံရနိုင်မည့် အခြေအနေကိုသာ စိတ်ထဲတွင် အာရုံစိုက်နေခွင့်ပြုခဲ့သည်။ နောင်တရသော နိနေဝေမြို့သားတို့အပေါ် ဘုရားသခင်ပြသသော ကရုဏာသည် “ယောနကို အလွန်မနှစ်မြို့စေ၍ သူသည် အမျက်ထွက်လေ၏။” “ကျွန်ုပ်သည် မိမိနိုင်ငံ၌ ရှိစဉ်က ထိုသို့ဖြစ်မည်ဟု မပြောခဲ့သလော” ဟု သူက ထာဝရဘုရားအား မေးမြန်း၏။ “ထိုအကြောင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် တာရှုရှသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျေးဇူးပြုတတ်သောဘုရား၊ သနားကရုဏာကြီးသောဘုရား၊ အမျက်ထွက်ရန် နှေးသောဘုရား၊ မပြတ်သောမေတ္တာနှင့် ပြည့်စုံသောဘုရားဖြစ်၍ ဘေးအန္တရာယ်ပေးမည်ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက် နောင်တရတတ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်သိပါ၏” ဟု ဆို၏။ အာရ်အက်စ်ဗီ။

တစ်ဖန် သူသည် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရပြန်သည်။ အခြားသူများ၏ အကျိုးကို မျက်ခြည်ပြတ်၍ မကျေနပ်မှုဖြင့် “ထိုကြောင့် အိုထာဝရဘုရား၊ ယခု ကျွန်ုပ်အသက်ကို ယူတော်မူပါရန် တောင်းပန်ပါ၏။ အသက်ရှင်ခြင်းထက် သေခြင်းသည် ကျွန်ုပ်အတွက် ပိုကောင်းပါ၏” ဟု ကြွေးကြော်၏။ အာရ်အက်စ်ဗီ။

“ထာဝရဘုရားကလည်း ‘သင်သည် အမျက်ထွက်ခြင်းကို ကောင်းစွာပြုသလော’ ဟု မေးတော်မူ၏။ ထိုအခါ ယောနသည် မြို့ပြင်သို့ ထွက်၍ ... မိမိအတွက် တဲတစ်လုံးဆောက်လေ၏။ မြို့၌ အဘယ်အရာဖြစ်မည်ကို မြင်ရသည်တိုင်အောင် ထိုတဲအောက်၌ အရိပ်ထဲတွင် ထိုင်နေ၏။ ထာဝရဘုရားသခင်သည် အပင်တစ်ပင်ကို ပြင်ဆင်၍ ယောန၏ဦးခေါင်းပေါ်၌ အရိပ်ဖြစ်စေရန် ထိုအပင်ကို ပေါက်စေတော်မူ၏။ သူ၏ဒုက္ခသက်သာစေရန် ဖြစ်သည်။ ထိုအပင်ကြောင့် ယောနသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်လေ၏။” အာရ်အက်စ်ဗီ။

ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည် ယောနအား သင်ခန်းစာတစ်ရပ်ကို ပေးတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် “အပင်ကို ကိုက်စားသဖြင့် ထိုအပင်ညှိုးနွမ်းစေရန် ပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို ပြင်ဆင်တော်မူ၏။ နေထွက်သောအခါ ဘုရားသခင်သည် ပူပြင်းသောအရှေ့လေကို ပြင်ဆင်တော်မူ၏။ နေသည် ယောန၏ဦးခေါင်းပေါ်၌ ပူလောင်သဖြင့် သူသည် မောပန်းလေ၏။ ထို့နောက် သေလိုကြောင်း တောင်းဆို၍ ‘အသက်ရှင်ခြင်းထက် သေခြင်းသည် ကျွန်ုပ်အတွက် ပိုကောင်းပါ၏’ ဟု ဆို၏။” အာရ်အက်စ်ဗီ။

တစ်ဖန် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ပရောဖက်အား မိန့်တော်မူသည်မှာ—“အပင်အတွက် သင်သည် အမျက်ထွက်ခြင်းကို ကောင်းစွာပြုသလော” ဟု မေးတော်မူ၏။ သူက “သေသည်အထိ အမျက်ထွက်လောက်အောင် ကျွန်ုပ်အမျက်ထွက်ခြင်းသည် ကောင်းပါ၏” ဟု ပြန်ဖြေ၏။

“ထာဝရဘုရားကလည်း ‘သင်သည် အပင်ကို သနား၏... သို့ဖြစ်၍ ငါသည် ညာလက်နှင့် ဘယ်လက်ကို မခွဲခြားနိုင်သော လူပေါင်း တစ်သိန်းနှစ်သောင်းကျော် ရှိသည့် ထိုကြီးမားသော နိနေဝေမြို့ကို မသနားသင့်သလော’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။” အာရ်အက်စ်ဗီ။

ယောနသည် ထိုကြီးမားသောမြို့ကို သတိပေးရန် ပေးအပ်ထားသော တာဝန်ကို ဖြည့်ဆည်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ကြိုတင်ဟောကြားထားသော ဖြစ်ရပ်သည် မဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော်လည်း သတိပေးချက်သတင်းစကားသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်တော်မူသည့်အတိုင်း အကျိုးဖြစ်ထွန်းခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်သည် အယူမှားသူတို့အကြား ထင်ရှားခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် “သူတို့ကို သူတို့၏ဒုက္ခမှ ကယ်နုတ်တော်မူ၏။ မှောင်မိုက်နှင့် အုံ့ဆိုင်းခြင်းထဲမှ သူတို့ကို ထုတ်ဆောင်တော်မူ၏။” “နှုတ်ကပတ်တော်ကို စေလွှတ်၍ သူတို့ကို ကျန်းမာစေတော်မူ၏။ ပျက်စီးခြင်းမှလည်း ကယ်နုတ်တော်မူ၏။” [ဆာလံ ၁၀၇:၁၃၊ ၁၄၊ ၂၀]၊ အာရ်အက်စ်ဗီ။

ခရစ်တော်သည် ယောန၏ ဟောပြောခြင်းကို ရည်ညွှန်း၍ မိမိခေတ်က ဘုရားသခင်၏လူဟု ဝန်ခံသူတို့နှင့် နိနေဝေမြို့သားတို့ကို နှိုင်းယှဉ်တော်မူ၏။ “နိနေဝေမြို့သားတို့သည် တရားစီရင်ခြင်း၌ ဤလူမျိုးနှင့်အတူ ထ၍ ဤလူမျိုးကို အပြစ်စီရင်ကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ယောန၏ဟောပြောခြင်းကို နားထောင်၍ နောင်တရကြ၏။ ယခုမူကား ယောနထက် ကြီးမြတ်သောသူသည် ဤအရပ်၌ ရှိ၏။” [မဿဲ ၁၂:၄၁]။ လူတို့သည် မိမိတို့အတွက် ရနိုင်သမျှ အရာရာကို ရယူရန် ကြိုးစားနေကြသော အလုပ်များပြားသည့် လောကထဲသို့ ခရစ်တော် ကြွလာတော်မူ၏။ ရှုပ်ထွေးမှုများ၏အထက်တွင် ကိုယ်တော်၏အသံကို ကြားရသည်မှာ “လူသည် မိမိအသက်ဝိညာဉ်အတွက် အဘယ်အရာကို အလဲအလှယ်ပေးမည်နည်း” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ [မာကု ၈:၃၇]။

ယောန၏ခေတ်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ခေတ်

ယနေ့ မြို့များသည် နိနေဝေမြို့သားတို့ကဲ့သို့ စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းရန် လိုအပ်နေကြသည်။ ခရစ်တော်၏ သံတမန်များသည် လူတို့အား ပို၍မြင့်မြတ်သော ကမ္ဘာသို့ ညွှန်ပြရမည်။ ကျမ်းစာများအရ ခံနိုင်ရည်ရှိမည့် တစ်ခုတည်းသောမြို့မှာ တည်ဆောက်သူနှင့် ဖန်ဆင်းသူသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်သော မြို့ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏အစေခံများမှတစ်ဆင့် လူတို့အား မသေနိုင်သောအမွေကို ရယူရန် ခေါ်တော်မူနေသည်။

မြို့များအပေါ်၌ တစ်ကမ္ဘာလုံးနီးပါး အပြစ်ရှိခြင်းသည် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာနေသည်။ အကြောင်းမူကား ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဆိုးသွမ်းခြင်းသည် အဆက်မပြတ် တိုးပွားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နေ့ရက်တိုင်းသည် ရန်ပွဲ၊ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှု၊ လိမ်လည်မှု၊ အကြမ်းဖက်မှု၊ ဥပဒေမဲ့မှု၊ လူသားတို့၏ ဒုက္ခခံစားနေရခြင်းအပေါ် လျစ်လျူရှုမှုနှင့် လူ့အသက်ကို ရက်စက်စွာ ဖျက်ဆီးမှုတို့၏ အသစ်အသစ်သော ဖော်ထုတ်ချက်များကို ယူဆောင်လာသည်။ နေ့ရက်တိုင်းသည် စိတ်ဖောက်ပြန်မှု၊ လူသတ်မှုနှင့် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေမှုတို့ တိုးပွားလာခြင်းကို သက်သေခံနေသည်။ ယခုကျွန်ုပ်တို့ နေထိုင်နေသော ခေတ်၏ တိုးတက်မှုနှင့် အသိဉာဏ်အလင်းရရှိမှုကို လူတို့က ဝါကြွားကြသော်လည်း ဘုရားသခင်သည် မြေကြီးကို အပြစ်နှင့် အကြမ်းဖက်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်တော်မူ၏။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို ပယ်ဖျက်ပြီးပြီဟု လူတို့က ကြေညာကြပြီး ထိုအကျိုးဆက်အနေဖြင့် ဆိုးယုတ်မှု၏ရေလှိုင်းသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းသို့ လွှမ်းမိုးနေသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်၏ မြင့်မြတ်မှု၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု၊ ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းမှုတို့ကို တားမြစ်ထားသောအရာများကို တပ်မက်ခြင်းအလိုကို ဖြည့်ဆည်းရန် အလဲအလှယ်ပြု ရောင်းချနေကြသည်။

ဘုရားသခင်သည် အလွန်ရှည်လျားသော သည်းခံခြင်းနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကရုဏာတော်ဖြင့် မိမိ၏ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်သူတို့နှင့် ဆက်ဆံတော်မူ၏။ သို့သော် မနာခံမှု၌ ဆက်လက်တည်ရှိနေသူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ သည်းခံခြင်းအဆုံးသတ်ချိန်သည် လျင်မြန်စွာ နီးကပ်လာနေသည်။

ကျဆုံးသောကမ္ဘာ၏ လူသားတို့နှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးအုပ်စိုးရှင်၏ ဆက်ဆံပုံတွင် ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းအတွက် လူတို့ အံ့အားသင့်သင့်ပါသလော။ မရိုးမသားနည်းလမ်းဖြင့် ရရှိထားသော အကျိုးအမြတ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်က ပျက်စီးခြင်းကို ယူဆောင်လာခြင်းအတွက် သူတို့ အံ့အားသင့်သင့်ပါသလော။ လူများစွာတို့သည် ကောင်းကင်အစိုးရကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်မှု၏ အစပြုသူ၏ အလံအောက်၌ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင်၏ သည်းခံခြင်းသည် အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ အံ့ဩမိကြသည်။ အလုံးစုံတတ်စွမ်းတော်မူသောအရှင်သည် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်ရည်တော်များအပေါ် ထိန်းချုပ်တားဆီးသော တန်ခိုးကို အသုံးပြုတော်မူနေသည်။ ဘုရားသခင်သည် လူတို့အား အခွင့်ကာလတစ်ရပ် ပေးတော်မူသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ သည်းခံခြင်း ကုန်ဆုံးသည့်အချိန်သည် ရှိသည်။ ထာဝရဘုရားသည် လူတို့ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ သည်းခံတော်မူ၍ သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် သတိပေးချက်များ ပေးတော်မူ၏။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ပုန်ကန်သောအရာသည် ဖျက်ဆီးပယ်ရှားခံရမည့်အချိန် ရောက်လာလိမ့်မည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် သူတို့ကိုယ်တိုင်နှင့် သူတို့၏စံနမူနာကြောင့် သြဇာလွှမ်းမိုးခံရမည့်သူတို့အတွက်ပင် ကရုဏာဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ရုပ်သိမ်းခံနေရသည်။ ဘေးအန္တရာယ်များသည် လျင်မြန်စွာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာနေသည်—ငလျင်၊ လေဆင်နှာမောင်း၊ မီးနှင့် ရေကြီးမှုတို့ ဖြစ်သည်။ ထိုဘေးအန္တရာယ်များသည် လူသားတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမရှိသော စနစ်မဲ့၍ စည်းကမ်းမဲ့သည့် သဘာဝအင်အားများ၏ မတည်ငြိမ်သော ပေါက်ကွဲမှုများသက်သက်ကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ၎င်းတို့သည် လူသားတို့၏ အန္တရာယ်ကို သိမြင်လာစေရန် ဘုရားသခင် ကြိုးပမ်းနိုးဆွသည့် နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

ကြီးမားသောမြို့များ၌ ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားကို ကြေညာနေသော ကိုယ်တော်၏ သံတမန်များသည် ကယ်တင်ခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်ဖွယ်သတင်းကို ကြေညာနေစဉ် မိမိတို့ရင်ဆိုင်နေရသော ဆိုးသွမ်းမှုနှင့် အကျင့်ပျက်ခြင်းတို့ကြောင့် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း မရှိကြရ။ ထာဝရဘုရားသည် ဆိုးသွမ်းသော ကောရိန္သုမြို့၌ ပေါလုအား သတင်းစကားပေးတော်မူသည်မှာ “မကြောက်နှင့်... အကြောင်းမူကား ငါသည် သင်နှင့်အတူရှိ၏... ဤမြို့၌ ငါ၏လူများစွာ ရှိကြ၏” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ [တမန်တော် ၁၈:၉၊ ၁၀]၊ အာရ်အက်စ်ဗီ။ မြို့တိုင်း၌ သင့်လျော်သော သွန်သင်မှုရရှိပါက ယေရှု၏နောက်လိုက်များ ဖြစ်လာရန် သင်ယူနိုင်မည့် လူများစွာ ရှိကြသည်။

ယနေ့ မြေကြီးသားတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားမှာ “သင်တို့လည်း အသင့်ပြင်ဆင်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား သင်တို့မထင်မှတ်သောအချိန်၌ လူသားသည် ကြွလာလိမ့်မည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ [မဿဲ ၂၄:၄၄]။ ကြီးမားသောမြို့များ၏ အခြေအနေများက ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ရာအချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ အရာခပ်သိမ်း၏ အဆုံးသည် လက်တစ်ကမ်းအကွာသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာနေကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများသည် လျင်မြန်စွာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လိုက်လာကြလိမ့်မည်—မီး၊ ရေကြီးမှုနှင့် ငလျင်၊ စစ်ပွဲနှင့် သွေးထွက်သံယိုမှုတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ကရုဏာ၏ကောင်းကင်တမန်သည် နောင်တမရသူတို့ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဆက်လက်ကာကွယ်ပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါ။ မုန်တိုင်းသည် စုဝေးလာနေပြီဖြစ်ပြီး၊ ယောန၏ဟောပြောခြင်းအောက်၌ နိနေဝေမြို့သားတို့ ပြုခဲ့သကဲ့သို့ ကရုဏာ၏ ဖိတ်ခေါ်ချက်များကို တုံ့ပြန်ကြ၍ ဘုရားသခင်၏ အုပ်စိုးခြင်းဆိုင်ရာ ပညတ်တော်များကို နာခံခြင်းအားဖြင့် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်လာသူတို့သာ ရပ်တည်နိုင်ကြလိမ့်မည်။