ရှင်လုကာ ၇

 

အခန်းကြီး - ၇

chapter 7

 

၁ ခရစ်တော်သည် ဂျူးလူမျိုးများထက် ဂျန်တိုင်းလူမျိုးဖြစ်သော ဗိုလ်မှူးတစ်ဦးတွင် ပို၍ကြီးမြတ်သောယုံကြည်ခြင်းကို တွေ့ရှိတော်မူ၏။ ၁၀ အနီးတွင်မရှိဘဲ သူ၏ကျွန်ကို ကုသပေးတော်မူ၏။ ၁၁ နာဣန်မြို့၌ မုဆိုးမ၏သားကို သေခြင်းမှ ထမြောက်စေတော်မူ၏။ ၁၉ ယောဟန်၏တမန်များအား သူ၏အံ့ဖွယ်လုပ်ဆောင်မှုများဖြင့် ဖြေကြားတော်မူ၏။ ၂၄ ယောဟန်နှင့်ပတ်သက်၍ သူ၏အမြင်ကို လူများအား သက်သေခံတော်မူ၏။ ၃၀ ယောဟန်၏အကျင့်သဘောများဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ယေရှု၏အကျင့်သဘောများဖြင့်ဖြစ်စေ ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်းမရှိသော ဂျူးလူမျိုးများကို ဆန့်ကျင်ပြစ်တင်တော်မူ၏။ ၃၆ မာရိမဂ္ဂဒလ၏အကြောင်းကို အခွင့်အရေးယူ၍ သူသည် အပြစ်သားများကို အပြစ်ထဲတွင် ထားရှိရန်မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းအပေါ်တွင် ၎င်းတို့၏အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်ရန် မိတ်ဆွေဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြတော်မူ၏။

1 Christ findeth a greater faith in the centurion a Gentile, than in any of the Jews: 10 healeth his servant being absent: 11 raiseth from death the widow’s son at Nain: 19 answereth John’s messengers with the declaration of his miracles: 24 testifieth to the people what opinion he held of John: 30 inveigheth against the Jews, who with neither the manners of John nor of Jesus could be won: 36 and sheweth by occasion of Mary Magdalene, how he is a friend to sinners, not to maintain them in sins, but to forgive them their sins, upon their faith and repentance.

 

၁. ဘယ်အချိန်တွင်။ [ဗိုလ်မှူး၏ကျွန်၊ လုကာ ၇:၁-၁၀=မဿဲ ၈:၅-၁၃။ အဓိကမှတ်ချက်- လုကာ။ အလယ်ဂါလိလဲဓမ္မအမှုတော်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်ဘုရား၏ဓမ္မအမှုတော်၊ အံ့ဖွယ်နိမိတ်များအကြောင်း စာမျက်နှာ ၂၀၈-၂၁၃ တွင်ကြည့်ပါ။] သို့မဟုတ် “ပြီးနောက်”။ အခန်းငယ် ၁-၁၀ ၏ဖြစ်ရပ်များသည် တောင်ပေါ်တရားဒေသနာနှင့် နီးကပ်စွာ အဆက်အစပ်ရှိပြီး (မဿဲ ၈:၂ တွင်ကြည့်ပါ)၊ တစ်နေ့တည်းတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပေမည်။ လုကာ ၇:၁ သည် တောင်ပေါ်တရားဒေသနာပေးခဲ့ရာ နေရာမှ ဗိုလ်မှူး၏ကျွန်ကို ကုသပေးခဲ့ရာ နေရာသို့ ကူးပြောင်းမှုကို ဖော်ပြသည်။ လုကာတွင် အဆက်အစပ်ကူးပြောင်းမှု၏ အခြားဥပမာများအတွက် အခန်းငယ် ၄:၃၀၊ ၃၇၊ ၄၄၊ ၅:၁၁၊ ၁၆၊ ၂၆၊ ၆:၁၁ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ။ ယခုအချိန်သည် အေဒီ ၂၉ ၏ နှောင်းပိုင်းနွေရာသီဖြစ်ပြီး (မဿဲ ၅:၁ တွင်ကြည့်ပါ၊ MB ၂၊ ၄၅)၊ နေ့အချိန်သည် နေ့လယ်ပိုင်းဖြစ်ပေမည်။

1. When. [The Centurion’s Slave, Luke 7:1–10=Matt. 8:5–13. Major comment: Luke. See Middle Galilean Ministry; The Ministry of Our Lord; on miracles pp. 208–213.] Or, “after.” The events of vs. 1–10 followed the Sermon on the Mount in close chronological sequence (see on Matt. 8:2), and may have occurred on the same day. Luke 7:1 provides the transition from the place where the Sermon on the Mount was given to that where the centurion’s servant was healed. For other instances of sequence transition in Luke see chs. 4:30, 37, 44; 5:11, 16, 26; 6:11; etc. It was now probably the late summer of a.d. 29 (see MB 2, 45; see on Matt. 5:1), and the time of day, perhaps late afternoon.

 

သူ၏စကားများ။ အထူးသဖြင့် တောင်ပေါ်တရားဒေသနာ (လုကာ ၆:၂၀-၄၉၊ မဿဲ ၇:၂၈ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

His sayings. Specifically, the Sermon on the Mount (Luke 6:20–49; cf. Matt. 7:28).

 

ပရိသတ်ထဲတွင်။ သို့မဟုတ် “နားထဲတွင်”၊ ဆိုလိုသည်မှာ “ကြားနာခြင်း” ဖြစ်သည်။ “ပရိသတ်” ဆိုသည်မှာ “ကြားနာသူများ” ၏အုပ်စုဖြစ်သည်။

In the audience. Or, “in the ears,” that is, “in the hearing.” An “audience” is a group of “hearers.”

 

ကပေရနံမြို့သို့ ဝင်ရောက်သည်။ တောင်ပေါ်တရားဒေသနာပြီးနောက် ပြန်လာစဉ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ဟု အကြောင်းအရာက ညွှန်ပြသည် (DA ၃၁၆ တွင်ကြည့်ပါ)။ ဂါလိလဲဓမ္မအမှုတော်၏ ဌာနချုပ်အဖြစ် ကပေရနံအကြောင်း မဿဲ ၄:၁၃ တွင်ကြည့်ပါ။ ဗိုလ်မှူး၏တောင်းဆိုမှုကို သယ်ဆောင်လာသော အကြီးအကဲများ၏အဖွဲ့သည် ယေရှုသည် မြို့သို့ပြန်လာစဉ် တွေ့ဆုံခဲ့ပုံရသည်။

Entered into Capernaum. Apparently upon His return from giving the Sermon on the Mount, as the context implies (see DA 316). On Capernaum as the headquarters for the Galilean ministry see on Matt. 4:13. It seems that the deputation of elders bearing the centurion’s request met Jesus as He returned to the city.

 

မဿဲ ၈:၅-၁၃ ၏ ပြိုင်တူဖော်ပြချက်တွင် ကွဲပြားမှုများရှိပုံရသော်လည်း၊ နှစ်ခုကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ၎င်းတို့သည် ကွဲလွဲမှုများမဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားပြီး၊ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုတည်း၏ မတူညီသောဗားရှင်းများဖြစ်သည်။ နှစ်ခုလုံး၏ စကားပြောဆိုမှုအပိုင်းများသည် တူညီလုနီးပါးဖြစ်ပြီး၊ ကွဲပြားမှုများသည် အဓိကအားဖြင့် ဇာတ်ကြောင်းအပိုင်းများတွင်ဖြစ်သည်။ နှစ်ခုစလုံးတွင် ဗိုလ်မှူး၊ ဂျန်တိုင်းလူမျိုး၏ ကြီးမြတ်သောယုံကြည်ခြင်းသည် စိတ်ဝင်စားဖွယ်အချက်ဖြစ်သည် (လုကာ ၇:၉ တွင်ကြည့်ပါ)။ အံ့ဖွယ်နိမိတ်၏ ထူးခြားသောအခြေအနေမှာ အကျိုးခံစားသူသည် ကုသခံရစဉ်တွင် ခရစ်တော်အနီးတွင် မရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

The parallel account in Matt. 8:5–13 appears to have a number of differences, but a comparison of the two accounts makes it evident that these are not discrepancies, and that the two accounts are simply different versions of the same incident. The conversational portions of both accounts are almost identical, and the differences occur mainly in the narrative sections. In both instances the focal point of interest is the great faith of the centurion, a Gentile (see on Luke 7:9). The unusual circumstance of the miracle is the fact that the one benefited by it was not in the immediate presence of Christ at the moment of healing.

 

၂. ဗိုလ်မှူး၏။ ဂရိဘာသာစကား “ဟဲကတုန်တာခို့စ်” သည် “တစ်ရာကို အုပ်ချုပ်သူ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ရောမစစ်တပ်တွင် စဲန်ချူရီဟုခေါ်သော အုပ်စုတစ်ခု၏ ဗိုလ်မှူးဖြစ်သည်။ စဲန်ချူရီတစ်ခုတွင် စစ်သား ၅၀ မှ ၁၀၀ အထိ ကွဲပြားသည်။ ဤဗိုလ်မှူးသည် ဂါလိလဲ၏ တတ္တရာခ်ဟေရုဒ်အန္တိပကျွန်ုပ်အတွက် ရဲများစောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ယူထားသော ရောမစစ်သားအုပ်စု၏ တာဝန်ခံဖြစ်ပေမည်။ ဇာတ်ကြောင်းတွင် ထင်ရှားသည်အတိုင်း (အခန်းငယ် ၅၊ ၆၊ ၉ တွင်ကြည့်ပါ)၊ ဗိုလ်မှူးသည် ဂျူးဘာသာသို့ ပြောင်းလဲသူမဟုတ်ပေ။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားသော ဗိုလ်မှူးများအားလုံးသည် ချီးကျူးထိုက်သော အကျင့်စာရိတ္တရှိသူများဖြစ်ပုံရသည် (မာကု ၁၅:၃၉၊ ၄၄၊ ၄၅၊ လုကာ ၂၃:၄၇၊ တမန်တော် ၁၀:၂၂၊ ၂၂:၂၆၊ ၂၃:၁၇၊ ၂၃၊ ၂၄၊ ၂၄:၂၃၊ ၂၇:၄၃)။ “တစ်ဦး” ဟူသောစကားသည် ဗိုလ်မှူးကို ရည်ညွှန်းပြီး ကျွန်ကို မဟုတ်ပါ။

2. Centurion’s. Gr. hekatontarchos, means “commander of a hundred [men]”; that is, a captain of a group in the Roman army called a century. The number of soldiers in a century varied from 50 to 100. This particular centurion was probably in charge of a company of Roman soldiers on police duty for Herod Antipas, tetrarch of Galilee. As becomes evident during the course of the narrative (see on vs. 5, 6, 9), the centurion was not a Jewish proselyte. All the centurions mentioned in the NT seem to have been men of commendable character (Mark 15:39, 44, 45; Luke 23:47; Acts 10:22; 22:26; 23:17, 23, 24; 24:23; 27:43). The word “certain” refers to the centurion, not to the servant.

 

ကျွန်။ ဂရိဘာသာစကား “ဒူလို့စ်” သည် စစ်မှန်သော “ကျွန်” သို့မဟုတ် “အကျွန်ထားသူ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

Servant. Gr. doulos, literally, “a slave,” or “a bond servant.”

 

ချစ်ဖွယ်။ ဂရိဘာသာစကား “အင်တီမို့စ်” သည် “ဂုဏ်ယူဖွယ်”၊ “ဂုဏ်ပြုခံရသူ” သို့မဟုတ် “တန်ဖိုးထားသူ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အခန်း ၁၄:၈ တွင် “အင်တီမို့စ်” ကို “ဂုဏ်ပြုထိုက်သူ”၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၂၉ တွင် “ဂုဏ်သတင်းရှိသူ”၊ ၁ ပေတရု ၂:၄၊ ၆ တွင် “တန်ဖိုးရှိသူ” ဟု ဘာသာပြန်သည်။ ပါပိုင်ရပ်စ်စာရွက်များတွင် “အင်တီမို့စ်” သည် နှစ်ရှည်ထူးချွန်စွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်သော စစ်သားများကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤ“ကျွန်”သည် ဗိုလ်မှူးထံတွင် အလွန်တန်ဖိုးထားခံရပြီး၊ သူပေးအပ်သော တန်ဖိုးရှိသောဝန်ဆောင်မှုကြောင့်ဖြစ်ပေမည်။ ဤစကားလုံးသည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ချစ်ခင်မှုကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်နိုင်သလို၊ မဖြစ်နိုင်သည်လည်း ရှိသော်လည်း၊ ဤအထူးကိစ္စတွင် ဗိုလ်မှူးသည် ကျွန်အား “ချစ်ခင်စွဲလမ်းစွာ” ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သည် (DA ၃၁၅)။

Dear. Gr. entimos, “in honor,” “honored,” or “prized.” In ch. 14:8 entimos is translated “honourable,” in Phil. 2:29, “in reputation,” and in 1 Peter 2:4, 6, “precious.” Entimos appears in the papyri in reference to soldiers of long and distinguished service. This “servant” was held in high esteem by the centurion, doubtless for the valuable service he had rendered. The term itself may or may not imply personal affection, but in this particular case the centurion was “tenderly attached” to the slave (DA 315).

 

ဖျားနာနေသည်။ မဿဲ ၄:၂၄ တွင်ကြည့်ပါ။ သာမန်သနျခိုင်းရောဂါသည် မဿဲ ၈:၆ တွင် “ပြင်းထန်စွာ ညှဉ်းဆဲခံရသည်” ဟူသောစကားများကဲ့သို့ ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုကို မဖြစ်ပေးလေ့ရှိရာ၊ ကျွန်၏ ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုနှင့် သနျခိုင်းရောဂါသည် ရိုမက်တစ်ဖျားနာရောဂါနှင့် ဆင်တူသောရောဂါတစ်ခုနှင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု ယူဆထားသည်။

Was sick. See on Matt. 4:24. Ordinary paralysis is not usually so painful as the words “grievously tormented” (Matt. 8:6) imply, and it has therefore been suggested that the slave’s acute pain and paralysis accompanied some disease akin to rheumatic fever.

 

သေတော့မည်။ ဆိုလိုသည်မှာ “သေတော့မည်ဖြစ်သည်”။

Ready to die. That is, “about to die.”

 

၃. သူကြားသိရသည်တွင်။ ဗိုလ်မှူး၏ ယေရှုအကြောင်းသိရှိမှုသည် ကယ်တင်ရှင်၏ ကြီးမြတ်သောလုပ်ရပ်များအကြောင်း သူ့ထံသို့ရောက်ရှိလာသော သတင်းများသို့ ကန့်သတ်ထားသည်။ ဤအခါမတိုင်မီ သူသည် ယေရှုကို တစ်ခါမျှမတွေ့ဖူးခဲ့ပေ (DA ၃၁၅)။

3. When he heard. The centurion’s knowledge of Jesus was limited to the reports that had reached him of the Saviour’s great deeds. He had never seen Jesus previous to the present occasion (DA 315).

 

အကြီးအကဲများ။ ၎င်းတို့သည် မြို့၏ ထိပ်တန်းနိုင်ငံသားများ သို့မဟုတ် ဒေသဆိုင်ရာဓမ္မဇာလျံအကြီးအကဲအဖွဲ့ (စာမျက်နှာ ၅၆ တွင်ကြည့်ပါ) ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ နှစ်ခုလုံးတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူများလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဗိုလ်မှူး၏ ဖော်ရွေသောအမူအရာများကြောင့် (အခန်းငယ် ၅ တွင်ကြည့်ပါ)၊ သူသည် ဂျူးလူမျိုးမဟုတ်သော်လည်း အကြီးအကဲများနှင့် အထူးသဖြင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ ဂျူးလူမျိုးများနှင့် ဂျန်တိုင်းလူမျိုးများအပေါ် ပုံမှန်ဂျူးသဘောထားကို သိရှိထားသူဖြစ်သည် (မဿဲ ၇:၆ တွင်ကြည့်ပါ)၊ ဗိုလ်မှူးသည် သူ၏လူမျိုးမဟုတ်သူတစ်ဦးထံမှ တောင်းဆိုမှုကို ယေရှုက မည်သို့တုံ့ပြန်မည်ကို မသေချာခဲ့ပေ။ အတိတ်က ဂျူးခေါင်းဆောင်များနှင့် မနှစ်မြို့ဖွယ်အတွေ့အကြုံများရှိခဲ့ဖူးပြီး၊ သူသည် ငြင်းပယ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ပေမည်။ အိုရီယင်တယ်ပုံစံအရ၊ မဖြစ်နိုင်သောအရာများကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည်ဟု ယူဆရသော ကြားခံသူမှတစ်ဆင့် စီစဉ်ပြုလုပ်ခြင်းသည် မှန်ကန်သောနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ယေရှုကပေရနံတွင် ပုံမှန်တက်ရောက်လေ့ရှိသော ဓမ္မဇာလျံ၏ “အကြီးအကဲများ” ဖြစ်ပေမည် (လုကာ ၄:၁၆ တွင်ကြည့်ပါ)။

The elders. These may have been either the leading citizens of the town or the board of elders of the local synagogue (see p. 56), or they may have served in both capacities. Owing to the friendly gestures of the centurion (see v. 5), he was on particularly good terms with the “elders” despite the fact that he was a Gentile and not a Jew. Fully aware of the usual Jewish attitude toward Gentiles (see on Matt. 7:6), the centurion may have been uncertain as to how Jesus would respond to a request coming directly from one not of His own race. Having had, perhaps, unpleasant experiences with various Jewish leaders in the past, he may have feared a rebuff. In typically Oriental fashion, also, the correct procedure would be to make arrangements through a middleman, who, presumably, was in a position to provide for things that might otherwise be refused. Possibly these were the “elders” of the very synagogue Jesus usually attended when in Capernaum (see on Luke 4:16).

 

မဿဲနှင့်လုကာ၏ ဖော်ပြချက်များအကြား အထင်ရှားဆုံးကွဲပြားမှုသည် ဤဇာတ်ကြောင်း၏ ဤအချက်တွင် ဖြစ်ပေါ်သည်။ လုကာသည် ဗိုလ်မှူးမှ စေလွှတ်သော ကိုယ်စားလှယ်နှစ်ဖွဲ့—“အကြီးအကဲများ” (အခန်းငယ် ၃) နှင့် “မိတ်ဆွေများ” (အခန်းငယ် ၆)—ကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး၊ မဿဲကမူ ၎င်းတို့ကို ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပါ။ မဿဲသည် ဗိုလ်မှူးကိုယ်တိုင် ယေရှုထံသို့လာသည်ဟု ဖော်ပြသည် (အခန်း ၈:၅)။ မဿဲသည် ကိုယ်စားလှယ်များသည် ဗိုလ်မှူးအတွက် အမှန်တကယ်ပြောဆိုခဲ့သည်ကို သတိရှိပြီး၊ ကိုယ်စားလှယ်များ၏စကားများကို ဗိုလ်မှူးကိုယ်တိုင် ကိုယ်တိုင်ပြောဆိုသည့်ပုံစံဖြင့် ရိုးရှင်းစွာ တင်ပြထားဖွယ်ရှိသည်။ ယနေ့ခေတ်တွင်သာမက ရှေးယခင်ကတည်းကပင် အာဏာရှိသူတစ်ဦးသည် သူ၏လက်အောက်ခံများက လုပ်ဆောင်သော အလုပ်များကို သူကိုယ်တိုင်လုပ်ဆောင်သည်ဟု ပုံမှန်ပြောလေ့ရှိသည်။ ဥပမာ၊ ပိလတ်သည် ယေရှုကို ရိုက်နှက်သည်ဟု ဆိုသည် (ယောဟန် ၁၉:၁)။ သို့သော် ရိုက်နှက်မှုကို ပိလတ်၏အမိန့်ဖြင့် လက်အောက်ခံတစ်ဦးက လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထင်ရှားသည်မှာ “အကြီးအကဲများ” နှင့် “မိတ်ဆွေများ” ဟူသော ကိုယ်စားလှယ်နှစ်ဖွဲ့သည် ယေရှုထံသို့ ချဉ်းကပ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ဗိုလ်မှူး၏အိမ်သို့ ဆက်လက်သွားနေသည်ကို ထင်ရှားလာသောအခါ၊ ဗိုလ်မှူးကိုယ်တိုင်ထွက်လာပြီး၊ ယေရှုနှင့်တွေ့ဆုံသောအခါ “အကြီးအကဲများ” နှင့် “မိတ်ဆွေများ” မှတစ်ဆင့် စေလွှတ်ခဲ့သော သတင်းစကားနှင့် တူညီသောသတင်းစကားကို ထပ်မံပြောဆိုခဲ့သည်။ ထို့ပြင်၊ လုကာသည် ဣသရေလခေါင်းဆောင်များမှ ယေရှုအပေါ် ဖော်ရွေသောလုပ်ရပ်များကို ဖော်ပြရန် အထူးအကြောင်းပြချက်များရှိခဲ့သည် (အခန်းနိဂုံးရှိ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ လုကာ ၅:၂ တွင်ကြည့်ပါ။

The most apparent difference between the accounts of Matthew and Luke occurs at this point in the narrative. Luke records the sending of two delegations by the centurion—“elders” (v. 3) and by the “friends” (v. 6)—whereas Matthew mentions neither. The latter speaks only of the centurion himself coming to Jesus (ch. 8:5). It is probable that Matthew, bearing in mind the fact that the delegations actually spoke for the centurion, simplifies his account by presenting the words of the messengers on behalf of the centurion as if they had been spoken by the centurion himself in person. Today, as in ancient times, a man in authority is commonly said to do certain things when, in fact, the actual work is done by his subordinates. Pilate, for instance, is said to have scourged Jesus (John 19:1). But the actual scourging was, of course, administered by a subordinate, at Pilate’s order. Apparently the two delegations, the “elders” and the “friends,” approached Jesus, but when it became evident that He was continuing on His way to the centurion’s home, the latter came out in person, and when he met Jesus, repeated practically the same message he had sent by the “elders” and “friends.” Furthermore, Luke had special reasons for mentioning any friendly act on the part of the leaders of Israel toward Jesus (see Additional Note at end of chapter). See on Luke 5:2.

 

၃. တောင်းပန်ခြင်း။ သို့မဟုတ် “တောင်းဆိုခြင်း”၊ “အသနားခံခြင်း”။

Beseeching. Or, “asking,” “entreating.”

 

ကုသခြင်း။ ဂရိဘာသာ diasōzo၊ “အန္တရာယ်ကင်းစွာ ဖြတ်သန်းစေရန်”၊ “ကယ်တင်ရန်”။ ရောမဗိုလ်မှူးသည် ယေရှုအား သူ၏သစ္စာရှိကျွန်ကို ရောဂါမှ အန္တရာယ်ကင်းစွာ ဖြတ်သန်းစေရန် လိုလားခဲ့သည်။

Heal. Gr. diasōzo, “to bring safely through,” “to save.” The centurion wanted Jesus to bring his faithful slave safely through his illness.

 

၄. အသနားခံခြင်း။ ဂရိဘာသာ parakaleō၊ အခန်း ၃ တွင်သုံးသော စကားလုံးထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော စကားလုံးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း “တောင်းဆိုခြင်း” သို့မဟုတ် “တောင်းခံခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် (အခန်း ၃ ကို ကြည့်ပါ)။

4. Besought. Gr. parakaleō, a stronger word than that used in v. 3, which means merely “ask,” or “request” (see on v. 3).

 

ချက်ချင်း။ ဂရိဘာသာ spoudaiōs၊ “စိတ်အားထက်သန်စွာ” သို့မဟုတ် “အလျင်စလို”။ ဤသည်မှာ “ချက်ချင်း” ဟူသော စကားလုံးသည် ယခင်က သယ်ဆောင်ခဲ့သော အဓိပ္ပာယ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည် (ရောမ ၁၂:၁၂ ကို ကြည့်ပါ)။ ထိုသူသည် “သေတော့မည်” ဖြစ်နေသောကြောင့် အချိန်တိုတောင်းပြီး ကိစ္စသည် အလျင်စလိုဖြစ်နေသည်။

Instantly. Gr. spoudaiōs, “earnestly,” or “urgently”. This was one of the meanings that the word “instantly” formerly conveyed (see Rom. 12:12). The matter was urgent because the man was “ready to die” and time was short.

 

ထိုက်တန်သည်။ ရောမဗိုလ်မင်း၏ ကိုယ်ပိုင်အမြင်တွင် သူသည် မထိုက်တန်ဟု ယူဆသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၆၊ ၇ ကို ကြည့်ပါ)။ “အကြီးအကဲများ” ၏ အမြင်တွင်မူ သူသည် “ထိုက်တန်သည်” (အခန်းကဏ္ဍ ၄ ကို ကြည့်ပါ)။ မိမိ၏ မထိုက်တန်မှုကို သတိပြုမိခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော အကြံပြုချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ရောမဗိုလ်မင်းအတွက်၊ ယေရှုရှေ့တွင် သူ၏ အဆင့်အတန်းကို အကဲဖြတ်ရာတွင် နှိမ့်ချမှုထက် ပိုမိုသိသာသည်။ သူသည် စစ်မှန်သောဘုရားကို ယုံကြည်သူဖြစ်သော်လည်း၊ ရောမဗိုလ်မင်းသည် အပြည့်အဝ ဂျူးဘာသာဝင်တစ်ဦး မဖြစ်သေးဘဲ၊ ထို့ကြောင့် ဂျူးလူမျိုးများ၏ အမြင်တွင် သူသည် တစ်ပါးအမျိုးသားအဖြစ် ရှိနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ဝတ်ပြုပွဲများတွင် ပါဝင်ရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီဟု ယူဆသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၂၊ ၅ ကို ကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် စစ်မှန်စွာ နှိမ့်ချသော စိတ်နှလုံးရှိသူဖြစ်ပြီး၊ ဂျူးလူမျိုးများ၏ အမြင်တွင် သူ၏ အဆင့်အတန်းကို သတိပြုမိသူဖြစ်သည်။ သူသည် ဂျူးလူမျိုးတစ်ဦး၏ အိမ်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ယေရှုအား တာဝန်ပေးခြင်းဖြင့် ယေရှုကို အခက်အခဲဖြစ်စေမည့် အခြေအနေကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဖြူစင်သော ဂျူးလူမျိုးတစ်ဦးအတွက် စက်ဆုပ်ဖွယ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူအား ဓမ္မအရ ညစ်ညမ်းစေနိုင်သည် (ယောဟန် ၁၈:၂၈ ကို ကြည့်ပါ)။ ရောမအရာရှိတစ်ဦး၏ တိုက်ရိုက်အမိန့်ဖြင့် ဆင့်ခေါ်ခံရသော ဂျူးလူမျိုးတစ်ဦးသည် ထိုဆင့်ခေါ်မှုကို လိုက်နာရမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ငြင်းဆန်ခြင်းသည် တရားဝင်အာဏာကို ဆန့်ကျင်ရာရောက်သည်ဟု ယူဆမည်ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်စွာ ဘုရားဝတ်ပြုသူဖြစ်ပြီး နှိမ့်ချသော ရောမဗိုလ်မင်းသည် ယေရှုအား ဤအခက်အခဲမှ ကင်းလွတ်စေရန်နှင့် အခက်အခဲဖြစ်စေမည့်အရာကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားခဲ့ပုံရသည်။ ရောမဗိုလ်မင်း၏ နှိမ့်ချမှုသည် စစ်မှန်ပြီး လက်တွေ့ကျသည် (လုကာ ၇:၆ ကို ကြည့်ပါ)။

Was worthy. In the centurion’s own eyes he was unworthy (vs. 6, 7). In the eyes of the “elders” he was “worthy” (v. 4). A consciousness of one’s own unworthiness is a recommendation of the highest order. But with the centurion it seems that this appraisal of his status before Jesus was more than humility. Though a believer in the true God, the centurion was not yet a full proselyte, and accordingly in Jewish eyes still a heathen and therefore not eligible to participate in religious services (see on vs. 2, 5). Truly humble of heart before God, and probably conscious as well of his status in the eyes of the Jews, he sought to avoid embarrassing Jesus by obligating Him to enter a Gentile home. This would at best be repulsive to a pious Jew and would doubtless render him ceremonially unclean (see John 18:28). A Jew summoned by a direct command of a Roman officer would be obligated to comply with the summons, for to refuse would be interpreted as resistance to lawfully constituted authority. Evidently the truly devout and humble centurion sought to spare Jesus this and avoid embarrassing Him. The centurion’s humility was both real and practical (see on Luke 7:6).

 

သူသည် ဤသို့ပြုသင့်သည်။ စာသားဆိုင်ရာ သက်သေအထောက်အထားများအရ (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကို ကြည့်ပါ) “သင် [ယေရှု] သည် ဤသို့ပြုသင့်သည်” ဟူသော ဖတ်ရှုမှုကို ထောက်ခံသည်။

He should do this. Textual evidence attests (cf. p. 146) the reading “you [Jesus] should do this.”

 

၅. သူသည် ငါတို့လူမျိုးကို ချစ်သည်။ ဤအရာကြောင့် “အကြီးအကဲများ” ၏ အမြင်တွင် “ထိုက်တန်သည်” ဟု ယူဆသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ရောမဗိုလ်မင်းသည် အလားအလာအားဖြင့် “တံခါးဝမှ ဂျူးဘာသာဝင်” ဟုခေါ်သော သူဖြစ်ပြီး၊ စစ်မှန်သောဘုရားကို ယုံကြည်သူဖြစ်ပြီး ဂျူးဘာသာ၏ ယုံကြည်ချက်များကို လက်ခံထားသူဖြစ်သော်လည်း၊ ပဋိညာဉ်တံဆိပ်ဖြစ်သော အရေဖျားလှီးခြင်းကို လက်ခံမထားသူဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၁၇:၁၀၊ ၁၁ ကို ကြည့်ပါ)။ ထို့ပြင် ဂျူးဘာသာ၏ ဓမ္မရိုးရာထုံးတမ်းများကို မလိုက်နာသူဖြစ်သည်။ ပထမရာစုနှစ်အတွင်း ရောမအင်ပါယာတစ်ခွင်တွင် “တံခါးဝမှ ဂျူးဘာသာဝင်” အဖြစ် ပြောင်းလဲလာသူများ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ သူတို့သည် ဂျူးလူမျိုးများ၏ သန့်ရှင်းသော ဝတ်ပြုရေးကို သဘောကျချီးမွမ်းကြပြီး၊ ၎င်းသည် သူတို့၏ ဝတ်ပြုရေးထက် သာလွန်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ထိုသို့သော ဂျူးဘာသာဝင်များထဲမှ အများအပြားသည် နောက်ပိုင်းတွင် အပြည့်အဝ ဂျူးဘာသာဝင်များ ဖြစ်လာကြသည် (စာမျက်နှာ ၆၂ ကို ကြည့်ပါ)။

5. He loveth our nation. And was, in the light of this, “worthy” in the eyes of the elders (see on v. 4). It seems that the centurion was, in all probability, what was known as a “proselyte of the gate,” one who believed in the true God and in the tenets of the Jewish faith but who had not accepted circumcision, the sign of the covenant (see on Gen. 17:10, 11), and did not practice the ceremonial ritual of the Jewish religion. It is said that during the first century a.d. there were unnumbered thousands of Gentiles throughout the Roman Empire who had become “proselytes of the gate.” They had learned to admire and respect the comparatively pure worship of the Jews and were convinced of its superiority to their own. Many such proselytes later became full-fledged Jews (see p. 62).

 

တရားစရပ်။ စကားလုံးအရ “တရားစရပ်” ဟုဆိုသည်။ ၎င်းသည် ဤတမန်တော်များအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်သော “အကြီးအကဲများ” ၏ တရားစရပ်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် ယေရှုသည် ကပေရနံတွင် ပုံမှန်တက်ရောက်သည့် တရားစရပ်ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် သူ၏ ဓမ္မအမှုကို စတင်ခဲ့သည်။ “သူ” ဟူသော နာမ်စားသည် အလေးပေးဖော်ပြထားပြီး၊ ရောမဗိုလ်မင်းသည် ဤတရားစရပ်ကို ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်ငွေကြေးဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ဒုတိယရာစုနှစ်မှ ကမ္ဗည်းတစ်ခုအရ၊ အီဂျစ်နိုင်ငံမှ တစ်ပါးအမျိုးသားအရာရှိတစ်ဦးသည် အာသရဗစ်တွင် တရားစရပ်တစ်ခု တည်ဆောက်ရာတွင် ဂျူးလူမျိုးများကို ကူညီခဲ့သည်။ အခြားသော ထိုကဲ့သို့သော ဥပမာများလည်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

A synagogue. Literally, “the synagogue”; probably the very one for which these messengers served as “elders.” It may have been the one Christ commonly attended while in Capernaum, and where He began His ministry there. The pronoun “he” is emphatic—probably the centurion had built this synagogue at his own expense. According to a 2d-century inscription, a certain pagan official of Egypt assisted the Jews in the erection of a synagogue at Athribis. Other similar instances are on record.

 

၆. သွားသည်။ ဂရိစကားအရ “ဆက်လက်သွားနေသည်”။ သူသည် ရောမဗိုလ်မင်း၏ အိမ်သို့ ပြန်သွားရန် ၎င်းတို့နှင့်အတူ လိုက်မသွားခဲ့ပါ၊ ဇာတ်လမ်းအရ ထင်ရှားသည် (လုကာ ၇:၇၊ မဿဲ ၈:၅ ကို ကြည့်ပါ)။

6. Went. According to the Greek, “was proceeding.” He did not accompany them all the way back to the centurion’s home, as the narrative makes evident (see Luke 7:7; cf. Matt. 8:5).

 

မိတ်ဆွေများ။ ဒုတိယတမန်အဖွဲ့သည် ရောမလူမျိုးများဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ရောမဗိုလ်မင်း၏ ကိုယ်ပိုင်မိတ်ဆွေများ ဖြစ်နိုင်သည်။ ယေရှုသည် သူ၏ မထိုက်တန်မှုကို ကိုယ်စားပြုဆန့်ကျင်မှုရှိသော်လည်း ရောမဗိုလ်မင်း၏ အိမ်သို့ ဆက်လက်ချီတက်ခဲ့ပုံရသည်။ အကြောင်းမှာ ရောမဗိုလ်မင်းကိုယ်တိုင် နောက်ဆုံးတွင် ထွက်လာခဲ့သည် (DA ၃၁၆)။ ဒုတိယတမန်အဖွဲ့သည် ယေရှုအား “အိမ်နှင့်မဝေးသော” နေရာတွင် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး၊ ယေရှုသည် ဒုတိယတမန်အဖွဲ့ကို လက်ခံပြီးနောက် ပို၍ နီးကပ်စွာ ချီတက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရောမဗိုလ်မင်းသည် ယေရှုအား ၎င်း၏ အိမ်နှင့် အလွန်နီးကပ်သောနေရာတွင် တွေ့ဆုံခဲ့ရပေလိမ့်မည်။

Friends. This second delegation may have been composed of Romans, perhaps personal associates of the centurion. Apparently Jesus kept moving toward the centurion’s home in spite of the proxy protest of his unworthiness, for the centurion himself finally came out (DA 316). In view of the fact that the second delegation intercepted Jesus “not far from the house,” and that Jesus advanced yet closer after receiving the second delegation, the centurion must have met Jesus very near his home.

 

ထိုက်တန်သည်။ အခန်းကဏ္ဍ ၄ ကို ကြည့်ပါ။ ရောမဗိုလ်မင်းသည် ၎င်း၏ မထိုက်တန်မှုကို ဆန့်ကျင်ပြသော်လည်း၊ ယေရှုက “ငါသည် ဤမျှသော ယုံကြည်ခြင်းကို ဣသရေလတွင် မတွေ့ခဲ့ရ” ဟု နောက်ပိုင်းတွင် ပြောခဲ့သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၉)။ ဤတစ်ပါးအမျိုးသားဟု ယူဆခံရသူ၏ ထူးခြားသော ယုံကြည်ခြင်းသည် သူ့အား ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမြင်တွင် ယေရှု၏ နိုင်ငံသားများထက် ပို၍ ထိုက်တန်စေခဲ့သည်။ ယေရှုနှင့် ဂျူးခေါင်းဆောင်များသည် မကြာခဏ သဘောထားကွဲလွဲမှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ပါးအမျိုးသားတစ်ဦး၏ ထိုက်တန်မှုကို အတူတကွ အတည်ပြုခဲ့သည်မှာ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ အကြောင်းပြချက်များသည် တူညီခြင်းမရှိပါ။ “အကြီးအကဲများ” သည် ရောမဗိုလ်မင်း၏ လုပ်ဆောင်မှုများကို ချီးမွမ်းကြပြီး၊ ယေရှုကမူ သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ချီးမွမ်းသည်။ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် လုပ်ဆောင်မှုများ ပေါင်းစပ်ထားသော ဘဝတွင်၊ လူတစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားများက အလွန်တန်ဖိုးထားခံရနိုင်သည်ဟူသော အမှန်တရားကို ဤတွင် ဖော်ပြပေမည်။ မိတ်ဆွေရော ရန်သူများပါ၊ ကွဲပြားသော အဖွဲ့အစည်းများ သို့မဟုတ် အတွေးအမြင်များရှိသူများက လေးစားခံရသော ခေါင်းဆောင်သည် ရှားပါးသည်။ နိမ့်ကျသောအမှတ်ပေးရသူများရော မြင့်မားသောအမှတ်ပေးရသူများကပါ ဂုဏ်ပြုသော ဆရာသည် ရှားပါးသည်။ အသင်းတော်အတွင်း အပိုင်းပိုင်းအုပ်စုအားလုံးက နှစ်သက်သော သင်းအုပ်ဆရာသည် ရှားပါးသည်။

I am not worthy. See on v. 4. Though the centurion protested his own unworthiness, Jesus later said of him, “I have not found so great faith, no, not in Israel” (v. 9). The remarkable faith of this supposed heathen made him more worthy in the sight of Heaven than any of Jesus’ fellow countrymen. It is of more than passing interest to find that Jesus and the Jewish leaders, who so frequently found themselves in complete disagreement, should both affirm the worthiness of a Gentile. To be sure, their reasons for doing so were not the same; the “elders” approved of the centurion’s works; Jesus, of his faith. Perhaps herein is implied the truth that when faith and works are blended in the life, a man may be highly esteemed by both God and man. Rare is the leader who is esteemed by friends and foes alike, by men of different parties or shades of thought. Rare is the teacher who is held in honor by all his students, those to whom he of necessity gives low grades as well as those to whom he gives high. Rare is the pastor who is favored by all segments in his congregation.

 

အမိုးအောက်။ ဂရိစကားလုံး “stegē” သည် “အဖုံးတစ်ခု” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

Roof. Gr. stegē, “a covering.”

 

၇. ထိုက်တန်သည်။ အခန်းကဏ္ဍ ၄၊ ၆ ကို ကြည့်ပါ။ ရောမဗိုလ်မင်းသည် ဂျူးလူမျိုးများအပေါ် ယေရှု၏ သဘောထားဟု သူမှားယွင်းစွာ ထင်မှတ်ထားသော အကျင့်စာရိတ္တဆိုင်ရာ စိုးရိမ်မှုများကြောင့်၊ ယေရှု၏ ကျေးဇူးပြုမှုကို အလွန်အကျွံ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘဲ၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် ယေရှုရှေ့သို့ လာရောက်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ သို့သော် သူသည် ယေရှုထံသို့ လာခဲ့ပြီး၊ အခန်းကဏ္ဍ ၇၊ ၈ သည် သူကိုယ်တိုင် သခင်ဘုရားထံသို့ ပြောခဲ့သောစကားများဖြစ်သည် (DA ၃၁၆ ကို ကြည့်ပါ)။

7. Worthy. See on vs. 4, 6. Perhaps the conscientious scruples with respect to what the centurion mistakenly thought to be the attitude of Jesus toward Gentiles (see on v. 4) had kept him from presuming upon the good will of Jesus, even so far as to appear before Him in person. However, he did come to Jesus, and vs. 7, 8 represent what he said in person to the Lord (see DA 316).

 

စကားတစ်ခွန်းဖြင့်။ ရောမဗိုလ်မင်းသည် ယေရှု၏ ကျွန်ကို ကုသရန်အတွက် အမိန့်ပေးခြင်းသည် သူယခု တောင်းဆိုနေသည့်အရာကို ပြီးမြောက်ရန် လုံလောက်သည်ဟု ယူဆသည်။ ၎င်းသည် ရောမဗိုလ်မင်း၏ ယုံကြည်ခြင်း၏ အတိုင်းအတာကို ထင်ရှားစေသည်။ တစ်နှစ်ခန့်က ကပေရနံမြို့မှ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တစ်ဦးနှင့် မတူဘဲ၊ ရောမဗိုလ်မင်းသည် ယေရှု၏ တန်ခိုးကို ယုံကြည်မှုအားကောင်းစေရန် “လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်များ” ကို မတောင်းဆိုခဲ့သလို မမျှော်လင့်ခဲ့ပါ (ယောဟန် ၄:၄၈ ကို ကြည့်ပါ)။

In a word. The centurion considered the command of Jesus with regard to the healing of the slave sufficient to accomplish what he now requested. It was this that marked the extent of the centurion’s faith. Unlike the nobleman of Capernaum a year earlier, the centurion did not demand or even expect “signs and wonders” to strengthen his confidence in the power of Jesus (see on John 4:48).

 

ကျန်းမာလိမ့်မည်။ “သင်အလိုရှိလျှင် ကျွန်ုပ်ကို သန့်ရှင်းစေနိုင်သည်” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သော ဝဲနာရောဂါသည်၏ ကြီးမြတ်သော ယုံကြည်ခြင်းကဲ့သို့ (မဿဲ ၈:၂)၊ ရောမဗိုလ်မင်းသည် ယေရှုသည် ကျွန်အား ရောဂါ၏ ချုပ်ကိုင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေရန် အလိုရှိရုံဖြင့် လုံလောက်သည်ဟု သဘောပေါက်ပုံရသည်။

Shall be healed. Like the leper whose great faith led him to exclaim, “If thou wilt, thou canst make me clean” (Matt. 8:2), the centurion seemed to realize that all that was necessary was for Jesus to will that the slave be released from the clutches of disease.

 

၈. ကျွန်ုပ်လည်း။ ရောမဗိုလ်မင်းသည် သူကြားသိခဲ့သည်များမှ ယေရှုသည် သူသည် ရောမအင်ပါယာ၏ တန်ခိုးနှင့် အာဏာကို ကိုယ်စားပြုသည့်ပုံစံအတိုင်း ကောင်းကင်ဘုံ၏ အာဏာနှင့် တန်ခိုးကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။

8. I also. The centurion had come to recognize from what he had heard that Jesus represented the authority and power of Heaven in the same way that he, as an army officer, represented the power and authority of Rome.

 

ကျွန်ုပ်လက်အောက်တွင် စစ်သားများ။ ရောမဗိုလ်မင်းသည် ရောမအစိုးရ၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အမိန့်များကို နာခံသည့်အတိုင်း၊ သူ၏ လက်အောက်ရှိ စစ်သားများသည် သူ၏ အာဏာကို အသိအမှတ်ပြုပြီး နာခံကြသည်။ သူသည် အမိန့်များကို လက်ခံရန်နှင့် ထုတ်ပေးရန် နည်းလမ်းနှစ်မျိုးလုံးကို သိရှိပြီး၊ ၎င်းတို့ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် သေချာစေသည်။ သူ၏ အထက်အရာရှိများထံမှ စကားတစ်ခွန်းသည် သူ၏ နာခံမှုကို ရရှိစေပြီး၊ သူမှ စကားတစ်ခွန်းသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ၏ နာခံမှုကို ရရှိစေသည်။ စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပြီးဖြစ်သည့် ရောမဗိုလ်မင်းသည် ယခုအခါ ယေရှုအား ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ ရောမဗိုလ်မင်းသည် တစ်နှစ်ခန့်က မင်းမျိုးမင်းနွယ်၏ သားကို ကုသပေးခဲ့မှုကို သိရှိပြီးဖြစ်သည် (ယောဟန် ၄:၄၆-၅၃ ကို ကြည့်ပါ)။ ထို့ပြင် ယေရှုသည် ကပေရနံတွင် ဓမ္မအမှုကို ဗဟိုပြုပြီး လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အံ့ဖွယ်များစွာကို ကြားသိခဲ့ရပေလိမ့်မည်။ မင်းမျိုးမင်းနွယ်၏ ကိစ္စတွင်ကဲ့သို့ (ယောဟန် ၄:၅၀)၊ ယေရှု၏ စကားတစ်ခွန်းသည် လုံလောက်ပြီး၊ အကွာအဝေးမှ ကုသမှုကို ပြီးမြောက်နိုင်သည်။ သို့သော် ဝဲနာရောဂါသည်၏ ကိစ္စတွင်ကဲ့သို့၊ ရောမဗိုလ်မင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ယေရှုသည် ဤတောင်းဆိုမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် အလိုရှိမည်လားဟူသော မေးခွန်းရှိခဲ့သည် (မာကု ၁:၄၀ ကို ကြည့်ပါ)။ ဝဲနာရောဂါသည်သည် ၎င်း၏ ရောဂါကြောင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းမှ ဖယ်ကြဉ်ခံရသူဖြစ်သည်။ အလားတူပင်၊ ရောမဗိုလ်မင်းသည် ၎င်း၏ လူမျိုးကြောင့် ဂျူးလူမျိုးများအတွက် လူမှုရေးအရ လက်ခံဖွယ်မရှိဟု ခံစားရပေလိမ့်မည်။

Under me soldiers. As the centurion was a representative of the Roman government, and yielded obedience to its commands, so the soldiers under him recognized his authority and obeyed him. He knew both how to receive and how to issue orders and see that they were carried out. A word from his superiors secured his obedience, and a word from him secured the obedience of his subordinates. Having already learned to recognize the true God as ruler of heaven and earth, the centurion now recognized Jesus as the representative of God. The centurion knew, no doubt, of the healing of the nobleman’s son a year earlier (see John 4:46–53), and must have heard of the many miracles Jesus had performed since making Capernaum the center of His ministry in Galilee. As in the case of the nobleman (John 4:50), a word from Jesus would be sufficient, and healing could be accomplished at a distance. As in the case of the leper, however, the question in the mind of the centurion was whether Jesus would be willing to respond to the request (see on Mark 1:40). The leper was an outcast from society because of his disease. Similarly, the centurion probably felt that he was not socially acceptable to the Jews because of his race.

 

၉. အံ့ဩသည်။ ဂရိစကားလုံး “thaumazō” သည် “အံ့ဩသည်” သို့မဟုတ် “သဘောကျသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ယေရှု၏ စကားတစ်ခွန်းသည် လုံလောက်သည်ဟူသော ရောမဗိုလ်မင်း၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် သူ့အလိုလို ထူးခြားသည်။ ရောမဗိုလ်မင်းသည် ယေရှုကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးသလို စကားမပြောဖူးသည့်အချက်က ၎င်း၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ပို၍ ထူးခြားစေသည်။ အထူးသဖြင့် ဂျူးလူမျိုးများနှင့် ယေရှု၏ တပည့်များပင် ယုံကြည်ခြင်းကို နှေးကွေးစွာ ကျင့်သုံးကြသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် (မဿဲ ၆:၃၀၊ ၈:၂၆၊ ၁၆:၈၊ မာကု ၄:၄၀၊ လုကာ ၈:၂၅၊ ၁၂:၂၈၊ ၁၇:၆ ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ရောမဗိုလ်မင်းသည်—ဂျူးအမြင်အရ တရားဝင်အားဖြင့်—တစ်ပါးအမျိုးသားဖြစ်သည့်အချက်က ၎င်း၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ယုံနိုင်စရာမရှိသလောက် ကြီးမြတ်စေသည်။ တစ်နှစ်အကြာတွင် ယေရှုသည် ဆီးရိုဖီနီးရှားအမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ကြီးမြတ်သော ယုံကြည်ခြင်းကို ချီးမွမ်းခဲ့သည် (မဿဲ ၁၅:၂၈ ကို ကြည့်ပါ)၊ သူမသည်လည်း တစ်ပါးအမျိုးသားဖြစ်သည် (လုကာ ၄:၂၄-၂၇ ကို ကြည့်ပါ)။

9. Marvelled. Gr. thaumazō, “to wonder,” or “to marvel.” The centurion’s faith that a word from Jesus would be sufficient was extraordinary in itself. The fact that the centurion had never seen or conversed with Jesus made that faith all the more remarkable, particularly in view of the slowness of the Jews and even of Christ’s own disciples to exercise faith (Matt. 6:30; 8:26; 16:8; see Mark 4:40; Luke 8:25; 12:28; 17:6). But the fact that the centurion was—officially, from the Jewish standpoint—a Gentile, made his faith seem great, almost beyond belief. A year later Jesus commended the Syrophoenician woman for her great faith (see Matt. 15:28), and she, too, was a Gentile (cf. Luke 4:24–27).

 

လိုက်ပါလာသောလူများ။ အလားအလာအားဖြင့် ၎င်းသည် ထိုနေ့တွင်ပင် တောင်ပေါ်တရားဒေသနာကို နားထောင်ခဲ့သည့် လူအုပ်ဖြစ်ပေလိမ့်မည် (မဿဲ ၈:၁၊ လုကာ ၇:၁ ကို ကြည့်ပါ)။ အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ ဤအံ့ဖွယ်သည် ယေရှုပြောခဲ့သော စကားများကို အတည်ပြုရန် ကူညီပေးပြီး လူများ၏ စိတ်ထဲတွင် ထင်ရှားသော အထင်ကြီးမှုကို ချန်ထားခဲ့ပေလိမ့်မည်။

People that followed. In all probability this was the throng that had, perhaps that very day, listened to the Sermon on the Mount (see on Matt. 8:1; Luke 7:1). If so, this miracle would tend to confirm the words Jesus had spoken and to leave a vivid impression on the minds of the people.

 

ဤမျှသော ယုံကြည်ခြင်း။ အခန်းကဏ္ဍ ၈ ကို ကြည့်ပါ။ ရောမဗိုလ်မင်း၏ ကြီးမြတ်သော ယုံကြည်ခြင်းသည် ဤဇာတ်လမ်း၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်။ ယေရှု၏ ရောမဗိုလ်မင်းအား ချီးမွမ်းခြင်းသည် သူ၏ ယခုအချိန်တွင် သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲလာခြင်းကို ဆိုလိုပေမည်။ ယေရှုသည် ဤမျှသော ယုံကြည်ခြင်းကို “မတွေ့ခဲ့ရ” ဟူသော အချက်သည် အချိန်ကာလတစ်ခုအတွင်း ကြီးမားသော ဓမ္မအမှုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁ ကို ကြည့်ပါ)။

So great faith. See on v. 8. The great faith of the centurion is the climax of the narrative. Christ’s commendation of the centurion may be taken as implying his complete conversion, either now or at a later time. The fact that Christ had “not found” faith of this magnitude implies prior ministry covering a considerable period of time (see on v. 1).

 

ဣသရေးတွင်မဟုတ်။ သို့မဟုတ် “ဣသရေးတွင်ပင်မဟုတ်။” ဤနေရာတွင် လုကာသည် မဿဲခရစ်ဝင်အခန်းကြီး ၈:၁၁-၁၂ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ခရစ်တော်၏မှတ်ချက်ဖြစ်သည့် တစ်ပါးအမျိုးသားများအား ကောင်းကင်နိုင်ငံသို့ စုရုံးခေါ်ဆောင်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သည့် အဆိုကို ချန်လှပ်ထားသော်လည်း အခြားအခါတစ်ခုတွင် ဆင်တူသောအဆိုကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (လုကာ ၁၃:၂၈-၂၉)။ ပေါလုသည် နောက်ပိုင်းတွင် ဤအမှန်တရားကို ဆင်တူသောနည်းဖြင့် ဖော်ပြခဲ့သည် (ရောမ ၉:၇-၈၊ ၁၁:၁၅, ၁၇, ၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။ တစ်ပါးအမျိုးသားများ၏ တောင်းဆိုမှုဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော အနာကျက်စေခြင်းနှစ်ကြိမ်ဖြစ်သည့်—ဤနေရာတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည့်တစ်ခုနှင့် ဆီးဖိုနီးရှန်းအမျိုးသမီး၏သမီး (မဿဲ ၁၅:၂၁-၂၈)—တို့တွင် အနာကျက်စေခြင်းသည် “ယုံကြည်ခြင်းကြီးမြတ်မှု” ၏ဆုလာဘ်တစ်ခုသာမက၊ အကွာအဝေးမှဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ပါးအမျိုးသားများနှင့် ထိတွေ့မှုနည်းပါးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တပည့်တော်များ၏ ဘက်လိုက်မှုများကို ထောက်ထားစာနာမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဧဝံဂေလိတရားအား ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းသို့ ဖြန့်ကျက်ရန် ပြင်ဆင်ရာတွင် ယေရှုသည် တစ်ပါးအမျိုးသားများအား သူတည်ထောင်ရန်လာသော နိုင်ငံတော်၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို မျှဝေခံစားခွင့်ရှိကြောင်း ပြသရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယုဒလူမျိုးများ၏ တစ်ပါးအမျိုးသားများနှင့် လူမှုဆက်ဆံရေးအပေါ် အာရုံခံစားမှုကို မလိုအပ်ဘဲ ပိုမိုဆွဲဆောင်ရန် သူ၏လမ်းမှ ထွက်သွားရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ သူပြုလုပ်ခဲ့သည်ထက် ထူးခြားစွာလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါက ယုဒလူမျိုးများ၏ ဘက်လိုက်မှုကို နှိုးဆွပြီး သူ၏သာသနာတော်ကို အဟန့်အတားဖြစ်စေလိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်များအတွက် သူ၏သာသနာလုပ်ငန်းတွင် ဓမ္မဆရာတစ်ဦးသည် သူကိုယ်တိုင် ဘက်လိုက်မှုမှ လွတ်ကင်းနေသော်လည်း၊ အခြားသူများ၏ ဘက်လိုက်မှုများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် မကြာခဏ လိုအပ်ပေမည်။

Not in Israel. Or, “not even in Israel.” Luke here omits Christ’s comment, recorded by Matthew in ch. 8:11, 12, concerning the great in gathering of the Gentiles into the kingdom of heaven, but records a similar statement on another occasion (Luke 13:28, 29). Paul later expressed the same truth in a similar way (see Rom. 9:7, 8; 11:15, 17, 25). It is worthy of note that in the two instances of healing performed at the request of Gentiles—the one here recorded and that of the Syrophoenician’s daughter (Matt. 15:21–28)—the healing occurred, not only as a reward of “great faith,” but at a distance. Hence there was little contact with the Gentiles. Perhaps this may have been a concession to the prejudices of the disciples. It was essential, in preparation for the work of the gospel in all the world, that Jesus demonstrate the eligibility of Gentiles to share in the benefits of the kingdom He had come to establish, but it was not essential that the Lord go out of His way unnecessarily to offend Jewish sensitiveness to social contact with the Gentiles. To have done other than He did would have been to arouse Jewish prejudice and hinder His mission. In his ministry for souls a minister, though himself free of prejudice, may often find it necessary to take into account the prejudices of others.

 

၁၀. စေလွှတ်ခံရသူများ။ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်မှာ “အကြီးအကဲများ” နှင့် “မိတ်ဆွေများ” နှစ်ဦးစလုံးပါဝင်ပြီး၊ အနည်းဆုံး နောက်ဆုံးဖော်ပြခံရသူများဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သိပ်မဝေးသောခရီးသာ သွားရပြီး (အခန်းကဏ္ဍ ၆ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထိုအံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကို ချက်ချင်းအတည်ပြုနိုင်သည်။

10. They that were sent. Probably including both the “elders” and the “friends,” at least the latter. They did not have far to go (see on v. 6), and could verify the miracle immediately.

 

အနာပျောက်သည်။ ဂရိဘာသာစကားမှ “hugiainō” ဆိုသည်မှာ “ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်ခြင်း” ဟူ၍ ဆိုလိုပြီး၊ ဆေးပညာသုံးစကားလုံးတစ်ခုဖြစ်သည် (လုကာ ၅:၃၁၊ ၃ ယောဟန် ၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Whole. From the Gr. hugiainō, “to be in health,” a common medical term (cf. Luke 5:31; 3 John 2).

 

ဖျားနာခဲ့သူ။ ဤစကားလုံးများကို ချန်လှပ်ထားရန် အရေးကြီးသော စာသားဆိုင်ရာ သက်သေအထောက်အထားများ ရှိသည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ)။

That had been sick. Important textual evidence may be cited (cf. p. 146) for the omission of these words.

 

၁၁. နောက်တစ်နေ့။ [နာဣန်မြို့မှ မုဆိုးမသား၊ လုကာ ၇:၁၁-၁၇။ အလယ်ဂါလိလဲဧဝံဂေလိဆောင်ရွက်မှု၊ ကျွန်ုပ်တို့သခင်၏ဆောင်ရွက်မှု၊ အံ့ဖွယ်များအကြောင်း စာမျက်နှာ ၂၀၈-၂၁၃ ကိုကြည့်ပါ။] စာသားဆိုင်ရာ သက်သေများသည် ဤဖတ်ရှုမှုနှင့် “မကြာမီဖြစ်ပွားခဲ့သည်” ဟူသော ဖတ်ရှုမှုအကြား ပိုင်းခြားထားသည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ခေတ်သစ်ပညာရှင်အများစုက ပထမဖတ်ရှုမှုသည် လုကာသုံးလေ့ရှိသော စတိုင်နှင့် ပိုမိုကိုက်ညီသည်ဟု ယူဆကြသည်။

11. The day after. [The Son of the Widow at Nain, Luke 7:11–17. See Middle Galilean Ministry; The Ministry of Our Lord; on miracles pp. 208–213.] Textual evidence is divided (cf. p. 146) between this and the reading “soon after.” Most modern scholars consider the former reading to be more in keeping with the style Luke commonly employs in writing.

 

သူသွားသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဂါလိလဲရှိ မြို့များနှင့် ရွာများသို့ ဒုတိယအကြီးကျယ်သော သာသနာပြုခရီးစဉ်စတင်ခဲ့သည်၊ ဖြစ်နိုင်ချေမှာ အေဒီ ၂၉ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီအစောပိုင်းတွင်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၄:၁၂၊ မဿဲ ၅:၁၊ မာကု ၁:၃၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဒုတိယခရီးစဉ်သည် ဂါလိလဲဧဝံဂေလိဆောင်ရွက်မှုတွင် ယေရှု၏ဌာနချုပ်ဖြစ်သော ကပေနာအုံမြို့တွင် စတင်ခဲ့ပြီး (မဿဲ ၄:၁၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ တပည့်တော်ဆယ့်နှစ်ပါးကို ခန့်အပ်ပြီး တောင်ပေါ်တရားဒေသနာပေးပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းဖြစ်သည် (မဿဲ ၅:၁၊ လုကာ ၇:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ပထမခရီးစဉ်ကို ထိုနွေရာသီအတွင်း အစောပိုင်းကာလတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည် (မဿဲ ၄:၂၃၊ မာကု ၁:၃၉၊ ၂:၁၊ လုကာ ၄:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။

He went. Thus begins the second great missionary journey through the towns and villages of Galilee, probably during the early autumn of a.d. 29 (see on Matt. 4:12; Matt. 5:1; Mark 1:39). The second tour began at Capernaum, Jesus’ headquarters during His ministry in Galilee (see on Matt. 4:13), at most but a few days after the appointment of the twelve disciples and the giving of the Sermon on the Mount (see on Matt. 5:1; Luke 7:1). The first tour had been conducted earlier during the same summer (see on Matt. 4:23; Mark 1:39; 2:1; Luke 4:16).

 

ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်နိုင်ငံကို တပည့်တော်ဆယ့်နှစ်ပါး ခန့်အပ်ခြင်းဖြင့် တရားဝင်စတင်ပြီး (မဿဲ ၅:၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ တောင်ပေါ်တရားဒေသနာတွင် နိုင်ငံ၏အခြေခံဥပဒေနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြေညာပြီးနောက်၊ ခရစ်တော်သည် ဂါလိလဲသို့ ဒုတိယခရီးစဉ်ကို စတင်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏နိုင်ငံ၏သဘောသဘာဝနှင့် လူသားများအတွက် ၎င်း၏အကျိုးကျေးဇူးများ၏ အကျယ်အဝန်းကို ဆုံးမဩဝါဒပေးခြင်းနှင့် ပုံသက်သေပြခြင်းဖြင့် သရုပ်ပြခဲ့သည်။

Having formally inaugurated the kingdom of divine grace with the appointment of the Twelve (see on Matt. 5:1), and having proclaimed the fundamental law and purpose of the kingdom in the Sermon on the Mount, Christ now set forth on His second tour through Galilee to demonstrate by precept and example the nature of His kingdom and the scope of its benefits to mankind.

 

ပထမခရီးစဉ်ကဲ့သို့ပင် (မာကု ၁:၃၉၊ ၄၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဧဝံဂေလိစာရေးဆရာများက ပို၍ထင်ရှားပြီး အထင်ကြီးစရာဖြစ်ရပ်များကိုသာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်မှာ ထင်ရှားသည် (ယောဟန် ၂၀:၃၀၊ ၃၁၊ ၂၁:၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤခရီးစဉ်တွင် ပထမဖော်ပြထားသော ရွာမှာ နာဣန်ဖြစ်သည် (အောက်တွင် “နာဣန်” ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့သော် ယေရှုသည် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အခြားရွာများတွင်လည်း လူများ၏လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး သွန်သင်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ တိုက်ရိုက်လမ်းကြောင်းဖြင့်သွားခဲ့သလား၊ သို့မဟုတ် အကွေ့အဝိုက်လမ်းကြောင်းဖြင့် သွားခဲ့သလားဆိုသည်မှာ မသေချာသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတစ်ခုသည် ပို၍ဖြစ်နိုင်ပုံရသည်။ “လူများစွာ” သည် နာဣန်ထက်ကျော်လွန်၍ ယေရှုနှင့်အတူ ခရီးဆက်သွားခဲ့သလားဆိုသည်မှာ မရှင်းလင်းပါ။

As with the first tour (see on Mark 1:39, 40), it is evident that only the more significant and impressive incidents are recorded by the gospel writers (cf. John 20:30, 31; 21:25). The first village mentioned on this journey is Nain (see under “Nain”), though Jesus probably ministered to the needs of the people and taught in other villages along the way. Whether He took a direct or more circuitous route is uncertain, though the latter would seem the more probable. Whether “much people” accompanied Jesus on His tour beyond Nain is not clear.

 

နာဣန်အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ပြီးနောက်၊ ဂါလိလဲအိုင်အနောက်ဘက်ကမ်းရိုးတန်းတစ်နေရာတွင် တစ်နေ့တာဧဝံဂေလိဆောင်ရွက်မှုပြုခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် ခရစ်တော်သည် မဿဲ ၁၃ တွင်မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဥပမာများကို မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ထိုညနေတွင်၊ ခရစ်တော်နှင့် တပည့်တော်များ အိုင်ကိုဖြတ်ကူးစဉ် မုန်တိုင်းကြီးထန်လာခဲ့သည် (မဿဲ ၈:၂၃-၂၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် ဂဒရနီလူများနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည် (မာကု ၅:၁-၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုနေ့ညနေတွင် ယေရှုသည် မဿဲ၏အိမ်တွင်ကျင်းပသော ဧည့်ခံပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် ကပေနာအုံသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး (မာကု ၂:၁၅-၁၇၊ DA ၃၄၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ သူ၏အဝတ်စွန်းကို ထိမိသော မိန်းမကို အနာပျောက်ကင်းစေခဲ့ပြီး၊ ယာဣရု၏သမီးကို ရှင်ပြန်ထမြောက်စေခဲ့သည် (မာကု ၅:၂၁-၄၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့်၊ ဒုတိယခရီးစဉ်တွင် ယေရှုသည် သေခြင်းတရား၊ သဘာဝဒြပ်များ၊ နှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများအပေါ် သူ၏တန်ခိုးကို သရုပ်ပြခဲ့ပြီး၊ ဥပမာတစ်ရွှေ့တွင် ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏မူများနှင့် လူသားများအကြား ၎င်း၏လည်ပတ်ပုံကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤခရီးစဉ်တွင် တပည့်တော်ဆယ့်နှစ်ပါးသည် သူ၏လက်ထောက်များအဖြစ်၊ ဧဝံဂေလိဆောင်ရွက်မှုနည်းလမ်းများတွင် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော လေ့ကျင့်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ တတိယခရီးစဉ်တွင် ၎င်းတို့အား လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ရန် အခွင့်အရေးရခဲ့သည်။

After the miracle at Nain came the day of ministry somewhere along the western shore of the Lake of Galilee, during the course of which Christ spoke the parables recorded in Matt. 13. That evening, as Christ and the disciples crossed the lake, the great storm arose (see on Matt. 8:23–27), and the following morning came the encounter with the Gadarene demoniacs (see on Mark 5:1–20). Later that day Jesus returned to Capernaum to attend the feast at Matthew’s home (Mark 2:15–17; see DA 342), healed the woman who touched the hem of His garment, and raised Jairus’ daughter (see on Mark 5:21–43). Thus, on the second tour, Jesus demonstrated His power over death, over the elements of nature, and over evil spirits; and in the series of parables set forth the principles of the kingdom of heaven and its operation among men. On this tour the Twelve, as His assistants, received a priceless training in methods of evangelism, a training which soon, in the third tour, they had the opportunity to put into practice.

 

နာဣန်။ ဤမြို့ကို သမ္မာကျမ်းစာတွင်ဖြစ်စေ၊ လောကီရင်းမြစ်များတွင်ဖြစ်စေ အခြားနေရာတွင် ဖော်ပြထားခြင်းမရှိသော်လည်း၊ ယေဇရေလအပြည်ပြည်ကို မြောက်ဘက်မှ အပေါ်စီးမှ မြင်နိုင်သော တောင်တစ်ခု၏ မြောက်ဘက်စောင်းတွင်ရှိသော ခေတ်သစ်နိမ်မြို့ဟု ယေဘုယျအားဖြင့် သတ်မှတ်သည်။ နိမ်သည် ရှေးကပေနာအုံမြို့၏ တည်နေရာမှ ၂၅ မိုင် (၄၀ ကီလိုမီတာ) အနောက်တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး၊ နာဇရက်မြို့မှ ၅ မိုင် (၈ ကီလိုမီတာ) အရှေ့တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။ ထိုရွာသို့သွားရာတွင် တစ်ခုတည်းသောလမ်းမှာ အရှေ့ဘက်မှလာသော မတ်စောက်ပြီး ကျောက်ဆောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုဖြစ်သည် (DA ၃၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ရွာအရှေ့ဘက်တွင် ယနေ့ထိအသုံးပြုနေဆဲဖြစ်သော ကျောက်ဖြင့်ဖောက်ထားသည့် သင်္ချိုင်းတစ်ခုရှိသည်။

Nain. This town is not mentioned elsewhere, either in the Bible or in secular sources, but is generally identified with the modern Nein, on the northern slopes of a mountain overlooking the broad plain of Esdraelon to the north. Nein is about 25 mi. (40 km.) southwest of the site of ancient Capernaum and about 5 mi. (8 km.) southeast of Nazareth. There is but one approach to the village, along a steep and rocky path (see DA 318) that comes in from the east. Just east of the village is a rockhewn burial ground still in use today.

 

၁၂. မြို့တံခါးနီးသို့။ ဒေသခံသင်္ချိုင်းသည် နာဣန်မြို့အရှေ့ဘက် မိုင်ဝက်ခန့်တွင်ရှိပြီး၊ ရွာသို့တက်သွားသော တစ်ခုတည်းသောလမ်းကြောင်းဘေးတွင် တည်ရှိသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ကျောက်ဖြင့်ဖောက်ထားသော သင်္ချိုင်းများသည် ယနေ့ထိလည်း လမ်းကြောင်းဘေးတွင် ရှိနေသေးသည်၊ ရွာမှ ဆယ်မိနစ်ခန့် လမ်းလျှောက်ရသည့်နေရာတွင်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဧဝံဂေလိဝတ္ထုတွင် အသက်၏သခင်သည် သေခြင်းတရားနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ပြီး ၎င်းကို အောင်နိုင်ခဲ့သော ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

12. Nigh to the gate. The local cemetery lay about half a mile east of Nain, beside the only pathway up to the village (see on v. 11). The rock-hewn tombs still stand beside the pathway, about ten minutes’ walk east of the village. This marks the first occasion in the gospel narrative when the Lord of life came face to face with death and triumphed over it.

 

တစ်ဦးတည်းသော။ ဂရိဘာသာစကားမှ “monogenēs” ဆိုသည်မှာ “တစ်ဦးတည်းသော” သို့မဟုတ် “တစ်မျိုးတည်းသော” ဟု ဆိုလိုသည် (ယောဟန် ၁:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Only. Gr. monogenēs, “only,” or “an only one of a kind” (see on John 1:14).

 

မုဆိုးမ။ ထိုမိန်းမသည် မုဆိုးမဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် သူမ၏တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်သည်ဆိုသည့်အချက်က အခြေအနေကို အလွန်သနားစရာဖြစ်စေသည်။

Widow. The fact that the woman was a widow, and this her only son, made the situation pathetic in the extreme.

 

မြို့မှလူများစွာ။ မုဆိုးမ၏ အခြေအနေဆိုးရွားမှုသည် ရွာသားများ၏စိတ်နှလုံးကို ထိမိပုံရပြီး၊ ၎င်းတို့အနက် များစွာ၊ မဟုတ်လျှင်အားလုံးနီးပါးသည် သင်္ချိုင်းသို့ သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏သနားကရုဏာသည် အသက်ပေးသူကြီး၏ သနားကရုဏာနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။

Much people of the city. Evidently the widow’s extremity touched the hearts of the villagers, and many if not most of them accompanied her to the burial site. Their sympathy was met by the sympathy of the great Life-giver.

 

၁၃. သခင်။ ဤသည်မှာ ဧဝံဂေလိစာရေးဆရာများက ယေရှုကို “သခင်” ဟု ခေါ်ဆိုသည့် အနည်းငယ်သောဖြစ်ရပ်များအနက် တစ်ခုဖြစ်သည်။

13. The Lord. This is one of the comparatively few instances where the gospel writers speak about Jesus as “Lord.”

 

၁၃. သနားကရုဏာထားခြင်း။ ယေရှု၏ မေတ္တာနှင့် သနားကရုဏာသည် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုလုပ်ရန် အကြောင်းအမျိုးမျိုးအဖြစ် မကြာခဏ ဖော်ပြခံရသည် (မဿဲ ၁၄:၁၄၊ ၁၅:၃၂၊ ၂၀:၃၄၊ မာကု ၁:၄၁၊ ၈:၂ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။ သူမ၏ နှုတ်မှ တောင်းဆိုမှုမရှိခဲ့သလို၊ ကျွန်ုပ်တို့သိသလောက် သူမ၏ နှလုံးမှလည်း ဆုတောင်းချက်မထွက်ပေါ်ခဲ့ပါ။ သို့သော် လူသားများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခအပေါ် ယေရှု၏ သနားကရုဏာဖြင့်၊ သူသည် မပြောထွက်သော ဆုတောင်းချက်ကို ဖြေကြားခဲ့သည်၊ ယနေ့တွင်လည်း ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မကြာခဏ ထိုသို့ပြုလုပ်ပေးသည်။

Had compassion. The love and pity of Jesus are often mentioned as motives for the performance of miracles (see Matt. 14:14; 15:32; 20:34; Mark 1:41; 8:2; etc.). No request came from her lips and, so far as we know, no petition arose from her heart. But in His sympathy for suffering humanity Jesus answered the unuttered prayer, as He does so often for us today.

 

မငိုပါနှင့်။ သို့မဟုတ် “ငိုတာရပ်ပါ”။ မုတ်ဆိုးမသည် သူမ၏ နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းမှုအတွက် အကြောင်းပြချက် လုံလောက်စွာရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ယေရှုသည် သူမအား အကြီးမားဆုံး ဝမ်းမြောက်မှုအတွက် အကြောင်းပြချက်ပေးတော့မည်ဖြစ်သဖြင့်၊ သူမသည် ဝမ်းမြောက်မှု၏ မျက်ရည်များဖြင့်သာ ဆက်လက်ငိုကြွေးရန် သင့်လျော်မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုနည်းတူ၊ လာဇရုကို ထမြောက်စေမည့်အရင်၊ ယေရှုသည် အသက်ပေးသော အံ့ဖွယ်အမှုကို မပြုလုပ်မီ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ယုံကြည်မှုကို လှုံ့ဆော်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၁:၂၃–၂၇ ကိုကြည့်ပါ)။

Weep not. Or, “stop weeping.” The widow had ample reason for her deep sorrow. But Jesus was about to give her reason for the greatest possible joy, and it was not appropriate that she should continue weeping, unless it be with tears of joy. Similarly, before raising Lazarus, Jesus sought to inspire hope and trust in advance of performing the miracle of imparting life (see John 11:23–27).

 

၁၄. သေတ္တာကို ထိခဲ့သည်။ သေတ္တာသည် ပိတ်စဖြင့်ထုပ်ထားသော အကြောင်းအရာပါသည့် ဖွင့်ထားသော သင်္ချိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဈာပနအဆောင်ကို ဦးဆောင်ခဲ့သည် (DA ၃၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ သမ္မာကျမ်းခေတ်တွင် ထိုသေတ္တာသည် ယက်လုပ်ထားသော ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားဖွယ်ရှိသည် (မာကု ၆:၄၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှု၏ သေတ္တာထိချက်သည် သေတ္တာသယ်သူများအား ရပ်တန့်ရန် အချက်ပြချက်ဖြစ်သည်။ မောရှေ၏ ပညတ်တရားအရ၊ သေသူနှင့် မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို ထိတွေ့ခြင်း၊ ဥပမာ သေတ္တာကိုထိခြင်းသည် ခုနစ်ရက်ကြာ ထုံးတမ်းအရ ညစ်ညမ်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည် (တောလည်ရာ ၁၉:၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ယေရှုအတွက်၊ အပြစ်မသိ၊ ညစ်ညမ်းမှုမသိသော၊ အသက်၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သူအတွက်၊ သေခြင်းနှင့် ထိတွေ့မှုမှ ညစ်ညမ်းမှု မရှိနိုင်ပေ။

14. Touched the bier. The bier, an open coffin with the corpse shrouded in folds of linen, led the funeral procession (see DA 318). In Bible times such a “bier” was probably made of wickerwork (see on Mark 6:43). The touch of Jesus on the coffin was a signal to the pallbearers to halt.

သင့်အား ငါဆိုသည်။ ဂရိဘာသာတွင် “သင့်အား” ဟူသော စကားလုံးသည် အလေးပေးထားသည်။ “သင့်အား ငါဆိုသည်၊ ထလော့!” ယေရှုသည် မိခင်အား “မငိုပါနှင့်” ဟု ပြောခဲ့သည်။ သူသည် သူမ၏ ငိုကြွေးမှု၏ အကြောင်းဖြစ်သော သေခြင်းကို ဆုံးမရန် စွမ်းအားရှိသောကြောင့် သူမအား မငိုရန် တားမြစ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်။

According to the law of Moses, contact with the dead in any way, such as even touching the bier, brought ceremonial defilement for seven days (see on Num. 19:11). But to Jesus, who knew neither sin nor defilement, and who was the Source of life, there could be no defilement from contact with death.

 

ငါသည် သင့်အား ပြောသည်။ ဂရိဘာသာတွင် “သင့်အား” ဟူသောစကားလုံးသည် အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။ “သင့်အား ငါပြောသည်၊ ထလော့！” မိခင်အား ယေရှုက “မငိုပါနှင့်” ဟု ပြောခဲ့သည်။ သူသည် သူမ၏ငိုကြွေးမှုအကြောင်းရင်းဖြစ်သော သေခြင်းကို ဆုံးမပိုင်ခွင့်ရှိသောကြောင့် သူမအား မငိုရန် တားမြစ်ပိုင်ခွင့်ရှိခဲ့သည်။

I say unto thee. In the Greek the word “thee” is emphatic: “To thee I say, Arise!” To the mother, Jesus had just said, “Weep not.” He had the right to bid her to weep no more because He had the power to rebuke death, the cause of her weeping.

 

၁၅. ပြန်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ စကားလုံးအရ “ပေးခဲ့သည်”။ သေခြင်းတွင် သားသည် မုတ်ဆိုးမမိခင်ထံမှ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး၊ သူမတွင် သူ့ကို ပြန်လည်ရယူရန် နည်းလမ်းမရှိခဲ့ပေ။ ယခု အသက်ပေးသူသည် ရောက်လာပြီး သူ့ကို သူမထံ ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဖခင်ထံသို့ အူကြောင်ကြောင်သားကို ပြန်ပေးအပ်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ (လုကာ ၉:၄၂)။

15. Delivered. Literally, “gave.” In death the son had been lost to his widowed mother, and she had no means of reclaiming him. Now the Life-giver came and restored him to her. Compare the restoration of the lunatic son to his father (ch. 9:42).

 

၁၆. လူအားလုံးထံ ကြောက်ရွံ့မှုရောက်လာသည်။ သို့မဟုတ် “ကြောက်ရွံ့မှုသည် လူအားလုံးကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်”။

16. There came a fear on all. Or, “fear seized all.”

 

ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းခဲ့သည်။ ဂရိဘာသာအရ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ဆက်လက်ချီးမွမ်းခဲ့သည်။ လူများသည် ကြောက်ရွံ့မှုမှ ပြန်လည်နာလန်ထူလာသောအခါ၊ သူတို့၏ နောက်ထပ်အတွေးမှာ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းရန်ဖြစ်သည်။

Glorified God. According to the Greek they continued to praise God. When the people recovered from fear their next thought was to praise God.

 

မဟာပရောဖက်။ ဤအတွေ့အကြုံသည် ရှေးခေတ်က ထိုနည်းတူဖြစ်ရပ်များကို သူတို့အား အမှတ်ရစေမည်မလွဲပေ။ ဤတွင် ဘုရားသခင်၏ စွမ်းအားကို ငြင်းမရသော သက်သေရှိသည်။ ထို့ကြောင့် လူများက ထိုစွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသသူမှာ “ပရောဖက်” ဖြစ်ရမည်ဟု ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။ ထို့ပြင် မေရှိယဆိုင်ရာ ကတိတော်နှင့်လည်း နှိုင်းယှဉ်ပါ (တရားဟောရာကျမ်း ၁၈:၁၅)၊ ယောဟန်အပေါ် ယုဒလူတို့၏ တုံ့ပြန်မှု (ယောဟန် ၁:၂၁) နှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ယေရှုအပေါ် (ယောဟန် ၆:၁၄၊ ကိုးကား လုကာ ၄:၁၉၊ ၇:၄၀)။

A great prophet. This experience no doubt reminded them of similar incidents in olden times. Here was incontestable evidence of divine power; and the people concluded that the human agent through whom it was manifested must be a “prophet.” Compare also the Messianic promise of Deut. 18:15, and the reaction of the Jews to John (see John 1:21) and later to Jesus (see John 6:14; cf. chs. 4:19; 7:40).

 

ဆုံးရှုံးသွားသော ချစ်ရသူများအတွက် ဝမ်းနည်းနေသော ခရစ်ယာန်တိုင်းသည် နိမ်မြို့ရှိ မုတ်ဆိုးမအပေါ် ယေရှု၏ သနားကရုဏာ (အခန်းကါး ၁၃ ကိုကြည့်ပါ) တွင် နှစ်သိမ့်မှုကို ရှာတွေ့နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ယေရှုသည် ယခုအခါလည်း “သေတ္တာဘေးတွင် ဝမ်းနည်းနေသူတိုင်းနှင့်အတူ စောင့်ကြည့်နေသည်” (DA ၃၁၉) ဟူသော အချက်တွင် နှစ်သိမ့်မှုရှိသည်။ သေခြင်းနှင့် သင်္ချိုင်း၏ သော့များကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသူ (ဗျာဒိတ် ၁:၁၈) သည် တစ်နေ့တွင် သူ၏ ချစ်ရသူများကို ချည်နှောင်ထားသော ကြိုးများကို ဖြတ်တောက်ပြီး၊ လူသားမျိုးနွယ်၏ ဤရန်သူကြီး၏ လက်သည်းများမှ ထာဝရလွတ်မြောက်စေမည် (၁ ကောရိန္တု ၁၅:၂၆၊ ၂ တိမောသေ ၁:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။

Every Christian who mourns the loss of dear ones can find consolation in the compassion Jesus felt for the widow of Nain (see on v. 13), and has the privilege of comfort in the fact that the same Jesus still “watches with every mourning one beside the bier” (DA 319). He who holds in His hands the keys of death and the grave (Rev. 1:18) will one day break the bonds that bind His loved ones and set them forever free from the clutches of this great enemy of the human race (see 1 Cor. 15:26; 2 Tim. 1:10).

 

၁၇. သတင်း။ သို့မဟုတ် “စကား” သို့မဟုတ် “အစီရင်ခံစာ”။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များ၏ သတင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသတစ်လျှောက် အဝေးကြီးပျံ့နှံ့သွားသည်။

17. Rumour. Rather, “word,” or “report.” News of what had happened spread far and wide throughout the surrounding region.

 

ယုဒပြည်။ ဤဝေါဟာရဖြင့် လုကာသည် ဂါလိလဲပြည်နှင့် ပေရဲပြည်အပါအဝင် ပါလက်စတိုင်းတစ်ခုလုံးကို ရည်ညွှန်းသည်၊ သာမန်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ ယုဒပြည်ဟု ထင်မှတ်ထားသည့်နယ်မြေအပြင် (လုကာ ၁:၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Judæa. By this term Luke refers to all of Palestine, including Galilee and Peraea as well as what we commonly think of as Judea (see on ch. 1:5).

 

၁၈. ယောဟန်၏ တပည့်များ။ [ယောဟန်၏ တပည့်များက စုံစမ်းမေးမြန်းခြင်း၊ လုကာ ၇:၁၈–၂၃ = မဿဲ ၁၁:၂–၆။ အဓိကမှတ်ချက်: လုကာ။ အလယ်ဂါလိလဲ ဓမ္မအမှုထမ်းဆောင်ခြင်းကို ကြည့်ပါ]။ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော ယောဟန်၏ တပည့်များသည် ယေရှု၏ အံ့ဖွယ်အမှုများ၏ “သတင်း” သို့မဟုတ် “အစီရင်ခံစာ” ကို သူ့ထံသို့ ပြောပြခဲ့သည်။ ဤအချက်ကို ဤနေရာတွင် ထည့်သွင်းထားခြင်းသည်၊ နိမ်မြို့ရှိ လုလင်တစ်ဦးကို ထမြောက်စေသည့် သတင်းအစီရင်ခံစာသည် ယောဟန်အား သူ၏ တပည့်အချို့ကို ယေရှုထံသို့ မေးခွန်းတစ်ခုနှင့် စေလွှတ်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်ဟု အကြံပြုသည် (အခန်းကါး ၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအချိန်တွင် ယောဟန်သည် အကျဉ်းချခံထားရပြီး ခြောက်လခန့် ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ကွပ်မျက်ခံရမည့်အချိန်မတိုင်မီ နောက်ထပ် ခြောက်လခန့် ထောင်ထဲတွင် ဆက်လက်နေရမည်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၄:၁၂၊ လုကာ ၃:၁၉, ၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။

18. Disciples of John. [The Inquiry by John’s Disciples, Luke 7:18–23=Matt. 11:2–6. Major comment: Luke. See Middle Galilean Ministry.] Perplexed, John’s disciples related to him the “rumour,” or “report,” of all the wonderful works of Jesus. The insertion of this statement at this point suggests that it was specifically the report of the raising of the young man at Nain that prompted John to send some of his disciples to Jesus with a question (see v. 19). By this time John had been in prison for about six months, and was to remain there for about another six months before his execution (see on Matt. 4:12; Luke 3:19, 20).

 

၁၉. သူ၏ တပည့်နှစ်ဦး။ စကားလုံးအရ “သူ၏ တပည့်အချို့ နှစ်ဦး”။ ယေရှု၏ မေရှိယဖြစ်မှုနှင့် ပတ်သက်သော မေးခွန်းသည် ယောဟန်ထံမှ မဟုတ်ဘဲ၊ ယောဟန်၏ တပည့်များထံမှ စတင်ခဲ့သည် (DA ၂၁၄, ၂၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောဟန်သည် ယေရှုသည် ကတိပေးထားသူဖြစ်ကြောင်း သူ၏ သက်သေခံချက်ကို ဤလူများက မယုံကြည်သည့်အတွက် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခဲ့သည် (DA ၂၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ နှစ်ခြင်းဆရာ၏ တပည့်များကိုယ်တိုင်က သူ၏ သတင်းစကားကို သံသယဖြစ်နေပါက၊ အခြားသူများကို ယုံကြည်ရန် မည်သို့မျှော်လင့်နိုင်မည်နည်း။ ယောဟန်သည် မေရှိယဘုံတရား၏ သဘောသဘာဝနှင့် ယေရှုက သူ့ကို ထောင်မှ လွှတ်ရန် ဘာမှမလုပ်သည့်အကြောင်း နားမလည်သော အချို့အရာများရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့ကို ဒုက္ခပေးသော သံသယများရှိသော်လည်း၊ ယေရှုသည် ခရစ်တော်ဖြစ်ကြောင်း သူ၏ ယုံကြည်မှုကို စွန့်လွှတ်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ (DA ၂၁၆၊ အခန်းကါး ၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။ စိတ်ပျက်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုသည် တစ်ယောက်တည်း အကျဉ်းကျနေသော ယောဟန်၏ စိတ်နှလုံးကို ဒုက္ခပေးခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများကို သူ၏ တပည့်များနှင့် မဆွေးနွေးခဲ့ပေ။

19. Two of his disciples. Literally, “a certain two of his disciples.” The question regarding the Messiahship of Jesus originated with John’s disciples, not with John himself (see DA 214, 215), and John was disturbed that these men should cherish unbelief with respect to John’s own testimony that Jesus was indeed the Promised One (see DA 216). If the Baptist’s own disciples doubted his message, how could others be expected to believe? There were some things John did not understand—such as the true nature of the Messianic kingdom, and why Jesus did nothing to effect his release from prison. But despite the doubts that troubled him, he did not surrender his faith that Jesus was indeed the Christ (see DA 216; cf. v. 24). Disappointment and anxiety troubled the soul of the lonely prisoner, but he refrained from discussing these perplexities of his own mind with his disciples.

 

ယေရှုထံသို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ယေရှုနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ တွေ့ဆုံခြင်းသည် သူတို့၏ ယုံကြည်မှုကို အတည်ပြုပေးမည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့်၊ သူ၏ အခြားတပည့်များအတွက် ယုံကြည်မှုကို အားဖြည့်ပေးမည့် သတင်းစကားကို ယူဆောင်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေးများကို ရှင်းလင်းပေးမည့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးသတင်းစကားကို ရရှိနိုင်မည်ဟူသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ယောဟန်သည် ထိုလူနှစ်ဦးကို ယေရှုထံသို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ယောဟန်သည် သေပင်လယ်အရှေ့ဘက်ရှိ မာခဲရုတ်မြို့၏ အကျဉ်းထောင်တွင် ရှိနေခဲ့ပါက (လုကာ ၃:၂၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထိုစေတမန်နှစ်ဦးသည် ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်းမှတစ်ဆင့် လမ်းကို လိုက်နာရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဂါလိလဲပြည်သို့ ရောက်သည်နှင့် ယေရှုသည် ထိုအချိန်တွင် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို အလွယ်တကူ စုံစမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အနည်းဆုံး တစ်ဖက်လျှင် ၇၅ မိုင်ခန့် လျှောက်ခဲ့ရပြီး၊ တစ်လမ်းကို သုံးရက်ခန့် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ယေရှုနှင့် တစ်ရက်နေခဲ့သည့်အချိန်ကို ထည့်တွက်လျှင်၊ သူတို့သည် အနည်းဆုံး တစ်ပတ်ကျော်ကြာ ခရီးထွက်ခဲ့ရပြီး၊ သံဝါဒရက်တွင် ခရီးမသွားဖွယ်ရှိသဖြင့် ထိုထက်ပို၍ ကြာနိုင်သည်။

Sent them to Jesus. In the hope that a personal interview with Jesus would confirm their faith, that they would bring back a faith-strengthening message for his other disciples, and that he might receive a personal message to clarify his own thinking, John sent the two men to Jesus. If John was in the dungeon of Machaerus on the eastern side of the Dead Sea (see on ch. 3:20), the two messengers would probably follow the road through the Jordan valley, and once in Galilee could easily make inquiry as to where Jesus might be at the time. They must have walked at least 75 mi. in each direction, and have spent about three days each way. This means that they were gone at least a full week and perhaps more, counting the day they spent with Jesus, for no doubt they would not travel on the Sabbath.

 

သင်သည်လား။ ဂရိဘာသာတွင် “သင်” ဟူသော စကားလုံးသည် အလေးပေးထားသည်။

Art thou? In the Greek the word “thou” is emphatic.

 

သူလာရမည်။ ဂရိလို “ho erchomenos” ဟူသော စကားလုံးသည် မကြာခဏ မက်ဆီယာ (ခရစ်တော်) ကို ရည်ညွှန်းသော အသုံးအနှုန်းဖြစ်ပြီး၊ ဆာလံ ၁၁၈:၂၆ မှ အစပြုလာဖွယ်ရှိသည် (မဿဲ ၃:၁၁၊ ၂၁:၉၊ မာကု ၁၁:၉၊ လုကာ ၁၉:၃၈၊ ယောဟန် ၆:၁၄၊ ၁၁:၂၇ ကို ကြည့်ပါ)။ “Ho erchomenos” ကို ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းနှင့်လည်း သက်ဆိုင်စွာ အသုံးပြုသည် (မဿဲ ၂၃:၃၉၊ လုကာ ၁၃:၃၅၊ ဟေဗြဲ ၁၀:၃၇၊ ဗျာဒိတ် ၁:၄၊ ၁:၈ ကို ကြည့်ပါ)။

He that should come. Gr. ho erchomenos, which was often used as a Messianic expression, perhaps based originally on Ps. 118:26 (see also Matt. 3:11; 21:9; Mark 11:9; Luke 19:38; see on John 6:14; 11:27). Ho erchomenos is also used of Christ in reference to His second coming (see Matt. 23:39; Luke 13:35; Heb. 10:37; Rev. 1:4, 8).

 

ဘုရားသခင်သည် အလွန်ထိုက်တန်ပြီး ယုံကြည်အားထားရသော ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်များကိုပင် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ်ထားသော အားကိုးမှုကို ခိုင်မာစေရန် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ဒုက္ခရောက်မှုများကို ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သူတို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ လောကီအမှုတော်အတွက် အကျိုးရှိရန် လိုအပ်သည့်အခါ၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မေ့လျော့ထားသည်ဟု ထင်မှတ်စရာဖြစ်သော အတွေ့အကြုံများကို ဖြတ်သန်းခွင့်ပြုတော်မူသည်။ ယေရှုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ကပ်သတ်ခံရစဉ် ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့သည် (မဿဲ ၂၇:၄၆၊ DA ၇၅၃၊ ၇၅၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ယောဘလည်း ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့သည် (ယောဘ ၁:၂၁၊ ၁၃:၁၅ ကို ကြည့်ပါ)။ ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရာ၏ ပုံစံဖြစ်သော ဧလိယပင်လျှင် စိတ်ဓာတ်ကျမှုအချိန်များရှိခဲ့သည် (၂ရာ ၁၉:၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤအရာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်၊ ယောဟန်သည် အကျဉ်းထောင်တွင် တစ်နှစ်ခန့်ကြာခံစားခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံသည် ဘုရားသခင်၏ သနားကရုဏာဖြင့် ခွင့်ပြုထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ နောင်လာမည့်နှစ်များတွင် အာဇာနည်အဖြစ်သေရမည့် ထောင်ပေါင်းများစွာသောသူများကို အားပေးရန်ဖြစ်သည် (DA ၂၂၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ယောဟန်၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် မပျက်ယွင်းကြောင်း သိထားသဖြင့် (၁ ကောရိန္သု ၁၀:၁၃ ကို ကြည့်ပါ)၊ ဘုရားသခင်သည် ထိုပရောဖက်ကို သည်းခံနိုင်ရန် ခွန်အားပေးတော်မူသည်။ အဆုံးထိ ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်ခဲ့သော ယောဟန်သည် အကျဉ်းထောင်တွင်ဖြစ်စေ၊ သေခြင်းတွင်ဖြစ်စေ၊ “လင်းလက်တောက်ပသော မီးရောင်” (ယောဟန် ၅:၃၅) အဖြစ် ထင်ရှားသည်။ သူ၏ ခိုင်မာမှုနှင့် သည်းခံခြင်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ယေရှု၏ အာဇာနည်များအတွက် ဘဝ၏ မှောင်မိုက်သောလမ်းကို လင်းထိန်စေသည်။

God permits hours of perplexity to come even to the most worthy and trusted of His servants, in order to strengthen their faith and trust in Him. At times, when it is necessary for their own character development or for the good of God’s cause on earth, He permits them to go through experiences that seem to suggest that He has forgotten them. Thus it was with Jesus when He hung upon the cross (see Matt. 27:46; DA 753, 754). Thus it was with Job (see Job 1:21; 13:15). Even Elijah, the prototype of John the Baptist (see on Mal. 4:5; Matt. 17:10), had his moments of discouragement (see 1 Kings 19:4). In view of this, it can be easily understood that the experience of John in prison for a period of about one year was, in the merciful providence of God, permitted by way of encouragement to countless thousands of others who, in later years, must suffer martyrdom (see DA 224). Knowing that John’s faith would not fail (see 1 Cor. 10:13), God strengthened the prophet to endure. Steadfast to the end, John, even in prison and in death, stands forth as “a burning and a shining light” (John 5:35), his fortitude and patience illuminating the dark pathway of life for martyrs of Jesus down through the centuries.

 

ယောဟန်သည် “သူသည် ကြီးပွားရမည်၊ ငါသည် နည်းပါးရမည်” (ယောဟန် ၃:၃၀) ဟု မည်သို့ပြောနိုင်ခဲ့သနည်း၊ ထောင်ထဲတွင် အထီးကျန်လှသော လများနှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဟေရုဒ်၏လက်ဖြင့် သေဆုံးခြင်းကို မည်သည့်အတွက် မညည်းမကျွမ်းဘဲ လက်ခံနိုင်ခဲ့သနည်း။ လျှို့ဝှက်ချက်မှာ “ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ ထိတွေ့မှုက သူ့ကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်” (DA ၁၇၉) — သူ၏ နှလုံးသားသည် မှန်ကန်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ နိုင်ငံတော်သဘောသဘာဝကို သူ၏ ထံမှလွဲမှားစွာ နားလည်ထားခဲ့သော်လည်း (DA ၂၁၅)၊ သူသည် မိမိ၏တာဝန်ကို သစ္စာရှိရှိ ထမ်းဆောင်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ ထိုအထဲတွင် သူ၏ခေတ်ပြိုင်များနှင့် မျှဝေထားသော မမှန်ကန်သော အယူအဆလည်းပါဝင်သည်။ ယေရှု၏ တပည့်များပင်လျှင် ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးနောက်၊ ခရစ်တော်သည် ဤလောကတွင် သူ၏ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးသော နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည် (တမန်တော် ၁:၆၊ မဿဲ ၂၄:၃ ကို ကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်သည် ဖာရိဆီများအား ဤသို့မိန့်တော်မူသည်— “ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်သည် မျက်မြင်ဖြင့် မလာပါ။ … အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်သည် သင်တို့အတွင်း၌ရှိသည်” (လုကာ ၁၇:၂၀၊ ၂၁)။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များကို နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းမှ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများ မည်မျှပေါ်ပေါက်ခဲ့သနည်း။ တပည့်များသည် သခင်ဘုရားက သွန်သင်ပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ ကြိုတင်ထင်မှတ်ထားသော အယူအဆများကြောင့် ခရစ်တော်၏ သေခြင်းနှင့် သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းသည် သူတို့အတွက် အလွန်ခါးသီသော အတွေ့အကြုံဖြစ်ခဲ့သည် (DA ၄၁၂၊ ၇၇၂၊ ၇၉၆ ကို ကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့၏ အတွေ့အကြုံသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ရှေ့တွင်ရှိသော အကြပ်အတည်းအချိန်နှင့်ပတ်သက်၍ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ပေးပို့ထားသော သတင်းစကားများကို အလေးအနက်ဖြင့် လေ့လာရန် သင်ခန်းစာတစ်ခုဖြစ်နိုင်သည် (GC ၅၉၄၊ ၅၉၈၊ TM ၁၁၆ ကို ကြည့်ပါ)။

It is appropriate to inquire how John was able to say, “He must increase, but I must decrease” (John 3:30), and to accept without murmuring the lonely months in the dungeon, and eventually death at the hands of Herod. The secret was that “the touch of divine love had transformed him” (DA 179)—his heart was right. He was willing to be faithful to his mission in spite of the fact that to some extent he misconstrued the nature of Christ’s kingdom, a misconception he shared with his contemporaries (DA 215). Even the disciples of Jesus, after the resurrection, thought that He was about to establish His glorious kingdom on earth (Acts 1:6; cf. Matt. 24:3). Christ told the Pharisees, “The kingdom of God cometh not with observation: … for, behold, the kingdom of God is within you” (Luke 17:20, 21). How often has it been true that perplexity has arisen from a misunderstanding of a statement in Bible prophecy! It was the preconceived opinions of the disciples, in spite of what their Lord had sought to teach them, that made His death and burial so bitter an experience for them (DA 412,  772, 796). Their experience may well be a lesson to us today to study with all diligence the messages that Inspiration has sent with regard to the hour of crisis that lies ahead of us (GC 594, 598; TM 116).

 

အခြားတစ်ဦး။ ယေရှုပြောခဲ့သည့်စကားများနှင့် ပြုလုပ်ခဲ့သည့်အမှုများ—သူ၏ တရားဒေသနာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများ—သည် ယောဟန်မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အတိအကျမဟုတ်ခဲ့ပေ။ ယေရှုသည် တပည့်များကို စုစည်းကာ နိုင်ငံအနှံ့သွားလာရင်း သွန်သင်ခြင်းနှင့် လူများကို ကုသပေးခြင်းဖြင့် ကျေနပ်နေပုံရသည် (DA ၂၁၅ ကို ကြည့်ပါ)။ ယောဟန်သည် ယေရှုသည် မက်ဆီယာဖြစ်သလားဟူသော သံသယဖြင့် ညှဉ်းပန်းခံစားခဲ့ရသည်။ အကြောင်းမှာ ယေရှုသည် မက်ဆီယာဖြစ်လာမည်ဟု လူထုထင်မှတ်ထားသော ပုံစံနှင့် လုပ်ဆောင်မှုများနှင့် မကိုက်ညီခဲ့ပေ။ ယောဟန်၏ မေးခွန်းကို ပြန်လည်ဖော်ပြရလျှင်— “သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့မျှော်လင့်ရမည့် မက်ဆီယာအမျိုးအစားဖြစ်သလား” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

Another. What Jesus said and did—His sermons and His miracles—was not exactly what John had expected. Jesus seemed content to gather about Him a band of disciples and to go about the country teaching and healing the people (see DA 215). John was tormented with doubt as to whether Jesus was the Messiah, because He did not conform to the popular conception of what the Messiah would be like and would do when He came. John’s question, rephrased, was this: “Are you the kind of Messiah we are to look for?”

 

၂၀။ ကျွန်ုပ်တို့ကို စေလွှတ်သည်။ ထိုစေတမန်နှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့ကို အဓိကအားဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးအတွက် စေလွှတ်ခဲ့သည်ကို သတိမထားမိခဲ့ကြပေ (အခန်းကြီး ၁၉ ကို ကြည့်ပါ)။ ယောဟန်သည် ၎င်းတို့၏ ချစ်ခင်မှုနှင့် အမှုဆောင်ခြင်းကို ယေရှုထံသို့ လွှဲပြောင်းရန်လည်း ရည်ရွယ်ခဲ့ပေမည်။ ထိုနှစ်ဦးသည် ခြောက်လခန့်အကြာ ယေရှုနှင့် အတူလိုက်ပါသွားသော ယေရှု၏ တပည့်များထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ပေမည် (DA ၃၆၁ ကို ကြည့်ပါ)။

20. Hath sent us. The two messengers were probably unaware of the fact that they had been sent primarily for their own benefit (see on v. 19). John probably desired also to prepare them for the transfer of their affections and service to Jesus. No doubt these two men were among the disciples of Jesus who, some six months later, cast their lot with Christ (see DA 361).

 

၂၁။ ထိုအချိန်တွင်။ စေတမန်နှစ်ဦးသည် ဂလိလဲဒေသတွင် လူအုပ်ကြီးများကြားတွင် ယေရှုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ရောဂါအမျိုးမျိုးခံစားနေရသူများသည် သခင်ဘုရားရပ်နေရာ သို့မဟုတ် ထိုင်နေရာသို့ လူအုပ်ကြားမှ တိုးဝှေ့လာကြသည် (DA ၂၁၆ ကို ကြည့်ပါ)။ ယောဟန်၏ တပည့်များကို ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက်၊ ယေရှုသည် ၎င်းတို့၏ မေးခွန်းကို ဖြေကြားခြင်းမပြုဘဲ၊ တိတ်ဆိတ်စွာ ကုသပေးခြင်းအမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

21. In that same hour. The two messengers found Jesus amid the throngs of people somewhere in Galilee. Sufferers from various diseases were pressing through the crowd to where the Master stood or sat (see DA 216). Greeting John’s disciples courteously, no doubt, Jesus avoided answering their question and quietly went about His work of healing.

 

ယေရှု၏ စေတမန်နှစ်ဦး၏ မေးခွန်းကို ဖြေကြားပုံနည်းလမ်းသည်၊ သူ၏ နည်းလမ်းအားလုံးကဲ့သို့ပင်၊ ဓမ္မအမှုဆောင်များနှင့် ဆရာများအတွက် အရေးကြီးသော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤအခါတွင် သူသည် ပရောဖက်များ၏ ကိုးကားချက်များစွာဖြင့် သေတ္တာဗေဒဆိုင်ရာ လက်တွေ့ကျသော အဖြေတစ်ခုကို ပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုသို့မလုပ်ခဲ့ပေ။ “ပို၍မြတ်သောနည်းလမ်း” (၁ ကောရိန္သု ၁၂:၃၁) တစ်ခုရှိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ပို၍ထင်ရှားပြီး ရလဒ်များတွင် ပို၍တည်တံ့ခဲ့သည်။ ယေရှုသည် သူ၏ ဘုရားဖြစ်ခြင်း၏ အဓိကသက်သေအဖြစ်၊ ဝေဒနာခံစားနေရသော လူသားများနှင့် ပျောက်ဆုံးနေသောသူများအတွက် သူ၏ အမှုတော်၏ ပြည့်စုံသော လိုက်လျောညီထွေမှုကို ပေးအပ်ခဲ့သည် (DA ၂၁၇၊ ၄၀၆၊ ၄၀၇ ကို ကြည့်ပါ)။

Christ’s method of answering the question posed by the two messengers, like all of His methods, is one of major importance to ministers and teachers. He might, upon this occasion, have given a good, practical theological answer, supported by numerous quotations from the prophets, but He did not do so. There was “a more excellent way” (1 Cor. 12:31), and one that was at the same time far more impressive and more permanent in its results. It is worthy of note that the supreme evidence Christ offered of His divinity was the perfect adaptation of His ministry to the need of suffering and lost humanity (see DA 217; cf. 406, 407).

 

ယေရှုသည် ယောဟန်၏ တပည့်များကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဤနည်းလမ်းကို အမြဲအသုံးမပြုခဲ့ပေ။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးနောက်၊ ဧမောင်သို့သွားသော တပည့်နှစ်ဦးအား သူ၏ အမှတ်အသားကို မျက်မြင်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးအမြင်ကို သူ၏ သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့်ဆက်နွှယ်သော ဖြစ်ရပ်များသည် ပရောဖက်ပြုချက်များ၏ ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြရန်ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေတွင်၊ သမ္မာကျမ်းစာများတွင် သူ၏ လက်တွေ့ကျသော သွန်သင်ချက်များသည် သူ၏ နောက်လိုက်များအား ယုံကြည်ခြင်းရှိရန် အကြီးမားဆုံး သက်သေဖြစ်ခဲ့သည် (DA ၇၉၉ ကို ကြည့်ပါ)။

Christ did not always use the method He here employed in meeting the disciples of John. Upon a later occasion, following His resurrection, He hid His identity from the natural vision of the two disciples on the way to Emmaus, in order to direct their spiritual eyesight to the fact that events connected with His death and resurrection were in fulfillment of prophecy. His practical instruction in the Scriptures provided, in this instance, the very strongest possible evidence why His followers should have faith in Him (see DA 799).

 

ယောဟန်စေလွှတ်သော စေတမန်နှစ်ဦးသည် ယေရှု၏ အမှုတော်၏ “သတင်းစကား” သို့မဟုတ် “အစီရင်ခံစာ” ကို ကြားခဲ့ရပြီး (အခန်းကြီး ၁၇၊ ၁၈)၊ ယခုမူ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ကြားခဲ့ရသည်များသည် မှန်ကန်ကြောင်း သံသယမရှိတော့ပေ။ ယေရှု၏ ၎င်းတို့အား ဖြေကြားပုံနည်းလမ်းသည် သမ္မာတရားသွန်သင်ခြင်း၏ အခြားအရေးကြီးသော နိယာမတစ်ခုကို သရုပ်ပြသည်—သူသည် သက်သေများကို တင်ပြခဲ့ပြီး ယောဟန်၏ တပည့်များအား ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နိဂုံးချုပ်ဆွဲရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ သူသည် အယူဝါဒဖြင့် ဖိအားမပေးခဲ့ပေ၊ သူ၏စကားကို လက်ခံရန် ဖိအားမပေးခဲ့ပြီး ဆန့်ကျင်ပြောဆိုသူမည်သူမဆို မမှန်ကန်ဟု မဖော်ပြခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးများသည် ပရောဖက်ပြုချက်များအရ မက်ဆီယာလုပ်ဆောင်ရမည့်အရာများ (အခန်းကြီး ၂၂ ကို ကြည့်ပါ) နှင့် သူကိုယ်တိုင်လုပ်ဆောင်နေသည့်အရာများ (အခန်းကြီး ၂၁) ကို အခြေခံ၍ လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ရှိခဲ့သည်။

The two messengers sent by John had heard the “rumour,” or “report,” of the ministry of Jesus (vs. 17, 18); now they saw for themselves, and could no longer doubt the truth of what they had heard. Christ’s method of answering them also illustrates another important principle of teaching truth—He presented the evidence and let John’s disciples draw their own conclusions. He did not dogmatize, He did not press them to take His word for an answer and assert that anyone who said anything to the contrary was in error. Their minds were left completely free to exercise judgment in the matter on the basis of what prophecy had said the Messiah would do (see on v. 22), and what He himself was doing (v. 21).

 

အားနည်းချက်များနှင့် ရောဂါများ။ မဿဲ ၄:၂၃၊ မာကု ၃:၁၀ ကို ကြည့်ပါ။

Infirmities and plagues. See on Matt. 4:23; Mark 3:10.

 

မကောင်းသော ဝိညာဉ်များ။ ဆရာဝန်လုကာသည် နတ်ဆိုးစွဲသူများနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရောဂါခံစားနေရသူများကို ဂရုတစိုက် ခွဲခြားထားသည်ကို သတိပြုရန်လိုသည်။ ဤအချက်သည် အချို့သောသူများပြောဆိုထားသည့်အတိုင်း ၎င်းတို့နှစ်ခုကို ရောထွေးခဲ့သည်ဟူသော ဖြစ်နိုင်ခြင်းကို ဖယ်ရှားပေးသည် (အခန်းကြီး ၆:၁၇၊ ၁၈၊ ၇:၂၊ ၈:၂၇–၃၆၊ မာကု ၁ ရှိ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

Evil spirits. It is important to note that Luke the physician carefully distinguishes between those who are demon possessed and those whose affliction is limited to the physical being. This fact precludes the possibility that he confused the two, as some have asserted (see vs. 6:17, 18; 7:2; 8:27–36; Additional Note on Mark 1).

 

ပေးတော်မူသည်။ ဂရိလို “charizomai” သည် “ကျေးဇူးပြုရန်” သို့မဟုတ် “ကျေးဇူးဖြင့်ပေးရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ “charis” မှဆင်းသက်လာကာ “ကျေးဇူး” သို့မဟုတ် “မျက်နှာသာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် (အခန်းကြီး ၁:၃၀ ကို ကြည့်ပါ)။ ယေရှုသည် အခြားသူများကို ကျန်းမာရေးပြန်လည်ရရှိစေသောအခါ၊ သူ၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် သို့မဟုတ် စက်ပိုင်းဆိုင်ရာမဟုတ်ပေ။ ယင်းသည် လူသားအားလုံးအတွက် သူ၏ ကြီးမားသော မေတ္တာနှလုံးသား၏ စာနာမှုနှင့် ခံစားမှုကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။

Gave. Gr. charizomai, “to do a favor,” or “to give graciously”; from charis, “grace,” or “favor” (see on ch. 1:30). When Jesus restored others to health His act was not perfunctory or mechanical; it was, rather, an expression of the sympathetic interest and feeling of His great heart of love for all men.

 

၂၂။ ယေရှုက ဖြေကြားသည်မှာ၊ နေ့လွန်ချိန်နီးကပ်လာသောအခါ ယေရှုသည် တမန်နှစ်ဦးထံသို့လှည့်၍ သူတို့ကိုစေလွှတ်သူထံသို့ ပြန်လည်သယ်ဆောင်ရမည့်သတင်းစကားကို ပေးခဲ့သည်။ ထိုသတင်းစကားသည် ယောဟန်နှင့်သူ၏တပည့်များ၏ မေးခွန်းများကို ဖြေဆိုရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။ ယေရှု၏ဘုရားသခင့်နိုင်ငံတော်နှင့်ပတ်သက်သော ရှုထောင့်များကို မထင်ရှားစွာနားမလည်နိုင်သော်လည်း၊ ယုံမှားသံသယများအားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

22. Jesus answering said. Toward the close of the day Jesus turned to the two messengers and gave them a message to bear back to the one who had sent them, a message that proved sufficient to answer the questionings of John and his disciples (see DA 217). All doubts were set at rest, even though there might yet be aspects of Christ’s kingdom that were not completely understood.

 

ယောဟန်အား ပြောပြရန်။ ယောဟန်၏တပည့်နှစ်ဦး၏မေးခွန်းအတွက် ယေရှု၏ဖြေကြားချက်သည် ဟေရှာယ ၆၁:၁ ၏ ဆိုရိုးစကားတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်က ယေရှု၏ခေတ်ကာလရှိ ဂျူးလူမျိုးများက ထိုကျမ်းပိုဒ်ကို မက်ဆီယာနှင့်သက်ဆိုင်သည်ဟု အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။ ယေရှုသည် နာဇရက်မြို့တွင်ဖြစ်စေ၊ ဤအခါသမယတွင်ဖြစ်စေ “ဒဏ်ခတ်ခြင်းနေ့” ကို မဖော်ပြခဲ့ပေ။ ယောဟန်ထံသို့ပေးပို့သော သူ၏သတင်းစကားတွင်၊ ယေရှုသည် “အကျဉ်းသားများအတွက် လွတ်လပ်ခြင်း” ကိုလည်း မဖော်ပြခဲ့ပေ။ ထိုသို့သောကိုးကားချက်သည် အထင်အမြင်လွဲမှားစေနိုင်ပြီး၊ ယောဟန်၏စိတ်နှလုံးတွင် ထောင်မှလွတ်မြောက်ရန် မမှန်ကန်သောမျှော်လင့်ချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ယေရှု၏ဖြေကြားချက်တွင် သူသည် အပြစ်ရှိသူများကို ဖျက်ဆီးရန်မဟုတ်ဘဲ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ နှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာအရ ပြန်လည်ထူထောင်ရန်လာခဲ့သည်ဟူသော မဖော်ပြထားသောရှင်းပြချက်ကို သွယ်ဝိုက်ဖော်ပြထားသည်။ သူသည် “သူတို့သည် အသက်ရှင်နိုင်ရန်နှင့် ပို၍ပြည့်စုံစွာရှင်သန်နိုင်ရန်” လာခဲ့သည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ “သင်သည် လာမည့်သူဖြစ်သလား” ဟူသော ယောဟန်၏မေးခွန်းအတွက် ယေရှု၏ဖြေကြားချက်သည် “ဟုတ်သည်၊ သို့သော် ငါသည် သင်မျှော်လင့်ထားသည့်မက်ဆီယာမျိုးမဟုတ်ပေ” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

Tell John. Christ’s answer to the question of the two disciples of John is a paraphrase of Isa. 61:1, a passage recognized by the Jews of Christ’s day as definitely Messianic (see on Luke 4:18–21). No more impressive answer could have been given.

Christ did not mention the “day of vengeance,” either at Nazareth or upon this occasion (see Isa. 61:2; Luke 4:19). In His message to John, Jesus also said nothing of “liberty” for the “captives” (Isa. 61:1). Such a reference could easily be misunderstood and might stir a false hope in John’s heart for release from prison. Implied in Christ’s answer was the unspoken explanation that He had not come to destroy sinners (see Luke 9:56; John 3:17; 12:47), but to restore them, physically, mentally, and spiritually. He had “come that they might have life, and that they might have it more abundantly” (John 10:10). Jesus’ answer to John’s question, “Art thou he that should come?” was, so to speak, “Yes, but I am not the kind of Messiah you expected.”

 

မြင်လျက်နှင့် ကြားလျက်။ မျက်မြင်သက်သေများထက် ပိုကောင်းသောသက်သေများ မရှိပေ။ ယေရှုသည် ဤတမန်နှစ်ဦးကို လူတို့၏ဝိညာဉ်နှင့်ကိုယ်ခန္ဓာအတွက် သူပြုလုပ်နေသောအမှုကို မျက်မြင်သက်သေများအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Seen and heard. There are no better witnesses than eyewitnesses. Christ made these two messengers eyewitnesses of the work He was doing for men’s souls and bodies (cf. Luke 1:2; John 1:14; 2 Peter 1:16; 1 John 1:1, 2).

 

ဆင်းရဲသားများထံသို့။ သာမန်ပညာမတတ်သော လယ်သမားများနှင့် အလုပ်သမားများသည် မာန်မာနထောင်လွှားသော ဖာရိရှဲများနှင့် ပညာတတ်ရဗ္ဗိများထံမှ အာရုံစိုက်မှုအနည်းငယ်သာ ရရှိခဲ့သည်။ သူတို့၏အာရုံစူးစိုက်မှုသည် အများအားဖြင့် ချမ်းသာသူများနှင့် သြဇာရှိသူများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ရိုးသားသောနှလုံးနှင့် ရိုးရှင်းသောယုံကြည်ခြင်းရှိသော “သာမန်လူထု” သည် ယေရှုထံသို့ ဆွဲဆောင်ခံရပြီး “သူ့စကားကို ဝမ်းမြောက်စွာနားထောင်ခဲ့ကြသည်”။ ယေရှု၏ခေတ်ကာလရှိ ဂျူးလူမျိုးများတွင်၊ “ဆင်းရဲသားများ” သည် လောကီဥစ္စာပစ္စည်းများတွင် ဆင်းရဲခြင်းသာမက၊ အာဏာနှင့်သြဇာရှိသူများ၏လက်ထဲတွင် ဖိနှိပ်ခံရပြီး ဒုက္ခရောက်နေရသူများလည်း ဖြစ်သည်။

To the poor. The common, illiterate peasants and laborers received little attention from the proud Pharisees and the learned rabbis. Their attention, for the most part, was reserved for men of wealth and influence. The “common people,” with their open hearts and simple faith, were the very ones who were attracted to Christ and who “heard him gladly” (Mark 12:37). Often among the Jews of Christ’s day, “the poor” not only were poor in wordly goods, but were also oppressed and afflicted at the hands of men in positions of power and influence (see on Matt. 5:3). See p. 55.

 

ဧဝံဂေလိ။ သို့မဟုတ် “သတင်းကောင်း”။

Gospel. Or, “good news” (see on Mark 1:1).

 

၂၃။ မင်္ဂလာရှိသူ။ သို့မဟုတ် “ပျော်ရွှင်သူ”။ ယေရှုသည် မင်္ဂလာဆုတောင်းစကားပုံစံဖြင့်၊ သို့သော် ယောဟန်နှင့် သူ့ထံသို့ သတင်းစကားသယ်ဆောင်လာသော တပည့်များအတွက် နားလည်နိုင်သောစကားများဖြင့် နူးညံ့စွာ ဆုံးမသွန်ပြခဲ့သည်။ ဟေရှာယ ၆၁:၁ ၏ ဆိုရိုးစကားပြီးနောက် ဤမင်္ဂလာဆုတောင်းသည် ယောဟန်အတွက် ယေရှုကိုယ်တိုင်ကိုယ်တိုင်ပြောလိုသော အားပေးစကားနှင့် ချီးမြှင့်စကားဖြစ်သည်။ ဧဝံဂေလိမှတ်တမ်းအရ၊ ဤသည်မှာ ယေရှုနှင့်ယောဟန်အကြား နောက်ဆုံးထိတွေ့မှုဖြစ်သည်။

23. Blessed is he. Or, “happy is he” (see on Matt. 5:3). In the gracious form of a benediction, yet in words whose meaning would not be lost on John, or on the disciples who bore the message to him, Jesus administered a gentle rebuke (see DA 218). This benediction, following the paraphrase of Isa. 61:1 (see on Luke 7:22), was all that Christ had personally to say to the imprisoned prophet. It was Christ’s answer to the unspoken longing of John’s heart for a personal word of comfort and cheer (see DA 217). So far as the record of the Gospels goes, this is the last contact between Jesus and John.

 

စိတ်ဆိုးစေခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “စကန်ဒါလစ်ဇို” သည် “လဲကျစေရန်”၊ ထို့ကြောင့် “စိတ်ဆိုးစေရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ယေရှု၏ခေတ်ကာလရှိ ဂျူးလူမျိုးများစွာသည် “ထိုလဲကျစေသောကျောက်တုံး” သို့မဟုတ် “စိတ်ဆိုးစေသောကျောက်တုံး” ဖြစ်သည့် ယေရှုကြောင့် လဲကျခဲ့ကြသည်။ ယေရှုသည် “မိမိလူမျိုးထံသို့လာခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏လူမျိုးက သူ့ကိုလက်မခံခဲ့ပေ”။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ယေရှု၏တပည့်များပင် သူကြောင့် “စိတ်ဆိုးခဲ့ကြသည်”။ ယုဒသည်လည်း ယေရှုကြောင့် “စိတ်ဆိုးခဲ့ခြင်း” ကြောင့် သစ္စာဖောက်ခဲ့သည်။ သစ္စာဖောက်ညတွင် တပည့်များသည် ယေရှုကြောင့် “စိတ်ဆိုးခဲ့ခြင်း” ကြောင့် အားလုံးသူ့ကိုစွန့်ခွာထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြသည်။

Offended. Gr. skandalizō, “to cause to stumble,” hence, “to offend” (see on Matt. 5:29). Many of the Jews of Christ’s day “stumbled at that stumblingstone,” or the “rock of offence [Gr. skandalon, an object of stumbling],” Jesus (Rom. 9:32, 33), as the prophet Isaiah had said they would (see on Isa. 8:14). Jesus had come to “his own, and his own received him not” (see John 1:11; DA 30,  213, 391–394). At times, even Christ’s disciples were “offended” because of Him (see DA 380), and it was because of being “offended” at Jesus that Judas betrayed Him (DA 719). It was because the disciples were “offended” on the night of the betrayal that they all “forsook him and fled” (Matt. 26:31, 56).

 

၂၄။ သူစတင်ခဲ့သည်။ [ယောဟန်အား ယေရှု၏ချီးမွမ်းခြင်း၊ လုကာ ၇:၂၄–၃၅=မဿဲ ၁၁:၇–၃၀။ အဓိကမှတ်ချက်: မဿဲ။]

24. He began. [Jesus’ Eulogy of John, Luke 7:24–35=Matt. 11:7–30. Major comment: Matthew.]

 

၂၅။ ခမ်းနားစွာဝတ်ဆင်ထားသူ။ ဆိုလိုသည်မှာ သာယာလှပသောအဝတ်အစားများဖြင့် ဝတ်ဆင်ထားသူဖြစ်သည်။

25. Gorgeously apparelled. That is, dressed in splendid clothing.

 

သိမ်မွေ့စွာ။ ဆိုလိုသည်မှာ “ဇိမ်ခံစွာ” ဖြစ်သည်။

Delicately. That is, “in luxury.”

ဘုရင်များ၏နန်းတော်များ။ သို့မဟုတ် “အိမ်တော်များ”။

Kings’ courts. Or, “palaces.”

 

၂၉, ၃၀ (မဿဲ ၁၃:၁၅၊ ယောဟန် ၁၂:၃၉, ၄၀)။ ဖာရိရှဲများသည် ယေရှုကို မျက်ကန်းစွာဆန့်ကျင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။—ကျမ်းစာဆရာများ၊ ဖာရိရှဲများနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် အမှန်တရား၏သက်သေများကို မမြင်ရန်သန္နိဋ္ဌာန်ချထားခဲ့ကြပြီး၊ အထင်ရှားဆုံးသော ကောက်ချက်များကို ရှောင်ရှားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ခေါင်းမာသောမယုံကြည်မှုကို တရားမျှတစေရန်အတွက်၊ ယေရှု၏သွန်ပြချက်များတွင် အထင်အမြင်လွဲမှားစေနိုင်ခြင်း၊ အသုံးမချနိုင်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် မမှန်ကန်စွာဖော်ပြရန် အခွင့်အလမ်းများကို လက်လွတ်မခံခဲ့ကြပေ။ ယေရှု၏စကားများ၏အမှန်တရားကို အထင်အမြင်လွဲမှားစွာ အသုံးမချနိုင်သည့်အခါ၊ ဘုရားသခင်၏အကြံဉာဏ်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး အမှန်တရားကို ငြင်းပယ်သူများသည်၊ ယေရှုသွန်ပြလိုသောသင်ခန်းစာမှ လူထု၏အာရုံကို လွှဲပြောင်းရန် မသက်ဆိုင်သောမေးခွန်းများကို စတင်မေးမြန်းခဲ့ကြသည်။ ဖာရိရှဲများသည် ယေရှု၏သွန်ပြချက်များကို မျက်ကန်းစွာဆန့်ကျင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။ အမှန်တရားသည် သူတို့၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် နက်ရှိုင်းသောအထင်အမြင်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့သည် အမှန်တရားကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့၏ယုံကြည်ချက်များကို ဆန့်ကျင်ပြီး၊ မမြင်နိုင်ရန် မျက်စိကိုပိတ်ထားကာ၊ နားမလည်နိုင်ရန် နှလုံးကိုမာကျောစေကာ၊ ယေရှုက သူတို့ကို ကုသပေးမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြသည်။

29, 30 (Matt. 13:15; John 12:39, 40). Pharisees Did Not Blindly Oppose Christ.—The scribes, Pharisees, and rulers were determined that they would not see the evidences of truth, and they evaded the most manifest conclusions. To justify their course of stubborn unbelief, they lost no possible opportunity of seizing upon anything in the teaching of Jesus that they could misconstrue, misapply, or falsify. When there was no possibility of misapplying the truth of Christ’s words, these men who rejected the counsel of God against themselves, started questions that had no reference to the matter in hand, so as to attract the attention of the people away from the lesson that Jesus sought to teach, and adroitly evade the truth. The Pharisees were not blindly opposing the doctrines of Christ; for the truth made deep impressions upon their minds; but they resisted truth, and went contrary to their convictions, closing their eyes lest they should see, hardening the heart, lest they should perceive, and be converted, and Christ should heal them (RH Oct. 18, 1892).

 

၂၉။ လူထုအားလုံး။ အချို့က အခန်းငယ် ၂၉ နှင့် ၃၀ သည် ယေရှု၏ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရာအကြောင်းပြောဆိုမှု၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမဟုတ်ဘဲ၊ လုကာ၏ဝိညာဉ်သွန်းလောင်းမှုဖြင့်ရေးသားထားသော ကွင်းစကွင်းပိတ်မှတ်ချက်ဟု ယူဆကြသည်။ သို့သော်၊ ဤမျှရှည်လျားသော ထည့်သွင်းဖြည့်စွမ်းမှုသည် လုကာအတွက် ထူးခြားလှသည်။ ယေရှုကိုယ်တိုင်က ဤထုတ်ပြန်ချက်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟူသော အကြောင်းမရှိပေ။

29. All the people. Some consider vs. 29, 30 an inspired parenthetical comment by Luke rather than a part of Christ’s discourse on John the Baptist. An interpolation of this length, however, would be most unusual for Luke. There is no reason why Christ might not have made the statement.

 

သူ့ကိုနားထောင်ခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရာကို နားထောင်ခဲ့သည်။

Heard him. That is, heard John the Baptist.

 

အခွန်ခံများ။ အခန်းငယ် ၃:၁၂ ကိုကြည့်ပါ။

Publicans. See on ch. 3:12.

 

တရားမျှတစေသည်။ ဂရိစကားလုံး “ဒီကိုင်အို” သည် ဤနေရာတွင် “ဘုရားသခင်၏တရားမျှတမှုကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ လူထုသည် ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရာမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏သတင်းစကားကို တုံ့ပြန်ခြင်းဖြင့် “ဘုရားသခင်ကို တရားမျှတစေခဲ့သည်”။ သူတို့သည် ယောဟန်ပြောသောစကားသည် မှန်ကန်သည်ဟု အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြပြီး၊ ပြည်သူ့ဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ၎င်းတို့အပေါ် အချို့သောလိုအပ်ချက်များကို တောင်းဆိုပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဟု အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။

Justified. Gr. dikaioō, here meaning, “to acknowledge God’s righteousness.” The people “justified God” by responding to the divine message through John the Baptist. They recognized that what John said was true, and that, as a prophet, he had the right to make certain requirements of them.

 

မဿဲ ၃:၆ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း၊ ယောဟန်၏လက်ထဲတွင် ဗတ္တိဇံကိုလက်ခံခြင်းသည် ယောဟန်အား ဘုရားသခင်က စကားပြောဆိုသူအဖြစ် လူသိရှင်ကြား အသိအမှတ်ပြုခြင်းဖြစ်သည်။

Baptized. See on Matt. 3:6. The acceptance of baptism at the hands of John was a public acknowledgment of the fact that God spoke through John.

 

ယောဟန်၏ဗတ္တိဇံ။ မဿဲ ၃:၆ တွင်ဖော်ပြထားသည်။ ခရစ်ယာန်ဗတ္တိဇံသည် ယောဟန်၏ဗတ္တိဇံကို ပုံစံယူထားသည် (ယောဟန် ၃:၂၂-၂၃၊ ယောဟန် ၄:၁-၂ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော်၊ အစောပိုင်းခရစ်ယာန်အသင်းတော်သည် ယောဟန်၏ဗတ္တိဇံတစ်ခုတည်းသည် လုံလောက်မှုမရှိဟု ယူဆခဲ့ပုံရသည် (တမန်တော် ၁၈:၂၅၊ ၁၉:၁-၅ ကိုကြည့်ပါ)။ သူ၏ဗတ္တိဇံသည် အဓိကအားဖြင့် နောင်တရခြင်း၏သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ တကယ်တော့ ၎င်းကို “နောင်တရခြင်း၏ဗတ္တိဇံ” ဟုခေါ်သည် (မာကု ၁:၄ စသည်ဖြင့်)။ ခရစ်ယာန်ဗတ္တိဇံသည် နောင်တရခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး (တမန်တော် ၂:၃၈)၊ ထို့အပြင် ယေရှုခရစ်ကို ဘုရားသခင်၏သားတော်အဖြစ် ယုံကြည်ခြင်း (တမန်တော် ၈:၃၆-၃၇) နှင့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်ကို လက်ခံခြင်း (တမန်တော် ၁၀:၄၄-၄၈၊ ၁၉:၁-၆) တို့ကို ထည့်သွင်းဖော်ပြသည်။ ယောဟန်သည် ယေရှုသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်ဖြင့် “ဗတ္တိဇံ” ပေးမည်ဟု ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည် (မဿဲ ၃:၁၁၊ တမန်တော် ၁၁:၁၆ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော်၊ ယောဟန်၏ဗတ္တိဇံသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်၏အတည်ပြုချက်မရှိခဲ့ဟု မဆိုလိုပါ။

Baptism of John. See on Matt. 3:6. Christian baptism was patterned after the baptism of John (see John 3:22, 23; John 4:1, 2). However, the early Christian church apparently felt that John’s baptism alone was not adequate (see Acts 18:25; 19:1–5). His baptism was essentially a symbol of repentance; it was, in fact, called the “baptism of repentance” (Mark 1:4; etc.). Christian baptism typifies repentance (Acts 2:38), and, in addition, belief in Jesus Christ as the Son of God (Acts 8:36, 37) plus the reception of the Holy Spirit (Acts 10:44–48; 19:1–6). John had, in fact, predicted that Jesus would “baptize” with the Holy Ghost (see Matt. 3:11; cf. Acts 11:16). This does not mean, however, that the baptism of John was without the approval of the Holy Spirit.

 

၃၀. ဖာရိရှဲများ။ စာမျက်နှာ ၅၁၊ ၅၂ ကိုကြည့်ပါ။

30. Pharisees. See pp. 51, 52.

 

ဥပဒေပညာရှင်များ။ မာကု ၁:၂၂၊ ၂:၁၆ တွင်ဖော်ပြထားသည်။ ဤသူများသည် ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့အသုံးပြုသည့်အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် “ဥပဒေပညာရှင်” မဟုတ်ကြပါ။ ၎င်းတို့သည် ယုဒလူမျိုးဥပဒေ၏ သင်ကြားသူများနှင့် ရှင်းလင်းဖွင့်ဆိုသူများဖြစ်သည်။

Lawyers. See on Mark 1:22; 2:16. These men were not “lawyers” in the sense that we use the term today. They were students and expositors of Jewish law.

 

ဘုရားသခင်၏အကြံအစည်။ ဗတ္တိဇံခံရန်လာသူတစ်စုစီအတွက် ယောဟန်သည် နောင်တရခြင်းနှင့်ထိုက်တန်သော အကျင့်ကိုထုတ်ဖော်ရန် အသေးစိတ်ညွှန်ကြားချက်များပေးခဲ့သည် (မဿဲ ၃:၇-၈၊ လုကာ ၃:၁၀-၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်အချို့သည် ဗတ္တိဇံခံခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့အနက် ယောဟန်၏လက်ထဲတွင် ဗတ္တိဇံကိုလက်ခံသူမှာ အနည်းငယ်သာရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့သည် အပြစ်သားများဖြစ်ပြီး နောင်တရရန်လိုအပ်သည်ဟု ဝန်ခံရန်ငြင်းဆိုခဲ့သည် (မဿဲ ၃:၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောဟန်၏ဗတ္တိဇံသည် နောင်တရခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့်၊ ၎င်းတို့သည် နောင်တရရန်မလိုအပ်ဟု ခံစားခဲ့ပြီး “သူ၏ဗတ္တိဇံကို မခံခဲ့ကြပါ”။

Counsel of God. For each group of people who came to be baptized, John had outlined in detail what they should do to bring forth “fruits meet for repentance” (see on Matt. 3:7, 8; Luke 3:10–14). Though some of the religious leaders were probably baptized, there were at best but few of them who accepted the rite at John’s hands. They refused to admit that they were sinners and in need of repentance (see on Matt. 3:6). Inasmuch as the baptism of John signified repentance, a step for which they felt no need, they were “not baptized of him.”

 

မိမိတို့အပေါ်သို့။ “မိမိတို့အတွက်” သို့မဟုတ် “မိမိတို့နှင့်ပတ်သက်၍” ဟုဘာသာပြန်ရန်ပိုကောင်းသည်။

Against themselves. Better, “for themselves,” or “concerning themselves.”

 

၃၁. သခင်ဘုရားမိန့်တော်မူသည်။ ဤစကားလုံးများကို ချန်လှပ်ထားကြောင်း စာသားအထောက်အထားများရှိသည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ဗူလ်ဂိတ်နှင့် နောက်ပိုင်းဂရိလက်ရေးမူများတွင်ပေါ်သည်။ ဤစကားစုကို ထည့်သွင်းခဲ့ခြင်းသည် လုကာ ၇:၂၉-၃၀ သည် ယေရှု၏စကားမဟုတ်ဘဲ လုကာ၏အယ်ဒီတာမှတ်ချက်ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ချက်ကိုဖော်ပြရန်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည် (လုကာ ၇:၂၉ ကိုကြည့်ပါ)။

31. The Lord said. Textual evidence attests (cf. p. 146) the omission of these words. They appear in the Vulgate and in later Greek manuscripts. It has been suggested that the phrase was inserted to indicate the belief that vs. 29, 30 were not the words of Jesus, but an editorial comment by Luke (see on v. 29).

 

၃၆. ဖာရိရှဲတစ်ဦး။ [ရှိမုန်၏အိမ်တွင်ကျင်းပသောပွဲတော်၊ လုကာ ၇:၃၆-၅၀ = မဿဲ ၂၆:၆-၁၃ = မာကု ၁၄:၃-၉ = ယောဟန် ၁၂:၁-၉။ အဓိကမှတ်ချက်- မဿဲနှင့်လုကာ။ ယေရှု၏သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ကားစင်တင်သတ်ခြင်း၊ ပသခါပွဲရက်သတ္တပတ်၊ အခန်း၏အဆုံးတွင် ထပ်မံမှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ။]

36. One of the Pharisees. [The Feast at Simon’s House, Luke 7:36–50=Matt 26:6–13=Mark 14:3–9=John 12:1–9. Major comment: Matthew and Luke. See Betrayal, Trial and Crucifixion of Jesus; Passion Week; Additional Note at end of chapter.]

 

ဆန္ဒရှိသည်။ ယေရှုသည် ရှိမုန်၏နူနာရောဂါကို ပျောက်ကင်းစေခဲ့သည် (မဿဲ ၂၆:၆၊ DA ၅၅၇)၊ ထို့ကြောင့် ရှိမုန်သည် ကျေးဇူးတင်ကြောင်းဖော်ပြရန် ပွဲတစ်ခုပြင်ဆင်ပြီး ယေရှုကို ဂုဏ်ပြုဧည့်သည်အဖြစ်ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။ ဤပွဲသည် ယေရှု၏အောင်ပွဲခံဝင်ရောက်မှုမတိုင်မီ တစ်ရက်အလိုတွင် ဗက်သနိမြို့၌ကျင်းပခဲ့သည် (DA ၅၅၇ cf. ၅၆၉)၊ ကားစင်တင်သတ်ခြင်းမတိုင်မီ တစ်ပတ်မပြည့်မီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်၊ လူသေထဲမှ ထမြောက်လာခဲ့သော လာဇရုသည် အေဒီ ၃၀-၃၁ နှစ်၏နှောင်းဆောင်းရာသီတွင် (ယောဟန် ၁၁:၁ ကိုကြည့်ပါ) ယေရှုနှင့်အတူ ဂုဏ်ပြုဧည့်သည်အဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သည် (DA ၅၅၇)။ ယေရှုသည် ဖာရိရှဲများနှင့် အခွန်ခံများ၏ ဧည့်ဝတ်ကျေပုံများကို ကျေးဇူးတင်စွာလက်ခံခဲ့သည် (လုကာ ၅:၂၉၊ ၁၉:၅၊ cf. ၁၁:၃၇၊ ၁၄:၁)။

Desired. Jesus had cured Simon of the leprosy (Matt. 26:6; DA 557), and he, desiring to express his gratitude, prepared a feast and invited Jesus as the guest of honor. This feast took place in Bethany on the day preceding Christ’s triumphal entry into Jerusalem (DA 557 cf. 569), less than one week prior to the crucifixion. Furthermore, Lazarus, who had been raised from the dead not more than two months previously, during the late winter of a.d. 30–31 (see on John 11:1), was included as a guest of honor along with Jesus (DA 557). Jesus graciously accepted the hospitality of Pharisee and publican alike (see Luke 5:29; 19:5; cf. chs. 11:37; 14:1).

 

စားပွဲဝိုင်းတွင်ထိုင်သည်။ စကားလုံးအရ “စားပွဲဝိုင်းတွင်လှဲလျောင်းသည်” (မာကု ၂:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ရှိမုန်သည် ယေရှု၏တစ်ဖက်တွင်ရှိပြီး လာဇရှသည် အခြားတစ်ဖက်တွင်ရှိကာ ဧည့်သည်များသည် စားသောက်ရန်အတွက် လှဲလျောင်းနေကြသည် (DA ၅၅၈)။

Sat down to meat. Literally, “reclined [at the table]” (see on Mark 2:15). Simon was on one side of Jesus and Lazarus on the other, as the guests reclined to partake of the meal (DA 558).

 

၃၇. မိန်းမတစ်ဦး။ ဗက်သနိမာရိဟုလည်းသိကြသည့် မာရိမဂ္ဂဒလီ (အခန်း၏အဆုံးတွင် ထပ်မံမှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။

37. A woman. Mary of Bethany, otherwise known as Mary Magdalene (see Additional Note at end of chapter).

 

အလဘတ်စတာ။ ဖလားများ၊ သေတ္တာများ၊ ပန်းအိုးများ၊ သို့မဟုတ် ပုလင်းများအဖြစ် ထွင်းထုနိုင်သော ပျော့ပျောင်းသောကျောက်တုံးတစ်မျိုး။ ရှေးခေတ်ဆီးပုလင်းများကို များသောအားဖြင့် အလင်းရောင်ဖြတ်သန်းနိုင်သော မီးခိုးရောင်ထုံးကျောက်မှထွင်းထုထားသည်။

Alabaster. A comparatively soft rock that can be carved into cups, boxes, vases, or flasks. Ancient ointment flasks were usually carved from light-gray translucent limestone.

 

ဆီးကြိတ်။ ပါလက်စတိုင်းဒေသတွင် သာမန်အသုံးပြုသော “ဆီးကြိတ်” မှာ သံလွင်ဆီဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ သို့မဟုတ် အခြားမွှေးကြိုင်သောပစ္စည်းများထည့်ထားသည်။ မာရိ၏ “ဆီးကြိတ်” မှာ “အလွန်စျေးကြီးသော” စပီကီနဒ်ဖြစ်သည် (မာကု ၁၄:၃၊ ယောဟန် ၁၂:၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ Nardostachys jatamansi ၏မွှေးကြိုင်သောအမြစ်များမှထုတ်ယူထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအပင်သည် ဟိမဝန္တာတောင်တန်းများတွင် မြင့်မားစွာပေါက်ရောက်ပြီး၊ ရှေးခေတ်တွင် ရေမွှေးနှင့်ဆေးဝါးအတွက် အရင်းအမြစ်အဖြစ်အသုံးပြုခဲ့သည် (ရှောလမုန်၏သီချင်း ၁:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ မာရိ၏ “ဆီးကြိတ်” သည် မြောက်ပိုင်းအိန္ဒိယတောင်များမှလာခဲ့လျှင်၊ ၎င်းသည် “အလွန်စျေးကြီးသည်” ဟု ယူဆခံရခြင်းမှာ အံ့သြစရာမရှိပါ (ယောဟန် ၁၂:၃-၅)။ မာကု ၁၄:၅ တွင် ၎င်း၏တန်ဖိုးမှာ ရောမဒင်္ဂါး ၃၀၀ ခန့်ရှိသည်ဟု ဖော်ပြထားသည် (စာမျက်နှာ ၄၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် ထိုခေတ်က အလုပ်သမားတစ်ဦး၏ အလုပ်လုပ်ရက် ၃၀၀ ၏လုပ်ခနှင့်ညီမျှသည်ကို သတိရရန်လိုသည် (မဿဲ ၂၀:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤတန်ဖိုးကြီးသောလက်ဆောင်သည် ကမ္ဘာ့ဘုရင်များအတွက် သင့်တော်ပြီး မာရိ၏ကိုယ်ပိုင်စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုကို ကိုယ်စားပြုသည် (DA ၅၅၉၊ ၅၆၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Ointment. The common “ointment” of Palestine was olive oil to which spice or other aromatic ingredients were added. Mary’s “ointment” was the “very costly” spikenard (see Mark 14:3; John 12:3), probably extracted from the fragrant roots of the Nardostachys jatamansi. This plant grows high in the Himalaya Mountains, and in ancient times was used as a source of perfume and medicine (see on S. of Sol. 1:12). If Mary’s “ointment” had come from the mountains of northern India, it is little wonder that it was considered “very costly” (John 12:3, 5). Mark 14:5 gives its value as about 300 Roman denarii (see p. 49). It should be remembered that this would be equivalent to 300 working days’ wages for a laborer of the time (see on Matt. 20:2). Such a valuable gift, suitable for the monarchs of earth, represented great personal sacrifice on the part of Mary (see DA 559, 564).

 

၃၈. သူ၏ခြေထောက်အနီးတွင်ရပ်နေသည်။ ပွဲတစ်ခုတွင် ဧည့်သည်များသည် စားပွဲဝိုင်းမတိုင်မီ ဖိနပ်များကိုချွတ်ပြီး စားပွဲသုံးဖက်ရှိ ခုတင်များပေါ်တွင် ဘယ်ဘက်ခြမ်းအား လှဲလျောင်းကာ၊ ဘယ်ဘက်တံတောင်ကို စားပွဲပေါ်တွင်တင်ထားပြီး ခြေထောက်များကို စားပွဲမှဝေးသော ခုတင်၏အောက်ဖက်တွင် ထားရှိသည် (မာကု ၂:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤစီစဉ်ပုံသည် မာရိအား ယေရှု၏ခြေထောက်ကို ဆီးကြိတ်ဖြင့် “လိမ်းရန်” လွယ်ကူစေခဲ့ပြီး မွှေးကြိုင်သောဆီးကြိတ်၏ရနံ့သည် အခန်းတစ်ခုလုံးကို မဖြည့်မချင်း သတိမထားမိခဲ့ပါ။

38. Stood at his feet. Guests at a feast would remove their sandals before the meal and recline on their left side on the couches on three sides of the table, with their left elbow resting on the table and their feet at the lower end of the couch, away from the table (see on Mark 2:15). This arrangement made it comparatively simple for Mary to “anoint” the feet of Jesus without being noticed until the aromatic scent of the perfumed ointment filled the room.

 

ဆေးကြောရန်။ စကားလုံးအရ “စိုစွတ်စေရန်” သို့မဟုတ် “စိုစွတ်စေရန်”။

To wash. Literally, “to wet,” or “to moisten.”

 

မျက်ရည်များဖြင့်။ မာရိသည် ယေရှု၏ခြေထောက်ပေါ်တွင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတင်ခြင်း၏မျက်ရည်များကျရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဆီးကြိတ်လိမ်းရန် ဒူးထောက်လိုက်စဉ်၊ သူမ၏မျက်ရည်များသည် ၎င်းတို့ကို ထိန်းမထားနိုင်ဘဲ ဆီးကြိတ်မလိမ်းမီ သူ၏ခြေထောက်ပေါ်သို့ ကျဆင်းခဲ့သည်။

With tears. Mary had probably not planned to shed tears of joy and thankfulness on Jesus’ feet. But as she knelt to apply the ointment, her tears probably came in spite of an attempt to hold them back, and fell on His feet before she could apply the ointment.

 

သူမ၏ဆံပင်များဖြင့်။ လူသိရှင်ကြားတွင် မိန်းမတစ်ဦး၏ဆံပင်ကို ဖြည်ထားခြင်းသည် ယဉ်ကျေးမှုအရ အရှက်ရဖွယ်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ သို့သော်၊ ဤမထင်မှတ်ထားသော လိုအပ်ချက်အတွက် မျက်ဝတ်ပုဝါမရှိသဖြင့် သူမသည် သူမ၏ဆံပင်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

Hairs of her head. It was commonly thought a disgrace for a woman to let down her hair in public. But, probably unprepared for this apparently unforeseen need for a towel, she reached for her hair.

 

နမ်းသည်။ ဂရိစကားလုံးအရ သူမသည် ထပ်ခါတလဲလဲ နမ်းခဲ့သည် (လုကာ ၇:၄၅ ကိုကြည့်ပါ)။ အချို့သော အရှေ့တိုင်းနိုင်ငံများတွင်၊ ယနေ့ခေတ်နှင့် ရှေးခေတ်တွင်၊ နှုတ်ဆက်ရာတွင် နမ်းခြင်းသည် သာမန်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၂၆:၄၉ ကိုကြည့်ပါ)။ အခြားသူ၏ခြေထောက်ကို ဖက်ပြီး နမ်းခြင်းသည် မြင့်မြတ်သောအရေးတယူမှု၏ သင့်လျော်ပြီး လေးစားဖွယ်ဖော်ပြမှုဖြစ်သည် (မဿဲ ၂၈:၉ ကိုကြည့်ပါ)။

Kissed. According to the Greek, she kissed repeatedly (see v. 45). In some Oriental lands, today as well as in ancient times, and elsewhere, a kiss is a common form of greeting (see on Matt. 26:49). To embrace another’s feet and to kiss them was an entirely appropriate and respectable demonstration of high regard (see on Matt. 28:9).

 

ဆီးကြိတ်လိမ်းသည်။ မဿဲ ၆:၁၇ ကိုကြည့်ပါ။ စိတ်ခံစားမှုပြင်းထန်ပြီးနောက် လိမ်းပေးခဲ့သည်။

Anointed them. See on Matt. 6:17. That is, after the burst of emotion.

 

၃၉။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြောဆိုသည်။ ရှိမုန်သည် ယေရှုနှင့်ဘေးချင်းကပ်လျက်ထိုင်နေပြီး ရေမွှေးအနံ့ကိုပထမဆုံးသတိပြုမိသူတစ်ဦးဖြစ်ကာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ဧည့်ဝတ်ကျေသော အိမ်ရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။ သို့သော် ယေရှုသည် ထိုအမျိုးသမီး၏ကျေးဇူးတင်စိတ်ဖြင့်ပြုလုပ်သောလုပ်ရပ်ကို တားမြစ်ခြင်းမပြုဘဲ ခွင့်ပြုသည်ဟု သူက တိတ်တဆိတ်စီရင်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

39. Spake within himself. Simon was reclining next to Jesus, and would be one of the first persons at the table to detect the perfume and to notice what was happening. A gracious host, he said nothing. But he passed silent judgment on Jesus for permitting the act of gratitude without remonstrating with the woman.

 

ပရောဖက်တစ်ပါး။ စာသားအထောက်အထားများကို ကိုးကားနိုင်သည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ)၊ “ပရောဖက်” ဟူသော စကားလုံးကို မောရှေက တရားဟောရာ ၁၈:၁၅ တွင် ကြိုဟောထားသည့် ပရောဖက်ဟု ဖတ်ရှုနိုင်သည် (တရားဟောရာ ၁၈:၁၅၊ ယောဟန် ၁:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဂရိစာသားအရ၊ ရှိမုန်သည် ဤအချိန်တွင် ယေရှုသည် ပရောဖက်မဟုတ်ဟု ကောက်ချက်ချခဲ့ပြီး၊ အကယ်၍ ပရောဖက်ဖြစ်ခဲ့လျှင် မာရိသည် မည်သည့်အမျိုးသမီးဖြစ်သည်ကို ပိုမိုသိရှိပြီး လုပ်ဆောင်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

A prophet. Textual evidence may be cited (cf. p. 146) for reading “the prophet,” that is, the Prophet predicted by Moses in Deut. 18:15 (see on Deut. 18:15; John 1:21). According to the Greek, Simon at this point had reached the conclusion that Jesus was not a prophet, or He would have known better what kind of woman Mary really was.

 

မည်သည့်အမျိုးအစား။ သို့မဟုတ် “မည်သို့သော”။ ရှိမုန်သည် ယေရှုသည် မာရိသည် မည်သည့်အမျိုးသမီးဖြစ်သည်ကို ကောင်းစွာသိသည်ကို ထင်ရှားစွာ မသိခဲ့ပေ။ ရှိမုန်သည် သူမကို အထင်အမြင်သေးစေခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ (DA ၅၆၆) မာရိ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို အနည်းငယ်သာသိခဲ့ပုံရပြီး၊ ထိုအခြေအနေသည် မာရိသည် သူမနှင့်သူမ၏မိသားစုအတွက် ရှက်ရွံ့မှုကို ရှောင်ရှားရန် ဗေသနိမှထွက်ခွာသွားခဲ့သည်ဟူသော အကြံပြုချက်ကို အတည်ပြုပေးသည် (အခန်း၏အဆုံးတွင် ထပ်လောင်းမှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။

What manner. Or, “what sort.” Simon was apparently unaware that Jesus knew very well what “manner” of woman Mary was. Simon probably knew little of what had happened to Mary since the time he had humbled her (DA 566), a circumstance that tends to confirm the suggestion (see Additional Note at end of chapter) that Mary had left Bethany to save herself and her family embarrassment.

 

၄၀။ ယေရှုက ဖြေကြားတော်မူသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ရှိမုန်၏ မပြောထွက်သော အတွေးသို့မဟုတ် မေးခွန်းကို ဖြေကြားခြင်းဖြစ်သည်။

40. Jesus answering said. That is, answering Simon’s unspoken thought or question.

 

၄၁။ အကြွေးရှင်တစ်ဦး။ [အကြွေးသမားနှစ်ဦး၊ လုကာ ၇:၄၁–၄၃။ ဥပမာများအကြောင်း စာမျက်နှာ ၂၀၃–၂၀၇ ကိုကြည့်ပါ။] ဆိုလိုသည်မှာ “အတိုးဖြင့်ငွေချေးသူ [ပရော်ဖက်ရှင်နယ်] တစ်ဦး” ဖြစ်သည်။ ဤတိုတောင်းသော ဥပမာသည် ကယ်တင်ခြင်း၏ ကောင်းချီးများအတွက် ကျေးဇူးတင်စိတ်နှင့်ဆိုင်သည်။ ထင်ရှားစွာ၊ ဤဥပမာသည် လက်ခံရရှိသော ကောင်းချီးများအတွက် တစ်ဦး၏ ကျေးဇူးတင်စိတ်သည် ထိုကောင်းချီးများနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်ဦး၏ လိုအပ်မှုခံစားချက်နှင့် တိုက်ရိုက်အချိုးကျသည်ဟူသော အခြေခံမူပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် သူ၏ လုံးဝအားကိုးရာမဲ့မှုကို ခံစားရသူသာလျှင် ဘုရားသခင်ပြုလုပ်ပေးသောအရာများကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာများဖြစ်စေ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာအရာများဖြစ်စေ မှန်ကန်စွာ တန်ဖိုးထားနိုင်သော စိတ်ထားရှိသည်။ ဘုရားသခင်၏အကူအညီကို လိုအပ်မှုမခံစားရသူသည် မိမိ၏စွမ်းရည်နှင့် အရင်းအမြစ်များကို ယုံကြည်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို အားကိုးကာ သူ့ရှေ့တွင်ရှိသော ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားသည်။ ဤအကြောင်းကြောင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လောကီသားသမီးများကို ၎င်းတို့၏အရင်းအမြစ်များကုန်ဆုံးသည်အထိ ခွင့်ပြုပြီးမှ ဘုရားသခင်၏အကူအညီကို ပေးအပ်လေ့ရှိသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် လုံးဝအားကိုးရာမဲ့မှုကို မသိရှိမီ ဘုရားသခင်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့လျှင်၊ ၎င်းတို့သည် ပေးအပ်သောကောင်းချီးများကို စစ်မှန်စွာ တန်ဖိုးမထားနိုင်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ကရုဏာကို ယုံကြည်ရန် မဦးတည်ခဲ့ဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ အကျင့်စာရိတ္တသည် မပြည့်စုံဘဲ ဆက်လက်ရှိနေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများနှင့် စွမ်းရည်များကို အားကိုးကာ ဘဝပြဿနာများကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းပြီးနေမည်။

41. A certain creditor. [The Two Debtors, Luke 7:41–43. See on parables pp. 203–207.] That is, “a certain [professional] lender [of money at interest].” This brief parable is concerned with gratitude for the blessings of salvation. Apparently the parable is based on the fundamental principle that one’s appreciation for blessings received is in direct proportion to one’s sense of need in respect to those blessings. Only he who comes to the place where he feels his utter helplessness before God is in a frame of mind properly to appreciate what God does for him, whether in material things or in spiritual things. He who does not sense his need of divine help is confident of his own ability and resources, and relies on these to find a solution to the problems that confront him. It is for this reason that God so often permits His earthborn children to exhaust their own resources before He steps in to provide them with divine help. Should He intervene before they become conscious of their utter helplessness, they would not truly appreciate the blessings bestowed, they would not be led to trust in His wisdom and kindness, their characters would remain imperfect, and they would continue to trust in their own devices and ability to cope with the problems of life.

 

ရှိမုန်နှင့်လည်း ထိုနည်းတူဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် သူ၏ နာမကျန်းဖြစ်မှုကို ကုသပေးခဲ့ပြီး (မဿဲ ၂၆:၆၊ DA ၅၅၇ ကိုကြည့်ပါ) သူသည် “သူ၏ကျေးဇူးတင်စိတ်ကို ပြသလိုခဲ့” သော်လည်း၊ ၎င်းသည် လူတစ်ဦးမှလူတစ်ဦးသို့ ကျေးဇူးတင်စိတ်ဖြစ်ပြီး၊ လူသားမှ အနန္တဘုရားသခင်သို့ ကျေးဇူးတင်စိတ်မဟုတ်ပေ။ ရှိမုန်၏ “အကျင့်စာရိတ္တသည် ပြောင်းလဲမသွားခဲ့၊ သူ၏မူများသည် မပြောင်းလဲခဲ့” (DA ၅၅၇)၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ယုံကြည်ခြင်းမပြုသေးပေ။ ထို့ကြောင့်၊ ယေရှု၏ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ နာမကျန်းဖြစ်မှုကို ကုသပေးခြင်း၏ အဆုံးစွန်ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သော သူ၏အပြစ်နာမကျန်းဖြစ်မှုကို ကုသပေးခြင်းသည် မအောင်မြင်သေးပေ။ ရှိမုန်၏ ယေရှုအပေါ်ထားသော သဘောထားသည် နိကောဒင်နှင့်ဆင်တူပြီး၊ နိကောဒင်သည် ယေရှုကို “ဘုရားသခင်ထံမှလာသော ဆရာ” အဖြစ်အသိအမှတ်ပြုခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင် “ပြန်လည်မွေးဖွားရန်” လိုအပ်မှုကို အသိအမှတ်မပြုခဲ့ပေ (ယောဟန် ၃:၂၊ ၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ဘာသာရေးအတွေ့အကြုံ၏ ဤအဆင့်တွင် “ကျောက်သားမြေ” အမျိုးအစားနားထောင်သူများဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၃:၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Thus it was with Simon. Though Jesus had healed him of the leprosy and he justifiably “desired to show his gratitude” (see Matt. 26:6; DA 557), it was the gratitude of one man toward another, not the gratitude of man toward the infinite God. Simon’s “character was not transformed; his principles were unchanged” (DA 557); in short, he was unconverted. Thus, Christ’s ultimate objective in healing his bodily leprosy, namely, healing him of the leprosy of sin, had not yet been achieved. Simon’s attitude toward Jesus was similar to that of Nicodemus, who recognized Jesus to be “a teacher come from God,” but failed to recognize his personal need of being “born again” (see on John 3:2, 3). Both were, at this stage in their religious experience, the “stony” ground type of hearers (see on Matt. 13:5).

 

ပဲစည်းငါးရာ။ ဆိုလိုသည်မှာ ရောမဒင်္ဂါးငါးရာ၊ သို့မဟုတ် ဒေါ်လာ ၅၆.၅၆ ခန့်ဖြစ်သည် (စာမျက်နှာ ၄၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဒင်္ဂါးငါးဆယ်သည် ဒေါ်လာ ၅.၆၆ ခန့်ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းအရ တန်ဖိုးသည် များစွာပိုမိုမြင့်မားမည်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၂၀:၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Five hundred pence. That is, 500 Roman denarii, or about $56.56 (see p. 49). Fifty denarii would be about $5.66. In terms of actual purchasing power the value would be much greater (see on Matt. 20:2).

 

၄၂။ ပေးဆပ်စရာမရှိ။ အကြွေးပမာဏ၏ အရွယ်အစားသည် အကြွေးသမားနှစ်ဦး၏ ပေးဆပ်နိုင်စွမ်းတွင် ကွဲပြားမှုမရှိခဲ့ပေ။ နှစ်ဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့၏အကြွေးကို ပေးဆပ်နိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် အကြွေးပေးသူ၏ အကြွေးဖျက်သိမ်းခြင်းအတွက် ၎င်းတို့၏ ကျေးဇူးတင်စိတ်တွင် ကြီးမားသောကွာခြားချက်ရှိခဲ့သည်။ အကြွေးနည်းသူသည် ၎င်း၏အကြွေးကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် ငွေရှာရန် ပိုမိုလွယ်ကူမည်ဟု ယူဆရပြီး၊ အကြွေးများသူသည် ၎င်းကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် ပိုမိုခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။ ရောမဒင်္ဂါးငါးရာအကြွေးရှိသူ (အကြွေးရှင်တစ်ဦး၊ အပိုဒ် ၄၁ ကိုကြည့်ပါ) သည် အကြွေးများလွန်းသဖြင့် ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် မျှော်လင့်ချက်နည်းပါးခဲ့ပြီး၊ ဒင်္ဂါးငါးဆယ်သာအကြွေးရှိသူသည် အချိန်ပေးလျှင် ပြန်လည်ပေးဆပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏အကြွေးများကို ပေးဆပ်ရမည့်အချိန်တွင် နှစ်ဦးစလုံးအတွက် ကျွန်ပြုခြင်းမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိဟု ယူဆရသည် (မဿဲ ၁၈:၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။

42. Nothing to pay. The size of the debt made no difference in the ability of the two debtors to pay. Both were unable to pay what they owed. But there was a vast difference in their appreciation for the lender’s cancellation of the debt. The man with the lesser obligation would, presumably, have found it easier to earn money to repay his debt, whereas the man with the greater obligation would have found it correspondingly more difficult. The man who owed the 500 Roman denarii (see on v. 41) was, apparently, so far in debt that he had little hope of repaying it, while the man who owed only 50 denarii might, if given time, do so. For both, at the moment their debts were due, however, there was, presumably, no alternative but that of slavery (see on Matt. 18:25).

 

ရိုးသားစွာ။ ဤစကားလုံးကို ဘာသာပြန်သူများက ထည့်သွင်းထားသော်လည်း၊ ၎င်း၏အဓိပ္ပါယ်ကို ဂရိစကားလုံး “ချာရီဇိုမိုင်” တွင် ဖော်ပြထားပြီး၊ ၎င်းသည် “ကျေးဇူးပြုရန်” သို့မဟုတ် “ကရုဏာဖြင့်ပေးရန်” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည် (အပိုဒ် ၂၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဤနေရာတွင် “ခွင့်လွှတ်သည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်။

Frankly. This word has been supplied by the translators, but its meaning is implied in the Gr. charizomai, “to do a favor,” or “to give graciously” (see on v. 21), here translated “forgave.”

 

အများဆုံး။ စကားလုံးအရ “ပိုများ”။

Most. Literally, “more.”

 

၄၃။ ငါထင်သည်။ အဖြေသည် ထင်ရှားပြီး၊ ယေရှု၏ ဥပမာများနှင့် သင်ခန်းစာများစွာတွင်လည်း ထိုနည်းတူဖြစ်သည်။ အချို့သောအခြေအနေများတွင် ၎င်းတို့ကို လက်ခံရရှိသူများသည် ထိုသင်ခန်းစာကို အသိအမှတ်ပြုရန် တွန့်ဆုတ်ခဲ့ပြီး၊ အခြားအခြေအနေများတွင် အဆင်သင့်ဖြစ်ခဲ့သည် (မဿဲ ၂၁:၃၁၊ ၄၁၊ ၄၅၊ လုကာ ၁၀:၃၆၊ ၃၇ ကိုကြည့်ပါ)။

43. I suppose. The answer was obvious, as was the case with so many of the parables and lessons of Jesus. In some instances those to whom they were addressed were reluctant, in other instances ready, to acknowledge the lesson so clearly set forth (Matt. 21:31, 41, 45; see Luke 10:36, 37).

 

သူသည် အများဆုံးခွင့်လွှတ်ခဲ့သည်။ အပိုဒ် ၄၂ ကိုကြည့်ပါ။ ရှိမုန်သည် သူ့ကိုယ်သူ စီရင်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် မာနကြီးသော ဖာရိရှိသူကို သူ၏အပြစ်၊ မာရိကို သွေးဆောင်မှုသည် သူမ၏အပြစ်ထက် ဒင်္ဂါးငါးရာသည် ဒင်္ဂါးငါးဆယ်ထက် ပိုကြီးသည်ကဲ့သို့ ပိုကြီးကြောင်း နူးညံ့စွာ သိရှိစေခဲ့သည် (DA ၅၆၆၊ ၅၆၇)။

He forgave most. See on v. 42. Simon pronounced judgment upon himself. Tactfully the Saviour led the proud Pharisee to realize that his sin, his seduction of Mary, was greater than hers, as 500 denarii was greater than 50 (DA 566, 567).

 

၄၄။ သူသည် အမျိုးသမီးဆီသို့လှည့်သည်။ ခရစ်တော်သည် မာရိဘက်သို့ လှည့်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏စကားများသည် ရှိမုန်ကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအချက်သည် ယေရှုသည် သူ၏စကားကို ရှိမုန်အတွက် ဆုံးမစကားအဖြစ်နှင့် မာရိ၏ စေတနာစိတ်ကျေးဇူးတင်စိတ်အတွက် ကျေးဇူးတင်စကားအဖြစ် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုပေမည်။ ဤချီးကျူးမှုသည် မာရိအတွက် သူမတစ်ဦးတည်းကို နောက်ပိုင်းတွင်ပြောသောစကားထက် များစွာပိုမိုအဓိပ္ပါယ်ရှိခဲ့ပြီး၊ အကြောင်းမှာ ယေရှုသည် သူမကို အခြားသူများက မထီမဲ့မြင်ပြုပြီး လျစ်လျူရှုရန် အကြောင်းသင့်သည်ဟု ယူဆသူများရှေ့တွင် ဂုဏ်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

44. He turned to the woman. Though Christ turned to Mary as He spoke, His words were addressed to Simon. This fact may imply that Jesus meant His statement both as a rebuke to Simon and as an expression of gratitude to Mary for her thoughtful kindness. This tribute must have meant far more to Mary than a word later spoken to her alone, for Jesus honored her in the presence of others who considered they had valid reason to despise and ignore her.

 

သင်သည် ငါ့အား ရေမပေးခဲ့။ ဂရိစာသားအရ၊ ရေ (အပိုဒ် ၄၄)၊ နမ်းခြင်း (အပိုဒ် ၄၅)၊ နှင့် ဆီ (အပိုဒ် ၄၆) တို့တွင် စကားလုံးသည် အလေးပေးရန်အတွက် ပထမဦးစွာဖြစ်ပြီး၊ “သင်သည် ငါ့အား ရေမပေးခဲ့” စသည်ဖြင့်ဖြစ်သည်။ ရှိမုန်သည် အနည်းဆုံး ဧည့်သည်များအတွက် ရေမပေးခဲ့သည့်အကြောင်းရင်းကို မရှင်းလင်းပေ။ သူသည် ဧည့်သည်တစ်စုကို သူ၏အိမ်နှင့်စားပွဲတွင် ဧည့်ဝတ်ကျေရန် ဖိတ်ကြားပြီး၊ ထို့နောက် ၎င်းတို့အား သေးငယ်သော ဧည့်ဝတ်ကျေမှုများကို ငြင်းပယ်ခဲ့မည်မဟုတ်ပေ၊ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် အိမ်ရှင်အတွက် မဖြစ်မနေပြုလုပ်ရမည့်အရာများဖြစ်ခဲ့လျှင် ဖြစ်ပေါ်မည်မဟုတ်ပေ။ ယေရှုသည် ဤနေရာတွင် ရှိမုန်နှင့်မာရိအကြား ဆန့်ကျင်ဘက်ပြသထားခြင်းသည် တာဝန်တစ်ခုကို လျစ်လျူရှုခြင်းနှင့် တာဝန်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်ခြင်းထက်၊ ကျေးဇူးတစ်ခုကို လျစ်လျူရှုခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတစ်ခုကို ပေးအပ်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ထင်ရသည်။ ရှိမုန်သည် ဧည့်ဝတ်ကျေသော်လည်း၊ သူပြုလုပ်ခဲ့သည်ထက် ပိုမိုလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ မာရိ၏ ကျေးဇူးတင်စိတ်ဖြင့်ပြုလုပ်သောလုပ်ရပ်သည် တာဝန်တစ်ခုအနေဖြင့် ပြုလုပ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဆက်ကပ်အပ်နှံမှုဖြင့် ပြည့်လျှံသောနှလုံးသားမှ ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။

Thou gavest me no water. According to the Greek in each case—the water (v. 44), the kiss (v. 45), and the oil (v. 46)—the word itself stands first for emphasis, as “water thou gavest me not,” etc. Why Simon did not provide at least water for his guests is not clear. It is doubtful that he would have invited a group of guests to share the hospitality of his home and table, and then have denied them lesser courtesies had these been mandatory upon the host. It seems, rather, that the contrast Christ here draws between Simon and Mary is not so much one of a duty omitted and a duty performed, as a favor neglected and a favor bestowed. Simon was hospitable, but he might have done even more than he did. Mary’s act of gratitude was performed, not as an obligation, but as the expression of a heart that overflowed with love and devotion.

 

၄၅။ မရပ်မနားပြုလုပ်သည်။ ဂရိစကားလုံး “ဒိုင်ယာလိပိုး” သည် “ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေခြင်း” ကို ဆိုလိုပြီး၊ ၎င်းသည် ဆက်လက်ပြုလုပ်ခြင်းထက် ထပ်ခါတလဲလဲပြုလုပ်ခြင်းကို ဖော်ပြသည်။

45. Hath … ceased. Gr. dialeipō, “to be intermittent.” It denotes repeated rather than continuous action.

 

၄၆။ ဆီ။ ဂရိလို “အဲလိုင်ယွန်” ဟုခေါ်ပြီး များသောအားဖြင့် “သံလွင်ဆီ” ကို ဆိုလိုသည်။ ဆီမွန်သည် ယေရှုကို ပါလစ္စတိုင်းဒေသတွင် အသုံးအများဆုံး ဆီဖြင့်ပင် “ဆီလူး” ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ မာရိသည် “ဆီမွှေးတိုင်” ဖြစ်သည့် “မုရုန်” ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ငွေဖြင့်ဝယ်နိုင်သည့် အဈမတန်ဆုံးဖြစ်သည် (အခန်း ၃၇ ကို ကြည့်ပါ)။ ဆီမွန်သည် ခရစ်တော်၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် အသာမှုဆုံးဆီကိုပင် မသုံးခဲ့ဘဲ၊ မာရိသည် အဈမတန်ဆုံးဆီမွှေးတိုင်ကို ခရစ်တော်၏ခြေထောက်များတွင် လိမ်းပေးခဲ့သည်။ ဤခြားနားမှုသည် အလွန်ထင်ရှားပြီး၊ ဤခြားနားမှုတွင် သူတို့တစ်ဦးစီ၏ နှလုံးသားသဘောထားကို ထင်ဟပ်ပြသည်။ ဆီမွန်၏ ဧည့်ဝတ်ပြုမှုသည် မာရိ၏ အကန့်အသတ်မရှိသော ကျေးဇူးတင်စိတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မမှတ်သာလောက်ပေ။

46. Oil. Gr. elaion, usually “olive oil.” Simon had not “anointed” Jesus even with the most common oil of Palestine. In contrast, Mary used “ointment,” muron, the most expensive that money could buy (see on v. 37). Simon had not used even the most common oil on Christ’s head, whereas Mary had applied the most expensive kind to His feet. What a contrast—and in this contrast was reflected the heart attitude of each. The hospitality of Simon was insignificant by comparison with the boundless gratitude of Mary.

 

၄၇။ ခွင့်လွှတ်ခြင်း။ ခရစ်တော်ကို ချစ်ခြင်းသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းသို့ ဦးတည်သည်ဟူသည်မှာ၊ သူ့အပေါ်ထားသော ချစ်ခြင်းသည် နောင်တရစိတ်နှင့် ဝန်ချတောင်းပန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ မာရိသည် ယခုသူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ခရစ်တော်အတွက် ခံစားရသော ချစ်ခြင်းသည် ဤအခါမတိုင်မီ သူမအား ပေးအပ်ပြီးသော ခွင့်လွှတ်ခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သည် (အခန်းကုန်တွင် ထပ်မံမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ ဆီမွန်သည် ခရစ်တော်အပေါ် ချစ်ခြင်းအနည်းငယ်သာ ခံစားရပြီး၊ အကြောင်းမှာ သူ၏အပြစ်များသည် ယခုထိ ခွင့်မလွှတ်ခံရသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ၊ နိကောဒင်ကဲ့သို့ပင် (ယောဟန် ၃:၃–၇ ကို ကြည့်ပါ)၊ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းလိုအပ်သော အပြစ်သားတစ်ဦးအဖြစ် မယူဆခဲ့ပေ။

47. Forgiven. Love for Christ leads to forgiveness in the sense that love for Him prompts contrition and confession. The love Mary now felt in her heart for Christ was the result of forgiveness already granted her prior to this occasion (see Additional Note at end of chapter). Simon felt but little love for Christ, because his sins were as yet unforgiven, because, like Nicodemus (see on John 3:3–7), he had not considered himself a sinner in need of divine forgiveness.

 

၄၈။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရပြီ။ စကားလုံးအရ “ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရပြီ”။ မာရိသည် သူမ၏အပြစ်များအတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ရရှိပြီးဖြစ်သည်။

48. Are forgiven. Literally, “have been forgiven.” Mary had already received forgiveness for her sins.

 

၄၉။ မိမိတို့စိတ်ထဲ၌။ သို့မဟုတ် “သူတို့အချင်းချင်းတွင်”။

49. Within themselves. Or, “among themselves.”

 

လည်း။ ဂရိလို “ကိုင်” ဟုဆိုလိုသည်မှာ “နှင့်”၊ “လည်း” သို့မဟုတ် “ပင်” ဖြစ်သည်။ “ကိုင်” ကို ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် “ပင်” ဟုဘာသာပြန်ရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

Also. Gr. kai, “and,” “also,” or “even.” Kai seems best translated by “even” in this passage.

 

၅၀။ ယုံကြည်ခြင်းက ကယ်တင်သည်။ လူသားတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်း၏ ကောင်းချီးများကို ရယူရန် အမြဲတက်လှမ်းရမည်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ “ယုံကြည်ခြင်းမရှိဘဲ သူ့ကိုနှစ်သက်စေရန် မဖြစ်နိုင်” (ဟေဗြဲ ၁၁:၆)။ လိုအပ်မှုနှင့် ခရစ်တော်အပေါ် မှီခိုစိတ်သည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့်အတူ လိုက်ပါရမည် (မဿဲ ၅:၃၊ လုကာ ၅:၈ ကို ကြည့်ပါ)။

50. Faith hath saved. Man’s faith must ever rise to claim the blessings of forgiveness, for “without faith it is impossible to please him” (Heb. 11:6). A sense of need and of dependence upon Christ must accompany faith (see on Matt. 5:3; Luke 5:8).

 

အခန်း ၇ အတွက် ထပ်မံမှတ်ချက်

additional note on chapter 7

 

မှတ်ချက်ပေးသူအများစုက လုကာမှတ်တမ်းတင်ထားသော ဤဖြစ်ရပ်ကို အခြားဧဝံဂေလိဆရာများဖော်ပြထားသော ပွဲတော်နှင့် တူညီသည်ဟု မသတ်မှတ်သင့်ဟု ယူဆကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အဓိကအကြောင်းပြချက်အချို့မှာ - (၁) ဗေသနိမြို့မှ မာရိသည် လုကာဖော်ပြထားသော ထိုအမျိုးသမီး၏ စရိုက်နှင့် တူမည်မဟုတ်ဟု သံသယရှိခြင်း၊ အကြောင်းမှာ ဧဝံဂေလိများတွင် ဗေသနိမှ မာရိအကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည်များသည် သူမကို ထိုအမျိုးသမီးအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ၎င်းတို့ထင်မြင်ခြင်း၊ (၂) ဖာရိဆီတစ်ဦး၊ အထူးသဖြင့် ယေရုဆလင်မြို့မှ ၂ မိုင်အကွာတွင်နေထိုင်သူတစ်ဦးသည်၊ ယေရှု၏မက်ဆီယာဖြစ်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ သူ့စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းရှိနေသည့်တိုင် ယေရှုကို လူသိရှင်ကြား ဧည့်ခံရန် မဖြစ်နိုင်ဟု သံသယရှိခြင်း၊ (၃) လုကာ၏မှတ်တမ်းနှင့် အခြားဧဝံဂေလိသုံးခုတွင် ဖော်ပြထားသော မှတ်တမ်းများအကြား မဖြေရှင်းနိုင်သော ကွဲပြားမှုများသည်၊ ၎င်းတို့၏အမြင်အရ၊ တူညီမှုများစွာကို လွှမ်းမိုးထားသည်။

Most commentators are of the opinion that the incident here recorded by Luke should not be identified with the feast mentioned by the other gospel writers. Some of their more important reasons for this conclusion are: (1) doubt that Mary of Bethany could have been of the character of the woman described by Luke, inasmuch as what is recorded elsewhere in the Gospels concerning Mary of Bethany seems to them to preclude identifying her with this woman; (2) doubt that a Pharisee, particularly one living only 2 mi. from Jerusalem, would, less than a week prior to the crucifixion, entertain Jesus publicly, particularly when there was evidently a question in his own mind as to the Messiahship of Jesus; (3) seemingly irreconcilable differences between the account in Luke and that of the other three Gospels which, in their opinion, tend to outweigh the many points of similarity.

 

ဤအခက်အခဲများကို အလွယ်တကူ ပယ်ဖျက်လို့မရကြောင်း ဝန်ခံရမည်။ သို့သော် ၎င်းတို့အပေါ်အခြေခံသော ကောက်ချက်သည် ပထမတစ်ချက်တွင် ထင်ရသလောက် အတင်းအကြပ်မဖြစ်ပေ။ အောက်ပါထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုများမှ ၎င်းကို သိမြင်နိုင်သည် -

These difficulties, it must be admitted, are not to be dismissed lightly. But neither is the conclusion based upon them as compelling as might at first appear. This may be seen from the following considerations:

 

၁။ ယောဟန်သည် ယေရှု၏ခြေထောက်များကို ဆီမွှေးလိမ်းပေးသူအမျိုးသမီးကို မာသနှင့် လာဇရု၏ညီမဖြစ်သော မာရိအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး၊ သူ၏မှတ်တမ်းသည် မဿဲနှင့် မာကုမှတ်တမ်းများနှင့် ထင်ရှားစွာ တူညီသည်၊ ၎င်းတို့သည် လုကာနှင့်အတူ သူမ၏အမည်ကို ဖော်ပြမထားပေ။ ၎င်းသည် ထိုအမျိုးသမီးသည် ဆက်လက်ရှင်သန်နေထိုင်နေသော ခရစ်ယာန်တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဆီနော့ပ်တစ်ဧဝံဂေလိဆရာသုံးဦးသည် ဤဇာတ်လမ်းကို ဧဝံဂေလိမှတ်တမ်းတွင် ထည့်သွင်းသင့်သည်ဟု ခံစားရသော်လည်း၊ ခရစ်ယာန်ကရုဏာဖြင့် သူမ၏အမည်ကို ဖော်ပြရန် မဆုံးဖြတ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယောဟန်သည် သူ၏ဧဝံဂေလိကို နှစ်ပေါင်းများစွာအကြာ (စာမျက်နှာ ၁၈၁ ကိုကြည့်ပါ) ရေးသားခဲ့သောကြောင့် ထိုအမျိုးသမီး၏သေဆုံးမှုနောက်ပိုင်း နှစ်ပေါင်းများစွာအကြာတွင် ဖြစ်နိုင်သည်ဖြစ်ရာ၊ ဤထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုကို ခံယူရန် မလိုအပ်ဟု ခံစားရပေမည်။ မာရိအမည်ကို ဖော်ပြသော တစ်ဦးတည်းသော ဧဝံဂေလိဆရာဖြစ်သည့် ယောဟန်သည် ဆီမွန်၏အမည်ကို ချန်လှပ်ထားသည့် တစ်ဦးတည်းသော ဧဝံဂေလိဆရာဖြစ်သည်ကို သတိပြုသင့်သည်။

1. John identifies Mary the sister of Martha and Lazarus as the one who anointed Jesus’ feet, and his account of the incident is obviously parallel to that of Matthew and Mark, who, with Luke, do not mention her by name. This may have been because the woman, a devout Christian, was still living at the time the Synoptic Gospels were written. The three synoptic evangelists, although feeling that the narrative should be included in the gospel record, may have decided, in Christian kindness, not to mention her name. John, however, might not have felt bound by this consideration inasmuch as his Gospel was written several decades later (see p. 181), and thus probably many years after the woman’s death. It is worthy of note that John, who alone mentions Mary, is the only gospel writer to omit the name of Simon.

 

လုကာ (အခန်း ၁၀:၃၉, ၄၂) နှင့် ယောဟန် (အခန်း ၁၁:၁, ၂, ၁၉, ၂၀, ၂၈, ၃၁, ၃၂, ၄၅၊ ၁၂:၃) တို့သည် ဗေသနိမှ မာရိကို ဖော်ပြပြီး သတ်မှတ်ထားသည်။ မာရိမဂ္ဂဒလီ (ဂလိလဲအိုင်၏ အနောက်ဘက်ကမ်းရှိ “မဂ္ဂဒလ” မြို့မှဖြစ်နိုင်သည်၊ မဿဲ ၁၅:၃၉၊ DA ၄၀၅ ကိုကြည့်ပါ) သည် ယေရှု၏ ဒုတိယဂလိလဲခရီးစဉ်တွင် လိုက်ပါသွားသော အမျိုးသမီးများထဲတွင် စာရင်းဝင်ထားပြီး (လုကာ ၈:၁–၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ ယေရှု၏ သေခြင်း၊ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းနှင့် ထမြောက်ခြင်းနှင့်ဆက်စပ်၍ ဧဝံဂေလိလေးခုစလုံးတွင် ဖော်ပြထားသည် (မဿဲ ၂၇:၅၆, ၆၁၊ ၂၈:၁၊ မာကု ၁၅:၄၀, ၄၇၊ ၁၆:၁, ၉၊ လုကာ ၂၄:၁၀၊ ယောဟန် ၁၉:၂၅၊ ၂၀:၁, ၁၁, ၁၆, ၁၈)။ ဒုတိယဂလိလဲခရီးစဉ်မတိုင်မီ တစ်ချိန်က ယေရှုသည် သူမထံမှ နတ်ဆိုးခုနစ်ကောင်ကို နှင်ထုတ်ခဲ့သည် (လုကာ ၈:၂၊ မာကု ၁၆:၉ ကိုကြည့်ပါ)။

Luke (ch. 10:39, 42) and John (chs. 11:1, 2, 19, 20, 28, 31, 32, 45; 12:3) both mention and identify a Mary of Bethany. Mary, known as Mary Magdalene (probably “of Magdala,” a town on the western shore of the Lake of Galilee [see Matt. 15:39; DA 405]), is listed among the women who accompanied Jesus on the Second Galilean Tour (see Luke 8:1–3), and is mentioned by all four Gospels in connection with the death, burial, and resurrection of Jesus (Matt. 27:56, 61; 28:1; Mark 15:40, 47; 16:1, 9; Luke 24:10; John 19:25; 20:1, 11, 16, 18). At some time prior to the Second Galilean Tour Jesus had expelled seven demons from her (Luke 8:2; cf. Mark 16:9).

 

အကယ်၍ ဗေသနိမှ မာရိသည် သူမ၏ရှက်ဖွယ်ဘဝကြောင့် အိမ်မှထွက်ခွာခဲ့ရသည်ဟု ဆိုပါစို့၊ သူမသည် မဂ္ဂဒလတွင် သူငယ်ချင်းများ သို့မဟုတ် ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ အိမ်တစ်လုံးရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပေမည်။ ယေရှု၏ဂလိလဲဆိုင်ရာ ဝန်ကြီးအမှုတော်မှတ်တမ်းများထဲမှ အများစုသည် မဂ္ဂဒလရှိရာ ဂင်နဇရက်လွင်ပြင်အနီးတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ ယေရှုသည် မဂ္ဂဒလသို့ အစောပိုင်းလည်ပတ်မှုတစ်ခုအတွင်း သူမကို နတ်ဆိုးလွှမ်းမိုးမှုမှ လွတ်မြောက်စေခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ဒုတိယဂလိလဲခရီးစဉ်တွင် ယေရှုနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားပြီးနောက်၊ သူမသည် ပြောင်းလဲသွားသူတစ်ဦးအဖြစ် ဗေသနိသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီး ထိုနေရာတွင် အိမ်ပြန်လုပ်နိုင်ခဲ့ပေမည်။ ဤဖြစ်နိုင်ခြေသည် ဗေသနိမှ မာရိနှင့် မဂ္ဂဒလမှ မာရိသည် တူညီသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သက်သေမပြသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ဤသို့ဖြစ်နိုင်ကြောင်း အကျိုးဆီကျစွာ ပြသထားသည်။ ဧဝံဂေလိမှတ်တမ်းတွင် ပေးထားသော အကြောင်းအရာအားလုံးကို ဤရှင်းပြချက်နှင့် သဟဇာတဖြစ်အောင် နားလည်နိုင်သည်။

If, let us say, Mary of Bethany left home as a result of her shameful life, she could have found a home in Magdala, perhaps with friends or relatives who lived there. A majority of the recorded incidents of Jesus’ Galilean ministry took place in the vicinity of the Plain of Gennesaret, where Magdala was situated, and it may be that upon the occasion of one of Jesus’ early visits to Magdala He freed her from demon possession. After accompanying Jesus on the Second Galilean Tour, she could have returned to Bethany, a changed person, and again made her home there. This possibility does not, of course, prove that Mary of Bethany and Mary of Magdala are to be identified as the same person, but it does show how this could reasonably have been the case. All the information on the subject that is given in the gospel record can easily be understood in harmony with such an explanation.

 

၂။ ယေရှု၏ ဝန်ကြီးအမှုတော်နီးကပ်လာသည့်အခါ ဣသရေလခေါင်းဆောင်များထဲတွင် သူ့အား မိတ်ဆွေမရှိဟူသော အငြင်းပွားမှုသည် မမှန်ကန်ပေ။ “ယုဒလူမျိုးခေါင်းဆောင်” တစ်ဦးဖြစ်သော နိကောဒင်သည် (ယောဟန် ၃:၁) ယေရှုကို ဖာရိဆီများနှင့် ယဇ်ပုံးမင်းများ၏ ကောင်စီတွင် ရဲဝံ့စွာ ထောက်ခံခဲ့သည် (ယောဟန် ၇:၄၅–၅၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆယ်လွှတ်ပွဲတော်တွင်—ခရစ်တော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မတင်မီ ခြောက်လခန့်အလိုတွင်—သူ၏အကြံပေးမှုသည် ထိရောက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအဖွဲ့သည် ၎င်းတို့၏ရည်မှန်းချက်ကို မပြီးမြောက်ဘဲ ကွဲကွဲပြားပြားဖြစ်သွားခဲ့သည် (ယောဟန် ၇:၅၃၊ DA ၄၆၀ ကိုကြည့်ပါ)။ လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခံရချိန်တွင်၊ လူအများသည် ယေရှု၏နောက်လိုက်အဖြစ် လူသိရှင်ကြားဖြစ်မည်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သောအခါ၊ “တပည့်များအားလုံး သူ့ကိုစွန့်ပစ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြသည်” (မဿဲ ၂၆:၅၆)၊ သူ၏အပြင်းအထန်ထောက်ခံသူ ပေတရုပင်လျှင် သူ့ကိုအကြိမ်ကြိမ်ငြင်းပယ်ခဲ့သည် (မဿဲ ၂၆:၆၉–၇၅)၊ ထိုအချိန်တွင် “ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်” (မာကု ၁၅:၄၃ ကိုကြည့်ပါ) ဖြစ်သည့် အာရိမထေယမှ ယောသပ်သည် ယေရှုအတွက် သင်္ချိုင်းတစ်ခုကို လူသိရှင်ကြား ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ပြီး၊ နိကောဒင်နှင့်အတူ ယေရှု၏သင်္ဂြိုဟ်မှုကို လူသိရှင်ကြား ကြီးကြပ်ခဲ့သည် (မဿဲ ၂၇:၅၇–၆၀၊ ယောဟန် ၁၉:၃၈–၄၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုအချိန်တွင် “ခေါင်းဆောင်များစွာ” သည် ယေရှုကို ယုံကြည်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဘုရားကျောင်းမှ ထုတ်ပယ်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ထုတ်ဖော်ဝန်ခံခြင်းမပြုခဲ့ကြပေ (ယောဟန် ၁၂:၄၂)၊ သို့သော် ထမြောက်ခြင်းနောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့အများအပြားသည် ခရစ်ယာန်များဖြစ်လာခဲ့ကြပေမည် (တမန်တော် ၆:၇ ကိုကြည့်ပါ)။

2. The argument that near the close of His ministry Jesus had no friends among the leaders of Israel is not valid. Nicodemus, “a ruler of the Jews” (John 3:1), boldly took the part of Jesus in a council of the chief priests and Pharisees (see John 7:45–53). His influence upon this occasion—at the Feast of Tabernacles, a.d. 30, about six months before the crucifixion—is apparent from the fact that his counsel prevailed and the group dispersed without accomplishing their objective (see John 7:53; DA 460). At the crucifixion, when of all times men would fear to be known as followers of Jesus, when “all the disciples forsook him, and fled” (Matt. 26:56), and when Peter, His most ardent defender, denied Him repeatedly (Matt. 26:69–75), Joseph of Arimathaea, another “honourable counsellor” (see on Mark 15:43), publicly provided a burial place for Jesus, and, with Nicodemus, openly supervised His interment there (see Matt. 27:57–60; John 19:38–40). Many of the “chief rulers” believed on Jesus at this time (see DA 539, 699), but did not “confess” him for fear of excommunication (John 12:42), though after the resurrection many of them no doubt became Christians (see Acts 6:7).

 

၃. အကောင့်အမျိုးမျိုးကြားတွင် ကွဲပြားမှုဟု ယူဆထားသည့် အချက်များသည် ထင်သလောက် မကြီးမားဘဲ၊ အကောင့်များကို အချင်းချင်း ဖယ်ထုတ်ရန် လုံးဝမဖြစ်စေပါ။ လုကာသည် ဤအခါတွင် ယေရှု၏ အိမ်ရှင်ကို ဖာရိရှဲတစ်ဦးအဖြစ် တစ်ဦးတည်းဖော်ပြသည်။ သို့သော် ဖာရိရှဲများစွာရှိခဲ့ပြီး၊ စာရေးသူ၏ ရွေးချယ်မှုအရ ထိုသူကို ဖာရိရှဲအဖြစ် ဖော်ပြရန်သာ ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ဖာရိရှဲတစ်ဦး၏ အိမ်တွင် ညစာစားခဲ့သည့် အခြားအခါနှစ်ကြိမ်ကို (အခန်း ၁၁:၃၇၊ ၁၄:၁) လုကာတစ်ဦးတည်းသာ ဖော်ပြသည်။ လုကာသည် ခရစ်တော်နှင့် ဖာရိရှဲများ၏ ဖော်ရွေသော လူမှုဆက်ဆံရေးကို အထူးသတိပြုဖွယ်အချက်အဖြစ် ယူဆပုံရပြီး၊ ဤတွင် အိမ်ရှင်သည် ဖာရိရှဲဖြစ်ကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းကို ၎င်းက ရှင်းပြသည်။

3. The supposed points of difference between the various accounts are not so great as may appear, and by no means render the accounts mutually exclusive. Luke alone speaks of Jesus’ host upon this occasion as a Pharisee; but this is not strange, for there were many Pharisees, and it was simply a matter of choice on the part of the writer whether he identified a man as a Pharisee. Luke alone of the gospel writer refers to two other occasion on which Christ dined in the home of a Pharisee (chs. 11:37; 14:1). Apparently Luke considered Christ’s association with the Pharisees on a friendly, social basis a fact worthy of particular notice, and this would explain his recording here the fact that the host was a Pharisee.

 

လုကာသည် ဤဖြစ်ရပ်အပေါ် ရှိမုန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို အလေးထားဖော်ပြထားပြီး၊ အခြားဧဝံဂေလိစာရေးသူများက ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ မဖော်ပြဘဲ ယုဒ၏ တုံ့ပြန်မှုကိုသာ အလေးပေးသည်။ ဤသည်မှာ ထူးဆန်းခြင်းမရှိပါ။ လုကာသည် ဤအချက်ကို ဧဝံဂေလိတရားစဉ်တွင် ဤနေရာတွင် ထည့်သွင်းရန် အကြောင်းရှိခဲ့လျှင်၊ ခရစ်တော်သည် ယုဒကို သင်ခန်းစာပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည့် ယုဒ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဖော်ပြရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤအစောပိုင်းအချိန်တွင် ယုဒ၏ ဇာတ်ကောင်အခန်းကဏ္ဍကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် မသင့်လျော်ဟု ထင်ရပြီး၊ အခြားဧဝံဂေလိစာရေးသူသုံးဦး၏ နောက်ပိုင်းတွင် ဖော်ပြထားသည့် အကောင့်သည် လုကာ၏ ဤနေရာတွင် စာဖတ်သူကို ရှုပ်ထွေးစေရုံသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ စာမျက်နှာ ၁၉၁၊ ၁၉၂ ကို ကြည့်ပါ။

That Luke dwells upon Simon’s reaction to the incident, whereas the other gospel writers have nothing to say about this aspect of it, emphasizing only Judas’ reaction, is not strange. If Luke had a reason for introducing the narrative at this point in his gospel record rather than at the close of Christ’s ministry, as do the other writers, he would hardly have reported the attitude of Judas and the lesson Christ sought to teach him; to do so would seem to have been inappropriate at this early point in the gospel narrative. It would have presented Judas in a character role he had not openly developed as yet, and the report as given by the other three gospel writers at a later point in their narratives, would have tended only to confuse the reader of Luke at the point where Luke inserts the story. See pp. 191, 192.

 

လုကာ၏ ဖြစ်စဉ်တွင် အခြားဧဝံဂေလိစာရေးသူသုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးသို့မဟုတ် တစ်ဦးထက်ပို၍ ဖော်ပြထားသည့် အချက်များစွာရှိသည်။ (၁) အားလုံးက ဤအခါသည် ပွဲတော်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု သဘောတူသည်။ (၂) အားလုံးက ယေရှုကို ဆီလူးသူသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု သဘောတူသည်။ (၃) ဆီနော့ပ်တစ်သုံးဦးက “ဆီ” သည် အလဘာစတာဘူးထဲတွင်ရှိသည်ဟု သဘောတူသည်။ ယောဟန်က ဘူးအကြောင်း မဖော်ပြပါ။ (၄) လုကာနှင့် မဿဲသည် “ဆီ” ၏ အမျိုးအစားကို မဖော်ပြထားသော်လည်း၊ မာကုနှင့် ယောဟန်က ၎င်းသည် “စပီက်နဒ်” ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ (၅) လုကာနှင့် ယောဟန်က ယေရှု၏ ခြေထောက်ကို ဆီလူးခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ (၆) လုကာနှင့် ယောဟန်က မာရိသည် သူမ၏ ဆံပင်ကို ယေရှု၏ ခြေထောက်သုတ်ရန် သုံးခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြသည်။ (၇) ဆီနော့ပ်တစ်စာရေးသူသုံးဦးက အိမ်ရှင်၏ နာမည်ကို ရှိမုန်ဟု ဖော်ပြသည်။ ဤတူညီသော အချက်များသည် လုကာ၏ ဖြစ်ရပ်သည် အခြားဧဝံဂေလိစာရေးသူသုံးဦးမှ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်နှင့် တူညီရန် မလိုအပ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ထိုဦးတည်ချက်သို့ ဖြစ်နိုင်ခြေကို တိုးမြှင့်ပေးသည်။

There are many points in the narrative of Luke that are mentioned by one or more of the other three evangelists: (1) All agree that the occasion was a feast. (2) All agree that the person who anointed Jesus was a woman. (3) The three Synoptists agree that the “ointment” was in an alabaster container; John does not speak of the container. (4) Neither Luke nor Matthew mentions the kind of “ointment,” but Mark and John both say it was “spikenard.” (5) Both Luke and John mention the anointing of Jesus’ feet. (6) Both Luke and John mention the fact that Mary used her hair as a towel to wipe Jesus’ feet. (7) The three synoptic writers give the host’s name as Simon. These points of similarity do not necessarily prove that Luke’s incident has to be identified with that recorded by the other three evangelists, but they do tend to increase the degree of probability in that direction.

 

လုကာမှတ်တမ်းတင်ထားသည့် ဖာရိရှဲတစ်ဦး၏ အိမ်တွင်ကျင်းပသော ပွဲသည် ဘေသနိရှိ ရှိမုန်၏ အိမ်တွင်ကျင်းပသော ပွဲနှင့် တူညီသည်ဟု ယူဆပါက၊ မေးခွန်းနှစ်ခု ဖြေဆိုရန်လိုအပ်သည်။ (၁) လုကာသည် ဤဇာတ်လမ်းကို ၎င်း၏ မှန်ကန်သော အချိန်ကာလဆက်တင်နှင့် ဝေးကွာသော ဧဝံဂေလိတရားစဉ်၏ အစောပိုင်းတွင် အဘယ်ကြောင့် ထည့်သွင်းခဲ့သနည်း။ (၂) သူ၏ အကောင့်သည် အခြားဧဝံဂေလိသုံးစောင်နှင့် အရေးကြီးသော အချို့အချက်များတွင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှကွဲပြားသနည်း။ လုကာ၏ အကြောင်းအရာသည် ဤမေးခွန်းများကို လုံးဝစိတ်ကျေနပ်ဖွယ်နှင့် ယုံကြည်စရာဖြေဆိုချက်ပေးသည်။

Assuming that the feast at the home of a Pharisee that Luke records, is identical with that in the home of Simon in Bethany, two questions call for an answer: (1) Why did Luke insert the story so early in his gospel narrative, so far from its true chronological setting? (2) Why is his account so different from that of the other three Gospels in certain important respects? The context in Luke provides an entirely satisfactory and convincing answer to these questions.

 

လုကာသည် အဓိကအားဖြင့် ပါလစ္စတိုင်းမဟုတ်သော ဂျင်တိုင်းခရစ်ယာန်များအတွက် ရေးသားထားသည် (စာမျက်နှာ ၆၆၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ဂျူးခေါင်းဆောင်များ၏ ခရစ်တော်အား ဆန့်ကျင်မှုကို အကြိမ်ကြိမ်ဖော်ပြထားပြီး (အခန်း ၅:၁၇၊ ၂၁၊ ၃၀၊ ၃၃၊ ၆:၂၊ ၇၊ ၁၁၊ စသည်)၊ လုကာသည် ၎င်း၏ ပညာတတ်ဂျင်တိုင်းစာဖတ်သူများက ခရစ်တော်ကို ၎င်း၏ လူမျိုးမှ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်များအားလုံးက (သူ၏ တောင်းဆိုချက်များကို အကဲဖြတ်ရန် အရည်အချင်းအရှိဆုံးဟု ယူဆရသူများက) ငြင်းပယ်ခဲ့လျှင် ခရစ်တော်ကို မည်သို့ယုံကြည်ရန် မျှော်လင့်နိုင်မည်နည်းဟု မေးမြန်းလိမ့်မည်ဟု စိုးရိမ်ခဲ့ပုံရသည်။ ဤသည်မှာ လုကာတစ်ဦးတည်းသာ ယေရှုသည် ဖာရိရှဲတစ်ဦး၏ အိမ်တွင် ညစာစားခဲ့သည့် သတ်မှတ်ဖြစ်ရပ်သုံးခု (အခန်း ၇:၃၆၊ ၁၁:၃၇၊ ၁၄:၁) နှင့် ယေရှုနှင့် ဂျူးခေါင်းဆောင်အချို့၏ ဖော်ရွေမှုဟု ထင်ရသည့် အခြားဖြစ်ရပ်များကို ဖော်ပြထားခြင်း၏ အကြောင်းပြချက်ဖြစ်ပေလိမ့်မည် (အခန်း ၇:၃ ကို ကြည့်ပါ)။

Luke is writing primarily for non-Palestinian Gentile Christians (see p. 664). Having mentioned repeatedly the opposition of the Jewish leaders to Christ (chs. 5:17, 21, 30, 33; 6:2, 7, 11; etc.), Luke no doubt feared that his educated Gentile readers would ask how they should be expected to believe in Christ if all the leading men of His own nation (and thus, presumably, the men best qualified to appraise His claims) rejected Him. This probably accounts for the fact that Luke, alone among the four gospel writers, mentions three specific instances when Jesus dined in the home of a Pharisee (chs. 7:36; 11:37; 14:1), as well as other instances of seeming friendliness between Jesus and certain Jewish leaders (see on ch. 7:3).

 

ရှိမုန်၏ အိမ်တွင်ကျင်းပသော ပွဲအကြောင်း လုကာ၏ အကောင့်၏ ချက်ချင်းအကြောင်းအရာသည် လုကာသည် ဤဇာတ်လမ်းကို ဤနေရာတွင် ထည့်သွင်းရသည့် အကြောင်းကို ပို၍ရှင်းလင်းစေသည်။ သူသည် ဂျူးခေါင်းဆောင်များက ဗတ္တိဇံယောဟန်၏ သတင်းစကားနှင့် ယေရှု၏ သတင်းစကားကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြောင်း (အခန်းငယ် ၃၀–၃၅) မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးဖြစ်သည်—အားလုံးမဟုတ်သော်လည်း၊ အများစုဖြစ်ပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်၏ ဇာတ်လမ်းတွင် ဤနေရာတွင် လုကာသည် ခေါင်းဆောင်အချို့သည် သူ့အပေါ် ဖော်ရွေခဲ့ကြောင်း ထောက်ပြရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားရပုံရသည်။ ထို့ပြင်၊ ဤအခန်းတွင်ပင် လုကာသည် “ဂျူးအကြီးအကဲများ” ၏ ဖော်ရွေသော ဖျန်ဖြေမှုကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (အခန်းငယ် ၃)။ အခန်းငယ် ၁၁–၃၅ မတိုင်မီနှင့် အပြီးတွင် ဖော်ပြထားသည့် ခေါင်းဆောင်အချို့၏ ဖော်ရွေမှုသည် ခရစ်တော်သည် ၎င်း၏ လူမျိုးက ငြင်းပယ်ခဲ့သောကြောင့် ခရစ်တော်သည် မက်ဆီယာမဟုတ်နိုင်သည်ဟူသော စာဖတ်သူများ၏ သံသယကို ဖယ်ရှားရန် လုကာ၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်ပေမည်။

The immediate context of Luke’s account of the feast in Simon’s house makes even clearer the reason Luke inserted the story at this point in the narrative. He has just recorded the fact that the leaders rejected both the message of John the Baptist and that of Jesus (see vs. 30–35)—not all the leaders, to be sure, but evidently the vast majority. Therefore at this very point in his story of Christ Luke would be most likely to feel the need of pointing out that some of the leaders were friendly toward Him. Furthermore, it is in this very chapter that Luke records the friendly mediation of certain “elders of the Jews” (v. 3). Immediately following this incident, Luke gives the circumstances leading up to Christ’s own admission that the leaders of Israel rejected both John and Him (vs. 11–35). The friendliness of certain of the leaders mentioned immediately preceding and after vs. 11–35 may have been intended by Luke to allay any suspicion on the part of his readers that Christ might not be the Messiah because His own nation had rejected Him.

 

လုကာသည် ရှိမုန်၏ ပွဲအကြောင်းကို ၎င်း၏ မှန်ကန်သော အချိန်ကာလဆက်တင်ထက် ဧဝံဂေလိတရားစဉ်၏ အစောပိုင်းတွင် ထည့်သွင်းရသည့် အကြောင်းဟု ယူဆပါက၊ လုကာ၏ အကောင့်နှင့် အခြားဧဝံဂေလိသုံးစောင်ကြား အဓိကကွဲပြားမှု၏ အကြောင်းပြချက်သည် ရှင်းလင်းလာသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ယုဒ၏ တုံ့ပြန်မှု သို့မဟုတ် ခရစ်တော်၏ မကြာမီသေဆုံးမှုနှင့် ပတ်သက်သော ကိုးကားချက်များကို လုကာမှတ်တမ်းတင်ရန် အချက်မရှိခဲ့ပါ။ အဓိကအချက်မှာ အစ္စရေး၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် ရှိမုန်၏ သဘောထားဖြစ်သည်။ အခြားဧဝံဂေလိစာရေးသူသုံးဦးအတွက်၊ ၎င်းတို့၏ ဖြစ်ရပ်ဖော်ပြချက်တွင် ယုဒ၏ သဘောထားသည် အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ယုဒ၏ တုံ့ပြန်မှုနှင့် ရှိမုန်၏ တုံ့ပြန်မှုအကောင့်များသည် အချင်းချင်း ဖယ်ထုတ်ရန်မဟုတ်ဘဲ၊ ဖြည့်စွမ်းပေးပြီး၊ ဧဝံဂေလိစာရေးသူတစ်ဦးသို့မဟုတ် တစ်ဦးထက်ပို၍ ဖော်ပြထားလျှင်ပင် အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မည်မဟုတ်ပါ။

On the assumption that this is why Luke inserted the account of Simon’s feast at this early point in the gospel narrative rather than in its true chronological setting, the reason for the major difference between Luke’s account and that of the other three evangelists becomes clear. Accordingly, there was no point in Luke’s recording either the reaction of Judas or the references to Christ’s imminent death. The main point was the attitude of Simon as one of the leaders of Israel. For the other three evangelists, it is the attitude of Judas that has meaning in the context where their recital of the incident appears. The account of Judas’ reaction and that of Simon are not mutually exclusive, but complementary, and would in no way contradict each other even if they were both given by one or more of the writers of the Gospels.

 

လုကာ၏ ရှိမုန်၏ အိမ်တွင်ကျင်းပသော ပွဲအကြောင်း ဖြစ်စဉ်သည် အခြားဧဝံဂေလိများတွင် ဖော်ပြထားသည့် ဘေသနိရှိ ရှိမုန်၏ အိမ်တွင်ကျင်းပသော ပွဲနှင့် ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားသည် (DA ၅၅၇–၅၆၃)။ ဘေသနိရှိ ရှိမုန်သည် လုကာ၏ ဖြစ်စဉ်တွင် ရှိမုန်နှင့်လည်း ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားသည် (DA ၅၅၇၊ ၅၅၈၊ ၅၆၆)။ ထို့ပြင်၊ လုကာ၏ အကောင့်တွင် အမည်မဖော်ပြထားသော အမျိုးသမီးသည် ဘေသနိရှိ မာရိ (DA ၅၅၈–၅၆၀၊ ၅၆၆) နှင့် ယေရှုက နတ်ဆိုးခုနစ်ခုကို နှင်ထုတ်ခဲ့သူ မာရိမဂ္ဂဒလမ်နှင့် ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားသည် (DA ၅၆၈)။ ထို့ပြင်၊ ရှိမုန်သည် ယခင်က မာရိကို အပြစ်သို့ ဦးဆောင်ခဲ့သူဖြစ်သည်ဟု ဆိုထားသည် (DA ၅၆၆)။ ရှိမုန်သည် ယေရှုကို ပရောဖက်အဖြစ် ယုံကြည်ခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို ဘုရားသခင်ထံမှ စေလွှတ်ထားသော ဆရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီး၊ သူသည် မက်ဆီယာဖြစ်နိုင်သည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည် (DA ၅၅၇၊ ယောဟန် ၃:၁၊ ၂ ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် သူသည် ယေရှုကို ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် လက်ခံခြင်းမပြုသေးဘဲ၊ ဤဖြစ်ရပ်သည် ၎င်း၏ ဘဝတွင် ကယ်တင်ခြင်း၏ အလှည့်အပြောင်းဖြစ်လာသည် (DA ၅၆၇၊ ၅၆၈)။

Luke’s narrative of the feast at Simon’s house is clearly identified in The Desire of Ages with that of the feast in the home of Simon in Bethany, as given in the other Gospels (DA 557–563). Simon of Bethany is also identified with the Simon in Luke’s narrative (DA 557,  558, 566). Furthermore, the unnamed woman of Luke’s account is identified with Mary of Bethany (DA 558–560, 566) and with Mary Magdalene, out of whom Jesus had cast seven demons (DA 568). Also, Simon himself is declared to be the one who had led Mary into sin at some previous time (DA 566). Simon had already professed faith in Jesus as a prophet, recognized Him as a teacher sent from God, and hoped that He might be the Messiah (DA 557; cf. John 3:1, 2). But he had not as yet accepted Him as the Saviour, and this incident became the turning point for salvation in his life (DA 567, 568).

ellen g. white comments

1–17 DA 315-320

4, 5 MH 65

4–7 MH 63

4–9 DA 316

5, 6 DA 317

11–15 DA 318

14 DA 320

16, 17 DA 319

19–28 DA 214-225

21–23 DA 217

23 DA 218

30 DA 595

36–50 DA 557-568

38 DA 559

39–43 DA 566

43 SC 36; 2T 75

44, 45 DA 567

47 COL 211; DA 567; FE 275; MH 182

48 PP 754