ဂလာတိဩဝါဒစာ 3

 

အခန်းကြီး - ၃

chapter 3

 

၁။ သူသည် သူတို့အား ယုံကြည်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး ပညတ္တိကို မှီခိုအားထားရန် ဘာက တွန်းအားပေးခဲ့သနည်းဟု မေးသည်။ ၆။ ယုံကြည်သူများသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းခံရပြီး၊ ၉။ အာဗြဟံနှင့်အတူ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာရရှိကြသည်။ ၁၀။ ဤအရာကို သူသည် အကြောင်းပြချက်များစွာဖြင့် ပြသသည်။

 

1 He asketh what moved them to leave the faith, and hang upon the law? 6 They that believe are justified, 9 and blessed with Abraham. 10 And this he sheweth by many reasons.

 

၁။ မိုက်မဲသော ဂလာတိလူမျိုး။ ဂလာတိလူမျိုးတို့သည် သူတို့၏ နားလည်မှုမရှိခြင်းကို မမှန်ကန်သော ဆရာများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို လိုက်လျောခြင်းဖြင့် ပြသခဲ့ကြသည်။ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ရန် သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် တရားမဝင်သော အကြောင်းပြချက်မရှိခဲ့ပါ။

1. Foolish Galatians. The Galatians had shown their lack of understanding by yielding to the influence of the false teachers. There was no valid reason for their decision to renounce salvation by faith.

 

သင်တို့ကို ဆွဲဆောင်ဖဝါးခဲ့သည်။ သူတို့သည် ပြင်းထန်စွာ လမ်းလွဲခံခဲ့ရသည်။ ပေါလုသည် သူတို့၏ မတော်မတရားမှုကို မြင်ပြီး ထင်ရှားသော အမှားထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့သည့်အရာမှ ပြန်လည်လှည့်လာရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ယခု သူတို့အား စာရေးပေးပို့သည်။ သူတို့သည် အကြောင်းပြချက်များမှလွဲ၍ အခြားသော လွှမ်းမိုးမှုတစ်ခုခုကို ခံခဲ့ရပေမည်၊ အကြောင်းမူ အကြောင်းပြချက်သည် ထိုကဲ့သို့သော လမ်းကြောင်းကို ရှုတ်ချမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ရွေးချယ်မှုသည် အချက်အလက်များအပေါ် အခြေခံထားသော တည်ကြည်သော ဆုံးဖြတ်ချက်၏ ရလဒ်ဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

Bewitched you. They had been grossly misled. Paul now writes them in the hope that they will see their inconsistency and turn from the evident error into which they have fallen. They must have been subjected to some influence besides reason, for reason would condemn such a course. Their choice cannot have been the result of sober judgment based on facts.

 

သင်တို့သည် အမှန်တရားကို နာခံမှုမပြုသင့်ဟူသော။ ဤစကားစုကို ချန်လှပ်ရန် စာသားဆိုင်ရာ သက်သေများက ထောက်ခံသည် (စာမျက်နှာ ၁၀ ကို ကြည့်ပါ)။

That ye should not obey the truth. Textual evidence favors (cf. p. 10) the omission of this clause.

 

ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ဂရိဘာသာဖြင့် “ပရိုဂရာဖို”၊ “လူသိရှင်ကြား ဖော်ပြသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ထိုစကားလုံးသည် ပေါလု၏ ခေတ်ကာလတွင် လူသိရှင်ကြား အသိပေးချက်များ သို့မဟုတ် ကြေငြာချက်များအတွက် အများအားဖြင့် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဂလာတိလူမျိုးတို့သည် ဧဝံဂေလိတရား၏ အမှန်တရားများကို မသိဟန်ဆောင်နိုင်စွမ်းမရှိပါ၊ အကြောင်းမူ ပေါလုသည် ထိုအရာများကို အလွန်ထင်ရှားစွာ ရှင်းပြခဲ့ပြီး၊ သူတို့သည် ယေရှုကို သူတို့၏ မျက်စိဖြင့် မြင်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။

Evidently set forth. Gr. prographō, “to portray openly.” The word was commonly used in Paul’s day of public notices or proclamations. The Galatians could not profess ignorance of the truths of the gospel, for Paul had made these so plain that it was as though they had seen Jesus with their own eyes.

 

လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် အသေခံခြင်း။ ၎င်းတို့အနက် လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် အသေခံခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့အနက် လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် အသေခံခြင်းအဖြစ် ဖော်ပြခံရသည်။ ရှင်ပေါလုသည် ခရစ်တော်၏လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ဂုဏ်ယူပြီး ၎င်းကို သူ၏ဟောပြောချက်၏ဗဟိုအချက်အဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည် (၁ ကောရိန္သု ၁:၂၃၊ ၂:၁- ၂၊ ၁၅:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဂလာတိလူများသည် ခရစ်တော်၏သေခြင်း၏အရေးပါမှုကို နားလည်ခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းသည် ၎င်းတို့အတွက် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့သည့်အလား အမှန်တကယ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအတွက် လိုအပ်သောဤယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို လက်ခံခဲ့ကြသည်။ ယခု ၎င်းတို့သည် မကြာသေးမီက လက်ခံခဲ့သော မမှန်ကန်သောအယူဝါဒများသို့ လှည့်သွားနိုင်သည်မှာ မည်သို့ဖြစ်နိုင်သနည်း၊ ရှင်ပေါလုသင်ကြားပေးခဲ့သမျှသည် စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်ဖြစ်သည်ဟူသောအလား?

Crucified. Not crucified among them, but represented among them as crucified. Paul gloried in the cross of Christ and made it the center of his preaching (see 1 Cor. 1:23; 2:1, 2; 15:3). The Galatians had understood the significance of Christ’s death. It had been made as real to them as though they had witnessed it with their own eyes. They had accepted this sacrifice as being necessary for their justification. How could they now turn to the false doctrines they had recently accepted, as though all Paul had taught them was sheer fantasy?

 

၂။ ဤတစ်ခုသာလျှင်။ တစ်ချက်သာလျှင် ကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန် လုံလောက်သည်။ အောက်ဖော်ပြပါ ဆွေးနွေးချက်တွင် (အခန်းကြီး ၆–၂၉)၊ ရှင်ပေါလုသည် အခန်းကြီး ၁–၅ တွင် တင်ပြထားသော မေးခွန်းကို စူးစမ်းဖော်ထုတ်ပြီး ဖြည့်စွမ်းသည်။ အကယ်၍ ဂလာတိလူများသည် ယခုသူမေးသော တစ်ခုတည်းသောမေးခွန်းကို အောက်ဖော်ပြပါဆွေးနွေးချက်အလင်္ကာဖြင့် ဖြေဆိုပါက၊ ၎င်းတို့၏အမှားကို သိရှိရန် လုံလောက်သည်။

2. This only. One point would be enough to settle the matter. In the argument that follows (vs. 6–29), Paul explores and develops the question propounded in vs. 1–5. If the Galatians will answer the one question he now asks, in the light of the following discussion, it will be sufficient to convince them of their mistake.

 

သင်တို့သည် ဝိညာဉ်တော်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ယေရှုသည် ခမည်းတော်ထံသို့ ပြန်မသွားမီ ကတိပေးထားသည့် သန္နိဋ္ဌာန်ဝိညာဉ်တော်ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၄:၁၆- ၁၇)။ ဝိညာဉ်တော်သည် အပြစ်ကို ဆုံးမရန်၊ လူများကို ခရစ်တော်ထံသို့ ညွှန်ပြရန်နှင့် သမ္မာတရားထဲသို့ လမ်းညွှန်ရန်ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၆:၇–၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဂလာတိယုံကြည်သူများသည် ၎င်းတို့၏ဘဝတွင် ဝိညာဉ်တော်၏လမ်းညွှန်မှုကို ခံစားခဲ့ရပြီး၊ ဝိညာဉ်တော်၏လက်ဆောင်များ၏ ထင်ရှားမှုကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည် (၁ ကောရိန္သု ၁၂၊ ဧဖက် ၄:၁၀–၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအရာအားလုံးသည် ရှင်ပေါလုသင်ကြားပေးသော ခရစ်တော်၏ဧဝံဂေလိတရားကို လက်ခံပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ဤဝိညာဉ်ရေးရာကောင်းချီးများ၏ရင်းမြစ်နှင့်ပတ်သက်၍ မသေချာမှုမရှိနိုင်ပေ။

Received ye the Spirit. That is, the Holy Spirit, as promised by Jesus ere His return to the Father (John 14:16, 17). The Spirit was to reprove of sin, to direct men to Christ, and to guide them into truth (see John 16:7–13). The Galatian believers had experienced the guidance of the Spirit in their lives and had witnessed the manifestation of the gifts of the Spirit (see 1 Cor. 12; Eph. 4:10–13). All this had come since their acceptance of the gospel of Christ as taught them by Paul. There could be no uncertainty as to the source of these spiritual blessings.

 

တရားဥပဒေ၏လုပ်ဆောင်မှုများ။ ရောမ ၃:၂၀၊ ဂလာတိ ၂:၁၆ ကိုကြည့်ပါ။

Works of the law. See on Rom. 3:20; Gal. 2:16.

 

ယုံကြည်ခြင်း၏ကြားနာမှု။ ဆိုလိုသည်မှာ ဧဝံဂေလိတရားကိုကြားနာခြင်းမှရရှိသော ယုံကြည်ခြင်း (ရောမ ၁၀:၁၇)၊ သို့မဟုတ် ယုံကြည်ခြင်းနှင့်အတူပါလာသော ကြားနာမှုဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဂလာတိလူများသည် ယေရှုပေးအပ်သော ကယ်တင်ခြင်းကို လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ၎င်းနောက်လိုက်သော ဝိညာဉ်တော်၏ကောင်းချီးများကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ကောနဲလမ်ကဲ့သို့ (တမန်တော် ၁၀:၄၄)၊ ၎င်းတို့သည် ကြားနာခဲ့သည်ကို ယုံကြည်ခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို လက်ခံကြောင်း သက်သေအဖြစ် “ဝိညာဉ်တော်၏အာမခံ” ကို ရရှိခဲ့သည် (၂ ကောရိန္သု ၁:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ရှင်ပေါလု၏ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုင်ရာ သင်ကြားချက်ကို လက်ခံခဲ့ပြီး ၎င်းကို ၎င်းတို့၏ဘဝတွင် ခံစားခဲ့ရသည်။

Hearing of faith. That is, faith that results from hearing the gospel (Rom. 10:17), or hearing that is accompanied by faith. Through faith the Galatians had accepted salvation as provided by Jesus and had experienced the blessings of the Spirit that followed. Like Cornelius (Acts 10:44), they had believed what they heard and had received the “earnest of the Spirit” as evidence that God accepted their faith (see on 2 Cor. 1:22). They had accepted Paul’s instruction concerning justification by faith and had experienced it in their lives.

 

၃။ သင်တို့သည် ဤမျှမိုက်မဲကြသလော။ အခန်းကြီး ၁ ကိုကြည့်ပါ။

3. Are ye so foolish? See on v. 1.

 

ဝိညာဉ်တော်တွင် စတင်ခဲ့သည်။ အခန်းကြီး ၂ ကိုကြည့်ပါ။ ခရစ်ယာန်ဘဝသည် ဝိညာဉ်ရေးရာအတွေ့အကြုံဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်တော်သည် နှလုံးသားကို အပြစ်အတွက် ဆုံးမပြီး၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်းကြောင်းသို့ ဘဝကို လမ်းညွှန်ပေးသည် (ယောဟန် ၁၆:၈)။ ဂလာတိလူများသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ကြွယ်ဝသောကောင်းချီးများနှင့် ၎င်း၏တည်ရှိမှု၏သက်သေများစွာကို ရရှိခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် အစပြုရုံသာဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး လူသားဖန်တီးထားသောလမ်းကို လိုက်လံသွားရန် ထူးဆန်းလှသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏လမ်းကို စွန့်လွှတ်ပါက မည်မျှကြွယ်ဝသောကောင်းချီးများကို ဆုံးရှုံးရမည်နည်း!

Begun in the Spirit. See on v. 2. The Christian life is a spiritual experience, which begins with the Spirit convicting the heart of sin, and continues by His guiding the life into channels of righteousness (John 16:8). The Galatians had already received rich blessings from God and many evidences of His presence in their midst, but this was only a beginning. It was strange indeed that they should turn their backs on God just when He had begun to work out His plan for them. What rich blessings they would forfeit if they abandoned God’s way and set out on a path of human devising!

 

ဇာတိအားဖြင့်။ ဆိုလိုသည်မှာ ယုဒဘာသာ၏ရုပ်ဝါဒီအယူအဆများနှင့် တရားဝါဒီအလေ့အကျင့်များဖြင့်ဖြစ်သည်။

By the flesh. That is, by the materialistic concepts and legalistic practices of Judaism.

 

၄။ ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့မဟုတ် “သည်းခံခဲ့ရသည်”။ အခြားခရစ်ယာန်များကဲ့သို့ ဂလာတိလူများသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာကို စွဲကိုင်မှုကြောင့် များစွာခံစားခဲ့ရသည်မှာ မလွဲမသွေ၊ သို့သော် တမန်တော်များကျမ်းတွင် ၎င်းနှင့်ပတ်သက်သော မှတ်တမ်းမရှိပေ။ သက်သာလောနိလူများသည် ညှဉ်းဆဲမှုကို ခံစားခဲ့ရသည် (၁ သက်သာလောနိတ် ၂:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဂလာတိ ၄:၂၉ တွင် ရှင်ပေါလုသည် ဧဝံဂေလိတရားအတွက် ခရစ်ယာန်များခံစားနေရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများကို သွယ်ဝိုက်ရည်ညွှန်းသည်။

4. Suffered. Or, “endured.” Like other Christians, the Galatians had undoubtedly suffered much because of their attachment to Christianity, although there is no record of it in the book of Acts. The Thessalonians experienced persecution (see 1 Thess. 2:14). In Gal. 4:29 Paul refers indirectly to the suffering that Christians were then enduring for the sake of the gospel.

 

အချည်းနှီးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့၏ယခင်ဝိညာဉ်တော်လမ်းညွှန်သောဘဝသည် အမှားဖြစ်ခဲ့ပါက၊ ၎င်းကြောင့်ခံစားခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခအားလုံးသည် အချည်းနှီးဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် ယေရှုပေးအပ်သော အပြစ်ဖြေခြင်းကို ယုံကြည်မှုကြောင့် ညှဉ်းဆဲမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ရှင်ပေါလုသည် ဤဆင်းရဲဒုက္ခသည် အချည်းနှီးမဖြစ်ခဲ့ရန် ရိုးသားစွာ မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး၊ ဂလာတိလူများသည် ၎င်းတို့၏အမှားကို သိရှိပြီး ၎င်းတို့၏ယခင်သစ္စာစောင့်သိမှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်သည်။

In vain. If their former, Spirit-guided life had been a mistake, then all the suffering they had encountered as a result of it had been in vain. It was because of their belief in the atonement provided by Jesus that they had suffered persecution. Paul sincerely hoped this suffering had not been in vain, and that, even yet, the Galatians would recognize their mistake and return to their former loyalty.

 

၅။ သင်တို့အား ဝန်ဆောင်မှုပေးသည်။ အချို့ဝေဖန်သူများအရ၊ ဤတွင် ဂလာတိလူများအား ဝန်ဆောင်မှုပေးသူမှာ ရှင်ပေါလုဖြစ်သည်။ သူ၏ဝန်ဆောင်မှုသည် ၎င်းတို့အနက် ကယ်တင်ခြင်းယုံကြည်ခြင်းနှင့် သူ၏ဘဝတွင် ဝိညာဉ်တော်၏တန်ခိုးလုပ်ဆောင်မှုကို သက်သေပြခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၅)၊ ထို့အတူ ၎င်းတို့၏ သူ၏ဧဝံဂေလိတရားကို လက်ခံခြင်းသည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ၎င်းတို့၏ဘဝတွင် ဝိညာဉ်တော်လုပ်ဆောင်မှု၏ သက်သေဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၂)။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် အခန်းကြီး ၅ ၏မေးခွန်းကို ရိုးသားစွာ ရင်ဆိုင်ပါက၊ ဂလာတိလူများသည် အခန်းကြီး ၂–၄ ၏မေးခွန်းများကို ဖြေဆိုရာတွင် အခက်အခဲမရှိပေ။ အခြားဝေဖန်သူများက “သူ” ဟူသောစကားလုံးသည် ဘုရားသခင်ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ဝိညာဉ်တော်ကို ပေးအပ်သူနှင့် ၎င်းတို့အနက် အံ့ဖွယ်အမှုများကို လုပ်ဆောင်သူမှာ ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်ဟု ရှင်းပြသည်။ သို့သော် အခန်းကြီး ၅ ၏ ဒုတိယပိုင်းကို အခန်းကြီး ၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်သောအခါ၊ စာရေးသူ၏စိတ်ထဲတွင် လူသားတစ်ဦးရှိနေသည်ဟု ညွှန်ပြသည်။ ရှင်ပေါလုသည် ဘုရားသခင်က ဤထူးခြားသောအခွင့်အရေးများကို ပေးအပ်ရာတွင် ကိုယ်စားလှယ် သို့မဟုတ် ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ရှင်ပေါလု၏အချက်မှာ သူ၏ဝန်ဆောင်မှုနှင့် ၎င်းတို့၏တုံ့ပြန်မှုသည် တရားဥပဒေစနစ်၏ပြဋ္ဌာန်းချက်များကို မှီခိုခြင်းမရှိဘဲ ယုံကြည်ခြင်းအပေါ်အခြေခံထားသည်။

5. Ministereth to you. According to some commentators, the person here spoken of as ministering to the Galatians was Paul. His ministry among them had testified to saving faith and to the power of the Spirit at work in his own life (v. 5), and similarly their acceptance of his gospel was evidence of faith and of the Spirit operating in their lives (v. 2). If they faced the question of v. 5 sincerely, the Galatians would have no difficulty answering the questions of vs. 2–4. Other commentators explain that the word “he” refers to God, and that it is He who supplies the Spirit and works miracles among them. However, the last half of v. 5, when compared with v. 2, implies that a human being is in the writer’s mind. Paul was clearly the agent, or instrument, through whom God bestowed these remarkable endowments. Paul’s point is that his ministry, and their response to it, had been on the basis of faith, with no reliance on the provisions of the legal system.

 

၆။ အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၅:၆ ၏ ဂရိဘာသာပြန်ကျမ်းမှ ကိုးကားချက်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတွင် အာဗြဟံသည် ပဋိညာဉ်ကတိများကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လက်ခံခဲ့သည်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ရှင်ပေါလု၏ပြိုင်ဘက်များသည် ရှင်ပေါလုသည် မောရှေ၏ရေးသားချက်များကို လေးစားမှုမရှိဟု ထင်ရှားစေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့အား အလွန်အရေးကြီးသည်ဟု တွဲဖက်ထားသည်။ ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်အကွက်တွင် ၎င်းတို့ကို တွေ့ဆုံရင်း၊ ရှင်ပေါလုသည် သူ၏အယူအဆကို သက်သေပြရန် မောရှေမှ ကျမ်းပိုဒ်ကို ကိုးကားသည်။ တကယ်တော့၊ ၎င်းတို့ဂုဏ်ယူသော အာဗြဟံ၏အတွေ့အကြုံသည် ရှင်ပေါလုယုံကြည်သည့် ခရစ်ယာန်များအားလုံး၏အတွေ့အကြုံဖြစ်သင့်သည်ဟူသော ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ရောမ ၄:၁–၃ တွင် ရှင်ပေါလုသည် အာဗြဟံသည် လုပ်ဆောင်မှုများဖြင့်မဟုတ်ဘဲ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းရရှိခဲ့ကြောင်း သက်သေအဖြစ် တူညီသောကျမ်းပိုဒ်ကို ကိုးကားသည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် အာဗြဟံအတွက် မှန်ကန်ပါက၊ ၎င်းသည် သူ၏ဆွေမျိုးများ (ဂလာတိ ၃:၇) နှင့် သူၔဝိညာဉ်ရေးရာသားသမီးများ (အခန်းကြီး ၁၄- ၂၆–၂၉) အတွက် နှစ်ဆမှန်ကန်ရမည်။ အရေးကြီးသောအချက်မှာ ဖြောင့်မတ်ခြင်းရရှိရန် နည်းလမ်းအဖြစ် တရားဥပဒေထက် ယုံကြည်ခြင်း၏ သာလွန်မှုဖြစ်သည်။

6. Abraham believed God. A citation from the LXX of Gen. 15:6, where the reference is to Abraham’s acceptance of the covenant promises by faith. Paul’s opponents had made it appear that Paul had no regard for the writings of Moses, to which they had attached an exaggerated importance. Meeting them now on their own ground, Paul quotes from Moses to prove his position. In fact, the experience of Abraham—in whom they boasted—is an example of what Paul believes should be the experience of all Christians. In Rom. 4:1–3 Paul quotes the same Scripture as evidence that Abraham was justified by faith and not by works. If that was true of Abraham, it must be true of his descendants (Gal. 3:7), and doubly so of his spiritual children (vs. 14, 26–29). The important point is the superiority of faith over the law as a means of attaining righteousness.

 

ရေတွက်ခဲ့သည်။ သို့မဟုတ် “ရေတွက်သည်”၊ “တွက်ချက်သည်”။ အာဗြဟံ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ကောင်းကင်တွင် သူ၏အကောင့်ထဲသို့ ထည့်သွင်းခံရပြီး၊ ထို့ကြောင့် အကောင့်ကို ညှိယူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံကို ဖြောင့်မတ်သူအဖြစ် ယူဆခဲ့သည်။ လုပ်ဆောင်မှုများသည် ကောင်းကင်တွင် ဤအကျိုးရှိသော ခရက်ဒစ်အဆင့်ရရှိရန်နှင့် မည်သည့်ဆက်နွယ်မှုမှ မရှိပေ။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းကို သူ့အား ရိုးရှင်းစွာ ကမ်းလှမ်းခဲ့ပြီး၊ သူသည် ဘုရားသခင်ပြောသည်ကို အတိအကျယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ၎င်းကို လက်ခံခဲ့သည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အားထုတ်မှုများသည် ဤကောင်းချီးခံရသောအဆင့်ကို ဘယ်သောအခါမှ ဝယ်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ရောမ ၄:၉–၁၃ ကိုကြည့်ပါ။

Accounted. Or, “counted,” “reckoned.” Abraham’s faith was credited to his account in heaven, thus balancing the account. Accordingly, God considered Abraham a righteous man. Works had nothing to do with his attainment of this favorable credit rating in the books of heaven. God simply offered it to him and he accepted it by faith, believing that God meant exactly what He said. His own efforts could never have purchased this blessed status. See on Rom. 4:9–13.

 

ယုံကြည်ခြင်းသည် တရားဥပဒေ၏တောင်းဆိုမှုများကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းမရှိပေ၊ အကြောင်းမူကား တရားဥပဒေသည် ပြည့်စုံသောနာခံမှုကို တောင်းဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် အကယ်၍ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းရရှိရမည်ဆိုလျှင်၊ ၎င်းသည် တရားဥပဒေ၏လုပ်ဆောင်မှုများမှလွဲ၍ အခြားမူအခြေတစ်ခုပေါ်တွင် ဖြစ်ရမည်။ ဖြောင့်မတ်သူအဖြစ် ရေတွက်ခံရခြင်းသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရပြီး ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ လူသားသည် ခရစ်တော်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏လက်ဆောင်ကို ထိုက်တန်ရန် မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ၊ ၎င်းကို ကုသိုလ်အပေါ်အခြေခံ၍ တောင်းဆိုနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးသည် ဖြောင့်မတ်သောဘုရားသခင်အား နောင်တရသော အပြစ်သားများကို ဖြောင့်မတ်သူအဖြစ် ယူဆခွင့်ပြုသည်။

Faith does not satisfy the demands of the law, for the law requires perfect obedience. Therefore, if one is to be justified by faith, it must be on the basis of some other principle than the works of the law. To be credited as righteous means being forgiven and admitted to the favor of God. Man can do nothing to deserve the gift of Christ’s righteousness; he cannot claim it on the basis of merit. Divine grace makes it possible for a just God to consider repentant sinners righteous.

 

ဖြောင့်မတ်ခြင်း။ ဂရိဘာသာ “ဒိကျိုဆုနီ” (မဿဲ ၅:၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Righteousness. Gr. dikaiosunē (see on Matt. 5:6).

 

၇။ ယုံကြည်ခြင်းမှဖြစ်သူများ။ ဆိုလိုသည်မှာ ခရစ်တော်၏ကယ်တင်ခြင်းကုသိုလ်ကို “တရားဥပဒေ၏လုပ်ဆောင်မှုများ” မပါဘဲ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အားကိုးသူများဖြစ်သည် (ဂလာတိ ၂:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။

7. They which are of faith. That is, those who rely on faith in the saving merits of Christ, without “the works of the law” (see on ch. 2:16).

 

အာဗြဟံ၏သားသမီးများ။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာသားသမီးများ—ရုပ်ခန္ဓာဆိုင်ရာသားသမီးများမဟုတ်ပေ (ဆယ်ကျော်ငါးမှ နှစ်ဆယ့်ကိုးအထိ ကြည့်ပါ)။ အာဗြဟံပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော မယိမ်းယိုင်သောယုံကြည်ခြင်းရှိသူအားလုံးသည် သူ၏ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာအမွေဆက်ခံသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။ သူတို့သည် အာဗြဟံကဲ့သို့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့ရောက်ရှိပြီး သူ့အားကတိပြုထားသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာအားလုံးကို ရရှိပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရှိသည်။ ရောမ လေးဆယ့်တစ်၊ ဆယ့်တစ်တွင် ပေါလုက ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား အရင်ဆုံးအုပ်သိမ်းခြင်းမပြုမီ—ဂျူးလူမျိုးတိုင်းနှင့် ဂျူးဘာသာသို့ကူးပြောင်းသူတိုင်းအတွက် ပထမဆုံးပြုလုပ်သော “တရားတော်၏အကျင့်” မတိုင်မီ—ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ပေးအပ်ခဲ့သည်ဟု အလေးပေးဖော်ပြသည်။ အကယ်၍ အာဗြဟံသည် တရားတော်၏အကျင့်များမပါဘဲ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကိုရှာဖွေနိုင်ခဲ့လျှင်၊ တစ်ပါးအမျိုးသားများလည်း ထိုနည်းတူပင်ရှာဖွေနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ဂျူးဒါးယိဇာများကို ပေါလု၏အဓိကဆန့်ကျင်ငြင်းခုံချက်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအတွက် မဖြစ်မနေလိုအပ်သောအရာအဖြစ် အုပ်သိမ်းခြင်းကို အခိုင်အမာပြောဆိုနေကြသည်။ ပေါလုက ဂျူးလူမျိုးနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှ မျက်နှာသာရရှိရာတွင် ကွာခြားခြင်းမရှိကြောင်း၊ အားလုံးသည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်သာ ကယ်တင်ခြင်းရရှိသည်ဆိုပါက (ရောမ သုံးဆယ့်နှစ်၊ ဆယ့်နှစ်) ဟု ငြင်းခုံသည်။ ဂျူးလူမျိုးသို့မဟုတ် တစ်ပါးအမျိုးသားမည်သူမျှ “အကျင့်များ” ဖြင့် ဘယ်သောအခါမှ ကယ်တင်ခြင်းမရခဲ့ပါ။ လူသားတစ်ဦးတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်နိုင်သည့်တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ ယေရှုခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်သာဖြစ်သည် (တမန်တော် ၄း ၁၂)။

Children of Abraham. That is, his spiritual—not necessarily physical—descendants (see vs. 26–29). All who have the same unwavering faith that Abraham had are considered his spiritual heirs. They attain to righteousness as he did and are eligible to receive all the blessings promised him. In Rom. 4:10, 11 Paul stresses the fact that God imputed righteousness to Abraham before he was circumcised—the first so-called “work” of the law performed for every Jew and for every convert to Judaism. If Abraham could find justification apart from the works of the law, certainly Gentiles can do the same. This is the heart of Paul’s argument against the Judaizers, who were insisting on circumcision as a necessary prerequisite to justification. Paul argues that there is no difference between the way in which a Jew and a Gentile find favor with God; all are saved, if they find salvation at all, by faith (Rom. 3:22; 10:12). No Jew or Gentile was ever saved by “works.” The only way that any man can be saved is through faith in Jesus Christ (Acts 4:12).

 

၈. ကျမ်းစာ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဓမ္မဟောင်း (အိုတီ) ဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် အထူးသဖြင့် မောရှေ၏ရေးသားချက်များကို ဆိုလိုသည်။

8. Scripture. That is, the OT; here, particularly, the writings of Moses.

 

သိမြင်ခြင်း။ ကိုးကားချက်မှာ ကမ္ဘာဦး ၁၂:၃ မှဖြစ်သည်။ အာဗြဟံအား ပေးထားသောကတိသည် ကယ်တင်ရှင်ကို ဤလောကသို့စေလွှတ်ရန် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြသောထုတ်ပြန်ချက်ဖြစ်ပြီး (ဂလာတိ ၃:၁၆ ကိုကြည့်ပါ) ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် သူ့ထံသို့လာရောက်ရန် ရွေးချယ်သူများအားလုံးကို ကယ်တင်ရန်ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၁၄)။

Foreseeing. The quotation is from Gen. 12:3. The promise to Abraham was a statement of the divine purpose to send the Saviour into the world (see on Gal. 3:16) and to save all who choose to come to Him in faith (v. 14).

 

ဖြောင့်မတ်စေခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “ဒီကိုင်အို” (ရောမ ၃:၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။

Justify. Gr. dikaioō (see on Rom. 3:20).

 

တပါးအမျိုးသားများ။ ဂရိစကားလုံး “အဲသနီ”၊ “အမျိုးသားများ”၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဂျူးမဟုတ်သူများ၊ ပုဂံလူမျိုးများ၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ဂျူးမဟုတ်သောအမျိုးသားများကို ဆိုလိုသည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းစာရေးသူများသည် ဂျူးလူမျိုးကို ရည်ညွှန်းရာတွင် “လော့စ်” ဟူသောစကားလုံး၊ ဆိုလိုသည်မှာ “လူမျိုး” ကိုသုံးသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဂျူးများအား ဖြောင့်မတ်စေခြင်းကမ်းလှမ်းသည့်အတိုင်း၊ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် တပါးအမျိုးသားများအား ဖြောင့်မတ်စေခြင်းကို ကမ်းလှမ်းသည်မှာ တပါးအမျိုးသားများအတွက် သတင်းကောင်းဖြစ်သည်။

Heathen. Gr. ethnē, “nations”; in NT usage always non-Jewish, pagan, Gentile nations. NT writers use the word laos, literally, “people,” when referring to the Jewish nation. It was good news to the gentiles that God offered them justification on the same basis as that on which He offered it to the Jews, that is, by faith.

 

ဧဝံဂေလိသတင်းကို ကြိုတင်ဟောပြောခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “ပရိုအူအက်ဂဲလိဇိုမီ”၊ ဆိုလိုသည်မှာ “သတင်းကောင်းကို ကြိုတင်ကြေညာခြင်း” ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာဦး ၁၂:၃ ၏ကတိသည် ခရစ်တော်အားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း၏သတင်းကောင်းကို ကြိုတင်ကြေညာခြင်းဖြစ်သည်။ အာဗြဟံအား ကြေညာခဲ့သော သတင်းကောင်းမှာ ကယ်တင်ခြင်း၏ဆုကျေးဇူး—ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်စေခြင်း—သည် သူ့အားဖြင့် အမျိုးသားအားလုံးထံသို့ ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ အာဗြဟံတွင် သူ့ကိုယ်ပိုင်ဖြောင့်မတ်ခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ ခရစ်တော်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဘုရားသခင်က သူ့အား ဂုဏ်ပြုခဲ့ပြီး၊ သူသည် ၎င်းကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လက်ခံခဲ့သည်။ ဖြောင့်မတ်သူဖြစ်လာသူအားလုံးသည် အာဗြဟံကဲ့သို့ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ရရှိသည်။ ဤသည်မှာ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ခံစားရရှိရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းဖြစ်ပြီး၊ ယခုလည်း ထာဝရလည်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

Preached before the gospel. Gr. proeuaggelizomai, literally, “to announce good tidings beforehand.” The promise of Gen. 12:3 was an advance announcement of the good news of salvation through Christ. The good news announced to Abraham was that the blessing of salvation—of justification by faith—would come to all nations through him. Abraham had no righteousness of his own. Christ’s righteousness was imputed to him by God, and he accepted it by faith. All who become righteous, or justified, do so by faith, as did Abraham. This ever has been, and always will be, the only way men can experience justification.

 

သင်၌။ သို့မဟုတ် “သင်အားဖြင့်”။ အာဗြဟံနှင့် သူ၏သားစဉ်မြေးဆက်များသည် ကယ်တင်ခြင်း၏သတင်းကောင်းကို ထိန်းသိမ်းသူများအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရပြီး၊ လူအားလုံးထံသို့ ၎င်း၏သတင်းပို့သူများအဖြစ် တာဝန်ပေးအပ်ခံရသည်။ ထို့ပြင်၊ သူ၏သားစဉ်မြေးဆက်တစ်ဦးသည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ ဤနည်းဖြင့် အမျိုးသားအားလုံးသည် အာဗြဟံအားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ဆုကျေးဇူးကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

In thee. Or, “through thee.” Abraham and his descendants were made the custodians of the good news of salvation and were commissioned to be its heralds to all men. Furthermore, one of his descendants was to be the Saviour of mankind. Thus, it was in these two respects that all nations were to receive the blessings of salvation through Abraham.

 

အမျိုးသားအားလုံး။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ရွေးချယ်ထားသောလူမျိုးများအားဖြင့် “အမျိုးသားအားလုံး” ကို ဧဝံဂေလိသတင်းပို့ရန် ရည်ရွယ်ထားသည့်နည်းလမ်းနှင့်ပတ်သက်သော ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ညွှန်ကြားချက်များ၏ အနှစ်ချုပ်ကို အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၂၆-၃၀ တွင် ကြည့်ပါ။

All nations. For a summary of OT instruction concerning the manner in which God purposed to evangelize “all nations” through His chosen people see Vol. IV, pp. 26–30.

 

၉. အကြင်သူများ။ ဆိုလိုသည်မှာ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ရှာဖွေသူများဖြစ်သည်။

9. They which. That is, those who seek righteousness through faith.

 

ဆုကျေးဇူးခံစားရခြင်း။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ဆုကျေးဇူးသည် အာဗြဟံအား ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သောကြောင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ သူသည် မစ္စီယှ၏ဘိုးဘေးဖြစ်ရန် ရွေးချယ်ခံရသောကြောင့်မဟုတ်ပါ။ အာဗြဟံကဲ့သို့ ယုံကြည်သူအားလုံးသည် သူကဲ့သို့ ဆုကျေးဇူးခံစားရလိမ့်မည်။ အာဗြဟံ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် သူ့ကို ဘုရားသခင်အား နာခံခြင်းသို့ ဦးတည်စေခဲ့ပြီး (ကမ္ဘာဦး ၂၆:၅)၊ အာဗြဟံ၏ယုံကြည်ခြင်းရှိသူအားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏အသံကို နာခံပြီး သူ၏ပညတ်များကို သစ္စာရှုပြီး စောင့်ထိန်းလိမ့်မည် (ကမ္ဘာဦး ၂၆:၅၊ မဿဲ ၇:၂၁-၂၇ ကိုကြည့်ပါ)။

Blessed. The blessing of righteousness came to the patriarch because he believed God, not because he was chosen to be the progenitor of the Messiah. All who believe as he did will be blessed as he was. Abraham’s faith led him to obey God (Gen. 26:5), and all who have the faith that Abraham had will likewise obey God’s voice and faithfully observe His commandments (see Gen. 26:5; see on Matt. 7:21–27).

 

၁၀. အကြင်သူများသည်။ ဤနေရာတွင် ရှင်ပေါလုသည် ထုံးတမ်းစဉ်လာဥပဒေ၏ ထုံးတမ်းစည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဂုဏ်ပြုခံရရန် မျှော်လင့်သူများကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤအုပ်စုသည် အခန်းကြီး ၉—“ယုံကြည်ခြင်းရှိသူများ” နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။

10. As many as are of. Paul here refers to those who expect to have righteousness imputed to them as a result of their compliance with the ritual requirements of the ceremonial law. This group stands in contrast with the group of v. 9—“they which be of faith.”

 

ဥပဒေ၏အကျင့်များ။ စကားလုံးအရ “ဥပဒေ၏အကျင့်များ” ဟု ဆိုသည်။ အခန်းကြီး ၂:၁၆ ကိုကြည့်ပါ။

Works of the law. Literally, “works of law.” See on ch. 2:16.

 

အဆဲခံရခြင်း။ မောရှေ၏ဥပဒေသည် နာခံခြင်းအတွက် အံ့ဖွယ်ဆုကျေးဇူးများ (တရားဟောရာ ၂၈:၁-၁၄) နှင့် မနာခံခြင်းအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်အဆဲခံရခြင်းများ (အခန်းကြီး ၂၇:၁၅-၂၆၊ ၂၈:၁၅-၆၈) နှင့်အတူ ပါရှိသည်။ ဥပဒေ၏လိုအပ်ချက်များမှ အနည်းငယ်သော သွေဖည်မှုပင်လျှင် အဆဲခံရရန် လုံလောက်သည်။ ဥပဒေဝါဒသည် နောက်ဆုံးတွင် ဥပဒေ၏အဆဲခံရခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် ကြီးစွာသောအားထုတ်မှုအဖြစ်သို့ ယိုယွင်းသွားသည် (မာကု ၇:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဥပဒေ၏အဆဲခံရခြင်းကို ရှောင်ရှားခြင်းဖြင့်ပင် လူတစ်ဦးသည် အကောင်းဆုံးအားဖြင့် ဥပဒေအရ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့သာ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအဆင့်ကို မဖြစ်မနေ ရရှိမည်မဟုတ်ပါ။

The curse. The law of Moses was accompanied by marvelous blessings for obedience (Deut. 28:1–14) and fearful curses for disobedience (chs. 27:15–26; 28:15–68). The slightest deviation from the requirements of the law was sufficient to incur the curse. Legalism eventually deteriorated into a laborious effort to avoid incurring the curse of the law (see on Mark 7:3). But even by avoiding the curse of the law a man could, at best, attain only to legal righteousness. He would still not necessarily have attained to a status of righteousness before God.

 

ရေးထားသည်မှာ။ ဂရိဘာသာတွင် ကိုးကားချက်သည် တစ်ချိန်က ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို ဖော်ပြသောထုတ်ပြန်ချက်အဖြစ် ရေးသားခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏တရားဝင်မှုသည် မပြောင်းလဲဟု ဆိုလိုသည်။ ၎င်း၏ချုပ်နှောင်မှုအား မလျော့ပါးစေပါ။ “ရေးထားသည်မှာ” ဟူသော ပုံသေနည်းသည် ကျမ်းစာမှ ကိုးကားရာတွင် ဂျူးတို့၏သာမန်နည်းဖြစ်သည်။

It is written. The form of the verb in the Greek implies not only that the following quotation was once written down as a statement expressing the divine will, but that the validity of the statement remains unaltered. Its binding force has not been diminished. The formula “It is written” was a common Jewish way of introducing a quotation from the canonical writings.

 

ဥပဒေစာအုပ်။ “ဥပဒေ” သည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းခေတ်ဂျူးများက မောရှေ၏ရေးသားချက်များကို ရည်ညွှန်းရာတွင် သုံးသော သာမန်ခေါင်းစဉ်ဖြစ်သည် (လုကာ ၂၂:၄၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင် အထူးသဖြင့် တရားဟောရာစာအုပ်ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ၎င်းကို တစ်ခါတစ်ရံ ဥပဒေစာအုပ်ဟု ခေါ်သည်။ ကိုးကားချက်မှာ တရားဟောရာ ၂၇:၂၆ မှဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတွင် “အတည်မပြုသူ” ဟူသော အနုတ်လက္ခဏာပုံစံဖြင့် ပေါ်လွင်သည်။ ရှင်ပေါလုက ၎င်းကို အပြုသဘောဖြင့် ပြောင်းလဲထားသည်။ “ဥပဒေ၏အကျင့်များဖြင့်ရှိသူအားလုံး” ဟု ဖော်ပြသည်။ ရောမ ၂:၇ ကိုနှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။ ဘုရားသခင်၏ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ကို လှည့်ပြန်သူများသည် ဥပဒေ၏အနိမ့်ဆုံးလိုအပ်ချက်များကို ဘယ်သောအခါမှ မဖြည့်ဆည်းနိုင်ပါ။ သူတို့၏အားထုတ်မှုများသည် ကျရှုံးရန် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သည်။

Book of the law. “The law” was the common title applied by the Jews of NT times to the writings of Moses (see on Luke 22:44). Here reference is probably to the book of Deuteronomy in particular, which was sometimes called the book of the law. The quotation is from Deut. 27:26, where it appears in a negative form: “he that confirmeth not.” Paul makes it positive: “as many as are of the works of the law.” Compare on Rom. 2:7. Those who turn their backs on God’s plan of salvation through faith can never meet the minimum requirements of the law. Their efforts are doomed to failure.

 

၁၁. ဖြောင့်မတ်သူသည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အသက်ရှင်လိမ့်မည်။ ဟဗက္ကုတ် ၂:၄ မှ ကိုးကားချက်ဖြစ်သည် (ထိုနေရာနှင့် ရောမ ၁:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဥပဒေ၏အကျင့်များဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းကို မှီခိုသူအားလုံးသည် အဆဲခံရသည်ဟု သက်သေပြပြီးနောက် (ဂလာတိ ၃:၁၀)၊ ရှင်ပေါလုသည် ယုံကြည်ခြင်း—ဥပဒေမဟုတ်ပါ—ဖြောင့်မတ်စေခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်ဟု ပြသရန် ကျမ်းစာကို ကိုးကားသည်။ ဟဗက္ကုတ် ၂:၄ တွင် ဤထုတ်ပြန်ချက်သည် ဖြောင့်မတ်သောသူ၊ နှိမ့်ချသောသူသည် ဘုရားသခင်၏ဉာဏ်ပညာနှင့် ကရုဏာတော်ကို ယုံကြည်လျက် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရှေ့သို့သွားလိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုသည်—မာနထောင်လွှားသူ၊ “စိတ်နှလုံး ... မြှင့်တင်ထားသူ” နှင့် ဘုရားသခင်၏လူတို့အပေါ်ဆက်ဆံမှု၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် တရားမျှတမှုကို သံသယရှိသူနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၁, ၄ ကိုကြည့်ပါ)။ တစ်နည်းအားဖြင့်၊ ဖြောင့်မတ်သူသည် ယုံကြည်ခြင်းကို ကျင့်သုံးလိမ့်မည်။ သို့သော် ရှင်ပေါလုသည် ဟဗက္ကုတ်ကို ကိုးကားသောအခါ၊ ယုံကြည်ခြင်းကို ကျင့်သုံးသူသည် သူ၏ယုံကြည်ခြင်း၏ရလဒ်အနေဖြင့် ဖြောင့်မတ်သူအဖြစ် မှတ်ယူခံရလိမ့်မည်ဟု သက်သေပြရန်ဖြစ်သည် (ဂလာတိ ၃:၆-၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ရှင်ပေါလုသည် ယုံကြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်ထံမှ လက်ခံခြင်းရရှိရန် အခြေခံလိုအပ်ချက်ဖြစ်သည်ဟု ကြေညာသည်။

11. Just shall live by faith. A citation from Hab. 2:4 (see comment there and on Rom. 1:17). Having proved that all who depend on the works of the law for salvation are under a curse (Gal. 3:10), Paul now cites Scripture to show that it is faith—not law—that brings justification. In Hab. 2:4 the statement means that the upright, humble man will go forward in faith, trusting the wisdom and providence of God—in contrast with the proud man whose “soul … is lifted up” and who doubts the wisdom and justice of God’s dealings with men (see on vs. 1, 4). In other words, the man who is just will exercise faith. When Paul quotes Habakkuk, however, he does so to prove that the man who exercises faith will, as a result of his faith, be considered just (see Gal. 3:6–9). Paul declares that faith is the fundamental prerequisite to acceptance with God.

 

၁၂. ယုံကြည်ခြင်းမဟုတ်။ ဥပဒေသည် ယုံကြည်ခြင်း၏အခြေခံဖြင့် လည်ပတ်မည်မဟုတ်ပါ။ ၎င်းကို ကျင့်သုံးသူများထံမှ ယုံကြည်ခြင်းကို မလိုအပ်ပါ။

12. Not of faith. The law does not operate on the basis of faith; it does not require faith on the part of those who practice it.

 

အကျင့်ကျင့်သူ။ ဤသည်မှာ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၈:၅ မှ ကိုးကားချက်ဖြစ်သည်။ ရှင်ပေါလုသည် ဂျူးဝါဒီများကို သူ၏ဥပဒေနှင့်ပတ်သက်သော သွန်သင်ချက်များသည် ဥပဒေကိုယ်တိုင်ပြောသည့်အရာကို အတည်ပြုရုံသာဖြစ်သည်ဟု သက်သေပြရန် ဥပဒေကို အယူခံဝင်သည်။ ဥပဒေသည် ၎င်း၏လိုအပ်ချက်အားလုံးကို တင်းကြပ်စွာ လိုက်နာရန် တောင်းဆိုသော်လည်း၊ လူတို့လိုက်နာနိုင်ရန် နည်းလမ်းများကို မပေးထားပါ။ ဥပဒေသည် အပြစ်သားအား ၎င်းကြွယွှမ်းစေသော ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏စံနှုန်းသို့ ရောက်ရှိစေရန် မတတ်နိုင်ပါ။ တကယ်တော့၊ လူအားလုံးသည် အပြစ်သားများဖြစ်သည် (ရောမ ၃:၁၀- ၂၃)၊ ဥပဒေစနစ်ဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းရှာဖွေသူများအပါအဝင်ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၉)။ ဥပဒေဖြင့်သတ်မှတ်ထားသည်မှာ အကျင့်များသာဖြစ်သော်လည်း၊ ဥပဒေ၏အကျင့်များသည် အပြစ်သားတစ်ဦးကို ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ဖြောင့်မတ်စေရန် အဘယ်တန်ဖိုးမျှမရှိပါ။ ဤဖြောင့်မတ်ခြင်းအဆင့်ကို ကတိထားရာ၌ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သည် (ဂလာတိ ၃:၆- ၁၄)။

The man that doeth. This is a quotation from Lev. 18:5. Paul now appeals to the law itself to prove to his Judaizing opponents that what he teaches concerning the law is simply an affirmation of what the law says of itself. The law demanded rigid compliance with all its requirements, but provided no means whereby men could comply. Law does not and cannot enable the sinner to attain to the standard of righteousness that it exalts. In fact, all men are sinners (Rom. 3:10, 23), including those who have sought to acquire righteousness through the legal system (v. 9). All that is prescribed by the law is works, but works of law are worthless in making a sinner righteous before God. This righteous status can be attained only through faith in the covenant promises (Gal. 3:6, 14).

 

၎င်းတို့တွင်အသက်ရှင်ခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ ဖြောင့်မတ်သောဘဝတွင် အသက်ရှင်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏အမြင်တွင် ဖြောင့်မတ်သူအဖြစ် လက်ခံခံရခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် အချက်အလက်များမှာ ဥပဒေတစ်ခုတည်းဖြင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ရှာဖွေသူအားလုံးသည် ပန်းတိုင်သို့မရောက်ရှိဘဲ ထို့ကြောင့် “အဆဲခံရခြင်း” ကို မိမိတို့အပေါ်သို့ ဆောင်ကြဉ်းခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။

Live in them. That is, live a righteous life, or be accepted in God’s sight as righteous. The facts were, however, that all who had ever sought perfection through the law alone had fallen short of the goal and thereby brought upon themselves “the curse” (see on v. 10).

 

၁၃. ခရစ်တော်သည် ရွေးနှုတ်ခဲ့သည်။ ဥပဒေသည် ၎င်း၏အဆဲခံရသူများကို လွှတ်ပေးရန် မည်သည့်ပြဋ္ဌာန်းချက်မျှ မပြုလုပ်ထားပါ၊ ၎င်းတွင် ၎င်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းရှာဖွေသူအားလုံးပါဝင်သည်။ အဆဲခံရခြင်းမှ လွှတ်မြောက်ခြင်းသည် ခရစ်တော်အပေါ်ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းခေတ်တွင် ဥပဒေ၏သင်ကြားမှုအောက်တွင်၊ သခင်ဘုရားကို အမှုထမ်းရန် ရွေးချယ်သူအားလုံးသည် ကတိထားထားသော မစ္စီယှအပေါ် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဥပဒေသည် သူတို့၏ကယ်တင်ရှင်မဟုတ်ပါ၊ သို့သော် ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ ဦးတည်စေရန်နှင့် သူတို့၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ကောင်းကင်ဘုံမှပြင်ဆင်ထားသော ပြဋ္ဌာန်းချက်များကို နားလည်စေရန် ကူညီပေးရန် ၎င်းတို့၏ “ဆရာ” သာဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းကိုယ်တိုင်အားဖြင့် ဥပဒေသည် ကောင်းမွန်သည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းကို ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်က ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ၎င်းတို့၏အပြစ်များမှ ကယ်တင်ရန် လုံးဝအာဏာမရှိပါ။

13. Christ hath redeemed. The law made no provision for releasing men who had incurred its curse, and that included all who had ever sought justification by means of it. Release from the curse could be achieved only through faith in Christ. While under the tutorship of the law in OT times, all who chose to serve the Lord found salvation through faith in the promised Messiah. The law was not their savior, but only their “schoolmaster” (see v. 24) to lead them to the Saviour and to help them understand the provisions Heaven had made for their salvation. In and of itself the law was good, for God Himself had ordained it. But it was altogether without power to save anyone from his sins.

 

အဆဲခံရခြင်း။ အခန်းကြီး ၁၀ ကိုကြည့်ပါ။

The curse. See on v. 10.

 

အဆဲခံရသူဖြစ်စေခဲ့သည်။ ငါတို့၏သခင်သည် “ဥပဒေအောက်တွင်ဖြစ်စေခံခဲ့ရသည်” (အခန်းကြီး ၄:၄) သို့မှသာ “ဥပဒေအောက်တွင်ရှိသူများကို ရွေးနှုတ်ရန်” တတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၅)။ သူ၏လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ကွပ်မျက်ခံရခြင်းသည် “ပထမကတိတော်အောက်တွင်ရှိသော လွန်ကျူးမှုများ” အတွက် ပြစ်ဒဏ်ကျေပြီးသားဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၉:၁၅) သာမက လက်ဝါးကပ်တိုင်ပြီးနောက်မှလည်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ သူသည် “ဥပဒေအောက်တွင်” နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ တစ်နေ့တွင် သူပေးအပ်မည့် ပြစ်ဒဏ်ကျေစေခြင်းကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရှေ့သို့မျှော်လင့်သူများက ခံစားခဲ့ရသော “အဆဲခံရခြင်း” ကို သူကိုယ်တိုင် ခံယူခဲ့သည်။

Made a curse. Our Lord Himself was “made under the law” (ch. 4:4) in order to be able to “redeem them that were under the law” (v. 5). His death upon the cross atoned for “the transgressions that were under the first testament” (Heb. 9:15) as well as those since the cross. Accordingly, He took upon Himself “the curse” incurred by those who, though living “under the law,” looked forward in faith to the atonement He would one day provide.

 

ငါတို့အတွက်။ ဟေရှာယ ၅၃:၄-၆ ကိုကြည့်ပါ။

For us. See on Isa. 53:4–6.

 

ရေးထားသည်မှာ။ ကိုးကားချက်မှာ တရားဟောရာ ၂၁:၂၃ မှဖြစ်သည်။ “ရေးထားသည်မှာ” သည် ကျမ်းစာမှ ကိုးကားရာတွင် ဂျူးတို့၏သာမန်နည်းဖြစ်သည် (မဿဲ ၂:၅၊ လုကာ ၂:၂၃ စသည်ဖြင့်ကြည့်ပါ)။

It is written. The quotation is from Deut. 21:23. “It is written” was the common Jewish way of introducing a quotation from Scripture (see Matt. 2:5; Luke 2:23; etc.).

 

အဆဲခံရခြင်း။ ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းသော အဆဲခံရခြင်းသည် အခန်းကြီး ၁၀ နှင့် အခန်းကြီး ၁၃ ၏ပထမပိုင်းတွင်ဖော်ပြသော “အဆဲခံရခြင်း” နှင့် မတူပါ။ ချိတ်ဆွဲခံရသော ရာဇဝတ်သားတစ်ဦး၊ ဆိုလိုသည်မှာ ထက်ထက်သောတိုင်ဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရခြင်း—ဂျူးတို့၏သာမန်လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ကွပ်မျက်နည်းဖြစ်သည်—သည် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားတို့၏ အဆဲခံရသူအဖြစ် မှတ်ယူခံရသည်။ တကယ်တော့၊ ဤအလွန်ကွပ်မျက်နည်းသည် သူ၏ရာဇဝတ်မှုကြောင့် သူခံစားရသော အလွန်အမင်းအထင်အမြင်သေးခြင်း၏ အများပြည်သူပြသမှုဖြစ်သည်။

Cursed. The curse here referred to is not the same as “the curse” of v. 10 and the first part of v. 13. A criminal hanged by impalement, that is, by being transfixed on a sharp pole—the usual Jewish method of crucifixion—was considered under the curse of both God and man. In fact, this extreme manner of execution was a public display of the utter contempt in which he was held because of his crime.

 

သစ်ပင်ပေါ်တွင်ဆွဲထားခြင်း။ ယေရှုသည် ရောမနည်းဖြင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ကွပ်မျက်ခံရသည့်အချက်သည် ဂျူးများနှင့် ၎င်းတို့၏ခေါင်းဆောင်များက သူ့ကို ဘုရားသခင်၏အမြင်တွင်သာမက ၎င်းတို့၏အမြင်တွင်လည်း အဆဲခံရသူအဖြစ် သဘောထားသည်ကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ဤအချက်ကို စိတ်ထဲထားလျက်၊ ရှင်ပေါလုသည် ယေရှုသည် “ဥပဒေ၏အဆဲခံရခြင်း” အောက်တွင် သေဆုံးခဲ့သည်ကို သရုပ်ပြရန် တရားဟောရာ ၂၁:၂၃ ကို ကိုးကားသည် (ဂလာတိ ၃:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။

Hangeth on a tree. The fact that Jesus was crucified, though in the Roman manner, reflected the opinion of the Jews and their leaders that He was accursed in God’s sight as well as in their own. With this in mind, Paul quotes Deut. 21:23 to illustrate the fact that Jesus died under “the curse of the law” (see on Gal. 3:10).

 

၁၄. အာဗြဟံ၏ဆုကျေးဇူး။ ဆိုလိုသည်မှာ အာဗြဟံအား ကတိပေးထားသော ဆုကျေးဇူးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ယေရှုခရစ်တော်အားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ ကတိထားရာဆုကျေးဇူးဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၈, ၉ ကိုကြည့်ပါ)။

14. Blessing of Abraham. That is, the blessing promised to Abraham. This was the covenant blessing of salvation through Jesus Christ (see on vs. 8, 9).

 

တပါးအမျိုးသားများထံသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ တပါးအမျိုးသားများအတွက် ရရှိနိုင်ဖြစ်လာခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Come on the Gentiles. That is, become available to the Gentiles (see on v. 8).

 

ယေရှုခရစ်တော်အားဖြင့်။ ဣသရေလ၏တာဝန်ပျက်ကွက်မှုသည် ရွေးချယ်ထားသောလူမျိုးများ၏ သက်သေဖြင့် ဘုရားသခင်က တပါးအမျိုးသားများအား ရည်ရွယ်ထားသော ဆုကျေးဇူးကို ရရှိခြင်းမှ ထိရောက်စွာ တားဆီးခဲ့သည် (အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၃၀-၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် ပထမဦးစွာ၊ ၎င်းတို့သည် တပါးအမျိုးသားများ၏ဘာသာရေးကျင့်စဉ်များကို လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့နှင့် တပါးအမျိုးသားများအကြား မဖြတ်ကျော်နိုင်သော ပိုင်းခြားမှုတံတိုင်းကို တည်ဆောက်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အာဗြဟံအား ကတိပေးထားသော ကယ်တင်ခြင်း၏ဧဝံဂေလိဆုကျေးဇူးသည် ခရစ်တော်အားဖြင့်သာ လူအားလုံးအတွက် လွတ်လပ်စွာ ရရှိနိုင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Through Jesus Christ. Israel’s dereliction of duty had rather effectively prevented the Gentiles from receiving the blessing God intended them to obtain through the witness of the chosen people (see Vol. IV, pp. 30–33). This was, at first, because the latter adopted heathen religious practices, and later because they erected what amounted to an impermeable wall of partition between themselves and the Gentiles. It was only through Christ that the gospel blessing of salvation promised to Abraham became freely available to all men.

 

ငါတို့။ ရှင်ပေါလုသည် ဤနေရာတွင် သူ့ကိုယ်သူ တပါးအမျိုးသားများနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်သည်ဟု သဘောထားပြီး၊ အခန်းကြီး ၁၃ တွင် ဂျူးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောဆိုသည်။

We. Paul here considers himself one with the Gentiles, as in v. 13 he speaks as a Jew.

 

ကတိတော်။ “ဝိညာဉ်တော်၏ကတိတော်” ကို လက်ခံရရှိခြင်းသည် “ယေရှုခရစ်တော်အားဖြင့် ... အာဗြဟံ၏ဆုကျေးဇူး” ကို လက်ခံရရှိခြင်းနှင့် ညီမျှဖြစ်နိုင်သည် (အခန်းကြီး ၂, ၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဂလာတိလူများသည် ကတိပေးထားသော ဝိညာဉ်တော်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည် (ဂလာတိ ၃:၂၊ ယောဟန် ၁၆:၇-၁၄ ကိုနှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ ဝိညာဉ်တော်၏ကတိတော်သည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လက်ခံရရှိသောကြောင့် (ဂလာတိ ၃:၂- ၃)၊ တပါးအမျိုးသားများသည် ဂျူးများကဲ့သို့ အရည်အချင်းပြည့်မီသည်။

The promise. Receiving “the promise of the Spirit” is probably equivalent to receiving “the blessing of Abraham … through Jesus Christ” (see on vs. 2, 5). The Galatians had received the promised Spirit (Gal. 3:2; cf. John 16:7–14). Because the promise of the Spirit is received through faith (Gal. 3:2, 3), Gentiles are as eligible as Jews.

 

၁၅. လူသားတို့၏ထုံးစံအတိုင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ လူသားတို့အကြား သာမန်ပြည်သူ့ဆက်ဆံရေးမှ ယူထားသော ဥပမာတစ်ခုကို အသုံးပြုရန်ဖြစ်သည် (ရောမ ၆:၁၉ ကိုနှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။

15. After the manner of men. That is, to use a human illustration, one taken from common civil relations between man and man (cf. Rom. 6:19).

 

ကတိတော်။ ဂရိစကားလုံး “ဒီယာသီကီ”၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်းနှင့် ပါပိုင်ရုံးစာများတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် “သေတမ်းစာ” သို့မဟုတ် “သေတမ်းစဉ်” ဟု ဆိုလိုပြီး၊ တစ်ဖက်သတ်ဖွဲ့စည်းထားသော အစီအစဉ်သို့မဟုတ် ပြဋ္ဌာန်းချက်ကို ဆိုလိုပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်သည် ၎င်းကို လက်ခံရန် သို့မဟုတ် ငြင်းပယ်ရန်သာ တတ်နိုင်သော်လည်း၊ ပြောင်းလဲမှုမပြုနိုင်ပါ။ နှစ်ဖက်သဘောတူညီမှုအတွက် စကားလုံးမှာ “ဆန်သီကီ” ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် မပါဝင်ပါ။ ရှင်ပေါလုသည် ဤနေရာတွင် “ဒီယာသီကီ”၊ “လူသားတို့၏ကတိတော်”—“သေတမ်းစာ” သို့မဟုတ် “သေတမ်းစဉ်”—ကို ဘုရားသခင်နှင့် အာဗြဟံအကြား “ကတိတော်” ကို သရုပ်ပြရန် အသုံးပြုသည် (ကမ္ဘာဦး ၁၅၊ ဂလာတိ ၃:၆-၉- ၁၆-၁၈)။ ဘုရားသခင်သည် ထိုကတိတော်၏ပြဋ္ဌာန်းချက်များကို ပြဋ္ဌာန်းခဲ့ပြီး၊ အာဗြဟံသည် ၎င်းတို့ကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လက်ခံပြီး နာခံခဲ့သည်။

Covenant. Gr. diathēkē, generally in the NT and in the papyri “will,” or “testament,” meaning a unilaterally formulated plan or arrangement that the other party might accept or reject, but could not alter. The word for a compact, or agreement, in which two parties come together on equal terms was sunthēkē, a word that does not occur in the NT, however. Paul here uses diathēkē, “man’s covenant”—“will,” or “testament”—to illustrate God’s “covenant” with Abraham (Gen. 15; Gal 3:6–9, 16–18). God ordained the provisions of that “covenant”; Abraham accepted them by faith and obeyed them.

 

အတည်ပြုခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ အတည်ပြုခြင်း၊ တရားဝင်ဖြစ်စေခြင်း၊ သဘောတူခြင်းဖြစ်သည်။ သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို ၎င်းသို့ဝင်ရောက်သူများက တရားဝင်လက်ခံပြီးသည်နှင့်၊ ၎င်း၏ပြဋ္ဌာန်းချက်များသည် တရားဝင်ချုပ်နှောင်မှုရှိပြီး၊ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်သဘောတူညီမှုမရှိဘဲ ပြောင်းလဲ၍မရပါ။ လူသားတို့၏သဘောတူညီချက်၏ပြဋ္ဌာန်းချက်များကို ဤကဲ့သို့ ချုပ်နှောင်မှုရှိသည်ဟု ယူဆပါက၊ ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား မစ္စီယှလာရောက်မည့်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လူတို့ကို ကယ်တင်ရန် သူ၏ကတိကို မတည်မငြိမ်ပြောင်းလဲမည်မဟုတ်ဟု ရှင်ပေါလုက ငြင်းခုံသည် (ဂလာတိ ၃:၆-၉- ၁၄၊ ဂလာတိ ၃:၁၆၊ ဟေဗြဲ ၆:၁၇- ၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Confirmed. That is, ratified, made binding, agreed to. Once an agreement has been formally accepted by those who enter into it, its provisions are legally binding and cannot be changed except by mutual consent. If the provisions of a human agreement are considered thus binding, Paul argues, would God capriciously alter His promise to Abraham to save men on the basis of their faith in the coming Messiah (see Gal. 3:6–9, 14; see on Gal. 3:16; Heb. 6:17, 18)?

 

ဖျက်သိမ်းခြင်း။ သို့မဟုတ် “ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခြင်း”၊ “ပယ်ဖျက်ခြင်း” ဖြစ်သည်။

Disannulleth. Or, “revokes,” “cancels.”

 

၁၆. ကတိတော်များ။ ဤကတိတော်များတွင် အာဗြဟံ၏အမွေခံသားတစ်ဦးရရှိရန် (ကမ္ဘာဦး ၁၅:၄)၊ ကာနာန်ပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ရန် (အခန်းကြီး ၁၈)၊ ကြီးမားသောအမျိုးသားတစ်ခုဖြစ်လာရန် (အခန်းကြီး ၁၂:၂၊ ၁၅:၅)၊ မစ္စီယှ၏ဘိုးဘေးဖြစ်လာရန် (ဂလာတိ ၃:၁၆)၊ နှင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အမျိုးသားများထံသို့ ကယ်တင်ခြင်းကို ကြေညာရန် ဘုရားသခင်၏ရွေးချယ်ထားသောကိရိယာဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေး (ကမ္ဘာဦး ၁၂:၃၊ ဂလာတိ ၃:၈- ၁၄) တို့ပါဝင်သည်။ ဤကတိတော်များကို အာဗြဟံထံသို့ နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်နီးပါးကာလအတွင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောကြားခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၁၂:၁-၄- ၇၊ ၁၃:၁၅- ၁၆၊ ၁၅:၄- ၅- ၁၃-၁၈၊ ၁၇:၁-၈- ၁၆-၂၁၊ ၁၈:၁၀၊ ၂၂:၁၇- ၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။

16. Promises. These promises included a son to be his heir (Gen. 15:4), possession of the literal land of Canaan (v. 18), the prospect of becoming a great nation (chs. 12:2; 15:5), progenitorship of the Messiah (Gal. 3:16), and the privilege of being God’s chosen instrument to proclaim salvation to the nations of earth (Gen. 12:3; Gal. 3:8, 14). These promises were repeated to Abraham upon several different occasions, over a space of nearly half a century (see Gen. 12:1–4, 7; 13:15, 16; 15:4, 5, 13–18; 17:1–8, 16–21; 18:10; 22:17, 18).

 

မျိုးစေ့များသို့၊ များစွာသော အရာများကဲ့သို့။ ဆိုလိုသည်မှာ အာဗြဟံ၏သားစဉ်မြေးဆက်အားလုံးသို့ဖြစ်သည်။

To seeds, as of many. That is, to all Abraham’s descendants.

 

သင်၏မျိုးစေ့။ ဘုရားသခင်နှင့် အာဗြဟံအကြား ကတိတော်၏ရည်မှန်းချက်မှာ မစ္စီယှ၏လာရောက်ခြင်းနှင့် လူတို့၏ကယ်တင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားကတိတော်များအားလုံးသည် ၎င်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ရွေးချယ်ထားသောလူမျိုးများအတွက် ဘုရားသခင်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပါက ကြီးမားသောဆုကျေးဇူးများ စောင့်ကြိုနေသော်လည်း (အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၂၆-၃၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းတို့သည် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သည် (စာမျက်နှာ ၃၀-၃၃)။ ထို့ကြောင့်၊ ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာကြီး၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ကိရိယာအဖြစ် ၎င်းတို့၏အခန်းကဏ္ဍကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ပျက်ကွက်မှုကို မစ္စီယှသည် အချိန်ပြည့်စုံသောအခါ အာဗြဟံ၏သားတစ်ဦးအဖြစ် ဤလောကသို့ လာရောက်ရန် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည် (အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၃၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Thy seed. The objective of God’s covenant with Abraham was the coming of the Messiah and the salvation of men. All the other promises were accessory to this. Great blessings were in store for the chosen people if they would cooperate with God (see Vol. IV, pp. 26–30), but unfortunately they failed to do so (pp. 30–33). Accordingly, they forfeited their role as the instrument of Heaven for the salvation of the world. Nevertheless, God overruled their failure to the extent that the Messiah came to earth in the fullness of time, as a Son of Abraham (see Vol. IV, p. 32).

မူလက၊ သားစဉ်မြေးဆက်ဆိုင်ရာ ကတိတော်သည် အိုင်ဇက်ကို တိုက်ရိုက်ညွှန်ပြခဲ့သည် (အထက်တွင် “ကတိတော်များ” အောက်တွင်ဖော်ပြထားသော ကိုးကားချက်များကို ကြည့်ပါ၊ အခန်းကြီး ၄:၂၂, ၂၃)။ သို့သော် ဤနေရာတွင်၊ ဝိညာဉ်တော်၏လှုံ့ဆော်မှုဖြင့်၊ ရှင်ပေါလုသည် ကတိတော်သည် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထင်ရှားသည်ထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ပုံဆောင်အမှန်တရားကို ညွှန်ပြသည် (တရားဟောရာ ၁၈:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့်၊ ကတိတော်သည် အိုင်ဇက်တွင် ၎င်း၏ပထမဆုံးနှင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြည့်ဆည်းမှုကို တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ခရစ်တော်တွင် နောက်ဆုံးနှင့် ပြည့်စုံသောဖြည့်ဆည်းမှုကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ခရစ်တော်သည် အာဗြဟံအား ကတိပေးထားသော “မျိုးစေ့” ဖြစ်သည်ဟု ကြေညာရာတွင်၊ ရှင်ပေါလုသည် အိုင်ဇက်အားဖြင့် အာဗြဟံ၏သားစဉ်မြေးဆက်များ (ဂလာတိ ၄:၂၃) သို့မဟုတ် ခရစ်တော်အားဖြင့် သူ၏ဝိညာဉ်ရေးသားစဉ်မြေးဆက်များ (အခန်းကြီး ၃:၂၉) ကို ဖယ်ထုတ်မထားပါ။ ထို့ကြောင့်၊ ကတိတော်သည် ခရစ်တော်တွင် ၎င်း၏အဓိကဖြည့်ဆည်းမှုကို တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း၊ သီးသန့်ဖြည့်ဆည်းမှုမဟုတ်ပါ။

Originally, the promise of posterity pointed forward in a literal sense to Isaac (see references cited above under “promises”; chs. 4:22, 23). But here, by inspiration, the apostle Paul points to a figurative truth deeper than that which the promise appeared, on the surface, to embrace (see on Deut. 18:15). The promise thus met its first and partial fulfillment in Isaac, but was to have a final and complete fulfillment in Christ. In here declaring that Christ was, in a special sense, the “seed” promised to Abraham, Paul does not excluded either Abraham’s lineal descendants through Isaac (see Gal. 4:23) or his spiritual descendants through Christ (see ch. 3:29). Accordingly, the promise met its supreme, but not exclusive, fulfillment in Christ.

 

၁၇. အတည်ပြုခဲ့သော ကတိတော်။ ရှင်ပေါလုသည် “မျိုးစေ့” နှင့်ပတ်သက်သော ကတိတော်၏ သေချာဖြည့်ဆည်းမှုနှင့်ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်၏ အာဗြဟံအား အာမခံချက်များကို ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းသည် (ကမ္ဘာဦး ၁၅:၁၃- ၁၆၊ ၂၂:၁၅-၁၇၊ ဂလာတိ ၃:၁၆၊ ဟေဗြဲ ၆:၁၃-၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။

17. Covenant, that was confirmed. Paul here alludes to God’s assurances to Abraham of the certain fulfillment of the covenant promise concerning a “seed” (see on Gen. 15:13, 16; 22:15–17; Gal 3:16; Heb. 6:13–18).

 

ခရစ်တော်တွင်။ ဤစကားလုံးများကို ဖယ်ထုတ်ရန် စာသားသက်သေများက ထောက်ခံသည် (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုနှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။

In Christ. Textual evidence favors (cf. p. 10) the omission of these words.

 

မိတ်ဆက်။ ဥပဒေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဇိအုန်တောင်တွင် ဣသရေလကို ဘုရားသခင်၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် နိုင်ငံအဖြစ် တည်ထောင်ခဲ့သည့် တရားဥပဒေစနစ်တစ်ခုလုံးဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်ကြွေးကြော်ခဲ့သော ကိုယ်ကျင့်တရားဥပဒေနှင့် မောရှေမှတစ်ဆင့် ထုတ်ပြန်ခဲ့သော ထုံးတမ်းစဉ်လာဆိုင်ရာ စနစ်တို့ ပါဝင်သည်။

The law. That is, the entire legal system under which Israel was constituted a theocracy at Mt. Sinai, including the moral law, which was proclaimed by God in person, and the ceremonial system promulgated through Moses.

 

လေးရာ့သုံးဆယ်နှစ်။ အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၁၈၄ ကို ကြည့်ပါ။ ဤကာလသည် အာဗြဟံအား ဘုရားသခင်၏ မူလခေါ်ယူမှုမှ ထွက်မြောက်ရာ ကာလတွင် ဣသရေလကို နိုင်ငံအဖြစ် တည်ထောင်ချိန်အထိ ကာလကို ဖြတ်သန်းသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၃၊ ၄၊ ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၄၀ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤသည်မှာ ဟေဗြဲလူမျိုးများကို နိုင်ငံတစ်ခုဖြစ်စေရန်နှင့် ကာနာန်ပြည်၌ တည်ထောင်ရန် ကတိပြုခဲ့သည့်ကာလမှ ထိုကတိများ ပြည့်စုံသည်အထိ ကာနာန်ပြည်နှင့် အီဂျစ်ပြည်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည့် နှစ်ရှည်ကာလဖြစ်သည်။ ရှင်ပေါလုသည် ဤကာလ၏အစတွင် ပေးထားသော ကတိစာချုပ်နှင့် ၎င်း၏အဆုံးတွင် ပေးထားသော ဥပဒေတို့ကို အထူးသတိပြုသည်။ ထိုဥပဒေသည် ဣသရေလအား ယေရှုခရစ်၏လက်ဝါးကပ်တိုင်သေဆုံးမှုအထိ ဘုရားသခင်၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် လုပ်ဆောင်ရန်ဖြစ်သည် (DA 737, 738 ကိုကြည့်ပါ)။

Four hundred and thirty years. See Vol. I, p. 184. This period spans the interval from God’s original call to Abraham, to the establishment of Israel as a nation at the time of the Exodus (see on Gen. 12:3, 4; see on Ex. 12:40). This was the time of sojourn, first in Canaan and then in Egypt, between the promise to make of the Hebrews a nation and to establish them in the land of Canaan, and the fulfillment of that promises. Paul is here concerned particularly with the covenant promise at the beginning of the period and the giving of the law at its close, the law under which Israel was to function as a theocracy until the crucifixion (see DA 737, 738).

 

ဖျက်သိမ်းမရ။ အခန်းကြီး ၁၅ ကိုကြည့်ပါ။

Cannot disannul. See on v. 15.

 

ကတိကို ပိတ်ပင်မရ။ ဇိအုန်တောင်တွင် ဘုရားသခင်က ချမှတ်ထားသော တရားဥပဒေစနစ်သည် (စာမျက်နှာ ၉၃၃၊ အခန်းကြီး ၂:၁၆ ကိုကြည့်ပါ) ကတိစာချုပ်၏ပြဋ္ဌာန်းချက်များကို အစားထိုးလို့မရ၊ သို့မဟုတ် မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ ပြောင်းလဲလို့မရ (အခန်းကြီး ၃:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ အထူးသဖြင့် “ဥပဒေ” သည် ကယ်တင်ခြင်း၏နည်းလမ်းသစ်ကို မပေးခဲ့ပါ။ ၎င်းသည် လာမည့်မေရှိယအားဖြင့် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကတိ၏နေရာကို ယူရန် သို့မဟုတ် ယှဉ်ပြိုင်ရန် လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းစနစ်ကို တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပါ (အခန်းကြီး ၃:၆-၈၊ ၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ဇိအုန်နှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကြားကာလတွင် လူများသည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းရရှိခဲ့သည်။ ဥပဒေနှင့် ကတိစာချုပ်၏ဆက်နွယ်မှုကို အခန်းကြီး ၁၉ တွင်ကြည့်ပါ။

Make the promise. The legal system ordained by God at Mt. Sinai (see p. 933; see on ch. 2:16) cannot replace, or in any wise alter, the provisions of the covenant (see on ch. 3:15). Specifically, “the law” did not provide a new means of salvation; it did not establish a system of righteousness by works to take the place of, or to compete with, the promise of righteousness by faith in the coming Messiah (vs. 6–8, 14). Accordingly, men were saved by faith between Sinai and the cross. For the relation of the law to the covenant see on v. 19.

 

၁၈။ အမွေအနှစ်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကတိစာချုပ်၏ကတိများ (အခန်းကြီး ၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ဤသည်မှာ ကာနာန်ပြည်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ လူမျိုးရေးအရ ဣသရေလ၏ ဘုရားသခင်၏ရွေးချယ်ထားသောလူမျိုးအဖြစ် အခန်းကဏ္ဍကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဝိညာဉ်ရေးအရ မေရှိယအားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ရည်ညွှန်းသည်။ ပထမနှစ်ခုအတွက် ၎င်းတို့၏အခြေခံမှာ ဥပဒေမဟုတ်ဘဲ ကတိစာချုပ်ဖြစ်သည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ရှင်ပေါလုသည် ဤတွင် အထူးသဖြင့် ခရစ်တော်၌ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ “အမွေအနှစ်” ကို စိတ်ဝင်စားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အား ကတိစာချုပ်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် “အမွေအနှစ်” ကို ပေးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် တရားဥပဒေစနစ်၏လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် ၎င်းတို့၏ကတိဖြင့် လက်ခံရရှိခြင်းမဟုတ်ပါ (ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၅၊ ၈ ကိုကြည့်ပါ)။

18. The inheritance. That is, the promises of the covenant (see on v. 16). In a material sense this refers to the land of Canaan; in an ethnic sense, to Israel’s role as God’s chosen people; and in a spiritual sense, to the blessings of salvation through the Messiah. Although it is true of the first two that their basis was the covenant promise and not the law, Paul is here concerned more particularly with “the inheritance” of salvation by faith in Christ. In other words, God gave and they received “the inheritance” by virtue of their faith in God’s covenant promise, and not by their promise to fulfill the requirements of the legal system (see on Ex. 19:5, 8).

 

ဥပဒေ။ စာသားအရ “ဥပဒေ” (ရောမ ၂:၁၂၊ ဂလာတိ ၂:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။

The law. Literally, “law” (see on Rom 2:12; Gal. 2:16).

 

ကတိမဟုတ်တော့။ ဆိုလိုသည်မှာ အာဗြဟံနှင့်ချုပ်ဆိုခဲ့သော ကတိစာချုပ်တွင် ထည့်သွင်းထားသော ကတိများအပေါ်အခြေခံသည် (အခန်းကြီး ၁၆၊ ၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။

No more of promise. That is, on the basis of the promises incorporated into the covenant made with Abraham (see on vs. 16, 17).

 

ကတိဖြင့်။ မှတ်တမ်းသည် ရှင်းလင်းသည်။ အမွေအနှစ်သည် ဥပဒေဖြင့်မဟုတ်ဘဲ ကတိဖြင့်ရရှိသည်။ အာဗြဟံတွင် ဘုရားသခင်၏ကတိမှလွဲ၍ ဘာမျှမရှိခဲ့ပါ။ ၎င်း၏သားစဉ်မြေးဆက်များသည် ဘုရားသခင်၏ရွေးချယ်ထားသောလူမျိုးအဖြစ် အဆင့်အတန်းရရှိခဲ့ပြီး ထိုကတိဖြင့် ကာနာန်ပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဥပဒေကို လိုက်နာမှသာလျှင် ၎င်းတို့၏အဆင့်အတန်းနှင့် ကာနာန်ပြည်၏ပိုင်ဆိုင်မှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် အမွေအနှစ်ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ကို မရရှိခဲ့ပါ။ ထိုပိုင်ဆိုင်ခွင့်သည် ကတိအပေါ် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်သာ ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ကို ထိန်းသိမ်းရန် သင့်လျော်မှုသည် “ဥပဒေ” တွင် ဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်မှုဖြင့် တိုင်းတာရမည်ဖြစ်သည် (အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၃၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသို့ဖြင့် ဤဘဝတွင် ကယ်တင်ခြင်းအမွေအနှစ်နှင့် ကောင်းကင်ကာနာန်တွင် သူတော်စင်များ၏ ထာဝရအမွေအနှစ်တို့ဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၅:၉ ကိုကြည့်ပါ)။

By promise. The record is clear. The inheritance came by promise, not by law. Abraham had nothing but God’s promise. His literal descendants were accorded the status of being God’s chosen people and were given possession of Canaan by virtue of that promise. It is true that they were to retain their status and possession of Canaan only if they complied with the law, but they did not earn title to their inheritance. Title was theirs only by virtue of faith in the promise; their fitness to retain that title was to be measured by their compliance with the will of God as expressed in “the law” (see Vol. IV, p. 34). Thus it is with the inheritance of salvation in this life (see on Heb. 5:9) and with the eternal inheritance of the saints in heavenly Canaan.

 

၁၉။ သို့ဖြစ်လျှင် ဥပဒေသည် အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဤကျမ်းပိုဒ်နှင့် ရှင်ပေါလု၏ အခန်းကြီး ၂၅ အထိ ဆက်လက်ဖော်ပြသော တရားဥပဒေဆိုင်ရာ တစ်ခုလုံးသည် တစ်ခါတစ်ရံ မမှန်ကန်စွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခံရပြီး၊ ဓမ္မဟောင်းတွင် ဘုရားသခင်ထုတ်ဖော်ပြသထားသော ဥပဒေစည်းမျဉ်းများအားလုံးသည် ကယ်လဝါရီတွင် အဆုံးသတ်သွားသည်ဟု ယူဆသည်။ ဤအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အမြင်မှာ ခရစ်ယာန်မတိုင်မီ ခေတ်တွင် လူများသည် ဥပဒေကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းရရှိခဲ့ပြီး၊ ခရစ်ယာန်ခေတ်တွင် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းရရှိသည်ဟူသော အမြင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအမြင်သည် ကျမ်းစာတစ်ခုလုံး၏ အဓိကအကြောင်းအရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အာဒံမှစ၍ လူသားကို ကယ်တင်ရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်၊ ၎င်းမှာ ကိုယ်တော်၏သားတော်၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအပေါ် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်ဖြစ်သည်။ ထိုကယ်တင်ခြင်း၏ သတင်းကောင်းကို ခေတ်အားလုံးတွင် လူသားများအား ကြွေးကြော်ခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၄:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ရှင်ပေါလုသည် အခြားနေရာတွင် ၎င်း၏ရေးသားချက်များမှ အချို့သူများက အလျင်အမြန်နှင့် မမှန်ကန်စွာ ယူဆနိုင်သည့် အယူအဆကို ပြတ်သားစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ ကျေးဇူးတော်နှင့် ဧဝံဂေလိသည် ဥပဒေကို ဖျက်ဆီးသည်ဟူသော အယူအဆဖြစ်သည်။ “သို့ဖြစ်လျှင် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဥပဒေကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့လုပ်ဆောင်သလား။ ဘုရားသခင် တားမြစ်တော်မူပါ။” (ရောမ ၃:၃၁)။

19. Wherefore then? This passage and Paul’s whole line of reasoning from here onward through v. 25 have sometimes been mistakenly interpreted to mean that all the divinely revealed codes of laws in the OT ended with Calvary. Growing out of this interpretation is the view that in the pre-Christian era men were saved by the keeping of the law, and in the Christian Era by grace through faith. But such a view is contrary to the whole body of Scripture. God has had only one means of saving man, from Adam onward; that is, by faith in the sacrifice of our Lord. The good news of that salvation has been proclaimed to man in all ages (see Heb. 4:2). Paul has elsewhere emphatically repudiated the idea that he felt some might hastily and mistakenly draw from his writings, that grace and the gospel abolished law: “Do we then make void the law through faith? God forbid” (Rom. 3:31).

 

ထို့ကြောင့် ဂလာတိ ၃:၁၉-၂၅ တွင် ရှင်ပေါလုသည် ခရစ်ယာန်မတိုင်မီ ခေတ်တွင် ဥပဒေဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ခရစ်ယာန်ခေတ်တွင် ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းဟူသော အယူအဆကို မသင်ကြားကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ၎င်း၏အမှန်တကယ်သင်ကြားချက်သည် အချက်နှစ်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ သတိပြုထားလျှင် ထင်ရှားလာသည်။ ပထမအချက်မှာ ဂျူးလူမျိုးများအားလုံးနှင့် ဂလာတိလူမျိုးများကဲ့သို့ ဂျူးအမြင်ဖြင့် လေ့ကျင့်သင်ကြားခံရသူများအတွက်၊ ဘုရားသခင်၏ရွေးချယ်ထားသောလူမျိုးအတွက် ထုတ်ဖော်ပြသထားသော ဘာသာတရား၏အစပိုင်းနှင့် အဓိကအချက်မှာ ဇိအုန်တောင်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဖြစ်ရပ်များဖြစ်သည်။ ဇိအုန်တွင် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ကိုယ်တော်၏ပိုင်ဆိုင်သူများအဖြစ် အလွန်ထင်ရှားစွာ ခေါ်ယူခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို ကိုယ်တော်၏သန့်ရှင်းသောလူမျိုးအဖြစ် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ထိုမူလအတွေ့အကြုံ၏ ထူးခြားသောအမှတ်အသားမှာ ၎င်းတို့၏ဘဝအတွက် စံနှုန်းဖြစ်မည့် ကြီးမြတ်သော ကိုယ်ကျင့်တရားဥပဒေကို ဣသရေလအား ကြွေးကြော်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းအပြင် (က) ဂျူးနိုင်ငံအတွက် ကိုယ်ကျင့်တရားဥပဒေ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်နှင့် အသုံးချမှုဖြစ်သော နိုင်ငံသုံးဥပဒေများ၊ (ခ) ခရစ်တော်၏ ကြီးမြတ်သောယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ညွှန်ပြသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ပူဇော်သက္ကာများ၏ သင်္ကေတဆိုင်ရာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို လမ်းညွှန်ပေးမည့် ဥပဒေများလည်း ပါဝင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဇိအုန်တွင် ဣသရေလလူမျိုးများအား ၎င်း၏ဥပဒေများအားလုံးကို နာခံလျှင် ၎င်းတို့သည် ပြည်၏ကောင်းကျိုးကို ခံစားရမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏လူမျိုးအဖြစ် ထာဝရဖြစ်မည်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ထိုသို့သောနာခံမှုကို ပေးနိုင်သည်ဟု မမှန်ကန်စွာ ထင်မှတ်ခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်ထံမှ လက်ခံခံရရန်နှင့် ထာဝရအမွေအနှစ်ရရှိရန် ၎င်းတို့၏မျှော်လင့်ချက်သည် ဤဥပဒေများကို လိုက်နာရန် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်ကြိုးပမ်းမှုများတွင် တည်ရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

It is evident, therefore, that whatever Paul is teaching in Gal. 3:19–25 he is not teaching the doctrine of a pre-Christian era of salvation by law versus a Christian Era of salvation by grace. What he is truly teaching becomes evident when two points are kept clearly in mind. First, to all Jews and those trained in the Jewish viewpoint, as were the Galatians under the Judaizing teachers, the beginnings and the heart of God’s whole revealed religion for His chosen people were the series of events at Sinai. It was at Sinai that God most literally called them out for His own and made them His peculiar people, His holy nation. The distinctive mark of that initial experience at Sinai was the announcing to Israel of the great moral code that was ever to be the standard of their lives, plus (a) civil statutes that were an interpretation and application of the moral code to the Jewish state and (b) certain statutes that were to govern the symbolic ritual of sacrifices and offerings pointing forward to the great sacrifice of Christ. The Lord had told the Israelites at Sinai that if they would be obedient to all His laws, they would eat the good of the land and be His people forever. They mistakenly though that they were able of themselves to give such obedience, and that therefore their hope of acceptance by God and of receiving an inheritance forever lay in their own efforts at keeping these laws.

 

အခန်းကြီး ၁၉-၂၅ ကို မှန်ကန်စွာ နားလည်ရန် ဒုတိယအချက်မှာ ရှင်ပေါလုသည် ဂလာတိလူမျိုးများအား ဇိအုန်မတိုင်မီ အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်၏ကတိကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အမွေအနှစ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏စာတမ်း၏ အဓိကအချက်ကို ထပ်မံသရုပ်ပြရန်အတွက်၊ ကယ်တင်ခြင်းသည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်သာဖြစ်သည်ဟု ပြတ်သားစွာ ထည့်သွင်းဖော်ပြခဲ့သည်။ အာဗြဟံပြီးနောက် “လေးရာ့သုံးဆယ်နှစ်” အကြာတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော မည်သည့်အရာမျှ အမွေအနှစ်ရရှိရန် သတ်မှတ်ချက်များကို ပြောင်းလဲလို့မရနိုင်ပါ။ ရှင်ပေါလု၏ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ချက်ကို “အကယ်၍ အမွေအနှစ်သည် ဥပဒေမှဖြစ်လျှင်၊ ၎င်းသည် ကတိမှမဟုတ်တော့ပါ” (အခန်းကြီး ၁၈) ဟူသောစကားဖြင့် အနှစ်ချုပ်ထားသည်။

The second point that must be remembered, if we are rightly to understand vs. 19–25, is this: Paul has just declared to the Galatians that long before Sinai, Abraham had received the inheritance simply by believing the promise of God, and he has emphatically added, in order to illustrate again the main premise of his epistle, that salvation is by faith alone, that nothing that happened “four hundred and thirty years after” Abraham could change the terms by which he was assured of the inheritance. Paul’s reasoning is summed up in the words: “For if the inheritance be of the law, it is no more of promise” (v. 18).

 

ယခု ဂျူးအမြင်ဖြင့် နှစ်မြှုပ်ထားသူများအားလုံးအတွက်၊ ရှင်ပေါလု၏ဤဆင်ခြင်သုံးသပ်ချက်သည် ဇိအုန်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကြီးကျယ်သောဖြစ်ရပ်များ—ကြီးမြတ်သော ဥပဒေစည်းမျဉ်းများနှင့် ၎င်းတို့သည် ဤဥပဒေများကို နာခံလျှင် ပြည်၏ကောင်းကျိုးကို ခံစားရမည်ဟူသော ဘုရားသခင်၏ကြွေးကြော်ချက်ကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပြီး အကျိုးမရှိသည်ဟု ထင်ရှားစေမည်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ရှင်ပေါလု၏စာဖတ်သူများသည် ချက်ချင်းပင် “သို့ဖြစ်လျှင် ဥပဒေသည် မည်သည့်အတွက်အသုံးပြုသနည်း” ဟု မေးမြန်းကြလိမ့်မည်။

Now, to all those steeped in the Jewish viewpoint, this reasoning of Paul would seem to make pointless and meaningless the awesome drama of Sinai—the great codes of law, and the declaration of God that if they would obey these laws they would eat the good of the land. In other words, Paul’s readers would immediately ask, “Wherefore then serveth the law?”

 

ထပ်မံထည့်သွင်းခဲ့သည်။ ဂရိဘာသာဖြင့် “prostithēmi” ဟူသည်မှာ စာသားအရ “ဘေးတွင်ထားရန်”၊ “ထပ်မံဖြည့်စွမ်းရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အကယ်၍ အာဗြဟံ၏ကတိစာချုပ်သည် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် လုံလောက်ပါက ဥပဒေကို အဘယ်ကြောင့် “ထပ်မံထည့်သွင်း” ခဲ့သနည်း။ အဖြေမှာ “အပြစ်များကြောင့်” ဖြစ်သည်။ ဇိအုန်မတိုင်မီနှင့် ပြီးနောက်ကာလများ၏ ကွာခြားချက်သည် ဘုရားသခင်၏ကြီးမြတ်သော ဥပဒေများရှိမရှိနှင့် ပတ်သက်သည့်ကွာခြားချက်မဟုတ်ပါ၊ သို့သော် ၎င်းတို့၏ ထင်ရှားသောထုတ်ဖော်ပြသမှုနှင့် ပတ်သက်သည်—ဇိအုန်တွင် ကိုယ်ကျင့်တရားဥပဒေကို ကျောက်သားပြားနှစ်ချပ်ပေါ်တွင် ထင်ရှားစွာ တင်ပြခဲ့ပြီး၊ အခြားဥပဒေများကို “ဥပဒေစာအုပ်” တွင် ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ သို့သော် ဇိအုန်မတိုင်မီ ရာစုနှစ်များအတွင်း ဘုရားသခင်၏ဘိုးဘေးများသည် ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးတွင် ရေးထားသော ကိုယ်ကျင့်တရားဥပဒေကို ထူးခြားသောအတိုင်းအတာဖြင့် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ မြင့်မားသော ကိုယ်ကျင့်တရားစံနှုန်းများကို သတိပြုမိခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၁၇:၉၊ ၁၈:၁၉၊ ၂၆:၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေများကိုလည်း အစပိုင်းပုံစံဖြင့် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ အီဂျစ်ပြည်တွင် နှစ်ရှည်ကျွန်ခံမှုကာလအတွင်း၊ ၎င်းတို့သည် အဆိုးဆုံးသော ရုပ်သေးဘာသာနှင့် အဆိုးဆုံးသော အကျင့်ယိုယွင်းမှုများကြားတွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်ကျင့်တရားစံနှုန်းများနှင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏ အခြေခံအကျဆုံးအယူအဆများကိုပင် လုံးဝနီးပါး ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ လူများသည် ထိုသို့သောအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် အပြစ်ကို မခံစားမိတော့ပါ၊ အကြောင်းမှာ “ဥပဒေအားဖြင့်” သာ အပြစ်ကို သိရှိနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရှင်ပေါလုက အခြားနေရာတွင် ကြေညာခဲ့သည့်အတိုင်း “ဥပဒေမရှိလျှင် အပြစ်ကို ငါမသိခဲ့ပါ” (ရောမ ၇:၇)။

Added. Gr. prostithēmi, literally, “to place alongside,” “to append.” And why was the law “added” if the Abrahamic covenant was adequate to salvation? The answer is: “Because of transgressions.” The difference between the times before Sinai and those afterward was not a difference as regards the existence of great laws from God, but as regards the explicit revelation of them—at Sinai there was a concrete presentation of the moral law in two tables of stone and of other laws in “the book of the law.” But in the centuries before Sinai God’s patriarchs possessed, in some marked measure, the moral law written in their hearts, and were thus conscious of God’s high moral standards (see Gen. 17:9; 18:19; 26:5). They also possessed, in embryo, the laws of sacrificial ritual. During the long, dark bondage in Egypt, where they dwelt amid the blackest paganism and the most depraved immorality, they well-nigh lost their understanding or awareness of God’s moral standards, and of even the most rudimentary ideas of sacrifices. And when men come to such a state, they are insensitive to sin, for it is by “the law” that we have the knowledge of sin. As Paul declares elsewhere, “I had not known sin, but by the law” (Rom. 7:7).

 

ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလကို အီဂျစ်ပြည်၏ မှောင်မိုက်မှုနှင့် ညစ်ညမ်းမှုမှ ထုတ်ယူသောအခါ၊ ၎င်းတို့နှင့် ပထမဆုံးထိတွေ့မှုသည် ကိုယ်တော်၏အုပ်ချုပ်မှု၏ စံနှုန်းဖြစ်သော ကိုယ်ကျင့်တရားဥပဒေများကို တင်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကိုယ်တော်၏သားတော်၏ ကတိပြုထားသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ပြသရန် ရည်ရွယ်သော ထုံးတမ်းစဉ်လာဆိုင်ရာ ဥပဒေများကိုလည်း တင်ပြခဲ့သည်။ ဥပဒေသည် “အပြစ်များကြောင့် ထပ်မံထည့်သွင်းခဲ့သည်” (ဂလာတိ ၃:၁၉)၊ “အပြစ်သည် ပညတ်အားဖြင့် အလွန်အပြစ်ကြီးသည်ဟု ထင်ရှားစေရန်” (ရောမ ၇:၁၃)။ ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဥပဒေကို ထင်ရှားစွာ အာရုံစူးစိုက်မှုဖြင့် တင်ပြခြင်းအားဖြင့်သာ အီဂျစ်လူမျိုးများ၏ ယုတ်ညံ့သောအမြင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်နေသော ဣသရေလလူမျိုးများသည် ၎င်းတို့သည် အပြစ်သားများဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိစေနိုင်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ကယ်တင်ခြင်းလိုအပ်သည်။ ထုံးတမ်းစဉ်လာဆိုင်ရာ ဥပဒေများကို ရှင်းလင်းစွာ အသေးစိတ်တင်ပြခြင်းအားဖြင့် ဣသရေလလူမျိုးများသည် ၎င်းတို့၏အပြစ်များမှ ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်က ပြင်ဆင်ထားသော နည်းလမ်းကို မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဧဖက် ၂:၁၅ ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။

When God took Israel out of the darkness and defilement of Egypt, His first contact with them was in terms of a presentation of the moral laws that are the standard of His government, and of the ceremonial statutes designed to provide Israel with a pattern of ritual service that would make the promised sacrifice of our Lord most clear to them. The law “was added because of transgressions” (Gal. 3:19), “that sin by the commandment might become exceeding sinful” (Rom. 7:13). It was only by having God’s moral law brought into sharp objective focus that the Israelites, sadly adapted as they were to the gross viewpoint of the Egyptians, could be made conscious that they were sinners, and thus needed salvation. And it was because the ceremonial statutes were presented in clear detail that the Israelites were enabled to see the way God had devised to save them from their sins. Compare on Eph. 2:15.

 

အစေ့ရောက်လာသည်အထိ။ ဆိုလိုသည်မှာ ခရစ်တော်ရောက်လာသည်အထိဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၁၆၊ ၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Till the seed should come. That is, till Christ should come (see on vs. 16, 24).

 

ကတိပြုထားသူ။ သို့မဟုတ် “ကတိပြုထားသူနှင့်ပတ်သက်၍”။

To whom the promise was made. Or, “with respect to whom the promise was made.”

 

ကောင်းကင်တမန်များဖြင့် ချမှတ်ခဲ့သည်။ ထွက်မြောက်ရာမှတ်တမ်းတွင် ဇိအုန်တွင် ကောင်းကင်တမန်များရှိနေကြောင်း မဖော်ပြထားပါ။ တရားဟောရာ ၃၃:၂ အရ ဥပဒေပေးပြီးချိန်တွင် “သန့်ရှင်းသူများ သောင်းနှင့်ချီ” ရှိနေခဲ့သည်။ LXX တွင် ထိုအခန်းကြီး၏ နောက်ဆုံးအပိုဒ်သည် “သူ၏လက်ျာဘက်တွင် [သူ၏] ကောင်းကင်တမန်များ သူနှင့်အတူရှိသည်” ဟု ဖတ်သည် (ဆာလံ ၆၈:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ စတီဖန် (တမန်တော် ၇:၅၃) နှင့် ရှင်ပေါလု (ဟေဗြဲ ၂:၂) တို့သည် မောရှေ၏ဥပဒေပေးပြီးချိန်တွင် ကောင်းကင်တမန်များ ပါဝင်ခဲ့ကြောင်း ပြောကြသည် (PP 364 ကိုကြည့်ပါ)။

Ordained by angels. The Exodus record is silent concerning the presence of angels at Sinai. According to Deut. 33:2 there were “ten thousands of saints [literally, “holy ones”]” present at the giving of the law. In the LXX the last clause of that verse reads, “On his right hand [were his] angels with him” (cf. Ps. 68:17). Stephen (Acts 7:53) and Paul (Heb. 2:2) both speak of angels as participating in the giving of the Mosaic code (cf. PP 364).

 

ဖျန်ဖြေသူ။ သို့မဟုတ် “အာဘီထရာ”၊ “အလယ်အလတ်သူ”၊ ကွဲပြားသောအမြင်များ သို့မဟုတ် အကျိုးစီးပွားများကို ညှိနှိုင်းရန် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ကို စာချုပ်တစ်ခုတွင် စုစည်းပေးရန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်သူဖြစ်သည်။ အခန်းကြီး ၂၀ တွင် ရှင်ပေါလုသည် ထုံးတမ်းစဉ်လာဆိုင်ရာ ဥပဒေကို သွယ်ဝိုက်၍ ပေးခဲ့သည့်နည်းလမ်းကို ဖော်ပြရန် ၎င်း၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်။ ဖျန်ဖြေသူဖြစ်သည့် မောရှေမှတစ်ဆင့် ပေးခဲ့သောကြောင့် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၁၉၊ ၂၁:၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာနှင့် နိုင်ငံသုံးဥပဒေများသည် ဘုရားသခင်ထံမှ သွယ်ဝိုက်၍ လာခဲ့သည်။ သို့သော် ကတိစာချုပ်နှင့် ၎င်း၏ကတိများကို အာဗြဟံထံ လူသားဖျန်ဖြေသူ၏အကူအညီမပါဘဲ တိုက်ရိုက်ပေးခဲ့သည်။

Mediator. Or, “arbitrator,” “middleman,” one who intervenes between two parties to reconcile divergent views or interests, or who brings them together in a compact. In v. 20 Paul makes clear his purpose in mentioning the mediate, or indirect, way in which the ceremonial law was given. Being given through a mediator, Moses (see Ex. 20:19; 21:1), the ceremonial and civil laws came from God indirectly. The covenant and its promises, however, were given to Abraham directly, without the assistance of a human mediator.

 

၂၀။ တစ်ဦးတည်း၏ ဖျန်ဖြေသူမဟုတ်။ စာသားအရ “တစ်ဦးတည်းမဟုတ်”၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဖျန်ဖြေသူသည် တစ်ဦးတည်းကိုသာ ကိုယ်စားမပြုပါ။ ဖျန်ဖြေခြင်းသည် နှစ်ဦးသို့မဟုတ် ထို့ထက်မကသော ပါတီများကို အကျုံးဝင်စေပြီး၊ ဖျန်ဖြေသူသည် နှစ်ဖက်စလုံး၏ အကျိုးစီးပွားကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဣသရေလလူမျိုးများသည် ဓမ္မဟောင်းကတိစာချုပ်၏ အတည်ပြုခြင်းနှင့် ၎င်းနှင့်ဆက်စပ်သော ဥပဒေစည်းမျဉ်းများ၏ အကောင်အထည်ဖော်မှုတွင် မောရှေနှင့် ဆက်ဆံခဲ့သည်။

20. Not a mediator of one. Literally, “not of one,” that is, a mediator does not represent one person only. Mediation presupposes two or more parties, with the middleman representing the interests of both. The people of Israel dealt with Moses in the ratification of the old covenant and in the implementation of the series of statutes that accompanied it.

 

ဘုရားသခင်သည် တစ်ဦးတည်းဖြစ်သည်။ ဤဖော်ပြချက်သည် ၎င်း၏အကြောင်းအရာနှင့် ဆက်နွယ်မှုသည် ရှင်းလင်းမှုမရှိပါ၊ ၎င်းကို မှတ်ချက်ပေးသူများနှင့် အခြားသူများက ၂၅၀ ကျော်သော မတူညီသော ရှင်းလင်းချက်များဖြင့် ထင်ရှားစေသည်။ အကြောင်းအရာသည် ၎င်းကို တရားဟောရာ ၆:၄၊ “ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင်ဖြစ်ပြီး တစ်ဦးတည်းဖြစ်သည်” ဟူသော ပြန်လည်ဖော်ပြချက်အဖြစ် မယူဆနိုင်ပါ၊ ပြီးနောက် ရှင်ပေါလုသည် ဂလာတိ ၃:၁၈ တွင် ဖော်ပြထားသော ကတိစာချုပ်ကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု အကြံပြုသည်။ အခန်းတစ်ခန်းလုံးသည် ကတိစာချုပ်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းနှင့် “ဥပဒေ၏လုပ်ဆောင်မှု” ဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းအကြား ကွာခြားချက်ကို ဖော်ပြသည်။ အခန်းကြီး ၂၀ တွင် “သို့သော်” ဟူသော စကားလုံးသည် အခန်းကြီး ၁၉ နှင့် ၂၀ ၏ ဥပဒေနှင့် အခန်းကြီး ၁၈ ၏ ကတိစာချုပ်အကြား ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှုကို ဆိုလိုသည်။ ကတိစာချုပ်သည် မည်သည့်အရာမှ “ထပ်မံထည့်သွင်း” ခြင်းမရှိပါ။ ၎င်းကို ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်က ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းကြီး ၂၀ ကို အောက်ပါအတိုင်း ပြန်လည်ဖော်ပြနိုင်သည်။ “ယခု ဖျန်ဖြေသူသည် နှစ်ဖက်အကြား သဘောတူညီချက်ကို ဆိုလိုသည်၊ သို့သော် ကတိစာချုပ်သည် တစ်ဖက်သတ်ဖြစ်သည်—၎င်းသည် ဘုရားသခင်တစ်ဦးတည်းအပေါ် မူတည်ပြီး ဖျန်ဖြေသူမလိုအပ်ပါ”။ ဓမ္မဟောင်းကတိစာချုပ်သည် (ဧဇကျေလ ၁၆:၆၀ ကိုကြည့်ပါ) ဘုရားသခင်နှင့် ရွေးချယ်ထားသောလူမျိုးအကြား စာချုပ်ပုံစံဖြစ်ပြီး မောရှေမှ ဖျန်ဖြေခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၃-၈၊ ၂၀:၁၉-၂၁၊ ၂၁:၁၊ ၂၄:၃-၈၊ ဂလာတိ ၃:၁၅၊ ၁၉ ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့သော် အာဗြဟံအား ဘုရားသခင်က ပေးအပ်ခဲ့သော ဓမ္မသစ်သို့မဟုတ် ထာဝရစာချုပ်သည် ရိုးရှင်းစွာ ကတိပုံစံဖြစ်သည်။ ဓမ္မဟောင်းကတိစာချုပ်တွင် လူမျိုးများဘက်မှ နာခံရန် သဘောတူညီချက်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ဓမ္မသစ်ကတိစာချုပ်တွင် ကတိကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လက်ခံရန်သာလိုအပ်ပြီး၊ နာခံမှုသည် သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသည် (ကမ္ဘာဦး ၂၆:၅)။

God is one. The relation of this statement to its context is not clear, a fact reflected in the more than 250 different explanations that commentators and others have given it. The context precludes considering it a restatement of Deut. 6:4, “The Lord our God is one Lord,” and suggests that Paul here refers back to the covenant promise mentioned in Gal. 3:18. The entire chapter deals with the difference between salvation by faith in the covenant promise and salvation by the “works of the law.” The “but” in v. 20 implies a contrast between the law of vs. 19 and 20, and the covenant promise of v. 18. The covenant promise was not “added” to anything; it was delivered by God Himself. Accordingly, v. 20 might be paraphrased as follows: “Now a mediator implies an agreement between two parties, but the covenant promise was unilateral—it was contingent upon God alone and thus required no mediator.” Whereas the old covenant (see on Eze. 16:60) was in the form of a contract between God and the chosen people, mediated by Moses (see Ex. 19:3–8; 20:19–21; 21:1; 24:3–8; see on Gal. 3:15, 19), the new, or everlasting, covenant vouchsafed by God to Abraham was simply in the form of a promise. With the old covenant there was an agreement on the part of the people to obey, whereas with the new covenant it is necessary only to accept the promise by faith, and obedience follows naturally (Gen. 26:5).

 

၂၁။ ကတိများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်။ ဥပဒေသည် ကတိစာချုပ်နှင့် မလိုက်ဖက်ပုံရသည်။ ၎င်းသည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ကတိကို လုပ်ဆောင်မှုဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ဖြင့် အစားထိုးသည်ဟု ထင်ရှားနိုင်သည်။

21. Against the promises. The law appears to be incompatible with the covenant. It may even seem to have replaced the promise of salvation by faith with a program of salvation by works.

 

ဘုရားသခင်၏။ ဤစကားစုကို ချန်လှပ်ရန် အရေးကြီးသော စာသားသက်သေများ ကိုးကားနိုင်သည် (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။

Of God. Important textual evidence may be cited (cf. p. 10) for the omission of this phrase.

 

ဘုရားသခင် တားမြစ်တော်မူပါ။ ဤသို့သောအရာသည် ဘယ်သောအခါမှ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် “ဥပဒေ” နှင့် “ကတိများ” နှစ်ခုလုံး၏ ဖန်တီးသူဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်တော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ အကျုံးမဝင်သော ကတိကို ကိုယ်တော်က ငြင်းပယ်မည်မဟုတ်ပါ (ဟေဗြဲ ၆:၁၇-၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ သမာဓိကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်ကို မညီညွတ်ပြီး မယုံကြည်ရသူအဖြစ် သက်သေပြမည်ဖြစ်သည်။

God forbid. Perish the thought! Such a thing could never be. God was the author of both “the law” and the “promises,” and He would not repudiate His unconditional promise of salvation by faith in Christ (see Heb. 6:17–20)! To do so would be a denial of His integrity as God. It would prove Him inconsistent and unreliable.

 

အသက်ပေးနိုင်ခဲ့လျှင်။ ဥပဒေသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ပေးအပ်ရန်နှင့် ထာဝရအသက်ကို ပေးဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပါ (အခန်းကြီး ၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်အားဖြင့်သာ လူသားများသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး၊ ယခုဘဝတွင် ပိုမိုကြွယ်ဝသောအသက်နှင့် လာမည့်ကမ္ဘာတွင် ထာဝရအသက်ကို ရရှိနိုင်သည် (လုကာ ၁၈:၃၀)။

Have given life. The law was never intended to impart righteousness and provide eternal life (see on v. 19). Only through Christ can men have access to righteousness, the more abundant life in the present, and in the world to come, life eternal (Luke 18:30).

 

ဧကန်စင်စစ် ဖြောင့်မတ်ခြင်း။ “ဥပဒေ၏လုပ်ဆောင်မှု” (အခန်းကြီး ၂:၁၆ ကိုကြည့်ပါ) ဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ရရှိနိုင်ခဲ့လျှင်၊ ကတိစာချုပ်သည် ထို့ကြောင့် မလိုအပ်ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ လူသားနှလုံးသားအတွက် ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်သည် ဘုရားသခင်၏ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအစီအစဉ်ထက် အနန္တပိုမိုဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို လက်ဆောင်အဖြစ် လက်ခံရန်ထက် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ရရှိရန် တစ်စုံတစ်ရာလုပ်ဆောင်ခြင်းသည် လူ့အတ္တကို အမြဲပိုမိုချီးမွမ်းဖွယ်ဖြစ်သည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို လက်ဆောင်အဖြစ် လက်ခံခြင်းသည် ကိုယ်ပိုင်အကျိုးထူးမှုဖြင့် ၎င်းကို အောင်မြင်ရန် မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း ဝန်ခံခြင်းဖြစ်သည်။ ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ပရဟိတကို လက်ခံခြင်းသည် လူသားမာနကို ထိခိုက်စေသည်။

Verily righteousness. Had it been possible to attain righteousness by the “works of the law” (see on ch. 2:16), the covenant promise would thereby be rendered superfluous. To the carnal heart a program of righteousness by works has infinitely more appeal than God’s plan of righteousness by faith. It is always more flattering to the human ego to do something to earn righteousness, than simply to accept it by faith as a gift. To accept righteousness as a gift is an acknowledgment that there is nothing one can do to achieve it on the basis of personal merit. It injures carnal pride to accept charity, whether it be material or spiritual.

 

၂၂။ ကျမ်းစာ။ ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော အတွေးသည် ဆာလံ ၁၄:၁-၃ မှ ထုတ်ယူထားပုံရသည်။

22. The scripture. The thought here is evidently drawn from Ps. 14:1–3.

 

အပြစ်အောက်တွင် အားလုံး။ ဆိုလိုသည်မှာ ဥပဒေ၏လုပ်ဆောင်မှုဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းကို ယုံကြည်သော ဂျူးလူမျိုးများနှင့် ဂျူးမဟုတ်သောသူများ (ဂလာတိ ၂:၁၅၊ ၁၇၊ ရောမ ၃:၉၊ ၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

All under sin. That is, the Jews, who trusted in the works of the law to save them, as well as the Gentiles (Gal. 2:15, 17; see on Rom. 3:9, 22).

 

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကတိ။ ဆိုလိုသည်မှာ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ ကတိစာချုပ်ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၆-၉၊ ၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။

The promise by faith. That is, the covenant promise of salvation by faith (see on vs. 6–9, 14).

 

ယေရှု၏။ ဆိုလိုသည်မှာ ယေရှု၌ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၁:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Of Jesus. That is, in Jesus (see on ch. 1:12).

 

ယုံကြည်သူများထံသို့။ ဆိုလိုသည်မှာ ထုံးတမ်းစဉ်လာဆိုင်ရာ ဥပဒေ၏လိုအပ်ချက်များကို ကယ်တင်ခြင်းနည်းလမ်းအဖြစ် ကျင့်သုံးသူများထံသို့ မဟုတ်ပါ။

To them that believe. In other words, not to those who practice the requirements of the ritual law as a means to salvation.

 

၂၃။ ယုံကြည်ခြင်းမရောက်မီ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်သည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်သာ လူသားများကို မည်သို့ကယ်တင်နိုင်သည်ဆိုသော နက်နဲသောအရာကို ကိုယ်တော်၏လူ့ဇာတိဖြစ်လာခြင်း၊ ပြီးပြည့်စုံသောဘဝ၊ အစားထိုးသေဆုံးခြင်း၊ နှင့် ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းတို့တွင် ရှင်းလင်းစွာ ထုတ်ဖော်ပြသမခံရမီ ဖြစ်သည် (၁ တိမောသေ ၃:၁၆၊ ယောဟန် ၁:၁၇၊ ဂလာတိ ၃:၁၄၊ ၁၉၊ လုကာ ၁၆:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဂလာတိ ၃:၂၃၊ ၂၅ တွင် အချိန်ကို အလေးပေးထားသည်ကို သတိပြုပါ။

23. Before faith came. That is, before the mystery of how God could save men by faith alone was clearly revealed in the incarnation, perfect life, vicarious death, and glorious resurrection of our Lord (1 Tim. 3:16; see on John 1:17; Gal. 3:14, 19; cf. on Luke 16:16). Note the emphasis on time in Gal. 3:23, 25.

 

ထိန်းသိမ်းထားသည်။ စာသားအရ “စောင့်ကြပ်ထားသည်” ဟုဆိုလိုပြီး၊ ထွက်ပြေးမှုမဖြစ်အောင် ကာကွယ်ထားသည်။

Kept. Literally, “guarded,” so as to prevent escape.

 

ဥပဒေအောက်တွင်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဥပဒေစနစ်အောက်တွင်ဖြစ်သည် (အခန်း ၂:၁၆ တွင်ကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင် “ဥပဒေအောက်တွင်” ဟူသည်မှာ ၎င်း၏တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်တွင်ရှိခြင်းကို ဆိုလိုပြီး၊ ၎င်း၏အပြစ်တင်ခြင်းကို မဆိုလိုပါ (ရောမ ၆:၁၄ တွင်ကြည့်ပါ)။

Under the law. That is, under the legal system (see on ch. 2:16). “Under the law” here means to be under its jurisdiction, not its condemnation (see on Rom. 6:14).

 

ယုံကြည်ခြင်း။ “ယုံကြည်ခြင်းရောက်လာမီ” အောက်တွင်ကြည့်ပါ။

The faith. See above under “before faith came.”

 

ထို့နောက်ထင်ရှားလာမည်။ အိုတီခေတ်ကာလ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ပထမဆုံးကြွရောက်လာခြင်းတွင် ဆုချီးမြှင့်ခံရသည် (ရောမ ၁၆:၂၅- ၂၆၊ ဟေဗြဲ ၁:၁- ၂ တွင်ကြည့်ပါ)။ လူသားအဖြစ်သို့ကူးပြောင်းလာမည့်အချိန်မတိုင်မီ၊ ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦးရောက်ရှိလာမည်ဟူသောကတိတော်သည် ဘုရားသခင်က ထိုကတိကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဟူသော ယုံကြည်ခြင်းကိုလိုအပ်သည်။ ယေရှုကြွရောက်လာခြင်းနှင့်အတူ ယုံကြည်ခြင်းသည် အဖြစ်မှန်နှင့်တွေ့ဆုံသည်။

Afterwards be revealed. The faith of OT times was rewarded at the first advent of Christ (see Rom. 16:25, 26; Heb. 1:1, 2). Previous to the incarnation, the promise of a coming Redeemer required faith that God would fulfill the promise. With the coming of Jesus, faith met reality.

 

၂၄။ ဥပဒေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ်ကျင့်တရား၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာ၊ နှင့် အရပ်ဘက်ဥပဒေများပါဝင်သော ဥပဒေစနစ်တစ်ခုလုံးဖြစ်သည် (အခန်း ၂:၁၆ တွင်ကြည့်ပါ)။

24. The law. That is, the entire legal system, consisting of moral, ceremonial, and civil statutes (see on ch. 2:16).

 

ကျောင်းဆရာ။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် “ပိုင်ဒါဂိုဂျီ” ဟုခေါ်ပြီး၊ ကလေးများ၏ “ဆရာ” သို့မဟုတ် “အုပ်ထိန်းသူ” ဟုဆိုလိုသည်။ စာသားအရ “ကလေးများကိုဦးဆောင်သူ” ဟုဆိုလိုပြီး “ဆရာ” (ဒီဒါစကလို့စ်) မဟုတ်ပါ။ ဂရိအိမ်ထောင်စုများတွင် ပိုင်ဒါဂိုဂျီသည် ယောကျ်ားလေးများကို ကြီးကြပ်သူနှင့် အဖော်အဖြစ်ဆောင်ရွက်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို ကျောင်းသို့လိုက်ပို့ပြီး၊ အန္တရာယ်မှကာကွယ်ကာ၊ ဆိုးသွမ်းမှုမှ ထိန်းသိမ်းကာ၊ ၎င်းတို့ကို ဆုံးမပိုင်ခွင့်ရှိသည်။ ဂရိအနုပညာတွင် သူ့ကို လက်ထဲတွင် တုတ်ကိုင်ထားသည့်ပုံဖြင့် ပုံဖော်လေ့ရှိသည်။ အကယ်၍ သူတွင်အရည်အချင်းရှိပါက၊ ၎င်းတို့၏သင်ခန်းစာပြင်ဆင်မှုတွင် ကူညီပေးနိုင်သည်။

Schoolmaster. Gr. paidagōgos, a “tutor,” or “guardian,” of children; literally, “a leader of children,” but not a “teacher” (didaskalos). In Greek households the paidagōgos was a supervisor of, and companion to, boys. He accompanied them to school, protected them from harm, kept them from mischief, and had the right to discipline them. In Greek art he is generally represented with a stick in his hand. If qualified to do so, he may also have assisted them in the preparation of their lessons.

 

ပိုင်ဒါဂိုဂျီ၏ အခန်းကဏ္ဍသည် သင့်လျော်သောဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည် (အခန်း ၁၉ တွင်ကြည့်ပါ)။ “ဥပဒေ” သည် အိုတီခေတ်ကာလတွင် ရွေးချယ်ထားသောလူမျိုးကို အုပ်ထိန်းသူ၊ ကြီးကြပ်သူ၊ သို့မဟုတ် စောင့်ကြပ်သူအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး၊ ပိုင်ဒါဂိုဂျီကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရားသင်ကြားမှုကို တာဝန်ယူခဲ့သည်။

The role of the paidagōgos is an apt illustration (see on v. 19). “The law” served as the guardian, supervisor, or custodian of the chosen people in OT times, and like the paidagōgos, was charged with their moral training.

 

ခရစ်တော်ဆီသို့။ ဆိုလိုသည်မှာ ခရစ်တော်ကြွရောက်လာသည်အထိဖြစ်သည်၊ အကြောင်းအရာအရ (အခန်း ၁၉, ၂၃) လိုအပ်သည်။ အခန်း ၁၉ အရ “ဥပဒေ … သည် [ပဋိညာဉ်ထဲသို့] … အစေ့ [ခရစ်တော်၊ အခန်း ၁၆] ရောက်လာသည်အထိ ထည့်သွင်းခဲ့သည်” (ထိုနေရာ၌ မှတ်ချက်ကြည့်ပါ)။ သို့မဟုတ် ပြန်လည်ဖော်ပြရလျှင်၊ ဣသရေလသည် ဘုရားသခင်၏ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးမှု “ထင်ရှားလာသည်အထိ” “ဥပဒေအောက်တွင် ထိန်းသိမ်းထားခံရသည်” (အခန်း ၂၃)။

Unto Christ. That is, until Christ should come, as the context requires (vs. 19, 23). According to v. 19, “the law … was added [to the covenant] … till the seed [Christ, v. 16] should come” (see comment there). Or to restate the matter, Israel was “kept under the law” (v. 23) until God’s provision for salvation by faith should be “revealed” with the coming of Christ.

 

ဤနေရာတွင် ပေါလ်သည် ခရစ်တော်ကို ညွှန်ပြသည့် ထုံးတမ်းစဉ်လာစနစ်ကို အထူးရည်ညွှန်းသည် (အခန်း ၂:၁၆၊ ၃:၁၉ တွင်ကြည့်ပါ)။ ကိုယ်ကျင့်တရားဥပဒေသည်လည်း လူတို့ကို ခရစ်တော်ဆီသို့ ပို့ဆောင်ရန် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်မှာ မှန်ပါသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် လူတို့၏အပြစ်များကို ထင်ရှားစေပြီး၊ ထို့ကြောင့် အပြစ်မှ သန့်စင်ရန်လိုအပ်မှုကို ဖော်ပြသည်။

Paul here refers very particularly to the ceremonial system, which pointed forward to Christ (see on chs. 2:16; 3:19). It is also true that the moral law was designed of God to lead men to Christ, for it reveals to men their sins and thus their need of cleansing from sin.

 

 

ဤနေရာတွင် ပေါလ်သည် ခရစ်တော်ကို ညွှန်ပြသည့် ထုံးတမ်းစဉ်လာစနစ်ကို အထူးရည်ညွှန်းသည် (အခန်း ၂:၁၆၊ ၃:၁၉ တွင်ကြည့်ပါ)။ ကိုယ်ကျင့်တရားဥပဒေသည်လည်း လူတို့ကို ခရစ်တော်ဆီသို့ ပို့ဆောင်ရန် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်မှာ မှန်ပါသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် လူတို့၏အပြစ်များကို ထင်ရှားစေပြီး၊ ထို့ကြောင့် အပြစ်မှ သန့်စင်ရန်လိုအပ်မှုကို ဖော်ပြသည်။

24 (ch. 2:16; Rom. 3:19–28). The Law Points to Christ.—The law has no power to pardon the transgressor, but it points him to Christ Jesus, who says to him, I will take your sin and bear it Myself, if you will accept Me as your substitute and surety. Return to your allegiance, and I will impute to you My righteousness (RH May 7, 1901).

 

မည်သည့်ဥပဒေသည် ကျောင်းဆရာဖြစ်သနည်း?—ဂလာတိအတွက် ဥပဒေနှင့်ပတ်သက်၍ မေးခံရသည်။ မည်သည့်ဥပဒေသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ခရစ်တော်ဆီသို့ ပို့ဆောင်ရန် ကျောင်းဆရာဖြစ်သနည်း? ကျွန်ုပ်ဖြေ—ထုံးတမ်းစဉ်လာဥပဒေနှင့် ဆယ်ပါးမှာကျင့်ဝတ်ကိုယ်ကျင့်တရားဥပဒေ နှစ်ခုလုံးဖြစ်သည်။

Which Law Is the Schoolmaster?—I am asked concerning the law in Galatians. What law is the schoolmaster to bring us to Christ? I answer: Both the ceremonial and the moral code of ten commandments.

 

ခရစ်တော်သည် ယုဒစနစ်တစ်ခုလုံး၏ အုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။ ဧဘလ၏သေဆုံးမှုသည် ကာဣန်သည် ခရစ်တော်ကို ညွှန်ပြသည့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းရရှိရန် ဘုရားသခင်၏ နာခံမှုကျောင်းတွင် အစီအစဉ်ကို လက်ခံရန် ငြင်းဆန်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကာဣန်သည် ခရစ်တော်၏သွေးကို ကိုယ်စားပြုသည့် သွေးသွန်းခြင်းကို ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ကမ္ဘာအတွက် သွန်းလောင်းမည့် ခရစ်တော်၏သွေးကို သင်္ကေတပြုသည်။ ဤထုံးတမ်းစဉ်လာတစ်ခုလုံးကို ဘုရားသခင်က ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်သည် စနစ်တစ်ခုလုံး၏ အုတ်မြစ်ဖြစ်လာသည်။ ၎င်းသည် အပြစ်ရှိသော လူသားများကို ခရစ်တော်ကို စဉ်းစားရန် ပို့ဆောင်ရန် ကျောင်းဆရာအဖြစ် ၎င်း၏အလုပ်၏အစဖြစ်သည်။

Christ was the foundation of the whole Jewish economy. The death of Abel was in consequence of Cain’s refusing to accept God’s plan in the school of obedience, to be saved by the blood of Jesus Christ, typified by the sacrificial offerings pointing to Christ. Cain refused the shedding of blood, which symbolized the blood of Christ to be shed for the world. This whole ceremony was prepared by God, and Christ became the foundation of the whole system. This is the beginning of its work as the schoolmaster to bring sinful human agents to a consideration of Christ.

 

ဗိမာန်တော်နှင့်ဆက်စပ်သော ဝန်ဆောင်မှုပြုသူအားလုံးသည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ခရစ်တော်၏ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ အဆက်မပြတ်ပညာပေးခံရသည်။ ဤဝန်ဆောင်မှုသည် ဘုရားသခင်၏ဥပဒေ၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏နိုင်ငံတော်၏ဥပဒေကို ချစ်မြတ်နိုးစေရန် နှလုံးသားတိုင်းတွင် ဖန်တီးရန် ရည်ရွယ်သည်။ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် ခရစ်တော်တွင် ထင်ရှားသော ဘုရားသခင်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ သင်ခန်းစာတစ်ခုဖြစ်သည်—လူသားအပြစ်ကြောင့် အပြစ်မရှိသူသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အပြစ်ဖြစ်လာသည့် ခံစားနာကျင်ပြီး သေဆုံးသည့် ယဇ်ကို ထမ်းဆောင်သည်။

All who did service in connection with the sanctuary were being educated constantly in regard to the intervention of Christ in behalf of the human race. This service was designed to create in every heart a love for the law of God, which is the law of His kingdom. The sacrificial offering was to be an object lesson of the love of God revealed in Christ—in the suffering, dying victim, who took upon Himself the sin of which man was guilty, the innocent being made sin for us.

 

ကယ်တင်ခြင်း၏ ဤမဟာအကြောင်းအရာကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရာတွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်၏အမှုတော်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ ဝိညာဉ်တော်၏ ကတိပေးထားသောဆုလာဘ်သာမက၊ ဤယဇ်နှင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု၏ သဘောသဘာဝနှင့် အနှစ်သာရသည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးသားများတွင် ဘုရားသခင်၏ဥပဒေနှင့်ပတ်သက်သော မြင့်မြတ်သော၊ သန့်ရှင်းသော၊ မြင့်မားသောအယူအဆများကို ဖန်တီးပေးသင့်သည်။ တားမြစ်ထားသောအသီးကို စားသုံးခြင်းဆိုင်ရာ သေးငယ်သောလုပ်ရပ်တွင် ထိုဥပဒေကို ချိုးဖောက်ခြင်းသည် လူသားနှင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းသောဥပဒေကို မနာခံခြင်း၏အကျိုးဆက်ကို ယူဆောင်လာသည်။ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု၏သဘောသဘာဝသည် ဘုရားသခင်၏လိုအပ်ချက်ကို မနာခံခြင်း၏ အနည်းငယ်မျှသော လုပ်ရပ်ကိုပင် လူသားအား ကြောက်ရွံ့စေရန် ဖြစ်စေသည်။

In the contemplation of this great theme of salvation, we see Christ’s work. Not only the promised gift of the Spirit, but also the nature and character of this sacrifice and intervention, is a subject which should create in our hearts elevated, sacred, high ideas of the law of God, which holds its claims upon every human agency. The violation of that law in the small act of eating of the forbidden fruit, brought upon man and upon the earth the consequence of disobedience to the holy law of God. The nature of the intervention should ever make man afraid to do the smallest action in disobedience to God’s requirement.

 

အပြစ်ဖြစ်စေသည့်အရာကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားသင့်ပြီး၊ နာခံမှုမှ မနာခံမှုသို့ နယ်စည်းများကို ကျော်လွန်ရန် အနည်းငယ်မျှပင် ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

There should be a clear understanding of that which constitutes sin, and we should avoid the least approach to step over the boundaries from obedience to disobedience.

 

ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏ဖန်တီးထားသူတိုင်း ကမ္ဘာကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ အဆုံးမရှိသောအမှုကို နားလည်စေလိုသည်။ “သားတော်များဟု ကျွန်ုပ်တို့ခေါ်ဝေါ်ခံရရန် ခမည်းတော်သည် မည်သည့်မေတ္တာမျိုးကို ပေးသနားခဲ့သည်ကို ကြည့်ပါ။ ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာကြီးသည် သူ့ကို မသိသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို မသိပေ”။

God would have every member of His creation understand the great work of the infinite Son of God in giving His life for the salvation of the world. “Behold, what manner of love the Father hath bestowed upon us, that we should be called the sons of God: therefore the world knoweth us not, because it knew Him not.”

 

 

ခရစ်တော်တွင် အဆုံးမရှိသော၊ စွန့်လွှတ်သောမေတ္တာနှင့် ကရုဏာကို မြင်သောအခါ၊ အပြစ်ရှိသူ၏စိတ်နှလုံးတွင် ခရစ်တော်ဆွဲဆောင်ရာ လိုက်လျှောက်ရန် ကျေးဇူးတင်သောစိတ်သဘောကို နိုးကြားစေသည် (အမှတ်စဉ် ၈၇၊ ၁၉၀၀)။

When he sees in Christ the embodiment of infinite and disinterested love and benevolence, there is awakened in the heart of the sinner a thankful disposition to follow where Christ is drawing (MS 87, 1900).

 

အထူးသဖြင့် ကိုးကွယ်ရေးပညတ်။—“ပညတ်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ခရစ်တော်ထံသို့ ပို့ဆောင်ပေးသော ဆရာဖြစ်သည်၊ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းရရှိရန်ဖြစ်သည်”။ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင်၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် တမန်တော်မှတဆင့် အထူးသဖြင့် ကိုးကွယ်ရေးပညတ်အကြောင်း ပြောဆိုနေသည်။ ပညတ်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား အပြစ်ကို ဖော်ပြပြီး၊ ခရစ်တော်ထံ ပြေးဝင်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်ထံ နောင်တရခြင်းနှင့် သခင်ယေရှုခရစ်တော်ထံ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အပြစ်လွှတ်ခြင်းနှင့် ငြိမ်းချမ်းခြင်းရရှိရန် ကျွန်ုပ်တို့၏လိုအပ်ချက်ကို ခံစားစေသည်။ …

Especially the Moral Law.—“The law was our schoolmaster to bring us unto Christ, that we might be justified by faith.” In this scripture, the Holy Spirit through the apostle is speaking especially of the moral law. The law reveals sin to us, and causes us to feel our need of Christ, and to flee unto Him for pardon and peace by exercising repentance toward God and faith toward our Lord Jesus Christ. …

 

 

ပညတ်ဆယ်ပါးကို တားမြစ်သည့်ဘက်မှ မဟုတ်ဘဲ၊ ကရုဏာဘက်မှ ပို၍ကြည့်ရှုသင့်သည်။ ၎င်း၏တားမြစ်ချက်များသည် နာခံမှုတွင် ပျော်ရွှင်မှု၏ အာမခံချက်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်တွင် လက်ခံရရှိသောအခါ၊ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌ သန့်ရှင်းသောစရိုက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ ထာဝရအခါများတွင် ကျွန်ုပ်တို့အား ပျော်ရွှင်မှုပေးလိမ့်မည်။ နာခံသူများအတွက် ၎င်းသည် အကာအကွယ်တံတိုင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ဘုရားသခင်၏ကောင်းမြတ်မှုကို ကျွန်ုပ်တို့မြင်ရပြီး၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ မပြောင်းလဲသောမူများကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် လူသားများကို ချိုးဖောက်မှုမှဖြစ်ပေါ်လာသော ဆိုးကျိုးများမှ ကာကွယ်ရန် ရှာဖွေသည်။

The law of ten commandments is not to be looked upon as much from the prohibitory side as from the mercy side. Its prohibitions are the sure guarantee of happiness in obedience. As received in Christ, it works in us the purity of character that will bring joy to us through eternal ages. To the obedient it is a wall of protection. We behold in it the goodness of God, who by revealing to men the immutable principles of righteousness seeks to shield them from the evils that result from transgression.

 

ဘုရားသခင်ကို အပြစ်သားအတွက် အပြစ်ဒဏ်ပေးရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်ဟု မမှတ်ယူသင့်ပေ။ အပြစ်သားသည် အပြစ်ဒဏ်ကို သူ့ဘာသာသူ ယူဆောင်လာသည်။ သူ၏လုပ်ရပ်များသည် သေချာသောအကျိုးဆက်ကို ယူဆောင်လာသော အခြေအနေများကို စတင်စေသည်။ ချိုးဖောက်မှုတိုင်းသည် အပြစ်သားအပေါ် တုံ့ပြန်မှုဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ သူ၌ စရိုက်ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ၊ ထပ်မံချိုးဖောက်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူစေသည်။ အပြစ်ကို ရွေးချယ်ခြင်းဖြင့် လူသားများသည် ဘုရားသခင်နှင့် ခွဲခွာကြပြီး၊ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ၏လမ်းကြောင်းမှ ဖြတ်တောက်ခံရပြီး၊ သေချာသောအကျိုးဆက်မှာ ပျက်စီးခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းဖြစ်သည်။

We are not to regard God as waiting to punish the sinner for his sin. The sinner brings the punishment upon himself. His own actions start a train of circumstances that bring the sure result. Every act of transgression reacts upon the sinner, works in him a change of character, and makes it more easy for him to transgress again. By choosing to sin, men separate themselves from God, cut themselves off from the channel of blessing, and the sure result is ruin and death.

 

ပညတ်သည် ဘုရားသခင်၏အယူအဆ၏ ဖော်ပြချက်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ၎င်းကို ခရစ်တော်တွင် လက်ခံသောအခါ၊ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏အယူအဆဖြစ်လာသည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို သဘာဝဆန္ဒများနှင့် သဘောထားများထက်၊ အပြစ်သို့ဦးတည်သော သွေးဆောင်မှုများထက် မြှင့်တင်ပေးသည် (အမှတ်စဉ် ၂၃အေ၊ ၁၈၉၆)။

The law is an expression of God’s idea. When we receive it in Christ, it becomes our idea. It lifts us above the power of natural desires and tendencies, above temptations that lead to sin (MS 23a, 1896).

 

ပညတ်နှစ်ခု၏ဆက်နွယ်မှု။—ပညတ်နှစ်ခု၏ဆက်နွယ်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ တိကျသောအသေးစိတ်အချက်များကို နားလည်ရန် ဤမျှမရှိမဖြစ်လိုအပ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ချိုးဖောက်နေသလား၊ သန့်ရှင်းသောပညတ်များရှေ့တွင် နာခံမှုရှိသလား၊ မနာခံမှုရှိသလားဆိုသည်ကို သိရှိရန်သည် များစွာပို၍အရေးကြီးသည် (စာစောင် ၁၆၅၊ ၁၉၀၁)။

The Relation of the Two Laws.—It is not so essential to understand the precise particulars in regard to the relation of the two laws. It is of far greater consequence that we know whether we are transgressing the law of God, whether we stand in obedience or disobedience before the holy precepts (Letter 165, 1901).

 

၂၄–၂၆ (အခန်းကြီး ၆:၁၄၊ ၁ယောဟန် ၃:၄)။ ခရစ်တော်သည် တစ်ခုတည်းသောဆေးဖြစ်သည်။—စိတ်သည် ကယ်လဝါရီသို့ဆွဲဆောင်ခံရသောအခါ၊ ခရစ်တော်သည် အပြစ်ကြောင့် ရှက်ဖွယ်ကားတိုင်ပေါ်တွင် မဖြစ်မနေ မြင်ရသည်။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် သေဆုံးရသနည်း? အပြစ်ကြောင့်ဖြစ်သည်။ အပြစ်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း? ပညတ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အပြစ်၏သဘောသဘာဝကို မြင်ရန် မျက်စိဖွင့်လှစ်လာသည်။ ပညတ်သည် ချိုးဖောက်ခံရသော်လည်း ပြစ်မှုကျူးလွန်သူကို အပြစ်လွှတ်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အပြစ်ဒဏ်ခတ်ရန် ရည်ရွယ်သော ဆရာဖြစ်သည်။ ဆေးဖြစ်သည်မှာ မည်သည်နည်း? ပညတ်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကားတိုင်ပေါ်တွင် ကပ်ထားသော ခရစ်တော်ထံသို့ ပို့ဆောင်ပေးသည်။ သူသည် အပြစ်ရှိသော၊ အပြစ်နှင့်ပြည့်နှက်နေသော လူသားအား ၎င်း၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ပေးအပ်နိုင်ရန်နှင့် ၎င်း၏ဖခင်ထံသို့ ၎င်း၏ဖြောင့်မတ်သောစရိုက်ဖြင့် လူသားများကို တင်ပြနိုင်ရန်ဖြစ်သည် (အမှတ်စဉ် ၅၀၊ ၁၉၀၀)။

24–26 (ch. 6:14; 1 John 3:4). Christ the Only Remedy.—When the mind is drawn to the cross of Calvary, Christ by imperfect sight is discerned on the shameful cross. Why did He die? In consequence of sin. What is sin? The transgression of the law. Then the eyes are open to see the character of sin. The law is broken but cannot pardon the transgressor. It is our schoolmaster, condemning to punishment. Where is the remedy? The law drives us to Christ, who was hanged upon the cross that He might be able to impart His righteousness to fallen, sinful man and thus present men to His Father in His righteous character (MS 50, 1900).

 

၂၅။ ယုံကြည်ခြင်းရောက်လာပြီးနောက်။ ဤနေရာတွင် ပေါလုသည် ခရစ်တော်တွင် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်မှုအကြောင်း ပြောဆိုနေသည်။

25. After that faith is come. Paul here speaks of the provision for salvation by faith in Christ alone.

 

ဆက်လက်မရှိတော့ပေ။ အခန်းကြီး ၂၃၊ ၂၅ တွင် အချိန်ကာလဆိုင်ရာ အလေးပေးမှုကို သတိပြုပါ—“မတိုင်မီ”၊ “ပြီးနောက်”၊ “ထို့နောက်”၊ “ဆက်လက်မရှိတော့ပေ”။

No longer. Note the emphasis in vs. 23, 25 on the time element—“before,” “afterwards,” “after,” “no longer.”

 

ဆရာအောက်တွင်။ ဆိုလိုသည်မှာ ပညတ်အောက်တွင် (အခန်းကြီး ၂၃၊ အခန်းကြီး ၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။ အချို့က ဤစကားစုကို “ပညတ်၏အပြစ်စီရင်မှုအောက်တွင်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြသည်။ ဤစကားလုံးများသည် ထိုသို့ရှင်းပြလျှင် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ဤရှင်းပြချက်သည် အကြောင်းအရာနှင့် မကိုက်ညီဘဲ၊ ပေါလုက ဤနေရာတွင် ထိုအဓိပ္ပာယ်ကို ရည်ရွယ်ထားခြင်းမဟုတ်ပေ။ “ဆရာ” ၏လုပ်ဆောင်ချက်သည် အပြစ်စီရင်ရန်မဟုတ်ဘဲ၊ အုပ်ချုပ်ရန်၊ စောင့်ရှောက်ရန်၊ ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ပေါလု၏အငြင်းပွားမှုသည် ပညတ်မဲ့မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြစ်စီရင်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ မဟုတ်ဘဲ၊ ပညတ်နှင့်လိုက်နာခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းရရှိနိုင်မှုနှင့်ပတ်သက်သည် (အခန်းကြီး ၁–၃၊ ၇၊ ၁၁၊ ၁၄၊ ၂၁၊ စသည်တို့ကိုကြည့်ပါ)။ ရောမ ၆:၁၄ ကိုကြည့်ပါ။

Under a schoolmaster. That is, under the law (v. 23; cf. v. 24). Some have interpreted this phrase to mean being “under the condemnation of law.” It is true, of course, that the words themselves could be so explained; however, such an explanation does not accord with the context and is clearly not the sense Paul here intended them to convey. It is not the function of a “schoolmaster” to condemn, but to exercise jurisdiction, to guard, to protect (see on v. 24). Paul’s argument is in no wise concerned with the condemnation that results from lawlessness, but with the possibility of attaining righteousness by compliance with law (see vs. 1–3, 7, 11, 14, 21; etc.). See on Rom. 6:14.

 

ပေါလုသည် ပုံဥပမာတစ်ခုကို အသုံးပြုနေကြောင်း သတိရရန်လိုအပ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ၎င်း၏စကားများကို အသေးစိတ်အားလုံးတွင် အလွန်တင်းကျပ်စွာ ဖိအားမပေးသင့်ပေ။ သူအလေးပေးလိုသော မရှိမဖြစ်အချက်တစ်ခုရှိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အာဗြဟံပြီးနောက် နှစ်လေးရာသုံးဆယ်အကြာ (အခန်းကြီး ၁၇) ဖြစ်ပွားခဲ့သော အရေးကြီးသောဖြစ်ရပ်၏ ထူးခြားသောအရေးပါမှုဖြစ်သည်—ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးအား ၎င်း၏ကိုးကွယ်ရေးပညတ်ကို တရားဝင်ကြေညာခဲ့ပြီး၊ မောရှေမှတဆင့် သူတို့အား ပြည်သူ့ဥပဒေများနှင့် ဘာသာရေးထုံးတမ်းများကို အုပ်ချုပ်သောကျင့်ထုံးတစ်ခုပေးအပ်ခဲ့သည်။ သိနာတောင်မတိုင်မီ သန့်ရှင်းသောလူများသည် ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးများတွင် ကိုးကွယ်ရေးပညတ်ကို အနည်းငယ်ရေးထားခဲ့ပြီး၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာစနစ်၏အနည်းဆုံးအခြေခံများကို သိရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးကို အီဂျစ်ကျွန်ခံမှုမှ ခေါ်ထုတ်သောအခါ၊ ၎င်းတို့အား ဤပညတ်များအားလုံးကို အကောင်အထည်ဖော်ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဆယ်ပါးပညတ်ဖြင့် ဖော်ပြထားသည့် အပြစ်၏အလွန်ဆိုးရွားမှုကို မြင်ရန်နှင့်၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာဝန်ဆောင်မှုဖြင့် ဖော်ပြထားသည့် အပြစ်မှ ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို မြင်ရန်ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ယုဒလူမျိုး၏စီးပွားရေးစနစ်တွင် ထူးခြားသောဤပညတ်များသည် လူသားတို့၏ပျက်စီးနေသောအခြေအနေနှင့် အပြစ်မှလွှတ်မြောက်ရန် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်ကို ဆက်လက်ပြသပေးသည်။ ထိုပညတ်များသည် လူသားများကို ပိတ်ဆို့ထားသလို၊ “ပိတ်လှောင်ထားသည်” (အခန်းကြီး ၂၃)၊ ဝိညာဉ်ရေးလွှတ်မြောက်ရန်နေ့ရက်တစ်ခုအထိ ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ပေါလုသည် ခရစ်တော်မလာမီ အသက်ရှင်ခဲ့သော ဘုရားသခင်၏သားသမီးများကို “ဖခင်က သတ်မှတ်ထားသောအချိန်အထိ ဆရာများနှင့် အုပ်ချုပ်သူများအောက်တွင်” ရှိသည်ဟု ပုံဥပမာဖြင့် ဖော်ပြသည် (အခန်းကြီး ၄:၂)။ “သို့သော် အချိန်ပြည့်စုံသောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏သားတော်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်၊ အမျိုးသမီးမှဖြစ်လာသည်၊ ပညတ်အောက်တွင်ဖြစ်လာသည်၊ ပညတ်အောက်ရှိသူများကို ရွေးနှုတ်ရန်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သားအဖြစ်လက်ခံခြင်းကို ရရှိရန်ဖြစ်သည်” (အခန်းကြီး ၄:၄)။

We should remember that Paul is using a figure of speech, and that therefore his words should not be too closely pressed in every detail. There is one essential point that he is seeking to stress; namely, the unique significance of the important event that occurred “four hundred and thirty years after” (v. 17) Abraham—God’s formal announcement to Israel of His moral law and God’s giving to them, through Moses, civil statutes and a code governing their religious ceremonies. Holy men before Sinai had, in some degree, the moral law written in their hearts, and knew at least the rudiments of a ceremonial system. When God called Israel out of Egyptian bondage He gave objective reality to all these laws, that they might see the exceeding sinfulness of sin, as revealed by the Decalogue, and the means whereby God purposed to save them from sin, as disclosed by the ceremonial service (see on v. 19). The very laws, so distinctive of the Jewish economy, were a continuing exhibit of man’s lost state and of a divine plan for pardon. Those very laws hemmed men in, as it were, caused them to be “shut up” (v. 23), kept in custody, against a day of spiritual deliverance. Paul describes the children of God who lived before the advent as being, in figure, “under tutors and governors until the time appointed of the father” (ch. 4:2). “But when the fulness of the time was come, God sent forth his Son, made of a woman, made under the law, to redeem them that were under the law, that we might receive the adoption of sons” (v. 4).

 

ခရစ်တော်လာသောအခါ၊ “ပညတ်” နှင့်ပတ်သက်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏သားသမီးအတွက် အမှန်တကယ်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ အဘယ်နည်း? ထုံးတမ်းစဉ်လာပညတ်များနှင့်ပတ်သက်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ကန့်သတ်ချက်ဥပဒေဖြင့် ရပ်စဲသွားသည်၊ အကြောင်းမှာ ခရစ်တော်၏ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် တိရစ္ဆာန်ယဇ်များကို အစားထိုးခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ထိုယဇ်များကို အုပ်ချုပ်သောပညတ်များသည် ပြီးဆုံးသွားသည်။ ပြည်သူ့ဥပဒေများနှင့်ပတ်သက်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဣသရေလသည် လူမျိုးတစ်မျိုး သို့မဟုတ် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံအဖြစ် ပြီးဆုံးသွားပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေးဣသရေလသည် ၎င်း၏နေရာကို အစားထိုးခဲ့သောကြောင့် ၎င်းတို့၏အရေးပါမှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ကိုးကွယ်ရေးပညတ်၊ ဆယ်ပါးပညတ်နှင့်ပတ်သက်ပြီး၊ ၎င်းသည် လူသားနှင့်သီးခြားတစ်ခုအဖြစ် ကျောက်ပြားနှစ်ချပ်ပေါ်တွင် မရှိတော့ပေ။ ယင်းအစား၊ ခရစ်တော်တွင် “ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်ဖြောင့်မတ်သူ” (အခန်းကြီး ၂၄) သည် ခရစ်တော်ယေရှုတွင် ဖန်တီးမှုအသစ်ဖြစ်လာကြပြီး (၂ကောရိန္သု ၅:၁၇)၊ ဘုရားသခင်၏ပညတ်ကို ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးများတွင် ရေးထိုးထားသည် (ဟေဗြဲ ၈:၁၀)။ ထို့ကြောင့် “ပညတ်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်း [သို့မဟုတ် “လိုအပ်ချက်များ”]” သည် ၎င်းတို့အတွင်း၌ “ပြည့်စုံသည်” (ရောမ ၈:၄)။ ပေါလုသည် ၎င်း၏ပုံဥပမာကို အသုံးပြု၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် “ဆရာအောက်တွင် မရှိတော့” ဟု မှန်ကန်စွာ ကြေညာသည်။ ပေါလုသည် ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်၏ကြီးမားသောကိုးကွယ်ရေးပညတ်ဖြစ်သည့် ဆယ်ပါးပညတ်ကို ဖျက်သိမ်းကြောင်း ကြေညာနေသည်ဟု မည်သူမဆို မည်သို့အဆုံးသတ်ခဲ့သည်ကို နားလည်ရန်ခက်ခဲသည်။ ဘုရားသခင်၏သားသမီးများ၏ စိတ်နှလုံးနှင့်ဉာဏ်အသစ်များ တည်တံ့သရွေ့၊ ဘုရားသခင်၏ပညတ်သည် လူသား၏စရိုက်များဖြင့် ၎င်းတို့အပေါ်တွင် ရေးထိုးထားသည်။

And what, indeed, happened for the child of God when Christ came, as touching the matter of “the law,” which had been “our schoolmaster”? As regards the ceremonial laws, they ceased by a divine statute of limitations, for Christ’s sacrifice took the place of animal sacrifices, and thus the laws governing such sacrifices ended. As regards the civil statutes, they lost their significance for the simple reason that Israel ended as a nation, or state, and spiritual Israel took its place. As regards the moral law, the Decalogue, it no longer stands out on two tables of stone, as something apart from man. Instead, those who are “justified by faith” (v. 24) in Christ become new creatures in Christ Jesus (2 Cor. 5:17), with the law of God written in their minds and hearts (Heb. 8:10). And thus “the righteousness [or “requirements”] of the law” is “fulfilled” in them (Rom. 8:4). Rightly does Paul, employing his figure, declare that we are no longer “under a schoolmaster.” It is difficult to understand how anyone ever concluded that Paul is here announcing the abolition of the Decalogue, God’s great moral law. So long as the new hearts and minds of the children of God endure, the divine law, in living characters, is engraved upon them.

 

၂၆။ သင်တို့အားလုံး။ ဆိုလိုသည်မှာ ယုဒလူမျိုးနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသားများ (အခန်းကြီး ၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။

26. Ye are all. That is, both Jews and Gentiles (see v. 28).

 

ဘုရားသခင်၏သားသမီးများ။ စကားလုံးအရ “ဘုရားသခင်၏သားများ” ဟု ဆိုလိုပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်၏မိသားစုဝင်များအဖြစ် “ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း” ခံရသည် (မဿဲ ၅:၉၊ ယောဟန် ၁:၁၂၊ ၁၃၊ ၃:၃၊ ၅၊ ရောမ ၈:၁၅၊ ၁၆၊ ၉:၈၊ ၂၆၊ ဧဖက် ၃:၁၅၊ ၁ယောဟန် ၃:၁၊ ၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Children of God. Literally, “sons of God,” having been “born again” as members of God’s family in heaven and on earth (see on Matt. 5:9; John 1:12, 13; 3:3, 5; Rom. 8:15, 16; 9:8, 26; Eph. 3:15; John 3:1, 2).

 

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်။ ရောမ ၁:၅၊ ၁၇၊ ဂလာတိ ၃:၁၁ ကိုကြည့်ပါ။ ယုဒလူမျိုးနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသားများသည် ပညတ်၏“အကျင့်များ”မဟုတ်ဘဲ၊ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းခံရမည် (အခန်းကြီး ၂:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။

By faith. See on Rom. 1:5, 17; Gal. 3:11. Jew and Gentile alike are to be saved by faith, not by the “works of the law” (see on ch. 2:16)

 

၂၇။ ခရစ်တော်ထဲသို့ ဗတ္တိဇံခံခြင်း။ မဿဲ ၃:၆၊ ရောမ ၆:၃၊ ၄ ကိုကြည့်ပါ။

27. Baptized into Christ See on Matt 3:6; Rom 6:3, 4.

 

ခရစ်တော်ကို ဝတ်ဆင်ခြင်း။ ရောမ ၁၃:၁၄၊ မဿဲ ၂၂:၁၁ ကိုကြည့်ပါ။ ဤနေရာတွင် “ဝတ်ဆင်သည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသောစကားလုံးကို အဝတ်အထည်နှင့်ပတ်သက်၍ သာမန်အသုံးပြုသည်။ “ခရစ်တော်ကို ဝတ်ဆင်ခြင်း” ဆိုသည်မှာ ၎င်း၏မူများကို လက်ခံခြင်း၊ ၎င်း၏ပုံသက်သေကို အတုယူခြင်း၊ ၎င်း၏လမ်းညွှန်မှုကို လက်ခံခြင်း၊ သူ့ကဲ့သို့ဖြစ်လာခြင်းကို ဆိုလိုသည် (၂ကောရိန္သု ၅:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဂရိစာရေးဆရာများသည် ပလေတို၊ ဆိုကရေးတီး စသည်တို့ကို ဝတ်ဆင်ခြင်းဟု ပြောဆိုကြပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ဆရာများအဖြစ် လက်ခံပြီး ၎င်းတို့၏သွန်သင်ချက်များကို လိုက်နာရန် ဆိုလိုသည်။ ဂလာတိ ၅:၂၂၊ ၂၃ ကိုကြည့်ပါ။ “ခရစ်တော်ကို ဝတ်ဆင်ခြင်း” သည် မိမိကိုယ်ကိုနှင့် ဟောင်းနွမ်းသောသဘာဝကို ဖယ်ရှားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

Put on Christ. See on Rom. 13:14; cf. on Matt. 22:11. The word here translated “put on” is commonly used with reference to clothing. To “put on” Christ means to adopt His principles, to imitate His example, to accept His guidance, to become like Him (see on 2 Cor. 5:17). Greek writers speak of putting on Plato, Socrates, etc., meaning thereby to accept them as instructors and to follow their teachings. See on Gal. 5:22, 23. To “put on Christ” implies putting off self and the old nature.

 

၂၈။ ယုဒလူမျိုးမဟုတ်၊ ဂရိလူမျိုးမဟုတ်။ ဆိုလိုသည်မှာ ယုဒလူမျိုးမဟုတ်၊ တစ်ပါးအမျိုးသားများ (ရောမ ၁:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် လူမျိုးနှင့် နိုင်ငံသားဖြစ်မှု၏အခန်းကဏ္ဍကို လူသားအားလုံး၏ညီအစ်ကိုပေါင်းသင်းမှုမူအဖြစ် လွှမ်းမိုးထားသည် (တမန်တော် ၁၇:၂၆)။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ပေါလုသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ယုဒလူမျိုးနှင့် ယုဒမဟုတ်သူများ၏ အဆင့်အတန်းကို ပြောဆိုနေသည် (တမန်တော် ၁၀:၃၄၊ မဿဲ ၂၀:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်၏နိုင်ငံတော်တွင် အားလုံးသည် ယေရှုခရစ်တော်အား ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရရှိသော ခရစ်တော်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏အဝတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ သို့သော် ပေါလု၏ခေတ်က ယုဒဘာသာဝင်ခရစ်ယာန်များအတွက် ဤအယူအဆသည် ပြစ်မှားမှုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့က ခရစ်ယာန်အသင်းတော်သို့ဝင်ရောက်ရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ ယုဒဘာသာမှတဆင့်ဖြစ်သည်ဟု ထိန်းသိမ်းထားပြီး၊ တစ်ပါးအမျိုးသားသည် ခရစ်ယာန်အသိုင်းအဝိုင်းသို့ လက်ခံခံရမည့်အရင် ယုဒလူမျိုးဖြစ်လာရန် ဦးစွာ အရေဖြတ်ခံရမည်ဟု ဆိုသည်။

28. Jew nor Greek. That is, Jew nor Gentile (see on Rom. 1:16). Christianity subordinates the role of race and nationality to the principle of the brotherhood of all men (Acts 17:26). Here, however, Paul speaks of the standing of Jew and non-Jew before God (see on Acts 10:34; cf. on Matt. 20:15). In Christ’s kingdom all are covered with the same garment of Christ’s righteousness, which they receive by faith in Jesus Christ. But to the Judaizing Christians of Paul’s day such an idea was rank heresy. They maintained that the only way into the Christian church was through Judaism, that a Gentile must first be circumcised—become a Jew, as it were—before being accepted into the Christian communion.

 

ကျွန်မဟုတ်၊ လွတ်လပ်သူမဟုတ်။ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ကျွန်၏ဝိညာဉ်နှင့် လွတ်လပ်သူ၏ဝိညာဉ်အကြား ကွဲပြားမှုမရှိပေ။ ကျွန်သည် လွတ်လပ်သူနှင့် တူညီသောအခြေခံဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းခံရရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် ယေရှုတွင် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းခံရနိုင်သည်။ ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် လူမျိုး၊ နိုင်ငံသားဖြစ်မှု၊ လူမှုအဆင့်အတန်းပေါ်တွင်အခြေခံသော ကွဲပြားမှုများကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ပေါလုသည် ကျွန်ပိုင်စီးမှုအကြောင်းကို အနေဖြင့် မဖြေရှင်းပေ။

Bond nor free. In the sight of God there is no difference between the soul of a slave and the soul of a free man. The slave is eligible to salvation on the same basis as the nonslave. Both may be saved by faith in Jesus. Christianity alone eliminates distinctions based on race, nationality, and social standing. Here, however, Paul is not dealing with the subject of slavery as such.

 

ယောက်ျားမဟုတ်၊ မိန်းမမဟုတ်။ ရှေးခေတ်ကမ္ဘာတွင် အမျိုးသမီးများကို မကြာခဏ ပစ္စည်းဥစ္စာထက်အနည်းငယ်သာမကထက် သာလွန်သူများအဖြစ် ယူဆခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အမျိုးသမီးတွင် ဝိညာဉ်ရှိမရှိကို အချို့သော တစ်ပါးအမျိုးသားဒဿနပညာရှင်များက ငြင်းခုံကြသည်။ အချို့သော တစ်ပါးအမျိုးသားလူ့အဖွဲ့အစည်းများတွင် ဖခင် သို့မဟုတ် ခင်ပွန်းသည် ၎င်း၏အိမ်ထောင်စုရှိ အမျိုးသမီးများအပေါ် ၎င်းတို့၏သေဒဏ်ကို အမိန့်ပေးရန်အထိ အာဏာရှိသည်။ အမျိုးသမီးကို ယောက်ျားနှင့်တန်းတူအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ခြင်းသည် ခရစ်ယာန်သွန်သင်မှုနှင့် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှု၏ တိုက်ရိုက်ရလဒ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ပေါလုသည် ကယ်တင်ခြင်းလိုအပ်နေသော အပြစ်သားများအဖြစ် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် အမျိုးသမီးများ၏အဆင့်အတန်းကို စဉ်းစားနေသည်။

Male nor female. In the ancient world women were commonly considered as little more than chattels, and thus infinitely inferior to men. Pagan philosophers sometimes argued as to whether a woman even had a soul. In some pagan societies a father or husband had authority over the women of his household to the point of ordering their execution. The elevation of woman to equality with man is the direct result of Christian teaching and practice. Here, however, Paul is thinking of the status of women before God as sinners in need of salvation.

 

ခရစ်တော်ထဲတွင် တစ်ခုတည်း။ ဘုရားသခင်အတွက်နှင့် လူသားတစ်ဦးအတွက် မေတ္တာပညတ်များကို အကောင်အထည်ဖော်သောအခါ၊ လူသားများ၏စိတ်နှလုံးများသည် ၎င်းတို့၏ကောင်းကင်ဖခင်အောက်တွင် အချင်းချင်း ရင်းနှီးသောမိတ်သဟာယဖွဲ့မှုတွင် ပေါင်းစည်းကြသည် (မဿဲ ၂၂:၃၆–၄၀ ကိုကြည့်ပါ)။

One in Christ. As the divine precepts of love for God and for one’s fellow men are made operative, men’s hearts are united in a close bond of fellowship, each with others, under their heavenly Father (see on Matt. 22:36–40).

 

၂၉။ အာဗြဟံ၏မျိုးစေ့။ အာဗြဟံ၏သားတစ်ဦးအဖြစ်၊ ခရစ်တော်သည် ကတိထားရာများအတွက် အထူးသဖြင့် အမွေဆက်ခံသူဖြစ်လာသည် (အခန်းကြီး ၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဗတ္တိဇံဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်နှင့် ဆွေမျိုးပေါက်ဖော်မှုကို ရရှိပြီး၊ သူမှတဆင့် အာဗြဟံအား ပေးထားသောကတိများတွင် ပါဝင်ခွင့်ရရှိသည် (အခန်းကြီး ၇–၉)။ အာဗြဟံမှ ဆင်းသက်လာမှု၏အရေးပါမှုနှင့်ပတ်သက်၍ ယုဒလူမျိုးများက မဿဲ ၃:၉၊ ရောမ ၉:၄ ကိုကြည့်ပါ။

29. Abraham’s seed. As a son of Abraham, Christ became, in a special sense, heir to the covenant promises (see on v. 16). By baptism we acquire kinship to Christ, and through Him acquire the right to participate in the promises made to Abraham (vs. 7–9). Concerning the importance attached by the Jews to literal descent from Abraham see on Matt. 3:9; Rom. 9:4.

 

အမွေဆက်ခံသူများ။ အာဗြဟံ၏ဝိညာဉ်ရေးသားသမီးများအဖြစ်၊ ခရစ်ယာန်များသည် “ခရစ်တော်နှင့်အတူအမွေဆက်ခံသူများ” ဖြစ်လာကြသည် (ရောမ ၈:၁၇)။ ဘုရားသခင်၏သားတော်အဖြစ်၊ ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်၏ဂုဏ်အသရေနှင့် အမွေဆက်ခံသူဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကို ယုံကြည်သူများသည် ဖန်တီးထားသောသတ္တဝါများအတွက် နတ်ဘုရားနှင့်လူသားများကို ပေါင်းစည်းမထားလျှင် ဘယ်သောအခါမှ မဖြစ်နိုင်သော စကြဝဠာ၌ ဂုဏ်ပြုရာနေရာသို့ အမွေဆက်ခံသူများဖြစ်လာကြသည် (ယောဟန် ၁:၁၊ ၁၄)။ လူသားဖြစ်လာခြင်းတွင်၊ နတ်ဘုရားနှင့်လူသားသည် ဘယ်သောအခါမှ မပြတ်တောက်နိုင်သော ဆက်နွယ်မှုဖြင့် ပေါင်းစည်းခဲ့သည် (ဒီအေ ၂၁၊ ၂၅၊ ၂၆)။ အာဗြဟံအား ကတိထားရာများအတွက် အမွေဆက်ခံသူများအဖြစ်၊ ၎င်း၏ယုံကြည်ခြင်း၏မြင့်မားသောပုံသက်သေကို အတုယူသူအားလုံးသည် ၎င်း၏ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အမြဲတမ်းမျှော်လင့်ခဲ့သော “အုတ်မြစ်ရှိသောမြို့” သို့ ဝင်ရောက်ကြလိမ့်မည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၁၀)။ ဂလာတိ ၃:၉၊ ၁၄ ကိုကြည့်ပါ။

Heirs. As spiritual children of Abraham, Christians become “joint-heirs with Christ” (Rom. 8:17). As Son of God, Christ is likewise heir to the honor and glory of heaven, and those who believe in Him fall heir to a position of honor in the universe that would never have been possible for created beings to enjoy had the Word not become flesh (John 1:1, 14). At the incarnation, divinity and humanity were united by ties never to be broken (DA 21,  25, 26). As heirs with Abraham to the covenant promises, all who emulate his lofty example of faith will enter the “city which hath foundations,” to which he himself ever looked forward in faith (Heb. 11:10). See on Gal. 3:9, 14.

 

ကတိတော်။ ဆိုလိုသည်မှာ ယုဒလူမျိုးနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသားများကို ပညတ်၏“အကျင့်များ”မပါဘဲ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်သာ ဖြောင့်မတ်စေရန် အာဗြဟံအား ဘုရားသခင်ပေးသောကတိဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၈၊ ၁၄၊ ၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။

The promise. That is, the “promise” of God to Abraham to justify both Jews and Gentiles on the basis of faith alone, without the “works” of “the law” (see on vs. 8, 14, 16).

 

ellen g. white comments

1 FE 332; 5T 142

1–4 FE 196

1–5 AA 384

2 AA 208

7 DA 556; PP 153

8 DA 193; PP 154, 370

13 DA 741; PP 63; SR 225

16 AA 222; PP 169, 370

26 AA 208

27 3T 365; 4T 41; 6T 97

28 COL 386; DA 403; PP 370; 7T 225

29 PP 170