အခန်း ၁၇—ဧလိယ၏ နေရာကို ဆက်ခံရန် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသော ဧလိရှဲ

 

အခန်း ၁၇—ဧလိယ၏ နေရာကို ဆက်ခံရန် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသော ဧလိရှဲ

ဘုရားသခင်သည် ဧလိယအား သူ၏နေရာတွင် ပရောဖက်အဖြစ် အခြားတစ်ဦးကို ဘိသိက်ပေးရန် မိန့်တော်မူခဲ့သည်—“ရှာဖတ်၏သား ဧလိရှဲ” ဖြစ်သည်။ ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၁၉:၁၆။ ထိုအမိန့်ကို နာခံ၍ ဧလိယသည် ဧလိရှဲကို ရှာရန် ထွက်သွားသည်။ မြောက်ဘက်သို့ ခရီးနှင်နေစဉ် မကြာသေးမီက မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းနှင့် မည်မျှကွာခြားသွားသည်ကို တွေ့ရလေသည်။ နေရာတိုင်းတွင် မိုးခေါင်ခြင်းနှင့် အစာခေါင်းပါးခြင်းကာလကို ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ကြိုးပမ်းနေသကဲ့သို့ အပင်များ စိမ်းလန်းပေါက်ဖွားလာကြသည်။

ဧလိရှဲ၏ ဖခင်သည် ချမ်းသာသော လယ်သမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏အိမ်သားများသည် ဗာလရှေ့၌ ဒူးမထောက်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့၏အိမ်သည် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုသောအိမ် ဖြစ်သည်။ ကျေးလက်ဘဝ၏ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုအတွင်း ဘုရားသခင်နှင့် သဘာဝထံမှ သွန်သင်ခြင်း၊ အသုံးဝင်သောအလုပ်၏ စည်းကမ်းတို့အောက်တွင် ဧလိရှဲသည် ရိုးရှင်းခြင်းနှင့် မိဘများ၊ ဘုရားသခင်တို့ကို နာခံခြင်းအလေ့အထများ၌ လေ့ကျင့်ခံခဲ့ရသည်။ ထိုလေ့ကျင့်မှုက နောက်ပိုင်းတွင် သူတာဝန်ယူရမည့် မြင့်မားသောအနေအထားအတွက် သူ့ကို သင့်လျော်အောင် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။

သူသည် လယ်ကွင်း၌ ထွန်ယက်နေစဉ် ပရောဖက်အဖြစ် ခေါ်တော်မူခြင်း ရောက်လာသည်။ သူသည် မိမိအနီးဆုံး၌ ရှိသောအလုပ်ကို လုပ်ကိုင်နေခဲ့သည်။ ငြိမ်သက်နူးညံ့သော စိတ်သဘောရှိသော်လည်း တက်ကြွပြီး မယိမ်းယိုင်သူ ဖြစ်သည်။ နှိမ့်ချသော အလုပ်ကြမ်းထဲ၌ သူသည် စရိုက်လက္ခဏာ၏ ခွန်အားကို ရရှိလာပြီး ကျေးဇူးတော်နှင့် အသိပညာ၌ အစဉ်တိုးပွားလာသည်။ အိမ်တွင်းတာဝန်များ၌ ဖခင်နှင့်အတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရင်း ဘုရားသခင်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် သင်ယူခဲ့သည်။ သေးငယ်သောအရာများ၌ သစ္စာရှိခြင်းအားဖြင့် ပိုမိုလေးလံသော တာဝန်များအတွက် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပိုမိုမြင့်မားသော အလုပ်အတွက် သင့်လျော်မှုကို ရရှိလာသည်။ အစေခံရန် သင်ယူရင်း သွန်သင်ရန်နှင့် ဦးဆောင်ရန်လည်း သင်ယူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ စည်းကမ်းပေးခြင်း၌ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်သော်လည်း သေးငယ်သောအရာများ၌ သစ္စာရှိခြင်းသည် ပိုမိုကြီးမားသော တာဝန်များအတွက် သင့်လျော်ကြောင်း သက်သေဖြစ်သည်ကို လူတိုင်း သေချာသိနိုင်သည်။ သေးငယ်သောတာဝန်များ၌ မိမိကိုယ်ကို “အရှက်ရစရာမရှိသော အလုပ်သမား” ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြသူသာ တိမောသေဒုတိယစောင် ၂:၁၅ ဘုရားသခင်ထံမှ ပိုမိုမြင့်မားသော အမှုတော်ကို ထမ်းဆောင်ရန် ဂုဏ်ပြုခြင်းခံရနိုင်သည်။

လူအများသည် မိမိတို့၏အသက်တာများသည် အကျိုးမရှိဟုလည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်တိုးတက်ရေးအတွက် မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်နေကြဟုလည်းကောင်း ခံစားကြသည်။ သေးငယ်သောအရာများ၌သာ အစေခံနိုင်သောကြောင့် ဘာမျှမလုပ်ဘဲ နေရန် မိမိတို့တွင် အကြောင်းပြချက်ရှိသည်ဟု ထင်ကြသည်။ ဤအရာ၌ သူတို့မှားယွင်းကြသည်။ သစ်ပင်များကို ခုတ်လှဲခြင်း၊ မြေကို ရှင်းလင်းခြင်း သို့မဟုတ် ထွန်ယက်ခြင်းစသည့် သာမန်နေ့စဉ်တာဝန်များကို လုပ်ဆောင်နေစဉ်ပင် ဘုရားသခင်၏ တက်ကြွသော အမှုတော်၌ လူတစ်ဦး ပါဝင်နိုင်သည်။ မိမိ၏ကလေးများကို ခရစ်တော်အတွက် လေ့ကျင့်ပေးသော မိခင်သည် တရားဟောစင်ပေါ်ရှိ ဓမ္မဆရာကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်အတွက် အမှန်တကယ် အလုပ်လုပ်နေသူ ဖြစ်သည်။

လူအများသည် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန် အထူးစွမ်းရည်ကို တောင့်တကြသော်လည်း မိမိတို့အနီးတွင် ရှိနေသော တာဝန်များကို မမြင်တော့ကြပေ။ ထိုသူတို့သည် မိမိတို့ရှေ့တည့်တည့်၌ ရှိသော တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ကြပါစေ။ ကျွန်ုပ်တို့အား လက်ခံဖွယ်ရာ အမှုတော်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်စေသည်မှာ ထူးကဲသော အရည်အချင်းများမဟုတ်ဘဲ နေ့စဉ်တာဝန်များကို အသိစိတ်ရှိစွာ ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ ကျေနပ်သောစိတ်၊ အခြားသူများအပေါ် ရိုးသားသော စိတ်ဝင်စားမှုတို့ ဖြစ်သည်။ အချစ်နှင့် သစ္စာရှိစွာ ဆောင်ရွက်သော သာမန်အလုပ်များပင် ဘုရားသခင်၏အမြင်၌ လှပကြသည်။

ဧလိယသည် ဧလိရှဲ ထွန်ယက်နေသော လယ်ကွင်းကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် လူငယ်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ဆက်ကပ်ခြင်း၏ ဝတ်ရုံကို ခြုံပေးလိုက်သည်။ အစာခေါင်းပါးချိန်အတွင်း ရှာဖတ်၏ မိသားစုသည် ဧလိယ၏ အလုပ်နှင့် အမှုတော်ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာခဲ့ကြပြီး ယခုအခါ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ဧလိရှဲအား ဘုရားသခင်က ဧလိယ၏ နေရာကို ဆက်ခံရန် ခေါ်တော်မူကြောင်း နားလည်စေခဲ့သည်။

“သူသည် နွားများကို ထားခဲ့၍ ဧလိယနောက်သို့ ပြေးလိုက်ပြီး ‘ကျွန်ုပ်အဘနှင့် အမိကို နမ်းပြီးမှ ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်ပါရစေ’ ဟု ဆို၏။” “ပြန်သွားပါ” ဟု ဧလိယက ဖြေသည်၊ “ငါသည် သင်၌ အဘယ်အမှုကို ပြုခဲ့သနည်း။” ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၁၉:၂၀။ ဤသည်မှာ ငြင်းပယ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဧလိရှဲသည် ကုန်ကျမည့်အရာကို တွက်ချက်ရမည်—ခေါ်တော်မူခြင်းကို လက်ခံမည်လော၊ ငြင်းပယ်မည်လော။ သူ၏ဆန္ဒများသည် မိမိအိမ်နှင့် ထိုအိမ်၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို တွယ်ကပ်နေပါက ထိုနေရာ၌ ဆက်နေခွင့်ရှိသည်။

သို့သော် ဧလိရှဲသည် ထိုခေါ်တော်မူခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ခဲ့ပြီး နာခံရန် မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။ လောကီအကျိုးကျေးဇူးတစ်စုံတစ်ရာအတွက်မျှ ဘုရားသခင်၏ တမန်ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေးကို မစွန့်လွှတ်လို၊ ကိုယ်တော်၏ အစေခံနှင့် ပေါင်းသင်းရခြင်း၏ အခွင့်ထူးကိုလည်း မစွန့်လွှတ်လိုပေ။ သူသည် “နွားတစ်ထမ်းကိုယူ၍ သတ်ပြီး နွားများ၏ ထမ်းပိုးဖြင့် အသားကို ချက်ကာ လူတို့အား ပေး၍ သူတို့သည် စားကြ၏။ ထို့နောက် ထ၍ ဧလိယနောက်သို့ လိုက်ကာ သူ့ကို အမှုဆောင်လေ၏။” ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၁၉:၂၁။ သူချစ်ခင်ခံရသော အိမ်ကို မတွန့်ဆုတ်ဘဲ စွန့်ခွာ၍ မသေချာသောဘဝဖြင့် နေထိုင်သော ပရောဖက်ထံတွင် အမှုဆောင်ရန် လိုက်ပါသွားသည်။

ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ထမ်းဆောင်ရန် ခေါ်တော်မူခြင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့သော လူငယ်

ဧလိရှဲထံ ရောက်လာသော ခေါ်တော်မူခြင်းနှင့် ဆင်တူသည်မှာ ခရစ်တော်က ကိုယ်တော်ထံသို့ လာ၍ “ထာဝရအသက်ကို ရစေခြင်းငှာ အဘယ်ကောင်းသောအမှုကို ပြုရမည်နည်း” ဟု မေးသော လူငယ်အုပ်စိုးရှင်အား ပေးခဲ့သော အဖြေဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်က “သင်သည် ပြည့်စုံလိုလျှင် သွား၍ သင်ပိုင်သမျှကို ရောင်းပြီး ဆင်းရဲသားတို့အား ပေးလော့။ ထိုသို့ပြုလျှင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘဏ္ဍာရှိလိမ့်မည်။ ထို့နောက် လာ၍ ငါ့နောက်သို့ လိုက်လော့” ဟု ဖြေတော်မူ၏။ မဿဲ ၁၉:၁၆၊ ၂၁။

ဧလိရှဲသည် မိမိစွန့်ခွာခဲ့ရသော ပျော်ရွှင်မှုများနှင့် သက်သာချမ်းမြေ့မှုများကို နောက်ပြန်လှည့်မကြည့်ဘဲ ခေါ်တော်မူခြင်းကို လက်ခံခဲ့သည်။ လူငယ်အုပ်စိုးရှင်သည် “ဝမ်းနည်းလျက် ထွက်သွား၏။ အကြောင်းမူကား သူ၌ စည်းစိမ်ဥစ္စာ အလွန်များပြား၏။” အခန်းငယ် ၂၂။ သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများအပေါ် ချစ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်အပေါ် ချစ်ခြင်းထက် ပိုမိုကြီးမားသည်။ သခင်၏ အမှုတော်၌ နေရာတစ်နေရာအတွက် မထိုက်တန်ကြောင်း သူကိုယ်တိုင် သက်သေပြခဲ့သည်။

ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ဧလိရှဲကဲ့သို့ အမှုတော်ထမ်းရန် သို့မဟုတ် မိမိတို့ပိုင်သမျှအားလုံးကို ရောင်းရန် ခေါ်တော်မူခြင်းမခံရကြပါ။ သို့သော် ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်တို့၏အသက်တာ၌ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကို ပထမနေရာ၌ ထားရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကို တိုးတက်စေရန် တစ်စုံတစ်ရာမျှ မလုပ်ဘဲ တစ်ရက်မျှ မကုန်ဆုံးစေရန် တောင်းဆိုတော်မူသည်။ တစ်ဦးသည် နိုင်ငံခြားမြေသို့ သွားရန် ခေါ်တော်မူခံရနိုင်ပြီး အခြားတစ်ဦးသည် ဧဝံဂေလိအမှုတော်ကို ထောက်ပံ့ရန် ငွေကြေးပေးရန် ခေါ်တော်မူခံရနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူတိုင်း၏ ပူဇော်သက္ကာကို လက်ခံတော်မူသည်။ လိုအပ်သည်မှာ အသက်တာနှင့် ၎င်း၏ အကျိုးစီးပွားအားလုံးကို ဆက်ကပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ခံစားရသူတိုင်းအတွက် ထာဝရဘုရားသည် အခြားသူများအတွက် လုပ်ဆောင်ရမည့် အမှုတစ်ခုကို ခန့်အပ်တော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် “ဤအရပ်၌ ကျွန်ုပ်ရှိပါ၏။ ကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်တော်မူပါ” ဟု ဆိုရမည်။ ဟေရှာယ ၆:၈ ကို ကြည့်ပါ။ တစ်ဦးသည် နှုတ်ကပတ်တော်၏ ဓမ္မဆရာဖြစ်စေ၊ ဆရာဝန်ဖြစ်စေ၊ ကုန်သည်ဖြစ်စေ၊ လယ်သမားဖြစ်စေ၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရှင်ဖြစ်စေ၊ စက်မှုလက်မှုလုပ်သားဖြစ်စေ သူ၏အလုပ်မှာ အခြားသူများထံ ဧဝံဂေလိတရားကို ဖော်ပြရန် ဖြစ်သည်။

ဧလိရှဲထံမှ အစပိုင်း၌ ကြီးမားသော အလုပ်ကို မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။ သူသည် ဧလိယ၏ လက်များကို ရေသွန်ပေးသူအဖြစ် ဖော်ပြခံရသည်။ ထာဝရဘုရား ညွှန်ကြားသမျှကို မည်သည့်အရာမဆို လုပ်ဆောင်ရန် သူဆန္ဒရှိခဲ့ပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သေးငယ်သောအရာများ၌ သစ္စာရှိကြောင်း ဆက်လက်သက်သေပြခဲ့သည်။ နေ့စဉ် ခိုင်မာလာသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဘုရားသခင်က သူ့အား ခန့်အပ်ထားသော အမှုတော်၌ မိမိကိုယ်ကို ဆက်ကပ်ခဲ့သည်။

ဧလိယနှင့် ပူးပေါင်းပြီးနောက် ဧလိရှဲသည် မိမိစွန့်ခွာခဲ့သော အိမ်အကြောင်းကို စဉ်းစားရန် စုံစမ်းခြင်းခံရသည်။ သို့သော် နောက်ပြန်လှည့်မည်မဟုတ်ဟု သူဆုံးဖြတ်ထားပြီး စမ်းသပ်မှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများမှတစ်ဆင့် မိမိအပ်နှံခံရသော တာဝန်အပေါ် သစ္စာရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

အမှုတော်ထမ်းဆောင်ခြင်းသည် တရားဟောခြင်းထက် များစွာပို၍ ကျယ်ပြန့်သည်။ ဧလိယက ဧလိရှဲကို လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သကဲ့သို့ လူငယ်များကို လေ့ကျင့်ပေးခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်၌ သူတို့အား တာဝန်များပေးခြင်း—အစပိုင်း၌ သေးငယ်သောတာဝန်များ၊ သူတို့ ခွန်အားနှင့် အတွေ့အကြုံ ရရှိလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုကြီးမားသော တာဝန်များ—ကို ဆိုလိုသည်။ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းရှိသော အမှုတော်ဆောင်များသည် “အစအဦးကတည်းက ရှိသောအရာ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကြားခဲ့သောအရာ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏မျက်စိနှင့် မြင်ခဲ့သောအရာ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကြည့်ရှုခဲ့သောအရာ၊ အသက်ရှင်ခြင်း၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့လက်ဖြင့် ကိုင်တွယ်ခဲ့သောအရာ … ကို သင်တို့အား ကြေညာပါသည်” ဟု ဆိုနိုင်ကြသည်။ ယောဟန်ပထမစောင် ၁:၁-၃။ အသက်ငယ်ပြီး အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော အမှုတော်ဆောင်များကို အတွေ့အကြုံရှိသော ဘုရားသခင်၏ အစေခံများနှင့်အတူ လေ့ကျင့်ပေးသင့်သည်။

ဘုရားသခင်သည် လူငယ်များကို မိမိ၏ အမှုတော်အတွက် ရွေးချယ်ခြင်းအားဖြင့် ဂုဏ်ပြုတော်မူပြီး သူတို့သည် သစ္စာရှိ၊ နာခံတတ်၍ စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒရှိသူများ ဖြစ်သင့်သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ စည်းကမ်းပေးခြင်းကို ခံယူ၍ ကိုယ်တော်၏ အစေခံများကို မိမိတို့၏ အကြံပေးသူများအဖြစ် ရွေးချယ်မည်ဆိုလျှင် ဘုရားသခင်က တာဝန်များကို အပ်နှံနိုင်သော မြင့်မြတ်သော စိတ်ဓာတ်ရှိပြီး မယိမ်းယိုင်သောသူများ ဖြစ်လာကြမည်။

ဧလိယ၏ အမှုတော်၏ ကြီးမားသော ရလဒ်များ

ဧဝံဂေလိတရားကို ၎င်း၏ ဖြူစင်သောပုံစံဖြင့် ကြေညာသောအခါ လူတို့သည် ထွန်ယက်နေသော လယ်ကွင်းများနှင့် သာမန်ကုန်သွယ်ရေး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်းများမှ ခေါ်တော်မူခံရပြီး အတွေ့အကြုံရှိသူများနှင့်အတူ ပညာသင်ကြားပေးခြင်းခံရကြမည်။ ထိရောက်စွာ အလုပ်လုပ်ရန် သင်ယူလာကြသောအခါ သူတို့သည် အမှန်တရားကို တန်ခိုးနှင့် ကြေညာကြမည်။ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အကြံအစည်တော်များအားဖြင့် အခက်အခဲတောင်များသည် ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချခံရမည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူတို့အတွက် အလွန်အရေးကြီးသော သတင်းစကားကို ကြားရ၍ နားလည်ကြမည်။ အမှုတော်သည် ရှေ့သို့၊ ထပ်မံရှေ့သို့ တိုးတက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးကို သတိပေးပြီးသောအခါ အဆုံးသည် ရောက်လာမည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ဧလိယနှင့် ဧလိရှဲတို့သည် အတူတကွ အမှုတော်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ဧလိယသည် ကြီးမားလှသော မကောင်းမှုများကို ဖြိုဖျက်ရန် ဘုရားသခင်၏ ကိရိယာဖြစ်ခဲ့သည်။ အာဟပ်နှင့် အယူဝါဒမဲ့ ယေဇဗေလတို့က လူမျိုးကို လှည့်ဖြားခဲ့သော ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုသည် အတော်အတန် တားဆီးခံခဲ့ရသည်။ ဗာလ၏ ပရောဖက်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ဣသရေလသည် နက်ရှိုင်းစွာ လှုပ်ရှားနိုးကြားလာပြီး လူအများသည် ဘုရားသခင်ကို ပြန်လည်ကိုးကွယ်လာကြသည်။ ဧလိရှဲသည် ဂရုတစိုက်နှင့် စိတ်ရှည်စွာ သွန်သင်ခြင်းအားဖြင့် ဣသရေလကို လုံခြုံသော လမ်းများပေါ်တွင် ဦးဆောင်ရမည်။ မောရှေနောက်ပိုင်း အကြီးမြတ်ဆုံးသော ပရောဖက်ဖြစ်သူ ဧလိယနှင့် ပေါင်းသင်းခဲ့ခြင်းသည် မကြာမီ မိမိတစ်ဦးတည်း စတင်ထမ်းဆောင်ရမည့် အမှုတော်အတွက် သူ့ကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။

ထိုနှစ်များအတွင်း ဧလိယသည် အခါအားလျော်စွာ ထင်ရှားသော မကောင်းမှုများကို ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမရန် ခေါ်တော်မူခံရသည်။ အာဟပ်သည် နာဗုတ်၏ စပျစ်ခြံကို သိမ်းယူသောအခါ ဧလိယ၏အသံသည် သူ၏ ပျက်စီးခြင်းနှင့် သူ၏အိမ်သူအိမ်သားအပေါင်းတို့၏ ပျက်စီးခြင်းကို ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။ အာခဇိယသည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ထံမှ လွဲ၍ ဗာလဇေဗုဗ်ထံသို့ လှည့်သောအခါ ဧလိယ၏အသံသည် အလေးအနက် ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်ခြင်းဖြင့် ကြားရသည်။

ရှမွေလ တည်ထောင်ခဲ့သော ပရောဖက်များ၏ ကျောင်းများသည် ဣသရေလ၏ ဘုရားသခင်ထံမှ ကျောခိုင်းခြင်းကာလအတွင်း ပျက်စီးယိုယွင်းလာခဲ့သည်။ ဧလိယသည် ထိုကျောင်းများကို ပြန်လည်တည်ထောင်ပြီး လူငယ်များအား ပညာသင်ကြား၍ ပညတ်တရားကို ချီးမြှောက်ကာ ဂုဏ်ပြုစေရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ မှတ်တမ်း၌ ကျောင်းသုံးကျောင်းကို ဖော်ပြထားသည်—ဂိလဂါလ၊ ဗေသလနှင့် ယေရိခေါ။ ဧလိယ ကောင်းကင်သို့ ချီဆောင်ခြင်းမခံရမီ အချိန်အနည်းငယ်အလိုတွင် သူနှင့် ဧလိရှဲတို့သည် ထိုလေ့ကျင့်ရေးဌာနများသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။ ပရောဖက်သည် ယခင်လာရောက်စဉ်က သွန်သင်ခဲ့သော သင်ခန်းစာများကို ယခု ထပ်မံသွန်သင်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်အပေါ် မိမိတို့၏ သစ္စာခံမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် သူတို့အား သွန်သင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူတို့၏ ပညာရေး၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းတွင် ရိုးရှင်းခြင်းကို ထင်ရှားစေရန် အရေးကြီးကြောင်း သူတို့၏စိတ်ထဲ၌ စွဲမြဲစေခဲ့သည်။ ဤနည်းလမ်းဖြင့်သာ သူတို့သည် ကောင်းကင်၏ ပုံသွင်းခြင်းကို ခံယူနိုင်ပြီး ထာဝရဘုရား၏ လမ်းများအတိုင်း အလုပ်လုပ်နိုင်ကြမည်။

ဤကျောင်းများမှတစ်ဆင့် ပြီးမြောက်နေသောအရာများကို မြင်ရသောအခါ ဧလိယသည် ဝမ်းမြောက်အားတက်ခဲ့သည်။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုသည် ပြည့်စုံခြင်းမရှိသေးသော်လည်း ထာဝရဘုရား၏ “သို့သော်လည်း ဣသရေလအမျိုး၌ လူခုနစ်ထောင်ကို ငါ့အဖို့ ကျန်စေပြီ။ … ဗာလရှေ့၌ ဒူးမထောက်သောသူအပေါင်း” ဟူသော နှုတ်ကပတ်တော်၏ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သူမြင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၁၉:၁၈။

ဧလိရှဲသည် ပရောဖက်နှင့်အတူ ကျောင်းတစ်ကျောင်းမှ တစ်ကျောင်းသို့ လိုက်ပါသွားစဉ် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် တစ်ဖန် စမ်းသပ်ခံခဲ့ရသည်။ ပရောဖက်က သူ့ကို နောက်ပြန်လှည့်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ “ဤအရပ်၌ နေပါလော့” ဟု ဧလိယက ဆိုသည်၊ “အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် ငါ့ကို ဗေသလသို့ စေလွှတ်တော်မူပြီ။” ဓမ္မရာဇဝင်ဒုတိယစောင် ၂:၂။ သို့သော် ဧလိရှဲသည် စိတ်မပျက်ရန် သင်ယူခဲ့ပြီး ယခုအခါ အမှုတော်အတွက် ပိုမိုသင့်လျော်အောင် ပြင်ဆင်ပေးနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသရွေ့ မိမိ၏ဆရာနှင့် ခွဲခွာမည်မဟုတ်ပေ။

ဧလိယ မသိသေးဘဲ သူ့ကို ချီဆောင်သွားမည့်အကြောင်းကို ပရောဖက်များ၏ ကျောင်းများရှိ တပည့်များနှင့် ဧလိရှဲတို့အား ဖွင့်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခု ဘုရားသခင်၏ လူ၏ အစေခံသည် သူ့ဘေးတွင် အနီးကပ် လိုက်ပါနေခဲ့သည်။ နောက်ပြန်လှည့်ရန် ဖိတ်ခေါ်မှု ပေးသည့်အခါတိုင်း သူ၏အဖြေမှာ “ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ကို မစွန့်ပါ” ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၂။

“ထိုနှစ်ဦးသည် ဆက်၍သွားကြ၏။ … ဧလိယသည် မိမိ၏ ဝတ်ရုံကိုယူ၍ လိပ်ပြီး ရေကို [ယော်ဒန်မြစ်၏] ရိုက်လိုက်ရာ ရေသည် ဟိုဘက်ဒီဘက် ကွဲသွားသဖြင့် ထိုနှစ်ဦးတို့သည် ခြောက်သွေ့သောမြေပေါ်၌ ဖြတ်သွားကြ၏။ သူတို့ဖြတ်ပြီးသောအခါ ဧလိယက ဧလိရှဲအား ‘ငါသည် သင့်ထံမှ ခေါ်ဆောင်ခြင်းမခံရမီ သင့်အတွက် ငါပြုရမည့်အရာကို တောင်းလော့’ ဟု ဆို၏။” အခန်းငယ် ၆-၉။

ဧလိရှဲ တောင့်တခဲ့သောအရာမှာ ချီဆောင်ခြင်းခံရမည့်သူအား ဘုရားသခင်ပေးသနားတော်မူသော ဝိညာဉ်တော်၏ အတိုင်းအတာကြီးမားစွာကို ရရှိရန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်က သူ့အား ဣသရေလတွင် ခေါ်တော်မူသော နေရာကို ဖြည့်ဆည်းရန် ဧလိယအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ဝိညာဉ်တော်မှတစ်ပါး အခြားမည်သည့်အရာမျှ သူ့ကို သင့်လျော်စေနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသည်။ ထို့ကြောင့် “ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ နှစ်ဆသောအပိုင်းကို ကျွန်ုပ်အပေါ်သို့ ရောက်စေတော်မူပါ” ဟု တောင်းခဲ့သည်။ အခန်းငယ် ၉။

ဧလိယက အဖြေပြု၍ “သင်တောင်းသောအရာသည် ခက်ခဲသောအရာ ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ငါသည် သင့်ထံမှ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရသောအခါ သင်သည် ငါ့ကို မြင်လျှင် ထိုအရာသည် သင့်အတွက် ဖြစ်လိမ့်မည်။ မမြင်လျှင် ဖြစ်မည်မဟုတ်။” ထိုသို့ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဆက်သွား၍ စကားပြောနေကြစဉ် “မီးရထားနှင့် မီးမြင်းများ ပေါ်လာ၍ သူတို့နှစ်ဦးကို တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ခွဲခြားလိုက်ကြပြီး ဧလိယသည် လေပွေဖြင့် ကောင်းကင်သို့ တက်သွား၏။” ဓမ္မရာဇဝင်ဒုတိယစောင် ၂:၁၀၊ ၁၁။

သေခြင်းကို မမြည်းစမ်းဘဲ ချီဆောင်ခြင်းခံရမည့်သူများစွာ

ဧလိယသည် ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူချိန်တွင် အသက်ရှင်နေမည့် သန့်ရှင်းသူများ၏ ပုံဆောင်ချက် ဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့သည် သေခြင်းကို မမြည်းစမ်းဘဲ “နောက်ဆုံးတံပိုးမှုတ်သောအခါ တစ်ခဏ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြောင်းလဲခြင်းခံရကြမည်။” ကောရိန္သုသြဝါဒစာပထမစောင် ၁၅:၅၁၊ ၅၂။ ထိုသို့ ချီဆောင်ခြင်းခံရမည့်သူတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဧလိယသည် မောရှေနှင့်အတူ ပြောင်းလဲခြင်းတောင်ပေါ်၌ ကယ်တင်ရှင်၏ဘေးတွင် ရပ်ရန် ခွင့်ပြုခံခဲ့ရသည်။ တပည့်များသည် ယေရှုကို ကောင်းကင်၏ အလင်းဖြင့် ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်ခဲ့ကြပြီး ကိုယ်တော်ကို ဘုရားသခင်၏သားတော်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသော “မိုးတိမ်ထဲက အသံ” ကို ကြားခဲ့ကြသည်။ လုကာ ၉:၃၅။ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူချိန်တွင် သေခြင်းမှ ထမြောက်မည့်သူတို့ကို ကိုယ်စားပြုသော မောရှေကို သူတို့မြင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာ၌လည်း ဧလိယ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ကမ္ဘာ့သမိုင်းအဆုံး၌ သေမျိုးမှ မသေမျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲခံရ၍ သေခြင်းကို မမြင်ဘဲ ကောင်းကင်သို့ ချီဆောင်ခြင်းခံရမည့်သူတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

တောကန္တာရ၌ တစ်ကိုယ်တည်းနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်နေချိန်တွင် ဧလိယသည် မိမိသေလိုကြောင်း ဆုတောင်းခဲ့သည်။ သို့သော် ဧလိယအတွက် လုပ်ဆောင်ရန် ကြီးမားသော အမှုတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သူ၏အမှုတော် ပြီးဆုံးသောအခါ စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းနှင့် အထီးကျန်ခြင်း၌ ပျက်စီးရမည်မဟုတ်ပေ။ သူ့အတွက် သင်္ချိုင်းထဲသို့ ဆင်းရခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ရှိရာသို့ တက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဧလိရှဲသည် … သူ့ကို နောက်တစ်ဖန် မမြင်ရတော့။ … သူသည် မိမိထံမှ ကျလာသော ဧလိယ၏ ဝတ်ရုံကိုလည်း ကောက်ယူ၍ ပြန်လာပြီး ယော်ဒန်မြစ်ကမ်း၌ ရပ်လေ၏။ ထို့နောက် ဝတ်ရုံကိုယူ၍ … ရေကို ရိုက်ကာ ‘ဧလိယ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် အဘယ်မှာရှိသနည်း’ ဟု ဆို၏။ သူသည်လည်း ရေကို ရိုက်သောအခါ ရေသည် ဟိုဘက်ဒီဘက် ကွဲသွား၍ ဧလိရှဲသည် ဖြတ်သွား၏။”

“ယေရိခေါမြို့၌ စောင့်ကြည့်နေသော ပရောဖက်များ၏သားတို့သည် သူ့ကိုမြင်သောအခါ ‘ဧလိယ၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ဧလိရှဲအပေါ်၌ နားတော်မူပြီ’ ဟု ဆိုကြ၏။” ဓမ္မရာဇဝင်ဒုတိယစောင် ၂:၁၂-၁၅။

ထာဝရဘုရားသည် ဉာဏ်ပညာပေးထားသောသူများကို မိမိ၏အမှုတော်မှ ဖယ်ရှားရန် သင့်လျော်သည်ဟု မြင်တော်မူသောအခါ၊ သူတို့၏ နေရာကို ဆက်ခံသူများသည် အကူအညီအတွက် ကိုယ်တော်ထံသို့ ကြည့်ရှု၍ ကိုယ်တော်၏ လမ်းများအတိုင်း လျှောက်လှမ်းမည်ဆိုလျှင် သူတို့ကို ခွန်အားပေးတော်မူသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ရှေ့ဆောင်များထက်ပင် ပို၍ပညာရှိနိုင်ကြသည်၊ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ရှေ့ဆောင်များ၏ အတွေ့အကြုံမှ အကျိုးယူနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ဧလိရှဲသည် ဧလိယ၏နေရာ၌ ရပ်တည်ခဲ့သည်။ အသေးဆုံးသောအရာ၌ သစ္စာရှိခဲ့သဖြင့် ကြီးမားသောအရာ၌လည်း သစ္စာရှိကြောင်း မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြရမည် ဖြစ်သည်။